الگوپنداری؛ بایدها و نبایدها
تمایل به یافتن معنا و الگو، حتی زمانی که معنا و الگویی درکار نیست

~ یاسر سلیمی دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی مکانیک

صفحه‌‌ی علم روزنامه‌ی شرق، پنجشنبه، ۱۲ دی ۹۸
@science4lifee
@ScientificSkepticism

🐨یکی از کاریزماتیک ترین و مشهورترین پستانداران جهان یک قدم بزرگ به سوی حذف کامل از زمین برداشت😔
🖤🖤🖤مرگ ۸۰۰۰ کوالا در آتش سوزی های استرالیا هرگز به سادگی جبران نخواهد شد.
⚠️کشته شدن بیش از نیم میلیارد حیوان بر اثر آتش سوزی در استرالیا
#آتش_سوزی
#جنگلهای_استرالیا
@science4lifee

https://www.instagram.com/p/B6-0rhng3GF/?igshid=1qnd9g7to5q9q

#تسلیت🖤
برای از دست دادن سرمایه ملی(نخبگان) و مسافران

💎این فلز عضوی از خانواده فلزهای "یوپ" است که ویژگی ای به نام "حافظه‌ی شکلی" دارند، به این ترتیب که هرقدر هم که آن را خم کنید یا بپیچانید وقتی دوباره داغ شود شکل اولیه خود را بازمی‌یابد. به آن نیتینول می‌گویند و ظاهرا ناسا به دنبال آن است که در ماموریت بعدی به مریخ از آن بهره گیرد تا خراش‌ها و تورفتگی ها را به اسانی بتوان با داغ کردن سطوح اسیب دیده ترمیم کرد.
@science4lifee
https://www.instagram.com/p/B6_SA3MHMFE/?igshid=1wvnkjvsisg7o

🔻روبات های زنده ساخته شده از سلول‌های قورباغه

زنوبوت های "xenobots" کوچکِ حاصل از سلول ها، نویددهنده پیشرفت های قابل توجهی در زمینه دارورسانی تا پاکسازی زباله های سمی می باشند.

به گزارش ایران بیوتک نیوز @biotech_ir به نقل از ساینس دیلی، دانشمندان سلولهای زنده ای که از جنین های قورباغه جدا شده بود را تغییر کاربری دادند و آنها را به شکل فرم های کاملا جدیدی از حیات درآوردند. این زنوبوت های کوچک میلیمتری می‌توانند به سمت یک تارگت جدید حرکت کنند(مانند دارویی که باید به یک نقطه خاص در بدن بیمار منتقل شود) و پس از بریدگی خود را ترمیم کنند.

شوا بونگارد ، دانشمند علوم کامپیوتر و روبوتیک در دانشگاه ورمونت ( Vermont) می گوید: "این ماشین های زنده جدید، نه ربات سنتی هستند و نه یک گونه شناخته شده از جانوران. در حقیقت آنها یک کلاس جدید از محصولات مصنوعی ساختِ انسان هستند: یک موجود زنده قابل برنامه ریزی."
همانطور که یک کتاب که از چوب ساخته شده است، اما درخت نیست؛ سلولهای مرده به منظور پاسخ به نیاز دیگری، ترمیم شده اند.

این موجودات جدید در یک ابر کامپیوتر در UVM طراحی شده اند و سپس توسط زیست شناسانِ دانشگاه Tufts جمع آوری و مورد آزمایش قرار گرفتند. مایکل لوین می گوید:ما می توانیم کاربردهای مفید بسیاری از این روبات های زنده را تصور کنیم که سایر ماشین ها قادر به انجام آن نیستند، مانند جستجوی ترکیبات نامطبوع یا آلودگی رادیواکتیو ، جمع آوری میکرو پلاستیک در اقیانوس ها، سفر در سرخرگ‌ها جهت جدا کردن پلاک ها"

نتایج این تحقیقات جدید در تاریخ 13 ژانویه در مقالات آکادمی ملی علوم منتشر شد.
 @science4lifee
لینک خبر:
https://www.sciencedaily.com/releases/2020/01/200113175653.htm

📑 دانلود فایل pdf مقاله

A scalable pipeline for designing reconfigurable organisms. PNAS, 2020

#تکنولوژی🌞
نخستین تصاویر تلسکوپ خورشیدی دی کیست (DKIST) که با وضوح بی نظیر و بی سابقه جزییات روی سطح خورشید را نشان می دهد منتشر شد‌.
@science4lifee
🔭📡🌞
تصاویر توسط یک تلسکوپ نوساخت در #هاوایی گرفته شده است..

زیست شناس: وقتی دانشمندها به چیزی نظریه می گویند منظورشان این نیست که فقط یک حدس، یا یک فرضیه بی‌ اساس است. نظریه مجموعه ای نظام مند از تصورات و کلیت بخشی هاست، که برای تبیین طیف گسترده ای از پدیده ها مناسب است. بعضی نظریه ها با شواهدشان به نحو قانع کننده و گسترده ای تایید می شوند، و به قدری قوی اند که همه می توانند آن ها را واقعیت بشمارند، شبیه مثلا نظریه اتمی ماده، یا نظریه خورشید محوری منظومه شمسی، یا نظریه میکروب درباره علت بعضی بیماری ها. به هر حال، نظریه تطور، در طرح کلی، یکی از این هاست: شواهد به سود آن به قدری زیاد است که تقریبا همه زیست شناس ها آن را باور دارند. به نظر آنها هیچ دلیل علمی ای برای تردید در آن وجود ندارد. تنها دلیلی که باعث شده بعضی ها به آن اشکال بگیرند دیدگاه های دینی آن افراد است: کتاب مقدس داستان دیگری از منشا گونه ها به دست می دهد، و بعضی از دیندارها - خلقت باورها - ترجیح می دهند که برداشت ظاهری از کتاب مقدس داشته باشند، و آن را معتبرتر از علم می دانند. اما خیلی از دین ها داروین را کاملا قبول دارند.

📚 گفتگوهای فلسفی
@science4lifee

#نظریه #واقعیت #فقط_یک_نظریه

🔵دانشمندان چینی توانستند میان دو حافظه کوانتومی در فاصله ۵۰ کیلومتر از یکدیگر درهم تنیدگی کوانتومی ایجاد کنند.

دانشمندان توانستند دو حافظه کوانتومی را در فاصله ۵۰ کیلومتر در طول یک کابل نوری درهم‌تنیده کنند. این رکورد تقریبا ۴۰ برابر رکورد ثبت شده قبلی است.
این دستاورد تصور اینترنت بسیار سریع و بسیار امن کوانتومی را بسیار امکان پذیرتر می‌کند.
مخابرات کوانتومی بر پایه درهم‌تنیدگی کوانتومی یا همان چیزیست که انیشتین «کنش شبح‌گونه در فاصله دور» می‌نامد: در این پدیده دو ذره بسیار بهم مرتبط می‌شوند حتی اگر در یک نقطه نباشند.
حافظه کوانتومی معادل حافظه محاسباتی کلاسیکی است -توان ذخیره اطلاعات کوانتومی و حفظ آن در زمان‌های بعد- و اگر قرار باشد به آن جایی برسیم که کامپیوترهای کوانتومی واقعا کاربردی شوند کار کردن با این حافظه ثابت یکی از مهم‌ترین مسایل آن است.
جیان وای پن رهبر تیم تحقیقاتی از دانشگاه علوم و فناوری چین به رسانه استرالیایی می‌گوید: اهمیت ویژه این مقاله در افزایش فاصله درهم‌تنیدگی میان دو حافظه کوانتومی در تار نوری تا ابعاد یک شهر است.
تا جایی که به «درهم‌تنیدگی فوتون‌ها» مربوط می‌شود در گذشته ما فقط توانسته‌ایم در فضای خالی یا تارهای نوری در فاصله های دور این کار را انجام دهیم اما با اضافه کردن حافظه‌های کوانتومی به آن، کار بسیار سخت‌تر می‌شود. محققان فکر می‌کنند روش دیگری ممکن است برای این کار مناسب باشد: درهم تنیدگی اتم-فوتون در دو گره (انتهای ثابت) متوالی -که در آن اتم‌ها در دو انتها و فوتون‌ها واسطه انتقال پیام هستند.
به عبارت دیگر همان درهم‌تنیدگی فوتونی با کمی دستکاری. روشی که در آن اتم به این مجموعه اضافه می‌شود تا کارآمدی، اطمینان و پایداری را افزایش دهد.
با انتخاب درست «شبکه‌ای از گره‌ها» می‌توان نسبت به «درهم‌تنیدگی خالص فوتونی» پایه‌های محکم‌تری برای اینترنت کوانتومی فراهم آورد.
در این آزمایش دو واحد ذخیره‌سازی که به عنوان حافظه کوانتومی استفاده شدند، اتم‌های روبیدیم بودند که در پایین‌ترین‌تراز انرژی قرار داشتند.
متاسفانه هرچه طول بیشتری لازم باشد تا فوتون از یک اتم به اتم دیگر برود خطر مختل شدن سیستم افزایش می‌یابد، به همین دلیل است که رکورد جدید تا این اندازه قابل توجه است.
نکته کلیدی در افزایش چشمگیر فاصله در‌هم‌تنیدگی، تکنیکی بنام «ارتقا کاواک» است، که در آن از دست رفتن جفت‌شدگی فوتون در حین درهم‌تنیدگی کاهش می‌یابد.
به زبان ساده اینگونه است که اتم‌ها یا همان حافظه های کوانتومی را در یک حلقه مخصوص قرار می‌دهند، این کار نویزهای تصادفی که می‌توانند با سیستم تداخل کنند و حافظه را از بین ببرند کاهش می‌دهد. کاواک مزیت اضافه‌ای در بازیابی اطلاعات کوانتومی دارد.
این اتم‌های جفت‌شده و فوتون‌های تولیدی با ارتقای کاواک، گره‌ها را تشکیل می‌دهند. و سپس دانشمندان فوتون‌ها را به فرکانسی تبدیل می‌کنند که مناسب مخابره پیام در شبکه ارتباطی باشند- در این مورد شبکه مخابراتی به بزرگی یک شهر.
تیم پن قبلا هم یک رکورد ایجاد درهم‌تنیدگی میان ماهواره و زمین را در فاصله ۱۲۰۰ کیلومتر در سال ۲۰۱۷ ثبت کرده است. این سیستم ماهواره‌ای در فضا به خوبی کار می‌کند اما در جو زمین با وجود آن همه تداخل، این تارهای نوری می‌توانند افت سیگنال را کاهش دهند.
در این آزمایش گره‌های اتم هردو در یک آزمایشگاه قرار داشتند اما به هرحال فوتون‌ها می‌بایست فاصله‌ای به طول ۵۰ کیلومتر را درون کابل نوری بپیمایند. چالش‌هایی برای افزایش فاصله‌ی فیزیکی اتم‌ها وجود دارد. اما این چیزی از درست بودن موضوع کم نمی‌کند.
یکی از محققان در مقاله منتشر شده توضیح می‌دهد:«با وجود پیشرفت قابل ملاحظه، در حال حاضر بیشترین فاصله فیزیکی این گره‌ها ۱.۳ کیلومتر است و مشکلات فاصله جدایی فیزیکی بیشتر همچنان پابرجاست.»
«آزمایش ما می‌تواند تا فاصله‌های جدایی مشابه‌ای اجرا شود که بنابراین خواهد توانست ضلع عملیاتی شبکه کوانتومی اتمی را تشکیل دهد، که راه را برای رسیدن به درهم تنیدگی اتمی میان گره‌های بیشتر و در فاصله‌های طولانی‌تر هموار می‌کند.»
اینجا همان جایی است که چیزها واقعا جالب می‌شوند. با اینکه حافظه‌های کوانتومی ممکن است معادل حافظه‌های کامپیوتری در فیزیک کلاسیک باشند نسخه کوانتومی باید بتواند کارهای بسیار بیشتری انجام دهد -اطلاعات بیشتری را در زمان کمتری پردازش کند، معماهای فراتر از حد توانایی کامپیوترهای کنونی را حل کند.
وقتی کار به مخابره این اطلاعات می‌رسد فناوری کوانتومی وعده‌ی مخابره سریع‌تر و امن‌تر را با استفاده از قوانین فیزیک به ما می‌دهد- امکان آن را فراهم می‌کند که به روشی قابل اطمینان‌تر و در فاصله‌های دور این کار را انجام دهیم.

📝مترجم: #رضا_شعبانی
@science4lifee
#ادامه👇👇

محققان در مقاله منتشر شده می‌نویسند:«عملی شدن یک اینترنت کوانتومی که پردازنده‌های کوانتومی دور از هم را به یکدیگر متصل کند و شمار بسیاری از کاربردهای انقلابی مانند «محاسبات پراکنده کوانتومی» را امکانپذیر کند به درهم تنیدگی حافظه‌های کوانتومی در فاصله دور بستگی دارد.»
📝مترجم: #رضا_شعبانی

@science4lifee
لینک مقاله چاپ شده در نیچر:

https://www.nature.com/articles/s41586-020-1976-7

نوری در سایه

نقطه نورانی وسط سایه دست در تصویر بالا، نقطه آراگو (پواسون) Arago spot نیست. اما می تواند مکان چنین نقطه ای را در پشت (و در سایه یک جسم) بخوبی نشان دهد.

فرانسوا آراگو نام دانشمندی است که عملا وجود این نقطه نورانی را در پی بحث های مربوط به ماهیت ذره ای یا موجی نور نمایش داد. نام آراگو علاوه بر یک سیارک، بر یک حلقه نپتون، یک دهانه در ماه و یک دهانه در مریخ ثبت شده است.
✍ #مسعود_سعیدی
@science4lifee

در تصویر بالا، چگونگی تشکیل نقطه نورانی در پشت یک دیسک کدر نمایش داده شده است. ( در بخش بالایی تصویر از پهلو و در بخش پایینی از دید ناظر واقع در سایه).

نور در اثر پراش از لبه های بسیار صیقلی یک جسم دایره ای، در مکان مشخص شده تداخل سازنده ایجاد می کند.

از ایده تمرکز نور بر اثر این پدیده، می توان برای ساخت تلسکوپ هایی بنام Aragoscope استفاده کرد.
✍ #مسعود_سعیدی
@science4lifee

با توجه به آنکه می توان دیسک های بسیار سبک (پلاستیکی و تا شونده) اما بزرگ را به فضا ارسال کرد، ناسا طرح هایی را در دست بررسی دارد که بتوان چنین تلسکوپ هایی را در فضا بکار گرفت.

اگرچه توان گردآوری نور در این تلسکوپ ها در مقایسه با تلسکوپ هایی نظیر هابل کم است، اما با توجه به قطر بسیار بیشتر آنها، توان تفکیک زاویه ای Aragoscope می تواند 100 ها برابر هابل باشد (توان تفکیک زاویه های هابل 0.1 ثانیه قوس است).
✍ #مسعود_سعیدی
اطلاعات بیشتر:
https://www.nasa.gov/sites/default/files/atoms/files/2014_phase_i_webster_cash_the_aragoscope.pdf
@science4lifee

تیم تحلیل Professional analysis شروع به کار کرد.

#تحلیل
#سیگنال
#آموزش
#بررسی_بازارها

@Professionalanalysis1

🎓 جزوه توصیه های بهداشتی برای مقابله با ویروس کرونا

📇 تهیه شده توسط وزارت بهداشت و دانشگاه تهران
🆔 @IUST_Official