This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🦁رونمایی از #شیر_آسیایی در باغ وحش ارم
پس از ۸۰ سال از انقراض شیرایرانی ، جفت نر این حیوان که #کامران نام دارد از باغ وحش #بریستول بریتانیا و پس از حدود پنج ساعت تشریفات گمرکی در فرودگاه امام به باغ وحش منتقل شد، جفت ماده این شیر هفته آینده از باغ وحش #دوبلین ایرلند وارد کشور خواهد شد.
🌿🍂 @science4lifee
پس از ۸۰ سال از انقراض شیرایرانی ، جفت نر این حیوان که #کامران نام دارد از باغ وحش #بریستول بریتانیا و پس از حدود پنج ساعت تشریفات گمرکی در فرودگاه امام به باغ وحش منتقل شد، جفت ماده این شیر هفته آینده از باغ وحش #دوبلین ایرلند وارد کشور خواهد شد.
🌿🍂 @science4lifee
#برشی_از_کتاب
❓دی ولت: مکتب های فلسفی بسیاری وجود دارند که می کوشند شما را متعلق به خود جلوه دهند و به شما استناد کنند، یا حتی شما را تبدیل به نمادِ بیرونی خود کردهاند. به عنوان مثال، مکتب معروف به «نظریهٔ شناختِ تکاملی»، که در بارهٔ آن اخیراً بسیار گفتگو می شود، به شما استناد می کند. پیروان این مکتب می گویند: پوپر یکی از پدران ماست.
[شما در این باره چه نظری دارید؟]
✍ پوپر: بله، درست است. من هم پیرو نظریهٔ شناختِ تکاملی هستم، اما اندکی متفاوت با دیگران. این تفاوت اساسی را می توان به این صورت فرمولبندی کرد:
اکثر پیروان نظریهٔ شناخت تکاملی میگویند که دانش طبیعی انسان نتیجهٔ استقراست، استقرایی که هزاران سال، یا میلیون ها سال پیش انجام گرفته است. اما من میگویم: استقرا وجود ندارد، بلکه همواره آزمون و خطا وجود دارد.
نتیجه مهم این که به هنگام آزمون و خطا، خطای ما دارای نقش فرعی و جنبی نیست، بلکه ما در واقع فقط میتوانیم از اشتباهاتمان بیاموزیم یادگیری و آموزش از آنجا ناشی میشود که انسان به اشتباهاتش پی ببرد، نه این که در بارهٔ اشتباهات سکوت کند. بنابراین، مرجع عالیتری وجود ندارد. مرجع کسی است که خطاناپذیر باشد، کسی که نباید چیزی یاد بگیرد، دیگر نیازی به یادگیری ندارد. اما چنین کسی وجود واقعی ندارد. همواره انسانهایی وجود دارند که آن قدر متواضع هستند که اشتباهاتشان را به خاطر بیاورند و بکوشند آنها را جبران کنند. اما متأسفانه بسیاری خطاها وجود دارند که دیگر نمیتوان آنها را جبران کرد. بنابراین، انسان باید هر چه بیشتر تلاش کند تا آنچه را می تواند خوب انجام دهد، خوب به انجام رساند.
تکامل نیز با آزمون و خطا پیش میرود. به جهش هم میتوان به چشم تلاش و آزمایشی نگاه کرد، یا به چشم شناختی بی واسطه (یعنی شهودی).
اگر این آزمایش با تلاش منتهی به اشتباه شود، از میان می رود. اما استقرا وجود ندارد. نظریهٔ استقرا از بنیاد نادرست است. این نظریه تلاشی بود به منظور نزدیکتر شدن به يقين. به نظر من، هر تلاشی برای رسیدن به يقين در هر صورت غلط است. ما باید در پی کشف حقیقت باشیم، نه یقین. و درست به همین دلیل، نباید در پی کسب یقین مطلق باشیم، زیرا هرگز نمیتوانیم به یقین بدانیم که آیا به حقیقت دست یافتهایم یا نه. ولی میتوانیم بدانیم که آیا به حقیقت نزدیک تر شده ایم یا خیر. به عنوان مثال، ما میدانیم که نظریهٔ بطلمیوسی تبیین منظومه خورشیدی، که بنا بر آن کره زمین نقش مرکزی دارد، نسبت به نظریه های کپلر و کوپرنیک از حقیقت دورتر است. یعنی نظریههای کپلر و کوپرنیک به حقیقت نزدیکترند تا نظریهٔ بطلميوس.
📖"میدانم که هیچ نمیدانم"
✍ کارل پوپر
@Science4Lifee
❓دی ولت: مکتب های فلسفی بسیاری وجود دارند که می کوشند شما را متعلق به خود جلوه دهند و به شما استناد کنند، یا حتی شما را تبدیل به نمادِ بیرونی خود کردهاند. به عنوان مثال، مکتب معروف به «نظریهٔ شناختِ تکاملی»، که در بارهٔ آن اخیراً بسیار گفتگو می شود، به شما استناد می کند. پیروان این مکتب می گویند: پوپر یکی از پدران ماست.
[شما در این باره چه نظری دارید؟]
✍ پوپر: بله، درست است. من هم پیرو نظریهٔ شناختِ تکاملی هستم، اما اندکی متفاوت با دیگران. این تفاوت اساسی را می توان به این صورت فرمولبندی کرد:
اکثر پیروان نظریهٔ شناخت تکاملی میگویند که دانش طبیعی انسان نتیجهٔ استقراست، استقرایی که هزاران سال، یا میلیون ها سال پیش انجام گرفته است. اما من میگویم: استقرا وجود ندارد، بلکه همواره آزمون و خطا وجود دارد.
نتیجه مهم این که به هنگام آزمون و خطا، خطای ما دارای نقش فرعی و جنبی نیست، بلکه ما در واقع فقط میتوانیم از اشتباهاتمان بیاموزیم یادگیری و آموزش از آنجا ناشی میشود که انسان به اشتباهاتش پی ببرد، نه این که در بارهٔ اشتباهات سکوت کند. بنابراین، مرجع عالیتری وجود ندارد. مرجع کسی است که خطاناپذیر باشد، کسی که نباید چیزی یاد بگیرد، دیگر نیازی به یادگیری ندارد. اما چنین کسی وجود واقعی ندارد. همواره انسانهایی وجود دارند که آن قدر متواضع هستند که اشتباهاتشان را به خاطر بیاورند و بکوشند آنها را جبران کنند. اما متأسفانه بسیاری خطاها وجود دارند که دیگر نمیتوان آنها را جبران کرد. بنابراین، انسان باید هر چه بیشتر تلاش کند تا آنچه را می تواند خوب انجام دهد، خوب به انجام رساند.
تکامل نیز با آزمون و خطا پیش میرود. به جهش هم میتوان به چشم تلاش و آزمایشی نگاه کرد، یا به چشم شناختی بی واسطه (یعنی شهودی).
اگر این آزمایش با تلاش منتهی به اشتباه شود، از میان می رود. اما استقرا وجود ندارد. نظریهٔ استقرا از بنیاد نادرست است. این نظریه تلاشی بود به منظور نزدیکتر شدن به يقين. به نظر من، هر تلاشی برای رسیدن به يقين در هر صورت غلط است. ما باید در پی کشف حقیقت باشیم، نه یقین. و درست به همین دلیل، نباید در پی کسب یقین مطلق باشیم، زیرا هرگز نمیتوانیم به یقین بدانیم که آیا به حقیقت دست یافتهایم یا نه. ولی میتوانیم بدانیم که آیا به حقیقت نزدیک تر شده ایم یا خیر. به عنوان مثال، ما میدانیم که نظریهٔ بطلمیوسی تبیین منظومه خورشیدی، که بنا بر آن کره زمین نقش مرکزی دارد، نسبت به نظریه های کپلر و کوپرنیک از حقیقت دورتر است. یعنی نظریههای کپلر و کوپرنیک به حقیقت نزدیکترند تا نظریهٔ بطلميوس.
📖"میدانم که هیچ نمیدانم"
✍ کارل پوپر
@Science4Lifee
Forwarded from Scientific Skepticism (Reza Sha'bani)
تکیه بر استدلال به تنهایی برای کشف حقیقت موضوعی که به تازگی با آن روبهرو شدهباشیم، بسنده نیست چرا که لطافت و ظرافت طبیعت همواره فراتر از لطافت و باریکبینی هر استدلالی است.
فرانسیس بیکن
Argumentation cannot suffice for the discovery of new work, since the subtlety of Nature is greater many times than the subtlety of argument.
Francis Bacon
@LiberalScientists
فرانسیس بیکن
Argumentation cannot suffice for the discovery of new work, since the subtlety of Nature is greater many times than the subtlety of argument.
Francis Bacon
@LiberalScientists
🤚با درود به يكايك گراميان
مقاله زير ويژگي خاص مغز انسان را در مقايسه با جانداران ديگر بصورت خيلي موشكافانه و تخصصي زير ذره بين قرار ميدهد اميدوارم لذت ببريد
#دکتر_مانی_منوچهری
#مغز🧠
https://link.medium.com/MEdIr525pW
مقاله زير ويژگي خاص مغز انسان را در مقايسه با جانداران ديگر بصورت خيلي موشكافانه و تخصصي زير ذره بين قرار ميدهد اميدوارم لذت ببريد
#دکتر_مانی_منوچهری
#مغز🧠
https://link.medium.com/MEdIr525pW
Medium
معماری آناتومی پري فرونتال (پيش پيشاني) در انسان و پریماتهای غیرانسان
Yosuke Morishima
Forwarded from daneshyaraan
📙📘📗📕طرح بزرگ جمعآوری کتابهای مستعمل و بلااستفاده 📙📘📗📕
دانش یاران❤️ حامی دانشآموزان مناطق محروم
عضو شوید 👇👇👇👇👇 @daaneshyaaraan
ارتباط با ادمین:👇👇👇👇
@daneshyaraan
دانش یاران❤️ حامی دانشآموزان مناطق محروم
عضو شوید 👇👇👇👇👇 @daaneshyaaraan
ارتباط با ادمین:👇👇👇👇
@daneshyaraan
#برشی_از_کتاب
بیایید مستقیماً به سر اولین اصول برویم، و دربارهی طبیعت بنیادی نری و مادگی پرس و جو کنیم. در فصل ۳، در مورد جنسیت، بدون تأکید بر عدم تقارن اساسیاش، صحبت کردیم. ما به سادگی پذیرفتیم که برخی جانوران نر و برخی دیگر ماده خوانده میشوند، بدون اینکه معنی واقعی این واژهها را بپرسیم. اما ماهیت نرینگی چیست؟ یا یک موجود ماده را اساساً چیست که مشخص میکند؟ ما به عنوان پستاندار می بینیم که جنس ها بر اساس مجموعهای از مشخصهها - مثل داشتن آلت جنسی، زاییدن بچه، شیر دادن توسط غدد شیری، خصوصیات کروموزومی خاص، و امثالهم ـ مشخص میشوند. این معیارها اگرچه برای قضاوت در مورد جنسیت فردی در بین پستانداران خیلی خوبند؛ اما در کل برای جانوران و گیاهان، چندان قابل اتکا نیستند و به این میماند که براساس تمایل به پوشیدن شلوار، جنسیت کسی را حدس بزنیم، مثلاً در قورباغه ها هیچ کدام از جنسها ذَکَر (نرینگی) ندارند. لذا شاید واژههای نر و ماده معنی کلیای نداشته باشند. آنها در نهایت فقط واژهاند، و اگر ببینیم برای توصیف قورباغه به دردمان نمیخورند، کاملاً آزادیم که کنارشان بگذاریم.
اگر بخواهیم می توانیم به طور اختیاری قورباغه ها را به جنس ۱ و جنس ۲ تقسیم کنیم. با این حال، در بین جانوران و گیاهان، یک ویژگی بنیادی در هر جنس وجود دارد که میتواند برای نشان گذاری نرها به عنوان نر و ماده ها به عنوان ماده به کار رود. این ویژگی این است که سلولهای جنسی یا «گامتهای» نرها بسیار کوچکتر و فراوانتر از گامتهای مادهها هستند. این موضوع چه در گیاهان و چه در جانوران درست است. یک گروه از افراد، سلولهای جنسی بزرگ دارند، و استفاده از واژهی ماده در مورد آنها بهتر است. گروه دیگر، که بهتر است آنها را نر بنامیم، سلولهای جنسی کوچک دارند. این تفاوت مشخصاً در خزندگان و پرندهها مشهود است که در آنها یک سلول تخم آنقدر بزرگ هست و آن قدر مواد مغذی دارد که نوزاد در حال رشدی را هفته ها تغذیه کند. حتی در انسان، که تخم (تخمک) خیلی ریز است، باز هم بسیار بزرگتر از اسپرم است. همان طور که بعداً خواهیم دید، ممکن است خاستگاه تمام دیگر تفاوت های بین جنسها از همین یک تفاوت بنیادین بوده باشد.
در برخی موجودات ابتدایی مثل بعضی از قارچها، اگرچه نوعی سیستم تولید مثل جنسی وجود دارد ولی نر و مادگی وجود ندارد. در این سیستم که ایزوگامی (همسان تخمی) نامیده میشود افراد به دو جنس متمایز نشدهاند بلکه هرکسی میتواند با دیگری جفت شود. دو نوع گامت - اسپرم و تخمک - وجود ندارد بلکه تمام سلولهای جنسی شبیه به هم بوده و ایزوگامت خوانده میشوند. افراد جدید با ترکیب شدن دو ایزوگامت حاصل از تقسیم میوز پدید میآیند. افراد جدید با ترکیب شدن دو ایزوگامت حاصل از تقسیم میوز پدید میآیند.
اگر سه ایزوگامت A ، B و C وجود داشته باشند، A می تواند با B یا C جفت شود، و B میتواند با A یا C جفت شود.
چنین چیزی در سیستمهای جنسی معمول مرسوم نیست. در این سیستم ها اگر A اسپرم باشد و بتواند با B یا C جفت شود، آنگاه B و C هر دو میبایست تخم باشند و B نمیتواند با C جفت شود.
📖#ژن_خودخواه
✍ریچارد داوکینز
ترجمه: دکتر جلال سلطانی، انتشارات مازیار
فصل نهم: نبرد جنسها
@Science4Lifee
گروه کتابخوانی علمی👇
https://t.me/joinchat/BZy-gUK5wDGRi3Z8_xa0EQ
بیایید مستقیماً به سر اولین اصول برویم، و دربارهی طبیعت بنیادی نری و مادگی پرس و جو کنیم. در فصل ۳، در مورد جنسیت، بدون تأکید بر عدم تقارن اساسیاش، صحبت کردیم. ما به سادگی پذیرفتیم که برخی جانوران نر و برخی دیگر ماده خوانده میشوند، بدون اینکه معنی واقعی این واژهها را بپرسیم. اما ماهیت نرینگی چیست؟ یا یک موجود ماده را اساساً چیست که مشخص میکند؟ ما به عنوان پستاندار می بینیم که جنس ها بر اساس مجموعهای از مشخصهها - مثل داشتن آلت جنسی، زاییدن بچه، شیر دادن توسط غدد شیری، خصوصیات کروموزومی خاص، و امثالهم ـ مشخص میشوند. این معیارها اگرچه برای قضاوت در مورد جنسیت فردی در بین پستانداران خیلی خوبند؛ اما در کل برای جانوران و گیاهان، چندان قابل اتکا نیستند و به این میماند که براساس تمایل به پوشیدن شلوار، جنسیت کسی را حدس بزنیم، مثلاً در قورباغه ها هیچ کدام از جنسها ذَکَر (نرینگی) ندارند. لذا شاید واژههای نر و ماده معنی کلیای نداشته باشند. آنها در نهایت فقط واژهاند، و اگر ببینیم برای توصیف قورباغه به دردمان نمیخورند، کاملاً آزادیم که کنارشان بگذاریم.
اگر بخواهیم می توانیم به طور اختیاری قورباغه ها را به جنس ۱ و جنس ۲ تقسیم کنیم. با این حال، در بین جانوران و گیاهان، یک ویژگی بنیادی در هر جنس وجود دارد که میتواند برای نشان گذاری نرها به عنوان نر و ماده ها به عنوان ماده به کار رود. این ویژگی این است که سلولهای جنسی یا «گامتهای» نرها بسیار کوچکتر و فراوانتر از گامتهای مادهها هستند. این موضوع چه در گیاهان و چه در جانوران درست است. یک گروه از افراد، سلولهای جنسی بزرگ دارند، و استفاده از واژهی ماده در مورد آنها بهتر است. گروه دیگر، که بهتر است آنها را نر بنامیم، سلولهای جنسی کوچک دارند. این تفاوت مشخصاً در خزندگان و پرندهها مشهود است که در آنها یک سلول تخم آنقدر بزرگ هست و آن قدر مواد مغذی دارد که نوزاد در حال رشدی را هفته ها تغذیه کند. حتی در انسان، که تخم (تخمک) خیلی ریز است، باز هم بسیار بزرگتر از اسپرم است. همان طور که بعداً خواهیم دید، ممکن است خاستگاه تمام دیگر تفاوت های بین جنسها از همین یک تفاوت بنیادین بوده باشد.
در برخی موجودات ابتدایی مثل بعضی از قارچها، اگرچه نوعی سیستم تولید مثل جنسی وجود دارد ولی نر و مادگی وجود ندارد. در این سیستم که ایزوگامی (همسان تخمی) نامیده میشود افراد به دو جنس متمایز نشدهاند بلکه هرکسی میتواند با دیگری جفت شود. دو نوع گامت - اسپرم و تخمک - وجود ندارد بلکه تمام سلولهای جنسی شبیه به هم بوده و ایزوگامت خوانده میشوند. افراد جدید با ترکیب شدن دو ایزوگامت حاصل از تقسیم میوز پدید میآیند. افراد جدید با ترکیب شدن دو ایزوگامت حاصل از تقسیم میوز پدید میآیند.
اگر سه ایزوگامت A ، B و C وجود داشته باشند، A می تواند با B یا C جفت شود، و B میتواند با A یا C جفت شود.
چنین چیزی در سیستمهای جنسی معمول مرسوم نیست. در این سیستم ها اگر A اسپرم باشد و بتواند با B یا C جفت شود، آنگاه B و C هر دو میبایست تخم باشند و B نمیتواند با C جفت شود.
📖#ژن_خودخواه
✍ریچارد داوکینز
ترجمه: دکتر جلال سلطانی، انتشارات مازیار
فصل نهم: نبرد جنسها
@Science4Lifee
گروه کتابخوانی علمی👇
https://t.me/joinchat/BZy-gUK5wDGRi3Z8_xa0EQ
گاهی مشکلات تا پایان عمر آدمی حل نمیشوند، زمانی که به دنبال چیزی مانند عشق، معنا و انگیزه در زندگی میگردی، مشخص میشود که آنها در پشت درختی یا زیر یک سنگ بودهاند. موفقترین انسانها در زندگیشان، میفهمند که آنها خالق عشق خود، سازندهی معنای زندگی خود و تولید کنندهی انگیزههای خود بودهاند.
زندگی من بر پایهی دو فلسفه جریان دارد، امروز دربارهی جهان بیشتر از دیروزم بدانم و از درد و رنج دیگران بکاهم. اگر بدانی آن دو چقدر تو را به پیش میراند، شگفت زده خواهی شد.
~ نیل دگراس تایسون
@science4lifee
زندگی من بر پایهی دو فلسفه جریان دارد، امروز دربارهی جهان بیشتر از دیروزم بدانم و از درد و رنج دیگران بکاهم. اگر بدانی آن دو چقدر تو را به پیش میراند، شگفت زده خواهی شد.
~ نیل دگراس تایسون
@science4lifee
❈ پیدایش جهان هستی
آدمی از همان هنگام که از توان اندیشیدن برخوردار شد این پرسشها را از خود و دیگران پرسیده است: جهان هستی از کجا پدید آمده، ستارگان و خورشید چگونه بالای سر ما قرار گرفتهاند، ما از کجا آمدهایم و به کجا خواهیم رفت؟ از آنجا که آدمی قادر نبود برای پرسشها پاسخی بیابد، قدرتهای نامرئی و یا خورشید و ستارگان را عامل و نیروی فعال در این امور پنداشت و به پرستش آنها پرداخت و به این ترتیب اسطورههای گوناگونی در میان اقوام پدید آمد. به تدریج اسطوره شناسی و فلسفه در هم آمیخت (چین، هند، مصر قدیم) تا برای آفرینش جهان هستی پاسخی بیابند. پس از آن فیلسوفان یونان تلاش کردند فلسفه را از اسطوره برهانند و بر پایهی عقل و تجربه به توضیح جهان و خلقت بپردازند. وقتی مسیحیت و کلیسا بر جهان غرب چیرگی یافت، اسطورههای مذهبی خلقت نیز بر تفکر جهان غرب حاکم شدند. چند صد سال طول کشید تا علم فیزیک توانست به حاکمیت ذهنی این اسطورهها نیز نقطهی پایانی گذارد. با ما همراه باشید تا به تاریخچهی اندیشهی آفرینش و اخترشناسی بپردازیم.
@science4lifee
آدمی از همان هنگام که از توان اندیشیدن برخوردار شد این پرسشها را از خود و دیگران پرسیده است: جهان هستی از کجا پدید آمده، ستارگان و خورشید چگونه بالای سر ما قرار گرفتهاند، ما از کجا آمدهایم و به کجا خواهیم رفت؟ از آنجا که آدمی قادر نبود برای پرسشها پاسخی بیابد، قدرتهای نامرئی و یا خورشید و ستارگان را عامل و نیروی فعال در این امور پنداشت و به پرستش آنها پرداخت و به این ترتیب اسطورههای گوناگونی در میان اقوام پدید آمد. به تدریج اسطوره شناسی و فلسفه در هم آمیخت (چین، هند، مصر قدیم) تا برای آفرینش جهان هستی پاسخی بیابند. پس از آن فیلسوفان یونان تلاش کردند فلسفه را از اسطوره برهانند و بر پایهی عقل و تجربه به توضیح جهان و خلقت بپردازند. وقتی مسیحیت و کلیسا بر جهان غرب چیرگی یافت، اسطورههای مذهبی خلقت نیز بر تفکر جهان غرب حاکم شدند. چند صد سال طول کشید تا علم فیزیک توانست به حاکمیت ذهنی این اسطورهها نیز نقطهی پایانی گذارد. با ما همراه باشید تا به تاریخچهی اندیشهی آفرینش و اخترشناسی بپردازیم.
@science4lifee
❈ خلقت و اخترشناسی در اقوام مختلف
۱. خلقت و اخترشناسی در نزد اقوام پیش از تاریخ و قبایل ابتدایی
۲. خلقت و اخترشناسی در نزد سومریان
٣. اسطوره خلقت در نزد تمدن بابل
۴. ستاره شناسی و اسطورهی خلقت جهان در نزد مصریان
۵. خلقت از نظر هندیان
٦. خلقت در نزد چینیان
۷. خلقت جهان در اسطورههای یونانی
۸. خلقت در اسطورههای سرخ پوستان آمریکا
۹. اساطیر آفرینش آفریقایی
https://bit.ly/2Q34Goz
@science4lifee
۱. خلقت و اخترشناسی در نزد اقوام پیش از تاریخ و قبایل ابتدایی
۲. خلقت و اخترشناسی در نزد سومریان
٣. اسطوره خلقت در نزد تمدن بابل
۴. ستاره شناسی و اسطورهی خلقت جهان در نزد مصریان
۵. خلقت از نظر هندیان
٦. خلقت در نزد چینیان
۷. خلقت جهان در اسطورههای یونانی
۸. خلقت در اسطورههای سرخ پوستان آمریکا
۹. اساطیر آفرینش آفریقایی
https://bit.ly/2Q34Goz
@science4lifee
Telegraph
خلقت و اخترشناسی در اقوام مختلف
۱. خلقت و اخترشناسی در نزد اقوام پیش از تاریخ و قبایل ابتدایی برای تحقیق در اعتقادات و زندگی اقوام قبل از تاریخ اکثر دانشمندان به تحقیق در غارها که محل زندگی انسانهای اولیه بوده است میپردازند و از مطالعهی نقاشیهای غاری بر جای مانده تلاش میکنند به راز…
Forwarded from @evoluscience
با انسان اولیه چینی (همو ارکتوس) آشنا شوید.
انسان اولیه "پکینگ "
همو ارکتوس پکینیسیس
در سال 1923 و در هنگام حفاری در منطقه بیجینگ (پکینگ) چین حدود 15 تکه فسیل جمجمه،11 تکه آرواره، تعداد زیادی دندان و تعدادی استخوان یافت شد. (قدمت بین 500 تا 300 هزار سال)
همچنین در کنار این یافته ها مجموعهای از ابزارهای ساخته شده از استخوان نیز کشف شد.
بررسی ها نشان می دهد که این انسان اولیه از انواع همو ارکتوس بوده که به "ارکتوس پکنیگ" معروف شده است.
برسی در سال 2009 نشان می دهد که حدود 680 تا 780 هزار سال قبل این همو در این منطقه می زیسته است.
همچنین تعدادی فسیل انسان مدرن (هموساپینس) نیز در سال 1937 در همین سایت اکتشافی کشف شد.
✏️mike nobdy
#همو
#ارکتوس
علاقه مندان به علم با ما همراه باشید
👇
@irangreatwal
انسان اولیه "پکینگ "
همو ارکتوس پکینیسیس
در سال 1923 و در هنگام حفاری در منطقه بیجینگ (پکینگ) چین حدود 15 تکه فسیل جمجمه،11 تکه آرواره، تعداد زیادی دندان و تعدادی استخوان یافت شد. (قدمت بین 500 تا 300 هزار سال)
همچنین در کنار این یافته ها مجموعهای از ابزارهای ساخته شده از استخوان نیز کشف شد.
بررسی ها نشان می دهد که این انسان اولیه از انواع همو ارکتوس بوده که به "ارکتوس پکنیگ" معروف شده است.
برسی در سال 2009 نشان می دهد که حدود 680 تا 780 هزار سال قبل این همو در این منطقه می زیسته است.
همچنین تعدادی فسیل انسان مدرن (هموساپینس) نیز در سال 1937 در همین سایت اکتشافی کشف شد.
✏️mike nobdy
#همو
#ارکتوس
علاقه مندان به علم با ما همراه باشید
👇
@irangreatwal
#برشی_از_کتاب
یادتان هست که در فصل در مورد غزال جست و خیز کنندهی تامسون گفتیم که فداکاری به ظاهر خودکشی گونهاش آردری را واداشت تا قاطعانه بگوید که این کار را تنها میتوان با استفاده از نظریهی انتخاب گروهی توجیه کرد؟ در مورد این غزالان چه میتوان گفت اینجا نظریهی ژن خودخواه با چالش سخت تری روبروست. آواهای هشداری پرندگان در عمل جواب میدهند، اما طوری طرحریزی شدهاند که تا حد ممکن نامحسوس و محتاطانه باشند، و به مانند جست و خیزهای بلند غزال تامسون جلب توجه کننده آن آواها خیلی باعث تحریک شکارچی نمیشوند. اما غزالها گویی که به عمد توجه شکارچی را به خود جلب میکنند، انگار که میخواهند سر به سر شکارچی بگذارند. این پدیده باعث ارائهی نظریهی «شهامت سرخوشانه» شد که نخست توسط ن. اسمیت مطرح گردید، اما بعداً آ. زهاوی بود که آن را پروراند و مهر خود را بر آن زد.
نظریهی زهاوی را میتوان این چنین بازگو کرد که نکتهی مهم این ایدهی بکر آن است که جست و خیز غزال به جای آنکه علامتی برای دیگر غزالها باشد راست راستکی هم هدفاش جلب توجه شکارچیان است. این علامت توسط دیگر غزالها درک شده و رفتار آنها را متاثر میسازد، اما این تأثیر اتفاقی است؛ چرا که این کار در اصل به خاطر آنكه علامتی به شکارچی بوده مورد انتخاب قرار گرفته است. اگر بخواهیم این رفتار را به زبان خودمان در آوریم اینطوری میشود که: «ببین من چه پرشهای بلندی میکنم! به خوبی معلوم است که من آن قدر تیزپا و سالم هستم که تو نمیتوانی مرا بگیری! بهتر است که بروی دنبال آن دور و بری هایم که به اندازه من نمیپرند!» به زبانی کمتر انسانوار، بعید است که ژنهای عامل پرشهای بلند و نمایشی توسط شکارچیان خورده شوند چرا که شکارچیان طعمههایی را دنبال میکنند که گرفتنشان آسان به نظر میرسد. به ویژه، مشخص شده که بسیاری از پستانداران شکارچی به دنبال طعمههای پیر و ناسالم میروند. غزالى که جست و خیزهای بلند میکند به صورتی غلو آمیز در حال بیان این حقیقت است که نه پیر است و نه ناسالم. بر اساس این نظریه، این جست و خیزها فداکارانه نیست، بلکه واقعاً خودخواهانه است، چرا که هدفاش واداشتن شکارچی برای دنبال کردن کسی دیگر است. اگر برای تشخیص آن که بلندتر میپرد رقابتی باشد، بازنده همانی است که طعمهی شکارچی شده است.
📖#ژن_خودخواه
✍ریچارد داوکینز
ترجمه: دکتر جلال سلطانی، انتشارات مازیار
فصل دهم: تو پشت من را میخارانی، من سوارت میشوم
@Science4Lifee
یادتان هست که در فصل در مورد غزال جست و خیز کنندهی تامسون گفتیم که فداکاری به ظاهر خودکشی گونهاش آردری را واداشت تا قاطعانه بگوید که این کار را تنها میتوان با استفاده از نظریهی انتخاب گروهی توجیه کرد؟ در مورد این غزالان چه میتوان گفت اینجا نظریهی ژن خودخواه با چالش سخت تری روبروست. آواهای هشداری پرندگان در عمل جواب میدهند، اما طوری طرحریزی شدهاند که تا حد ممکن نامحسوس و محتاطانه باشند، و به مانند جست و خیزهای بلند غزال تامسون جلب توجه کننده آن آواها خیلی باعث تحریک شکارچی نمیشوند. اما غزالها گویی که به عمد توجه شکارچی را به خود جلب میکنند، انگار که میخواهند سر به سر شکارچی بگذارند. این پدیده باعث ارائهی نظریهی «شهامت سرخوشانه» شد که نخست توسط ن. اسمیت مطرح گردید، اما بعداً آ. زهاوی بود که آن را پروراند و مهر خود را بر آن زد.
نظریهی زهاوی را میتوان این چنین بازگو کرد که نکتهی مهم این ایدهی بکر آن است که جست و خیز غزال به جای آنکه علامتی برای دیگر غزالها باشد راست راستکی هم هدفاش جلب توجه شکارچیان است. این علامت توسط دیگر غزالها درک شده و رفتار آنها را متاثر میسازد، اما این تأثیر اتفاقی است؛ چرا که این کار در اصل به خاطر آنكه علامتی به شکارچی بوده مورد انتخاب قرار گرفته است. اگر بخواهیم این رفتار را به زبان خودمان در آوریم اینطوری میشود که: «ببین من چه پرشهای بلندی میکنم! به خوبی معلوم است که من آن قدر تیزپا و سالم هستم که تو نمیتوانی مرا بگیری! بهتر است که بروی دنبال آن دور و بری هایم که به اندازه من نمیپرند!» به زبانی کمتر انسانوار، بعید است که ژنهای عامل پرشهای بلند و نمایشی توسط شکارچیان خورده شوند چرا که شکارچیان طعمههایی را دنبال میکنند که گرفتنشان آسان به نظر میرسد. به ویژه، مشخص شده که بسیاری از پستانداران شکارچی به دنبال طعمههای پیر و ناسالم میروند. غزالى که جست و خیزهای بلند میکند به صورتی غلو آمیز در حال بیان این حقیقت است که نه پیر است و نه ناسالم. بر اساس این نظریه، این جست و خیزها فداکارانه نیست، بلکه واقعاً خودخواهانه است، چرا که هدفاش واداشتن شکارچی برای دنبال کردن کسی دیگر است. اگر برای تشخیص آن که بلندتر میپرد رقابتی باشد، بازنده همانی است که طعمهی شکارچی شده است.
📖#ژن_خودخواه
✍ریچارد داوکینز
ترجمه: دکتر جلال سلطانی، انتشارات مازیار
فصل دهم: تو پشت من را میخارانی، من سوارت میشوم
@Science4Lifee
Telegram
@LiberalScientists
stotting
◾️پژوهش ها نشان داده است که زیر هر جنگل و بیشه شبکه پیچیده ای از ریشه، قارچ ها و باکتری ها وجود دارد که در پیوند دادن درختان و سایر گیاهان به یکدیگر نقش دارد.
قدمت این شبکه "اجتماعی" زیرزمینی به ۵۰۰ میلیون سال می رسد.
اکنون مطالعه ای بین المللی به تهیه اولین نقشه جهانی این "شبکه های همزیستی قارچ و ریشه گیاهان" منجر شده است. جزییات این مطالعه در نشریه "نیچر" تشریح شده است.
محققان از "آزمایشگاه کروتر" در موسسه "ایتیاچ زوریخ" در سوئیس و دانشگاه استانفورد آمریکا برای تهیه این نقشه از پایگاه داده های "ابتکار عمل جهانی جنگل" که اطلاعات مربوط به ۱.۲ میلیون قطعه جنگل با ۲۸ هزار گونه از بیش از ۷۰ کشور را شامل می شود استفاده کردند.
پروفسور توماس کراوتر از نویسندگان این گزارش به بی بی سی گفت: "این اولین بار است که توانسته ایم جهان زیر پایمان را در ابعاد جهانی درک کنیم."
این تحقیقات نشان می دهد که شبکه همزیستی قارچ و ریشه گیاهان (مایکوریزال) در محدود کردن تغییرات اقلیمی چقدر اهمیت دارد و چقدر در برابر تاثیرات آن آسیب پذیر است. مایکوریزال به قارچ هایی گفته می شود که رابطه ای متکی بر همزیستی با گیاهان تشکیل می دهند.
پروفسور کراوتر می گوید: "درست مثل اسکن امآرآی مغز که به درک چگونگی عملکرد مغز کمک می کند، این نقشه جهانی از قارچ های زیر خاک به درک چگونگی عملکرد اکوسیستم های جهانی کمک می کند."
"در نتیجه متوجه شدیم که کدام انواع میکروارگانیسم ها در کدام بخشها زیست می کنند و با درک این موضوع می توانیم دریابیم که چطور باید انواع مختلف اکوسیستم ها را احیا کنیم و چگونگی تغییرات اقلیمی را دریابیم."
از دست دادن بخش هایی از این شبکه به احتمال قوی می تواند "چرخه بازخورد گرمایش و تصاعد کربن" را تشدید کند.
دو گروه متفاوت از این قارچ ها وجود دارد. نوع "AM" که به ریشه میزبان نفوذ می کند و نوع "EM" ریشه ها را احاطه می کند بی آنکه در آنها نفوذ کند.
قارچ "EM" عمدتا در آب و هوای معتدل و جنگل های شمالی زیست و کربن بیشتری را از اتمسفر به دام می اندازد. این قارچ ها در برابر تغییرات اقلیمی آسیب پذیرترند.
قارچ های "AM" بیشتر در نواحی گرمسیری غالب هستند و به یک چرخه سریع کربن دامن می زنند.
براساس این مطالعه ۶۰ درصد درختان به قارچ "EM" متصل هستند اما با افزایش دمای زمین، این قارچ ها و درختان مرتبط با آنها افت می کنند و جای خود را به قارچ های "AM" میدهند.
آقای کراوتر می گوید: "آن انواعی از قارچ ها که به انباشت کربن خیلی زیاد در خاک کمک می کنند درحال از میان رفتن است و جایشان را به انواعی می دهند که کربن را در اتمسفر منتشر می کنند."
وضعیتی که می تواند تغییرات اقلیمی را تسریع کند.
پیش بینی دانشمندان این است که اگر تصاعد کربن تا سال ۲۱۰۰ کاهش نیابد امکان افت درصدی قارچ های EM و درختان وابسته به آنها وجود دارد.
نتایج این مطالعه می تواند مبنای تلاش های احیای جنگل ها مانند کمپین یک هزار میلیارد درخت سازمان ملل قرار گیرد چون کمک می کند بدانیم کدام گونه های درختی برای کدام نواحی جهت کاستن از کربن بهتر هستند./ bbc
♻️@science4lifee
قدمت این شبکه "اجتماعی" زیرزمینی به ۵۰۰ میلیون سال می رسد.
اکنون مطالعه ای بین المللی به تهیه اولین نقشه جهانی این "شبکه های همزیستی قارچ و ریشه گیاهان" منجر شده است. جزییات این مطالعه در نشریه "نیچر" تشریح شده است.
محققان از "آزمایشگاه کروتر" در موسسه "ایتیاچ زوریخ" در سوئیس و دانشگاه استانفورد آمریکا برای تهیه این نقشه از پایگاه داده های "ابتکار عمل جهانی جنگل" که اطلاعات مربوط به ۱.۲ میلیون قطعه جنگل با ۲۸ هزار گونه از بیش از ۷۰ کشور را شامل می شود استفاده کردند.
پروفسور توماس کراوتر از نویسندگان این گزارش به بی بی سی گفت: "این اولین بار است که توانسته ایم جهان زیر پایمان را در ابعاد جهانی درک کنیم."
این تحقیقات نشان می دهد که شبکه همزیستی قارچ و ریشه گیاهان (مایکوریزال) در محدود کردن تغییرات اقلیمی چقدر اهمیت دارد و چقدر در برابر تاثیرات آن آسیب پذیر است. مایکوریزال به قارچ هایی گفته می شود که رابطه ای متکی بر همزیستی با گیاهان تشکیل می دهند.
پروفسور کراوتر می گوید: "درست مثل اسکن امآرآی مغز که به درک چگونگی عملکرد مغز کمک می کند، این نقشه جهانی از قارچ های زیر خاک به درک چگونگی عملکرد اکوسیستم های جهانی کمک می کند."
"در نتیجه متوجه شدیم که کدام انواع میکروارگانیسم ها در کدام بخشها زیست می کنند و با درک این موضوع می توانیم دریابیم که چطور باید انواع مختلف اکوسیستم ها را احیا کنیم و چگونگی تغییرات اقلیمی را دریابیم."
از دست دادن بخش هایی از این شبکه به احتمال قوی می تواند "چرخه بازخورد گرمایش و تصاعد کربن" را تشدید کند.
دو گروه متفاوت از این قارچ ها وجود دارد. نوع "AM" که به ریشه میزبان نفوذ می کند و نوع "EM" ریشه ها را احاطه می کند بی آنکه در آنها نفوذ کند.
قارچ "EM" عمدتا در آب و هوای معتدل و جنگل های شمالی زیست و کربن بیشتری را از اتمسفر به دام می اندازد. این قارچ ها در برابر تغییرات اقلیمی آسیب پذیرترند.
قارچ های "AM" بیشتر در نواحی گرمسیری غالب هستند و به یک چرخه سریع کربن دامن می زنند.
براساس این مطالعه ۶۰ درصد درختان به قارچ "EM" متصل هستند اما با افزایش دمای زمین، این قارچ ها و درختان مرتبط با آنها افت می کنند و جای خود را به قارچ های "AM" میدهند.
آقای کراوتر می گوید: "آن انواعی از قارچ ها که به انباشت کربن خیلی زیاد در خاک کمک می کنند درحال از میان رفتن است و جایشان را به انواعی می دهند که کربن را در اتمسفر منتشر می کنند."
وضعیتی که می تواند تغییرات اقلیمی را تسریع کند.
پیش بینی دانشمندان این است که اگر تصاعد کربن تا سال ۲۱۰۰ کاهش نیابد امکان افت درصدی قارچ های EM و درختان وابسته به آنها وجود دارد.
نتایج این مطالعه می تواند مبنای تلاش های احیای جنگل ها مانند کمپین یک هزار میلیارد درخت سازمان ملل قرار گیرد چون کمک می کند بدانیم کدام گونه های درختی برای کدام نواحی جهت کاستن از کربن بهتر هستند./ bbc
♻️@science4lifee