–رقص، مطالبه نیست. مطالبه، حذف مرجعیتیه که بر بدن، پوشش، صدا و شادی شهروند دخالت می‌کنه.
–هیچ‌کسی تو هیچ بیانیه‌ای رقص شبانه رو به‌عنوان هدف سیاسی ننوشته! کار معمولی آدم‌های نرمال همینه، بزنن و برقصن.
–همین؟ اره همین.
–همین؟ آره. آن‌قدر موضوع پیش‌پاافتاده‌ای هست که تو این نیم قرن براش وزارتخونه ساختید، گشت راه انداختید، بودجه بستید به ریشش و آدم کشتید.

شبکه‌های هرمی

–استیون نوولا

دو نفر غریبه اهل دو نقطهٔ خیلی دور از آمریکا، طی سفری کاری به مقصد میلواکی کنار هم می‌نشینند و کاشف به عمل می‌آید که همسر یک کدام از آن‌ها در کلاس تنیس یکی از آشنایان آن دیگری حضور داشته است. این نوع اتفاقات تصادفی از آنچه تصورش را می‌کنید، شایع‌ترند. اگر فرض کنیم هرکدام از حدود ۲۰۰ میلیون بزرگ‌سال آمریکا حدود ۱،۵۰۰ نفر را بشناسد و این ۱،۵۰۰ نفر هم به شکل معقولی در سراسر کشور پراکنده شده باشند، احتمال آنکه این دو نفر یک آشنای مشترک داشته باشند حدود یک درصد است و احتمال آنکه این دو نفر از طریق زنجیرهٔ واسطی متشکل از دو نفر به هم مرتبط باشند، بیش از ۹۹ درصد!


•• ریاضی‌نابلدی | جان آلن پائولوس


- سفارش کتاب از تلگرام (@Info_derang)

@derang_pub

دلایل ناکامی سکولاریزاسیون در جهان اسلام

مطلب قدیمی هست و حتی نویسنده اش هم یادم رفته.

وقتی یک مارکسیست پیش‌بینی می‌کند که فلان حکومت خویی استثماری دارد، اما درست عکس آن رخ می‌دهد، مارکسیست باور خودش را اصلاح نمی‌کند، بلکه این وضعیت را به تلاش‌های آن حکومت جهت جذب و تحمیق طبقۀ کارگر نسبت می‌دهد. برای اینان همیشه تبصره‌هایی وجود دارند که می‌توانند هر نتیجه‌ای را توجیه کنند.

اگر باوری هرگز تن به اصلاح شدن نمی‌دهد، هرگز در مواجهه با شواهد خلاف کوتاه نمی‌آید و همیشه از بالا به شما نگاه می‌کند، احتمالاً هرگز باوری علمی نبوده است.


•• ریاضی‌نابلدی | جان آلن پائولوس


- سفارش کتاب از تلگرام (@Info_derang)

@derang_pub