غراب (Raven) سفید - ساکن کانادا
http://www.reshareworthy.com/white-ravens/
🌿🍂@Science4lifee

نژاد پرورشی کمیابی ( Ayam Cemani ) از خروس که پر، پوست، استخوان و گوشت آن سیاه است. ساکن اندونزی

https://en.wikipedia.org/wiki/Ayam_Cemani
🌿🍂@Science4lifee

آیا بروز رفتار های نابهنجار ناشی از باور های اشتباه می باشند

در هر ثانیه مغز ما با اطلاعاتی دریافتی از طریق ۵ حس، بمباران می شود. اطلاعات ابتدا پس از دریافت باید ادراک و تفسیر شوند تا ما متوجه محیط پیرامون خویش شویم و بتوانیم واکنشی صحیح نسبت به آن نشان دهیم. حتی ساده ترین پاسخ ها نسبت به محیط، میلیون ها ارتباط و محاسبات را در سلول های متفاوت مغزی در بر می گیرد. اکنون دانشمندان درک خوبی از چگونگی کارکرد نورون ها بصورت منفرد بدست آورده اند اما هنوز نتوانسته اند چگونگی تعاملات پیچیده نورون ها با یکدیگر و نقش آنها در سلامتی یا بروز اختلال در مغز را درک کنند. یک مقاله جدید توسط دانشمندان نوروساینتیست از دانشگاه کالج لندن، به مدلی ریاضی و امیدوار کننده برای تشخیص این موضوع اشاره می کند که در ادامه به آن خواهیم پرداخت.
مدل کارکرد مغزی :
دانشمندان علوم اعصاب ابتدا عملکرد های مناطق متفاوت مغزی را با نگاه کردن به مغز بیماران آسیب دیده مغزی، مقایسه و بررسی کردند. شاید این روش بسیار ارزشمندی تلقی شود اما محدودیت های خاص خودش را نیز دارد از جمله اینکه نورون های مغزی بصورت شبکه ای و گسترده در تعامل با یکدیگر کار می کنند پس ممکنست آسیب به یک منطقه خاص از مغز، عملکرد قسمت های دیگری از مغز را نیز مختل کند.
حال یک رویکرد جدید و مکمل بنام ” نظریه های محاسباتی عملکردی مغز ” وجود دارد که با استفاده از الگو های ریاضی، رفتار قابل اندازه گیری را مورد بررسی قرار می دهد. این مدل به دانشمندان علوم اعصاب اجازه می دهد تا درباره چگونگی کارکرد نورون ها در بروز رفتار و پایه های فیزیولوژیک بیشتر بدانند و در عین حال بتوانند فرضیات خویش را آزمایش کنند.
پروفسور کارل فریستون، یکی از نویسندگان مقاله، در زمینه توسعه رویکرد های شناختی در عرصه اختلالات می گوید: “نظریات محاسباتی عملکرد مغز در ایجاد رویکرد های شناختی جدید نسبت به اختلالات از جمله در تحقیقات روانشناختی، می تواند بسیار کارآمد باشد.”



نقش عقاید پیشین:
پروفسور فریستون با همکاری پروفسور گراینت ریس و توماس پار، در نظریات محاسباتی سعی کردند از روش استنتاج Bayesian ( یک روش ریاضی بمنظور محاسبه میزان احتمالات و پیشبینی ها بر اساس عقاید پیشین) استفاده کنند. این بدان معناست که آنچه ما تجربه می کنیم، تنها آن چیزی نیست که از طریق حواس همچون بینایی، شنوایی و غیره دریافت می شوند بلکه تفسیر ما از این ورودی ها ی حسی بنا بر آنچه به آنها اعتقاد داریم، اهمیت بسزایی دارد. در این مدل، مغز از اعتقادات و باور های قبلی خویش بمنظور پیشبینی علل احتمالی و تفسیر اطلاعات حسی دریافتی، استفاده می کند. حال بعنوان مثال یک شخص با مو های بسیار بلند را متصور شوید که در پشت سر وی قرار دارید. در نگاه اول احتمالا به ذهنتان خطور می کند که آن شخص یک زن است، زیرا تجارب پیشین شما بدین گونه بوده است که زن ها دارای مو های بسیار بلند می باشند. با این حال اگر شما فرد مو بلند را مرد بیابید، پیشبینی ذهنی شما غلط از آب درآمده و بروز رسانی خواهد شد. حال از این به بعد اگر فرد مو بلندی را ببینید با توجه به تجارب قبلی، سعی می کنید احتمال مرد بودن و زن بودن فرد را از طریق دیگری بسنجید.



ادراک و رفتار نابهنجار:
در مدل استنتاج Bayesian، بیماری ها و اختلالات مغزی می توانند بعنوان یک خطا در روند استنتاج محسوب شوند. این خطا ممکنست بدین علت باشد که باور های قبلی فرد تطابق ضعیفی با واقعیت دارند یا در روند پردازش مشکلی وجود دارد. خطا های این چنینی موجب تفسیری اشتباه از اطلاعات دریافتی و حسی می شوند که به نوبه خود، موجب بروز رفتار های نابهنجار می گردند.
پار می گوید: ” بطور مثال مغز باور دارد که دست و پا وجود دارند، زیرا ورودی حسی مبنی بر از دست دادن آنها وجود ندارد، پس بر این فرضیه پیش می رود که آنها هنوز وجود دارند.”
بدین ترتیب بروز نادرست عقاید قبلی می توانند منجر به بروز نتیجه گیری های نوع مثبت کاذب همچون توهمات و هذیانات شوند. حتی باور های غلط در مورد اینکه بدن چگونه و چه موقع می تواند حرکت کند، می تواند اختلالات حرکتی همچون بیماری پارکینسون را نیز تحت تاثیر قرار دهد.
همچنین بعضی از محققان بر این باورند که افراد مبتلا به اوتیسم در پردازش عقاید قبلی و دریافت های حسی ضعیف هستند، یعنی تنها بر دریافت های حسی در زمان کنونی اکتفا می کنند و نمی توانند آنها را بر اساس عقاید پیشین خویش، تفسیر نمایند. این موضوع تبیین می نماید که چرا افراد مبتلا به اوتیسم نسبت به افراد مبتلا به نوروتیپیکال، اغلب واکنش نسبتا ضعیف تری به محرکات سورپرایز کننده نشان می دهند.

چشم انداز پزشکی :
در تئوری هر اختلال روانشناختی، مجموعه ای از باور ها و اعتقادات پیشین که موجب بروز یک رفتار نابهنجار می گردند می توانند در مدل استنتاج Bayesian تبیین شوند. حال این موضوع می تواند راه را برای درمان های جدید در عرصه بیماری های مرتبط با مغز باز کند.
پار می گوید : ” تشخیص اختلالات روانشناختی با توجه به عقاید پیشین نادرست، امکان بررسی کمی فنوتایپ افراد را امکان پذیر ساخته و می تواند رویکرد های پزشکی و درمانی را تسهیل نماید.”
پروفسور فریستون می گوید: ” با استفاده از نظریه محاسباتی در حوزه عقاید پیشین نادرست، دو مشکل اساسی بوجود می آید، اولا ما نیاز به شناسایی عقاید پیشین در مغز و چگونگی تاثیر آنها بر بروی رفتار های نابهنجار داریم، ثانیا باید پایه های زیست شناختی عقاید پیشین را در مغز شناسایی کنیم.”

مترجم علیرضا زحمتکش. سایت دکتر مجازی

“Computational Neuropsychology and Bayesian Inference” by Thomas Parr, Geraint Rees and Karl J. Friston in Frontiers in Human Neuroscience. Published February ۲۳ ۲۰۱۸. doi:۱۰.۳۳۸۹/fnhum.۲۰۱۸.۰۰۰۶۱

🔺🔻محققان دانشگاه کالیفرنیا در لس آنجلس موفق به انتقال حافظه از یک حلزون به یک حلزون دیگر با کمک RNA شدند.
🌿🍂@Science4lifee
آنها یک گروه از حلزون ها را در معرض شوک الکتریکی در زمانهای مشخص و متوالی قرار دادند که حلزون ها بعد از مدتی قابلیت پیش بینی و رفلکت نسبت به شوکها پیدا کردند.

محققان RNA آنها را جدا کرده و به گروهی از حلزون ها که تجربه شوک الکتریکی نداشتند تزریق کرده و در نهایت شگفتی دریافتند که این حلزون ها به مانند حلزون های گروه اول مورد شوک قرار گرفته رفتاری مشابه و رفلکتی که در برابر شوک الکتریکی است را از خود بروز می دهند .

محققان امیدوار هستند که در آینده ای نزدیک بتوان از این روش برای درمان بیماری آلزایمر،فراموشی و همچنین بیماری های روانی نظیر استرس استفاده نمود.
👤MIKE NOBDY
🌿🍂@Science4lifee
🔰Date:
May 14, 2018
Source:
University of California - Los Angeles

🌿🍂@Science4lifee
⬅️⬅️دانشمندان یک گام به تبدیل کربن دی اکسید و آب به سوخت مایع نزدیک تر شدند.
برخورد نور به برگ گیاهان و واکنش الکترونی به دلیل وجود کلروفیل باعث تبدیل کربن دی اکسید و آب به گلوکوز می شود.
بر این اساس دانشمندان از یک واکنش دهنده الکترونی یعنی طلا برای تبدیل کربن دی اکسید و آب به سوخت مایع استفاده کردند.
البته رسیدن به تولید سوخت از نور خورشید به این روش حداقل یک دهه زمان نیاز دارد اما هر گام و کشف ما را یک قدم به آن نزدیک تر می کند.

👤MIKE NOBDY
🌿🍂@Science4lifee
🔰Date:
May 15, 2018
Source:
University of Illinois at Urbana-Champaign

⚜سریعترین و قدرتمند ترین گرم کننده آب.
دانشمندان موفق شدند با لیزر قدرتمند اشعه ایکس آب را در یک دهم پیکو ثانیه(یک میلیون میلیونوم ثانیه) به درجه حرارت 100 هزار درجه سیلسیوس برسانند. NB
🌿🍂@Science4lifee
♻️منبع:
https://www.sciencedaily.com/releases/2018/05/180514151923.htm

🤾‍♀⛹‍♂🏊‍♂🚴‍♀🤽‍♀شش سال ورزش می تواند در میانسالی به میزان 23 درصد از بیماری های قلبی جلوگیری کند.
🌿🍂@Science4lifee
https://www.sciencedaily.com/releases/2018/05/180515081718.htm

🐳تحقیقات بر روی اسکلت 34 میلیون ساله وال که در قطب شمال یافته شده است نشان میدهد که آنها به جای فیلترهای امروزی دارای دندانهای کامل و تکامل یافته ای بوده اند.NB
🌿🍂@Science4lifee
https://www.sciencedaily.com/releases/2018/05/180510150220.htm

فسیل غیر عادی و توده بزرگ قدیمی مربوط به میلیونها سال قبل در سال 1890 در نبراسکا که به هیولای نبراسکا معروف شد.این توده بعد از برسی مشخص شد که مربوط به یک نوع سمور آبی در میلیونها سال قبل بوده است.NB

گونه در معرض خطر میمون دماغ‌سربالای طلایی. 8 تا 15 هزار میمون از این نوع ساکن چین هستند.

golden snub-nosed monkey
🌿🍂@Science4lifee

وال آبی عظیم ترین حیوان شناخته شده که حتی از دایناسورها نیز بزرگتر است.بچه وال آبی در حال رشد تا روزی 90 کیلوگرم افزایش وزن داشته و در بزرگسالی به طول 30 متر و وزن 181 تن می رسد.NB

اگر ما سر در کار خود فرو ببریم و خود را به دانش عمومی محدود کنیم و کشفیات تاریخی جعلی را که توسط تشکیلات مطبوعاتی و مجلات پر‌زرق و برق از ناکجا خلق می‌شوند، نادیده انگاریم، آنگاه در مورد ما چه می‌توان گفت؟ وقتی که ما درک و شناحتی سطحی از رخواره کذایی داشته باشیم، [از شگفتی] مو به تنمان سیخ می‌شود اما وقتی دانش بیشتری [به آن] بدست آوریم اسرار‌آمیز بودن آن اندک‌اندک رنگ می‌بازد.(توضیح اضافی: هرچه دانش ما به موضوعی ناچیزتر باشد شگفتی و اعجاب انگیزی ما را در بر می‌گیرد اما با افزایش شناخت‌مان، رمز آلودگی آن از بین می‌رود و ذهنیت جویای افسانه از بین می‌رود).
سطح سیاره مریخ در حدود 150 میلیون کیلومتر مربع وسعت دارد. آیا این باید شگفتی‌آور باشد که چیزی در ابعاد یک تمبر پستی از میان ۱۵۰ میلیون تمبر دیگر، خصوصا با داشتن مهارت تشخیص چهره که از بدو تولد در نهاد ماست، ساخته دست بشری به نظر برسد؟ وقتی ما مجموعه‌ای از پستی و بلندی‌ها، صخره‌‌‌ها و دیگر اشکال پیچیده سطحی در هم و برهم مجاور یکدیگر را بررسی می‌کنیم، متوجه می‌شویم که جزئیات آن به چیز‌هایی می‌مانند که به هیچ وجه چهره انسان را تداعی نمی‌کند. چرا باید چنین تشابهی وجود داشته باشد؟ آیا معماران مریخی عصر باستان تنها همین صخره (یا شاید تعدادی از آن‌ها) را تغییر شکل داده‌اند و آن تعداد [بی شمار] دیگر را به حال خود ر‌ها کرده‌اند؟ یا اینکه مثلا نباید نتیجه بگیریم که آن تعداد دیگر صخره‌‌‌ها را نیز به شکل چهره‌‌های عجیب غریب دیگری که برای ما شناخته شده نیست، درآورده‌اند؟
با ریزبینی و دقت بیشتر در تصویر اصلی درمی‌یابیم که یک نقطه‌ای تاریک در میانه صورت شبیه به سوراخ بینی وجود دارد - چیزی که تصور چهره را آسان‌تر می‌کند- در واقع نقطه بی‌رنگی است که ما‌حصل از دست رفتن ارتباط رادیویی بین مریخ و زمین است. بهترین تصویر از رخواره نشان می‌دهد یک سمت آن با نور خورشید روشن و سمت دیگر در سایه‌ای عمیق فرو رفته است. با استفاده از داده‌‌های دیجیتالی اصلی می‌توان کنتراست را در سایه آن بشدت افزایش داد. وقتی این عمل صورت گیرد چیزی متفاوت با یک چهره در آن می‌یابیم. در بهترین حالت یک چهره نیمه‌کاره است. با وجود نفس‌‌های حبس‌شده و قلب‌‌های تپنده‌ی ما (کنایه از ذوق و شوق ایجاد هیجان ازیک کشف مرموز) تندیس مرموز مریخی چیزی طبیعی به نظر می‌رسد - نه یک مجسمه دست‌ساز و مدلی از چهره انسان. این مجموعه احتمالاً با یک فرایند تدریجی زمین شناختی در طول میلیون‌‌‌ها حجاری شده است.
@LiberalScientists
ترجمه و تنظیم: رضا شعبانی

الگوهای طبیعی، توهم یا واقعیت #قسمت_پنجم #چهره‌ی_سنگی
برگرفته از کتاب: #جهان_در_تسخیر_اهریمن
#نوشته‌ی_کارل_سیگن
ترجمه: رضا شعبانی
اختصاصی کانال دانش و اگاهی
@LiberalScientists

در مکانی بروی سطح مریخ که به آن سایدونیا* گفته می‌شود، یک تخته سنگ بزرگ وجود دارد که عرض آن به چند کیلومتر می‌رسد و بمانند چهره‌ای به آسمان خیره شده است. یک چهره به ظاهر انسان اما با ظاهری غیر دوستانه. از برخی جنبه‌‌‌ها شبیه به مجسمه‌‌های ساخته شده به پراکسیتلس* است. در ناحیه‌ای که تعداد زیادی تپه کم ارتفاع، احتمالا بوسیله‌ ترکیبی از سیل‌‌‌ها و فرسایش باد پشت سر‌هم، به قالب اشکال عجیبی در آمده‌اند. شمار زیاد د‌هانه‌‌های اتشفشانی نشان می‌دهد پستی بلندی‌های اطراف آن میلیون‌ها سال قدمت دارد.
بطور مداوم «چهره سنگی*» مورد توجه قرار می‌گرفت، هم در ایالات متحده و هم در شوروی سابق. در بیستم نوامبر 1984 تیتر «اخبار هفتگی جهان*»، یک تبلوید* محلی، ناستودنی به علت امانت خبری اش، چنین خوانده می‌شود:
«ادعای شگفت‌آور دانشمندان شوروی: بقایای معابدی بر روی مریخ پیدا شده است. مریخ‌نورد‌ها اجزای باقیمانده از یک تمدن 50000 ساله را کشف کردند.»
موارد افشا شده منسوب به یک منبع ناشناس شوروی می‌باشند که مشتاقانه به توصیف اکتشافات صورت گرفته توسط فضاپیمای شوروی می‌پردازد.
اما می‌توان گفت داستان «رخواره» کاملا متعلق به امریکایی‌ها است. اولین بار در سال ۱۹۷۶ توسط یکی از کاوشگران مجموعه وایکینگ کشف شد. این نوعی نقصان تاسف‌بار در تفسیر ناهمواری‌های سطحی بود که بنا به گفته مقامات رسمی در اثر ترکیب فریب‌آمیز نور و سایه ایجاد می‌شود، که البته بلافاصله ناسا متهم به سرپوش گذاشتن بر «کشف بزرگ قرن» شد. برخی از مهندسین، متخصصین کامپیوتر و سایرین -برخی از آن‌ها کارمندان پیمانی ناسا بودند- اوقات شخصی‌شان را صرف ارتقا کیفیت تصویر می‌کردند. شاید به این امید که از یک راز مهم پرده بردارند. این [چنین تلاشی] در علم ستودنی و حتی شایان تجلیل است- تا زمانی که مدارک و شواهد تا حد زیاد قابل استناد باشند. برخی از آن‌ها به اندازه کافی محتاط بودند و شایسته بود که به ادامه فعالیت تشویق شوند. سایرین تعهد کمتری داشتند و استنباط‌شان این بود که نه تنها آن رخواره تندیسی اصیل و به‌یاد‌ماندنی از انسان است، بلکه حتی مدعی بودند که شهری در حوالی آن با معابد و برج و بارو‌هایی کشف شده است. همچنین نویسنده‌ای با یک استدلال نادرست، این موضوع را انتشار داده بود که این یادواره‌‌های تاریخی دارای موقعیت نجومی منحصر به فردی- البته نه در عصر حاضر بلکه در نیم‌ملیون سال پیش- بودند، و از آن چنین نتیجه می‌گیرد که عجایب سایدونی‌‌‌ها در آن عصر بسیار دور برپا شده‌اند. اما سازندگان آن‌ها چگونه می‌تواند از میان انسان‌ها باشد؟ نیم ملیون سال پیش، اجداد ما مشغول یادگیری کار کردن با ابزار‌های سنگی و آتش بودند و هیچ فضاپیمایی نداشتند.
رخواره‌‌های مریخی با «نمونه‌‌های مشابه‌شان ... که توسط تمدن‌های ساکن زمین ساخته شده‌اند، مقایسه می‌شوند. رخواره‌‌های زمینی اغلب رو به آسمان ساخته می‌شدند چرا که مشغول نگریستن به پروردگار می‌باشند». و یا اینکه این رخساره‌‌‌ها توسط بازماندگان جنگ‌های بین سیاره‌ای ساخته شده‌اند که سطح مریخ (و ماه) را ویران شده و غارت زده ر‌ها کرده‌اند؟ جدای از آن، چه عاملی مسبب وجود این حفره‌‌‌ها در سطح سیاره‌ای هستند؟ آیا این رخساره‌‌‌ها بقایای تمدنی انسانی است که سال‌ها پیش منقرض شده‌اند؟ آیا سازندگان اهل زمین بوده‌اند یا مریخ؟ آیا ممکن است این‌‌‌ها توسط موجوداتی از آنسوی کهکشان که موقتا در مریخ توقف داشته‌اند ساخته شده باشند؟ آیا این‌ها ر‌ها شده‌اند تا ما آن‌ها را کشف کنیم؟ ممکن است که آن سازندگان همچنین به زمین آمده باشند و آغازگر حیات در اینجا بوده باشند؟ یا حداقل آغازگر حیات انسانی؟ آیا هر یک از آنان همان خدایان هستند؟ حدس و گمان‌های بی‌شماری در اینباره برانگیخته شده است.
اخیرا ادعا‌هایی مبنی بر وجود ارتباط بین یادواره‌‌های تاریخی مریخ و «حلقه‌‌های کشتزار*» موجود بروی کره زمین ارائه شده‌ است. از منابع انرژی پایان ناپذیر آماده استخراج ماشین‌‌های مریخی‌‌های باستانی گرفته تا سرپوش نهادن گسترده ناسا و پنهان کردن حقیقت از مردم آمریکا. چنین اظهاراتی، از گمانه‌زنی‌‌های نابخردانه در مورد اشکال مرموز و مبهم زمین شناختی، پا را فراتر می‌نهد.
@LiberalScientists

اگر ما سر در کار خود فرو ببریم و خود را به دانش عمومی محدود کنیم و کشفیات تاریخی جعلی را که توسط تشکیلات مطبوعاتی و مجلات پر‌زرق و برق از ناکجا خلق می‌شوند، نادیده انگاریم، آنگاه در مورد ما چه می‌توان گفت؟ وقتی که ما درک و شناحتی سطحی از رخواره کذایی داشته باشیم، [از شگفتی] مو به تنمان سیخ می‌شود اما وقتی دانش بیشتری [به آن] بدست آوریم اسرار‌آمیز بودن آن اندک‌اندک رنگ می‌بازد.(توضیح اضافی: هرچه دانش ما به موضوعی ناچیزتر باشد شگفتی و اعجاب انگیزی ما را در بر می‌گیرد اما با افزایش شناخت‌مان، رمز آلودگی آن از بین می‌رود و ذهنیت جویای افسانه از بین می‌رود).
سطح سیاره مریخ در حدود 150 میلیون کیلومتر مربع وسعت دارد. آیا این باید شگفتی‌آور باشد که چیزی در ابعاد یک تمبر پستی از میان ۱۵۰ میلیون تمبر دیگر، خصوصا با داشتن مهارت تشخیص چهره که از بدو تولد در نهاد ماست، ساخته دست بشری به نظر برسد؟ وقتی ما مجموعه‌ای از پستی و بلندی‌ها، صخره‌‌‌ها و دیگر اشکال پیچیده سطحی در هم و برهم مجاور یکدیگر را بررسی می‌کنیم، متوجه می‌شویم که جزئیات آن به چیز‌هایی می‌مانند که به هیچ وجه چهره انسان را تداعی نمی‌کند. چرا باید چنین تشابهی وجود داشته باشد؟ آیا معماران مریخی عصر باستان تنها همین صخره (یا شاید تعدادی از آن‌ها) را تغییر شکل داده‌اند و آن تعداد [بی شمار] دیگر را به حال خود ر‌ها کرده‌اند؟ یا اینکه مثلا نباید نتیجه بگیریم که آن تعداد دیگر صخره‌‌‌ها را نیز به شکل چهره‌‌های عجیب غریب دیگری که برای ما شناخته شده نیست، درآورده‌اند؟
با ریزبینی و دقت بیشتر در تصویر اصلی درمی‌یابیم که یک نقطه‌ای تاریک در میانه صورت شبیه به سوراخ بینی وجود دارد - چیزی که تصور چهره را آسان‌تر می‌کند- در واقع نقطه بی‌رنگی است که ما‌حصل از دست رفتن ارتباط رادیویی بین مریخ و زمین است. بهترین تصویر از رخواره نشان می‌دهد یک سمت آن با نور خورشید روشن و سمت دیگر در سایه‌ای عمیق فرو رفته است. با استفاده از داده‌‌های دیجیتالی اصلی می‌توان کنتراست را در سایه آن بشدت افزایش داد. وقتی این عمل صورت گیرد چیزی متفاوت با یک چهره در آن می‌یابیم. در بهترین حالت یک چهره نیمه‌کاره است. با وجود نفس‌‌های حبس‌شده و قلب‌‌های تپنده‌ی ما (کنایه از ذوق و شوق ایجاد هیجان ازیک کشف مرموز) تندیس مرموز مریخی چیزی طبیعی به نظر می‌رسد - نه یک مجسمه دست‌ساز و مدلی از چهره انسان. این مجموعه احتمالاً با یک فرایند تدریجی زمین شناختی در طول میلیون‌‌‌ها حجاری شده است.
@LiberalScientists
ترجمه و تنظیم: رضا شعبانی

این سفره ماهی رود آمازون تنها غیر پستانداری است که می تواند غذای خود را قبل از بلعیدن بجود .تا پیش از این تصور بر این بود که فقط پستانداران چنین قابلیتی دارند.NB
🌿🍂@Science4lifee

با این وجود، کلاغ ها با نشستن بر روی لوله های خنک کننده تاسیسات لایگو، چندین روز متخصصان را سرگردان کرده بودند.

https://www.seattletimes.com/seattle-news/science/suddenly-there-came-a-tapping-ravens-

معرفی نویزها و حساسیت لایگو. این سامانه برخورد موج ها به ساحلی در صدها کیلومتر دورتر را حس می کند. حتی می توان گفت که هر جای زمین زلزله ای (قابل توجه) روی دهد، در اینجا ثبت می شود.
🌿🍂@Science4lifee