Science For ‌Life

ردلِت می‌نویسد: «در سال ۱۹۷۶، مائو با یک اقدام ساده، به‌تنهایی مسیر فقر جهانی را به طرز چشمگیری تغییر داد: مُرد». بدیهی است که صعود چین تنها عامل همگرایی بزرگ نیست، اما وسعت این کشور باعث می‌‌شود اعدادِ کلی جابه‌جا شود. با این حال، دلایلی که باعث پیشرفت چین شده در کشورهای دیگر هم صادق است. مرگ مائو زدونگ نمودی از سه علت اصلی همگرایی بزرگ است...

... اولین علت آن افول کمونیسم (همراه با سوسیالیسم مداخله‌گر) است. همان طور که دیدیم، اقتصادهای بازار می‌توانند به شکل شگفت‌آوری ثروت تولید کنند، در حالی که اقتصادهای تمامیت‌خواه و برنامه‌ریزی‌شده موجب کمیابی و رکود و اغلب، قحطی می‌شوند. اقتصادهای بازار علاوه بر بهره‌مندی از مزایای تخصص‌گرایی و ایجاد انگیزه برای تولید کالاهای موردنیاز دیگران، مسئلهٔ هماهنگی تلاش‌های صدها میلیون انسان را هم حل می‌کنند...

دومین توضیح رَدِلت برای همگرایی بزرگْ رهبری است. مائو چیزی فراتر از کمونیسم را بر چین تحمیل کرد. او یک خودبزرگ‌بین دمدمی‌مزاج بود که طرح‌های ابلهانه‌ای مانند جهش بزرگ به پیش (با کمون‌های عظیم‌ و کوره‌های عبث حیاط پشتی و شیوه‌های زرع احمقانه‌اش) و انقلاب فرهنگی (که نسل جوان را به دسته‌های اوباش تبدیل کرد تا معلمان و مدیران و فرزندان «دهقانان ثروتمند» را به وحشت بیندازند‌) را بر کشور تحمیل کرد. در طول دهه‌های رکود از دههٔ ۷۰ تا اوایل دههٔ ۹۰ میلادی، بسیاری از کشورهای در‌حال‌توسعه تحت فرمان دیکتاتورهای روان‌پریشی بودند که بیشتر برنامه‌های ایدئولوژیک، مذهبی، قبیله‌ای، بدبینانه یا خودبزرگ‌بینانه در سر می‌پروراندند تا آنکه مأمور بهبود رفاه شهروندانشان باشند ...

سومین علتِ هم‌گرایی بزرگ پایان جنگ سرد بود. این رویداد نه تنها زیر پای چند دیکتاتور دست‌نشانده را خالی کرد، بلکه به بسیاری از جنگ‌های داخلی هم پایان داد؛ جنگ‌هایی که کشورهای در‌حال‌توسعه را از زمان رسیدن به استقلال در دههٔ ۶۰ میلادی به ستوه آورده بود. جنگ داخلی هم یک فاجعهٔ انسانی و هم یک فاجعهٔ اقتصادی است؛ زیرا تأسیسات ‌نابود می‌شود، منابع به بیراهه می‌رود، کودکان از مدرسه محروم می‌شوند‌ و مدیران و کارگران از کار باز می‌مانند یا کشته می‌شوند...

چهارمین علت ِهم‌گرایی بزرگ جهانی‌شدن است، به‌ویژه انفجار تجارت که با کشتی‌های کانتینری و هواپیماهای جت و نیز آزادسازی تعرفه‌ها و سایر موانع سرمایه‌گذاری و تجارت ممکن شد. اقتصاد کلاسیک و عقل سلیم هر دو تأیید می‌کنند که شبکهٔ تجاری بزرگ‌تر به طور متوسط وضع همه را بهتر می‌کند. وقتی کشورها در تولید کالاها و خدمات متفاوت تخصص پیدا می‌کنند، می‌توانند آنها را کارآمدتر تولید کنند...

~ استیون پینکر
– دکتر معدنی

در دست ترجمه

👍1

1.14K viewsAli Nazari, edited 10:12