۱. این اتفاق هرگز اینجا رخ نمی‌دهد

۲. بزرگ بیندیش و از کم شروع کن

۳. بینشی از فردا

۴. ستون‌های عظیم قدرت

۵. مسیر خود به طرف پیروزی را خنده‌دار کنید

۶. نتیجه سرکوب را معکوس کنید

۷. این اتحاد است، ابله!

۸. مسیر خود به سمت پیروزی را برنامه‌ریزی کنید

۹. اهریمنان خشونت

۱۰. کاری که آغاز کرده‌اید را به سرانجام برسانید

۱۱. باید به خود اتکا کرد

۱۲. سخن آخر

رو این پیام ریپلای زدم تا یادتون باشه که ما درنهایت نهایت آدم معمولی هستیم و باید برای روز موعود آماده بشیم. تو عصر OSINT، هر کسی با اینترنت می‌تونه پرواز تانکرهای سوخت‌رسان، جابه‌جایی ناوها یا ورود جنگنده‌ها رو ردیابی کنه. وقتی چنین چیزهایی عمومی میشه صرفاً دارن فشار روانی میارن یا اطلاعات غلط پخش می‌کنند یا ممکنه بخشی از نمایش قدرت باشه، می‌تونه یجور بازدارندگی ایجاد کنه و هزاران دلیل دیگه و درنهایت اندازه این خبر ارزش داره که همه جا میگن: ما محاصره هستیم. خارج از این بالا برید پایین بیایید دارید تو زمین فریب مدرن می‌چرخید و وقتتون رو تلف می‌کنید.
حالا خوشبختانه اونایی که الگوریتم دور ما جمع‌شون کرده، بیشتر روی منابع معتبر حساس هستند.
ضروریات رو ذخیره و آماده کنید، تو خونه‌تون جای امنی رو برای پناه گرفتن مشخص کنید، بخشی از پولتون رو نقد و در صورت امکان دلاری در دست داشته باشید.
به زندگی معمول بپردازید، برای سناریوهای مختلف هم آماده باشید. و مسئله دیگه اینکه تو ذهن خودتون برای این موضوع زمان مشخص نکنید. اون چیزی که منتظرش هستیم؛ ناجی نیست. ما خودمون ناجی هستیم. اون صرفا یه کمک بزرگه. باید امید فعال داشته باشیم و به جای ایشالا ماشالا، اهدافی برای ضربه زدن و گرفتن حقمون داشته باشیم. نه منفعل منفعل باشیم و نه امید واهی داشته باشیم. برای ابعاد مختلف تا جای امکان برنامه بریزیم.

–نظری

راهنمای حقوقی برای معترضان (مسائل‌ شکلی)

~ دادبان

توی خیلی از کشورهایی که درگیر جنگ هستن، مثل اوکراین، تکنولوژی به داد مردم میرسه، نه اینکه علیهشون استفاده بشه. همون لحظه‌ای که خطر نزدیک میشه هشدار میدن، مسیر امن معرفی می‌کنن، میگن کجا محدوده خطره و کجا پناهگاهه، چطور میشه زنده موند و از کجا خبر درست گرفت. اینترنت رو قطع نمی‌کنن؛ تقویتش می‌کنن، چون جون آدم‌ها براشون مهمه.

مردم وسط بحران حق دارن بدونن چی شده، کجا امن‌تره، چطور باید خودشون و خانوادشون رو نجات بدن. اما اینجا انگار اولین، راحت‌ترین و همیشگی‌ترین تصمیم، فقط "قطع کردنه". اینترنت رو می‌بندن، روی ماهواره‌ها پارازیت میندازن و به اسم امنیت، مردم رو عمداً توی بی‌خبری و ترس نگه می‌دارن!

حدود ۴۰ روزه که تصویر قتل‌عام ده‌ها هزار انسان جلوی چشممونه. این جنایت‌هارو نتونستین با قطع اینترنت سرپوش بذارین، اما بازم در اولین ساعات از شروع جنگ سراغ قطع اینترنت رفتین. حقیقت شاید دیر برسه، اما همیشه راه خودشو باز می‌کنه.

نه می‌بخشیم، نه فراموش می‌کنیم و نه بی‌حساب می‌مونه! هرچقدر می‌خواین زمین رو حفر کنین، اما راه فراری نیست و در برابر میلیون‌ها بازمانده، باید پاسخگوی ۴۷ سال رنج، درد و غارت باشین.

🔍 ircf.space
@ircfspace