... به استدلال ایشان، خود-شیءانگاریْ (Self-objectification) زنان را به سوی صرف هزینه برای محصولات زیبایی‌بخش، روی آوردن به جراحی‌های زیبایی بالقوه زیان‌بار و داشتن احساس ناخوشایند نسبت به بدنشان سوق می‌دهد. این توجه مزمن به بهبود ظاهر، از وقت و توانی می‌کاهد که زنان می‌توانستند صرف فعالیت‌های دیگری کنند. شیءانگاری جنسی، چه درونی و چه بیرونی، انبوهی از مشکلات را پدید می‌آورد. برخی از این مشکلات بر سلامت روان متمرکز است: اضطراب، افسردگی و اختلالات خوردن. تمامی این موارد، تفاوت‌های جنسیتی ژرفی را به نمایش می‌گذارند. احتمال ابتلای زنان به افسردگی دو برابر مردان است، و احتمال دچار شدنشان به اختلالات خوردن، قریب به نه برابر. برخی دیگر از مشکلات، به محیط کار مربوط می‌شود، نظیر آزار جنسی. و دسته‌ای دیگر، مزاحمت‌های مکرری است که در فضاهای عمومی رخ می‌نماید؛ از جمله متلک‌پرانی، بوق زدن‌های بی‌مورد، چشم‌چرانی، نگاه‌های شهوت‌آلود و اظهارنظر دربارهٔ اندام‌های (breasts or buttocks) بدنشان.

~ دیوید باس
–نظری

اگرچه رابرتز و فردریکسون در توصیف شی‌وارگی و پیامدهای آن بدون شک درست می‌گویند، اما یک دیدگاه تکاملی توضیح عمیق‌تری برای ریشه‌های آن ارائه می‌دهد. اینکه چرا اصلاً این اتفاق می‌افتد. از منظر تکاملی، همه مردان زنده از یک خط طولانی و پیوسته از مردان اجدادی آمده‌اند که به نشانه‌های فیزیکی و رفتاری قابل مشاهده باروری یک زن توجه کرده، اولویت داده و جذب آنها شده‌اند. مردانی که در انجام این کار شکست خوردند، اجداد نشدند. ظاهر فیزیکی مجموعه‌ای غنی از نشانه‌های باروری مرتبط با احتمالات را فراهم می‌کند - پوست صاف، چهره گلگون، چشمان روشن، لب‌های پر، موهای براق، موهای بلند، تناسب اندام خوب، ویژگی‌های صورت زنانه، صداهای زنانه، بدن و چهره متقارن، و نسبت دور کمر به باسن. در طول تاریخ طولانی تکامل انسان، مردانی که این نشانه‌های باروری را به خوبی متوجه می‌شدند، این نشانه‌ها را جذاب می‌دانستند و بر اساس این جذابیت عمل می‌کردند، و فرزندان بیشتری نسبت به سایر مردان داشتند. به عبارت کوتاه‌تر، مردان امروزی ویژگی‌هایی را به ارث برده‌اند که منجر به موفقیت اجدادشان شده است و ارزیابی زنان بر اساس نشانه‌های جذابیت جنسی، یکی از کلیدهای این موفقیت بوده است. هرچند ممکن است تأسف‌بار و آسیب‌زننده باشد.

~ دیوید باس
–طباخیان

از همون بچگی (گرچه همین الان هم بچه‌ام) وقتی میگفتن فلان زن و شوهر بچه‌دار نمیشن، حس خوبی داشتم به این موضوع، میگفتم ایول دردسر هیچی رو ندارند، راحت میشن. بعد میدیدی این زن و شوهره میرفتن دکتر، پیش دعانویس، جن‌گیر ، اسپند دود میکردن فوت میکردن تو صورت من. دعوا میکردن، بحث زن دوم میشد. چقدر حال بهم زنن، بعد آخر سر هم میبینی اون بچه می‌بره میزارتشون خانه سالمندان، باز خانه سالمندان شرف داره به خیلی از رفتارهایی که دیدم. 🤣🤣

راستی روی سنگ قبر بوکوفسکی نوشته شده:
Don't Try
تلاش نکن!

–نظری

وقتی بوکوفسکی پنجاه سالش میشه، بعد از یک عمر شکست و نفرت‌ازخودش، سردبیر یه نشر مستقل، علاقه‌ٔ عجیبی نسبت بهش پیدا میکنه. نمی‌تونست به بوکوفسکی قول پول آنچنانی یا فروش زیادی بده. ولی مهر زیادی به این لوزر مست داشت، در نتیجه تصمیم گرفت یه شانسی بهش بده. این اولین فرصت واقعی بود که به بوکوفسکی داده شده بود، و خودش هم می‌دونست که احتمالاً تنها باریه که این شتر دم خونه‌ش می‌خوابه. بوکوفسکی به سردبیر می‌نویسه:

دو گزینه بیشتر ندارم. توی اداره پست بمونم و عقلم رو از دست بدم، یا این‌که بزنم بیرون و با ماشین‌تحریرم بازی کنم و از گشنگی بمیرم. تصمیمم رو گرفتم. می‌خوام از گشنگی بمیرم.

دسترسی آسان به سیل عظیمی از پورنوگرافی رایانه‌ای، باعث تشدید چندین اثر منفی بر روی مردان و زنان شده است. برای مردان، این تصاویر برداشت‌های غلط و غیر واقعی از روانشناسی جنسی زنان ایجاد می‌کند. پیشروی سریع از دیدار اولیه به رابطه جنسی در عرض چند ثانیه، چیزی نیست که اکثر زنان در دنیای واقعی درباره آن فانتزی داشته باشند یا بخواهند انجام دهند. تصور وجود صدها زن جذاب و پذیرای جنسی، انتظارات به شدت غیر واقعی در ذهن مردان ایجاد می‌کند. این امر همچنین منجر به ایجاد تضاد می‌شود، زمانی که زنان در دنیای واقعی مجبور به برآورده کردن آن انتظارات یا انجام یک عملکرد جنسی ناخواسته برای مطابقت با آنچه مردان به صورت آنلاین می‌بینند، شوند. پورنوگرافی همچنین می‌تواند به «جفت‌یابی تنبلانه» تبدیل شود. این مسئله می‌تواند جایگزین تلاش برای جذب زنان در دنیای واقعی شود و در نتیجه، اهداف مربوط به روابط عمیق‌تر و رضایت‌بخش‌تر را تضعیف کند.

~ دیوید باس
–طباخیان

وقتی مردان بد رفتار می‌کنند

~ دیوید باس
ترجمهٔ یک بار مصرف: علی طباخیان

طالع‌بینی

~ جفری دین، ایوان دبلیو. کلی
آرتور ماتر، رودولف اسمیت

When asked why he doesn't believe in astrology, the logician Raymond Smullyan responds that he's a Gemini, and Geminis never believe in astrology.

وقتی از ریموند اسمولیان منطق‌دان آمریکایی پرسیدند چرا به طالع‌بینی اعتقاد ندارد، پاسخ داد متولد برج جوزاست و متولدین جوزا هرگز به طالع‌بینی باور ندارند.

مثلث برمودا

~ مارتن بریس

ذهن‌خوانی فی‌البداهه

~ باب استاینر

تجربیات نزدیک به مرگ

~ سوزان بلکمور

تجربیات خروج از بدن

~ سوزان بلکمور

تجربیات نزدیک به مرگ از تئودور شیک و لوئیس ون

کلاه‌برداری در بورس

مشاوران بورس همه‌جا هستند. ممکن است افرادی را پیدا کنید که باب میلتان حرف بزنند. آن‌ها صریح‌اند، کاملاً مسلط به نظر می‌رسند و با لحن تأثیرگذاری از اختیارات خرید و فروش و اوراق بهادار بنیاد رهن منزل و اوراق قرضهٔ با بهرهٔ صفر حرف می‌زنند. به عقل ناقص من، اکثرشان واقعاً نمی‌دانند چه می‌گویند، شاید بعضی‌هایشان بدانند.
اگر یک مشاور بورس شش هفته پشت سرهم پیش‌بینی‌های درست خود از یکی از شاخص‌های بورس را برایتان ایمیل کند و برای پیش‌بینی نوبت هفتم از شما درخواست پول کند، آیا پول می‌دهید؟

فرض کنیم جداً به یک نوع سرمایه‌گذاری‌ علاقه‌ دارید و فرض کنیم این سؤال را قبل از سقوط بازار سهام در ۱۹ اکتبر ۱۹۸۷ از شما پرسیده‌اند. اگر مایل‌اید برای پیش‌بینی هفتم پول بدهید (یا اصلاً مایل نیستید) به این شیوهٔ کلاه‌برداری دقت کنید.

فرد به‌اصطلاح مشاوری لوگویی را روی چند ورق کاغذ شیک می‌چسباند و ۳۲۰۰۰ نامه برای سرمایه‌گذاران احتمالی روی یک شاخص بورس ارسال می‌کند. در این نامه‌ها ا‌ز مدل کامپیوتری پیچیدهٔ شرکت متبوع خود و تبحر مالی و آدم‌های بانفوذی که دارد تعریف می‌کند. در ۱۶۰۰۰ تا از این نامه‌ها پیش‌بینی می‌کند که شاخص بالا می‌رود و در ۱۶۰۰۰ تای دیگر نزول شاخص را پیش‌بینی می‌کند. صرف‌نظر از صعود یا نزول شاخص، یک نامهٔ الحاقی فرستاده می‌شود، اما فقط برای آن ۱۶۰۰۰ نفری که در نوبت اول «پیش‌بینی» صحیح دریافت کرده بودند. برای ۸۰۰۰ نفر از آنان صعود برای هفتهٔ آتی پیش‌بینی می‌شود و برای ۸۰۰۰ نفر دیگر نزول شاخص. صرف نظر از آنچه اکنون رخ داده، ۸۰۰۰ نفر دو پیش‌بینی صحیح دریافت کرده‌اند. مجدداً فقط برای این ۸۰۰۰ نفر نامه‌هایی در خصوص عملکرد شاخص در هفتهٔ آینده ارسال می‌شود: برای ۴۰۰۰ نفر صعود شاخص و برای ۴۰۰۰ نفر دیگر نزول شاخص پیش‌بینی می‌شود. نتیجه هر چه باشد، حالا ۴۰۰۰ نفر سه پیش‌بینی صحیح متوالی دریافت کرده‌اند.

این روند چند بار دیگر تکرار می‌شود تا آنکه ۵۰۰ نفر شش «پیش‌بینی» صحیح پشت سرهم دریافت کنند. حال به این ۵۰۰ نفر این موضوع را یادآوری می‌کنند و اظهار می‌دارند برای استمرار دریافت این اطلاعات گران‌بها برای هفتهٔ هفتم هر کدام باید پانصد دلار بپردازند. چنانچه کلّ افراد این پول را بپردازند، مشاور ما ۲۵۰۰۰۰ دلار به جیب زده است. اگر این روند دانسته و با نیت کلاه‌برداری انجام شده باشد، فریبکاری غیرقانونی محسوب ‌می‌شود. با این حال، اگر این عمل نادانسته از ناشران مشتاق و ناآگاه بورس یا از شیادان طب یا از مبلغان دینی در تلویزیون سر بزند مقبول است. همیشه آن قدر موفقیتِ تصادفی هست که تقریباً هر چیزی را برای باورمندان توجیه کند.


~ ریاضی‌نابلدی اثر جان آلن پائولوس
ترجمهٔ معدنی و نظری

در دست چاپ

سفرهای سریع‌تر از نور

~ روهان اچ. واینار

💬عواقب و نتایجِ نگاهی آخرت‌شناختی (eschatological) به تاریخ

مارک لیلا، استادِ علوم‌ِ سیاسیِ دانشگاهِ کلمبیا، در کتابِ "خدایِ مرده‌زاد" می‌گوید که اگر دیدگاهی آخرت‌شناختی (eschatological) راجع به تاریخ داشته باشیم و سیاست را الهیاتی بسازیم، نقشه و طرحِ انسانی به‌وسیله‌یِ نقشه و طرحی الهیاتی مختل می‌شود و مسیرِ تاریخ نامعلوم گشته و پیوسته به تعویق می‌افتد. نگاهی آخرالزمانی به تاریخ دقیقاً به وسیله‌یِ روندِ تعجیل/تعویقِ تاریخ توسطِ مؤمنان تعریف می‌گردد. و چون این فرآیند (تعجیل/تعویقِ تاریخ) به انتها نمی‌رسد و مشخص نیست که کی تاریخ به انتهایش خواهد رسید (حکومتِ خدا و منجی و فرستاده‌اش بر زمین)، این امر باعث می‌شود بسط و توسعه‌یِ تاریخی توسطِ انسان نیز دچارِ اختلال گردد. و نیز از آنجا که این گفتمانِ آخرالزمانی راجع به تاریخ امری استعلایی (transcendental) و همیشه در آینده (نه وضعیتِ فعلی) است، نمی‌شود حضورِ آن را به وسیله‌یِ عقل تجربه، شناسایی و یا نقد کرد، و این امر درنتیجه باعث می‌شود جهت‌گیریِ تاریخی به دستِ دین، کلیسا و روحانیون بیفتد. او می‌گوید راهِ حلِ این مسئله را می‌توان در فلسفه‌یِ سیاسیِ هابز جست:

For Hobbes, a decent political life could not be realized within the terms set by Christian political theology, which bred violent eschatological passions and stifled human development. The only way to control such passions, which flowed from religion to politics and back again, was to detach political life from them completely. This had to happen within Western institutions, but first it had to happen within Western minds.

"برایِ هابز، یک حیاتِ سیاسیِ شایسته و درخور نمی‌تواند بر مبنایِ الهیاتِ سیاسیِ مسیحی رقم بخورد، یعنی آن الهیاتی که موجبِ بروزِ شور و احساساتِ آخرالزمانی می‌گردد و مانعِ توسعه‌یِ انسانی می‌شود. تنها راهِ کنترلِ این شورها و احساساتِ آخرالزمانی، که از دین به سیاست و از سیاست به دین در جریان‌اند، این است که حیاتِ سیاسی را از الهیات کاملاً جدا سازیم. این اتفاق می‌بایست در درونِ نهادهایِ غربی رخ می‌داد، ولی نخست باید این رخداد در ذهن‌هایِ غربی اتفاق می‌افتاد."

A reorientation would have to take place, turning human attention away from the eternal and transcendent, toward the here and now. The old habit of looking to the divine nexus for political guidance would have to be broken, and new habits developed.

"یک بازجهت‌گیری می‌بایست رخ می‌داد، بازجهت‌گیری‌ای که توجهِ انسانی را از امرِ ابدی و استعلایی به سویِ امرِ مکان‌مند و این‌جایی سوق دهد. عادتِ کهنه‌یِ نگاه کردن به یک اتصالِ الهی جهتِ دریافتِ هدایت‌هایِ سیاسی باید کنار گذاشته می‌شد، و عادت‌هایی تازه باید ایجاد می‌شد."

او می‌گوید که توماس هابز یکی از اولین کسانی بود که این راهِ حل را ارائه داد:

For Hobbes, the first step toward achieving that end was to get people thinking about—and suspicious about—the sources of faith. If they could start to see ignorance and fear behind most religious beliefs; if they became skeptical of claims to revelation; if they learned to distrust priests and ministers; if they questioned political interpretations of scripture; if they linked religious fervor with political violence—in short, if they began to think of religion as a human phenomenon rather than a divine one, the spell of political theology might be broken. Then, and only then, could sane thinking about political life begin.

-The Stillborn God, Religion, Politics, and the Modern West, Mark Lilla, Vintage, 2008

"برایِ هابز، اولین گام جهتِ رسیدن به این هدف، این بود که مردم را وادارد تا به این مسئله فکر کنند -- و مشکوک باشند-- که این سرچشمه‌یِ ایمان کجاست. اگر آن‌ها می‌توانستند شروع کنند که در پسِ اکثرِ باورهایِ دینی خرافات و جهل را ببیند؛ اگر آن‌ها می‌توانستند راجع به ادعاهایِ مرتبط با وحی شکاک باشند؛ اگر می‌توانستند به کشیشان و روحانیون بی‌اعتماد باشند؛ اگر آن‌ها قرائت‌هایِ سیاسیِ کتابِ مقدس را به چالش می‌کشیدند؛ اگر آن‌ها تب و هیجانِ دینی را با خشونتِ سیاسی مرتبط می‌ساختند-- خلاصه، اگر آن‌ها می‌توانستند شروع کنند به فکر راجع به این مسئله که دین یک پدیده‌یِ انسانی است به جایِ این‌که الهی باشد، این طلسمِ الهیاتِ سیاسی می‌توانست که شکسته شود. فقط و فقط آن هنگام بود که اندیشیدنِ درست و صحیح راجع به حیاتِ سیاسی ممکن می‌شد."

بعدا که بزرگ شدی میفهمی، جلسه ای که بیشتر از سه نفر آدم توش باشه به جایی نمی‌رسه.

بخشی از سریال from

ولی خودمونیم هر چی آدم پخمه و بیسواد هست برای ما رفتن رو منبر. چهار تا پاراگراف نوشته و هر برچسبی که زده تو متن خودشم هست! 😁

در ضمن از جنبش‌های مدنی هم یدونه اسمش رو بلدید یدونه هم مبارزه زیر پتو.