Download Free PDF Version
AHPub.ir
@Arash_Hoseinian

​​❈ نقش چشمداشت

معمولا ما از بسیاری از پایایی‌های دریافتی‌مان کاملا ناآگاهیم — درست همان طور که اغلب به دیگر راه‌هایی که مغزمان به کار می‌پردازد توجه به خرج نمی‌دهیم. یکی دیگر از این شیوه‌ها بر پایه‌ی نیروی چشمداشت است. گاهی ما کاملا آنچه را که انتظار داریم دریابیم، بی‌توجه به اینکه چه چیزی واقعیت است، در می‌یابیم. پژوهش نشان داده است که وقتی مردم انتظار دارند که انگیختاری مشخص را دریابند (مثلا نوری را ببینند یا صدایی را بشنوند)، آنان اغلب آن را در می‌یابند — حتی وقتی هیچ انگیختاری در کار نباشد. در یک آزمایش از سوژه‌ها خواسته شد تا زمان دیدن درخشش نور در یک راهرو راه بروند. نیاز به گفتن نیست که برخی از آنان ایستادند و گفتند که درخشش را دیده‌اند — اما اصلا نوری در کار نبود. در سایر مطالعات، سوژه‌ها انتظار داشتند تا شوک الکتریکی را تجربه کنند، یا گرما را احساس نمایند، یا بوهایی خاص را استشمام کنند، و با وجود عدم حضور انگیختار متناسب، بسیاری آنچه را که انتظار داشتند، تجربه کردند. آنچه که واقعا ارائه شد، پیشنهاد پدیدار شدن احتمالی آن انگیختار بود. به سوژه‌ها توهم دست داده بود (به عبارتی اشیا یا رویدادهایی را که هیچ وجود عینی نداشتند، دریافته بودند یا ظاهرا دریافته بودند.) پس اگر ما نرمال باشیم، چشمداشت یا پیشنهاد می‌تواند باعث شود که ما چیزی را که اصلا وجود ندارد، درک کنیم. مطالعات نشان می‌دهند که این دریافتن به ویژه هنگامی درست است که انگیختار دوپهلو یا مبهم باشد یا هنگامی که مشاهده‌ی واضح به دشواری صورت گیرد.
ما همگی چنین توهماتی داشته‌ایم. اندرو نئر روانشناس، تجربه‌ی متداول نگریستن به ساعت و «دیدن» حرکت عقربه ثانیه شمار را مثال می‌آورد — بعد می‌بینیم که عقربه دیگر تکان نمی‌خورد. آیا تاکنون وقتی شبی تاریک پیاده به منزل بر می‌گردید سایه شخصی ایستاده را دیده‌اید و بعد فهمیدید که آن شخص یک بوته بوده است؟ آیا زیر دوش بوده‌اید و زنگ تلفن را شنیده‌اید، و بعداً دریافتید که زنگ زدن تنها در ذهن‌تان رخ داده است؟

📕 برشی از کتاب، چگونه درباره‌ی چیزهای عجیب بیندیشیم؟ / تئودورشیک، لوئیس وُن

@science4lifee

#چشمداشت #توهم

​​❈ زیبایی علم در چیست؟

شــما امروز می‌توانید معلم ارســـطـــو باشــــید. می‌توانید کاری کنید تا از شدت هیجان مو به تنش سیخ شود. بله، بدون شــک ارسطو همه چیزدانی جامع الاطراف و خردمندی در میان همه اعصار بود؛ اما شما امروز چیزهای بیشتری در مقایسه با او درباره جهان می‌دانید و قادرید فهمی عمیق‌تر از سازوکار همه چیز داشته باشید. من نمی‌گویم شـما از ارسطو باهوش‌ترید. هوش مهم نیست؛ بلکه نکته اصلی این است که علم، فعالیتی انباشتی است و ما اکنون (بعد از ارسطو) زندگی می‌کنیم. فرزندان و نوادگان ما چطور؟ آن‌ها به ما چه خواهند گفت؟ هرچه باشد، قطعا روند انباشتِی علم با ما به پایان نخواهد رسید! واقعیت این است که دو هزار سال بعد، آدم‌هایی معمولی که تنهـا چند کتاب علمی خوانده‌اند، می‌توانند معلِم ارسطوهای امروز باشند.

ریچارد داوکینز
ترجمه: سپنتا نوروزیان

@science4lifee

#ریچارد_داوکینز #زیبایی_علم

@science4lifee

#جوردانو_برونو #گفتاورد

​​❈ انقلاب پیش‌بینی ناپذیر است ‌— چرا باید تاریخ بخوانیم؟

تاریخ را نمی‌توان با تکیه به علت و معلول توضیح داد و نمی‌توان پیشگویی‌اش کرد، زیرا فاقد نظم معین است. نیروهای بسیار زیادی در کارند و کنش متقابل آن‌ها به قدری پیچیده است که حتی تغییرات ناچیزی در توان این نیروها و شیوه کنش متقابلشان می‌تواند تغییرات عظیمی در نتایج ایجاد کند. و این تمام ماجرا نیست. تاریخ چیزی است که آن را نظام آشفته (chaotic system) «سطح دوم» می‌نامند. نظام آشفته به دو شکل است. آشفتگی سطح اول آشفتگی‌ای است که به پیش‌بینی‌هایی که راجع به آن می‌شود واکنش نشان نمی‌دهد. مثلا آب و هوا یک نظام آشفته سطح اول است که اگرچه متاثر از عوامل بسیاری است، اما می‌توانیم الگوهای کامپیوتری‌ای بسازیم که تعداد هرچه بیشتری از این عوامل دخیل را بسنجد و پیش‌بینی‌های هواشناسی هرچه بهتری به دست دهد.
آشفتگی سطح دوم آن است که به پیش‌بینی‌هایی که درباره‌اش می‌شود عکس‌العمل نشان می‌دهد و برای همین هیچوقت نمی‌توان آن را به طور دقیق پیش‌بینی کرد. بازار مثالی از نظام آشفته سطح دوم است. اگر یک برنامه کامپیوتری تدوین کنیم که قیمت فردای نفت را با دقت صد در صد پیش‌بینی کند چه خواهد شد؟ بهای نفت بلافاصله به این پیش‌بینی عکس‌العمل نشان خواهد داد، در نتیجه این پیش‌بینی تحقق نمی‌یابد. اگر بهای جاری نفت بشکه‌ای ۹۰ دلار باشد و برنامه کامپیوتری دقیق ما پیش‌بینی کند که قیمت فردا به ۱۰۰ دلار خواهد رسید، تاجران برای خرید نفت هجوم خواهند برد تا بتوانند از این افزایش بهای پیش‌بینی شده سود ببرند. در نتیجه قیمت نفت به جای فردا همین امروز به بشکه‌ای ۱۰۰ دلار افزایش خواهد یافت. اما فردا چه خواهد شد؟ کسی نمی‌داند.
سیاست هم مثال دیگری از نظام آشفته سطح دوم است. بسیاری از مردم شوروی‌شناسان را به باد انتقاد می‌گیرند که چرا نتوانستند انقلاب‌های ۱۹۸۹ را پیش‌بینی کنند، و کارشناسان امور خاورمیانه را سرزنش می‌کنند که چرا نتوانستند انقلاب‌های بهار عربی را در سال ۲۰۱۱ پیش‌بینی کنند. این انتقادها غیرمنصفانه است. طبق تعریف، انقلاب پیش‌بینی ناپذیر است. انقلاب پیش بینی پذیر هرگز رخ نخواهد داد.
چرا نه؟ تصور کنید که در سال ۲۰۱۰ هستیم و یک کارشناس مجرب علوم سیاسی با همکاری یک نابغه کامپیوتر الگوریتم خطاناپذیری را ایجاد کرده‌اند که، با وصل شدن به یک دستگاه رابط جذاب، می‌تواند به عنوان «پیشگویی کننده انقلاب» به بازار عرضه شود. این‌ها خدمات خود را به رئیس جمهور مصر، حسنی مبارک، ارائه می‌کنند و در ازای یک پیش پرداخت سخاوتمندانه، به او می‌گویند که بر اساس پیش‌بینی‌هایشان در طول یک سال آینده انقلابی در مصر به وقوع خواهد پیوست. عکس‌العمل مبارک چه خواهد بود؟ او به احتمال قوی مالیات‌ها را پایین می‌آورد، میلیاردها دلار بین عموم شهروندان بذل و بخشش می‌کند، و برای محکم کاری نیروهای امنیتی خود را هم تقویت می‌کند. اقدامات پیشگیرانه کار خود را می‌کند. آن سال می‌آید و می‌رود و در کمال تعجب انقلابی رخ نمی‌دهد. مبارک اجرت پرداخت شده را طلب می‌کند و سر دانشمندان فریاد می‌زند: «الگوریتمتان بی‌ارزش است! من می‌توانستم به جای اینکه آن همه پول را تلف کنیم با آن یک قصر دیگر برای خودم بسازم!» اما دانشمندان در دفاع از خود می‌گویند: «انقلاب برای این رخ نداد که ما پیش‌گویی‌اش کردیم». مبارک، در حالی که به نگهبانان اشاره می‌کند آن‌ها را دستگیر کنند، می‌گوید: «پیشگویانی که چیزهایی را پیش‌گویی می‌کنند که رخ نخواهد داد؟ ... من می‌توانستم ده جور از این‌ها را در بازار قاهره با یک مشت پول خرد بخرم.»
پس چرا باید تاریخ بخوانیم؟ تاریخ، بر خلاف فیزیک یا اقتصاد، وسیله پیش‌بینی درست حوادث نیست. تاریخ را نه به این دلیل که بتوانیم آینده را پیش‌بینی کنیم بلکه برای این می‌خوانیم که افق دیدمان را گسترش دهیم و درک کنیم که وضعیت کنونی ما نه طبیعی است و نه اجتناب ناپذیر، و در نتیجه امکانات بسیار بیشتری از آنچه تصور می‌کنیم در برابر خود داریم. برای مثال، مطالعه اینکه چطور اروپاییان بر آفریقایی‌ها مسلط شدند ما را قادر می‌سازد درک کنیم که هیچ چیز طبیعی یا اجتناب ناپذیری در سلسله مراتب نژادی وجود ندارد، و این که دنیا ممکن است به گونه دیگری سازماندهی شود.

📕 برشی از کتاب انسان خردمند / یووال نوح هراری

@Science4lifee

#انسان_خردمند #یووال_نوح_هراری #انقلاب #پیش_بینی

❈ شگفت انگیزترین حقیقت کیهان

شگفت انگیزترین حقیقت کیهان، دانش اســت. فهمیدن اینکه اتم‌های سازنده حیات روی زمین، اتم‌هایی کــه بدن انسان را می‌ســازند، درون دیگ‌های جوشان ستارگانی پدید آمده‌اند که در هسته خود عناصر سبک را به عناصر سنگین تبدیل کردند؛ در شرایطی با حرارت و فشار بســیار بالا. از بین این ستارگان، آنهایی که بزرگ و سنگین‌اند، در آخرین سال‌های عمر خود بی‌ثبات و ناپایدار می‌شوند و در نهایت در خود فرو می‌ریزند و منفجر می‌شوند و محتویات درون خود را در سرتاسر کهکشان پخش می‌كنند. محتویات آن‌ها کربن، نیتروژن، اکسیژن و تمام عناصر بنیادی حیات اســت. این عناصر، بعدها قسمتی از ابرهای گازی و غباری خواهند شد که فشرده شده، در خود فرو می‌ریزند و نسل بعدی منظومه‌های خورشیدی را پدید می‌آورند. بعد از آن سیاره‌هایی تشکیل می‌شوند که عناصر ضروری برای حیــات را در خود دارند. وقتی به آسمان شب نگاه می‌کنم، می‌بینم که بله، ما بخشی از این کیهان هستیم، ما درون این کیهانیــم و مهم‌تــر آنکــه کیهان نیــز درون بدن ماســت. وقتی این حقیقت را برای مردم بازگو می‌کنم، می‌بینم بیشتر مردم احساس ناچیز بودن می‌کنند؛ چرا که آن‌ها کوچک‌اند و کیهان بســیار بــزرگ؛ امــا من احساس بزرگی می‌کنم؛ چون اتم‌های بدنم از همان ستاره‌ها آمده‌اند. میان ما و کیهان پیوندی نزدیک برقرار است. ما در وقایع و رویدادهای جهان اطراف خود سهیم هستیم. این چیزی است که در زندگی به آن می‌رسیم.

نیل دگراس تایسون
ترجمه: سپنتا نوروزیان

@science4lifee

#نیل_دگراس_تایسون #حقیقت_کیهان #علم

تشنج ( سیژر ) یک اتفاق ناگهانی ناشی از فعالیت نورونی هم زمان یا بیش از حد در مغز است.

بسته به انتشار دیس شارژها، این فعالیت غیر طبیعی مغزی تظاهرات متفاوتی دارد که می تواند به صورت یک حرکت تکان دهنده شدید تا یک پدیده تجربی یا یک احساس باشد که توسط فرد دیگری به طور واضح قابل درک و دیدن نیست

تشنج فوکال: از یک نقطه مشخص در یک نیمکره مغزی منشا می گیرد ( معمولا همراه با اشکال در ساختار مغز است )

ژنرالیزه : از هر دو نیمکره مغز منشا می گیرد( معمولا اشکال در بیوشیمی و سلولی و عوامل گسترده تر است ).

که

EEG intracranial
یا
Electrocorticography
یا
ECoG 
که در تصویر می بیند
جهت ثبت مستقیم سیگنال از مغز مورد استفاده قرار می‌گیرند که در جراحی اپی لپسی های مقاوم به درمان کاربرد دارد.

هنگامی که بیمار به یک داروی ضد تشنج پاسخ ندهد از چند داروی ترکیبی برای کنترل تشنج استفاده میکنیم که عموما از داروهای با مکانیسم عملکردی متفاوت استفاده میشود ، اگر بیمار علی رغم تلاش برای درمان دارویی مناسب پاسخ به درمان نداد جراحی پیشنهاد میشود.

مثلا جراحی ها که در اپی لپسی لوب تمپورال انجام میشود برداشتن برداشتن لوب تمپورال یا برداشتن محدود تر ( هیپوکامپ و آمیگوال) است

زمانی که ناحیه ای قابل برداشتن نباشد
سعی میشود ارتباط آن ناحیه با نواحی درگیر مختل شود

حال جهت فهمیدن اینکه کانون تشنج و کجاست از کجا شروع شده تا همان ناحیه مورد جراحی قرار بگیرد لازم است ابتدا از HR MRI و PET و MEG و EEG استفاده کرد وقتی مکان فرضی شروع تشنج شناخته شد حین جراحی میتوان جهت اطلاع دقیق از محل شروع تشنج الکترودهای ساب دورال یا ایمپلنت های عمقی استفاده کرد که بیمار تحت مانیتورینگ الکتروفیزویولوژیک قرار میگیرد ( iEEG که در تصویر می بینید )

این تکنولوژی باعث میشود تا جراح دقیق تر جراحی کرده و دچار اشتباه در تشخیص درست محل شروع تشنج نشود و با حداقل صدمه به مغز و کمترین کاهش کیفیت زندگی بیمار ، بیشترین نتیجه را بگیرد

میزان موفقیت به حدی بوده که بیمارانی که مبتلا به اپی لپسی مقاوم لوب تمپورال بودند پس از انجام جراحی ۷۰ درصد کاملا درمان شده و هیچ تشنجی نداشته اند و ۱۵_۲۰ درصد تا ۹۰ درصد شاهد کاهش تشنج بوده اند

شبکه های اجتماعی، سلبریتی ها و فالورها

ماهیت اشتراکها توسط سلبریتی ها و فالورها چیست؟
تبلیغات در شبکه های اجتماعی ..

هنگامی که شخصی را در اینستاگرام فالو می کنید چه اتفاقی در این بین می‌افتد؟
علم به دنبال پاسخ به چنین رویدادی است.

مقاله زیر را مطالعه کنید.

بخش پنجم

چرا در شبکه های اجتماعی کامنت می گذاریم (نظر می دهیم) و تاثیر آن چیست؟

اغلب تجار بر گفتگوی بین مشتریان توجه داشته و اهمیت آن را بسیار بالا می دانند.
در واقع این گفتگوها و برخورد ها، احتمالات و قواعد حمایت طولانی مدت از یک برند را پایه ریزی و شکل می دهند.
بسیار شگفت انگیز و قابل توجه است که مشتریان احساسات متفاوتی نسبت به برند ها دارند.
بررسی و مطالعه بر روی 7 هزار مصرف کننده نشان داد که 23 درصد از آنها با برندها ارتباط داشته اند.
13 درصد این افراد ارتباطی مداوم و مستمر با برند مورد علاقه خود داشته و برای این ارتباط دلایل مختلفی را بیان کرده اند.

مصرف کنندگان بیان کرده اند که وجود اشتراکات ارزشمند با یک برند (این سخن شامل اشتراکات فالورها و سلیبریتی ها نیز می باشد) عاملی مهم در ارتباط با آن نسبت به فعالیتهای متفرقه دیگر می باشد.

نکته مهم و قابل توجه این است که نباید قدرت و تاثیر کامنتها را دست کم گرفت.

کامنتها در واقع می توانند تاثیرشگفت انگیز و باورنکردنی داشته باشند.
اشتراک تجربه از پدیده ای، به شکل کامنت با دیگران، بر روی دیدگاه و تصمیم آنها بسیار تاثیر گذار است.
85 درصد از ما با خواندن نظرات و پاسخهای دیگران در مورد موضوعی، قادر به فهم و تحلیل اطلاعات و اتفاقات هستیم و در این بین نظرات‌ مان نیز متاثر از این کامنت‌ ها است.

تحلیل اطلاعات

آنچه بیان شد به این معناست که در واقع کامنت ها قادر به تغییر ذهن مان هستند و این موضوع پشتوانه علمی نیز دارد.
بر اساس مطالعه و تحقیقی که بر روی سایتهای خبری انجام گرفته است، کامنتها براحتی می توانند به نویسنده حمله کنند و به شکلی عجیب بدون هیچ پشتوانه واقعی او را به چالش بکشند.
این حملات در قالب کامنت برای تغییر ذهن و همچنین برداشت مثبت و منفی از یک موضوع کافی هستند.
هنگامی که خبری منتشر می شود مخاطب در نگاه اول برداشت خود را از خبر انجام می دهد اما هنگامی که کامنت ها را مطالعه می کند، نظرات و دیدگاه های مختلفی که از طریق کامنت ها بیان می شوند در واقع برداشت اول شخص نسبت به خبرها را تغییر می دهند.

از طرفی در بحث تبلیغات و برندها، صحبتهای به ظاهر معقولانه در مورد یک برند حتی در صورت منفی بودن و عدم صحت، باعث دیده شدن به شکل صادقانه و درست می شود. (هر چند یک سلیبریتی برندی را تبلیغ می کند که فالور به آن توجهی نمی کند اما در واقع تاثیر بر روی فالور ایجاد می شود)

در تحقیقی مشتریان حاضر به پرداخت 41 دلار بیشتر بابت یک برند ساعت بودند که در آن کامنتهای محترمانه منفی (ایرادات برند) وجود داشتند. این مقایسه نسبت به برندی بود که در آن اقدام به حذف کامنتها شده بود.
به طور کلی کامنتهایی که در مورد شماست، پژواکی از شما در فضای مجازی هستند و بیان می کنند که در واقع شما چه کسی هستید.
این موضوع و اتفاق قاعدتاً منطقی نیست اما فعالیت و رفتار مغزمان به این شکل بوده و ساز و کار مغز در برخورد با چنین شرایطی اینگونه عمل می کند.


فعالیت شما در فضای مجازی متاثر از کامنتها می باشد. ممکن است شما اشخاص را در شبکه های اجتماعی نشناخته و برای شما اهمیتی نداشته باشند اما همین اشخاص با کامنتهای خود فعالیت، رفتار و ذهن شما را کنترل می کنند که البته این تاثیر در برخی موارد متقابل می باشد.


پایان بخش پنجم



✏️mike nobdy


به ما بپیوندید


@irangreatwal

​​آرمانِ پیشرفت

تا زمان انقلاب علمی، اغلب فرهنگ‌های بشری به پیشرفت باور نداشتند. گمان می‌کردند که عصر طلایی به گذشته تعلق دارد و جهان، اگر رو به ویرانی نباشد، در رکود به سر می‌برد. تبعیت جدی از خرد اعصار ممکن بود گذشته شیرین را بازگرداند و امکان داشت خلاقیت بشر این یا آن جنبه از زندگی روزمره را اصلاح کند. با این حال، تصور می‌شد که دانش و مهارت بشری امکان غلبه بر مشکلات اساسی جهان را به ما نمی‌دهد. وقتی حتی محمد و عیسی و بودا و کنفوسیوس - که هر آنچه را می‌باید می‌دانستند - قادر به از بین بردن قحطی و بیماری و فقر و جنگ نبودند، چه طور انتظار داشته باشیم که چنین کنیم؟
بسیاری از ادیان اعتقاد داشتند که روزی مسیح موعود ظهور خواهد کرد و به تمام جنگ‌ها و قطحی‌ها و حتی خود مرگ پایان خواهد داد. اما این تصور که بشر بتواند این کار را، با یافتن دانش جدید و اختراع ابزارهای نوین بکند نه تنها مضحک بلکه ناشی از غرور به نظر می‌رسید. داستان برج بابل، داستان ایکاروس، داستان گولم و بی‌شمار افسانه‌های دیگر به بشر می‌آموخت که هر تلاشی برای فراتر رفتن از محدودیت‌های بشری حتما به يأس و فاجعه منجر خواهد شد.
وقتی فرهنگ مدرن اذعان کرد که بسی چیزهای مهم وجود دارند که هنوز راجع به آن‌ها چیزی نمی‌داند، و وقتی اذعان او به نادانی با این اندیشه پیوند خورد که کشفیات علمی می‌تواند نیروی جدیدی به ما بدهد، مردم به این گمان افتادند که شاید بالاخره پیشرفت واقعی امکان پذیر باشد. همچنان که علم، یکی یکی، شروع به حل مسائل غیرقابل حل کرد، بسیاری به این باور رسیدند که انسان، با به کار گرفتن دانش جدید، می‌تواند بر هر مشکلی فائق آید. فقر، بیماری، جنگ، قحطی، کهولت و حتی خود مرگ دیگر سرنوشت اجتناب ناپذیر بشر نبودند بلکه فقط حاصل نادانی ما بودند.
یک نمونه شناخته شده صاعقه است. بسیاری از فرهنگ‌ها صاعقه را پُتک یک خدای خشمگین برای مجازات گناهکاران می‌دانستند. در نیمه قرن هجدهم، بنجامین فرانکلین، در یکی از معروف‌ترین آزمایش‌های علمی تاریخ، بادبادکی را در حین یک طوفان رعد و برق هوا کرد تا نشان دهد که رعد و برق چیزی جز یک جریان ساده الکتریکی نیست. مشاهدات تجربی فرانکلین همراه با دانش او درباره ویژگی‌های انرژی الکتریکی، او را قادر ساخت تا برق‌گیر را اختراع کند و خدایان را خلع سلاح سازد.

📕 برشی از کتاب انسان خردمند / یووال نوح هراری

@science4lifee

#انسان_خردمند #یووال_نوح_هراری #علم #آرمان_پیشرفت

ویژگی‌های منحصربه‌فردی که ما را از اجدادمان جدا می‌کند چه‌ چیزهایی هستند؟


منبع:
1.darwinday.ir
http://www.worldsciencefestival.com/2015/09/infographic-look-human-uniqueness/

@science4lifee

#فرگشت

❈ جستجوی شفافیت در ابهام

https://bit.ly/2WWS5Fj

@science4lifee

#پاریدولیا

💢نمایش پایستگی تکانه (مومنتوم) زاویه‌ای توسط والتر لوین
🌿🍂 @science4lifee
https://www.instagram.com/p/BzHcVYEFWeh/?igshid=16yg4w5a2ys5g

❈ انجمن متخصصین پوست ایران؛ بعضی از تبلیغات پزشکی دروغ است / فریب نخورید

به اعتقاد متخصصین عضو این انجمن، رفع معجزه آسای ریزش مو و درمان طاسی در مدت چند هفته و چند ماهه، رفع سفیدی موها و بازگشت رنگ مو به حالت اول، تبلیغ کذب بوده و چنین محصولی تاکنون تولید، ابداع یا اختراع نشده است و با توجه به علل فیزیولوژیک و توارثی ریزش مو و سفید شدن مو چنین ادعایی پایه علمی ندارد.

در مواردی که وزارت بهداشت فرمولاسیون یک دارو و مواد موثره در آن را مورد تایید قرار می دهد، این تایید نمی تواند مجوز و مبنای تبلیغات گسترده و گزاف در خصوص اثربخشی قطعی محصولات یاد شده باشد.

هشدار دیگر در مورد تبلیغات پیرامون برخی فرآورده ها و تجهیزات زیبایی یا درمانی پوست، مو و جوانسازی (از قبیل کرم های ضد جوش یا ضد چروک یا تجهیزات پاکسازی و جوانسازی پوست) در کشور است که متاسفانه توسط افراد غیر پزشک و غیر متخصص مورد استفاده قرار می گیرند و مبادی ورودی و کیفیت اثر بخشی آنها مورد تایید نیست و حتی می توانند پیامدهای زیانبار برای سلامت و پوست درکنار تحمیل هزینه های فروان بر هموطنان به همراه داشته باشند.

انجمن متخصصین پوست ایران ضمن همکاری با دستگاه های مسئول به منظور تنویر افکار عمومی، آمادگی لازم را جهت اطلاع رسانی علمی و صحیح و پاسخ به سوالات مرتبط در این موارد اعلام می دارد.

https://gourl.page.link/L7rd

❈ میم‌ها چیستند؟

میم‌ها عبارتند از عادات، مهارت‌ها، رفتارها و یا داستان‌هایی که با تقلید شدن از شخصی به شخص دیگر انتقال می‌یابند. میم‌ها نیز همانند ژن‌ها برای انتقال یافتن رقابت می‌کنند؛ اما پیوند‌های شیمیایی نیست که آن‌ها را در درون سلول قفل می‌کند، بلکه اطلاعاتی هستند که از مغزی به مغز دیگر و یا از مغزها به کامپیوترها، کتاب‌ها و کارهای هنری می‌جهند.
میم‌های موفق در پهنه جهان گسترش می‌یابند و در مسیر خود، ذهن‌ها و فرهنگ‌ها را شکل می‌دهند. آن‌ها که ناموفق‌اند، می‌میرند.
میم‌ها غالبا گرد هم می‌آیند تا میمستانی عظیم بسازند. بسیاری از آن‌ها زندگی ما را بهبود می‌بخشند، نظیر سیستم مالی یا قضایی، تئوری‌های علمی، ورزش و هنر. اما برخی میم‌ها همانند عفونت و یا انگل، از میزبانی به میزبان دیگر می‌جهند. نظیر طب دروغین، فرقه، تئوری توطئه، ویروس کامپیوتری و یا بدافزار. آن‌ها با استفاده از ابزارهای تهدید و تطمیع، میزبان را وادار به نسخه برداری از خود می‌کنند.
بسیاری از ادیان نیز چنین عمل می‌کنند و به همین دلیل است که ریچارد داوکینز آن‌ها را ویروس‌های ذهن می‌نامد. کاتولیک‌ها موظف‌اند که فرزندان زیادی داشته باشند تا میم‌هایی که خود آموخته‌اند را به آن‌ها انتقال دهند. این میم‌ها بر ایمان قلبی و سرکوب تردیدها بنا شده‌اند. دعا کردن، خواندن سرودهای روحانی، حضور در مراسم کلیسا و یا مشارکت در ساخت بناهای عظیم و باشکوه، همگی از جمله رفتارهای هزینه‌بر می‌باشند که به بقای این میم‌ها کمک می‌کنند. تهدید و تطمیع‌های ناآزمودنی نظیر ترس از جهنم و یا امید به بهشت است که مردم را وامی‌دارد تا اینگونه رفتار کنند. اسلام از میم‌های خود با مجازات شدید کافران و مرتدان محافظت می‌کند. اینگونه است که میم‌های دینی با موفقیت گسترش می‌یابند در حالیکه منفعتی نداشته و حتی در بدترین حالت، حامل خود را به کشتن می‌دهند. 
اما خودآگاهی چیست؟ یکی از ایده‌های موجود این است که "خویشتن" نیز خودش یک میمستان و یا مجتمع میمی است؛ گروهی از میم‌ها که در کنار یکدیگر شکوفا می‌شوند و هر بار که از واژه "من" استفاده می‌کنیم، قدرت می‌گیرند.
عباراتی نظیر: 
"من می‌خواهم که ....."، 
"من باور دارم که ....."، 
و یا "من میدانم که ....." 
همگی بر این توهم دامن می‌زنند که ما خویشتنی در درون خود داریم که تجربه‌های ذهنی ما را آگاهانه درک می‌کند. اما در واقع، این‌ها فقط کلماتی هستند که تکرار می‌شوند و میم‌هایی که با یکدیگر رقابت می‌کنند تا ما را آنگونه که هستیم بسازند: یک ماشین میمیِ متوهم.

📕 مقدمه‌ای بر آگاهی / سوزان بلکمور

@science4lifee

#میم

❈ قضیه‌ی بلوندلو

سوای آموختن دیدن، هنر دیگری را نیز باید فرا گرفت. ندیدن آن چه که نیست. (ماریا میچل)

برساختن دریافتی، در تمام شکل‌هایش، برخی از عجیب‌ترین اپیزودهای تاریخ علم را توضیح می‌دهد. این امر بیان می‌کند که چرا دانشمندان در آلمان نازی فکر می‌کردند می‌توانند تفاوت‌های فیزیکی ناموجود بین ذرات خون یهودیان و آریایی‌ها را ببینند. این واقعیت نشان می‌دهد که چرا بیش از یکصد سال پیش، اخترشناس ایتالیایی جووانی اسکیاپارلی (و سپس اخترشناس آمریکایی پرسیوال لوول) ادعای مشاهده‌ی کانال‌هایی بر سطح مریخ کردند (لوول حتی نقشه‌ای مفصل از این کانال‌ها را منتشر کرد.) عکس‌های برداشته شده توسط مارینر ۹ چیزی را متناظر با آن چه اسکياپارلی و لوول گفتند دیده‌اند، نشان نداد. همچنین برساختن دریافتی قضیه‌ی بدنام پروفسور رنه بلوندلو را توضیح می‌دهد. بلوندلو (۱۸۴۹ تا ۱۹۳۰) عضو فرهنگستان علوم فرانسه و فیزیکدانی بسیار سرشناس در دانشگاه نانسی فرانسه بود. در ۱۹۰۳ نه چندان پس از کشف پرتوهای X و دیگر شکل‌های تابش توسط دانشمندان، بلوندلو از کشف نوع دیگری از تابش خبر داد. به افتخار دانشگاه، وی آن را پرتوهای N نامید. بنا به پژوهش وی، حضور پرتوهای N را میشد با چشم انسان آشکارسازی کرد و این که آن‌ها توسط برخی فلزات (ولی نه چوب) گسیل می‌شدند. آن‌ها درخشندگی جرقه را افزایش می‌دادند. هنگامی که آن‌ها به سمت اشیای اندود شده با رنگی نورتاب هدایت می‌شدند، آن اشیا درخشان‌تر می‌شدند. و هنگامی که پرتوهای N حاضر بودند، به دیدن بهتر چشم در نور اندک کمک می‌کردند. به زودی چندین بررسی پژوهشی کشف بلوندلو را تایید کرد. دانشمندان متعددی از دیگر ویژگی‌های عجیب پرتوهای N خبر دادند. اما همه چیز بر وفق مراد نبود. دانشمندان بیرون از فرانسه نتوانستند نتایج بلوندلو را باز آفرینی کنند. بسیاری از فیزیکدانان در وجود پرتوهای N شک کردند چون تمام آزمایش‌ها بر مبنای قضاوت‌های ذهنی بود. به جای استفاده از دستگاه‌ها برای گردآوری داده‌های عینی، پژوهشگران بر مشاهدات افراد برای تعیین نتایج تکیه داشتند. مثلا برای قضاوت پیرامون افزایش درخشندگی اشیا از افراد استفاده شده بود (آزمایشی استاندارد برای حضور پرتوهای N). بیشتر دانشمندان آن هنگام می‌دانستند، كما این که اکنون می‌دانند، که این چنین قضاوت‌های ذهنی می‌تواند برگرفته از اعتقادات یا چشمداشت باشد.
فیزیکدان آمریکایی رابرت وود یکی از آن دانشمندان شکاک بود. در ۱۹۰۴ وی بازدیدی از آزمایشگاه بلوندلو داشت. بدون آگاهی بلوندلو، او برای این که بفهمد آیا پرتوهای N واقعی‌اند یا تنها زایده‌ی تفکری آرزومندانه، دست به کار آزمودن بلوندلو و سایرین شد. در یک آزمایش پرتوهای N قرار شد که وود با گذاردن ورقه‌ای سربی بین چشمه‌ی پرتوهای N و کارتی پوشیده از رنگ نورتاب به بلوندلو کمک کند. فرض بر آن بود که پرتوهای N باعث درخشان‌تر شدن رنگ می‌شوند، مگر اینکه ورقه‌ی سربی در مسیر آن‌ها قرار گرفته باشد. (بلوندلو پی برده بود که سرب کاملا پرتوهای N را سد می‌کند. قرار شد که با برداشتن و گذاشتن صفحه‌ی سربی، بلوندلو تغییرات درخشندگی رنگ را مشاهده کند. اما بدون اطلاع بلوندلو، او از چیزی استفاده کرد که پرده از واقعیت پرتوهای N برداشت. وود پشت سر هم به بلوندلو گفت که سرب سر جایش است در حالی که نبود و برعکس می‌گفت که ورقه برداشته شده در حالی که واقعا سر جایش بود. بدین ترتیب مشاهدات بلوندلو از الگویی شگفت پیروی می‌کرد. اگر او فکر می‌کرد که ورقه‌ی سربی در کار نیست و چیزی جلوی پرتوهای N را نمی‌گیرد، گزارش می‌کرد که رنگ درخشان‌تر شده است. اگر او فکر می‌کرد که ورقه‌ی سربی سر جایش است و پرتوهای N را سد می‌کند، گزارش می‌کرد که رنگ کم سوتر شده است. مشاهدات وی بر پایه‌ی اعتقادش بود و ربطی به بودن یا نبودن سرب در جایش نداشت. وود مخفیانه دیگر آزمایش‌ها در آزمایشگاه بلوندلو را دستکاری کرد و نتایجی یکسان گرفت. چنانچه بلوندلو، یا ناظری دیگر، به وجود پرتوهای N باور داشت، می‌توانست آن‌ها را تشخیص دهد - حتی در موقعیت‌هایی که وود مخفیانه آزمایش‌ها را تغییر داده بود به طوری که آشکارسازی آن‌ها ناممکن بود. در ۱۹۰۴ وود یافته‌هایش را در مجله‌ی علمی بریتانیایی Nature منتشر کرد. آشکار شد که بلوندلو و سایر دانشمندان فرانسوی قربانی برساختن دریافتی شده بودند. آن‌ها به مشاهدات شان تکیه نداشتند، و تجربه‌ی خود را تصور نمی‌کردند. اعتقاد قوی آنان به پرتوهای N شیوه‌ای را که باید در می‌یافتند به سادگی تغییر داده بود. دانشمند بودن آنان را از نوعی کژتابی دریافتی که بر همگی‌شان تاثیر گذاشته بود، محافظت نمی‌کرد.

📕 برشی از کتاب، چگونه درباره‌ی چیزهای عجیب بیندیشیم؟ / تئودورشیک، لوئیس وُن

@science4lifee

#تفکر_نقادانه #بلوندلو