شیر؛ سم سفید یا نوشیدنی سالم؟

منابع: https://sites.google.com/view/sourcesmilk

ترجمهٔ حمیدرضا بیدار

انسان‌ها از دیرباز دربارهٔ منشأ خطرها و شیوه‌های پیشگیری از آن‌ها فکر کرده‌اند. شاید تأثیرگذارترین لحظه در آیین‌های دینی یهودیان دعایی باشد که در روزهای «ایامِ هیبت» در برابر صندوق گشودهٔ تورات خوانده می‌شود:
در «رُوش هشانا» سرنوشت نوشته می‌شود و در «یُوم کیپور» مُهر می‌گردد:
که خواهد زیست و که خواهد مرد،
که در زمان مقدر خویش خواهد مرد و که پیش از هنگام،
که در آب و که در آتش،
که با شمشیر و که به دست د‌َدان،
که از گرسنگی و که از تشنگی،
که در زلزله و که در طاعون،
که با خفگی و که با سنگسار…
اما توبه و نیایش و نیکوکاری سختی حکم را برمی‌گرداند.

خوشبختانه، آگاهی ما از علل مرگ‌ومیر از محدودهٔ تقدیر الهی فراتر رفته است و راهکارهای پیشگیری از آن نیز اکنون به‌مراتب قابل‌اعتمادتر از توبه و دعا و نیکوکاری‌ است. نبوغ انسان توانسته بر خطرات بزرگ زندگی -از جمله همهٔ آنچه در آن دعا برشمرده شده بود- چیره شود و ما اکنون در امن‌ترین دوران تاریخ بشر زندگی می‌کنیم.

~ پینکر
–معدنی

... با آنکه جراحات مرگ‌بار از بزرگ‌ترین بلایای زندگی انسان‌اند، کاهش شمار قربانیان آن‌ها دغدغهٔ پرآوازه‌ای نیست. نه مخترع گاردریل بزرگراه جایزهٔ نوبل گرفت و نه طراحان برچسب‌های خواناترِ دارو جوایز بشردوستانه دریافت کردند. با این همه، بشریت از تلاش‌های بی‌نام‌ونشانِ کسانی که شمار تلفات ناشی از انواع جراحات را به‌شدت کاهش داده‌اند، بهرهٔ عظیمی برده است.

~ پینکر
–معدنی

... بزرگ‌ترین نوع قتل -و متغیّرترین آن در زمان‌ها و مکان‌های گوناگون- رویارویی جوانانی است که آشنایی چندانی با هم ندارند و بر سر قلمرو یا حیثیت یا انتقام به نبرد برمی‌خیزند. شخص ثالث بی‌طرفی که انحصار استفادهٔ مشروع از زور را در اختیار دارد -یعنی دولتی با نیروی پلیس و دستگاه قضایی- می‌تواند این چرخه را در نطفه خفه کند. چنین دولتی نه‌ فقط با تهدیدِ مجازات، متجاوزان را بازمی‌دارد، بلکه همگان را مطمئن می‌‌سازد که آنان را مهار کرده است و به این ترتیب، دیگران را هم از نیاز به دفاع خشونت‌آمیز شخصی بی‌نیاز می‌سازد.

~ پینکر
–معدنی

سیستم ایمنی بدن
بخش اول: عفونت باکتریایی

در لحظه به لحظه زندگی تون، بدن شما مورد تهاجم قرار داره. باکتری ها، ویروس ها، قارچها و موجودات زنده دیگه می خوان وارد بدن شما بشن و از منابعش استفاده کنند. سیستم ایمنی بدن یه ارتش قدرتمند از سلولهاست که مثل یه دایناسور T-Rex سریع میجنگه و خودش رو برای بقای شما فدا میکنه. بدون اون شما در یک چشم به هم زدن می مردین. به نظر ساده میاد اما واقعیت پیچیده زیبا و بسیار جذابه. یه انیمیشن از سیستم ایمنی بدن.

ترجمهٔ حمیدرضا بیدار

سیستم ایمنی بدن
بخش دوم: بمب‌های ریز در جریان خون شما؛ سیستم کمپلمان

یکی از بازیگرهای اصلی دستگاه ایمنی ما سیستم کمپلمان هست. لشکری متشکل از میلیون ها و تریلیون ها بمب کوچک که با هم در یک رقص پیچیده و ظریف کار میکنن تا مزاحمین رو متوقف کنن.

ترجمهٔ حمیدرضا بیدار

نمی‌دونم، شاید ما تو همه زمینه‌ها انقدر سطحی شدیم که همچین افراد بی‌هنری با بلد بودن بازی بالا میان و به جایی میرسند که تو دبی کنسرت میذارن و سالنی که مشخصاً پر از آدمه!
Garbage in garbage out

فرقی نمیکنه چی باشه، اگر زیاد با چیزهای بی‌مایه و نازل برخورد داشته باشید فکر میکنید همینه دیگه کاریش نمیشه کرد. مثلا هراز گاهی که میرم کمک رفیقام که سرآشپز هستن. وقتی مایه کوبیده رو آماده میکنیم اصولا چیزی از کار نمیزنیم، واقعا از راسته و قلوه‌گاه استفاده میکنیم. و بعضا شده فردی اومده و گفته این چیزی که خوردم، مزه‌اش متفاوت از چیزهایی بوده که تا الان دیدم. اگر کسی بخواد از کار بدزده می‌تونه از گوشت مرغ یا سنگدون و... هم استفاده کنه. اینکه تو این حوزه شخصی کسی به اشغال خوردن عادت کرده باشه مشکل ما نیست. ولی این کارها تو سطح جامعه به ضرر همه‌مون داره تموم میشه. امثال این باید هوووو بشن، نه اینکه فاز طرفداری از موسیقی برداری و مثلا ما کنسرت رفتیم. نور گوشی رو هم روشنی کنی و همخوانی و کوفت و زهرمار دیگه.

تا کنون، «عدالت اجتماعی» بیش از همه پیش تاخته است، چرا که جذاب می‌نماید – و در برخی روایت‌ها، جذاب نیز هست. حتی خود این اصطلاح چنان وضع شده که مخالفت‌ناپذیر باشد. «شما با عدالت اجتماعی مخالفید؟ پس چه می‌خواهید، بی‌عدالتی اجتماعی؟»

ماری

در این میان، «سیاست هویتی» (Identity politics) به آوردگاهی بدل شده که «عدالت اجتماعی» حلقه‌های قدرت (caucuses) خود را در آن می‌جوید. این سیاست، جامعه را بر اساس جنس (یا جنسیت)، نژاد، گرایش جنسی و غیره، به گروه‌های ذی‌نفع مجزا تجزیه می‌کند. فرض این سیاست بر آن است که این ویژگی‌ها، اصلی‌ترین یا تنها ویژگی مرتبط افراد است و مزیتی مضاعف برایشان به ارمغان می‌آورد. برای نمونه (به تعبیر کلمن هیوز (Coleman Hughes)، نویسندهٔ آمریکایی) این فرض که «دانشی اخلاقی والاتر» وجود دارد که از سیاه‌پوست، زن یا همجنس‌گرا بودن نشأت می‌گیرد. این سیاست، علت آن گرایش رایجی است که افراد، سخن خود را با «به عنوان یک ... می‌گویم» آغاز می‌کنند. و این همان چیزی است که همگان، چه زنده و چه مرده، باید در جانب درست آن بایستند. از این روست که فراخوان‌ها برای به زیر کشیدن مجسمهٔ شخصیت‌های تاریخی نابخشودنی بلند است و از این روست که برای نجات هر شخصیتی، باید گذشته را از نو نوشت. و از این روست که یک سناتور از حزب شین فین (Sinn Fein) به سادگی ادعا می‌کند که اعتصاب غذای اعضای ارتش جمهوری‌خواه ایرلند (IRA hunger strikers) در ۱۹۸۱، در دفاع از حقوق همجنس‌گرایان بوده است. سیاست هویتی، آوردگاهی است که در آن، گروه‌های اقلیت تشویق می‌شوند تا همزمان خود را تجزیه کنند، سازماندهی کنند و اعلام وجود نمایند.

ماری

برای آنکه این پیش‌فرض‌های نوین به خورد مردم داده شود، به میانبرهای ذهنی (heuristics) جدیدی نیاز بوده است. سرعت راهیابی این‌ها به جریان اصلی سرسام‌آور است. چنان‌که اریک واینستاین (Eric Weinstein)، ریاضیدان و نویسنده، خاطرنشان کرده (و جستجویی در گوگل بوکس نیز تأیید می‌کند)، عباراتی چون «ال‌جی‌بی‌تی‌کیو»، «امتیاز سفیدپوستی» و «ترنس‌هراسی»، از گمنامی محض به گفتمان روزمره راه یافته‌اند. به تعبیر او، این خزعبلات وٌک (woke stuff) که نسل هزاره و دیگران برای «برچیدن بساط هزاران سال سرکوب و/یا تمدن... به کار می‌گیرند... همگی همین بیست دقیقه پیش سر هم شده‌اند». او در ادامه می‌گوید، هرچند آزمودن ایده‌های نو ایرادی ندارد، اما «باید خیلی بی‌کله باشی که این‌چنین بر انبوهی از میان‌برهای ذهنی نیازموده‌ای که والدینت در حوزه‌هایی نیازموده و با قدمتی کمتر از پنجاه سال ابداع کرده‌اند، تکیه کنی». به همین ترتیب، گرگ لوکیانوف (Greg Lukianoff) و جاناتان هایت (Jonathan Haidt) (در کتابشان نازپروردگی ذهن آمریکایی (The Coddling of the American Mind)) به نوظهور بودن ابزارهای نظارت و اجرای این میانبرهای ذهنی جدید اشاره کرده‌اند. عباراتی چون «برآشفته شدن» (triggered) و «احساس ناامنی» و این ادعا که واژگان مخالف با این دین جدید، موجب «آسیب» می‌شوند، تنها از حدود سال ۲۰۱۳ به بعد بود که کاربردشان به شدت افزایش یافت. گویی این متافیزیک نوین، پس از آنکه به خواسته‌هایش پی برد، نیم دههٔ دیگر نیز زمان صرف کرد تا راه ارعاب و کشاندن پیروانش به جریان اصلی را بیابد و در این کار بسیار هم موفق بوده است.

ماری

در عوض، مسائل دیگر نیز از الگوی مشابهی پیروی کردند. حقوق زنان – درست مانند حقوق همجنس‌گرایان – در سراسر قرن بیستم به‌تدریج به دست آمده بود. به نظر می‌رسید که این جنبش نیز در حال رسیدن به یک نقطهٔ تفاهم است. اما ناگهان، درست زمانی که قطار [جنبش] در شرف رسیدن به مقصد مطلوب خود بود، سرعتش به‌شدت زیاد شد، از مسیر خارج شد و با شدتی مهارنشدنی تاخت و در افق ناپدید گشت. در نتیجه، چیزی که تا دیروز به‌سختی می‌شد آن را مورد مناقشه قرار داد، امروز به دلیلی برای نابودی کامل زندگی یک فرد تبدیل شده است. آینده‌های شغلی افراد، در حالی که این قطار بی‌مهابا در مسیرش می‌تاخت، متلاشی و نابود شد.

ماری

نجف آبادی؛ نماینده مجلس:
بعد از قانون جوانی جمعیت و حذف غربالگری تعداد نوزادان به دنیا اومده که مبتلا به «سندروم داون» هستن؛ ۲.۵ برابر افزایش پیدا کرده.

نسل آینده احتمالا تعداد معلولین بسیار بالاست. چون دولت طبق قانون جوانی جمعیت؛ نمیزاره سقط جنین انجام بشه و به هر قیمتی باید به دنیا بیان.

کاری به این ندارم که کیا و چطور دارن گند میزنند تو حوزه پزشکی. ولی وقتی افرادی رو میبینم که از این موقعیت سو استفاده میکنند، کلا بهم میریزم. مثلا طرف رو میبرن نوحه میخونه، نمی‌دونم میبرنش با یه آدم معروفی مبارزه می‌کنه یا کشتی میگیره و... این فضیلت اخلاقیه؟ این کار خوب شماست؟
اگر چنین تفکری دارید این کار آخرت ریاکاری و دریوزگی هست که در شما پرورش پیدا کرده. نباید اجازه بدید رنج کشیدن تبدیل به ویترین بشه. نباید وجدانتون رو با چنین حرکات احمقانه احساسی خنثی کنید.
شما به سیستم اجازه میدید که حق یه زندگی سالم و نرمال رو از فرد بگیره، بعد با نتیجه اون حماقت نمایش فضیلت اجرا میکنید؟ این چه جنگلیه؟

یه شفاف‌سازی هم بکنم. ما تو موقعیتی نیستیم که بخوام این موضوع رو باز کنم و نمی‌خوام افراطی جانب یک طرف رو راجع‌به مسئله سقط جنین بگیرم. نه دولت موظف هست پول کاندوم و یا هزینه روابط بی‌احتیاط شما رو بده و نه انقد احمقانه رفتار کنه که غربالگری صورت نگیره و وقتی تو همون موقعیت اولیه فهمیدن بچه سالم نیست، باید روال پزشکی که در همه جوامع انجام میشه رو پی بگیرند.

هوش چیست و مرز هوشمندی از کجا شروع میشه؟

انسانها به چیزهای زیادی افتخار میکنن، از شتاب‌دهنده‌های ذرات گرفته، تا شعر و بازی پوک‌من. همه اینها به لطف چیزی که انسانها ارزش خیلی زیادی براش قائلن، امکان‌پذیر شده: هوش.

ترجمهٔ حمیدرضا بیدار

سرنوشت‌های شغلی‌ای همچون سرنوشت پروفسور تیم هانت ۷۲ ساله (Tim Hunt) و برندهٔ جایزهٔ نوبل، به خاطر یک شوخی بی‌مزه در کنفرانسی در کرهٔ جنوبی دربارهٔ عاشق شدن مردان و زنان در آزمایشگاه، تباه شد. عباراتی چون «مردانگی سمی» رایج شد. چه فضیلتی در این بود که روابط میان دو جنس را چنان پرتنش کنند که با نیمی از این گونه، یعنی مردان، همچون یک غدهٔ سرطانی رفتار شود؟ یا در این ایده که مردان حق ندارند دربارهٔ زنان سخن بگویند؟ چرا درست در زمانی که زنان بیش از هر دورهٔ دیگری در تاریخ، سقف‌های شیشه‌ای را شکسته بودند، مفاهیمی چون «مردسالاری» و توضیح‌گری مردانه (mansplaining) از حواشی فمینیسم به قلب نهادهایی چون سنای استرالیا راه یافت؟

ماری

این وضعیت، مشکلی شبیه به آزمون بازیگری (auditioning problem) را پدید می‌آورد؛ شرایطی که در آن افراد برای ابراز وفاداری به این نظام، ناگزیر از نمایش‌های پرشور هستند، چه لزومی در کار باشد و چه نباشد. این پدیده در واقع امتداد مشکلی معروف در لیبرالیسم است که حتی کسانی که روزگاری مبارزه‌ای واقعی و شرافتمندانه داشته‌اند نیز به آن اذعان دارند. کنت مینوگ (Kenneth Minogue)، فیلسوف سیاسی فقید استرالیایی، این گرایش را سندروم «سنت جورج بازنشسته» نامید. ماجرا از این قرار است: جنگجوی دلاور پس از کشتن اژدها، در سرزمین پرسه می‌زند و همچنان به دنبال نبردهای باشکوه‌تر می‌گردد. او به اژدها نیاز دارد. در نهایت، پس از آنکه خود را در تعقیب اژدهاهای کوچک و کوچک‌تر خسته کرد، کارش به جایی می‌رسد که شمشیرش را در هوا می‌چرخاند و خیال می‌کند که دارد با اژدها می‌جنگد. حالا اگر این وسوسه‌ای برای یک سنت جورج واقعی (م: یک قهرمان واقعی) باشد، تصور کنید آدمی که نه قدیس است، نه اسب و نیزه‌ای دارد و نه کسی به او محلی می‌گذارد، چه کارهایی ممکن است بکند. چنین آدمی چطور می‌خواهد دیگران را قانع کند که اگر آن فرصت تاریخی نصیبش می‌شد، او هم بی‌برو‌برگرد اژدها را می‌کشت؟

ماری