شاخص آزادی رسانه‌ها
این شاخص که توسط گزارشگران بدون مرز (RSF) تهیه می‌شود، وضعیت آزادی روزنامه‌نگاران و رسانه‌ها را در کشورهای مختلف می‌سنجد.
از بین ۱۸۰ کشور ایران در جایگاه ۱۷۶ است. این جایگاه نشان‌دهندهٔ سرکوب شدید رسانه‌ها و فقدان آزادی بیان است.
ایران، یکی از بزرگ‌ترین زندان‌های روزنامه‌نگاران در جهان نیز به شمار می‌رود.

https://rsf.org/en/index

شاخص دموکراسی
این شاخص که توسط واحد اطلاعات اکونومیست (EIU) منتشر می‌شود، کشورها را بر اساس فرآیندهای انتخاباتی، عملکرد دولت، مشارکت سیاسی، فرهنگ سیاسی و آزادی‌های مدنی دسته‌بندی می‌کند.
ایران از بین ۱۶۷ کشور جایگاه ۱۵۴ است و در دستهٔ رژیم‌های اقتدارگرا (Authoritarian) طبقه‌بندی شده است.

https://www.eiu.com/n/campaigns/democracy-index-2024/

شاخص کیفیت زندگی دیجیتال (شامل قیمت، پایداری و امنیت)
این یک شاخص جامع‌ است که توسط شرکت Surfshark منتشر می‌شود و کیفیت اینترنت را فراتر از سرعت می‌سنجد. این شاخص بر اساس پنج ستون اصلی بنا شده است:
استطاعت مالی: هزینه اینترنت نسبت به درآمد مردم.
کیفیت اینترنت: شامل سرعت، پایداری و رشد زیرساخت‌ها.
زیرساخت الکترونیکی: میزان توسعه و نفوذ اینترنت.
امنیت الکترونیکی: سطح امنیت سایبری و حفاظت از داده‌ها.
دولت الکترونیک: میزان پیشرفت خدمات دولتی آنلاین.

ایران از بین ۱۲۱ کشور جایگاه ۱۰۱ و از بین ۳۵ کشور آسیایی جایگاه ۳۰ قرار دارد.

https://surfshark.com/research/dql/country/IR

لویاتان ایرانی

~ علی نظری

بخش دولتی ایران، بیش از آنکه موتوری برای توسعه باشد، سازوکاری برای توزیع منابع در یک دولت رانتی است؛ مدلی که ذاتاً به بهره‌وری پایین، بی‌ثباتی مالی و رکود اقتصادی دامن می‌زند. این وضعیت در تضاد کامل با دولت‌های بزرگ و کارآمد در اقتصادهای رفاهی مولد، مانند کشورهای اسکاندیناوی قرار دارد که با وجود بخش دولتی بزرگ، نه تنها مانع رشد نیستند، بلکه رقابت‌پذیری ملی را تقویت می‌کنند...

ملاکراسی

~ علی نظری

تئوکراسی به معنای حکومت خداست. اساس نظری جمهوری اسلامی، دکترین ولایت فقیه است که توسط آیت‌الله خمینی تدوین شده است. این نظریه بیان می‌کند که در غیاب امام معصوم، شایسته‌ترین فقیه اسلامی باید رهبری سیاسی جامعه را بر عهده بگیرد تا اطمینان حاصل شود که حکومت با احکام شرع اسلام مطابقت دارد. این دکترین، توجیه فلسفی حاکمیت روحانیون و منبع نهایی اقتدار رهبر جمهوری اسلامی است و مشروعیت دینی را فراتر از هرگونه رأی و وکالت مردمی قرار می‌دهد. بر اساس این مفهوم، هدف دولت از «نمایندگی ارادهٔ مردم» به اجرای «ارادهٔ خداوند» تغییر می‌یابد...

۱. شکست قرارداد اجتماعی
۲. زندگی نرمال
۳. لویاتان ایرانی
۴. ملاکراسی
۵. اقتصاد سایه

چند مورد از کتاب‌هامون چاپ شدن. کتاب دکتر همدمی به دستم برسه، براتون عکس و توضیحات بیشتری میزارم. و قراره اینک روشنگری پینکر هم در همین نشر چاپ بشه و بخش علمی رو با قدرت پیش میبریم.

فصل اول و پیشگفتار کتاب را دانلود و مطالعه کردم. از همان آغاز اثر، معلوم شد که با ترجمه‌ای روان و نوشتاری قوی مواجه هستیم که با ضرباهنگ مناسب جملات، خواننده را به دنبال خود می‌کشاند. به علت آنکه فیزیک کتاب را ندارم، نمی‌توانم دربارهٔ کیفیت چاپ و کاغذ و صفحه‌آرایی نظر قطعی بدهم.

چارلی کرک: خونواده‌تون اصالتاً اهل کجان؟

ایرانی: خونواده‌م ایرانیه.

چارلی کرک: ایران، خیلی خب. این یه مثال فوق‌العاده‌ست. ایرانیا، شما نیازی به سیاستای «تنوع، برابری و شمول» (DEI) ندارین. شما با اختلاف، موفق‌ترین گروه مهاجر تو آمریکا هستین، چون از باهوش‌ترین و سخت‌کوش‌ترین مردمین. و این موفقیت رو بدون هیچ امتیاز و صدقه‌ای به دست آوردین. کسب‌وکارای ایرانی تو آمریکا غوغا کردن ، نه به لطفِ DEI. در واقع، منطق DEI اینه : «اوه، ایرانیا زیادی موفق شدن. پس بیاین اونا رو تو دستهٔ سفیدپوستا قرار بدیم و سعی کنیم تا گروه دیگه‌ای به جاشون موفق بشه». این رو گفتم تا موضوع رو برای خودتون ملموس کنم. ایرانیا از این تفکر سود بردن که: به ما چیزی ندین، فقط به ما فرصت بدین. و به همین خاطره که ایرانیا، جزو ثروتمندترین گروه‌های مهاجر تو تاریخ آمریکا به شمار می‌رن.

ء DEI: این سیاست‌ها اغلب شامل نوعی تبعیض مثبت برای گروه‌هایی هستند که به طور تاریخی به حاشیه رانده شده‌اند.

هدف ما انتشار کتاب‌هایی‌ است که در عین خواندنی بودن، مخاطب را به درنگ وامی‌دارند.

ما می‌کوشیم تا در مسیر نشر کتاب‌هایمان، حقوق پدیدآورندگان را رعایت کنیم و آثار ترجمه‌شده را با رعایت حق کپی‌رایت در ایران منتشر و پخش کنیم.

• اینستاگرام | فیس‌بوک | لینکدین | ایکس


•• درنگ - پلی به‌سوی خرد
@derang_pub

بنیاد مستضعفان

https://www.arsehsevom.org/wp-content/uploads/2019/02/Bonyad-mostazafan.pdf

اقتصاد سایه

~ علی نظری

وابستگی عمیق و ساختاری به درآمدهای نفتی، پاشنهٔ آشیل اقتصاد ایران و نظام مالیاتی آن است. این وابستگی، کشور را در موقعیت یک «دولت رانتیر» قرار می‌دهد که در آن، دولت بخش عمده‌ای از درآمدهای خود را نه از طریق مالیات‌ستانی از شهروندان، بلکه از فروش منابع طبیعی به بازیگران خارجی تأمین می‌کند. این مدل اقتصادی، پیوند سنتی پاسخگویی میان دولت و ملت را قطع می‌کند ...