با زندگی خود چکار می کنید؟ واپسین زمان‌ها

سردرآوردن از چیستی زندگی کار سختی‌ست، چون تا گردن در آن غرق هستید. مانند اینست که بخواهید اقیانوس را بفهمید، و همزمان شنا کردن هم یاد بگیرید. در اغلب روزها صرفا مشغول نگه داشتن سرتان بالای آب هستید. بنابراین تشخیص اینکه با زندگی خود چکار کنید و چطور از وقتتان استفاده کنید، کار آسانی نیست.

پیوسته میلیون ها عامل حواس پرتی وجود دارد؛ خانواده، دوستان و شریک زندگی، کارهای ملال آور، و پروژه های هیجان انگیز، بازی های ویدیویی، و همچنین کتاب هایی برای خواندن. و سپس کاناپه شماست که کسی باید روی آن دراز بکشد! گم کردن مسیر اصلی خیلی راحت است. پس اجازه دهید یک قدم به عقب برگردیم، و از بیرون به زندگی شما نگاه کنیم.

ترجمهٔ حمیدرضا بیدار

زندگی خود را تغییر دهید – یک قدم کوچک در هر نوبت

اگر شما هم مثل اکثر مردم باشید، بین شخصی که هستید و شخصی که میخواهید باشید، فاصله هست. کارهای کوچکی هست که فکر می کنید باید انجام دهید و نتایج بزرگی که باید به آنها برسید. مانند ورزش منظم، تغذیه سالم، یادگیری زبانی جدید، کار کردن روی رمان‌تان، مطالعه بیشتر یا صرفا اختصاص زمان بیشتر روی تفریح های واقعی تان، بجای گشت و گذار در reddit (یک شبکه اجتماعی).

اما گاهی اوقات به نظر می رسد که برای رسیدن به اهداف تان باید به فرد متفاوتی تبدیل شوید. کسی که ثابت قدم است، تلاش بیشتری به کار می بندد، و نظم و اراده قوی دارد. شاید شما تمام تلاش خود را کرده اید که اینگونه باشید. و نتیجه هم داد! اما فقط برای مدتی. تا اینکه متوجه می شوید دوباره در حال لغزش به سبک زندگی قبلی خود هستید. در نهایت به نظر می رسد هیچوقت موفق نمی شوید. و با هر تلاش ناموفق، بیشتر و بیشتر از خودتان ناامید و آزرده می شوید. اما تغییر واقعا کاری دشوار است. و مانند بسیاری از چیزها در زندگی، درک چرایی اش، آن را آسان تر می کند.

ترجمهٔ حمیدرضا بیدار

ایده‌ها نیز اهمیت خود را دارند. برای آنکه دموکراسی بتواند ریشه بدواند، صاحبان نفوذ -به‌ویژه آنانی که اسلحه در دست دارند- باید به این جمع‌بندی برسند که دموکراسی از گزینه‌های رقیب برتر است؛ گزینه‌هایی مانند حکومت دینی، حق الهی پادشاهان، قیمومت استعماری، دیکتاتوری پرولتاریا (و در عمل «پیشاهنگ انقلابی» آن) یا حاکمیت اقتدارگرایانهٔ رهبر کاریزماتیکی که خود را تجسم مستقیم ارادهٔ مردم می‌پندارد. این نکته به فهم سایر الگوها در تاریخ دموکراسی‌سازی هم کمک می‌کند؛ از جمله اینکه چرا دموکراسی در کشورهایی با سطح تحصیلات پایین‌تر، کشورهایی دور از نفوذ جهان غرب (مانند آسیای میانه) و کشورهایی که رژیم‌هایشان از دل انقلاب‌های خشونت‌بار و ایدئولوژیک‌محور برآمده‌اند (چون چین، کوبا، ایران، کرهٔ شمالی و ویتنام) کمتر مجال پا گرفتن دارد. در مقابل، هرچه مردم بیشتر درک کنند که دموکراسی‌ها جای بهتری برای زیستن‌اند، خودِ ایدهٔ دموکراسی می‌تواند سرایت‌پذیر شود و شمار دولت‌های دموکراتیک به‌تدریج افزایش پیدا کند.

پینکر

آزادی اعتراض زمانی معنا دارد که شهروند مطمئن باشد دولت او را به‌ خاطر اعتراض، تنبیه یا خاموش نمی‌کند. از همین رو، خط مقدم دموکراسی‌سازی مهار قدرت دولت است؛ یعنی جلوگیری از آنکه دولت با تکیه بر انحصارِ قوهٔ قهریه، شهروندان جسور و مطالبه‌گر را به‌طور خشونت‌آمیز سرکوب کند.

پینکر

در این جلسه به بررسی کتاب «آشوب» (Upheaval) اثر جرد دایموند پرداخته‌ام و تلاش کرده‌ام تا چارچوبی علمی و استراتژیک برای تحلیل وضعیت بحرانی فعلی ایران و راه عبور از آن ارائه دهم. دایموند در این کتاب ۱۲ عامل را که تعیین‌کننده موفقیت یا شکست ملت‌ها در عبور از بحران‌های بزرگ هستند، معرفی کرده است...

https://youtu.be/2k97kyB2Sl8

دلیل تنهایی شما چیست و چگونه دوست پیدا کنید

دوستان زندگی را دلچسب می‌کنند. آنها داربستی می‌سازند که زندگی را نه صرفاً قابل تحمل بلکه سرگرم‌کننده می‌کند. به ما احساس معنا و هدف می‌دهند و سرچشمۀ حس امنیت، عزت‌نفس و شادکامی ما هستند. تقریباً هیچ چیزی به‌اندازۀ احساسِ ارتباط، نمی‌تواند شاخص شادکامی شما باشد. بعلاوه تعدادی از بیماری‌ها و عمرِ کوتاه‌تر به فقدان ارتباط اجتماعی ربط دارد.

اما ممکن است در تلفن خود بالاپایین کرده‌اید، مردد از اینکه برای رفتن به سینما با کی تماس بگیرید؛ برای جشن گرفتن، یا برای دردِ دل کردن. ممکن است متوجه شوید که دوست کافی ندارید و احساس تنهایی کنید. این فقط برای شما نیست. انزوا و تنهایی بسیار فراگیر شده.
 
خیلی از مردم خواهانِ دوستانِ صمیمیِ بیشتری هستند، اما نمی‌دانند چگونه دوست پیدا کنند.

ترجمهٔ حمیدرضا بیدار

بخشی از کتاب باشد که آب جاری شود، کمک متخصصان اسرائیلی در بخش آب کشورمون و پرورش متخصصان ایرانی

چرا آب اقیانوس‌ها شور است و رودخانه‌ها نه؟

ترجمهٔ حمیدرضا بیدار

... منش آدمیان و جنبش‌ها در لحظهٔ پیروزی، گویاترین چیز دربارهٔ آنان است. آیا حاضری همان استدلالی را که به کارت آمد، در حق دیگران نیز روا داری؟ آیا عمل متقابل و مدارا، اصولی واقعی‌اند یا تنها برگ انجیری برای پوشاندن ضعف؟ آیا آنان که روزی خودْ سانسور می‌شدند، آنگاه که قدرت یابند، دیگران را سانسور نخواهند کرد؟ ...

ماری

پژوهش‌ها دربارهٔ تأثیرات آموزش تأیید می‌کند که افراد تحصیل‌کرده واقعاً روشن‌نگرتر هستند. آنها کمتر به نژادپرستی، تبعیض جنسی، بیگانه‌هراسی، همجنس‌گراهراسی و گرایش‌های خودکامه‌مآبانه تمایل دارند. برای تخیل و استقلال و آزادی بیان ارزش بیشتری قائل‌اند. هم‌چنین احتمال بیشتری دارد که رأی بدهند، در فعالیت‌های داوطلبانه شرکت کنند، دیدگاه‌های سیاسی‌شان را بیان کنند و به انجمن‌های مدنی، مانند اتحادیه‌ها و احزاب سیاسی و سازمان‌های مذهبی و اجتماعی بپیوندند. آنها هم‌چنین به هم‌وطنانشان بیشتر اعتماد می‌کنند و این اعتماد عنصر اصلی آن اکسیر ارزشمندی است که «سرمایهٔ اجتماعی» نام دارد؛ اکسیر اطمینان‌بخشی که به مردم امکان می‌دهد قرارداد ببندند، سرمایه‌گذاری کنند و از قانون پیروی کنند، بی‌آنکه بیم داشته باشند که همچون فردی ساده‌لوح، از سوی دیگران فریب بخورند.


پینکر

خلاصه بخش اول و دوم کتاب باشد که آب جاری شود
راه‌حل اسرائیل برای جهانی تشنهٔ آب

Let there be water
~ سث سیگل

آیا ممکن است جهان نه تنها باسوادتر و داناتر، بلکه واقعاً هوشمندتر شده باشد؟ آیا ممکن است توانایی انسان‌ها در یادگیری مهارت‌های جدید، درک مفاهیم انتزاعی و حل مسائلِ پیش‌بینی‌نشده به طور پیوسته در حال افزایش باشد؟ پاسخ شگفت‌انگیز است: بله. بیش از یک قرن است که نمرات بهرهٔ هوشی (IQ) در تمام نقاط جهان با سرعت حدود سه امتیاز در هر دهه (معادل یک پنجم انحراف معیار) رو به افزایش است. وقتی جیمز فلین، فیلسوف، در سال ۱۹۸۴ این پدیده را برای نخستین بار به روان‌شناسان معرفی کرد، بسیاری تصور کردند که لابد اشتباه یا خطای آماری است. از یک سو، هوش به‌شدت وراثتی است و جهان هیچ پروژهٔ عظیم اصلاح نژاد نداشته تا نسل به نسل، افراد باهوش‌تر فرزندان بیشتری بیاورند. از سوی دیگر، ازدواج‌های برون‌گروهی (برای پرهیز از درون‌همسری) نیز به اندازه و مدت کافی گسترده نبوده تا بتواند این رشد را توضیح دهد. به‌علاوه، باورش سخت است که یک فرد متوسط در سال ۱۹۱۰، اگر امروز ظاهر می‌شد، در مرز کم‌توانی ذهنی طبقه‌بندی می‌شد یا برعکس؛ اگر یک زوج متوسط امروزی به آن دوران سفر می‌کردند، از ۹۸ درصد اهالی دوران ادواردی پیشی می‌گرفتند. با این حال، «اثر فلین» دیگر تردیدآمیز نیست و اخیراً در یک فراتحلیل روی ۲۷۱ نمونه از ۳۱ کشور، با جمعیت حدود چهار میلیون نفر، تأیید شده است. شکل ۵-۱۶ «خیزش بلندمدت در نمرات آی‌کیو» را نشان می‌دهد؛ سکولار (secular) در اینجا به معنای «بلندمدت» است، نه «غیرمذهبی».

پینکر

یه سر سوزن از دقت ترجمه دکتر معدنی رو بهتون نشون میدم:

تعیین آنکه دقیقاً چه عواملی در افزایش نمرات بهرهٔ هوشی نقش داشته‌اند ساده نیست، اما اینکه یک ویژگی وراثتی بتواند با تغییرات محیطی بهبود پیدا کند، هیچ تناقضی ندارد. چنین اتفاقی دربارهٔ قد هم رخ داده است؛ ویژگی‌ای که آن هم به‌شدت وراثتی است و در دهه‌های اخیر، به دلایل مشابهی -تغذیهٔ بهتر و بیماری کمتر- افزایش یافته است. مغز اندام پرمصرفی است که حدود یک‌پنجم انرژی بدن را استفاده می‌کند و از چربی‌ها و پروتئین‌هایی ساخته شده که تولیدشان برای بدن هزینه‌بر است. از سوی دیگر، مقابله با عفونت‌ها از نظر متابولیکی پرهزینه است و سیستم ایمنی یک کودک بیمار منابعی را که باید صرف رشد مغز شود، به خودش اختصاص می‌دهد. محیط پاکیزه‌تر -با سطوح پایین‌تر سرب و سایر سموم- هم به رشد مغز کمک می‌کند. غذا و سلامت و کیفیت محیط زیست از امتیازات جوامع ثروتمندتر است و جای تعجب ندارد که «اثر فلین» با سرانهٔ افزایش تولید ناخالص داخلی هم‌بستگی نشان می‌دهد.

«تعیین علل دقیق افزایش نمرات بهره هوشی»
ترجمه تو‌ این بود
بگو ایرادش چیه به نظرت؟
که عوضش کردم

عربیه

نه

بهش میگن تتابع اضافات
یعنی پشت سر هم آمدن کسره‌ها