پیش بسوی عرفان : رسمی آیینی با استفاده از سیلوسیبین برای رویارویی با مرگ
در فوریه سال 2008، کارول وینسنت 53 ساله متوجه وجود غده ای بر روی قوزک پای خویش شد. وی در حالی که دوران نقاهت خویش بدلیل بیماری آنفولانزا را نیزمی گذراند، نگران بود. همسرش به وی توصیه کرد که به یک پزشک متخصص مراجعه کند و دلیل وجود غده ای که بر روی قوزک پایش درآمده را بپرسد. همسرش بمنظور رفع نگرانی در ادامه گفت که نگران نباشد، غده روی قوزک پا چیز خاصی نیست. در کلینیک، پزشک قوزک پا و منطقه غده را بررسی کرد و چند آزمایش برای وی نوشت که انجام دهد و از آن جمله می توان به آزمایش X-Rey و نمونه برداری از غده اشاره کرد. در آخر، مشخص شد که وی مبتلا به Lymphoma یا سرطان غدد لنفاوی می باشد، نوعی از سرطان که تا بحال درمانی نداشته است. غده در طی روز ها و هفته ها به مناطق دیگری از بدن وی پخش شدند که از آن جمله می توان به استخوان ترقوه و زیربغل اشاره کرد.
وینسنت یک نویسنده و موسس شرکت بزرگ کلمبیا انگلیس می باشد. وی خوشبخت است زیرا همسری دارد که دوستش دارد، کودکانی که قصد بزرگ کردن آنها را دارد و خانه و شغلی که در آن موفق است. در حال که بیماری وی پیشرفت می کرد، وی نیز دست به هر کاری برای مقابله با سرطان از جمله شیمی درمانی و تشعشع درمانی زد. حتی شکر، کافئین و آرد را از برنامه غذایی خویش حذف کرد. وینسنت ساعت ها در دنیای اینترنت بدنبال جدید ترین مطالعات درباره بیماری خویش می گشت و طی اطلاعاتی که دریافت کرده بود، 7 الی 10 سال می توانست زندگی کند.
وی در طی مصاحبات گفته است که واقعا دوران استرس آمیزی برای وی بوده و هر لحظه در حال گول زدن خویش بوده است، از جمله اینکه آیا فقط نوشیدن مایعات و خوردن تکه ای شکلات عمر وی را افزایش می داده است؟ آیا باید تمام حساب های خویش را با دیگران تسفیه می کرده یا خیر؟ و از این دست سوالات که در تمام طول شبانه روز ذهن وی را مغشوش می کردند.
وی باور داشت که با داشتن سبک زندگی و تغذیه سالم، می تواند طول عمر بیشتری داشته باشد. زمانیکه وی در حال مبارزه با سرطان و امیدوار به بازگشت سلامتی خویش بود، دوباره غدد جدید و وخیم تری در بدن وی شروع به رشد کردند. وی بتدریج نسبت به اینکه غدد در تمام بدن وی در حال رشد هستند، شکاک شد و ذهن وی پیوسته درگیر این بود که غدد جدیدی هم وجود دارند که وی ندیده است یا خیر. بالاخره وی امیدش را نسبت به افزایش عمر و زندگی از دست داد. دقیقا در همین ایام با پروفسور رولند گریفیتس آشنا شد که سایکوفارماکولوژیست دانشگاه جان هاپکینز بود. رولند گریفیتس فردی بود که برای 51 نفر از افرادی که در مرحله آخر بیماری سرطان بودند، قارچ جادویی یا سیلوسیبین تجویز کرده بود تا در رویارویی با مرگ، آرام و راحت باشند.
سیلوسیبین همچون LSD، توهم زا می باشد و در دسته روانگردان ها قرار می گیرد. دارو های روانگردان در مراحل اولیه می توانند رفتار و خلق را تغییر داده و سپس ادراک و عملکرد های شناختی را تغییر دهند. رولند گریفیتس بوسیله روش های آزمایشگاهی متوجه شد که دارو های روانگردان همچون مدیتیشن، انسان را آرام کرده و شناخت را منحرف می کنند. آزمایشگاه های دانشمندان نیز توجه خویش را از روی آزمایش روانگردان ها بر روی حیوانات و سو مصرف آن برگرداندند. در سال 2006، رولند گریفیتس در مطالعه ای مشخص کرد که سیلوسیبین می تواند با القا تجارب عرفانی، معنای زندگی افراد را متحول کرده و آن را تقویت کند، همچنین به زندگی فرد معنا بخشد.
البته این موضوع اصلا جدیدی نیست، رمان نویس مشهور آلدوس هاکسلی در سال 1950 نیز از روان گردان ها استفاده می نمود. وی مصرف روان گردان ها را تا آخر عمر ادامه داد و حتی زمانیکه بدلیل داشتن غده بدخیم و سرطانی حنجره در حال موت بود، از همسرش درخواست کرد که به وی کمی LSD تزریق کند. بدین شکل آلدوس هاکسلی زمانیکه تحت اثرات LSD بود، از دنیا رفت.
زمانیکه هاکسلی در حال موت بود، پزشکی با تخصص هوشبری از مدرسه پزشکی شیکاگو بنام اریک کاست، می دانست که تقریبا هیچ دارویی نمی تواند درد بیمارانی را که در مراحل پایانی یک بیماری لاعلاج قرار داشتند را برطرف کند، بدین منظور بر روی LSD مطالعه کرد و یکی از آنها را که بر روی 50 نفر از بیماران اعمال کرده بود، منتشر ساخت. نتیجه مطالعه وی بر این بود که تمام 50 نفر با مصرف LSD نسبت به مرگ احساس ترس کمتری داشتند و حساسیتشان نسبت به درد نیز کمتر شده بود.
کاست و هاکسلی جزو پیشکسوتان استفاده و مطالعه بر روی روانگردان ها محسوب می شوند که نتایج تجارب و مطالعاتشان به محققین کمک زیادی کرده است.
سفرنامه گوردون واسون (مردم شناس) :
در فوریه سال 2008، کارول وینسنت 53 ساله متوجه وجود غده ای بر روی قوزک پای خویش شد. وی در حالی که دوران نقاهت خویش بدلیل بیماری آنفولانزا را نیزمی گذراند، نگران بود. همسرش به وی توصیه کرد که به یک پزشک متخصص مراجعه کند و دلیل وجود غده ای که بر روی قوزک پایش درآمده را بپرسد. همسرش بمنظور رفع نگرانی در ادامه گفت که نگران نباشد، غده روی قوزک پا چیز خاصی نیست. در کلینیک، پزشک قوزک پا و منطقه غده را بررسی کرد و چند آزمایش برای وی نوشت که انجام دهد و از آن جمله می توان به آزمایش X-Rey و نمونه برداری از غده اشاره کرد. در آخر، مشخص شد که وی مبتلا به Lymphoma یا سرطان غدد لنفاوی می باشد، نوعی از سرطان که تا بحال درمانی نداشته است. غده در طی روز ها و هفته ها به مناطق دیگری از بدن وی پخش شدند که از آن جمله می توان به استخوان ترقوه و زیربغل اشاره کرد.
وینسنت یک نویسنده و موسس شرکت بزرگ کلمبیا انگلیس می باشد. وی خوشبخت است زیرا همسری دارد که دوستش دارد، کودکانی که قصد بزرگ کردن آنها را دارد و خانه و شغلی که در آن موفق است. در حال که بیماری وی پیشرفت می کرد، وی نیز دست به هر کاری برای مقابله با سرطان از جمله شیمی درمانی و تشعشع درمانی زد. حتی شکر، کافئین و آرد را از برنامه غذایی خویش حذف کرد. وینسنت ساعت ها در دنیای اینترنت بدنبال جدید ترین مطالعات درباره بیماری خویش می گشت و طی اطلاعاتی که دریافت کرده بود، 7 الی 10 سال می توانست زندگی کند.
وی در طی مصاحبات گفته است که واقعا دوران استرس آمیزی برای وی بوده و هر لحظه در حال گول زدن خویش بوده است، از جمله اینکه آیا فقط نوشیدن مایعات و خوردن تکه ای شکلات عمر وی را افزایش می داده است؟ آیا باید تمام حساب های خویش را با دیگران تسفیه می کرده یا خیر؟ و از این دست سوالات که در تمام طول شبانه روز ذهن وی را مغشوش می کردند.
وی باور داشت که با داشتن سبک زندگی و تغذیه سالم، می تواند طول عمر بیشتری داشته باشد. زمانیکه وی در حال مبارزه با سرطان و امیدوار به بازگشت سلامتی خویش بود، دوباره غدد جدید و وخیم تری در بدن وی شروع به رشد کردند. وی بتدریج نسبت به اینکه غدد در تمام بدن وی در حال رشد هستند، شکاک شد و ذهن وی پیوسته درگیر این بود که غدد جدیدی هم وجود دارند که وی ندیده است یا خیر. بالاخره وی امیدش را نسبت به افزایش عمر و زندگی از دست داد. دقیقا در همین ایام با پروفسور رولند گریفیتس آشنا شد که سایکوفارماکولوژیست دانشگاه جان هاپکینز بود. رولند گریفیتس فردی بود که برای 51 نفر از افرادی که در مرحله آخر بیماری سرطان بودند، قارچ جادویی یا سیلوسیبین تجویز کرده بود تا در رویارویی با مرگ، آرام و راحت باشند.
سیلوسیبین همچون LSD، توهم زا می باشد و در دسته روانگردان ها قرار می گیرد. دارو های روانگردان در مراحل اولیه می توانند رفتار و خلق را تغییر داده و سپس ادراک و عملکرد های شناختی را تغییر دهند. رولند گریفیتس بوسیله روش های آزمایشگاهی متوجه شد که دارو های روانگردان همچون مدیتیشن، انسان را آرام کرده و شناخت را منحرف می کنند. آزمایشگاه های دانشمندان نیز توجه خویش را از روی آزمایش روانگردان ها بر روی حیوانات و سو مصرف آن برگرداندند. در سال 2006، رولند گریفیتس در مطالعه ای مشخص کرد که سیلوسیبین می تواند با القا تجارب عرفانی، معنای زندگی افراد را متحول کرده و آن را تقویت کند، همچنین به زندگی فرد معنا بخشد.
البته این موضوع اصلا جدیدی نیست، رمان نویس مشهور آلدوس هاکسلی در سال 1950 نیز از روان گردان ها استفاده می نمود. وی مصرف روان گردان ها را تا آخر عمر ادامه داد و حتی زمانیکه بدلیل داشتن غده بدخیم و سرطانی حنجره در حال موت بود، از همسرش درخواست کرد که به وی کمی LSD تزریق کند. بدین شکل آلدوس هاکسلی زمانیکه تحت اثرات LSD بود، از دنیا رفت.
زمانیکه هاکسلی در حال موت بود، پزشکی با تخصص هوشبری از مدرسه پزشکی شیکاگو بنام اریک کاست، می دانست که تقریبا هیچ دارویی نمی تواند درد بیمارانی را که در مراحل پایانی یک بیماری لاعلاج قرار داشتند را برطرف کند، بدین منظور بر روی LSD مطالعه کرد و یکی از آنها را که بر روی 50 نفر از بیماران اعمال کرده بود، منتشر ساخت. نتیجه مطالعه وی بر این بود که تمام 50 نفر با مصرف LSD نسبت به مرگ احساس ترس کمتری داشتند و حساسیتشان نسبت به درد نیز کمتر شده بود.
کاست و هاکسلی جزو پیشکسوتان استفاده و مطالعه بر روی روانگردان ها محسوب می شوند که نتایج تجارب و مطالعاتشان به محققین کمک زیادی کرده است.
سفرنامه گوردون واسون (مردم شناس) :
گوردون واسون محققی بود که در رشته مردم شناسی به موضوع تاریخچه استفاده از روانگردان ها پرداخته بود. وی داستان های زیادی درباره مراسم سوگواری بهمراه استفاده از قارچ های جادویی در مکزیک شنیده بود. داستان هایی که در آنها شمن ها ی قبیله به افرادی که در شرف مرگ بودند، از این قارچ ها عرضه می کردند. وی دریافت که قبیله آزتک ها از قارچ های متقاوتی در طی مراسم خویش استفاده می نموده اند و آنها را (Teonanacatl) یا گوشت خدایان می خواندند. حال سوال این بود که آیا هنوز از این نوع قارچ ها در مکزیک وجود دارد یا خیر؟
در ژوئن سال 1955، وی بهمراه دوستش آلن ریچاردسون بسمت منطقه ای از مکزیک سفر کرد. آنها دهکده ای بنام Oaxaca را بمنظور یافتن گوشت های خدایان انتخاب کردند. واسون نتایج جستجوی خویش را دو سال بعد در مجله LIFE منتشر ساخت. دهکده کوچکی بود. زمین دهکده خاکی و خیابان های آن تقریبا خالی بود. دهکده در ارتفاع 5500 پایی قرار داشت که تقریبا آترا دور از دسترس قرار می داد. این دهکده تقریبا می توان گفت بعلت قدمت زیاد، یکی از معدود دهکده هایی است که بزبان اسپانیایی صحبت نمی کند. واسون در مرکز دهکده یکی از اهالی بومی را یافت و درباره محل رویش قارچ های جادویی و خواص آن پرسید. واسون و ریچاردسون در طی صحبت ها متوجه شدند که ساعت 8 عصر، یک مراسم با وجود قارچ های جادویی انجام می شود. آنها نیز در ساعت 8 عصر به محل گفته شده رفتند. آنها متوجه شدند که بزرگسالان دهکده دور اتاقی جمع شده اند و باید در کنار آنها بنشینند. سپس شومن و دخترش می آمدند تا قارچ های جادویی را میان همه تقسیم کنند و بیشتر آن را نیز نزد خود نگه می داشتند.
ریچاردسون به همسرش قول داده بود که به هیچ عنوان از قارچ های جادویی استفاده نکند اما این فرصتی بود که تنها یکبار بدستش می آمد، پس وی نیز بهمراه بقیه استعمال کرد. استعمال قارچ های جادویی ساده بود، کافی بود تکه ای از آن را در دهان آرام آرام بجوید. تقریبا نیم ساعت گذشته بود که توهمات دیداری پدیدار گشتند. ابتدا اشکالی هندسی و ساده در هوا معلق بودند و سپس قلعه ها و باغ ها با هیولا های باستانی پدیدار شدند. تمام تصاویر آنقدر واقعی بنظر می رسیدند که در آنها غرق شده بودم.
واسون و ریچاردسون آنقدر تحت تاثیر اولین تجربه خویش قرار گرفته بودند که نمونه ای از قارچ های جادویی را با خود بردند تا بر روی آنها مطالعه کنند. اتفاقا نمونه ای از این قارچ ها بدست آلبرت هافمن رسید. آلبرت هافمن اولین فردی بود که ماده LSD را تجویز کرده بود. وی کمی از قارچ های جادویی را خورد و تجربه خویش را ثبت کرد، سپس عناصر آنرا تجزیه و به عنصر سیلوسیبین رسید. در بوستون نیز روانشناسی بنام تیموتی لری از دانشگاه هاروارد در مورد اثرات قارچ های جادویی بر ذهن انسان کنجکاو بود. وی نیز کمی از قارچ های جادویی را مصرف کرده و توهمات آن را تجربه کرد. پس از تجربه ناشی از مصرف سیلوسیبین تصمیم گرفت تا پروژه ای با عنوان اثرات قارچ های جادویی در هاروارد را آغاز کند. وی می خواست تاثیرات توهمات ناشی از قارچ های جادویی را بر طیف وسیعی از موضوعات روانشناسی از جمله موضوع قانون و زندانیان، موضوع فرهیختگان و نوابغ و عرفان و مرگ، مطالعه کند.
روان گردان ها و عرفان :
مطمعنا آزمایش جمعه قبل از عید پاک (The Good Friday)، یکی از مشهورترین آزمایشات در زمینه ماده سیلوسیبین و تاثیر آن بر عرفان می باشد. والتر پانکه در سال 1962، 20 نفر از دانش آموختگان دانشگاه الهیات هاروارد را جمع آوری نموده و قبل از برگزاری مراسم عید پاک، به هر کدام از آنها یک عدد کپسول سفید داد. 10 عدد از کپسول ها حاوی سیلوسیبین و 10 عدد دیگر حاوی نیکوتین بودند که حکم پلاسبو را بازی می کردند. از 10 نفری که سیلوسیبین دریافت کرده بودند، 8 نفر ادعا کردند که تجاربی عرفانی را از سر گذرانده اند، گویی خدا همه جا هست. همین موضوع والتر پانکه را قانع کرد که سیلوسیبین می تواند تجارب عرفانی در افراد را بیدار کند. بعد ها در میانه سال های 1986 تا 1989 فردی بنام ریک دابلین دوباره بر روی آزمایش " جمعه قبل از عید پاک " تحقیق کرد. وی متوجه شد که تمام شرکت کنندگانی که سیلوسیبین دریافت کرده بودند، به نوعی متحول گشته بودند و انگار یک زندگی جدیدی به آنها داده شده بود. حتی یکی از آنها به خیابان رفته بود و ادعا می کرد که مسیح است، هر چند که باخوردن مقداری داروی " تورازین " به حالت اول برگشته بود.
جنگ دارو :
در ژوئن سال 1955، وی بهمراه دوستش آلن ریچاردسون بسمت منطقه ای از مکزیک سفر کرد. آنها دهکده ای بنام Oaxaca را بمنظور یافتن گوشت های خدایان انتخاب کردند. واسون نتایج جستجوی خویش را دو سال بعد در مجله LIFE منتشر ساخت. دهکده کوچکی بود. زمین دهکده خاکی و خیابان های آن تقریبا خالی بود. دهکده در ارتفاع 5500 پایی قرار داشت که تقریبا آترا دور از دسترس قرار می داد. این دهکده تقریبا می توان گفت بعلت قدمت زیاد، یکی از معدود دهکده هایی است که بزبان اسپانیایی صحبت نمی کند. واسون در مرکز دهکده یکی از اهالی بومی را یافت و درباره محل رویش قارچ های جادویی و خواص آن پرسید. واسون و ریچاردسون در طی صحبت ها متوجه شدند که ساعت 8 عصر، یک مراسم با وجود قارچ های جادویی انجام می شود. آنها نیز در ساعت 8 عصر به محل گفته شده رفتند. آنها متوجه شدند که بزرگسالان دهکده دور اتاقی جمع شده اند و باید در کنار آنها بنشینند. سپس شومن و دخترش می آمدند تا قارچ های جادویی را میان همه تقسیم کنند و بیشتر آن را نیز نزد خود نگه می داشتند.
ریچاردسون به همسرش قول داده بود که به هیچ عنوان از قارچ های جادویی استفاده نکند اما این فرصتی بود که تنها یکبار بدستش می آمد، پس وی نیز بهمراه بقیه استعمال کرد. استعمال قارچ های جادویی ساده بود، کافی بود تکه ای از آن را در دهان آرام آرام بجوید. تقریبا نیم ساعت گذشته بود که توهمات دیداری پدیدار گشتند. ابتدا اشکالی هندسی و ساده در هوا معلق بودند و سپس قلعه ها و باغ ها با هیولا های باستانی پدیدار شدند. تمام تصاویر آنقدر واقعی بنظر می رسیدند که در آنها غرق شده بودم.
واسون و ریچاردسون آنقدر تحت تاثیر اولین تجربه خویش قرار گرفته بودند که نمونه ای از قارچ های جادویی را با خود بردند تا بر روی آنها مطالعه کنند. اتفاقا نمونه ای از این قارچ ها بدست آلبرت هافمن رسید. آلبرت هافمن اولین فردی بود که ماده LSD را تجویز کرده بود. وی کمی از قارچ های جادویی را خورد و تجربه خویش را ثبت کرد، سپس عناصر آنرا تجزیه و به عنصر سیلوسیبین رسید. در بوستون نیز روانشناسی بنام تیموتی لری از دانشگاه هاروارد در مورد اثرات قارچ های جادویی بر ذهن انسان کنجکاو بود. وی نیز کمی از قارچ های جادویی را مصرف کرده و توهمات آن را تجربه کرد. پس از تجربه ناشی از مصرف سیلوسیبین تصمیم گرفت تا پروژه ای با عنوان اثرات قارچ های جادویی در هاروارد را آغاز کند. وی می خواست تاثیرات توهمات ناشی از قارچ های جادویی را بر طیف وسیعی از موضوعات روانشناسی از جمله موضوع قانون و زندانیان، موضوع فرهیختگان و نوابغ و عرفان و مرگ، مطالعه کند.
روان گردان ها و عرفان :
مطمعنا آزمایش جمعه قبل از عید پاک (The Good Friday)، یکی از مشهورترین آزمایشات در زمینه ماده سیلوسیبین و تاثیر آن بر عرفان می باشد. والتر پانکه در سال 1962، 20 نفر از دانش آموختگان دانشگاه الهیات هاروارد را جمع آوری نموده و قبل از برگزاری مراسم عید پاک، به هر کدام از آنها یک عدد کپسول سفید داد. 10 عدد از کپسول ها حاوی سیلوسیبین و 10 عدد دیگر حاوی نیکوتین بودند که حکم پلاسبو را بازی می کردند. از 10 نفری که سیلوسیبین دریافت کرده بودند، 8 نفر ادعا کردند که تجاربی عرفانی را از سر گذرانده اند، گویی خدا همه جا هست. همین موضوع والتر پانکه را قانع کرد که سیلوسیبین می تواند تجارب عرفانی در افراد را بیدار کند. بعد ها در میانه سال های 1986 تا 1989 فردی بنام ریک دابلین دوباره بر روی آزمایش " جمعه قبل از عید پاک " تحقیق کرد. وی متوجه شد که تمام شرکت کنندگانی که سیلوسیبین دریافت کرده بودند، به نوعی متحول گشته بودند و انگار یک زندگی جدیدی به آنها داده شده بود. حتی یکی از آنها به خیابان رفته بود و ادعا می کرد که مسیح است، هر چند که باخوردن مقداری داروی " تورازین " به حالت اول برگشته بود.
جنگ دارو :
حال موضوعی که مطرح می شود اینست که آیا نتایج برگرفته از مطالعاتی که بر روی روان گردان ها انجام پذیرفته است، می تواند آنها را تبدیل به دارو و منجر به فروش قانونی آنها شود. اگر در حال حاضر روان گردان ها بعنوان داروی قانونی روانه بازار ها شوند، به احتمال بسیار زیاد مورد سو استفاده قرار می گیرند. همانطور که در دهه های 50، 60 و 70 میلادی تا حدودی فروش آن آزاد بود و جمع کثیری مخصوصا جوانان را درگیر خود کرده بود که بالاخره در اواخر دهه 70 میلادی فروش و مصرف آن غیر قانونی تصویب شد. البته آزمایشگاه های داروسازی می توانند با درج هشدار های لازم بر روی قوطی دارو های روانگردان و اعمال سخت گیری های لازم بر فروش مواد روانگردان در داروخانه ها، به قانونی کردن این مواد کمک شایانی کنند.
در حال حاضر گروه های تحقیقاتی بر روی این مسئله تمرکز نموده اند که آیا می شود با مصرف سیلوسیبین ترس از مرگ را در بیماران مبتلا به بیماری های لاعلاج کاهش داد؟ اما در آینده بر روی افراد سالم نیز آزمایش خواهد شد. یکی از محققین ادعا می کند که با وجود خطرات بالای مصرف این دارو، راهبرد های مناسب اما ریسک پذیر دیگری بمنظور استفاده از سیلوسیبین در جوانان وجود دارد. از آنجا که مصرف این ماده در جوانان باعث می شود زمان بیشتری را در مورد معنای زندگی خویش بگذرانند و انگیزه خویش را در دستیابی به معنای زندگی افزایش دهند، شاید بتوان در امور روان درمانی مخصوصا وجودی از آنها استفاده نمود. حتی بعضی از محققین از این ماده بعنوان " ماده وجودی " (برگرفته از فلسفه وجود گرایی) نام برده اند.
ادامه داستان وینسنت و پروفسور گریفیتس :
وینسنت تمام سعی خویش را کرد تا مرگ خویش را با درمان های طبیعی و گیاهی به تعویق بیاندازد اما هر روز با توجه به پیشرفت بیماری، ناامید تر میشد. از طرفی ترس از مرگ نیز وی را بشدت آزار می داد پس با دکتر گریفیتس تماس گرفت و شرح حال خویش را توصیف نمود. آنها نیز با خوشحالی وینسنت را به شرکت در یک آزمایش دو سر کور (Double Blind) در ارتباط با سیلوسیبین دعوت نمودند. وی یک عدد کپسول دریافت نمود و آن را خورد. سپس وی را به اتاق آزمایش دعوت نمودند تا بنشیند و منتظر بماند، محققین نیز از پشت یک شیشه یک طرفه به مشاهده آزمودنی پرداختند. وینسنت از تجربه اش می گوید : " در ابتدا هیچ حسی نداشتم اما ناگهان گویی در یک گودال عمیق و تاریک فرو رفتم. خیلی ترسیدم اما بتدریج رنگ هایی در هوا پدیدار شده و ناگهان وارد یک خلا شدم. یک خلا کامل بود. همینجا بود که یکسری سوالات درباره هستی و معنای زندگی از جمله خدا کجاست؟ انسان کیست؟ اتصال میان این دو کجاست؟ در سر من شکل گرفت. سپس وارد محیط دیگری شدم که در آن ماهی، خرگوش و حتی یک کشتی دزدان دریایی وجود داشت. همینطور یک خرچنگ کوچک را دیدم که بر صفحه ای حرکت می کرد. حس اعجاب انگیزی داشت. انگار همه چیز تحت کنترل من بود. این محیط نیز به آرامی محو شد و من از آن حالت خارج شدم."
زمانی که وینسنت از آن حالت خارج شد، خرچنگ کوچک را نماد سرطانش برداشت کرد که دیگر برایش ترسناک نبود. وینسنت شروع به شوخی با سرطان لاعلاج و مرگ کرد. دقیقا 6 ساعت پس از اتمام تجربه وهم انگیزش، گویی شخصیت وی نیز متحول گشت. وی حالا احساس می کرد که با نیروی برتری در ارتباط است و زندگی وی در اینجا تمام نمی شود بلکه به نقطه آغاز خویش بر می گردد.
مترجم علیرضا زحمتکش مجله اینترنتی دکتر مجازی
در حال حاضر گروه های تحقیقاتی بر روی این مسئله تمرکز نموده اند که آیا می شود با مصرف سیلوسیبین ترس از مرگ را در بیماران مبتلا به بیماری های لاعلاج کاهش داد؟ اما در آینده بر روی افراد سالم نیز آزمایش خواهد شد. یکی از محققین ادعا می کند که با وجود خطرات بالای مصرف این دارو، راهبرد های مناسب اما ریسک پذیر دیگری بمنظور استفاده از سیلوسیبین در جوانان وجود دارد. از آنجا که مصرف این ماده در جوانان باعث می شود زمان بیشتری را در مورد معنای زندگی خویش بگذرانند و انگیزه خویش را در دستیابی به معنای زندگی افزایش دهند، شاید بتوان در امور روان درمانی مخصوصا وجودی از آنها استفاده نمود. حتی بعضی از محققین از این ماده بعنوان " ماده وجودی " (برگرفته از فلسفه وجود گرایی) نام برده اند.
ادامه داستان وینسنت و پروفسور گریفیتس :
وینسنت تمام سعی خویش را کرد تا مرگ خویش را با درمان های طبیعی و گیاهی به تعویق بیاندازد اما هر روز با توجه به پیشرفت بیماری، ناامید تر میشد. از طرفی ترس از مرگ نیز وی را بشدت آزار می داد پس با دکتر گریفیتس تماس گرفت و شرح حال خویش را توصیف نمود. آنها نیز با خوشحالی وینسنت را به شرکت در یک آزمایش دو سر کور (Double Blind) در ارتباط با سیلوسیبین دعوت نمودند. وی یک عدد کپسول دریافت نمود و آن را خورد. سپس وی را به اتاق آزمایش دعوت نمودند تا بنشیند و منتظر بماند، محققین نیز از پشت یک شیشه یک طرفه به مشاهده آزمودنی پرداختند. وینسنت از تجربه اش می گوید : " در ابتدا هیچ حسی نداشتم اما ناگهان گویی در یک گودال عمیق و تاریک فرو رفتم. خیلی ترسیدم اما بتدریج رنگ هایی در هوا پدیدار شده و ناگهان وارد یک خلا شدم. یک خلا کامل بود. همینجا بود که یکسری سوالات درباره هستی و معنای زندگی از جمله خدا کجاست؟ انسان کیست؟ اتصال میان این دو کجاست؟ در سر من شکل گرفت. سپس وارد محیط دیگری شدم که در آن ماهی، خرگوش و حتی یک کشتی دزدان دریایی وجود داشت. همینطور یک خرچنگ کوچک را دیدم که بر صفحه ای حرکت می کرد. حس اعجاب انگیزی داشت. انگار همه چیز تحت کنترل من بود. این محیط نیز به آرامی محو شد و من از آن حالت خارج شدم."
زمانی که وینسنت از آن حالت خارج شد، خرچنگ کوچک را نماد سرطانش برداشت کرد که دیگر برایش ترسناک نبود. وینسنت شروع به شوخی با سرطان لاعلاج و مرگ کرد. دقیقا 6 ساعت پس از اتمام تجربه وهم انگیزش، گویی شخصیت وی نیز متحول گشت. وی حالا احساس می کرد که با نیروی برتری در ارتباط است و زندگی وی در اینجا تمام نمی شود بلکه به نقطه آغاز خویش بر می گردد.
مترجم علیرضا زحمتکش مجله اینترنتی دکتر مجازی
7 Surprising Scientific Advances that Came out of World War l
🌿🍂 @Science4lifee
🌿🍂 @Science4lifee
Science For Life
7 Surprising Scientific Advances that Came out of World War l 🌿🍂 @Science4lifee
🔱 هفت پیشرفت علمی که از دل جنگ جهانی اول بیرون آمده است.ایالات متحده صد سال پیش وارد جنگ شد ،قرنی که باید آن را قرن نوآوری و اختراع نامید.
هنگامی که از پیشرفت علمی در جنگ جهانی اول سخن می گوییم در ذهنمان تانکها ،گازهای سمی و شعله افکن ها متصور می شود .
اما جنگ جهانی اول در پیشرفت حوزه های دیگر علم که کمتر در مورد آنها سخن گفته شده است نقش داشته که این حوزه های علمی تاثیراتی مهمی در زندگی ما داشته و دارد.
⬅️لاستیک مصنوعی
جنگ جهانی اول اولین جنگی بود که در آن از وسایل نقلیه موتوری استفاده شد .به طور مثال در سال 1917 ،فورد 390 هزار کامیون را به ارتش ایالات متحده تحویل داد.اما کامیونها بدون تایر قادر به حرکت نبودند.
در سال 1914دسترسی آلمانها به لاستیک طبیعی که از کشورهای جنوب شرقی آسیا تامین می شد قطع شد.
صنایع آلمان وارد چالشی سخت شد اما در نهایت آنها توانستند از ترکیب آهک و ذغال سنگ لاستیک مصنوعی بسازند.
هر چند تایرهای ساخته شده از این لاستیک در برابر گرما و در جاده زود خرده و در برابر سرما جمع شده و به زمین می چسبیدند اما آلمانها چندین هزار تن از آن را تولید کردند که می توانست وسایل نقلیه آنها را جابجا کند.
💉🌡بانک خون
انتقال خون قبل از جنگ جهانی اول انجام می گرفت اما فقط ازاهدا کننده به شخص گیرنده به شکل مستقیم و راهی برای ذخیره و نگهداری خون وجود نداشت.
پزشکان از اهمیت و نیاز تشخیص گروه خونی مطلع بوده و نمی خواستند سربازان به دلیل عدم وجود اهدا کننده مناسب بمیرند .
"پیتون روز "از موسسه راکفلر نیویورک با اضافه کردن "سدیم سیترات" برای جلوگیری از لخته شدن و "دکستروز" (نوعی گلوکز)به عنوان منبع انرژی ،توانست راهی برای نگهداری خون بیابد.
"اسوالد رابرتسون "در سال 1917 راهی بهتر را با قرار دادن خونهای اهدایی در ظرفهای حاوی یخ برای ارتش ایالات متحده ارائه داد که تا 28 روز ماندگاری داشت و در جراحی های میدان نبرد و موقعیتهای دیگر جان بسیاری از افراد را نجات داد.
این اولین بانک خونی بود که راه را برای پیشرفت تکنیکهای نگهداری خون هموار ساخت.
🔊فرا صوت (سونار و سونوگرافی)
ظهور زیردریایی نقش بسیار با اهمیتی در جنگ داشت به طوری که زیر دریایی های آلمانی 5 هزار کشتی متفقین را در طول جنگ غرق کردند.اما آنها دارای ایرادی بودند و آن هم موقعیت و جهت یابی بود .
در ابتدا موفقیتهایی از طریق هیدروفون یا میکروفون مستقیم زیر آب بدست آمد اما این روش صداهایی را بوجود می آورد در صورتی که سکوت لازمه یک زیردریایی بود.
نیروی دریایی بریتانیا جایگزینی به جای هیدروفون بر روی ضد زیر دریایی های خود برای اندازه گیری فواصل و موقعیت با استفاده از فراصوت که با نام ASDIC شناخته می شود استفاده نمود .
در این سیستم با ارسال یک پالس اندازه گیری تاخیر این پالس در بازگشت و نمایش آن در یک نمایشگر از موقعیت اجسام و فاصله آنها مشخص می شود.
این پروژه در جنگ جهانی دوم پیشرفت و به سیستم سونار معروف شد.
بعدها با پیشرفت این تکنولوژی در بحث پزشکی و تصویربرداری صوتی(سونوگرافی) و رادیو درمانی از آن استفاده شد.
🔰اندازه دستگاه های تماس رادیویی
در آغاز جنگ جهانی اول سیستمهای رادیویی بسیار بزرگ بودند.
کوچکترین سیستم تماس رادیویی ایالات متحده شامل دو محفظه چوبی همراه با ژنراتور دستی بود که برای حمل آن از سه قاطر استفاده می شد.
در طول جنگ رفته رفته رادیو ها کوچکتر ،سبک تر و همچنین میزان شفافیت دریافت نیز بهبود یافت .
فرماندهان به زودی اهمیت تماس رادیویی در زمین ،دریا و هوا را دریافته و تماس رادیویی هوایی از پر اهمیت ترین دستاوردها بود که در طول جنگ به آن دست یافتند.
شرکتهایی همچون AT&T دستاوردهایی در این بخش کسب کرده بود و شروع به تولید "وکیوم تیوب"( و لامپ خلاء) کرده بود. صنایع ایالات متحده در سال 1918 یک میلیون از این لامپها را تولید کرد.
💡🔦لامپهای کوچکتر یعنی رادیوهای کوچکتر همراه با دریافت و ارسال قوی تر که فصل جدیدی در تولید رادیوها را رقم زد.
🔺🔻پروژه هابر
قبل از جنگ آلمانها دریافتند که حمل و نقل دریایی بریتانیا محموله های استراتژیک را قطع کرده است .
تعداد انگشت شماری از مواد وجود داشت که از نیترات پتاسیم ارزش استراتژیک بیشتری داشت .
نیترات پتاسیم در ساخت مواد منفجره کاربرد داشت که به شکل کلسیت از معدنی در کویر آکاتامای شیلی استخراج می شد.
کشف شیمی دانان آلمانی این بود که که بدون نیترات پتاسیم می توان از طریق سنتز آمونیاک مواد منفجره تولید کرد.
دانشمندی به نام "هابر "با ترکیب هیدروژن( ازگاز طبیعی) و نیتروژن موجود در اتمسفر توانست آمونیاک تولید کند.
روش هابر به فشار و دمای بسیار بالایی نیاز داشت . اما در سال 1913 کمپانی تولید مواد شیمیایی BASF توانست 30 تن آمونیاک در روز تولید کند.
این کشف توانست به آلمان در طول جنگ بدون نیاز
✍Mike Nobdy
🌿🍂 @Science4lifee
هنگامی که از پیشرفت علمی در جنگ جهانی اول سخن می گوییم در ذهنمان تانکها ،گازهای سمی و شعله افکن ها متصور می شود .
اما جنگ جهانی اول در پیشرفت حوزه های دیگر علم که کمتر در مورد آنها سخن گفته شده است نقش داشته که این حوزه های علمی تاثیراتی مهمی در زندگی ما داشته و دارد.
⬅️لاستیک مصنوعی
جنگ جهانی اول اولین جنگی بود که در آن از وسایل نقلیه موتوری استفاده شد .به طور مثال در سال 1917 ،فورد 390 هزار کامیون را به ارتش ایالات متحده تحویل داد.اما کامیونها بدون تایر قادر به حرکت نبودند.
در سال 1914دسترسی آلمانها به لاستیک طبیعی که از کشورهای جنوب شرقی آسیا تامین می شد قطع شد.
صنایع آلمان وارد چالشی سخت شد اما در نهایت آنها توانستند از ترکیب آهک و ذغال سنگ لاستیک مصنوعی بسازند.
هر چند تایرهای ساخته شده از این لاستیک در برابر گرما و در جاده زود خرده و در برابر سرما جمع شده و به زمین می چسبیدند اما آلمانها چندین هزار تن از آن را تولید کردند که می توانست وسایل نقلیه آنها را جابجا کند.
💉🌡بانک خون
انتقال خون قبل از جنگ جهانی اول انجام می گرفت اما فقط ازاهدا کننده به شخص گیرنده به شکل مستقیم و راهی برای ذخیره و نگهداری خون وجود نداشت.
پزشکان از اهمیت و نیاز تشخیص گروه خونی مطلع بوده و نمی خواستند سربازان به دلیل عدم وجود اهدا کننده مناسب بمیرند .
"پیتون روز "از موسسه راکفلر نیویورک با اضافه کردن "سدیم سیترات" برای جلوگیری از لخته شدن و "دکستروز" (نوعی گلوکز)به عنوان منبع انرژی ،توانست راهی برای نگهداری خون بیابد.
"اسوالد رابرتسون "در سال 1917 راهی بهتر را با قرار دادن خونهای اهدایی در ظرفهای حاوی یخ برای ارتش ایالات متحده ارائه داد که تا 28 روز ماندگاری داشت و در جراحی های میدان نبرد و موقعیتهای دیگر جان بسیاری از افراد را نجات داد.
این اولین بانک خونی بود که راه را برای پیشرفت تکنیکهای نگهداری خون هموار ساخت.
🔊فرا صوت (سونار و سونوگرافی)
ظهور زیردریایی نقش بسیار با اهمیتی در جنگ داشت به طوری که زیر دریایی های آلمانی 5 هزار کشتی متفقین را در طول جنگ غرق کردند.اما آنها دارای ایرادی بودند و آن هم موقعیت و جهت یابی بود .
در ابتدا موفقیتهایی از طریق هیدروفون یا میکروفون مستقیم زیر آب بدست آمد اما این روش صداهایی را بوجود می آورد در صورتی که سکوت لازمه یک زیردریایی بود.
نیروی دریایی بریتانیا جایگزینی به جای هیدروفون بر روی ضد زیر دریایی های خود برای اندازه گیری فواصل و موقعیت با استفاده از فراصوت که با نام ASDIC شناخته می شود استفاده نمود .
در این سیستم با ارسال یک پالس اندازه گیری تاخیر این پالس در بازگشت و نمایش آن در یک نمایشگر از موقعیت اجسام و فاصله آنها مشخص می شود.
این پروژه در جنگ جهانی دوم پیشرفت و به سیستم سونار معروف شد.
بعدها با پیشرفت این تکنولوژی در بحث پزشکی و تصویربرداری صوتی(سونوگرافی) و رادیو درمانی از آن استفاده شد.
🔰اندازه دستگاه های تماس رادیویی
در آغاز جنگ جهانی اول سیستمهای رادیویی بسیار بزرگ بودند.
کوچکترین سیستم تماس رادیویی ایالات متحده شامل دو محفظه چوبی همراه با ژنراتور دستی بود که برای حمل آن از سه قاطر استفاده می شد.
در طول جنگ رفته رفته رادیو ها کوچکتر ،سبک تر و همچنین میزان شفافیت دریافت نیز بهبود یافت .
فرماندهان به زودی اهمیت تماس رادیویی در زمین ،دریا و هوا را دریافته و تماس رادیویی هوایی از پر اهمیت ترین دستاوردها بود که در طول جنگ به آن دست یافتند.
شرکتهایی همچون AT&T دستاوردهایی در این بخش کسب کرده بود و شروع به تولید "وکیوم تیوب"( و لامپ خلاء) کرده بود. صنایع ایالات متحده در سال 1918 یک میلیون از این لامپها را تولید کرد.
💡🔦لامپهای کوچکتر یعنی رادیوهای کوچکتر همراه با دریافت و ارسال قوی تر که فصل جدیدی در تولید رادیوها را رقم زد.
🔺🔻پروژه هابر
قبل از جنگ آلمانها دریافتند که حمل و نقل دریایی بریتانیا محموله های استراتژیک را قطع کرده است .
تعداد انگشت شماری از مواد وجود داشت که از نیترات پتاسیم ارزش استراتژیک بیشتری داشت .
نیترات پتاسیم در ساخت مواد منفجره کاربرد داشت که به شکل کلسیت از معدنی در کویر آکاتامای شیلی استخراج می شد.
کشف شیمی دانان آلمانی این بود که که بدون نیترات پتاسیم می توان از طریق سنتز آمونیاک مواد منفجره تولید کرد.
دانشمندی به نام "هابر "با ترکیب هیدروژن( ازگاز طبیعی) و نیتروژن موجود در اتمسفر توانست آمونیاک تولید کند.
روش هابر به فشار و دمای بسیار بالایی نیاز داشت . اما در سال 1913 کمپانی تولید مواد شیمیایی BASF توانست 30 تن آمونیاک در روز تولید کند.
این کشف توانست به آلمان در طول جنگ بدون نیاز
✍Mike Nobdy
🌿🍂 @Science4lifee
Science For Life
🔱 هفت پیشرفت علمی که از دل جنگ جهانی اول بیرون آمده است.ایالات متحده صد سال پیش وارد جنگ شد ،قرنی که باید آن را قرن نوآوری و اختراع نامید. هنگامی که از پیشرفت علمی در جنگ جهانی اول سخن می گوییم در ذهنمان تانکها ،گازهای سمی و شعله افکن ها متصور می شود . اما…
⚜ به نیترات پتاسیم کمک کند.
همچنین این مهم کشف شد که آمونیاک نقش مهمی در کود نیترات داشته که کشف هابر 30 درصد از غذای جمعیت دنیا را امروزه تامین می کند.
هابر با این کشف موفق به دریافت جایزه نوبل شد.
البته تصور می شود کاشف گاز کلرین برای ارتش نیز هابر بوده است.
⬅️جراحی پلاستیک
جنگ جهانی شاهد بوجود آمدن روشهای مهم جراحی توسط جراح نیوزلندی "هارولد گیلیز" بود. مجروحان جنگ که از ناحیه صورت مورد اصابت گلوله قرار گرفته بودند از بیماران او بودند.
گیلیز ارتش بریتانیا را به ایجاد یک مرکز جراحی و مداوای مجروحین جنگی در شهر سایدکاپ (جنوب شرقی لندن) تشویق کرد که نزدیک به 5هزار نفر در آنجا درمان شدند. .
"والتر یو" سربازی که مردمک چشم خود را در نبرد" جاتلند" از دست داده بود به لطف جراحی پیشرفته نوین درمان و ترمیم شد.
گیلیز شکل نوینی از جراحی را با برداشت قسمتی از پوست مناسب مردمک و پیوند آن به قسمت آسیب دیده، مردمک یو را ترمیم کرد.
بسیاری از جراحان پلاستیک در مقابل جراحی پلاستیک زیبایی مقاومت می کردند .احتمالا نگاه آنها این بود که این روش به شدت شروع به گسترش خواهد کرد.
در سال 2013 یازده میلیون جراحی پلاستیک در ایالات متحده انجام گرفت که هزینه ای 12 میلیارد دلاری را برای این کشور به بار آورد.
⬅️ایرلاینها
اولین پروازهای مسافربری در سال 1914 انجام گرفت و دلیل آن بزرگ شدن هواپیما و افزایش تعداد موتورها در جنگ جهانی اول بود.
هواپیمای آلمانی Handley Page Type O که برای حمله به لندن به جای زپلین (کشتی هوایی) ساخته شده که قادر به حمل بمبهای بسیار سنگین بود که از این نمونه 500 فروند تولید که بعدها به هواپیمای مسافربری تبدیل شد.
مخزن سوخت که در بالای هواپیما قرار داشت به قسمت جایگاه بمب انتقال داده شد و 14 صندلی چوبی در آن جای گرفت.
امکانات رفاهی در این هواپیما مانند هواپیماهای امروزی وجود نداشت و مسافران فقط یک چتر نجات همراه خود داشتند.
این هواپیماها در مسیر لندن به پاریس و بسیاری از خطوط دیگر اقدام به جابجایی مسافر می کردند .میانگین سرعت این هواپیما 100 مایل در ساعت در ارتفاع 8 هزارپایی بود.
بمب افکن F60 نیز به عنوان بمب افکن تولید شده بود که بعد از تغییراتی شروع به جابه جایی مسافر در ایرلاینهای فرانسه به خدمت گرفته شد.
David hambling
✍مترجم:mike nobdy
🌿🍂 @Science4lifee
♻️ https://www.google.com/amp/s/www.popularmechanics.com/military/research/gmp1577/7-surprising-scientific-advances-that-came-out-of-world-war-i/
همچنین این مهم کشف شد که آمونیاک نقش مهمی در کود نیترات داشته که کشف هابر 30 درصد از غذای جمعیت دنیا را امروزه تامین می کند.
هابر با این کشف موفق به دریافت جایزه نوبل شد.
البته تصور می شود کاشف گاز کلرین برای ارتش نیز هابر بوده است.
⬅️جراحی پلاستیک
جنگ جهانی شاهد بوجود آمدن روشهای مهم جراحی توسط جراح نیوزلندی "هارولد گیلیز" بود. مجروحان جنگ که از ناحیه صورت مورد اصابت گلوله قرار گرفته بودند از بیماران او بودند.
گیلیز ارتش بریتانیا را به ایجاد یک مرکز جراحی و مداوای مجروحین جنگی در شهر سایدکاپ (جنوب شرقی لندن) تشویق کرد که نزدیک به 5هزار نفر در آنجا درمان شدند. .
"والتر یو" سربازی که مردمک چشم خود را در نبرد" جاتلند" از دست داده بود به لطف جراحی پیشرفته نوین درمان و ترمیم شد.
گیلیز شکل نوینی از جراحی را با برداشت قسمتی از پوست مناسب مردمک و پیوند آن به قسمت آسیب دیده، مردمک یو را ترمیم کرد.
بسیاری از جراحان پلاستیک در مقابل جراحی پلاستیک زیبایی مقاومت می کردند .احتمالا نگاه آنها این بود که این روش به شدت شروع به گسترش خواهد کرد.
در سال 2013 یازده میلیون جراحی پلاستیک در ایالات متحده انجام گرفت که هزینه ای 12 میلیارد دلاری را برای این کشور به بار آورد.
⬅️ایرلاینها
اولین پروازهای مسافربری در سال 1914 انجام گرفت و دلیل آن بزرگ شدن هواپیما و افزایش تعداد موتورها در جنگ جهانی اول بود.
هواپیمای آلمانی Handley Page Type O که برای حمله به لندن به جای زپلین (کشتی هوایی) ساخته شده که قادر به حمل بمبهای بسیار سنگین بود که از این نمونه 500 فروند تولید که بعدها به هواپیمای مسافربری تبدیل شد.
مخزن سوخت که در بالای هواپیما قرار داشت به قسمت جایگاه بمب انتقال داده شد و 14 صندلی چوبی در آن جای گرفت.
امکانات رفاهی در این هواپیما مانند هواپیماهای امروزی وجود نداشت و مسافران فقط یک چتر نجات همراه خود داشتند.
این هواپیماها در مسیر لندن به پاریس و بسیاری از خطوط دیگر اقدام به جابجایی مسافر می کردند .میانگین سرعت این هواپیما 100 مایل در ساعت در ارتفاع 8 هزارپایی بود.
بمب افکن F60 نیز به عنوان بمب افکن تولید شده بود که بعد از تغییراتی شروع به جابه جایی مسافر در ایرلاینهای فرانسه به خدمت گرفته شد.
David hambling
✍مترجم:mike nobdy
🌿🍂 @Science4lifee
♻️ https://www.google.com/amp/s/www.popularmechanics.com/military/research/gmp1577/7-surprising-scientific-advances-that-came-out-of-world-war-i/
Popular Mechanics
7 Surprising Scientific Advances that Came out of World War I
The United States entered the Great War 100 years ago today. Here's how that conflict led to a century of innovation.
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
از صحنه های آرام بخش. چگونگی پراکنده شدن هسته های گیاه Alsomitra ( خیار جاوا). هر یک از میوه ها ( به اندازه یک توپ فوتبال) شامل 400 هسته بالدار است.
www.grc.nasa.gov/vine/2016/300/
@Science4lifee
www.grc.nasa.gov/vine/2016/300/
@Science4lifee
Science For Life
از صحنه های آرام بخش. چگونگی پراکنده شدن هسته های گیاه Alsomitra ( خیار جاوا). هر یک از میوه ها ( به اندازه یک توپ فوتبال) شامل 400 هسته بالدار است. www.grc.nasa.gov/vine/2016/300/ @Science4lifee
هر یک از هسته ها 300 میلی گرم وزن دارند. ضخامت بال ها 10 میکرو متر و طول آن 15 سانتی متر است.
http://news.bbc.co.uk/earth/hi/earth_news/newsid_8391000/8391345.stm
@Science4lifee
http://news.bbc.co.uk/earth/hi/earth_news/newsid_8391000/8391345.stm
@Science4lifee
♻️ رویان برای ماده شدن، بافت‌های مردانه را از بین می‌برد
محققان در ۱۸ اوت، نتایج تحقیق خود را با این عنوان که وجود پروتئینی بنام COUP-TFII برای حذف بافت تولید مثل مردانه در موش های مونث ضروریست، منتشر ساختند. برای دهه ها، پیش فرض مبنی بر این بود که جنس ماده در پستانداران حاکم است و یکسری تغییرات باعث بروز جنس نر می شود اما حالا بالعکس آن اثبات گردیده است، یعنی ساخت اندام تولید مثل زنانه بستگی به فرایندی دارد که توسط پروتئین COUP-TFII انجام می شود و مجرای ولفیان (Wolffian duct) را از بین می برد.
مجرای ولفیان در مردان به قسمت‌هایی تکوین می‌یابد که وظیفه انزال و تولید اسپرم را دارند و مناطقی همچون اپیدیدیم، مجرای دفران و کیسه منی را در بر می گیرد. دستگاه مولریانان (Müllerian duct) نیز در زنان لوله های رحم، رحم و واژن را تشکیل می‌دهد. هر دو دستگاه در جنین های تازه شکل گرفته، وجود دارند.
۷۰ سال پیش، آلفرد جستر بعنوان متخصص غدد درون ریز در فرانسه نشان داد که بیضه تستوسترون تولید می کند و باعث حفظ مجرای ولفیان می شود، در حالی که شکل‌گیری و رشد دستگاه مولریانان را متوقف می سازد. پس اگر این هورمون ها از دست بروند، مجرای ولفیان نیز از بین رفته و بصورت پیش فرض، دستگاه مولریانان رشد خواهد کرد.
آماندا سواین بعنوان متخصص زیست شناسی در موسسه تحقیقات سرطان لندن، عنوان می کند که تابحال تئوری پیش فرض بودن دستگاه مولریان را در کتب درسی می آموختیم اما حالا نتایج متفاوتی را میبینیم. Yao از موسسه ملی علوم بهداشت در مرکز تحقیقات Triangle در پارک N.C بدنبال ارتباط میان این دو دستگاه در طول دوران جنینی است و بدین منظور دست به انجام آزمایشاتی مرتبط با این موضوع زد که نتایج آن را میبینیم.
همچنین محققین در طی پژوهش خواستند بر روی اینکه آیا حذف پروتئین COUP-TFII در تخمدان ها باعث تولید تستوسترون می شود یا خیر، آزمایش کنند و نتایج آزمایش نشان داد که هیچ تغییری در عملکرد تخمدان ها بوجود نیامده است. بالاخره در انتهای آزمایشات مشخص شد که تستوسترون بطور منفرد مسئول نگهداری مجرای ولفیان نمی باشد. در عوض، پروتئین COUP-TFII می باشد که بعنوان یک تخریبگر بیوشیمیایی، مجرای ولفیان را در زنان تخریب می کند. بدون عملکرد صحیح پروتئین COUP-TFII در زنان، مجرای ولفیان همچنان در بدن زنان باقی می ماند. البته هنوز سیگنال هایی که باعث تولید و عملکرد پروتئین COUP-TFII می شوند، مشخص نیست.
این پژوهش، درک ما از مکانیسم مجرای ولفیان را افزایش داد. اعضای پژوهش نیز سوالی بنیادی را مطرح ساخته اند که چگونه پروتئین COUP-TFII با هورمون های مردانه، دستگاه تولید مثل را ساماندهی می کنند. داناهو می گوید:
در حالی که مطالعه در مورد موش ها بوده است اما احتمالا این مکانیسم در مورد تمامی پستانداران از جمله انسان صدق می‌کند. زنان به ندرت مجرای ولفیان را در درون خود حمل می‌کنند که اغلب هم تبدیل به تومور می‌شود. همین طور بالعکس مردانی که دستگاه مولریان را در خود حمل می‌کنند، احتمال ناباروری در آنها زیاد است و همچنین ممکن است دچار مشکلات مرتبط با کیست شوند.
وی همچنین پیشنهاد می‌کند که این پژوهش‌ها بر روی بیماران مبتلا به مشکلات ناباروری انجام شود.
👤مترجم علیرضا زحمتکش
🌿🍂 @Science4lifee
محققان در ۱۸ اوت، نتایج تحقیق خود را با این عنوان که وجود پروتئینی بنام COUP-TFII برای حذف بافت تولید مثل مردانه در موش های مونث ضروریست، منتشر ساختند. برای دهه ها، پیش فرض مبنی بر این بود که جنس ماده در پستانداران حاکم است و یکسری تغییرات باعث بروز جنس نر می شود اما حالا بالعکس آن اثبات گردیده است، یعنی ساخت اندام تولید مثل زنانه بستگی به فرایندی دارد که توسط پروتئین COUP-TFII انجام می شود و مجرای ولفیان (Wolffian duct) را از بین می برد.
مجرای ولفیان در مردان به قسمت‌هایی تکوین می‌یابد که وظیفه انزال و تولید اسپرم را دارند و مناطقی همچون اپیدیدیم، مجرای دفران و کیسه منی را در بر می گیرد. دستگاه مولریانان (Müllerian duct) نیز در زنان لوله های رحم، رحم و واژن را تشکیل می‌دهد. هر دو دستگاه در جنین های تازه شکل گرفته، وجود دارند.
۷۰ سال پیش، آلفرد جستر بعنوان متخصص غدد درون ریز در فرانسه نشان داد که بیضه تستوسترون تولید می کند و باعث حفظ مجرای ولفیان می شود، در حالی که شکل‌گیری و رشد دستگاه مولریانان را متوقف می سازد. پس اگر این هورمون ها از دست بروند، مجرای ولفیان نیز از بین رفته و بصورت پیش فرض، دستگاه مولریانان رشد خواهد کرد.
آماندا سواین بعنوان متخصص زیست شناسی در موسسه تحقیقات سرطان لندن، عنوان می کند که تابحال تئوری پیش فرض بودن دستگاه مولریان را در کتب درسی می آموختیم اما حالا نتایج متفاوتی را میبینیم. Yao از موسسه ملی علوم بهداشت در مرکز تحقیقات Triangle در پارک N.C بدنبال ارتباط میان این دو دستگاه در طول دوران جنینی است و بدین منظور دست به انجام آزمایشاتی مرتبط با این موضوع زد که نتایج آن را میبینیم.
همچنین محققین در طی پژوهش خواستند بر روی اینکه آیا حذف پروتئین COUP-TFII در تخمدان ها باعث تولید تستوسترون می شود یا خیر، آزمایش کنند و نتایج آزمایش نشان داد که هیچ تغییری در عملکرد تخمدان ها بوجود نیامده است. بالاخره در انتهای آزمایشات مشخص شد که تستوسترون بطور منفرد مسئول نگهداری مجرای ولفیان نمی باشد. در عوض، پروتئین COUP-TFII می باشد که بعنوان یک تخریبگر بیوشیمیایی، مجرای ولفیان را در زنان تخریب می کند. بدون عملکرد صحیح پروتئین COUP-TFII در زنان، مجرای ولفیان همچنان در بدن زنان باقی می ماند. البته هنوز سیگنال هایی که باعث تولید و عملکرد پروتئین COUP-TFII می شوند، مشخص نیست.
این پژوهش، درک ما از مکانیسم مجرای ولفیان را افزایش داد. اعضای پژوهش نیز سوالی بنیادی را مطرح ساخته اند که چگونه پروتئین COUP-TFII با هورمون های مردانه، دستگاه تولید مثل را ساماندهی می کنند. داناهو می گوید:
در حالی که مطالعه در مورد موش ها بوده است اما احتمالا این مکانیسم در مورد تمامی پستانداران از جمله انسان صدق می‌کند. زنان به ندرت مجرای ولفیان را در درون خود حمل می‌کنند که اغلب هم تبدیل به تومور می‌شود. همین طور بالعکس مردانی که دستگاه مولریان را در خود حمل می‌کنند، احتمال ناباروری در آنها زیاد است و همچنین ممکن است دچار مشکلات مرتبط با کیست شوند.
وی همچنین پیشنهاد می‌کند که این پژوهش‌ها بر روی بیماران مبتلا به مشکلات ناباروری انجام شود.
👤مترجم علیرضا زحمتکش
🌿🍂 @Science4lifee
طوطی از گونه Pesquet parrot. ساکن گینه نو. تنها عضو سرده خود ( سرده این طوطی هم تنها عضو خانواده خود است)
https://en.wikipedia.org/wiki/Pesquet%27s_parrot
🌿🍂 @Science4lifee
https://en.wikipedia.org/wiki/Pesquet%27s_parrot
🌿🍂 @Science4lifee
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
این نوع لاک پشت (Common snapping turtle) می تواند گاهی خیلی خشن باشد. حتی ممکن است با گاز گرفتن انگشت انسان را قطع کند. در این فیلم یک قوطی .... را سوراخ می کند.
@Science4lifee
@Science4lifee
Forwarded from Scientific Skepticism (mahtab)
Forwarded from Scientific Skepticism (mahtab)
@LiberalScientists
#زمین تخت
هدف انجمن بین المللی تحقیق در زمین تخت عبارت است از «اثبات این حقیقت که کره زمین صاف و مسطح است و با سرعت هزار و ششصد مایل در سرعت نمی چرخد و دوران نمی کند، و افشای این حقیقت که علم نجوم نوین یک کلک، یک افسانه و یک مذهب دروغین است. این انجمن در جست و جوی اعضای جدید، فعال نیست، ولی اگر حق عضویت نا چیزی ارسال کنید و قول دهید که مطلب زیانباری درباره انجمن ننویسید و نگویید.آن وقت آبونه اخبار زمین تخت می شوید و یک کارت عضویت دریافت می کنید که بر روی آن مدرک غیرقابل انکار تخت بودن زمین نقش بسته است.
به نظر زمین تخت ها این عقیده که زمین کره ای است که در فضا حرکت می کند فقط تعصبی است سخت جا افتاده و هیچ مدرکی برله آن وجود ندارد! وقتی به آنها تصاویری را نشان دادند که نخستین ماهواره از زمین برداشته بود یکی از سخنگویان گروه گفت: به آسانی می توان دید که چنین عکسی چگونه یک چشم تعلیم نادیده را فریب می دهد.این تصاویر, کروی بودن زمین را تنها به کسانی اثبات می کنند که قبلا این موضوع را پذیرفته اند! چنین چیزی را ابدا به یک زمین تخت ثابت نمی کنند!
انجمن زمین تخت جانشین گروه قدیمی تری است، یعنی کلیسای کاتولیک مسیحی حواریون که در سال ۱۸۹۵ در شهرک زاین واقع در ایلینویز و به دست جان الکساندر داوی تاسیس شد و بعدها به اداره ویلپر گلن و ولیوا در آمد. وولیوا در سال ۱۹۳۰ اوراق شفا، شماره ویژه گاهنامه فرقه، را منتشر کرد تا مردم را، پیش از آن که نجوم نوین را به گونه ای که در مدارس می آموزند بپذیرند و انجیل کلام وحی خدا» را نفی کنند، به تفکر برانگیزاند.
@LiberalScientists
مطابق متون درسی زمین کره ای است که هر ۲۴ ساعت یک بار حول محورش می چرخد و طی یک سال هم یک بار دور خورشید می گردد. اساس دلایلی که معمولا برای شکل کروی زمین فکر می کنند عبارتند از: ناپدید شدن کشتی ها در افق و این که می توان با کشتیرانی به دور زمین به سمت غرب عزیمت کرد و از شرق به نقطه حرکت باز گشت. به عقیده و وليوا هیچ یک از این واقعیات کروی بودن زمین را ثابت نمی کنند!اولی را می توان با قوانین اپتیک کاملا توضیح داد: هرچه اشياء دورتر شوند کوچکتر به نظر می رسند و سرانجام ناپدید می شوند!مسئله دوم نیز تنها نشان می دهد که زمین مدور است و ثابت نمی کند که کره است. زمین مثل یک سکه صاف و مدور است؛ قطب شمال در مرکز آن قرار دارد و قطب جنوب دور محیط آن دامن گسترده است. مسافرت فرضی دور کره در واقع مسافرت در یک دایره است، مثل این که دور لبه یک سکه بگردید. اگر از نقطه مفروضی شروع کنید و در جهت عقربه های ساعت حول محور مرکز حرکت کنید عاقبت به نقطه آغار باز خواهید گشت!!ادامه👇
#برش_از_کتاب
#علم_و_نابخردی
#دیزی_ردنر_و_مایکل_ردنر
گردآورنده :مهتاب
@LiberalScientists
#زمین تخت
هدف انجمن بین المللی تحقیق در زمین تخت عبارت است از «اثبات این حقیقت که کره زمین صاف و مسطح است و با سرعت هزار و ششصد مایل در سرعت نمی چرخد و دوران نمی کند، و افشای این حقیقت که علم نجوم نوین یک کلک، یک افسانه و یک مذهب دروغین است. این انجمن در جست و جوی اعضای جدید، فعال نیست، ولی اگر حق عضویت نا چیزی ارسال کنید و قول دهید که مطلب زیانباری درباره انجمن ننویسید و نگویید.آن وقت آبونه اخبار زمین تخت می شوید و یک کارت عضویت دریافت می کنید که بر روی آن مدرک غیرقابل انکار تخت بودن زمین نقش بسته است.
به نظر زمین تخت ها این عقیده که زمین کره ای است که در فضا حرکت می کند فقط تعصبی است سخت جا افتاده و هیچ مدرکی برله آن وجود ندارد! وقتی به آنها تصاویری را نشان دادند که نخستین ماهواره از زمین برداشته بود یکی از سخنگویان گروه گفت: به آسانی می توان دید که چنین عکسی چگونه یک چشم تعلیم نادیده را فریب می دهد.این تصاویر, کروی بودن زمین را تنها به کسانی اثبات می کنند که قبلا این موضوع را پذیرفته اند! چنین چیزی را ابدا به یک زمین تخت ثابت نمی کنند!
انجمن زمین تخت جانشین گروه قدیمی تری است، یعنی کلیسای کاتولیک مسیحی حواریون که در سال ۱۸۹۵ در شهرک زاین واقع در ایلینویز و به دست جان الکساندر داوی تاسیس شد و بعدها به اداره ویلپر گلن و ولیوا در آمد. وولیوا در سال ۱۹۳۰ اوراق شفا، شماره ویژه گاهنامه فرقه، را منتشر کرد تا مردم را، پیش از آن که نجوم نوین را به گونه ای که در مدارس می آموزند بپذیرند و انجیل کلام وحی خدا» را نفی کنند، به تفکر برانگیزاند.
@LiberalScientists
مطابق متون درسی زمین کره ای است که هر ۲۴ ساعت یک بار حول محورش می چرخد و طی یک سال هم یک بار دور خورشید می گردد. اساس دلایلی که معمولا برای شکل کروی زمین فکر می کنند عبارتند از: ناپدید شدن کشتی ها در افق و این که می توان با کشتیرانی به دور زمین به سمت غرب عزیمت کرد و از شرق به نقطه حرکت باز گشت. به عقیده و وليوا هیچ یک از این واقعیات کروی بودن زمین را ثابت نمی کنند!اولی را می توان با قوانین اپتیک کاملا توضیح داد: هرچه اشياء دورتر شوند کوچکتر به نظر می رسند و سرانجام ناپدید می شوند!مسئله دوم نیز تنها نشان می دهد که زمین مدور است و ثابت نمی کند که کره است. زمین مثل یک سکه صاف و مدور است؛ قطب شمال در مرکز آن قرار دارد و قطب جنوب دور محیط آن دامن گسترده است. مسافرت فرضی دور کره در واقع مسافرت در یک دایره است، مثل این که دور لبه یک سکه بگردید. اگر از نقطه مفروضی شروع کنید و در جهت عقربه های ساعت حول محور مرکز حرکت کنید عاقبت به نقطه آغار باز خواهید گشت!!ادامه👇
#برش_از_کتاب
#علم_و_نابخردی
#دیزی_ردنر_و_مایکل_ردنر
گردآورنده :مهتاب
@LiberalScientists
❤1
Forwarded from Scientific Skepticism (mahtab)
وولیوا برای ارائه مدرک تخت بودن زمین جملات مهندسانی را نقل می کند که می گویند در ساخت کانال ها و راه آهن ها به هیچ وجه انحنای زمین را در نظر نگرفته اند. به علاوه این شماره گاهنامه عکسی را ضمیمه کرده که از دریاچه ویتاگو واقع در أشگش در ایالت ویسکانسین برداشته شده است. ساحل روبه رو که هجده کیلومتر فاصله دارد به وضوح دیده می شود وبی هیچ تردیدی ثابت می کند که سطح دریاچه یک صفحه با یک خط افقی است.»!!
شهر زابن واقع در ایلینویز که محل زندگی وولیوا است بر کرانه دریاچه میشیگان قرار دارد. آیا ووليوا هرگز از این که نمی تواند ساحل مقابل را ببیند آشفته شده است؟
@LiberalScientists
احتمالا نه، زیرا در آن فاصله زیاد قوانین پرسپکتیو باعث می شوند که خط ساحلی ظاهرا ناپدید شود.
وولیوا درباره حرکت ادعایی زمین چنین استدلال می کند که این حرکت با تجربه منافات دارد. اگر زمین حرکت می کرد - مثلا با گردش حول محورش - این پدیده ها را مشاهده می کردیم: 👇
1- سفر در جهت حرکت زمین آسان تر از حرکت در خلاف جهت آن می بود!
2-باد همواره در جهت مخالف حرکت زمین می وزید!
3-شخصی که به هوا میپرید و ثانیه ای از زمین جدا می ماند کیلومترها دورتر از نقطه پرش فرود می آمد!!
4-نیروی گریز از مرکز اشیاء را از زمین بر می کند و به فضا پرتاب می کرد!
کسی به جد باور ندارد که هیچ یک از این امور رخ بدهند. عقل سلیم و تجربه از بی حرکتی زمین پشتیبانی می کنند!!
منجمان حتی با یکدیگر توافق ندارند. مسئله فاصله خورشید و زمین را در نظر بگیرید. کپرنیک این فاصله را پنج میلیون کیلومتر محاسبه کرد؛ یوهان کپلر گفت بیست و یک میلیون کیلومتر است، سر ایزاک نیوتون آن را هشتاد و هفت میلیون کیلومتر و یک منجم جدیدتر آن را یکصد و شصت و هفت میلیون کیلومتر اعلام کردند. کپرنیک مدعی بود که خورشید ثابت است؛ سر ویلیام هرشل، منجم قرن هجدهم، مدعی بود که تمام منظومه شمسی در حال حرکت است. و وليوا می گوید: «طرفداران هییت کپر نیکی اظهار می کند که این هیئت جزء علوم دقيق است و با این حال این دو مرد بزرگ، کپرنیک و هرشل، حرف یکدیگر را نقض می کند. کپرنیک می گوید هرشل دروغگو است و هرشل می گوید کپرنیک دروغگو است و وولیوا تأکید می کند که هر دو راست می گویند!»
#برش_از_کتاب
#علم_و_نابخردی
#دیزی_ردنر_و_مایکل_ردنر
گردآورنده :مهتاب
@LiberalScientists
شهر زابن واقع در ایلینویز که محل زندگی وولیوا است بر کرانه دریاچه میشیگان قرار دارد. آیا ووليوا هرگز از این که نمی تواند ساحل مقابل را ببیند آشفته شده است؟
@LiberalScientists
احتمالا نه، زیرا در آن فاصله زیاد قوانین پرسپکتیو باعث می شوند که خط ساحلی ظاهرا ناپدید شود.
وولیوا درباره حرکت ادعایی زمین چنین استدلال می کند که این حرکت با تجربه منافات دارد. اگر زمین حرکت می کرد - مثلا با گردش حول محورش - این پدیده ها را مشاهده می کردیم: 👇
1- سفر در جهت حرکت زمین آسان تر از حرکت در خلاف جهت آن می بود!
2-باد همواره در جهت مخالف حرکت زمین می وزید!
3-شخصی که به هوا میپرید و ثانیه ای از زمین جدا می ماند کیلومترها دورتر از نقطه پرش فرود می آمد!!
4-نیروی گریز از مرکز اشیاء را از زمین بر می کند و به فضا پرتاب می کرد!
کسی به جد باور ندارد که هیچ یک از این امور رخ بدهند. عقل سلیم و تجربه از بی حرکتی زمین پشتیبانی می کنند!!
منجمان حتی با یکدیگر توافق ندارند. مسئله فاصله خورشید و زمین را در نظر بگیرید. کپرنیک این فاصله را پنج میلیون کیلومتر محاسبه کرد؛ یوهان کپلر گفت بیست و یک میلیون کیلومتر است، سر ایزاک نیوتون آن را هشتاد و هفت میلیون کیلومتر و یک منجم جدیدتر آن را یکصد و شصت و هفت میلیون کیلومتر اعلام کردند. کپرنیک مدعی بود که خورشید ثابت است؛ سر ویلیام هرشل، منجم قرن هجدهم، مدعی بود که تمام منظومه شمسی در حال حرکت است. و وليوا می گوید: «طرفداران هییت کپر نیکی اظهار می کند که این هیئت جزء علوم دقيق است و با این حال این دو مرد بزرگ، کپرنیک و هرشل، حرف یکدیگر را نقض می کند. کپرنیک می گوید هرشل دروغگو است و هرشل می گوید کپرنیک دروغگو است و وولیوا تأکید می کند که هر دو راست می گویند!»
#برش_از_کتاب
#علم_و_نابخردی
#دیزی_ردنر_و_مایکل_ردنر
گردآورنده :مهتاب
@LiberalScientists
با درود به يكايك انديشمندان گرامي
چرا غريزه اكتسابي است؟😉😉
✍ #دکتر_مانی_منوچهری
«انسان می‌تواند کاری را که می‌خواهد انجام دهد، ولی اراده‌ای دربارۀ چیزی که می‌خواهد ندارد»
Scott M.Sternson
🌿🍂 @Science4lifee
چرا غريزه اكتسابي است؟😉😉
✍ #دکتر_مانی_منوچهری
«انسان می‌تواند کاری را که می‌خواهد انجام دهد، ولی اراده‌ای دربارۀ چیزی که می‌خواهد ندارد»
Scott M.Sternson
🌿🍂 @Science4lifee
👍1
Science For Life
با درود به يكايك انديشمندان گرامي چرا غريزه اكتسابي است؟😉😉 ✍ #دکتر_مانی_منوچهری «انسان می‌تواند کاری را که می‌خواهد انجام دهد، ولی اراده‌ای دربارۀ چیزی که می‌خواهد ندارد» Scott M.Sternson 🌿🍂 @Science4lifee
در سال 1839، آرتور شوپنهاور، فیلسوف آلمانی پنجاه و دو ساله، پژوهشگری منزوی در فرانکفورت بود که هیچ سمت رسمی نداشت.
شوپنهاور عزت نفس بالایی داشت، ولی معاصرانش ارزش زیادی برای کارهایش قائل نبودند.
شوپنهاور بسیار به ماهیت انسان بدبین بود که مثلاً سبب شد هرگز ازدواج نکند (او دربارۀ ازدواج می‌گوید: «ازدواج مثل این است که چشم‌بسته داخل کیسه‌ای چنگ زنیم به این امید که مارماهی را بین مارها بیابیم»).
این فیلسوف در پنجاه سال نخست زندگیش نفوذ چندانی نداشت، ولی ثروت موروثی اجازه داد که علایق پژوهشي اش را ادامه دهد.
شوپنهار، به امید کسب اعتبار، در مسابقۀ مقاله‌نویسی انجمن علوم پادشاهی نروژ شرکت کرد که پرسشش این بود: «آیا می‌توان آزادی اراده را بر مبنای خودآگاهی اثبات کرد؟»
نکتۀ حیاتی این است که فقدان جایگاه آکادمیک مانعی جدی برای حضور شوپنهاور در مسابقه نبود، چون مقالات بدون نام ارسال می‌شدند.
در این مقاله، شوپنهاور «اراده» را انگیزۀ بنیادینی تعریف کرد که انتخاب‌ها را رقم می‌زند.
شوپنهاور به صورت نظام‌مند معتقد بود که گرچه افراد در اعمال‌شان آزادند، اما ارادۀ آزاد ندارند و عوامل مادرزادی، اراده را محدود می‌کند.
*تقريباً يكصد سال بعد از، آلبرت اینشتین با ظرافت مقالۀ شوپنهاور را تفسیر کرد: «انسان می‌تواند کاری را که می‌خواهد انجام دهد، ولی اراده‌ای دربارۀ چیزی که می‌خواهد ندارد».
با مقاله شوپنهاور علیه آزادی اراده، شوپنهاور برندۀ جایزه شد و با توجهی که برانگیخت تأثیری جدی بر متفکران قرن نوزدهم و بیستم گذاشت.
منظور شوپنهاور این بود که واقعاً دلیل اعمال‌مان را نمی‌دانیم و دلیلی ندارد معتقد باشیم که آگاهانه خواهان این انگیزه‌ها هستیم.
در واقع، اراده‌مان به شکل ناخودآگاه شکل می‌گیرد و خودآگاهی‌مان تشخیص می‌دهد که با این نیازها و امیال چه کند.
چون کنترل رفتارمان در دست مغزمان است، ریشۀ اراده را در نهایت باید در حیطۀ علوم اعصاب جست.
علاوه بر این، مغزمان در طی صدها میلیون سال فرگشت یافته است.
بنابراین، منشأ انگیزه‌های‌مان عمیقاً با زیست‌شناسی فرگشتي در هم تنیده است، به ویژه چون انتخاب طبیعی در واقع مکانسیم‌های عصبی را شکل می‌دهد که موجودات زنده را وادار می‌کند که رفتارهای ضروری را برای بقا انجام دهند.
✍ #دکتر_مانی_منوچهری
🌿🍂 @Science4lifee
شوپنهاور عزت نفس بالایی داشت، ولی معاصرانش ارزش زیادی برای کارهایش قائل نبودند.
شوپنهاور بسیار به ماهیت انسان بدبین بود که مثلاً سبب شد هرگز ازدواج نکند (او دربارۀ ازدواج می‌گوید: «ازدواج مثل این است که چشم‌بسته داخل کیسه‌ای چنگ زنیم به این امید که مارماهی را بین مارها بیابیم»).
این فیلسوف در پنجاه سال نخست زندگیش نفوذ چندانی نداشت، ولی ثروت موروثی اجازه داد که علایق پژوهشي اش را ادامه دهد.
شوپنهار، به امید کسب اعتبار، در مسابقۀ مقاله‌نویسی انجمن علوم پادشاهی نروژ شرکت کرد که پرسشش این بود: «آیا می‌توان آزادی اراده را بر مبنای خودآگاهی اثبات کرد؟»
نکتۀ حیاتی این است که فقدان جایگاه آکادمیک مانعی جدی برای حضور شوپنهاور در مسابقه نبود، چون مقالات بدون نام ارسال می‌شدند.
در این مقاله، شوپنهاور «اراده» را انگیزۀ بنیادینی تعریف کرد که انتخاب‌ها را رقم می‌زند.
شوپنهاور به صورت نظام‌مند معتقد بود که گرچه افراد در اعمال‌شان آزادند، اما ارادۀ آزاد ندارند و عوامل مادرزادی، اراده را محدود می‌کند.
*تقريباً يكصد سال بعد از، آلبرت اینشتین با ظرافت مقالۀ شوپنهاور را تفسیر کرد: «انسان می‌تواند کاری را که می‌خواهد انجام دهد، ولی اراده‌ای دربارۀ چیزی که می‌خواهد ندارد».
با مقاله شوپنهاور علیه آزادی اراده، شوپنهاور برندۀ جایزه شد و با توجهی که برانگیخت تأثیری جدی بر متفکران قرن نوزدهم و بیستم گذاشت.
منظور شوپنهاور این بود که واقعاً دلیل اعمال‌مان را نمی‌دانیم و دلیلی ندارد معتقد باشیم که آگاهانه خواهان این انگیزه‌ها هستیم.
در واقع، اراده‌مان به شکل ناخودآگاه شکل می‌گیرد و خودآگاهی‌مان تشخیص می‌دهد که با این نیازها و امیال چه کند.
چون کنترل رفتارمان در دست مغزمان است، ریشۀ اراده را در نهایت باید در حیطۀ علوم اعصاب جست.
علاوه بر این، مغزمان در طی صدها میلیون سال فرگشت یافته است.
بنابراین، منشأ انگیزه‌های‌مان عمیقاً با زیست‌شناسی فرگشتي در هم تنیده است، به ویژه چون انتخاب طبیعی در واقع مکانسیم‌های عصبی را شکل می‌دهد که موجودات زنده را وادار می‌کند که رفتارهای ضروری را برای بقا انجام دهند.
✍ #دکتر_مانی_منوچهری
🌿🍂 @Science4lifee
❤1
Science For Life
در سال 1839، آرتور شوپنهاور، فیلسوف آلمانی پنجاه و دو ساله، پژوهشگری منزوی در فرانکفورت بود که هیچ سمت رسمی نداشت. شوپنهاور عزت نفس بالایی داشت، ولی معاصرانش ارزش زیادی برای کارهایش قائل نبودند. شوپنهاور بسیار به ماهیت انسان بدبین بود که مثلاً سبب شد هرگز…
علت کارهای‌مان را باید در سه فرآیند بجوییم: لذت‌شناسی حسی ذاتی (یعنی، ترجیحات)، یادگیری و غریزه.
لذت‌شناسی حسی به این واقعیت اشاره دارد که بر طبق شواهدی که از مطالعات روی نوزادان درست پس از تولد بدست آمده است، برخی محرک‌ها، مانند طعم‌های شیرین، ذاتاً لذتبخش هستند و طعم‌های تلخ لذتبخش نیستند.
این محرک‌های ذاتاً لذتبخش یا ناخوشایند ممکن است سبب یادگیری تقویتی هم شوند.
تقویت مثبت در واقع فرآیند یادگیری اعمالی است که دریافت خروجی لذتبخش را افزایش می‌دهد و تقویت منفی به معنای یادگیری رفتاری است که مانع خروجی‌های ناخوشایند می‌شود.
📍نقش غریزه اینجاست که رفتارهای پیچیده بدون اکتساب (یادگیری) انجام می‌شود. گرچه باید جانب احتیاط را نگه داشت، چون غریزه اصطلاحی است که غالباً چندان بررسی نشده است و به سختی می‌توان گفت که کدام جنبه‌های رفتار غریزی و کدامیک اکتسابی هستند.
برای توضیح این مطلب، رفتار غذا خوردن را در کاکایی خندانLaughing gull، پرندۀ ساکن ساحل شرقی آمریکا، در نظر بگیرید.
همانند بسیاری از خانواده‌های پرندگان، کاکایی خندان غذا را به دهان جوجه‌هایش قی می‌کند(برميگرداند).
جوجۀ کاکایی خندان باید به منقار والدش نوک بزند و از غذای قی‌شده بخورد.
به سادگی می‌توان نتیجه گرفت که جوجه صاحب غریزۀ غذا خوردن است که شامل رشته رفتارهای پیچیده‌ای است.
با این حال در دهۀ 1960، رشته مطالعات پروفسور جک هیل‌من به صورت نظام‌مند این «غریزۀ غذا خوردن» در جوجۀ کاکایی خندان را بررسی کرد (این تحقیق در مقاله‌ای با عنوان جسورانۀ «چرا غریزه اکتسابی است؟»به صورت خلاصه توضیح داده شده است).
با استفاده از مدل‌ها دقیقی که هیل‌من استادانه برای سرِ کاکایی خندان طراحی کرد، بررسی کرد که کدامیک از ویژگی‌ها باعث نوک زدن جوجه‌ها می‌شوند.
جالب است که وجود غذا در دهان مدل‌ها باعث افزایش نوک زدن نشد.
این موضوع نشان داد که حداقل در آغاز، نوک زدن رفتاری برای یافتن غذا نیست.
در واقع، هیل‌من از مدل‌های ساده‌ای استفاده کرد تا در نهایت دریافت که جوجه‌ها به میلۀ چوبی ساده هم نوک می‌زنند و میله‌هایی را ترجیح می‌دهند که قطر و طول آن بیش از همه شبیه منقار کاکایی خندان والد باشد.
علاوه بر این، جوجه وقتی بیش از همیشه نوک می‌زد که میلۀ چوبی با سرعتی مشابه با والد حرکت می‌کرد.
این رفتار به جای اینکه انجام غریزی رشته رفتارهایی برای یافتن غذا باشد، کاکایی خندان به صورت غیرارادی به استوانه‌ای با قطر و سرعت مشخص نوک می‌زند.
عکس‌العمل‌های غیرعادی ،حرکات سادۀ غیراکتسابی هستند که در پاسخ به محرکی خاص رخ می‌دهند.
این عکس‌العمل‌ها در واقع نوعی رابطۀ سادۀ محرک-پاسخ هستند که ظاهراً انتخاب طبیعی در مغز جا داده است.
نمونۀ مشابه دیگر را می‌توان در ساختار شبکیۀ چشم دید. رفتارهای مشابه صید شکار در قورباغه‌ها، سوسمارها و سنجاقک‌ها با کمک چشم برای اهدافی با اندازۀ بهینه مناسب‌اند
در انسان‌ها، عکس‌المعل‌های مرتبط شامل پاسخ‌های تکان داده دهان و مکیدن است که در آغاز تقریباً با هر تماس لب یا زبان نوزاد ایجاد می‌شود، ولی وقتی تماس با پستان شیرده رخ می‌دهد، این پاسخ مناسب غذا خوردن می‌شود.
دنبال غذا گشتن در جوجۀ کاکایی خندان رفتاری برای بقا است که شامل عکس‌العمل سادۀ نوک زدن به شی استوانه‌ای است و با این واقعیت ارتباط دارد که منشأ اصلی حرکت اشیا استوانه‌ای در محیط جوجۀ پرنده در واقع منقار والد است.
این موضوع با این واقعیت ترکیب می‌شود که نوک زدن در پرندۀ والد منجر به قی کردن غذا می‌شود و بدین ترتیب جوجۀ تازه به دنیا آمده می‌تواند این غذا را بخورد.
این فرآیند رابطۀ مکانیکی ساده‌ای است که در آغاز مستلزم هیچ رفتاری برای یافتن غذا نیست.
✍ #دکتر_مانی_منوچهری
🌿🍂 @Science4lifee
لذت‌شناسی حسی به این واقعیت اشاره دارد که بر طبق شواهدی که از مطالعات روی نوزادان درست پس از تولد بدست آمده است، برخی محرک‌ها، مانند طعم‌های شیرین، ذاتاً لذتبخش هستند و طعم‌های تلخ لذتبخش نیستند.
این محرک‌های ذاتاً لذتبخش یا ناخوشایند ممکن است سبب یادگیری تقویتی هم شوند.
تقویت مثبت در واقع فرآیند یادگیری اعمالی است که دریافت خروجی لذتبخش را افزایش می‌دهد و تقویت منفی به معنای یادگیری رفتاری است که مانع خروجی‌های ناخوشایند می‌شود.
📍نقش غریزه اینجاست که رفتارهای پیچیده بدون اکتساب (یادگیری) انجام می‌شود. گرچه باید جانب احتیاط را نگه داشت، چون غریزه اصطلاحی است که غالباً چندان بررسی نشده است و به سختی می‌توان گفت که کدام جنبه‌های رفتار غریزی و کدامیک اکتسابی هستند.
برای توضیح این مطلب، رفتار غذا خوردن را در کاکایی خندانLaughing gull، پرندۀ ساکن ساحل شرقی آمریکا، در نظر بگیرید.
همانند بسیاری از خانواده‌های پرندگان، کاکایی خندان غذا را به دهان جوجه‌هایش قی می‌کند(برميگرداند).
جوجۀ کاکایی خندان باید به منقار والدش نوک بزند و از غذای قی‌شده بخورد.
به سادگی می‌توان نتیجه گرفت که جوجه صاحب غریزۀ غذا خوردن است که شامل رشته رفتارهای پیچیده‌ای است.
با این حال در دهۀ 1960، رشته مطالعات پروفسور جک هیل‌من به صورت نظام‌مند این «غریزۀ غذا خوردن» در جوجۀ کاکایی خندان را بررسی کرد (این تحقیق در مقاله‌ای با عنوان جسورانۀ «چرا غریزه اکتسابی است؟»به صورت خلاصه توضیح داده شده است).
با استفاده از مدل‌ها دقیقی که هیل‌من استادانه برای سرِ کاکایی خندان طراحی کرد، بررسی کرد که کدامیک از ویژگی‌ها باعث نوک زدن جوجه‌ها می‌شوند.
جالب است که وجود غذا در دهان مدل‌ها باعث افزایش نوک زدن نشد.
این موضوع نشان داد که حداقل در آغاز، نوک زدن رفتاری برای یافتن غذا نیست.
در واقع، هیل‌من از مدل‌های ساده‌ای استفاده کرد تا در نهایت دریافت که جوجه‌ها به میلۀ چوبی ساده هم نوک می‌زنند و میله‌هایی را ترجیح می‌دهند که قطر و طول آن بیش از همه شبیه منقار کاکایی خندان والد باشد.
علاوه بر این، جوجه وقتی بیش از همیشه نوک می‌زد که میلۀ چوبی با سرعتی مشابه با والد حرکت می‌کرد.
این رفتار به جای اینکه انجام غریزی رشته رفتارهایی برای یافتن غذا باشد، کاکایی خندان به صورت غیرارادی به استوانه‌ای با قطر و سرعت مشخص نوک می‌زند.
عکس‌العمل‌های غیرعادی ،حرکات سادۀ غیراکتسابی هستند که در پاسخ به محرکی خاص رخ می‌دهند.
این عکس‌العمل‌ها در واقع نوعی رابطۀ سادۀ محرک-پاسخ هستند که ظاهراً انتخاب طبیعی در مغز جا داده است.
نمونۀ مشابه دیگر را می‌توان در ساختار شبکیۀ چشم دید. رفتارهای مشابه صید شکار در قورباغه‌ها، سوسمارها و سنجاقک‌ها با کمک چشم برای اهدافی با اندازۀ بهینه مناسب‌اند
در انسان‌ها، عکس‌المعل‌های مرتبط شامل پاسخ‌های تکان داده دهان و مکیدن است که در آغاز تقریباً با هر تماس لب یا زبان نوزاد ایجاد می‌شود، ولی وقتی تماس با پستان شیرده رخ می‌دهد، این پاسخ مناسب غذا خوردن می‌شود.
دنبال غذا گشتن در جوجۀ کاکایی خندان رفتاری برای بقا است که شامل عکس‌العمل سادۀ نوک زدن به شی استوانه‌ای است و با این واقعیت ارتباط دارد که منشأ اصلی حرکت اشیا استوانه‌ای در محیط جوجۀ پرنده در واقع منقار والد است.
این موضوع با این واقعیت ترکیب می‌شود که نوک زدن در پرندۀ والد منجر به قی کردن غذا می‌شود و بدین ترتیب جوجۀ تازه به دنیا آمده می‌تواند این غذا را بخورد.
این فرآیند رابطۀ مکانیکی ساده‌ای است که در آغاز مستلزم هیچ رفتاری برای یافتن غذا نیست.
✍ #دکتر_مانی_منوچهری
🌿🍂 @Science4lifee
Science For Life
علت کارهای‌مان را باید در سه فرآیند بجوییم: لذت‌شناسی حسی ذاتی (یعنی، ترجیحات)، یادگیری و غریزه. لذت‌شناسی حسی به این واقعیت اشاره دارد که بر طبق شواهدی که از مطالعات روی نوزادان درست پس از تولد بدست آمده است، برخی محرک‌ها، مانند طعم‌های شیرین، ذاتاً لذتبخش…
در اینجاست که اکتساب نقش بازی می‌کند.
انجام این عکس‌العمل‌ها و در نتیجه گرفتن غذا، نوک زدن را در رفتار جستجوی غذا شکل می‌دهد.
این در واقع نقش یادگیری تقویتی است که در آن نتیجۀ مطلوب منجر به مجموعۀ خاصی از فرآیندهای عصب‌شناختی شیمیایی می‌شوند که وقوعش را در آینده محتمل‌تر می‌کند.
بدین ترتیب، دامی در مغز پرنده وجود دارد که دو رفتار ذاتی بسیار ساده (نوک زدن نوزاد و قی کردن والد) را به شکلی با هم ترکیب می‌کند که وقتی دام عمل می‌کند، رفتار غذا خوردن از طریق یادگیری تقویتی بدست می‌آید.
این «دام رفتاری» چنان فرآیند ساده و نیرومندی است که اکتساب این رفتار غذا خوردن اساساً نادرست به نظر می‌آید و این رفتار غیراکتسابی به نظر می‌رسد، گرچه اینچنین نیست.
با در نظر داشتن این مثال، ریشه‌های «ارادۀ» شوپنهاور و اینکه چگونه مبنای رفتارمان است در نظر بگیرید.
خوردن، رفتارهای خشونت‌آمیز، تمایل جنسی یا تعامل‌های اجتماعی رفتارهای فوق‌العاده متداول و پیچیده‌ای هستند که برای بقای موجود زنده یا گونه‌های آن حیاتی‌اند.
اما ریشۀ این انگیزه‌ها چیست؟
چه چیزی اکتسابی و چه چیزی ذاتی است؟
در اغلب موارد، این موارد به خوبی در انسان‌ها بررسی نشده است، اما مطالعات روی گونه‌های دیگر سرنخ‌های جالبی به دست می‌دهد.
در حوزۀ علوم اعصاب، اکتشافات جالب گوناگون نشان داده است که فعال‌سازی مصنوعی بخش‌های خاصی از مغز با استفاده از الکترود می‌تواند رفتارهای گوناگون بقا را وقتی در حالت عادی رخ نمی‌دهد ایجاد کند.
بخشی از مغز، به نام هیپوتالاموس، که به اندازۀ فندق است و در قسمت پایین مغزمان قرار دارد ظاهراً نقشی بی‌همتا در انگیزه‌های ذاتی دارد.
مثلاً، تحریک یک بخش از هیپوتالاموس در واقع خوردن، تحریک بخش دیگر در واقع منجر به نوشیدن یا مبارزه می‌شود.
بنابراین، مدارهای مخصوصی در مغز وجود دارد که واسط این رفتارها هستند.
انتخاب طبیعی بر اساس همین رفتارها می‌تواند بر رفتارهای پیچیده تأثیر بگذارد و از دام‌های رفتاری ساده‌ای استفاده کند که لذت‌شناسی حسی ذاتی، اکتساب و حالت‌های نیاز انگیزشی را با همدیگر ترکیب می‌کنند.
نیازهای انگیزشی شامل حس ناراحتی است که وقتی حس می‌کنیم که فاقد یکی از مؤلفه‌های ضروری برای انجام امور جسمانی هستیم.
مثلاً، می‌توان به نیاز ناخوشایند به غذا در حیوان گرسنه اشاره کرد.
ریشۀ اراده در واقع همین مدارهای اصلی است که واسط این عناصر مختلف ترجیحات‌مان هستند و این مدارها، مثل کاکایی خندان، سبب می‌شوند که توانایی انجام رفتارهای حیاتی را داشته باشیم.
تا حدی می‌دانیم که این موضوع در اغلب انگیزه‌های بنیادین مثل گرسنگی چگونه رخ می‌دهد.
وقتی حیوان برای مدتی غذا نخورده باشد، برخی از سلول‌های هیپوتالامیک مغز به نام نورون‌های AGRP فعال می‌شوند و این فعال‌سازی سبب غذا خوردن می‌شود. نورون‌های AGRP سپس به محض پیدا کردن و خوردن غذا مهار می‌شوند.
گرچه این نورون‌ها ارتباط نزدیکی با خوردن دارند، فعالیت این سلول‌ها برای حیوان ناخوشایند است که نشان می‌دهد حیوانات ظاهراً، حداقل تا حدی، به این دلیل غذا می‌خورند تا این نورون‌ها را مهار کنند.
بنابراین، این دستگاه موش را «وا می‌دارد» که برای یافتن غذا با محیط تعامل کند تا از حالت ناخوشایند گرسنگی اجتناب کند.
نورون‌های AGRP با مدارهای دیگری کامل می‌شوند که تجربه‌های مشخصی مثل طعم شیرین را ذاتاً لذتبخش می‌کنند و در نتیجه مشوقی برای ادامۀ خوردن غذا فراهم می‌کنند.
این دو مدار شامل دستگاه کشیدن و هل دادن برای اکتساب رفتارهایی است که منجر به غذا خوردن از طریق جلوگیری از حالت ناخوشایند گرسنگی و عکس‌العمل به مصرف طعم‌های خوشایند است.
چون این دو فرآیند سبب اکتساب می‌شوند، اجزای اصلی برای به دام انداختن رفتارهایی هستند که باعث می‌شود حیوان غذا بدست آورد و هضم کند.
✍ #دکتر_مانی_منوچهری
🌿🍂 @Science4lifee
انجام این عکس‌العمل‌ها و در نتیجه گرفتن غذا، نوک زدن را در رفتار جستجوی غذا شکل می‌دهد.
این در واقع نقش یادگیری تقویتی است که در آن نتیجۀ مطلوب منجر به مجموعۀ خاصی از فرآیندهای عصب‌شناختی شیمیایی می‌شوند که وقوعش را در آینده محتمل‌تر می‌کند.
بدین ترتیب، دامی در مغز پرنده وجود دارد که دو رفتار ذاتی بسیار ساده (نوک زدن نوزاد و قی کردن والد) را به شکلی با هم ترکیب می‌کند که وقتی دام عمل می‌کند، رفتار غذا خوردن از طریق یادگیری تقویتی بدست می‌آید.
این «دام رفتاری» چنان فرآیند ساده و نیرومندی است که اکتساب این رفتار غذا خوردن اساساً نادرست به نظر می‌آید و این رفتار غیراکتسابی به نظر می‌رسد، گرچه اینچنین نیست.
با در نظر داشتن این مثال، ریشه‌های «ارادۀ» شوپنهاور و اینکه چگونه مبنای رفتارمان است در نظر بگیرید.
خوردن، رفتارهای خشونت‌آمیز، تمایل جنسی یا تعامل‌های اجتماعی رفتارهای فوق‌العاده متداول و پیچیده‌ای هستند که برای بقای موجود زنده یا گونه‌های آن حیاتی‌اند.
اما ریشۀ این انگیزه‌ها چیست؟
چه چیزی اکتسابی و چه چیزی ذاتی است؟
در اغلب موارد، این موارد به خوبی در انسان‌ها بررسی نشده است، اما مطالعات روی گونه‌های دیگر سرنخ‌های جالبی به دست می‌دهد.
در حوزۀ علوم اعصاب، اکتشافات جالب گوناگون نشان داده است که فعال‌سازی مصنوعی بخش‌های خاصی از مغز با استفاده از الکترود می‌تواند رفتارهای گوناگون بقا را وقتی در حالت عادی رخ نمی‌دهد ایجاد کند.
بخشی از مغز، به نام هیپوتالاموس، که به اندازۀ فندق است و در قسمت پایین مغزمان قرار دارد ظاهراً نقشی بی‌همتا در انگیزه‌های ذاتی دارد.
مثلاً، تحریک یک بخش از هیپوتالاموس در واقع خوردن، تحریک بخش دیگر در واقع منجر به نوشیدن یا مبارزه می‌شود.
بنابراین، مدارهای مخصوصی در مغز وجود دارد که واسط این رفتارها هستند.
انتخاب طبیعی بر اساس همین رفتارها می‌تواند بر رفتارهای پیچیده تأثیر بگذارد و از دام‌های رفتاری ساده‌ای استفاده کند که لذت‌شناسی حسی ذاتی، اکتساب و حالت‌های نیاز انگیزشی را با همدیگر ترکیب می‌کنند.
نیازهای انگیزشی شامل حس ناراحتی است که وقتی حس می‌کنیم که فاقد یکی از مؤلفه‌های ضروری برای انجام امور جسمانی هستیم.
مثلاً، می‌توان به نیاز ناخوشایند به غذا در حیوان گرسنه اشاره کرد.
ریشۀ اراده در واقع همین مدارهای اصلی است که واسط این عناصر مختلف ترجیحات‌مان هستند و این مدارها، مثل کاکایی خندان، سبب می‌شوند که توانایی انجام رفتارهای حیاتی را داشته باشیم.
تا حدی می‌دانیم که این موضوع در اغلب انگیزه‌های بنیادین مثل گرسنگی چگونه رخ می‌دهد.
وقتی حیوان برای مدتی غذا نخورده باشد، برخی از سلول‌های هیپوتالامیک مغز به نام نورون‌های AGRP فعال می‌شوند و این فعال‌سازی سبب غذا خوردن می‌شود. نورون‌های AGRP سپس به محض پیدا کردن و خوردن غذا مهار می‌شوند.
گرچه این نورون‌ها ارتباط نزدیکی با خوردن دارند، فعالیت این سلول‌ها برای حیوان ناخوشایند است که نشان می‌دهد حیوانات ظاهراً، حداقل تا حدی، به این دلیل غذا می‌خورند تا این نورون‌ها را مهار کنند.
بنابراین، این دستگاه موش را «وا می‌دارد» که برای یافتن غذا با محیط تعامل کند تا از حالت ناخوشایند گرسنگی اجتناب کند.
نورون‌های AGRP با مدارهای دیگری کامل می‌شوند که تجربه‌های مشخصی مثل طعم شیرین را ذاتاً لذتبخش می‌کنند و در نتیجه مشوقی برای ادامۀ خوردن غذا فراهم می‌کنند.
این دو مدار شامل دستگاه کشیدن و هل دادن برای اکتساب رفتارهایی است که منجر به غذا خوردن از طریق جلوگیری از حالت ناخوشایند گرسنگی و عکس‌العمل به مصرف طعم‌های خوشایند است.
چون این دو فرآیند سبب اکتساب می‌شوند، اجزای اصلی برای به دام انداختن رفتارهایی هستند که باعث می‌شود حیوان غذا بدست آورد و هضم کند.
✍ #دکتر_مانی_منوچهری
🌿🍂 @Science4lifee