آزارگری از چند طریق روان زن را به تسخیر خود درمی‌آورد. نخست، عزت‌نفس قربانی را از بین می‌برد. این جمله را در نظر بگیرید: «او با به کار بردن الفاظی توهین‌آمیز [نظیر فاحشه، هرزه] شما را تحقیر می‌کند تا احساس بی‌ارزشی کنید.» در مطالعه‌ای که بر روی ۸،۳۸۵ زندگی مشترک (ازدواج رسمی یا زندگی با هم) انجام شد، رابطه‌ای تنگاتنگ میان خشونت شریک صمیمی (IPV) و این نوع از تخریب شخصیت مشاهده گردید. در میان زنانی که هیچ‌گونه خشونت فیزیکی از سوی شریک زندگی خود گزارش نکرده بودند، تنها ۳ درصد اظهار داشتند که شریکشان از این طریق عزت‌نفس آن‌ها را تضعیف کرده است، این آمار در میان زنانی که خشونت خفیف را گزارش کرده بودند به ۲۲ درصد می‌رسید، و در میان زنانی که به شدت مورد ضرب و شتم قرار گرفته بودند، این رقم به عدد حیرت‌انگیز ۴۸ درصد افزایش می‌یافت. همان‌طور که یکی از زنان قربانی آزار می‌گوید: «هیچ اعتماد به نفسی نداشتم و عزت‌نفسم به صفر رسیده بود. آزارگرم به من القا کرده بود که همه از من متنفرند. شرمگین و سرافکنده بودم و می‌ترسیدم کسی حرفم را باور نکند، به همین خاطر، بسیار بیشتر از آنچه باید، در آن رابطه ماندم.»

~ دیوید باس
–نظری

خشونت فیزیکی اغلب آثار فیزیکی مانند کبودی، زخم و گاهی شکستگی استخوان‌ها را به جا می‌گذارد. از آنجایی که ظاهر فیزیکی جزء کلیدی ارزش جفتی زن است، این آسیب‌ها به معنای واقعی کلمه مطلوبیت زن را برای مردان دیگر کاهش می‌دهد. حداقل به طور موقت، و اگر تکرار شود، پایدارتر می‌شود. آزار و اذیت اثر مخربی بر تغییر درک زن از اینکه چگونه ممکن است در بازار جفت‌گیری عمل کند، دارد. گاهی اوقات زن به این باور می‌رسد که خوش شانسی است که شوهرش را دارد، حتی اگر او بدرفتار باشد، او آنقدر احساس بدبختی می‌کند که خود را لایق هیچ مرد دیگری نمی‌داند.

داشتن علائم فیزیکی خشونت بار روانی دیگری را به همراه دارد - احساس شرم. راه دوم سوءاستفاده که روان زنان را می‌رباید، زنان کتک خورده از ظاهر شدن در جمع، دیدن دوستان یا ملاقات با خانواده عمیقاً خجالت می‌کشند. بسیاری از زنان مورد آزار و اذیت آنقدر شرمنده هستند که سوء استفاده را پنهان می‌کنند. آنها کبودی‌های خود را با آرایش سنگین می‌پوشانند، آنها عینک آفتابی و یقه آخوندی می‌پوشند، شرم قربانی او را بیشتر منزوی می‌کند و تعادل قدرت را بیشتر به سمت سوء استفاده کننده سوق می‌دهد. و اگر دوستان بفهمند که واقعاً پشت آرایش و ماسک چیست، قربانیان سوء استفاده اغلب بهانه می‌آورند و خود را سرزنش می‌کنند: "تقصیر من بود، من نباید او را تحریک می‌کردم." به طور خلاصه، سوءاستفاده باعث شرم در قربانی می‌شود، شرم منجر به انزوای خود می‌شود، و انزوا قربانیان را از حمایت اجتماعی که برای کوتاه کردن چرخه سوء استفاده و ترک سوء استفاده کننده به شدت نیاز دارند، محروم می‌کند. اگر چه زنان گاهی اوقات به خاطر پنهان کردن سوءاستفاده مورد انتقاد قرار می‌گیرند، دکتر دانیل اسنایدر و همکارانش پیشنهاد می‌کنند که شرم برای حل یک مشکل انطباقی حیاتی تکامل یافته است - برای جلوگیری از کاهش ارزش توسط دیگران در گروه. زمانی که یک زن در نظر دیگران کم‌ارزش و ناتوان در دفاع از منافع خود دیده شود، دیگران در گروه نیز به رفاه او اهمیت کمتری خواهند داد. بنابراین، شرم ممکن است زنان آسیب‌دیده را به پنهان کردن آزار خود ترغیب کند، این یک دلیل مهم برای سازگاری با شرایط است تا از بی‌ارزش شدن در نظر دیگران جلوگیری کنند. آموزش درباره منطق تطبیقی شرم ممکن است به زنان آسیب‌دیده کمک کند تا از چرخه معیوب سرزنش خود رها شوند و همچنین به دیگران کمک می‌کند تا از سرزنش زنانی که به شدت تلاش می‌کنند رویدادهایی را که ممکن است باعث بی‌ارزش شدن آن‌ها در گروه شود، پنهان کنند، دست بردارند.

~ دیوید باس
–طباخیان

راه چهارمی که سوء استفاده روان زنان را در پی دارد، متمرکز بر قطع دسترسی قربانی به منابع توسط سوء استفاده کننده است. مردان کنترل‌گر گاهی اوقات زنان را مجبور می‌کنند که شغل خود را ترک کنند، مانع از بازگشت آنها به مدرسه برای کسب تحصیلاتی می‌شوند که آنها را واجد شرایط شغل‌های خوب می‌کند، و آنقدر به آنها پول کم می‌دهند که برخی از زنان به سختی می‌توانند برای فرزندانشان غذا بخرند. یک مطالعه بر روی 8385 زن نشان داد که زنان کتک خورده پنج برابر بیشتر از زنان غیر کتک خورده با این جمله موافق بودند که "او شما را از دانستن یا دسترسی به درآمد خانواده، حتی اگر بپرسید، منع می‌کند". هر چه تعداد قسمت های خشونت آمیز که یک زن گزارش می‌دهد بیشتر باشد، احتمال اینکه مرد دسترسی او به منابع مالی را قطع کند بیشتر است. کنترل منابع، توانایی یک زن برای ترک یک فرد بدرفتار محدود می‌کند. سه سال طول کشید تا یک زن مخفیانه سکه و اسکناس جمع کند تا اینکه به اندازه کافی جمع کرد تا خودش و چهار فرزندش را به سلامت برهاند. این زن شجاع پس از رفتن، از تهدیدهای شوهر سابقش وحشت کرد، او مخفی شد، اما شوهر سابقش او را ردیابی کرد، او به خانه امن او شلیک کرد، هرچند خوشبختانه به کسی اصابت نکرد. او عمداً زن و فرزندانشان را از نظر مالی قطع کرد و از پرداخت هزینه‌های قانونی حمایت از فرزند خودداری کرد تا آنها گرسنگی بکشند تا برگردند. زن در برابر این دستکاری مقاومت کرد، و او یک درس کلیدی به دخترش داد: «حرفه خود را توسعه بده و همیشه منبع درآمد مستقلی داشته باش. هرگز برای پول به یک مرد تکیه نکن.» آن دختر درس را به دل گرفت و اکنون یک استاد بسیار موفق در یک دانشگاه معتبر است. واقعیت اقتصادی ساده‌ای وجود دارد که توضیح می‌دهد چرا زنانی که درآمد مستقل دارند، بیشتر احتمال دارد مردان آزارگر را ترک کنند. متأسفانه، همین فقدان منابع اقتصادی توضیح می‌دهد که چرا بعضی از زنان در پناهگاه‌های امن قربانیان خشونت، پس از مدتی پیش آزارگران خود برمی‌گردند – آنها باید شکم فرزندانشان را سیر کنند.

~ دیوید باس
–طباخیان

میخواستم برم رو منبر پام لیز خورد.
مسئله پیچیده ای هست و نمیشه به همه توصیه خاصی کرد، بخصوص من که بیکارم بیام به بقیه بگم برید سرکار 😂😂
با توجه به فرهنگ خودمون. اینکه دستتون تو جیب خودتون باشه خیلی خوبه. و نکته دیگر خانواده درست و حسابی و حامی داشتنه. وقتی خانواده مثل کوه پشتت باشه بهتر میتونی از شر مشکلات خلاص بشی.

–نظری

راه پنجم سوءاستفاده‌کنندگان برای کنترل روان قربانی، "گس لایتینگ" (Gaslighting) است. این اصطلاح از فیلم "گس لایت" محصول ۱۹۴۴ با بازی اینگرید برگمن در نقش پائولا گرفته شده است. پائولا، زنی جوان است که با مردی مسن‌تر ازدواج کرده و شوهرش نقشه‌ای موذیانه برای کنترل او دارد. او باعث می‌شود چراغ‌های خانه که با گاز کار می‌کردند، در زمان‌های نامنظم سوسو بزنند. وقتی پائولا به این موضوع اشاره می‌کند، شوهرش اصرار دارد که چراغ‌ها به طور ثابت روشن هستند. به مرور زمان، او به تضعیف درک پائولا از واقعیت ادامه می‌دهد، و در نهایت او را به این باور می‌رساند که نمی‌تواند به چشمان خود اعتماد کند و حتماً دیوانه شده است. عاملان گس لایتینگ معمولاً اطلاعات نادرست، متناقض یا مبهم به قربانیان ارائه می‌دهند و باعث سردرگمی و اضطراب آنها می‌شوند. نمونه‌های عینی گس لایتینگ، پس از ارائه اطلاعات گیج‌کننده یا گمراه‌کننده، شامل این جملات می‌شود: "چرا از خودت حرف در می‌آوری؟"، "همه این‌ها توهم توست"؛ و "تو داری خیال‌پردازی میکنی." قربانیان شروع به بی‌اعتمادی به برداشت‌ها و قضاوت‌های خود می‌کنند و به طور فزاینده‌ای کنترل درک خود از واقعیت را به دست عامل گس لایتینگ می‌سپارند. گس لایتینگ نوعی سوءاستفاده بسیار بد است زیرا تشخیص آن می‌تواند به طرز شیطانی دشوار باشد. برخلاف سوءاستفاده فیزیکی، که به راحتی قابل تشخیص است و اغلب کبودی و زخم به عنوان مدرک بر جای می‌گذارد، گس لایتینگ نوعی سوءاستفاده عاطفی است که اغلب نادیده گرفته می‌شود، معمولاً کم کم شروع می‌شود و به تدریج افزایش می‌یابد. یک زن ممکن است نشانه‌های ظریفی را مبنی بر خیانت شوهرش تشخیص دهد، اما او زن را متقاعد می‌کند که همه این‌ها را از خودش در می‌آورد. هدف نهایی فرد گس لایتینگ کننده این است که کنترل را به دست بگیرد و به ذهن قربانی نفوذ کند تا او برای درک واقعیت به سوءاستفاده‌گر خود وابسته شود. فرد گس لایتینگ کننده به دنبال زامبی کردن ذهن قربانی است.

~ دیوید باس
–طباخیان

راه ششم که خشونت مردان قربانیان را تحت کنترل قرار می‌دهد، تهدید به آسیب‌های آینده است. این تهدیدها به چند شکل کلیدی وجود دارند. یکی تهدید به خشونت است. دیگری شامل تهدیدهای مالی می‌شود که به قربانی وعده فقر در صورت نافرمانی داده می‌شود. یکی دیگر شامل تهدید به آسیب رساندن به عزیزان قربانی – خانواده، دوستان، فرزندان یا حتی حیوانات خانگی او می‌شود. مردی اهل فلوریدا ظاهراً تهدید کرده بود که اگر دوست دخترش به خانه برنگردد، توله سگ او را خواهد کشت. او امتناع کرد و مرد ظاهراً در یک خشم حسادت‌آمیز تهدید خود را عملی کرد و توله سگ خفه شده را جلوی در خانه او گذاشت.

در شدیدترین حالت خود، سوءاستفاده‌کنندگان تهدید به مرگ می‌کنند. پلیس موارد بسیاری را ثبت کرده است که در آن سوءاستفاده‌کنندگان جملاتی مانند "اگر مرا ترک کنی، تو را تا آخر دنیا تعقیب می‌کنم و می‌کشمت" یا "اگر من نتوانم تو را داشته باشم، هیچ‌کس نمی‌تواند" را تکرار کرده‌اند.

~ دیوید باس
–طباخیان

نظریهٔ تعارض جنسی، به شکلی دقیق مشخص می‌کند که عاملان خشونت شریک صمیمی (IPV) در پی حل چه مشکلاتی هستند و در نتیجه، چه شرایطی شرکای عاطفی را در معرض بیشترین خطر قرار می‌دهد. نخستین مشکل پدیدهٔ جفت‌ربایی (mate poaching) است. جفت‌ربایی، یک راهبرد جفت‌یابی به شکل شگفت‌آوری رایج است. برای مثال، در نمونه‌های آماری آمریکا، ۹۳ درصد از مردان و ۸۶ درصد از زنان گزارش داده‌اند که برای بیرون کشیدن فردی از یک رابطهٔ موجود به قصد ایجاد یک زندگی مشترک بلندمدت تلاش کرده‌اند. به همین ترتیب ۸۷ درصد از مردان و ۷۵ درصد از زنان نیز گزارش داده‌اند که برای اهداف جفت‌یابی کوتاه‌مدت دست به جفت‌ربایی زده‌اند. اگرچه آمارهای گزارش‌شدهٔ جفت‌ربایی در فرهنگ‌های مختلف متفاوت است، اکثریت قریب به اتفاق افراد آن را به نوعی تجربه کرده‌اند: یا در نقش جفت‌ربا یا به عنوان کسی که هدف تلاش‌های جفت‌ربایانه قرار گرفته یا در جایگاه قربانی که فرد دیگری برای یک رابطهٔ کوتاه‌مدت یا یک زندگی مشترک بلندمدت، برای فریفتن شریک زندگی‌اش تلاش کرده است. جفت‌رباها یک چالش جدی ایجاد می‌کنند، زیرا این خطر را به وجود می‌آورند که منابعی را که پیش از این به شریک اصلی (قربانی) در آن زندگی مشترک تعلق داشت، غصب کنند.

~ دیوید باس
–نظری

هنگامی که از خشونت استفاده می‌شود، گاهی اوقات به جای جفت، این امر متوجه شکارچی جفت است. با این وجود، مردان اغلب در مواجهه با تهدید یک شکارچی، خشونت را به سمت شریک صمیمی خود هدایت می‌کنند. زنان کتک خورده، در مقایسه با زنانی که در روابط غیرخشونت‌آمیز هستند، بسیار بیشتر با این عبارات در مورد شریک صمیمی خود موافق هستند: "او حسود است و نمی‌خواهد شما با مردان دیگر صحبت کنید"؛ "او سعی می‌کند تماس شما را با خانواده و دوستان محدود کند"؛ و "او اصرار دارد بداند شما با چه کسی هستید و همیشه کجا هستید". به طور خلاصه، پاییدن شدید جفت و خشونت اغلب با هم اتفاق می‌افتند، به ویژه زمانی که آزارگران احساس تهدید از سوی یک شکارچی جفت بالقوه می‌کنند.

~ دیوید باس
–طباخیان

حتی وقتی خشونت مستقیما به سمت جفت باشد، این می‌تواند به صورت غیرمستقیم به مردان رقیب پیامی بدهد: «من از آن آدم‌هایی هستم که متوسل به خشونت می‌شوم – با من درنیفتید و نزدیک زن من هم نشوید». همانطور که روانشناسان تکاملی مارگو ویلسون و مارتین دالی اشاره می‌کنند: «مردان در میان همنوعان خود به عنوان "کسی که می‌شود او را دور زد" یا "کسی که هیچ مزخرفی را تحمل نمی‌کند" شناخته می‌شوند؛ یا به عنوان افرادی که حرفشان با عمل یکی است یا افرادی که پر از حرف‌های توخالی هستند؛ به عنوان افرادی که می‌توانید بدون هیچ مشکلی با دوست‌دخترشان لاس بزنید یا به عنوان افرادی که نمی‌خواهید با آن‌ها درگیر شوید." به دست آوردن شهرت خشونت می‌تواند رقبای بالقوه را بترساند.

~ دیوید باس
–طباخیان

احتمال خیانت جنسی چالش دیگری را به همراه دارد. مردان برای مقابله با این تهدید از تاکتیک‌های مختلفی استفاده می‌کنند و خشونت یکی از این تاکتیک‌هاست. در واقع، کشف یا سوءظن به خیانت یکی از عوامل کلیدی پیش‌بینی‌کننده خشونت بین زوجین است. در یک مطالعه، با زنان قربانی خشونت مصاحبه شد و سپس به دو گروه تقسیم شدند. گروه اول توسط شوهرانشان مورد تجاوز و ضرب و شتم قرار گرفته بودند. گروه دوم مورد ضرب و شتم قرار گرفته بودند اما مورد تجاوز قرار نگرفته بودند. این دو گروه سپس با یک گروه کنترل از زنان بدون سابقه خشونت مقایسه شدند. از زنان سوال شد که آیا در زمان زندگی با شوهر خود با مردی غیر از همسرشان رابطه جنسی داشته‌اند یا نه. ده درصد از زنانی که سابقه خشونت خانگی نداشتند، اعتراف کردند که رابطه نامشروع داشته‌اند؛ این رقم برای زنانی که سابقه خشونت خانگی داشتند، به 23 درصد می‌رسد و برای زنانی که هم مورد ضرب و شتم و هم تجاوز جنسی قرار گرفته‌اند، به 47 درصد می‌رسد."

~ دیوید باس
–طباخیان

چند سال قبل که کلا تنم میخارید برای بحث کردن، یادمه یه آماری از سوئد درباره همین خشونت جنسی اومده بود بیرون و اینو برخی گروه‌ها خیلی پررنگش میکردن. یادمه با یه فرد مسلمانی حرف میزدم، و بهش میگفتم اصلا شما میدونید تجاوز زناشویی چیه؟ 😁

اگر این نتایج را بدون بررسی بیشتر بپذیریم، می‌توان نتیجه گرفت که خیانت جنسی زنان می‌تواند خطر خشونت علیه آن‌ها را به شدت افزایش دهد. البته از این مطالعه نمی‌توان رابطه علت و معلولی قطعی را نتیجه گرفت. مثلاً ممکن است مردانی که همسران خود را کتک می‌زنند و مورد آزار جنسی قرار می‌دهند، آن‌ها را به سمت خیانت مردان دیگر سوق دهند. اما از دیدگاه تکاملی، انتظار می‌رود که خیانت یا احتمال آن، اولین عامل باشد. مردان آزارگر تلاش می‌کنند تا از خیانت جنسی همسرشان جلوگیری کنند و از خیانت‌های آینده جلوگیری کنند که قطعیت پدری آن‌ها را به خطر می‌اندازد و باعث می‌شود منابع به فرزند، یک رقیب اختصاص یابد. البته هیچ یک از این منطق‌های تکاملی، آگاهانه توسط آزارگران محاسبه نمی‌شوند.

~ دیوید باس
–طباخیان

اختلاف در ارتباط ژنتیکی فرزندان با والدین نیز می‌تواند باعث ایجاد تضاد در منابع بین والدین شود. یک مرد ممکن است انگیزه داشته باشد که به نفع فرزندان خود، به خصوص در زمان‌های سخت، منابع را از فرزند ناتنی دریغ کند. این تمایلات ممکن است توضیح دهد که چرا والدین معمولاً منابع کمتری، مانند دلار برای تحصیلات دانشگاهی، در فرزندان ناتنی نسبت به فرزندان ژنتیکی مرتبط سرمایه‌گذاری می‌کنند. این تمایلات به توضیح این موضوع کمک می‌کند که چرا آزار فیزیکی فرزندان ناتنی چندین برابر بیشتر از آزار فیزیکی کودکانی است که با هر دو والدین ژنتیکی زندگی می‌کنند. آن‌ها به توضیح این موضوع کمک می‌کنند که چرا فرزندان ناتنی دو سال زودتر از کودکانی که با هر دو والدین ژنتیکی زندگی می‌کنند، خانه را ترک می‌کنند. همچنین به توضیح اینکه چرا فرزند ناتنی بودن بزرگترین عامل خطر برای کشته شدن در دوران نوزادی یا کودکی است، بسیار فراتر از سایر عوامل مانند فقر یا وضعیت اجتماعی-اقتصادی پایین، کمک می‌کند.

والد ژنتیکی نیز در نتیجه شراکت با فردی غیر از پدر یا مادر ژنتیکی کودک با چالش‌هایی روبرو است. به عنوان مثال، یک زن می‌تواند بین دو هدف که ذاتاً با یکدیگر در تضاد هستند، دچار مشکل شود. یک هدف تأمین سرمایه گذاری برای فرزندش است. هدف دوم تأمین یک شوهر متعهد طولانی مدت است. اگر فرزند یک زن به عنوان مانعی برای شوهر جدیدش تلقی شود، ممکن است او تمایل داشته باشد که برای تحکیم رابطه با شوهرش، منابع را از کودک دریغ کند. در موارد شدید، مانند دایان داونز یا سوزان اسمیت، مادر ممکن است سعی کند فرزندان خود را بکشد تا راه را برای یک شوهر جدید باز کند. اگرچه این موارد شدید بسیار نادر هستند، اما نوک کوه یخ منافع متضاد ایجاد شده در خانواده‌های ناتنی را نشان می‌دهند.

~ دیوید باس
–طباخیان

اگر همه این نکات معتبر باشند، چرا یک مرد باید با زنی که قبلاً از مرد دیگری بچه دار شده است، جفت‌گیری کند؟ برخی از مردان کاملاً مایلند با زنانی که هزینه‌های فرزندان ناتنی را متحمل می‌شوند، در صورتی که مزایای جبرانی وجود داشته باشد، جفت شوند. نکته اصلی این است که زن از نظر ارزش جفتی از او بالاتر است. بنابراین، مردی که ارزش جفتی 6 دارد، مایل است با زنی جفت شود که بدون فرزند 8 باشد، اما ارزش جفتی او به دلیل داشتن آن فرزندان کاهش می‌یابد. با این حال، گاهی اوقات پس از ازدواج با او، مرد با آن بچه‌های ناتنی بدتر از فرزندان خود رفتار می‌کند. اگرچه البته استثناهای زیادی وجود دارد. برخی از مردان برای حفظ رابطه خوب با مادر به سرمایه‌گذاری روی آن فرزندان ناتنی ادامه می‌دهند و برخی از مردان واقعاً به آن بچه‌ها علاقه‌مند می‌شوند و با آنها طوری رفتار می‌کنند که گویی مال خودشان هستند.

این استدلال‌ها به این معنی نیست که سازگاری‌هایی به طور خاص برای کشتن یا حتی سوء استفاده از فرزندان ناتنی طراحی شده‌اند. فرزندان ناتنی، بر خلاف توله‌های شیر، به ندرت کشته می‌شوند. اکثر والدین ناتنی حداقل برخی از منابع را در فرزندان ناتنی خود سرمایه‌گذاری می‌کنند. چنین سرمایه‌گذاری، از دیدگاه تکاملی، معمولاً «تلاش جفت‌گیری» به جای «تلاش والدین» در نظر گرفته می‌شود. یعنی کارکرد واقعی این شکل از سرمایه‌گذاری، تأمین دسترسی به همسر و منابع اوست، نه افزایش بقا و موفقیت فرزند ناتنی.

~ دیوید باس
–طباخیان

اختلاف ارزش جفتی نیز می‌تواند باعث خشونت شریک زندگی شود. یکی از منابع اختلافات از طریق خطاهای انتخاب رخ می‌دهد. به عنوان مثال، یک فرد ممکن است قبل از تعهد به رابطه فعلی، شریک احتمالی خود را در مورد منابع یا سابقه جنسی خود فریب داده باشد. در نتیجه، فریب دهنده ممکن است در ارزش جفتی پایین‌تر از آنچه در ابتدا تصور می‌شد، باشد. منبع دوم اختلافات زمانی رخ می‌دهد که یک هزینه پنهان تا پس از تشکیل رابطه آشکار نمی‌شود. یک فرد ممکن است بدهی‌های مالی داشته باشد که پنهان کرده بود. دیگری ممکن است معلوم شود که مخفیانه عاشق اولین شریک عاطفی خود است. ممکن است معلوم شود که هر یک از طرفین دارای خویشاوندانی هستند که منابع را می‌مکند، یا دارای ویژگی‌های شخصیتی مانند بی‌ثباتی عاطفی یا خودشیفتگی هستند که «بار رابطه‌ای» سنگینی را تحمیل می‌کنند. منبع دیگر اختلافات زمانی رخ می‌دهد که افراد در جوانی، قبل از ایجاد یک ارزیابی دقیق از ارزش جفتی خود، جفت می‌شوند. به عنوان مثال، ممکن است یک دختر نوجوان توسط مرد مسن‌تری که قبل از اینکه دختر ارزیابی دقیقی از میزان جذابیت خود داشته باشد، تعهد او را جلب کند، که این باعث می‌شود دختر از بازار جفت‌گیری خارج شود.

~ دیوید باس
–طباخیان

اختلاف در ارزش جفتی، به ویژه زمانی که زن در یک رابطه دگرجنس‌گرا از نظر ارزش جفتی بالاتر باشد، به سه دلیل اصلی، خشونت شریک صمیمی را پیش‌بینی می‌کند. اول، شریکی که ارزش جفتی بالاتری دارد، از نظر آماری بیشتر احتمال دارد که خیانت جنسی داشته باشد – که یک پیش‌بینی‌کننده شناخته شده برای خشونت است. دوم، فرد دارای ارزش بالاتر، احتمالاً به فکر ارتقا در بازار جفت‌گیری است و بنابراین ممکن است نشانه‌هایی از ترک کردن را نشان دهد. سوم، اگر مرد از نظر ارزش جفتی پایین‌تر باشد، در تهیه منابع برای زن مشکل بیشتری خواهد داشت که این نیز شانس خیانت یا جدایی را افزایش می‌دهد. همه این متغیرها ممکن است مقیاس را به سمت استفاده از خشونت به عنوان روشی برای حفظ جفت سوق دهند. در حمایت از این فرضیه، شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد کسانی که ارزش جفتی پایین‌تری دارند، در واقع رفتارهای کنترل‌کننده و پرخاشگرانه‌تری نسبت به شریک زندگی خود نشان می‌دهند.

~ دیوید باس
–طباخیان

خشونت جفت می‌تواند حداقل دو عملکرد مرتبط در زمینه اختلاف ارزش جفتی داشته باشد. اول، می‌تواند جفت را مستقیماً از وسوسه گمراهی با نقص باز دارد. دوم، می‌تواند فاصله زیاد اختلاف ارزش جفتی را در چشم قربانی کاهش دهد. همانطور که قبلاً اشاره شد، مورد آزار کلامی، جسمی یا جنسی قرار گرفتن معمولاً عزت نفس فرد را کاهش می‌دهد. زن مورد آزار و اذیت قرار گرفته ممکن است احساس کند که جذاب و مطلوب نیست و حتی ممکن است متقاعد شود که آزارگر او تنها مردی است که او را می‌خواهد. به همان اندازه که این ایده نفرت انگیز است، خشونت جفت ممکن است با آسیب رساندن به عزت نفس زن، عملکرد بازدارندگی از خیانت و حفظ همسر را انجام دهد، و آنچه را که در غیر این صورت ممکن است به عنوان اختلاف ارزش جفتی تلقی شود، کاهش دهد.

خشونت همچنین می‌تواند از جدایی یک شریک جلوگیری کند و می‌تواند شریک را مجبور به بازگشت به سمت جفت کند. کمتر از نیمی از ازدواج‌ها در آمریکا به طلاق ختم می‌شود. جدایی جفت معمولاً با از دست دادن زیاد منابع مرتبط با تولید مثل شریک همراه است. در نتیجه، زمانی که منافع خالص نگه داشتن یک شریک بیشتر از منابع خالص گزینه‌های جایگزین باشد، انتظار داریم انگیزه‌هایی برای جلوگیری از جدایی شریک وجود داشته باشد. ترک شریک همچنین می‌تواند به اعتبار اجتماعی و ارزش جفتی فردی که طرد می‌شود آسیب برساند. این کشف که شخصی توسط شریک قبلی خود طرد شده است، تأثیر منفی بر تمایل مردم برای دنبال کردن یک رابطه عاشقانه با آنها دارد.

~ دیوید باس
–طباخیان

متأسفانه، تاکتیکهای خشونت آمیز گاهی اوقات مؤثر هستند. برخی از زنان کتک خورده در روابط خشونت آمیز باقی می مانند برخی حتی پس از اینکه به دنبال کمک در یک پناهگاه بودند به طرف آزارگران خود باز میگردند در مطالعه ای که روی صد زن در یک پناهگاه انجام شد بیست و هفت نفر پس از اینکه شوهرشان قول داده که تغییر کند و از خشونت خودداری کند به زندگی خود بازگشتند. هفده نفر دیگر در نتیجه مستقیم تهدید به خشونت بیشتر در صورت بازنگشتن بازگشتند. همانطور که مارگو ویلسون و مارتین دالی اشاره میکنند تهدید خشونت آمیز به مرگ می تواند به طور بسیار مؤثری مردم را کنترل کند چهارده نفر دیگر برگشتند زیرا جای دیگری برای رفتن نداشتند و سیزده نفر اظهار داشتند که به دلیل فرزندانشان برگشته اند. هشت نفر برگشتند زیرا گفتند که هنوز عاشق مرد هستند یا برای او متأسف هستند. به طور خلاصه، 79 درصد از زنان کتک‌خورده در نهایت به زندگی با آزارگر خود بازگشتند.

~ دیوید باس
–طباخیان

درس سوم:
اشتباهات رایج در اندیشیدن

– اصل فاینمن
– قاعدهٔ هیوم
– مصونیت ایدئولوژیک یا مسئلهٔ پلانک
– قاعدهٔ اسپینوزا
– اصل بار اثبات

~ علی نظری

کارل سیگن
۲. علم و امید

–نظری