♻️ رویان برای ماده شدن، بافت‌های مردانه را از بین می‌برد
محققان در ۱۸ اوت، نتایج تحقیق خود را با این عنوان که وجود پروتئینی بنام COUP-TFII برای حذف بافت تولید مثل مردانه در موش های مونث ضروریست، منتشر ساختند. برای دهه ها، پیش فرض مبنی بر این بود که جنس ماده در پستانداران حاکم است و یکسری تغییرات باعث بروز جنس نر می شود اما حالا بالعکس آن اثبات گردیده است، یعنی ساخت اندام تولید مثل زنانه بستگی به فرایندی دارد که توسط پروتئین COUP-TFII انجام می شود و مجرای ولفیان (Wolffian duct) را از بین می برد.
مجرای ولفیان در مردان به قسمت‌هایی تکوین می‌یابد که وظیفه انزال و تولید اسپرم را دارند و مناطقی همچون اپیدیدیم، مجرای دفران و کیسه منی را در بر می گیرد. دستگاه مولریانان (Müllerian duct) نیز در زنان لوله های رحم، رحم و واژن را تشکیل می‌دهد. هر دو دستگاه در جنین های تازه شکل گرفته، وجود دارند.
۷۰ سال پیش، آلفرد جستر بعنوان متخصص غدد درون ریز در فرانسه نشان داد که بیضه تستوسترون تولید می کند و باعث حفظ مجرای ولفیان می شود، در حالی که شکل‌گیری و رشد دستگاه مولریانان را متوقف می سازد. پس اگر این هورمون ها از دست بروند، مجرای ولفیان نیز از بین رفته و بصورت پیش فرض، دستگاه مولریانان رشد خواهد کرد.
آماندا سواین بعنوان متخصص زیست شناسی در موسسه تحقیقات سرطان لندن، عنوان می کند که تابحال تئوری پیش فرض بودن دستگاه مولریان را در کتب درسی می آموختیم اما حالا نتایج متفاوتی را میبینیم. Yao از موسسه ملی علوم بهداشت در مرکز تحقیقات Triangle در پارک N.C بدنبال ارتباط میان این دو دستگاه در طول دوران جنینی است و بدین منظور دست به انجام آزمایشاتی مرتبط با این موضوع زد که نتایج آن را میبینیم.
همچنین محققین در طی پژوهش خواستند بر روی اینکه آیا حذف پروتئین COUP-TFII در تخمدان ها باعث تولید تستوسترون می شود یا خیر، آزمایش کنند و نتایج آزمایش نشان داد که هیچ تغییری در عملکرد تخمدان ها بوجود نیامده است. بالاخره در انتهای آزمایشات مشخص شد که تستوسترون بطور منفرد مسئول نگهداری مجرای ولفیان نمی باشد. در عوض، پروتئین COUP-TFII می باشد که بعنوان یک تخریبگر بیوشیمیایی، مجرای ولفیان را در زنان تخریب می کند. بدون عملکرد صحیح پروتئین COUP-TFII در زنان، مجرای ولفیان همچنان در بدن زنان باقی می ماند. البته هنوز سیگنال هایی که باعث تولید و عملکرد پروتئین COUP-TFII می شوند، مشخص نیست.
این پژوهش، درک ما از مکانیسم مجرای ولفیان را افزایش داد. اعضای پژوهش نیز سوالی بنیادی را مطرح ساخته اند که چگونه پروتئین COUP-TFII با هورمون های مردانه، دستگاه تولید مثل را ساماندهی می کنند. داناهو می گوید:
در حالی که مطالعه در مورد موش ها بوده است اما احتمالا این مکانیسم در مورد تمامی پستانداران از جمله انسان صدق می‌کند. زنان به ندرت مجرای ولفیان را در درون خود حمل می‌کنند که اغلب هم تبدیل به تومور می‌شود. همین طور بالعکس مردانی که دستگاه مولریان را در خود حمل می‌کنند، احتمال ناباروری در آنها زیاد است و همچنین ممکن است دچار مشکلات مرتبط با کیست شوند.
وی همچنین پیشنهاد می‌کند که این پژوهش‌ها بر روی بیماران مبتلا به مشکلات ناباروری انجام شود.
👤مترجم علیرضا زحمتکش
🌿🍂 @Science4lifee
محققان در ۱۸ اوت، نتایج تحقیق خود را با این عنوان که وجود پروتئینی بنام COUP-TFII برای حذف بافت تولید مثل مردانه در موش های مونث ضروریست، منتشر ساختند. برای دهه ها، پیش فرض مبنی بر این بود که جنس ماده در پستانداران حاکم است و یکسری تغییرات باعث بروز جنس نر می شود اما حالا بالعکس آن اثبات گردیده است، یعنی ساخت اندام تولید مثل زنانه بستگی به فرایندی دارد که توسط پروتئین COUP-TFII انجام می شود و مجرای ولفیان (Wolffian duct) را از بین می برد.
مجرای ولفیان در مردان به قسمت‌هایی تکوین می‌یابد که وظیفه انزال و تولید اسپرم را دارند و مناطقی همچون اپیدیدیم، مجرای دفران و کیسه منی را در بر می گیرد. دستگاه مولریانان (Müllerian duct) نیز در زنان لوله های رحم، رحم و واژن را تشکیل می‌دهد. هر دو دستگاه در جنین های تازه شکل گرفته، وجود دارند.
۷۰ سال پیش، آلفرد جستر بعنوان متخصص غدد درون ریز در فرانسه نشان داد که بیضه تستوسترون تولید می کند و باعث حفظ مجرای ولفیان می شود، در حالی که شکل‌گیری و رشد دستگاه مولریانان را متوقف می سازد. پس اگر این هورمون ها از دست بروند، مجرای ولفیان نیز از بین رفته و بصورت پیش فرض، دستگاه مولریانان رشد خواهد کرد.
آماندا سواین بعنوان متخصص زیست شناسی در موسسه تحقیقات سرطان لندن، عنوان می کند که تابحال تئوری پیش فرض بودن دستگاه مولریان را در کتب درسی می آموختیم اما حالا نتایج متفاوتی را میبینیم. Yao از موسسه ملی علوم بهداشت در مرکز تحقیقات Triangle در پارک N.C بدنبال ارتباط میان این دو دستگاه در طول دوران جنینی است و بدین منظور دست به انجام آزمایشاتی مرتبط با این موضوع زد که نتایج آن را میبینیم.
همچنین محققین در طی پژوهش خواستند بر روی اینکه آیا حذف پروتئین COUP-TFII در تخمدان ها باعث تولید تستوسترون می شود یا خیر، آزمایش کنند و نتایج آزمایش نشان داد که هیچ تغییری در عملکرد تخمدان ها بوجود نیامده است. بالاخره در انتهای آزمایشات مشخص شد که تستوسترون بطور منفرد مسئول نگهداری مجرای ولفیان نمی باشد. در عوض، پروتئین COUP-TFII می باشد که بعنوان یک تخریبگر بیوشیمیایی، مجرای ولفیان را در زنان تخریب می کند. بدون عملکرد صحیح پروتئین COUP-TFII در زنان، مجرای ولفیان همچنان در بدن زنان باقی می ماند. البته هنوز سیگنال هایی که باعث تولید و عملکرد پروتئین COUP-TFII می شوند، مشخص نیست.
این پژوهش، درک ما از مکانیسم مجرای ولفیان را افزایش داد. اعضای پژوهش نیز سوالی بنیادی را مطرح ساخته اند که چگونه پروتئین COUP-TFII با هورمون های مردانه، دستگاه تولید مثل را ساماندهی می کنند. داناهو می گوید:
در حالی که مطالعه در مورد موش ها بوده است اما احتمالا این مکانیسم در مورد تمامی پستانداران از جمله انسان صدق می‌کند. زنان به ندرت مجرای ولفیان را در درون خود حمل می‌کنند که اغلب هم تبدیل به تومور می‌شود. همین طور بالعکس مردانی که دستگاه مولریان را در خود حمل می‌کنند، احتمال ناباروری در آنها زیاد است و همچنین ممکن است دچار مشکلات مرتبط با کیست شوند.
وی همچنین پیشنهاد می‌کند که این پژوهش‌ها بر روی بیماران مبتلا به مشکلات ناباروری انجام شود.
👤مترجم علیرضا زحمتکش
🌿🍂 @Science4lifee
طوطی از گونه Pesquet parrot. ساکن گینه نو. تنها عضو سرده خود ( سرده این طوطی هم تنها عضو خانواده خود است)
https://en.wikipedia.org/wiki/Pesquet%27s_parrot
🌿🍂 @Science4lifee
https://en.wikipedia.org/wiki/Pesquet%27s_parrot
🌿🍂 @Science4lifee
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
این نوع لاک پشت (Common snapping turtle) می تواند گاهی خیلی خشن باشد. حتی ممکن است با گاز گرفتن انگشت انسان را قطع کند. در این فیلم یک قوطی .... را سوراخ می کند.
@Science4lifee
@Science4lifee
Forwarded from Scientific Skepticism (mahtab)
Forwarded from Scientific Skepticism (mahtab)
@LiberalScientists
#زمین تخت
هدف انجمن بین المللی تحقیق در زمین تخت عبارت است از «اثبات این حقیقت که کره زمین صاف و مسطح است و با سرعت هزار و ششصد مایل در سرعت نمی چرخد و دوران نمی کند، و افشای این حقیقت که علم نجوم نوین یک کلک، یک افسانه و یک مذهب دروغین است. این انجمن در جست و جوی اعضای جدید، فعال نیست، ولی اگر حق عضویت نا چیزی ارسال کنید و قول دهید که مطلب زیانباری درباره انجمن ننویسید و نگویید.آن وقت آبونه اخبار زمین تخت می شوید و یک کارت عضویت دریافت می کنید که بر روی آن مدرک غیرقابل انکار تخت بودن زمین نقش بسته است.
به نظر زمین تخت ها این عقیده که زمین کره ای است که در فضا حرکت می کند فقط تعصبی است سخت جا افتاده و هیچ مدرکی برله آن وجود ندارد! وقتی به آنها تصاویری را نشان دادند که نخستین ماهواره از زمین برداشته بود یکی از سخنگویان گروه گفت: به آسانی می توان دید که چنین عکسی چگونه یک چشم تعلیم نادیده را فریب می دهد.این تصاویر, کروی بودن زمین را تنها به کسانی اثبات می کنند که قبلا این موضوع را پذیرفته اند! چنین چیزی را ابدا به یک زمین تخت ثابت نمی کنند!
انجمن زمین تخت جانشین گروه قدیمی تری است، یعنی کلیسای کاتولیک مسیحی حواریون که در سال ۱۸۹۵ در شهرک زاین واقع در ایلینویز و به دست جان الکساندر داوی تاسیس شد و بعدها به اداره ویلپر گلن و ولیوا در آمد. وولیوا در سال ۱۹۳۰ اوراق شفا، شماره ویژه گاهنامه فرقه، را منتشر کرد تا مردم را، پیش از آن که نجوم نوین را به گونه ای که در مدارس می آموزند بپذیرند و انجیل کلام وحی خدا» را نفی کنند، به تفکر برانگیزاند.
@LiberalScientists
مطابق متون درسی زمین کره ای است که هر ۲۴ ساعت یک بار حول محورش می چرخد و طی یک سال هم یک بار دور خورشید می گردد. اساس دلایلی که معمولا برای شکل کروی زمین فکر می کنند عبارتند از: ناپدید شدن کشتی ها در افق و این که می توان با کشتیرانی به دور زمین به سمت غرب عزیمت کرد و از شرق به نقطه حرکت باز گشت. به عقیده و وليوا هیچ یک از این واقعیات کروی بودن زمین را ثابت نمی کنند!اولی را می توان با قوانین اپتیک کاملا توضیح داد: هرچه اشياء دورتر شوند کوچکتر به نظر می رسند و سرانجام ناپدید می شوند!مسئله دوم نیز تنها نشان می دهد که زمین مدور است و ثابت نمی کند که کره است. زمین مثل یک سکه صاف و مدور است؛ قطب شمال در مرکز آن قرار دارد و قطب جنوب دور محیط آن دامن گسترده است. مسافرت فرضی دور کره در واقع مسافرت در یک دایره است، مثل این که دور لبه یک سکه بگردید. اگر از نقطه مفروضی شروع کنید و در جهت عقربه های ساعت حول محور مرکز حرکت کنید عاقبت به نقطه آغار باز خواهید گشت!!ادامه👇
#برش_از_کتاب
#علم_و_نابخردی
#دیزی_ردنر_و_مایکل_ردنر
گردآورنده :مهتاب
@LiberalScientists
#زمین تخت
هدف انجمن بین المللی تحقیق در زمین تخت عبارت است از «اثبات این حقیقت که کره زمین صاف و مسطح است و با سرعت هزار و ششصد مایل در سرعت نمی چرخد و دوران نمی کند، و افشای این حقیقت که علم نجوم نوین یک کلک، یک افسانه و یک مذهب دروغین است. این انجمن در جست و جوی اعضای جدید، فعال نیست، ولی اگر حق عضویت نا چیزی ارسال کنید و قول دهید که مطلب زیانباری درباره انجمن ننویسید و نگویید.آن وقت آبونه اخبار زمین تخت می شوید و یک کارت عضویت دریافت می کنید که بر روی آن مدرک غیرقابل انکار تخت بودن زمین نقش بسته است.
به نظر زمین تخت ها این عقیده که زمین کره ای است که در فضا حرکت می کند فقط تعصبی است سخت جا افتاده و هیچ مدرکی برله آن وجود ندارد! وقتی به آنها تصاویری را نشان دادند که نخستین ماهواره از زمین برداشته بود یکی از سخنگویان گروه گفت: به آسانی می توان دید که چنین عکسی چگونه یک چشم تعلیم نادیده را فریب می دهد.این تصاویر, کروی بودن زمین را تنها به کسانی اثبات می کنند که قبلا این موضوع را پذیرفته اند! چنین چیزی را ابدا به یک زمین تخت ثابت نمی کنند!
انجمن زمین تخت جانشین گروه قدیمی تری است، یعنی کلیسای کاتولیک مسیحی حواریون که در سال ۱۸۹۵ در شهرک زاین واقع در ایلینویز و به دست جان الکساندر داوی تاسیس شد و بعدها به اداره ویلپر گلن و ولیوا در آمد. وولیوا در سال ۱۹۳۰ اوراق شفا، شماره ویژه گاهنامه فرقه، را منتشر کرد تا مردم را، پیش از آن که نجوم نوین را به گونه ای که در مدارس می آموزند بپذیرند و انجیل کلام وحی خدا» را نفی کنند، به تفکر برانگیزاند.
@LiberalScientists
مطابق متون درسی زمین کره ای است که هر ۲۴ ساعت یک بار حول محورش می چرخد و طی یک سال هم یک بار دور خورشید می گردد. اساس دلایلی که معمولا برای شکل کروی زمین فکر می کنند عبارتند از: ناپدید شدن کشتی ها در افق و این که می توان با کشتیرانی به دور زمین به سمت غرب عزیمت کرد و از شرق به نقطه حرکت باز گشت. به عقیده و وليوا هیچ یک از این واقعیات کروی بودن زمین را ثابت نمی کنند!اولی را می توان با قوانین اپتیک کاملا توضیح داد: هرچه اشياء دورتر شوند کوچکتر به نظر می رسند و سرانجام ناپدید می شوند!مسئله دوم نیز تنها نشان می دهد که زمین مدور است و ثابت نمی کند که کره است. زمین مثل یک سکه صاف و مدور است؛ قطب شمال در مرکز آن قرار دارد و قطب جنوب دور محیط آن دامن گسترده است. مسافرت فرضی دور کره در واقع مسافرت در یک دایره است، مثل این که دور لبه یک سکه بگردید. اگر از نقطه مفروضی شروع کنید و در جهت عقربه های ساعت حول محور مرکز حرکت کنید عاقبت به نقطه آغار باز خواهید گشت!!ادامه👇
#برش_از_کتاب
#علم_و_نابخردی
#دیزی_ردنر_و_مایکل_ردنر
گردآورنده :مهتاب
@LiberalScientists
❤1
Forwarded from Scientific Skepticism (mahtab)
وولیوا برای ارائه مدرک تخت بودن زمین جملات مهندسانی را نقل می کند که می گویند در ساخت کانال ها و راه آهن ها به هیچ وجه انحنای زمین را در نظر نگرفته اند. به علاوه این شماره گاهنامه عکسی را ضمیمه کرده که از دریاچه ویتاگو واقع در أشگش در ایالت ویسکانسین برداشته شده است. ساحل روبه رو که هجده کیلومتر فاصله دارد به وضوح دیده می شود وبی هیچ تردیدی ثابت می کند که سطح دریاچه یک صفحه با یک خط افقی است.»!!
شهر زابن واقع در ایلینویز که محل زندگی وولیوا است بر کرانه دریاچه میشیگان قرار دارد. آیا ووليوا هرگز از این که نمی تواند ساحل مقابل را ببیند آشفته شده است؟
@LiberalScientists
احتمالا نه، زیرا در آن فاصله زیاد قوانین پرسپکتیو باعث می شوند که خط ساحلی ظاهرا ناپدید شود.
وولیوا درباره حرکت ادعایی زمین چنین استدلال می کند که این حرکت با تجربه منافات دارد. اگر زمین حرکت می کرد - مثلا با گردش حول محورش - این پدیده ها را مشاهده می کردیم: 👇
1- سفر در جهت حرکت زمین آسان تر از حرکت در خلاف جهت آن می بود!
2-باد همواره در جهت مخالف حرکت زمین می وزید!
3-شخصی که به هوا میپرید و ثانیه ای از زمین جدا می ماند کیلومترها دورتر از نقطه پرش فرود می آمد!!
4-نیروی گریز از مرکز اشیاء را از زمین بر می کند و به فضا پرتاب می کرد!
کسی به جد باور ندارد که هیچ یک از این امور رخ بدهند. عقل سلیم و تجربه از بی حرکتی زمین پشتیبانی می کنند!!
منجمان حتی با یکدیگر توافق ندارند. مسئله فاصله خورشید و زمین را در نظر بگیرید. کپرنیک این فاصله را پنج میلیون کیلومتر محاسبه کرد؛ یوهان کپلر گفت بیست و یک میلیون کیلومتر است، سر ایزاک نیوتون آن را هشتاد و هفت میلیون کیلومتر و یک منجم جدیدتر آن را یکصد و شصت و هفت میلیون کیلومتر اعلام کردند. کپرنیک مدعی بود که خورشید ثابت است؛ سر ویلیام هرشل، منجم قرن هجدهم، مدعی بود که تمام منظومه شمسی در حال حرکت است. و وليوا می گوید: «طرفداران هییت کپر نیکی اظهار می کند که این هیئت جزء علوم دقيق است و با این حال این دو مرد بزرگ، کپرنیک و هرشل، حرف یکدیگر را نقض می کند. کپرنیک می گوید هرشل دروغگو است و هرشل می گوید کپرنیک دروغگو است و وولیوا تأکید می کند که هر دو راست می گویند!»
#برش_از_کتاب
#علم_و_نابخردی
#دیزی_ردنر_و_مایکل_ردنر
گردآورنده :مهتاب
@LiberalScientists
شهر زابن واقع در ایلینویز که محل زندگی وولیوا است بر کرانه دریاچه میشیگان قرار دارد. آیا ووليوا هرگز از این که نمی تواند ساحل مقابل را ببیند آشفته شده است؟
@LiberalScientists
احتمالا نه، زیرا در آن فاصله زیاد قوانین پرسپکتیو باعث می شوند که خط ساحلی ظاهرا ناپدید شود.
وولیوا درباره حرکت ادعایی زمین چنین استدلال می کند که این حرکت با تجربه منافات دارد. اگر زمین حرکت می کرد - مثلا با گردش حول محورش - این پدیده ها را مشاهده می کردیم: 👇
1- سفر در جهت حرکت زمین آسان تر از حرکت در خلاف جهت آن می بود!
2-باد همواره در جهت مخالف حرکت زمین می وزید!
3-شخصی که به هوا میپرید و ثانیه ای از زمین جدا می ماند کیلومترها دورتر از نقطه پرش فرود می آمد!!
4-نیروی گریز از مرکز اشیاء را از زمین بر می کند و به فضا پرتاب می کرد!
کسی به جد باور ندارد که هیچ یک از این امور رخ بدهند. عقل سلیم و تجربه از بی حرکتی زمین پشتیبانی می کنند!!
منجمان حتی با یکدیگر توافق ندارند. مسئله فاصله خورشید و زمین را در نظر بگیرید. کپرنیک این فاصله را پنج میلیون کیلومتر محاسبه کرد؛ یوهان کپلر گفت بیست و یک میلیون کیلومتر است، سر ایزاک نیوتون آن را هشتاد و هفت میلیون کیلومتر و یک منجم جدیدتر آن را یکصد و شصت و هفت میلیون کیلومتر اعلام کردند. کپرنیک مدعی بود که خورشید ثابت است؛ سر ویلیام هرشل، منجم قرن هجدهم، مدعی بود که تمام منظومه شمسی در حال حرکت است. و وليوا می گوید: «طرفداران هییت کپر نیکی اظهار می کند که این هیئت جزء علوم دقيق است و با این حال این دو مرد بزرگ، کپرنیک و هرشل، حرف یکدیگر را نقض می کند. کپرنیک می گوید هرشل دروغگو است و هرشل می گوید کپرنیک دروغگو است و وولیوا تأکید می کند که هر دو راست می گویند!»
#برش_از_کتاب
#علم_و_نابخردی
#دیزی_ردنر_و_مایکل_ردنر
گردآورنده :مهتاب
@LiberalScientists
با درود به يكايك انديشمندان گرامي
چرا غريزه اكتسابي است؟😉😉
✍ #دکتر_مانی_منوچهری
«انسان می‌تواند کاری را که می‌خواهد انجام دهد، ولی اراده‌ای دربارۀ چیزی که می‌خواهد ندارد»
Scott M.Sternson
🌿🍂 @Science4lifee
چرا غريزه اكتسابي است؟😉😉
✍ #دکتر_مانی_منوچهری
«انسان می‌تواند کاری را که می‌خواهد انجام دهد، ولی اراده‌ای دربارۀ چیزی که می‌خواهد ندارد»
Scott M.Sternson
🌿🍂 @Science4lifee
👍1
Science For Life
با درود به يكايك انديشمندان گرامي چرا غريزه اكتسابي است؟😉😉 ✍ #دکتر_مانی_منوچهری «انسان می‌تواند کاری را که می‌خواهد انجام دهد، ولی اراده‌ای دربارۀ چیزی که می‌خواهد ندارد» Scott M.Sternson 🌿🍂 @Science4lifee
در سال 1839، آرتور شوپنهاور، فیلسوف آلمانی پنجاه و دو ساله، پژوهشگری منزوی در فرانکفورت بود که هیچ سمت رسمی نداشت.
شوپنهاور عزت نفس بالایی داشت، ولی معاصرانش ارزش زیادی برای کارهایش قائل نبودند.
شوپنهاور بسیار به ماهیت انسان بدبین بود که مثلاً سبب شد هرگز ازدواج نکند (او دربارۀ ازدواج می‌گوید: «ازدواج مثل این است که چشم‌بسته داخل کیسه‌ای چنگ زنیم به این امید که مارماهی را بین مارها بیابیم»).
این فیلسوف در پنجاه سال نخست زندگیش نفوذ چندانی نداشت، ولی ثروت موروثی اجازه داد که علایق پژوهشي اش را ادامه دهد.
شوپنهار، به امید کسب اعتبار، در مسابقۀ مقاله‌نویسی انجمن علوم پادشاهی نروژ شرکت کرد که پرسشش این بود: «آیا می‌توان آزادی اراده را بر مبنای خودآگاهی اثبات کرد؟»
نکتۀ حیاتی این است که فقدان جایگاه آکادمیک مانعی جدی برای حضور شوپنهاور در مسابقه نبود، چون مقالات بدون نام ارسال می‌شدند.
در این مقاله، شوپنهاور «اراده» را انگیزۀ بنیادینی تعریف کرد که انتخاب‌ها را رقم می‌زند.
شوپنهاور به صورت نظام‌مند معتقد بود که گرچه افراد در اعمال‌شان آزادند، اما ارادۀ آزاد ندارند و عوامل مادرزادی، اراده را محدود می‌کند.
*تقريباً يكصد سال بعد از، آلبرت اینشتین با ظرافت مقالۀ شوپنهاور را تفسیر کرد: «انسان می‌تواند کاری را که می‌خواهد انجام دهد، ولی اراده‌ای دربارۀ چیزی که می‌خواهد ندارد».
با مقاله شوپنهاور علیه آزادی اراده، شوپنهاور برندۀ جایزه شد و با توجهی که برانگیخت تأثیری جدی بر متفکران قرن نوزدهم و بیستم گذاشت.
منظور شوپنهاور این بود که واقعاً دلیل اعمال‌مان را نمی‌دانیم و دلیلی ندارد معتقد باشیم که آگاهانه خواهان این انگیزه‌ها هستیم.
در واقع، اراده‌مان به شکل ناخودآگاه شکل می‌گیرد و خودآگاهی‌مان تشخیص می‌دهد که با این نیازها و امیال چه کند.
چون کنترل رفتارمان در دست مغزمان است، ریشۀ اراده را در نهایت باید در حیطۀ علوم اعصاب جست.
علاوه بر این، مغزمان در طی صدها میلیون سال فرگشت یافته است.
بنابراین، منشأ انگیزه‌های‌مان عمیقاً با زیست‌شناسی فرگشتي در هم تنیده است، به ویژه چون انتخاب طبیعی در واقع مکانسیم‌های عصبی را شکل می‌دهد که موجودات زنده را وادار می‌کند که رفتارهای ضروری را برای بقا انجام دهند.
✍ #دکتر_مانی_منوچهری
🌿🍂 @Science4lifee
شوپنهاور عزت نفس بالایی داشت، ولی معاصرانش ارزش زیادی برای کارهایش قائل نبودند.
شوپنهاور بسیار به ماهیت انسان بدبین بود که مثلاً سبب شد هرگز ازدواج نکند (او دربارۀ ازدواج می‌گوید: «ازدواج مثل این است که چشم‌بسته داخل کیسه‌ای چنگ زنیم به این امید که مارماهی را بین مارها بیابیم»).
این فیلسوف در پنجاه سال نخست زندگیش نفوذ چندانی نداشت، ولی ثروت موروثی اجازه داد که علایق پژوهشي اش را ادامه دهد.
شوپنهار، به امید کسب اعتبار، در مسابقۀ مقاله‌نویسی انجمن علوم پادشاهی نروژ شرکت کرد که پرسشش این بود: «آیا می‌توان آزادی اراده را بر مبنای خودآگاهی اثبات کرد؟»
نکتۀ حیاتی این است که فقدان جایگاه آکادمیک مانعی جدی برای حضور شوپنهاور در مسابقه نبود، چون مقالات بدون نام ارسال می‌شدند.
در این مقاله، شوپنهاور «اراده» را انگیزۀ بنیادینی تعریف کرد که انتخاب‌ها را رقم می‌زند.
شوپنهاور به صورت نظام‌مند معتقد بود که گرچه افراد در اعمال‌شان آزادند، اما ارادۀ آزاد ندارند و عوامل مادرزادی، اراده را محدود می‌کند.
*تقريباً يكصد سال بعد از، آلبرت اینشتین با ظرافت مقالۀ شوپنهاور را تفسیر کرد: «انسان می‌تواند کاری را که می‌خواهد انجام دهد، ولی اراده‌ای دربارۀ چیزی که می‌خواهد ندارد».
با مقاله شوپنهاور علیه آزادی اراده، شوپنهاور برندۀ جایزه شد و با توجهی که برانگیخت تأثیری جدی بر متفکران قرن نوزدهم و بیستم گذاشت.
منظور شوپنهاور این بود که واقعاً دلیل اعمال‌مان را نمی‌دانیم و دلیلی ندارد معتقد باشیم که آگاهانه خواهان این انگیزه‌ها هستیم.
در واقع، اراده‌مان به شکل ناخودآگاه شکل می‌گیرد و خودآگاهی‌مان تشخیص می‌دهد که با این نیازها و امیال چه کند.
چون کنترل رفتارمان در دست مغزمان است، ریشۀ اراده را در نهایت باید در حیطۀ علوم اعصاب جست.
علاوه بر این، مغزمان در طی صدها میلیون سال فرگشت یافته است.
بنابراین، منشأ انگیزه‌های‌مان عمیقاً با زیست‌شناسی فرگشتي در هم تنیده است، به ویژه چون انتخاب طبیعی در واقع مکانسیم‌های عصبی را شکل می‌دهد که موجودات زنده را وادار می‌کند که رفتارهای ضروری را برای بقا انجام دهند.
✍ #دکتر_مانی_منوچهری
🌿🍂 @Science4lifee
❤1
Science For Life
در سال 1839، آرتور شوپنهاور، فیلسوف آلمانی پنجاه و دو ساله، پژوهشگری منزوی در فرانکفورت بود که هیچ سمت رسمی نداشت. شوپنهاور عزت نفس بالایی داشت، ولی معاصرانش ارزش زیادی برای کارهایش قائل نبودند. شوپنهاور بسیار به ماهیت انسان بدبین بود که مثلاً سبب شد هرگز…
علت کارهای‌مان را باید در سه فرآیند بجوییم: لذت‌شناسی حسی ذاتی (یعنی، ترجیحات)، یادگیری و غریزه.
لذت‌شناسی حسی به این واقعیت اشاره دارد که بر طبق شواهدی که از مطالعات روی نوزادان درست پس از تولد بدست آمده است، برخی محرک‌ها، مانند طعم‌های شیرین، ذاتاً لذتبخش هستند و طعم‌های تلخ لذتبخش نیستند.
این محرک‌های ذاتاً لذتبخش یا ناخوشایند ممکن است سبب یادگیری تقویتی هم شوند.
تقویت مثبت در واقع فرآیند یادگیری اعمالی است که دریافت خروجی لذتبخش را افزایش می‌دهد و تقویت منفی به معنای یادگیری رفتاری است که مانع خروجی‌های ناخوشایند می‌شود.
📍نقش غریزه اینجاست که رفتارهای پیچیده بدون اکتساب (یادگیری) انجام می‌شود. گرچه باید جانب احتیاط را نگه داشت، چون غریزه اصطلاحی است که غالباً چندان بررسی نشده است و به سختی می‌توان گفت که کدام جنبه‌های رفتار غریزی و کدامیک اکتسابی هستند.
برای توضیح این مطلب، رفتار غذا خوردن را در کاکایی خندانLaughing gull، پرندۀ ساکن ساحل شرقی آمریکا، در نظر بگیرید.
همانند بسیاری از خانواده‌های پرندگان، کاکایی خندان غذا را به دهان جوجه‌هایش قی می‌کند(برميگرداند).
جوجۀ کاکایی خندان باید به منقار والدش نوک بزند و از غذای قی‌شده بخورد.
به سادگی می‌توان نتیجه گرفت که جوجه صاحب غریزۀ غذا خوردن است که شامل رشته رفتارهای پیچیده‌ای است.
با این حال در دهۀ 1960، رشته مطالعات پروفسور جک هیل‌من به صورت نظام‌مند این «غریزۀ غذا خوردن» در جوجۀ کاکایی خندان را بررسی کرد (این تحقیق در مقاله‌ای با عنوان جسورانۀ «چرا غریزه اکتسابی است؟»به صورت خلاصه توضیح داده شده است).
با استفاده از مدل‌ها دقیقی که هیل‌من استادانه برای سرِ کاکایی خندان طراحی کرد، بررسی کرد که کدامیک از ویژگی‌ها باعث نوک زدن جوجه‌ها می‌شوند.
جالب است که وجود غذا در دهان مدل‌ها باعث افزایش نوک زدن نشد.
این موضوع نشان داد که حداقل در آغاز، نوک زدن رفتاری برای یافتن غذا نیست.
در واقع، هیل‌من از مدل‌های ساده‌ای استفاده کرد تا در نهایت دریافت که جوجه‌ها به میلۀ چوبی ساده هم نوک می‌زنند و میله‌هایی را ترجیح می‌دهند که قطر و طول آن بیش از همه شبیه منقار کاکایی خندان والد باشد.
علاوه بر این، جوجه وقتی بیش از همیشه نوک می‌زد که میلۀ چوبی با سرعتی مشابه با والد حرکت می‌کرد.
این رفتار به جای اینکه انجام غریزی رشته رفتارهایی برای یافتن غذا باشد، کاکایی خندان به صورت غیرارادی به استوانه‌ای با قطر و سرعت مشخص نوک می‌زند.
عکس‌العمل‌های غیرعادی ،حرکات سادۀ غیراکتسابی هستند که در پاسخ به محرکی خاص رخ می‌دهند.
این عکس‌العمل‌ها در واقع نوعی رابطۀ سادۀ محرک-پاسخ هستند که ظاهراً انتخاب طبیعی در مغز جا داده است.
نمونۀ مشابه دیگر را می‌توان در ساختار شبکیۀ چشم دید. رفتارهای مشابه صید شکار در قورباغه‌ها، سوسمارها و سنجاقک‌ها با کمک چشم برای اهدافی با اندازۀ بهینه مناسب‌اند
در انسان‌ها، عکس‌المعل‌های مرتبط شامل پاسخ‌های تکان داده دهان و مکیدن است که در آغاز تقریباً با هر تماس لب یا زبان نوزاد ایجاد می‌شود، ولی وقتی تماس با پستان شیرده رخ می‌دهد، این پاسخ مناسب غذا خوردن می‌شود.
دنبال غذا گشتن در جوجۀ کاکایی خندان رفتاری برای بقا است که شامل عکس‌العمل سادۀ نوک زدن به شی استوانه‌ای است و با این واقعیت ارتباط دارد که منشأ اصلی حرکت اشیا استوانه‌ای در محیط جوجۀ پرنده در واقع منقار والد است.
این موضوع با این واقعیت ترکیب می‌شود که نوک زدن در پرندۀ والد منجر به قی کردن غذا می‌شود و بدین ترتیب جوجۀ تازه به دنیا آمده می‌تواند این غذا را بخورد.
این فرآیند رابطۀ مکانیکی ساده‌ای است که در آغاز مستلزم هیچ رفتاری برای یافتن غذا نیست.
✍ #دکتر_مانی_منوچهری
🌿🍂 @Science4lifee
لذت‌شناسی حسی به این واقعیت اشاره دارد که بر طبق شواهدی که از مطالعات روی نوزادان درست پس از تولد بدست آمده است، برخی محرک‌ها، مانند طعم‌های شیرین، ذاتاً لذتبخش هستند و طعم‌های تلخ لذتبخش نیستند.
این محرک‌های ذاتاً لذتبخش یا ناخوشایند ممکن است سبب یادگیری تقویتی هم شوند.
تقویت مثبت در واقع فرآیند یادگیری اعمالی است که دریافت خروجی لذتبخش را افزایش می‌دهد و تقویت منفی به معنای یادگیری رفتاری است که مانع خروجی‌های ناخوشایند می‌شود.
📍نقش غریزه اینجاست که رفتارهای پیچیده بدون اکتساب (یادگیری) انجام می‌شود. گرچه باید جانب احتیاط را نگه داشت، چون غریزه اصطلاحی است که غالباً چندان بررسی نشده است و به سختی می‌توان گفت که کدام جنبه‌های رفتار غریزی و کدامیک اکتسابی هستند.
برای توضیح این مطلب، رفتار غذا خوردن را در کاکایی خندانLaughing gull، پرندۀ ساکن ساحل شرقی آمریکا، در نظر بگیرید.
همانند بسیاری از خانواده‌های پرندگان، کاکایی خندان غذا را به دهان جوجه‌هایش قی می‌کند(برميگرداند).
جوجۀ کاکایی خندان باید به منقار والدش نوک بزند و از غذای قی‌شده بخورد.
به سادگی می‌توان نتیجه گرفت که جوجه صاحب غریزۀ غذا خوردن است که شامل رشته رفتارهای پیچیده‌ای است.
با این حال در دهۀ 1960، رشته مطالعات پروفسور جک هیل‌من به صورت نظام‌مند این «غریزۀ غذا خوردن» در جوجۀ کاکایی خندان را بررسی کرد (این تحقیق در مقاله‌ای با عنوان جسورانۀ «چرا غریزه اکتسابی است؟»به صورت خلاصه توضیح داده شده است).
با استفاده از مدل‌ها دقیقی که هیل‌من استادانه برای سرِ کاکایی خندان طراحی کرد، بررسی کرد که کدامیک از ویژگی‌ها باعث نوک زدن جوجه‌ها می‌شوند.
جالب است که وجود غذا در دهان مدل‌ها باعث افزایش نوک زدن نشد.
این موضوع نشان داد که حداقل در آغاز، نوک زدن رفتاری برای یافتن غذا نیست.
در واقع، هیل‌من از مدل‌های ساده‌ای استفاده کرد تا در نهایت دریافت که جوجه‌ها به میلۀ چوبی ساده هم نوک می‌زنند و میله‌هایی را ترجیح می‌دهند که قطر و طول آن بیش از همه شبیه منقار کاکایی خندان والد باشد.
علاوه بر این، جوجه وقتی بیش از همیشه نوک می‌زد که میلۀ چوبی با سرعتی مشابه با والد حرکت می‌کرد.
این رفتار به جای اینکه انجام غریزی رشته رفتارهایی برای یافتن غذا باشد، کاکایی خندان به صورت غیرارادی به استوانه‌ای با قطر و سرعت مشخص نوک می‌زند.
عکس‌العمل‌های غیرعادی ،حرکات سادۀ غیراکتسابی هستند که در پاسخ به محرکی خاص رخ می‌دهند.
این عکس‌العمل‌ها در واقع نوعی رابطۀ سادۀ محرک-پاسخ هستند که ظاهراً انتخاب طبیعی در مغز جا داده است.
نمونۀ مشابه دیگر را می‌توان در ساختار شبکیۀ چشم دید. رفتارهای مشابه صید شکار در قورباغه‌ها، سوسمارها و سنجاقک‌ها با کمک چشم برای اهدافی با اندازۀ بهینه مناسب‌اند
در انسان‌ها، عکس‌المعل‌های مرتبط شامل پاسخ‌های تکان داده دهان و مکیدن است که در آغاز تقریباً با هر تماس لب یا زبان نوزاد ایجاد می‌شود، ولی وقتی تماس با پستان شیرده رخ می‌دهد، این پاسخ مناسب غذا خوردن می‌شود.
دنبال غذا گشتن در جوجۀ کاکایی خندان رفتاری برای بقا است که شامل عکس‌العمل سادۀ نوک زدن به شی استوانه‌ای است و با این واقعیت ارتباط دارد که منشأ اصلی حرکت اشیا استوانه‌ای در محیط جوجۀ پرنده در واقع منقار والد است.
این موضوع با این واقعیت ترکیب می‌شود که نوک زدن در پرندۀ والد منجر به قی کردن غذا می‌شود و بدین ترتیب جوجۀ تازه به دنیا آمده می‌تواند این غذا را بخورد.
این فرآیند رابطۀ مکانیکی ساده‌ای است که در آغاز مستلزم هیچ رفتاری برای یافتن غذا نیست.
✍ #دکتر_مانی_منوچهری
🌿🍂 @Science4lifee
Science For Life
علت کارهای‌مان را باید در سه فرآیند بجوییم: لذت‌شناسی حسی ذاتی (یعنی، ترجیحات)، یادگیری و غریزه. لذت‌شناسی حسی به این واقعیت اشاره دارد که بر طبق شواهدی که از مطالعات روی نوزادان درست پس از تولد بدست آمده است، برخی محرک‌ها، مانند طعم‌های شیرین، ذاتاً لذتبخش…
در اینجاست که اکتساب نقش بازی می‌کند.
انجام این عکس‌العمل‌ها و در نتیجه گرفتن غذا، نوک زدن را در رفتار جستجوی غذا شکل می‌دهد.
این در واقع نقش یادگیری تقویتی است که در آن نتیجۀ مطلوب منجر به مجموعۀ خاصی از فرآیندهای عصب‌شناختی شیمیایی می‌شوند که وقوعش را در آینده محتمل‌تر می‌کند.
بدین ترتیب، دامی در مغز پرنده وجود دارد که دو رفتار ذاتی بسیار ساده (نوک زدن نوزاد و قی کردن والد) را به شکلی با هم ترکیب می‌کند که وقتی دام عمل می‌کند، رفتار غذا خوردن از طریق یادگیری تقویتی بدست می‌آید.
این «دام رفتاری» چنان فرآیند ساده و نیرومندی است که اکتساب این رفتار غذا خوردن اساساً نادرست به نظر می‌آید و این رفتار غیراکتسابی به نظر می‌رسد، گرچه اینچنین نیست.
با در نظر داشتن این مثال، ریشه‌های «ارادۀ» شوپنهاور و اینکه چگونه مبنای رفتارمان است در نظر بگیرید.
خوردن، رفتارهای خشونت‌آمیز، تمایل جنسی یا تعامل‌های اجتماعی رفتارهای فوق‌العاده متداول و پیچیده‌ای هستند که برای بقای موجود زنده یا گونه‌های آن حیاتی‌اند.
اما ریشۀ این انگیزه‌ها چیست؟
چه چیزی اکتسابی و چه چیزی ذاتی است؟
در اغلب موارد، این موارد به خوبی در انسان‌ها بررسی نشده است، اما مطالعات روی گونه‌های دیگر سرنخ‌های جالبی به دست می‌دهد.
در حوزۀ علوم اعصاب، اکتشافات جالب گوناگون نشان داده است که فعال‌سازی مصنوعی بخش‌های خاصی از مغز با استفاده از الکترود می‌تواند رفتارهای گوناگون بقا را وقتی در حالت عادی رخ نمی‌دهد ایجاد کند.
بخشی از مغز، به نام هیپوتالاموس، که به اندازۀ فندق است و در قسمت پایین مغزمان قرار دارد ظاهراً نقشی بی‌همتا در انگیزه‌های ذاتی دارد.
مثلاً، تحریک یک بخش از هیپوتالاموس در واقع خوردن، تحریک بخش دیگر در واقع منجر به نوشیدن یا مبارزه می‌شود.
بنابراین، مدارهای مخصوصی در مغز وجود دارد که واسط این رفتارها هستند.
انتخاب طبیعی بر اساس همین رفتارها می‌تواند بر رفتارهای پیچیده تأثیر بگذارد و از دام‌های رفتاری ساده‌ای استفاده کند که لذت‌شناسی حسی ذاتی، اکتساب و حالت‌های نیاز انگیزشی را با همدیگر ترکیب می‌کنند.
نیازهای انگیزشی شامل حس ناراحتی است که وقتی حس می‌کنیم که فاقد یکی از مؤلفه‌های ضروری برای انجام امور جسمانی هستیم.
مثلاً، می‌توان به نیاز ناخوشایند به غذا در حیوان گرسنه اشاره کرد.
ریشۀ اراده در واقع همین مدارهای اصلی است که واسط این عناصر مختلف ترجیحات‌مان هستند و این مدارها، مثل کاکایی خندان، سبب می‌شوند که توانایی انجام رفتارهای حیاتی را داشته باشیم.
تا حدی می‌دانیم که این موضوع در اغلب انگیزه‌های بنیادین مثل گرسنگی چگونه رخ می‌دهد.
وقتی حیوان برای مدتی غذا نخورده باشد، برخی از سلول‌های هیپوتالامیک مغز به نام نورون‌های AGRP فعال می‌شوند و این فعال‌سازی سبب غذا خوردن می‌شود. نورون‌های AGRP سپس به محض پیدا کردن و خوردن غذا مهار می‌شوند.
گرچه این نورون‌ها ارتباط نزدیکی با خوردن دارند، فعالیت این سلول‌ها برای حیوان ناخوشایند است که نشان می‌دهد حیوانات ظاهراً، حداقل تا حدی، به این دلیل غذا می‌خورند تا این نورون‌ها را مهار کنند.
بنابراین، این دستگاه موش را «وا می‌دارد» که برای یافتن غذا با محیط تعامل کند تا از حالت ناخوشایند گرسنگی اجتناب کند.
نورون‌های AGRP با مدارهای دیگری کامل می‌شوند که تجربه‌های مشخصی مثل طعم شیرین را ذاتاً لذتبخش می‌کنند و در نتیجه مشوقی برای ادامۀ خوردن غذا فراهم می‌کنند.
این دو مدار شامل دستگاه کشیدن و هل دادن برای اکتساب رفتارهایی است که منجر به غذا خوردن از طریق جلوگیری از حالت ناخوشایند گرسنگی و عکس‌العمل به مصرف طعم‌های خوشایند است.
چون این دو فرآیند سبب اکتساب می‌شوند، اجزای اصلی برای به دام انداختن رفتارهایی هستند که باعث می‌شود حیوان غذا بدست آورد و هضم کند.
✍ #دکتر_مانی_منوچهری
🌿🍂 @Science4lifee
انجام این عکس‌العمل‌ها و در نتیجه گرفتن غذا، نوک زدن را در رفتار جستجوی غذا شکل می‌دهد.
این در واقع نقش یادگیری تقویتی است که در آن نتیجۀ مطلوب منجر به مجموعۀ خاصی از فرآیندهای عصب‌شناختی شیمیایی می‌شوند که وقوعش را در آینده محتمل‌تر می‌کند.
بدین ترتیب، دامی در مغز پرنده وجود دارد که دو رفتار ذاتی بسیار ساده (نوک زدن نوزاد و قی کردن والد) را به شکلی با هم ترکیب می‌کند که وقتی دام عمل می‌کند، رفتار غذا خوردن از طریق یادگیری تقویتی بدست می‌آید.
این «دام رفتاری» چنان فرآیند ساده و نیرومندی است که اکتساب این رفتار غذا خوردن اساساً نادرست به نظر می‌آید و این رفتار غیراکتسابی به نظر می‌رسد، گرچه اینچنین نیست.
با در نظر داشتن این مثال، ریشه‌های «ارادۀ» شوپنهاور و اینکه چگونه مبنای رفتارمان است در نظر بگیرید.
خوردن، رفتارهای خشونت‌آمیز، تمایل جنسی یا تعامل‌های اجتماعی رفتارهای فوق‌العاده متداول و پیچیده‌ای هستند که برای بقای موجود زنده یا گونه‌های آن حیاتی‌اند.
اما ریشۀ این انگیزه‌ها چیست؟
چه چیزی اکتسابی و چه چیزی ذاتی است؟
در اغلب موارد، این موارد به خوبی در انسان‌ها بررسی نشده است، اما مطالعات روی گونه‌های دیگر سرنخ‌های جالبی به دست می‌دهد.
در حوزۀ علوم اعصاب، اکتشافات جالب گوناگون نشان داده است که فعال‌سازی مصنوعی بخش‌های خاصی از مغز با استفاده از الکترود می‌تواند رفتارهای گوناگون بقا را وقتی در حالت عادی رخ نمی‌دهد ایجاد کند.
بخشی از مغز، به نام هیپوتالاموس، که به اندازۀ فندق است و در قسمت پایین مغزمان قرار دارد ظاهراً نقشی بی‌همتا در انگیزه‌های ذاتی دارد.
مثلاً، تحریک یک بخش از هیپوتالاموس در واقع خوردن، تحریک بخش دیگر در واقع منجر به نوشیدن یا مبارزه می‌شود.
بنابراین، مدارهای مخصوصی در مغز وجود دارد که واسط این رفتارها هستند.
انتخاب طبیعی بر اساس همین رفتارها می‌تواند بر رفتارهای پیچیده تأثیر بگذارد و از دام‌های رفتاری ساده‌ای استفاده کند که لذت‌شناسی حسی ذاتی، اکتساب و حالت‌های نیاز انگیزشی را با همدیگر ترکیب می‌کنند.
نیازهای انگیزشی شامل حس ناراحتی است که وقتی حس می‌کنیم که فاقد یکی از مؤلفه‌های ضروری برای انجام امور جسمانی هستیم.
مثلاً، می‌توان به نیاز ناخوشایند به غذا در حیوان گرسنه اشاره کرد.
ریشۀ اراده در واقع همین مدارهای اصلی است که واسط این عناصر مختلف ترجیحات‌مان هستند و این مدارها، مثل کاکایی خندان، سبب می‌شوند که توانایی انجام رفتارهای حیاتی را داشته باشیم.
تا حدی می‌دانیم که این موضوع در اغلب انگیزه‌های بنیادین مثل گرسنگی چگونه رخ می‌دهد.
وقتی حیوان برای مدتی غذا نخورده باشد، برخی از سلول‌های هیپوتالامیک مغز به نام نورون‌های AGRP فعال می‌شوند و این فعال‌سازی سبب غذا خوردن می‌شود. نورون‌های AGRP سپس به محض پیدا کردن و خوردن غذا مهار می‌شوند.
گرچه این نورون‌ها ارتباط نزدیکی با خوردن دارند، فعالیت این سلول‌ها برای حیوان ناخوشایند است که نشان می‌دهد حیوانات ظاهراً، حداقل تا حدی، به این دلیل غذا می‌خورند تا این نورون‌ها را مهار کنند.
بنابراین، این دستگاه موش را «وا می‌دارد» که برای یافتن غذا با محیط تعامل کند تا از حالت ناخوشایند گرسنگی اجتناب کند.
نورون‌های AGRP با مدارهای دیگری کامل می‌شوند که تجربه‌های مشخصی مثل طعم شیرین را ذاتاً لذتبخش می‌کنند و در نتیجه مشوقی برای ادامۀ خوردن غذا فراهم می‌کنند.
این دو مدار شامل دستگاه کشیدن و هل دادن برای اکتساب رفتارهایی است که منجر به غذا خوردن از طریق جلوگیری از حالت ناخوشایند گرسنگی و عکس‌العمل به مصرف طعم‌های خوشایند است.
چون این دو فرآیند سبب اکتساب می‌شوند، اجزای اصلی برای به دام انداختن رفتارهایی هستند که باعث می‌شود حیوان غذا بدست آورد و هضم کند.
✍ #دکتر_مانی_منوچهری
🌿🍂 @Science4lifee
Science For Life
در اینجاست که اکتساب نقش بازی می‌کند. انجام این عکس‌العمل‌ها و در نتیجه گرفتن غذا، نوک زدن را در رفتار جستجوی غذا شکل می‌دهد. این در واقع نقش یادگیری تقویتی است که در آن نتیجۀ مطلوب منجر به مجموعۀ خاصی از فرآیندهای عصب‌شناختی شیمیایی می‌شوند که وقوعش را…
رابطۀ بین انگیزه‌های ذاتی و اکتساب بنیان بسیاری از رفتارهای پیچیده است.
مثلاً، رفتار فرزندپروری در موش تحت تأثیر عمیق بخش‌های قدامی هیپوتالاموس است.
برانگیختن نورون‌های این منطقه ممکن است سبب شود که موش نر، که در غیر اینصورت تمایل به کشتن بچه‌اش را دارد، همانند والدی مراقب عمل کند.
بر عکس، خاموش کردن خروجی الکتریکی این بخش از مغز ممکن است باعث شوند که پدران و مادران خوب کودک‌کش شوند.
در مثالی دیگر از رفتار پیچیده، حذف ناحیۀ مخصوص ادراک شیمیایی در بيني موش ماده باعث می‌شود که رفتار جنسیش شبیه نرها شود.
این موشها به یک شکل موش‌های نر و ماده را تعقیب می‌کنند و تلاش می‌کنند روی پشت‌شان سوار شوند.
فعال‌سازی سایر بخش‌های هیپوتالامیک نیز ممکن است به صورت مستقیم سبب فعالیت جنسی شود.
این مثال‌ها نشان می‌دهد که رفتارهای جنسی و فرزندپروری ثابت نیستند، بلکه بر اثر تعامل با نشانه‌های خارجی و فرآیندهای داخلی شکل می‌گیرند که منجر به نقش‌های جنسی مشخصی می‌شود.
چون، هیپوتالاموس‌مان مشابه سایر حیوانات است، طبیعت انسان نیز احتمالاً حاصل دام‌های فرگشتي است که در مدار عصبی‌مان وجود دارد.
این مدارها باعث می‌شوند که تجربه‌های حسی رفتارهایی را برای رفع نیازها و امیال‌مان ایجاد کنند که توسط مدارهای خاصی در مغز رمز شده‌اند.
نقطۀ تمایزمان با حیوانات در واقع میزانی است که رفتارهایی را برای رفع این نیازها در خود پرورش می‌دهیم.
غنای رفتار انسان حاصل مغز بزرگ‌مان است که به شکل‌های گوناگون به نیازهای ذاتی و امیال‌مان پاسخ می‌دهد. شادی و نارضایتی انسان به ارضای انگیزه‌های ذاتی پایه ارتباط دارد.
این انگیزه‌های ذاتی کاملاً ناشی از رفتارهای‌مان نیستند. در واقع، غریزه آمادگی ایجاد می‌کند که نحوۀ اکتساب دربارۀ مواجهه با فرآیندهای انگیزشی ذاتی را هدایت می‌کند که به شکل جذابیت اجتماعی و جنسی، اضطراب، ترس و نیازهای فیزیولوژیکی مثل گرسنگی و تشنگی تجربه می‌شوند.
احساس رضایت مثل استرس ممکن است ناشی از نیاز به ایجاد تعادلی میان نیازهای رقیب (مسألۀ آشنای زندگی) باشد.
شاید از همه مهمتر برای انسان‌ها این است که فرآیندهای عصبی ما را وادار می‌کنند که اجتماعی باشیم.
انتخاب طبیعی در واقع جامعه‌پذیری را تحمیل می‌کند و بنابراین جامعه‌پذیری بخشی از ساختار مغز است. این موضوع اثبات شده است، چون تفاوت بین گونه‌های تک‌همسری و چندهمسری موش صحرایی در واقع فقدان گیرندۀ خاصی در مغز موش‌های چندهمسری است.
علاوه بر این، اگر گونۀ چندهمسری را مجبور به بیان این گیرنده کنیم تبدیل به گونۀ تک‌همسری می‌شود.
به بیان کلی‌تر، حیوانات اجتماعی لازم می‌بینند که بیان انگیزه‌هایی که تنها مربوط به نیازها و امیال فردی‌شان است محدود کنند تا بتوانند در کنار گروه باقی بمانند.
خرد انسان و ظرفیت‌مان برای خوداندیشی نیز سبب می‌شود که با درک مزایا و محدودیت‌های زندگی اجتماعی در واقع قوانین و قواعدی را برای تعامل با یکدیگر تدوین کنیم (شوپنهاور: «شفقت بنیان اخلاق است»).
البته، روش دقیق انجام این کار غالباً در بین گروه‌های مختلف جای بحث دارد و رویکردهای مختلفی نسبت به رعایت اعتدال در اعمال فردی و اجتماعی در فلسفه و به شکل صریح‌تر در سیاست مطرح شده‌اند.
علوم اعصاب به مرحله‌ای رسیده است که می‌توان از طریق مطالعۀ دقیق زیست‌شناسی انگیزه‌های‌مان به درک بیشتری از تجربۀ انسان دست یابیم.
در نهایت، درک عمیق‌تر ارادۀ عصب‌شناختی برای درک خودمان، از جمله محرک‌های به‌زیستی و حتی ساختارهای جوامع‌مان، ضروری است.
✍ #دکتر_مانی_منوچهری
🌿🍂 @Science4lifee
#پایان
مثلاً، رفتار فرزندپروری در موش تحت تأثیر عمیق بخش‌های قدامی هیپوتالاموس است.
برانگیختن نورون‌های این منطقه ممکن است سبب شود که موش نر، که در غیر اینصورت تمایل به کشتن بچه‌اش را دارد، همانند والدی مراقب عمل کند.
بر عکس، خاموش کردن خروجی الکتریکی این بخش از مغز ممکن است باعث شوند که پدران و مادران خوب کودک‌کش شوند.
در مثالی دیگر از رفتار پیچیده، حذف ناحیۀ مخصوص ادراک شیمیایی در بيني موش ماده باعث می‌شود که رفتار جنسیش شبیه نرها شود.
این موشها به یک شکل موش‌های نر و ماده را تعقیب می‌کنند و تلاش می‌کنند روی پشت‌شان سوار شوند.
فعال‌سازی سایر بخش‌های هیپوتالامیک نیز ممکن است به صورت مستقیم سبب فعالیت جنسی شود.
این مثال‌ها نشان می‌دهد که رفتارهای جنسی و فرزندپروری ثابت نیستند، بلکه بر اثر تعامل با نشانه‌های خارجی و فرآیندهای داخلی شکل می‌گیرند که منجر به نقش‌های جنسی مشخصی می‌شود.
چون، هیپوتالاموس‌مان مشابه سایر حیوانات است، طبیعت انسان نیز احتمالاً حاصل دام‌های فرگشتي است که در مدار عصبی‌مان وجود دارد.
این مدارها باعث می‌شوند که تجربه‌های حسی رفتارهایی را برای رفع نیازها و امیال‌مان ایجاد کنند که توسط مدارهای خاصی در مغز رمز شده‌اند.
نقطۀ تمایزمان با حیوانات در واقع میزانی است که رفتارهایی را برای رفع این نیازها در خود پرورش می‌دهیم.
غنای رفتار انسان حاصل مغز بزرگ‌مان است که به شکل‌های گوناگون به نیازهای ذاتی و امیال‌مان پاسخ می‌دهد. شادی و نارضایتی انسان به ارضای انگیزه‌های ذاتی پایه ارتباط دارد.
این انگیزه‌های ذاتی کاملاً ناشی از رفتارهای‌مان نیستند. در واقع، غریزه آمادگی ایجاد می‌کند که نحوۀ اکتساب دربارۀ مواجهه با فرآیندهای انگیزشی ذاتی را هدایت می‌کند که به شکل جذابیت اجتماعی و جنسی، اضطراب، ترس و نیازهای فیزیولوژیکی مثل گرسنگی و تشنگی تجربه می‌شوند.
احساس رضایت مثل استرس ممکن است ناشی از نیاز به ایجاد تعادلی میان نیازهای رقیب (مسألۀ آشنای زندگی) باشد.
شاید از همه مهمتر برای انسان‌ها این است که فرآیندهای عصبی ما را وادار می‌کنند که اجتماعی باشیم.
انتخاب طبیعی در واقع جامعه‌پذیری را تحمیل می‌کند و بنابراین جامعه‌پذیری بخشی از ساختار مغز است. این موضوع اثبات شده است، چون تفاوت بین گونه‌های تک‌همسری و چندهمسری موش صحرایی در واقع فقدان گیرندۀ خاصی در مغز موش‌های چندهمسری است.
علاوه بر این، اگر گونۀ چندهمسری را مجبور به بیان این گیرنده کنیم تبدیل به گونۀ تک‌همسری می‌شود.
به بیان کلی‌تر، حیوانات اجتماعی لازم می‌بینند که بیان انگیزه‌هایی که تنها مربوط به نیازها و امیال فردی‌شان است محدود کنند تا بتوانند در کنار گروه باقی بمانند.
خرد انسان و ظرفیت‌مان برای خوداندیشی نیز سبب می‌شود که با درک مزایا و محدودیت‌های زندگی اجتماعی در واقع قوانین و قواعدی را برای تعامل با یکدیگر تدوین کنیم (شوپنهاور: «شفقت بنیان اخلاق است»).
البته، روش دقیق انجام این کار غالباً در بین گروه‌های مختلف جای بحث دارد و رویکردهای مختلفی نسبت به رعایت اعتدال در اعمال فردی و اجتماعی در فلسفه و به شکل صریح‌تر در سیاست مطرح شده‌اند.
علوم اعصاب به مرحله‌ای رسیده است که می‌توان از طریق مطالعۀ دقیق زیست‌شناسی انگیزه‌های‌مان به درک بیشتری از تجربۀ انسان دست یابیم.
در نهایت، درک عمیق‌تر ارادۀ عصب‌شناختی برای درک خودمان، از جمله محرک‌های به‌زیستی و حتی ساختارهای جوامع‌مان، ضروری است.
✍ #دکتر_مانی_منوچهری
🌿🍂 @Science4lifee
#پایان
Science For Life
Photo
با درود به دوستان خوب و ارجمند
آيا اولين باري را كه تصميم گرفتيد به جنس مخالفتان گرايش جنسي داشته باشيد(دگر جنس گرا باشيد) را به ياد مي آوريد ؟
✍ #دکتر_مانی_منوچهری
گرایش جنسی انسان شدیداً تحت تأثیر عوامل بیولوژیک قرار دارد
David J.Linden
🌿🍂 @Science4lifee
آيا اولين باري را كه تصميم گرفتيد به جنس مخالفتان گرايش جنسي داشته باشيد(دگر جنس گرا باشيد) را به ياد مي آوريد ؟
✍ #دکتر_مانی_منوچهری
گرایش جنسی انسان شدیداً تحت تأثیر عوامل بیولوژیک قرار دارد
David J.Linden
🌿🍂 @Science4lifee
Science For Life
با درود به دوستان خوب و ارجمند آيا اولين باري را كه تصميم گرفتيد به جنس مخالفتان گرايش جنسي داشته باشيد(دگر جنس گرا باشيد) را به ياد مي آوريد ؟ ✍ #دکتر_مانی_منوچهری گرایش جنسی انسان شدیداً تحت تأثیر عوامل بیولوژیک قرار دارد David J.Linden 🌿🍂 @Science4lifee
سال‌ها پیش، دوستی از من (نويسنده ، مذكر)پرسید: «آیا اولین باری که تصمیم گرفتی دگرجنس‌گرا باشی را به یاد می‌آوری؟» بعد از کمی فکرکردن، پاسخ دادم که این موضوع اصلاً شبیه یک تصمیم به نظر نمی‌آید.
از اولین لحظاتی که احساسات جنسی یا رمانتیک من شروع شد، حتی قبل از بلوغ، روی جنس مؤنث متمرکز بودند.
سال‌ها بعد، زمانی که در دانشگاه بودم، دوستان همجنسگرا و دوجنس‌گرای بسیاری داشتم که می‌گفتند من باید ملاقات مردان را هم تجربه کنم تا ببینم که خوشم می‌آید یا نه.
بنابراین برای دانش تجربی این کار را کردم. اما بر خلاف تجربیاتم با زنان، هیچ وقت مردان را از نظر جنسی جذاب نیافتم – آنها به نظر مناسب نمی‌آمدند – و نتیجه گرفتم که در اعماق قلبم، دگرجنس‌گرا هستم.
ما از عبارات «دگرجنس‌گرا»، «همجنسگرا» و «دوجنس‌گرا» به عنوان دسته‌بندی‌هایی برای آنچه که «گرایش جنسی» می‌نامیم استفاده می‌کنیم.
این مقیاسی خام است – این کار عشق را با شهوت و فانتزی را با رفتار در دنیای واقعی آميزش مي دهد.
و نسبت‌دادن گرایش جنسی تلاشی برای تثبیت احساساتی است که ممکن است در طول زمان تغییر کنند.
با این وجود برای بیشتر بزرگسالان این دسته‌بندی‌های ساده‌ی گرایش‌های جنسی –همجنسگرا، دگرجنس‌گرا، دوجنس‌گرا – مفید و تا حد معقولی پایدار هستند و جنبه‌های مهمی از میل جنسی انسان را در خود دارند.
بهترین تخمین‌ها از چندین مطالعه‌ی انجام‌شده در ایالات متحده و اروپا نشان می‌دهند که تقریباً 3 درصد مردان و یک درصد زنان، همجنسگرا،
حدود 0.5 درصد مردان و
یک درصد زنان، دوجنس‌گرا و
بقیه دگرجنس‌گرا هستند.
وقتی از بیشتر مردم –همجنسگرا، دگرجنس‌گرا، دوجنس‌گرا – می‌خواهیم که به یاد بیاورند که چگونه گرایش جنسی‌شان را انتخاب کردند، مانند من پاسخ می‌دهند: «به نظر نمی‌آید که انتخاب باشد بلکه کششی درونی بود که زمانی که از احساسات جنسی آگاه شدم، برایم روشن بود.»
البته، در یک مطالعه تنها حدود 4 درصد مردان همجنسگرا و دوجنس‌گرا گزارش دادند که گرایش جنسی‌شان را انتخاب کرده‌اند. جالب است که این عدد بین زنان همجنسگرا و دوجنس‌گرا بیشتر بود، حدود 15 درصد. این نتیجه با دیگر شواهد مطابق بودند و نشان می‌دادند که گرایش جنسی در زنان کمی انعطاف‌پذیرتر از مردان است.
آیا ممکن است که گرایش جنسی توسط تجربیات اجتماعی اولیه، پیش از ظهور احساسات جنسی تعیین شود؟ سیگموند فروید، بنیان‌گذار روان‌کاوی، بیان کرد که همجنس‌گرایی مردانه ریشه در کودکی دارد و نتیجه‌ی مادران صمیمی و پدران بدخوست (او درباره‌ی همجنس‌گرایی زنانه حرف‌های کمتری برای گفتن داشت).
دیگران ادعا کرده‌اند که هم همجنس‌گرایی مردانه و هم همجنس‌گرایی زنانه ممکن است نتیجه‌ی سو‌ءاستفاده‌ی جسمی یا جنسی در کودکی باشند.
در واقعیت، هیچ شواهد آشکاری برای پشتیبانی از ارتباط علّی بین هیچ‌کدام از این تجربیات اولیه‌ی اجتماعی و گرایش جنسی در بزرگسالی وجود ندارد.
همچنین، در بسیاری از موارد حتی شواهد کافی برای پشتیبانی از همبستگی بین این دو وجود ندارد.
مثلاً مطالعاتی که زنان همچنس‌گرا و دگرجنس‌گرا را مقایسه می‌کنند، اختلافاتی دارند، برخی تعداد سوءاستفاده‌های جسمی و جنسی در کودکی را بین زنان همجنسگرا بیشتر یافته‌اند و بقیه نتوانسته‌اند تفاوتی بین این دو گروه پیدا کنند. از این گذشته، کودکانی که توسط مادران مجرد یا زوج‌های زن همجنسگرا پرورش یافته‌اند نسبت به کودکان پرورش‌یافته توسط زوج‌های دگرجنس‌گرا احتمالی کمتر یا بیشتر برای دگرجنس‌گرا شدن ندارند.
قابل توجه است که هیچ شواهد آشکاری وجود ندارد که نشان دهد که هرگونه اقدامی در پرورش کودک روی گرایش جنسی در بزرگسالی اثر می‌گذارد.
✍ #دکتر_مانی_منوچهری
🌿🍂 @Science4lifee
از اولین لحظاتی که احساسات جنسی یا رمانتیک من شروع شد، حتی قبل از بلوغ، روی جنس مؤنث متمرکز بودند.
سال‌ها بعد، زمانی که در دانشگاه بودم، دوستان همجنسگرا و دوجنس‌گرای بسیاری داشتم که می‌گفتند من باید ملاقات مردان را هم تجربه کنم تا ببینم که خوشم می‌آید یا نه.
بنابراین برای دانش تجربی این کار را کردم. اما بر خلاف تجربیاتم با زنان، هیچ وقت مردان را از نظر جنسی جذاب نیافتم – آنها به نظر مناسب نمی‌آمدند – و نتیجه گرفتم که در اعماق قلبم، دگرجنس‌گرا هستم.
ما از عبارات «دگرجنس‌گرا»، «همجنسگرا» و «دوجنس‌گرا» به عنوان دسته‌بندی‌هایی برای آنچه که «گرایش جنسی» می‌نامیم استفاده می‌کنیم.
این مقیاسی خام است – این کار عشق را با شهوت و فانتزی را با رفتار در دنیای واقعی آميزش مي دهد.
و نسبت‌دادن گرایش جنسی تلاشی برای تثبیت احساساتی است که ممکن است در طول زمان تغییر کنند.
با این وجود برای بیشتر بزرگسالان این دسته‌بندی‌های ساده‌ی گرایش‌های جنسی –همجنسگرا، دگرجنس‌گرا، دوجنس‌گرا – مفید و تا حد معقولی پایدار هستند و جنبه‌های مهمی از میل جنسی انسان را در خود دارند.
بهترین تخمین‌ها از چندین مطالعه‌ی انجام‌شده در ایالات متحده و اروپا نشان می‌دهند که تقریباً 3 درصد مردان و یک درصد زنان، همجنسگرا،
حدود 0.5 درصد مردان و
یک درصد زنان، دوجنس‌گرا و
بقیه دگرجنس‌گرا هستند.
وقتی از بیشتر مردم –همجنسگرا، دگرجنس‌گرا، دوجنس‌گرا – می‌خواهیم که به یاد بیاورند که چگونه گرایش جنسی‌شان را انتخاب کردند، مانند من پاسخ می‌دهند: «به نظر نمی‌آید که انتخاب باشد بلکه کششی درونی بود که زمانی که از احساسات جنسی آگاه شدم، برایم روشن بود.»
البته، در یک مطالعه تنها حدود 4 درصد مردان همجنسگرا و دوجنس‌گرا گزارش دادند که گرایش جنسی‌شان را انتخاب کرده‌اند. جالب است که این عدد بین زنان همجنسگرا و دوجنس‌گرا بیشتر بود، حدود 15 درصد. این نتیجه با دیگر شواهد مطابق بودند و نشان می‌دادند که گرایش جنسی در زنان کمی انعطاف‌پذیرتر از مردان است.
آیا ممکن است که گرایش جنسی توسط تجربیات اجتماعی اولیه، پیش از ظهور احساسات جنسی تعیین شود؟ سیگموند فروید، بنیان‌گذار روان‌کاوی، بیان کرد که همجنس‌گرایی مردانه ریشه در کودکی دارد و نتیجه‌ی مادران صمیمی و پدران بدخوست (او درباره‌ی همجنس‌گرایی زنانه حرف‌های کمتری برای گفتن داشت).
دیگران ادعا کرده‌اند که هم همجنس‌گرایی مردانه و هم همجنس‌گرایی زنانه ممکن است نتیجه‌ی سو‌ءاستفاده‌ی جسمی یا جنسی در کودکی باشند.
در واقعیت، هیچ شواهد آشکاری برای پشتیبانی از ارتباط علّی بین هیچ‌کدام از این تجربیات اولیه‌ی اجتماعی و گرایش جنسی در بزرگسالی وجود ندارد.
همچنین، در بسیاری از موارد حتی شواهد کافی برای پشتیبانی از همبستگی بین این دو وجود ندارد.
مثلاً مطالعاتی که زنان همچنس‌گرا و دگرجنس‌گرا را مقایسه می‌کنند، اختلافاتی دارند، برخی تعداد سوءاستفاده‌های جسمی و جنسی در کودکی را بین زنان همجنسگرا بیشتر یافته‌اند و بقیه نتوانسته‌اند تفاوتی بین این دو گروه پیدا کنند. از این گذشته، کودکانی که توسط مادران مجرد یا زوج‌های زن همجنسگرا پرورش یافته‌اند نسبت به کودکان پرورش‌یافته توسط زوج‌های دگرجنس‌گرا احتمالی کمتر یا بیشتر برای دگرجنس‌گرا شدن ندارند.
قابل توجه است که هیچ شواهد آشکاری وجود ندارد که نشان دهد که هرگونه اقدامی در پرورش کودک روی گرایش جنسی در بزرگسالی اثر می‌گذارد.
✍ #دکتر_مانی_منوچهری
🌿🍂 @Science4lifee
Science For Life
سال‌ها پیش، دوستی از من (نويسنده ، مذكر)پرسید: «آیا اولین باری که تصمیم گرفتی دگرجنس‌گرا باشی را به یاد می‌آوری؟» بعد از کمی فکرکردن، پاسخ دادم که این موضوع اصلاً شبیه یک تصمیم به نظر نمی‌آید. از اولین لحظاتی که احساسات جنسی یا رمانتیک من شروع شد، حتی قبل…
📌آیا مولفه‌ی ژنتیکی در گرایش جنسی اثر دارد؟
اگر شما زنی هستید که یک خواهر همجنسگرا دارید، احتمال همجنس‌گرابودن شما 16 درصد است (در مقابل 1 درصد در جمعیت کلی)،
و اگر مردی هستید که برادری همجنسگرا دارید احتمال این که همجنسگرا باشید حدود 22 درصد است (در برابر 3 درصد در جمعیت کلی).
این آمار به ما می‌گوید که گرایش جنسی در خانواده‌ها تجمع دارد اما نمی‌گوید که چرا.
مثلاً ژن‌های دو برادر به طور متوسط 50 درصد مشترک هستند، اما آنها تربیت یکسانی را هم تجربه می‌کنند. بنابراین اگر فروید درست بگوید و یک مادر خیلی صمیمی باعث شود که پسرش همجنسگرا شود، آن گاه این اثر می‌تواند در دو (یا چند) برادری که با هم بزرگ می‌شوند یافت شود.
یک راه برای جداکردن اثر ژنتیک از تربیت، تحلیل دوقلوهای همجنس است.
میزان شباهت ژنتیکی بین دوقلوهای دوتخمکی (یا ناهمسان) با برادران و خواهران همجنسی که دوقلو نیستند تفاوتی ندارد؛ آنها هم در حدود 50 درصد ژن‌هایشان مشترک هستند.
دوقلوهای تک‌تخمکی (یا همسان) ژن‌های 100 درصد مشترک دارند، و تربیت مشابهی هم می‌بینند (به غیر از موارد نادری که دوقلوها جدا از هم بزرگ مي شوند.
بنابراین اگر گرایش جنسی مولفه‌ی ژنتیکی نداشته باشد، انتظار داریم که درصد دوقلوهایی که هر دوی آنها همجنسگرا باشند تقریباً بین دوقلوهای همسان و ناهمسان برابر باشد. برعکس، اگر گرایش جنسی کاملاً‌توسط ژن‌ها تعیین شود، آنگاه تمام قل‌هایی که همجنسگرا هستند باید یک برادر یا خواهر همجنسگرا داشته باشند.
بهترین تخمین‌ها تا کنون، از یک جمعیت 3826 نفری جفت‌های دوقلو که به صورت اتفاقی در سوئد انتخاب شده بودند، نشان می‌دهد که گرایش جنسی در زنان حدود 20 درصد توسط ژن‌ها تعیین می‌شود، و در مردان حدود 40 درصد آن را ژن‌ها تعیین می‌کنند.
این درصدها باید به عنوان عددهای تقریبی در نظر گرفته شوند.
با این حال، یک نتیجه‌گیری کلی واضح وجود دارد: ژنتیک یک عامل مهم در تعیین گرایش جنسی است، اما این با کل داستان فاصله‌ی زیادی دارد و در مردان هم اثر قویتری نسبت به زنان دارد.
باید به یاد داشته باشیم که این تخمین‌ها از ارث‌پذیری اندازه‌گیری‌هایی از جمعیت‌ها هستند و نه افراد. ممکن است مردان و زنانی وجود داشته باشند که ژن‌هایی حمل کنند به طوری که گرایش جنسی آنها به تمامی توسط این ژن‌ها تعیین شود و کسان دیگری هم باشند که گرایش جنسی‌شان اثری از عامل ژنتیکی نگرفته باشد.
هیچ ژنی وجود ندارد که به تنهایی گرایش جنسی انسان را تعیین کند.
در عوض، تعداد زیادی ژن مختلف هستند که به نظر می‌رسد هر کدام سهم کوچکی دارند، و در حال حاضر ما لیستی از این ژن‌ها در دست نداریم.
این موضوع خیلی غافل‌گیرکننده نیست. بسیاری از مشخصه‌های رفتاری پیچیده مانند خجالتی‌بودن یا هوش کلی یا ریسک‌پذیری مولفه‌های ژنتیکی قابل‌توجهی دارند و با این وجود یک ژن به تنهایی آنها را تعیین نمی‌کند.
حتی یک مشخصه‌ی جسمی واضح مانند قد، که 80 درصد به صورت ژنتیکی تعیین می‌شود هم از بیش از 200 ژن مختلف که در رشد غضروف، استخوان، ماهیچه و ... تأثیر دارند اثر می‌پذیرد.
نبود یک ژن واحد برای گرایش جنسی در انسان‌ها به این معنی نیست که ژنتیک بر این ویژگی اثری ندارد.
📌اگر پرورش کودک اثر کمی بر گرایش جنسی دارد یا حتی اثری ندارد و ژن‌ها هم اثر جزئی دارند، پس چرا برخی افراد دگرجنس‌گرا و برخی دیگر همجنسگرا و دوجنس‌گرا هستند؟
✍ #دکتر_مانی_منوچهری
🌿🍂 @Science4lifee
اگر شما زنی هستید که یک خواهر همجنسگرا دارید، احتمال همجنس‌گرابودن شما 16 درصد است (در مقابل 1 درصد در جمعیت کلی)،
و اگر مردی هستید که برادری همجنسگرا دارید احتمال این که همجنسگرا باشید حدود 22 درصد است (در برابر 3 درصد در جمعیت کلی).
این آمار به ما می‌گوید که گرایش جنسی در خانواده‌ها تجمع دارد اما نمی‌گوید که چرا.
مثلاً ژن‌های دو برادر به طور متوسط 50 درصد مشترک هستند، اما آنها تربیت یکسانی را هم تجربه می‌کنند. بنابراین اگر فروید درست بگوید و یک مادر خیلی صمیمی باعث شود که پسرش همجنسگرا شود، آن گاه این اثر می‌تواند در دو (یا چند) برادری که با هم بزرگ می‌شوند یافت شود.
یک راه برای جداکردن اثر ژنتیک از تربیت، تحلیل دوقلوهای همجنس است.
میزان شباهت ژنتیکی بین دوقلوهای دوتخمکی (یا ناهمسان) با برادران و خواهران همجنسی که دوقلو نیستند تفاوتی ندارد؛ آنها هم در حدود 50 درصد ژن‌هایشان مشترک هستند.
دوقلوهای تک‌تخمکی (یا همسان) ژن‌های 100 درصد مشترک دارند، و تربیت مشابهی هم می‌بینند (به غیر از موارد نادری که دوقلوها جدا از هم بزرگ مي شوند.
بنابراین اگر گرایش جنسی مولفه‌ی ژنتیکی نداشته باشد، انتظار داریم که درصد دوقلوهایی که هر دوی آنها همجنسگرا باشند تقریباً بین دوقلوهای همسان و ناهمسان برابر باشد. برعکس، اگر گرایش جنسی کاملاً‌توسط ژن‌ها تعیین شود، آنگاه تمام قل‌هایی که همجنسگرا هستند باید یک برادر یا خواهر همجنسگرا داشته باشند.
بهترین تخمین‌ها تا کنون، از یک جمعیت 3826 نفری جفت‌های دوقلو که به صورت اتفاقی در سوئد انتخاب شده بودند، نشان می‌دهد که گرایش جنسی در زنان حدود 20 درصد توسط ژن‌ها تعیین می‌شود، و در مردان حدود 40 درصد آن را ژن‌ها تعیین می‌کنند.
این درصدها باید به عنوان عددهای تقریبی در نظر گرفته شوند.
با این حال، یک نتیجه‌گیری کلی واضح وجود دارد: ژنتیک یک عامل مهم در تعیین گرایش جنسی است، اما این با کل داستان فاصله‌ی زیادی دارد و در مردان هم اثر قویتری نسبت به زنان دارد.
باید به یاد داشته باشیم که این تخمین‌ها از ارث‌پذیری اندازه‌گیری‌هایی از جمعیت‌ها هستند و نه افراد. ممکن است مردان و زنانی وجود داشته باشند که ژن‌هایی حمل کنند به طوری که گرایش جنسی آنها به تمامی توسط این ژن‌ها تعیین شود و کسان دیگری هم باشند که گرایش جنسی‌شان اثری از عامل ژنتیکی نگرفته باشد.
هیچ ژنی وجود ندارد که به تنهایی گرایش جنسی انسان را تعیین کند.
در عوض، تعداد زیادی ژن مختلف هستند که به نظر می‌رسد هر کدام سهم کوچکی دارند، و در حال حاضر ما لیستی از این ژن‌ها در دست نداریم.
این موضوع خیلی غافل‌گیرکننده نیست. بسیاری از مشخصه‌های رفتاری پیچیده مانند خجالتی‌بودن یا هوش کلی یا ریسک‌پذیری مولفه‌های ژنتیکی قابل‌توجهی دارند و با این وجود یک ژن به تنهایی آنها را تعیین نمی‌کند.
حتی یک مشخصه‌ی جسمی واضح مانند قد، که 80 درصد به صورت ژنتیکی تعیین می‌شود هم از بیش از 200 ژن مختلف که در رشد غضروف، استخوان، ماهیچه و ... تأثیر دارند اثر می‌پذیرد.
نبود یک ژن واحد برای گرایش جنسی در انسان‌ها به این معنی نیست که ژنتیک بر این ویژگی اثری ندارد.
📌اگر پرورش کودک اثر کمی بر گرایش جنسی دارد یا حتی اثری ندارد و ژن‌ها هم اثر جزئی دارند، پس چرا برخی افراد دگرجنس‌گرا و برخی دیگر همجنسگرا و دوجنس‌گرا هستند؟
✍ #دکتر_مانی_منوچهری
🌿🍂 @Science4lifee
👏1
Science For Life
📌آیا مولفه‌ی ژنتیکی در گرایش جنسی اثر دارد؟ اگر شما زنی هستید که یک خواهر همجنسگرا دارید، احتمال همجنس‌گرابودن شما 16 درصد است (در مقابل 1 درصد در جمعیت کلی)، و اگر مردی هستید که برادری همجنسگرا دارید احتمال این که همجنسگرا باشید حدود 22 درصد است (در…
📍در حال حاضر، قابل‌توجه‌ترین سرنخ‌ها از اثرات بیولوژیک می‌آیند که مستقل از ژنتیک هستند و مهم‌ترین آنها هورمون‌های جنسی (و احتمالاً مولکول‌های سیگنال‌دهنده در سیستم ایمنی) در زمان زندگی در رحم و دوران پس از تولد هستند
در افراد همسوجنس (غیر تراجنسی)،
مردان عموماً یک کروموزوم X و یک کروموزوم Y دارند، در حالی که زنان معمولاً دو کروموزوم X دارند.
یک ژن مهم روی کروموزوم Y، به نام SRY کد یک پروتئین مهم را در خود دارد که با اثرگذاری روی فعال‌سازی دیگر ژن‌ها، دستورالعمل رشد مردانه را از ابتدای رشد جنینی فراهم می‌کند.
در حضور محصول ژن SRY، دو تکه از بافت جنینی دستور می‌گیرند که به بیضه‌ها تبدیل شوند، که هورمون جنسی تستوسترون را ترشح می‌کنند.
آنگاه تستوسترون اثرات وسیعی روی سراسر بدن دارد و سیگنال اصلی است که رشد مردانه‌ی هر چیزی را از اندام جنسی تا سیب آدم تا مغز هدایت می‌کند.
در زنان، ژن‌های دیگری همین تکه‌های بافت جنینی را به سمت تبدیل‌شدن به تخمدان هدایت می‌کنند، که هورمون‌های اصلی استروژن و پروژسترون را ترشح می‌کنند.
📌موضوع مهم این است که زمانی که تستوسترون با دو موج متفاوت از ابتدای زندگی جنینی حضور دارد، ترشح استروژن از زمان کوتاهی پس از تولد تا زمان بلوغ متوقف می‌شود.
این به این معنی است که در طول مراحل مهمی از رشد، تفاوت اصلی هورمونی بین زنان و مردان این است که در بیشتر مردان تستوسترون به مقادیر بالایی گردش دارد (و همچنین برخی هورمون‌های شبیه تستوسترون که به صورت کلی اندروژن نامیده می‌شوند) و در بیشتر زنان سطح تستوسترون کمتر است.
یک فرضیه‌ی مفید: زمانی که جنین‌ها و بچه‌های مونث تحت اثر سطح بالاتری از تستوسترون هستند، مغزشان تا حدی مردانه است و این موضوع شانس این را زیاد می‌کند که در مراحل بعدی زندگی، از نظر جنسی به زنان جذب شوند.
به صورت مشابه، وقتی جنین‌های مذکر سطح پایین‌تری از تستوسترون را دارند، مغزشان تا حدی زنانه می‌شود و شانس جذب شدن به مردان در آینده بیشتر می‌شود.
چندین شاهد بر این ایده وجود دارد.
زنانی که دچار هایپرپلازی مادرزادی آدرنال هستند، سطح تستوسترون بالاتری در زندگی جنینی دارند.
حتی وقتی که از زمان تولد داروهای متوقف‌کننده‌ی تستوسترون مصرف می‌کنند، مغزشان تا حدی مردانه می‌شود.
حدود 21 درصد زنان با هایپرپلازی مادرزادی آدرنال گزارش می‌کنند که از نظر جنسی به زنان جذب می‌شوند (در برابر 1.5 درصد در کل جمعیت زنان).
این یافته با برخی آزمایش‌ها روی حیوانات آزمایشگاهی مطابقت دارد: وقتی که خوکچه‌های هندی، موشها یا گوسفندان داروهایی دریافت می‌کنند که سیگنال‌دهی جنینی تستوسترون را افزایش می‌دهند، حیوانات مونث رفتارهای مربوط به جنس نر را نشان می‌دهند.
یعنی به جنس ماده جذب می‌شوند و نمی‌توانند حالت گودی کمر (lordosis) به خود بگیرند که جنس نر را جذب می‌کند.
به شکل مشابه، داروهایی که سیگنال‌دهی تستوسترون را در جنس نر کم می‌کنند، رفتارهای جنسی جنس نر را در موش‌هاي صحرايي و گوسفندان بالغ کاهش دادند.
📌در مغز زنان و مردان چه تفاوتی میبینیم؟ آیا می‌توانیم از این تفاوت‌ها برای آزمودن این فرضیه استفاده کنیم که مغز مردان همجنسگرا احتمال بیشتری برای مؤنث‌بودن جزئی و مغز زنان همجنسگرا احتمال بیشتری برای مذکربودن جزئی دارد؟
در انسان‌ها، ما بیشتر محدود به تحلیل بافت‌های اجساد هستیم. این بررسی‌ها آشکار کرده‌اند که نواحی مغزی وجود دارند که اندازه‌ی آنها در مردان دگرجنس‌گرا و زنان دگرجنس‌گرا متفاوت هستند.
این نواحی شامل بخشی از هیپوتالاموس به نام INAH3 هستند که در مردان همجنسگرا بزرگ‌ترند و گروهی از فیبرهایی که یک‌طرف مغز را به سمت دیگر آن متصل می‌کنند، و نامشان بافت رابط قدامی (anterior commissure) است که در زنان همجنسگرا بزرگ‌ترند.
در حالی که گزارش‌های منتشرشده‌ای هستند که بیان می‌کنند که اندازه‌ی بافت رابط قدامی و INAH3 در مردان همجنسگرا شبیه زنان است، اما هنوز تکرار مستقل و شفاف این یافته‌ها انجام نشده است.
باید بدانیم که اندازه‌گیری یک ناحیه‌ی مغزی مشخص در بافت جسد انسان کار بسیار مبتدیانه‌ای است.
عملکرد نواحی مغزی از جمله آنهایی که روی گرایش جنسی اثرمی‌گذارند توسط عوامل ظریف بسیاری مانند مشخصات شیمیایی، الکتریکی و بافت‌شناسی نورون‌ها و پاسخ آنها به تجربیات تعیین می‌شوند.
تفاوت عمیق در عملکردهای عصبی ممکن است در اثر تغییراتی به وجود آیند که هرگز با اندازه‌‌گیزی اندازه‌ی نواحی مغز مشخص نمی‌شوند.
✍ #دکتر_مانی_منوچهری
🌿🍂 @Science4lifee
در افراد همسوجنس (غیر تراجنسی)،
مردان عموماً یک کروموزوم X و یک کروموزوم Y دارند، در حالی که زنان معمولاً دو کروموزوم X دارند.
یک ژن مهم روی کروموزوم Y، به نام SRY کد یک پروتئین مهم را در خود دارد که با اثرگذاری روی فعال‌سازی دیگر ژن‌ها، دستورالعمل رشد مردانه را از ابتدای رشد جنینی فراهم می‌کند.
در حضور محصول ژن SRY، دو تکه از بافت جنینی دستور می‌گیرند که به بیضه‌ها تبدیل شوند، که هورمون جنسی تستوسترون را ترشح می‌کنند.
آنگاه تستوسترون اثرات وسیعی روی سراسر بدن دارد و سیگنال اصلی است که رشد مردانه‌ی هر چیزی را از اندام جنسی تا سیب آدم تا مغز هدایت می‌کند.
در زنان، ژن‌های دیگری همین تکه‌های بافت جنینی را به سمت تبدیل‌شدن به تخمدان هدایت می‌کنند، که هورمون‌های اصلی استروژن و پروژسترون را ترشح می‌کنند.
📌موضوع مهم این است که زمانی که تستوسترون با دو موج متفاوت از ابتدای زندگی جنینی حضور دارد، ترشح استروژن از زمان کوتاهی پس از تولد تا زمان بلوغ متوقف می‌شود.
این به این معنی است که در طول مراحل مهمی از رشد، تفاوت اصلی هورمونی بین زنان و مردان این است که در بیشتر مردان تستوسترون به مقادیر بالایی گردش دارد (و همچنین برخی هورمون‌های شبیه تستوسترون که به صورت کلی اندروژن نامیده می‌شوند) و در بیشتر زنان سطح تستوسترون کمتر است.
یک فرضیه‌ی مفید: زمانی که جنین‌ها و بچه‌های مونث تحت اثر سطح بالاتری از تستوسترون هستند، مغزشان تا حدی مردانه است و این موضوع شانس این را زیاد می‌کند که در مراحل بعدی زندگی، از نظر جنسی به زنان جذب شوند.
به صورت مشابه، وقتی جنین‌های مذکر سطح پایین‌تری از تستوسترون را دارند، مغزشان تا حدی زنانه می‌شود و شانس جذب شدن به مردان در آینده بیشتر می‌شود.
چندین شاهد بر این ایده وجود دارد.
زنانی که دچار هایپرپلازی مادرزادی آدرنال هستند، سطح تستوسترون بالاتری در زندگی جنینی دارند.
حتی وقتی که از زمان تولد داروهای متوقف‌کننده‌ی تستوسترون مصرف می‌کنند، مغزشان تا حدی مردانه می‌شود.
حدود 21 درصد زنان با هایپرپلازی مادرزادی آدرنال گزارش می‌کنند که از نظر جنسی به زنان جذب می‌شوند (در برابر 1.5 درصد در کل جمعیت زنان).
این یافته با برخی آزمایش‌ها روی حیوانات آزمایشگاهی مطابقت دارد: وقتی که خوکچه‌های هندی، موشها یا گوسفندان داروهایی دریافت می‌کنند که سیگنال‌دهی جنینی تستوسترون را افزایش می‌دهند، حیوانات مونث رفتارهای مربوط به جنس نر را نشان می‌دهند.
یعنی به جنس ماده جذب می‌شوند و نمی‌توانند حالت گودی کمر (lordosis) به خود بگیرند که جنس نر را جذب می‌کند.
به شکل مشابه، داروهایی که سیگنال‌دهی تستوسترون را در جنس نر کم می‌کنند، رفتارهای جنسی جنس نر را در موش‌هاي صحرايي و گوسفندان بالغ کاهش دادند.
📌در مغز زنان و مردان چه تفاوتی میبینیم؟ آیا می‌توانیم از این تفاوت‌ها برای آزمودن این فرضیه استفاده کنیم که مغز مردان همجنسگرا احتمال بیشتری برای مؤنث‌بودن جزئی و مغز زنان همجنسگرا احتمال بیشتری برای مذکربودن جزئی دارد؟
در انسان‌ها، ما بیشتر محدود به تحلیل بافت‌های اجساد هستیم. این بررسی‌ها آشکار کرده‌اند که نواحی مغزی وجود دارند که اندازه‌ی آنها در مردان دگرجنس‌گرا و زنان دگرجنس‌گرا متفاوت هستند.
این نواحی شامل بخشی از هیپوتالاموس به نام INAH3 هستند که در مردان همجنسگرا بزرگ‌ترند و گروهی از فیبرهایی که یک‌طرف مغز را به سمت دیگر آن متصل می‌کنند، و نامشان بافت رابط قدامی (anterior commissure) است که در زنان همجنسگرا بزرگ‌ترند.
در حالی که گزارش‌های منتشرشده‌ای هستند که بیان می‌کنند که اندازه‌ی بافت رابط قدامی و INAH3 در مردان همجنسگرا شبیه زنان است، اما هنوز تکرار مستقل و شفاف این یافته‌ها انجام نشده است.
باید بدانیم که اندازه‌گیری یک ناحیه‌ی مغزی مشخص در بافت جسد انسان کار بسیار مبتدیانه‌ای است.
عملکرد نواحی مغزی از جمله آنهایی که روی گرایش جنسی اثرمی‌گذارند توسط عوامل ظریف بسیاری مانند مشخصات شیمیایی، الکتریکی و بافت‌شناسی نورون‌ها و پاسخ آنها به تجربیات تعیین می‌شوند.
تفاوت عمیق در عملکردهای عصبی ممکن است در اثر تغییراتی به وجود آیند که هرگز با اندازه‌‌گیزی اندازه‌ی نواحی مغز مشخص نمی‌شوند.
✍ #دکتر_مانی_منوچهری
🌿🍂 @Science4lifee
Science For Life
📍در حال حاضر، قابل‌توجه‌ترین سرنخ‌ها از اثرات بیولوژیک می‌آیند که مستقل از ژنتیک هستند و مهم‌ترین آنها هورمون‌های جنسی (و احتمالاً مولکول‌های سیگنال‌دهنده در سیستم ایمنی) در زمان زندگی در رحم و دوران پس از تولد هستند در افراد همسوجنس (غیر تراجنسی)، مردان…
مثلاً ممکن است که یک تفاوت کلیدی بین مغز زنان دگرجنس‌گرا و همجنسگرا، عملکرد یک پروتئین خاص مانند یک مجرای پتاسیم حساس به ولتاژ باشد که روی رفتار الکتریکی نورون‌های خاصی در یک مدار مغزی مؤثر بر رفتارهای جنسی و جنسیتی اثر بگذارد.
به طور متوسط از اولین مراحل کودکی تفاوت‌های رفتاری بین دختران و پسران وجود دارد.
مثلاً احتمال بیشتری وجود دارد که پسران در بازیهای خشن شرکت کنند و با اسباب‌بازی‌های شيء مانند بازی کنند، در حالی که به طور متوسط دختران بازیهای کمتر خشن می‌کنند و عروسک‌‌ها و حیوانات را به عنوان اسباب‌بازی انتخاب می‌کنند.
وقتی رفتارهای خاص جنسیتی دختران و پسران بررسی شد و تا بزرگسالی دنبال شد، نتایج شگفت‌انگیزی به دست آمد.
احتمال بیشتری وجود داشت که پسرانی که در ابتدا رفتارهای بسیار زنانه نشان می‌دادند، در بزرگسالی به مردان جذب شوند (75 درصد در مقایسه با 3.5 درصد از جمعیت کلی)، و همچنین احتمال بیشتری وجود داشت که دخترانی که رفتارهای خاص مردانه نشان می‌دادند، در بزرگسالی به زنان جذب شوند (24 درصد، در مقایسه با 1.5 درصد در جمعیت کلی).
با این حال، این یک نتیجه‌ی کلی نیست: همه‌ی دختران با رفتارهای پسرانه جذب زنان نمی‌شوند و همه‌ی پسرها با رفتارهای دخترانه هم جذب پسران نمی‌شوند.
و البته، در بزرگسالان هم، تمام زنان همجنسگرا، رفتار مردانه ندارند و تمام مردان همجنسگرا هم رفتار زنانه ندارند.
با این حال این یافته‌ها مهم هستند و یک توضیح کلی ارائه می‌دهند: گرایش جنسی تنها یک جنبه از تفاوت در عملکرد مغزی است که می‌تواند مجموعه‌ای از رفتارهایی را ایجاد کند که ممکن است کم‌وبیش جنسیتی باشند.
مثلاً، دخترانی که با جنسیتشان مطابقت ندارند، احتمال بیشتری دارد که وارد بازیهای خشن شوند، احتمال کمتری وجود دارد که در بازیهای تعاملی اجتماعی داخل شوند و احتمال بیشتری وجود دارد که زمانی که بزرگ شوند به زنان جذب شوند.
محتمل‌ترین توضیح این است که ترکیبی از ژن‌ها و سیگنال‌های جنینی مانند گردش هورمون‌های جنسی و شاید عوامل بیولوژیک دیگری که ما هنوز درکی از آنها نداریم، روی مدارهای مغزی مربوط به رفتار جنسیتی اثر می‌گذارند که گرایش جنسی تنها بخشی از این مجموعه است.
نکته‌ی مهم این است که این مدل یک توضیح احتمالی هم برای این که چرا فروید و دیگران درباره‌ی پرورش کودک اشتباه می‌کردند، ارائه می‌کند.
به طور متوسط، مردان همجنسگرا تمایل دارند که گزارش کنند که در کودکی ارتباط قویتری با مادرشان و ارتباط ضعیف‌تری با پدرشان داشته‌اند.
فروید در رابطه با گزارش‌های مراجعان همجنس‌گرایش درباره‌ی کودکی همبستگی درستی پیدا کرد اما رابطه‌ی علت و معلولی را به اشتباه بیان کرد.
این پرورش کودک نیست که اثر قدرتمندی روی گرایش جنسی دارد. بلکه تغییر در مدارهای مغزی است که روی رفتارهای جنسیتی اثر می‌گذارد، که اولین بار در کودکان پدیدار می‌شود و روی پاسخ والدین و بزرگسالان دیگر به آنها اثر می‌گذارد.
✍ #دکتر_مانی_منوچهری
🌿🍂 @Science4lifee
#پایان
به طور متوسط از اولین مراحل کودکی تفاوت‌های رفتاری بین دختران و پسران وجود دارد.
مثلاً احتمال بیشتری وجود دارد که پسران در بازیهای خشن شرکت کنند و با اسباب‌بازی‌های شيء مانند بازی کنند، در حالی که به طور متوسط دختران بازیهای کمتر خشن می‌کنند و عروسک‌‌ها و حیوانات را به عنوان اسباب‌بازی انتخاب می‌کنند.
وقتی رفتارهای خاص جنسیتی دختران و پسران بررسی شد و تا بزرگسالی دنبال شد، نتایج شگفت‌انگیزی به دست آمد.
احتمال بیشتری وجود داشت که پسرانی که در ابتدا رفتارهای بسیار زنانه نشان می‌دادند، در بزرگسالی به مردان جذب شوند (75 درصد در مقایسه با 3.5 درصد از جمعیت کلی)، و همچنین احتمال بیشتری وجود داشت که دخترانی که رفتارهای خاص مردانه نشان می‌دادند، در بزرگسالی به زنان جذب شوند (24 درصد، در مقایسه با 1.5 درصد در جمعیت کلی).
با این حال، این یک نتیجه‌ی کلی نیست: همه‌ی دختران با رفتارهای پسرانه جذب زنان نمی‌شوند و همه‌ی پسرها با رفتارهای دخترانه هم جذب پسران نمی‌شوند.
و البته، در بزرگسالان هم، تمام زنان همجنسگرا، رفتار مردانه ندارند و تمام مردان همجنسگرا هم رفتار زنانه ندارند.
با این حال این یافته‌ها مهم هستند و یک توضیح کلی ارائه می‌دهند: گرایش جنسی تنها یک جنبه از تفاوت در عملکرد مغزی است که می‌تواند مجموعه‌ای از رفتارهایی را ایجاد کند که ممکن است کم‌وبیش جنسیتی باشند.
مثلاً، دخترانی که با جنسیتشان مطابقت ندارند، احتمال بیشتری دارد که وارد بازیهای خشن شوند، احتمال کمتری وجود دارد که در بازیهای تعاملی اجتماعی داخل شوند و احتمال بیشتری وجود دارد که زمانی که بزرگ شوند به زنان جذب شوند.
محتمل‌ترین توضیح این است که ترکیبی از ژن‌ها و سیگنال‌های جنینی مانند گردش هورمون‌های جنسی و شاید عوامل بیولوژیک دیگری که ما هنوز درکی از آنها نداریم، روی مدارهای مغزی مربوط به رفتار جنسیتی اثر می‌گذارند که گرایش جنسی تنها بخشی از این مجموعه است.
نکته‌ی مهم این است که این مدل یک توضیح احتمالی هم برای این که چرا فروید و دیگران درباره‌ی پرورش کودک اشتباه می‌کردند، ارائه می‌کند.
به طور متوسط، مردان همجنسگرا تمایل دارند که گزارش کنند که در کودکی ارتباط قویتری با مادرشان و ارتباط ضعیف‌تری با پدرشان داشته‌اند.
فروید در رابطه با گزارش‌های مراجعان همجنس‌گرایش درباره‌ی کودکی همبستگی درستی پیدا کرد اما رابطه‌ی علت و معلولی را به اشتباه بیان کرد.
این پرورش کودک نیست که اثر قدرتمندی روی گرایش جنسی دارد. بلکه تغییر در مدارهای مغزی است که روی رفتارهای جنسیتی اثر می‌گذارد، که اولین بار در کودکان پدیدار می‌شود و روی پاسخ والدین و بزرگسالان دیگر به آنها اثر می‌گذارد.
✍ #دکتر_مانی_منوچهری
🌿🍂 @Science4lifee
#پایان
Forwarded from اتچ بات
👨❤️👨❣👬مردهایی که برادرهای بزرگتر از خود دارند با احتمال بیشتری ممکن است همجنسگرا بشوند.
اکنون سرنخی بدست آورده‌ایم که علت آن را می‌تواند، توضیح‌دهد
این موضوع می‌تواند به پادتن‌هایی مرتبط باشد که مادرها در هنگام حاملگی تولید می‌کنند.
آنها بروی پروتئین‌هایی که در جنین مذکر وجود دارد تاثیر می‌گذارند،،
مادر فرزندان پسری که همجنسگرا باشند سطح بالاتری از این نوع پادتن‌ها را نسبت به مادر فرزندان پسری که دگرجنس‌گرا باشند تولید می‌کنند.
و در صورتی که مادر قبلا فرزندهای پسر دیگری به دنیا آورده باشد میزان این پادتن ها در بالاترین حد ممکن قرار دارد
در هنگام انقباض ماهیچه‌ای رحم (در هنگام زایمان) این پادتن ها می‌توانند باعث تغییراتی در نحوه رشد مغز شوند که بر نوع گرایش جنسی تاثیر می‌گذارد .
این موضوع تاکنون فقط در گروه کوچکی از مردم مشاهده شده‌است
اما این اولین مکانیزم قابل قبول برای توجیه «اثر برادر بزرگتر» است که مشاهده شده‌است.
👤مترجم: رضاشعبانی
#بهترین_کانال_علمی 👇👇💢
@Newsartofscience
اکنون سرنخی بدست آورده‌ایم که علت آن را می‌تواند، توضیح‌دهد
این موضوع می‌تواند به پادتن‌هایی مرتبط باشد که مادرها در هنگام حاملگی تولید می‌کنند.
آنها بروی پروتئین‌هایی که در جنین مذکر وجود دارد تاثیر می‌گذارند،،
مادر فرزندان پسری که همجنسگرا باشند سطح بالاتری از این نوع پادتن‌ها را نسبت به مادر فرزندان پسری که دگرجنس‌گرا باشند تولید می‌کنند.
و در صورتی که مادر قبلا فرزندهای پسر دیگری به دنیا آورده باشد میزان این پادتن ها در بالاترین حد ممکن قرار دارد
در هنگام انقباض ماهیچه‌ای رحم (در هنگام زایمان) این پادتن ها می‌توانند باعث تغییراتی در نحوه رشد مغز شوند که بر نوع گرایش جنسی تاثیر می‌گذارد .
این موضوع تاکنون فقط در گروه کوچکی از مردم مشاهده شده‌است
اما این اولین مکانیزم قابل قبول برای توجیه «اثر برادر بزرگتر» است که مشاهده شده‌است.
👤مترجم: رضاشعبانی
#بهترین_کانال_علمی 👇👇💢
@Newsartofscience
Telegram