... ناپلئون، آن منادی شکوه رزم، با پوزخند انگلستان را «ملت دکان‌دارها» می‌خواند، اما در همان زمان، درآمد بریتانیایی‌ها ۸۳ درصد بیشتر از فرانسوی‌ها بود و یک‌سوم کالری بیشتری مصرف می‌کردند و همه می‌دانیم که در نبرد واترلو چه پیش آمد.

~ پینکر
–معدنی

ناپلئون ایران به پایان سلام کن. 😁

چالش های بمب هسته ای برای ج.ا

ردلِت می‌نویسد: «در سال ۱۹۷۶، مائو با یک اقدام ساده، به‌تنهایی مسیر فقر جهانی را به طرز چشمگیری تغییر داد: مُرد». بدیهی است که صعود چین تنها عامل همگرایی بزرگ نیست، اما وسعت این کشور باعث می‌‌شود اعدادِ کلی جابه‌جا شود. با این حال، دلایلی که باعث پیشرفت چین شده در کشورهای دیگر هم صادق است. مرگ مائو زدونگ نمودی از سه علت اصلی همگرایی بزرگ است...

... اولین علت آن افول کمونیسم (همراه با سوسیالیسم مداخله‌گر) است. همان طور که دیدیم، اقتصادهای بازار می‌توانند به شکل شگفت‌آوری ثروت تولید کنند، در حالی که اقتصادهای تمامیت‌خواه و برنامه‌ریزی‌شده موجب کمیابی و رکود و اغلب، قحطی می‌شوند. اقتصادهای بازار علاوه بر بهره‌مندی از مزایای تخصص‌گرایی و ایجاد انگیزه برای تولید کالاهای موردنیاز دیگران، مسئلهٔ هماهنگی تلاش‌های صدها میلیون انسان را هم حل می‌کنند...

دومین توضیح رَدِلت برای همگرایی بزرگْ رهبری است. مائو چیزی فراتر از کمونیسم را بر چین تحمیل کرد. او یک خودبزرگ‌بین دمدمی‌مزاج بود که طرح‌های ابلهانه‌ای مانند جهش بزرگ به پیش (با کمون‌های عظیم‌ و کوره‌های عبث حیاط پشتی و شیوه‌های زرع احمقانه‌اش) و انقلاب فرهنگی (که نسل جوان را به دسته‌های اوباش تبدیل کرد تا معلمان و مدیران و فرزندان «دهقانان ثروتمند» را به وحشت بیندازند‌) را بر کشور تحمیل کرد. در طول دهه‌های رکود از دههٔ ۷۰ تا اوایل دههٔ ۹۰ میلادی، بسیاری از کشورهای در‌حال‌توسعه تحت فرمان دیکتاتورهای روان‌پریشی بودند که بیشتر برنامه‌های ایدئولوژیک، مذهبی، قبیله‌ای، بدبینانه یا خودبزرگ‌بینانه در سر می‌پروراندند تا آنکه مأمور بهبود رفاه شهروندانشان باشند ...

سومین علتِ هم‌گرایی بزرگ پایان جنگ سرد بود. این رویداد نه تنها زیر پای چند دیکتاتور دست‌نشانده را خالی کرد، بلکه به بسیاری از جنگ‌های داخلی هم پایان داد؛ جنگ‌هایی که کشورهای در‌حال‌توسعه را از زمان رسیدن به استقلال در دههٔ ۶۰ میلادی به ستوه آورده بود. جنگ داخلی هم یک فاجعهٔ انسانی و هم یک فاجعهٔ اقتصادی است؛ زیرا تأسیسات ‌نابود می‌شود، منابع به بیراهه می‌رود، کودکان از مدرسه محروم می‌شوند‌ و مدیران و کارگران از کار باز می‌مانند یا کشته می‌شوند...

چهارمین علت ِهم‌گرایی بزرگ جهانی‌شدن است، به‌ویژه انفجار تجارت که با کشتی‌های کانتینری و هواپیماهای جت و نیز آزادسازی تعرفه‌ها و سایر موانع سرمایه‌گذاری و تجارت ممکن شد. اقتصاد کلاسیک و عقل سلیم هر دو تأیید می‌کنند که شبکهٔ تجاری بزرگ‌تر به طور متوسط وضع همه را بهتر می‌کند. وقتی کشورها در تولید کالاها و خدمات متفاوت تخصص پیدا می‌کنند، می‌توانند آنها را کارآمدتر تولید کنند...

~ استیون پینکر
– دکتر معدنی

در دست ترجمه

... کاویتا رامداس، رئیس صندوق جهانی زنان، در سال ۲۰۰۱ گفت که در یک روستای هندی «تمام زندگی زن در این خلاصه می‌شود که از شوهر و بستگانش اطاعت کند و ارزن بکوبد و آواز بخواند. اما اگر به شهر برود، می‌تواند شغلی پیدا کند و کسب‌وکاری راه بیندازد و فرزندانش را به مدرسه بفرستد.» تحقیقی در بنگلادش تأیید کرد زنانی که در صنعت پوشاک کار می‌کردند (مانند پدربزرگ و مادربزرگ من در دههٔ ۱۹۳۰ در کانادا) از افزایش دستمزد، ازدواج در سنین بالاتر و فرزندان کمتر و تحصیل‌کرده‌تر برخوردار شدند. در طول یک نسل، محله‌های فقیرنشین و زاغه‌ها و آلونک‌ها می‌توانند به حومه‌ بدل شوند و طبقهٔ کارگر می‌تواند به طبقهٔ متوسط تبدیل شود.

~ استیون پینکر
–دکتر معدنی

آدم به ۴ ساعت قطع شدن برق هم عادت می‌کنه. ولی یادتون باشه اگر کسی جونش رو فدا نکنه، همه زیر استبداد می‌میرند.

یکی از پایه‌های اصلی مبارزهٔ ما با خرافات اینه که زنان مجهز بشن. شما حتی شده باید فعلا از حق‌ت چشم‌پوشی کنی تا همگی پیروز بشیم، فردا روز نوبت به پاسداری از خودت هم میرسه. دو گروه تو این جریان خیلی پرت هستند. یکیش زنانی که کلا سعی میکنند همهٔ مردها رو بکوبند، و دیگری مردهایی که تازه یادشون افتاده تا دنبال حقوق خودشون باشند و یا موضعی میگیرند که خلاف نفع همگانی هست. مثلا اونجا که باید همگی یکدست بگن سربازی امر احمقانه ای هست، میگن نه اونا هم باید بیان. یا مثلا میرن با چهار تا زن مصاحبه می‌کنند و اونا هم میگن سربازی پسرا رو مرد می‌کنه!

سر همین تلاش کنید تا هم دخترهاتون رو تحصیل کرده بار بیارید و هم اینکه دستشون تو جیب خودشون باشه.

~ نظری

باید زنان رو هٌل بدید تا نصف بازار کار رو بگیرند.
ممکنه هزار تا درخواست دوستی بگیرید، مزاحمتون بشن وو ... ولی این بخشی از مبارزه ست.
همین که دستت تو جیب خودت باشه، نصف راه رو رفتیم.
دیگه مهریه میشه یه چیز چرت. روابط و موضع افراد تغییر می‌کنه. و کلی دگرگونی‌های دیگه.

مبدأ درک نابرابری در چهارچوب پیشرفت انسان آن است که بدانیم نابرابری درآمد از مؤلفه‌های بنیادین رفاه نیست. نابرابری شبیه سلامت، رفاه، دانش، امنیت، صلح و سایر عرصه‌های پیشرفت -که در فصول آتی بررسی می‌کنیم- نیست. دلیل این تفاوت را می‌توان در لطیفه‌ای قدیمی از دوران اتحاد جماهیر شوروی دید. ایگور و بوریس دو دهقان شدیداً تنگدست بودند که از زمین‌های کوچکشان ‌به‌زحمت قدری محصول به دست می‌آوردند تا شکم خانواده‌شان را سیر کنند. تنها تفاوتشان این بود که بوریس بز لاغر و نحیفی داشت. روزی فرشته‌‌ای بر ایگور ظاهر شد و از او خواست آرزویی بکند. ایگور گفت: «آرزو می‌کنم بز بوریس بمیرد».

نابرابری اقتصادی از دیرباز یکی از مسائل اصلی چپ‌ها بود و پس از شروع رکود بزرگ در سال ۲۰۰۷، اهمیت بیشتری پیدا کرد. این امر جنبش اشغال وال استریت در سال ۲۰۱۱ و نامزدی ریاست جمهوری برنی سندرز -که خود راسوسیالیست می‌خواند- در سال ۲۰۱۶ را کلید زد. سندرز اعلام کرد: «هیچ ملتی از نظر اخلاقی یا اقتصادی پابرجا نمی‌ماند، در حالی که عده‌ای کم‌شمار این همه دارند و بسیاری دیگر این همه کم». اما در همان سال، انقلاب فرزندان خود را خورد و به پیشرفت نامزدی دونالد ترامپ کمک کرد. ترامپ مدعی بود‌ ایالات متحده به «یک کشور جهان سومی» تبدیل شده است و مقصر افول طبقهٔ کارگر را نه وال استریت و آن یک درصد، بلکه مهاجرت و تجارت خارجی می‌دانست. دو سر چپ و راست طیف سیاسی که هر یک بنا به دلایل خودشان از نابرابری اقتصادی خشمگین بودند، به هم رسیدند و بدبینی مشترکشان به اقتصاد مدرن، به انتخاب تندرو‌ترین رئیس‌جمهور آمریکا در دوران اخیر کمک کرد.

استیون پینکر

وقتی یک کارآگاه پلیس به نام دانیل رورک متوجه می‌شود که ممکن است راز ناپدید شدن دخترش و مجموعه‌ای از سرقت‌های بانکی مشهور، به هم مرتبط باشند، برای یافتن دخترش و همچنین متوقف کردن آژانس مخفی دولتی در پشت این حوادث مرموز، راهی سفری هیجان‌انگیز می‌شود و…

توصیه نمیکنم، چرت محض

هر دو فیلم ۲۰۲۱ و ۲۳ رو دیدم. داستانی نداشت. فقط از این جهت خوبه که بدونید اگر آدم هایی بودن که توانایی های خارق عادتی داشتن، دیگه سنگی روی سنگ بند نمیشد تو دنیا. ولی خب خرافه باعث میشه شما به خر پرنده هم معتقد باشی. و این باوره تاثیرش رو روی زندگی ما هم میذاره 🤷‍♂

مبارزه مسالمت‌آمیز (قسمت نخست - بینش فردا)

اگر جنبشی برای رهایی از دیکتاتوری و رسیدن به یک دموکراسی آزاد را آغاز می‌کنید، باید به طور واضح و شفاف بدانید که چه آینده‌ای برای جامعه متصور هستید. مردم چه می‌خواهند و در چه صورت به شما خواهند پیوست.

@science4lifee

مبارزه مسالمت‌آمیز (قسمت دوم - اتحاد)

یک ضرب‌المثل قدیمی می‌گوید: تفرقه بینداز و حکومت کن. برای یک دیکتاتور ساده‌تر این است که مخالفان آزادیخواهش را به گروه‌های کوچک‌تر تقسیم کند و تک تک حسابشان را برسد. اتحاد مخالفان، کابوس دیکتاتور است.

@science4lifee

مبارزه مسالمت‌آمیز (قسمت سوم - قدرت و ستون‌های حامی)

اگر می‌خواهید با قدرت سیاسی حاکم مقابله کنید، نیاز دارید تا قدرت را بشناسید. هیچ حاکمی بدون تکیه بر تعداد زیادی از افراد دیگر نمی‌تواند حکم براند. برای سرنگون ساختن یک دیکتاتور باید بتوانید این ستون‌های قدرت را بشناسید و کنترل دیکتاتور بر آن‌ها را تضعیف کنید. این ستون‌های قدرت چه هستند؟

@science4lifee

مبارزه مسالمت‌آمیز (قسمت چهارم - فرمانبرداری)

اگر مردم از یک حاکم اطاعت نکنند، او فاقد قدرت سیاسی خواهد بود. بدون فرمانبرداری یک حاکم با یک شهروند عادی تفاوتی ندارد. اما چرا مردم ستمدیده همچنان به فرمانبرداری از حاکم دیکتاتور ادامه می‌دهند؟

@science4lifee

مبارزه مسالمت‌آمیز (قسمت پنجم - برنامه‌ریزی)

در هر جنگ و نبردی برای موفقیت داشتن نظم و برنامه‌ریزی ضروری است. مبارزات بدون خشونت نیز از این قاعده مستثنا نیستند. در این نبرد شما به دو نوع از افراد نیاز دارید. این افراد چگونه یک جنبش را به پیش می‌برند؟

@science4lifee

مبارزه مسالمت‌آمیز (قسمت ششم - پروپاگاندا)

پس از آن که هدف و استراتژی جنبش خود را مشخص کردید، باید با مخاطبان زیادی ارتباط برقرار کنید. برای اینکه شما باید پیامی منسجم و کاملا صادقانه داشته باشید که متناسب با مخاطب شما تنظیم شده است. البته طرف مقابل شما هم بیکار نخواهد نشست...

@science4lifee

مبارزه مسالمت‌آمیز (قسمت هفتم - خنده‌گری)

ابهت پوشالی دیکتاتور بر بستری از ترس استوار است. شوخی و تمسخر علاوه بر این که ترس را از بین می‌برد و استراتژی «النصر بالرعب» را ناکارآمد می‌کند، سرکوبگران را نیز در وضعیت باخت-باخت قرار می‌دهد. جایی که باید بین مضحکه شدن و ضعیف به نظر رسیدن انتخاب کنند...

@science4lifee

مبارزه مسالمت‌آمیز (قسمت هشتم - رسانه‌ی جدید (شبکه‌های اجتماعی))

در گذشته رساندن پیام به دست مخاطبین هزینه‌بر و نیازمند منابع مادی و انسانی بود. امروزه شبکه‌های اجتماعی می‌تواند ابزاری کارامد در دست مبارزین باشد و سرپوش گذاشتن بر سرکوب را دشوار کند. در عین حال نباید از معایب این فضا نیز غافل شد.

@science4lifee

مبارزه مسالمت‌آمیز (قسمت نهم و پایانی - سرکوب)

وقتی در یک نظام دیکتاتوری جنبشی برای آزادی را آغاز می‌کنید بدون شک دیر یا زود با سرکوب مواجه خواهید شد. سرکوب بی‌رحم و هراس‌انگیز است. شما نمی‌توانید رفتار سرکوبگران را کنترل کنید، اما می‌توانید کاری کنید که سرکوب نتیجه‌ی عکس بدهد...

@science4lifee