جنگ‌ فقط یکی از انواع فجایعی است که طبق منطق ایگور و بوریس، باعث ایجاد برابری می‌شود. والتر شیدل، مورخ، چهار پدیده را به مثابهٔ «چهار سوار هم‌سطح‌کننده» معرفی می‌کند: جنگ‌های مبتنی بر بسیج توده‌ها، انقلاب‌های دگرگون‌ساز، فروپاشی دولت‌ و همه‌گیری‌های مرگبار. این چهار سوار نه‌ تنها ثروت (و در انقلاب‌های کمونیستی، صاحبان آن) را نابود می‌کنند، بلکه با کشتن شمار زیادی از کارگران و افزایش دستمزد جان‌به‌دربردگان، نابرابری را کاهش می‌دهند. شیدل نتیجه می‌گیرد: «همهٔ ماهایی که برای برابری اقتصادی ارزش بیشتری قائل می‌شویم، باید به‌ خاطر داشته باشیم که جز در معدود استثنائات، این برابری همواره از دل رنج و اندوه زاده شده است. مراقب آرزوهایتان باشید».

~ پینکر
–معدنی

کسانی که جوامع سرمایه‌داری مدرن را به سنگدلی در قبال فقرا محکوم می‌کنند، احتمالاً از این واقعیت آگاه نیستند که جوامع پیشاسرمایه‌داری سابق چه مبالغ ناچیزی را صرف کمک به فقرا می‌کردند. مسئله فقط این نیست که آن‌ها به‌طور مطلق پول کمتری داشتند تا خرج کنند، بلکه این است که سهم بسیار کوچک‌تری از ثروتشان را به این امر اختصاص می‌دادند. این سهم بسیار ناچیز بود: از دوران رنسانس تا اوایل قرن بیستم، کشورهای اروپایی به‌طور متوسط فقط ۱٫۵ درصد از تولید ناخالص داخلی‌شان را صرف کمک به فقرا و آموزش و سایر پرداخت‌های اجتماعی می‌کردند. در بسیاری از کشورها و دوره‌ها هم اصلاً هیچ مبلغی خرج نمی‌شد.

~ پینکر
–معدنی

... امروزه، هزینه‌های اجتماعی به‌طور متوسط، حدود ۲۲ درصد از تولید ناخالص داخلی این کشورها را به خود اختصاص می‌دهد.

شکل ۴-۹ : هزینه‌های اجتماعی در کشورهای عضو سازمان همکاری و توسعهٔ اقتصادی، ۲۰۱۶-۱۸۸۰.

منبع: وبسایت دنیای ما در آمار، اورتیز-اوسپینا و روزر، ۲۰۱۶ب. بر پایهٔ داده‌های لیندرت ۲۰۰۴ و سازمان همکاری و توسعهٔ اقتصادی ۱۹۸۵، ۲۰۱۴ و ۲۰۱۷. سازمان همکاری و توسعهٔ اقتصادی شامل سی و پنج کشور دموکراتیک با اقتصاد بازار است.

هزینه‌های اجتماعی شهروندان را در برابر افسون کمونیسم و فاشیسم مصون می‌سازد.

فناوری و جهانی‌شدن، در کنار هم، معنای فقیر بودن را -لااقل‌ در کشورهای توسعه‌یافته- دگرگون کرده‌‌اند. کلیشهٔ قدیمی فقر فردی بود بی‌چیز و تکیده در جامه‌ای پاره و مندرس. امروزه، فقرا هم احتمالاً به اندازهٔ کارفرماهایشان اضافه‌وزن دارند و همان لباس‌های پلار و کتانی و جین را می‌پوشند. به فقرا قبلاً نادارها می‌گفتند. در سال ۲۰۱۱، بیش از ۹۵ درصد خانواده‌های آمریکاییِ زیر خط فقر برق، آب لوله‌کشی، توالت سیفون‌دار، یخچال، اجاق و تلویزیون رنگی داشتند (یک‌ قرن و نیم پیش، خاندان‌های روتشیلد و آستور و وندربیلت هیچ‌ کدام از این‌ امکانات را نداشتند)...

~ پینکر
–معدنی

ص ۴۰

زندگی روی لبهٔ تیغ اثر راهول جاندیال
–میثم همدمی

https://t.me/derang_pub/10

ص ۴۲

زندگی روی لبهٔ تیغ اثر راهول جاندیال
–میثم همدمی

https://t.me/derang_pub/10

ص ۶۰

زندگی روی لبهٔ تیغ اثر راهول جاندیال
–میثم همدمی

همی کورپکتومی عملی جراحی و بسیار شدید است که در آن تمام بخش پایینی بدن، شامل پاها، استخوان‌های لگن، اندام‌های تناسلی و سیستم‌های دفع ادرار و مدفوع با برش از ستون فقرات کمری قطع و برداشته می‌شوند. این عمل تنها برای بیمارانی که دچار بیماری‌های شدید و کشنده (مانند سرطان‌های پیشرفته لگن، عفونت‌های غیرقابل کنترل یا آسیب‌های تروماتیک) هستند و هیچ راه درمانی دیگری ندارند، انجام می‌گیرد.


https://t.me/derang_pub/10

ص ۶۱

زندگی روی لبهٔ تیغ اثر راهول جاندیال
–میثم همدمی

https://t.me/derang_pub/10

ص ۶۵

زندگی روی لبهٔ تیغ اثر راهول جاندیال
–میثم همدمی

https://t.me/derang_pub/10

اگر از کاندوم استفاده نکنی اینجوری میشه.

آیا مدام گوشی تلفنتان را چک می‌کنید؟ آیا حفظ تمرکز برایتان به کاری دشوار بدل شده است؟ اگر چنین است، مقصر دوپامین است، ماده‌ای عصب‌شیمیایی که مدام شما را به‌سوی لذت‌های آنی سوق می‌دهد و از انجام وظایف دشوار و عمیق بازمی‌دارد.کتاب حاضر به نحوی موجز و با زبانی روان نشان می‌دهد که چگونه می‌توانید از دام دوپامین بگریزید و بدین ترتیب از وابستگی مفرط به شبکه‌های اجتماعی رهایی یابید، ذهنتان را برای کارهای مهم و دشوار مهیا سازید و بار دیگر تمرکزتان را بازیابید.

•• می‌توانید کتاب را از طریق مراجعه به وب‌سایت ما (Derangpub.com) یا از دایــرکت اینســتاگرام سفــارش دهید.


#نشر_درنگ #دوپامین #خودیاری #تمرکز #توجه #سارا_ولی_زاده #روانشناسی #حواس‌پرتی

@derang_pub

زبان اداری

عامل اعتیاد چیه؟ سوال آسونیه نه؟ مواد مخدر! ولی، شاید مسئله به این سادگی ها هم نیست. این ویدئو برگرفته از کتاب پرفروش یوهان هری به نام «تعقیب جیغ: اولین و واپسین روزهای مبارزه علیه مواد مخدر» می باشد.

ترجمهٔ حمیدرضا بیدار

حتما ببینید، چون چیزی که میگه رو میشه به پدیده های دیگه هم تعمیم داد. آدم می‌تونه به هر چیزی اعتیاد پیدا کنه.

مطالعه
دکتر سلطانی