... قانون اساسی ایالات متحده، با سازوکارهای دقیق مهار و توازن خود، آشکارا بازتاب‌دهندهٔ این بینش بود که هرگز نمی‌توان قدرت را به‌طور کامل به کسی سپرد. این رویکرد، در تضادی آشکار با انقلاب فرانسه قرار داشت که به مدعیان نمایندگی «مردم» و بیان‌کنندگان «ارادهٔ عمومیِ» روسویی، اختیاراتی بی‌حدوحصر، از جمله اختیار مرگ و زندگی اعطا می‌کرد. پیروان این بینش، حتی زمانی که از رهبرانی خاص به‌تلخی سرخورده شده، آنان را خلع و اعدام می‌کردند، باز هم در نظام سیاسی یا باورهای خود تغییری اساسی نمی‌دادند؛ چراکه تصورشان این بود که شر صرفا در وجود اشخاصی است که به انقلاب خیانت ورزیده بودند...

–سول

از نظر فدرالیست‌ها، شر در خود ذات انسان نبود و نهادها تنها ابزاری برای چاره‌اندیشی در برابر آن بودند. آدام اسمیت نیز به همین سان، حکومت را «علاجی نصف و نیمه» برای جبران کاستی «خرد و فضیلت» در انسان می‌دانست. در مقالات فدرالیست آمده است:

اصلاً چرا حکومت بنیان نهاده شده است؟ زیرا امیال آدمیان بدون مهار به احکام خرد و عدالت گردن نمی‌نهند.

–سول

بینش مقیّد، روایتی غم‌انگیز از وضع بشر است. بینش نامقیّد، روایتی اخلاقی از نیت‌های انسانی است که آن را امری نهایتاً تعیین‌کننده می‌شمرد. بینش نامقیّد، به دنبال آرمان‌های والا و بهترین راه‌حل‌هاست. در نقطهٔ مقابل، بینش مقیّد «بهترین» را دشمنِ «خوب» می‌داند؛ از این منظر، تلاش بیهوده برای رسیدن به دست‌نیافتنی‌ها نه‌تنها بی‌ثمر که اغلب مخرب است، حال آنکه با همان تلاش‌ها می‌شد به مصالحه‌ای کارآمدتر و سودمندتر دست یافت. آدام اسمیت این منطق را نه فقط در اقتصاد، که در اخلاق و سیاست نیز به کار می‌بست: به گفتهٔ او، اصلاحگرِ مدبر به «عادات و تعصبات ریشه‌دار مردم» احترام می‌گذارد و آنجا که نتواند امرِ درست را برپا دارد، «از کاستنِ امرِ نادرست ابایی نخواهد داشت». هدف او آفریدن وضع آرمانی نیست، بلکه «بنا نهادنِ بهترین چیزی است که در توانِ مردمان باشد».

–سول

چی نوشته لامصب

جمعه غروب، اگه نزدیک زعفرانیه بودید، تو شهر کتاب الف، گفت‌وگویی هست راجع‌به کتاب مغز ایدئولوژی‌زده و رفیق من دکتر معدنی هم حضور داره و چند کلامی راجع‌به کتاب ریاضی‌نابلدی صحبت می‌کنه. دوست داشتید شرکت کنید. 🙏❤️

وقتی روسو می‌گفت انسان «آزاد زاده می‌شود، اما همه‌جا در زنجیر است»، جوهر بینش نامقیّد را بیان می‌کرد: اینکه مشکل بنیادین نه طبیعت یا انسان، که نهادها هستند. به عقیدهٔ روسو، «آدمیان ذاتاً دشمن یکدیگر نیستند».

بینشی در نقطهٔ مقابل این، در کتاب لویاتان هابز عرضه شد؛ آنجا که قدرت مسلحِ نهادهای سیاسی، تنها مانع «جنگ همه علیه همه» بود، جنگی که در غیاب این نهادها، در وضع طبیعی بشر حکم‌فرما می‌شد و زندگی در آن «منزوی، فقیرانه، زشت، وحشیانه و کوتاه» بود.

بینش نامقیّد کندورسه او را به سوی جامعه‌ای سوق می‌داد که در آن «میل طبیعی» بشر با خیر اجتماعی همسو شود،

حال آنکه بینش مقیّد هایک به این نتیجه می‌رسید که «قواعد ضروری جامعهٔ آزاد، تکالیف ناخوشایند بسیاری بر دوش ما می‌نهد»؛ یعنی طبیعت بشر ذاتاً با خیر اجتماعی همسو نیست، بلکه باید، با همهٔ ناخوشایندی‌اش، آگاهانه در برابر آن سر فرود آورد.

–سول

در بینش نامقید، با توجه به قابلیت‌های گستردهٔ انسان، نیاتی که این قابلیت‌ها را هدایت می‌کنند خاصه مهم‌اند. قرن‌هاست که واژگان و مفاهیم نیت‌محور –همچون «صداقت» ، «تعهد» و «ازخودگذشتگی»– در کانون بحث‌های این بینش قرار داشته‌اند و سیاست‌های مطلوب آن نیز اغلب با اهدافی که در نظر داشته‌اند تعریف شده‌اند: برای نمونه، «آزادی، برابری، برادری»، «پایان استثمار انسان به دست انسان» یا «عدالت اجتماعی». اما در بینش مقیّد، که توانایی بشر را برای تحقق مستقیم نیت‌هایش بسیار محدود می‌داند، نیت‌ها اهمیتی به‌مراتب کمتر دارند. برک به «آثار سودمند خطاهای بشری» و «پیامدهای شومی که در پی مسلم‌ترین فضایل می‌آید» اشاره می‌کرد. کل آموزهٔ اقتصادی لسه‌فر آدام اسمیت نیز به‌طور ضمنی بر همین عدم تطابق میان نیت و نتیجه استوار بود؛ چرا که منافع نظام‌مند سرمایه‌داری، هیچ ربطی به نیت سرمایه‌داران نداشت.

تعارض بینش‌ها اثر توماس سول
–رضا شعبانی

در دست ترجمه

ساحل‌نشین از فراوانیِ آب، قدرِ آب را نمی‌داند؛ بادیه‌نشین است که رود را گنج می‌شمارد.
ما فرزندانِ رودی هستیم که هزاره‌هاست از کنارِ خانه‌مان می‌گذرد،
و شاید تنها بی‌تاریخان بدانند داشتنِ تاریخ چه موهبتی‌ست.

هفتم آبان، پاسارگاد

توضیحات فنی راجع‌به ربات‌های تلگرام و...

هوش مصنوعی به اپراتور اینترنت زنگ میزنه:

حرومزاده پاتو از رو کابل اینترنت بردار. (دقیقا با همین لحن میگه، خدا شاهده!)

به ساعت زیستی‌تان احترام بگذارید

–ارین گیبسون

اگر خرافات و شبه‌علم خاصی مد نظرتون بود که من هنوز بهش نپرداختم. برام بنویسید. گرچه تو این وضعیت خود منم باید برای عاقبت به خیری همه‌مون به جنبل و جادو ایمان بیارم. انقد که وضعیت بد پیش می‌ره.

آوازهٔ گایتون به‌خاطر نگارش کتاب معروف فیزیولوژی پزشکیاست که در ایران به فیزیولوژی گایتون معروف است. بعدها جان ای. هال هم در نگارش کتاب به او یاری رساند و حاصل آن کتاب درسی فیزیولوژی پزشکی گایتون و هال بود. اولین ترجمهٔ فارسی این کتاب نیز توسط فرخ شادان صورت پذیرفته‌است.[۱]
گایتون در ابتدا مطالعاتش را در زمینهٔ عامل افزایش فشار خونبنا نمود و در این راه بسیاری از فرمول‌ها و محاسبات و رفتار مربوط به دستگاه گردش خون را کشف نمود. در سال ۱۹۵۵ تئوری برون‌ده قلب را ارائه نمود که نشان می‌داد قلب تنها خونی را که دریافت می‌کند، قادر به پمپاژ است و خود قلب نقشی در تنظیم مقدار برون‌ده قلب ندارد.[۲] از دیگر کارهای وی، محاسبهٔ فشار میان‌بافتی است. آرتور گایتون، پس از سال‌ها تلاش در ارتقای دانش فیزیولوژی و پزشکی، در سال ۲۰۰۳ در سانحهٔ رانندگی درگذشت.[۳]

تحقیقات آرتور گایتون که شامل بیش از ۶۰۰ مقاله و ۴۰ کتاب می باشد، بسیار ارزشمند بوده و او را در ردهٔ بزرگ‌ترین فیزیولوژیست‌های تاریخ قرار داده است. تحقیقات او در زمینه تنظیم قلبی-عروقی بسیار جامع بود و به درک مفاهیم اساسی و جدیدی که امروزه جزء دانسته‌های جامع ما در ارتباط با بیماری های قلبی-عروقی مثل فشار خون، نارسایی قلبی و ادم است کمک کرد. بحث در مورد فیزیولوژی قلب و عروق بدون درنظرگرفتن مفاهیم برون‌ده قلبی و بازگشت وریدی، فشار منفی مایع میان بافتی، تنظیم حجم مایع میان‌بافتی و ادم، تنظیم جریان خون بافتی و خود تنظیمی جریان خون در بدن، ناتریوز فشاری کلیه و تنظیم بلند مدت فشار خون بسیار مشکل است. حقیقتا نظریات او در مورد تنظیم قلبی-عروقی در تمامی کتب مرجع فیزیولوژی یافت می‌شود. این مفاهیم چنان در فیزیولوژی کاربرد وسیعی یافته‌اند که گاهی پدیدآورندهٔ آنها به فراموشی سپرده می شود!!
یکی از مهم‌ترین میراث‌های علمی دکتر گایتون بکارگیری قواعد بنیادین مهندسی و تحلیل سیستم‌ها در تنظیم قلبی-عروقی بود. او با بهره‌گیری از روش‌های ریاضی و نموداری، بسیاری از جنبه‌های عملکرد جریان خون را قبل از دسترسی به کامپیوتر کمّی نمود. او همزمان با توسعه کامپیوتر آنالیز سیستم‌های پیچیده جهت مدل سازی سیستم قلبی-عروقی را پیش از پیشرفته‌تر‌شدن کامپیوترهای دیجیتال انجام داد. با دسترسی به کامپیوترهای دیجیتال مدل های قلبی-عروقی او بسیار توسعه یافت و مباحث مربوط به کلیه و مایعات بدن، هورمون‌ها و سیستم عصبی خودمختار همانند اعمال قلب و گردش خون نیز مدل سازی شدند. او همچنین اولین تحلیل‌های جامع را از تنظیم فشار خون ارائه داد. این کار منحصربفرد او در تحقیقات فیزیولوژیکی مقدمه‌ای برای مهندسی زیست پزشکی شد. زمینه‌ای که به ثبات و ترویج علم فیزیولوژی و نظم دادن به کمّی‌سازی پژوهش ها به جای توصیف کردن آنها کمک کرد.

دکتر گایتون بیش از ۸۰ تقدیرنامه از مجامع علمی گوناگون و انجمن ها و دانشگاه‌های سراسر جهان دریافت کرد. برخی از آنها که خصوصا در زمینهٔ پژوهش های قلبی وعروقی است شامل جایزه Wiggers انجمن فیزیولوژی آمریکا، جایزه Ciba از انجمن پژوهش‌های پرفشاری خون، جایزه ویلیام هاروی از انجمن آمریکایی پرفشاری خون، جایزه‌ای از طرف انجمن قلب آمریکا جهت پژوهش‌های وسیع و جایزه Merck Sharp و Dohme از طرف انجمن بین‌المللی پرفشاری خون. او در سال ۱۹۸۸ برای ارائه یک سخنرانی ویژه در چهارصدمین سالگرد تولد ویلیام هاروی که کاشف گردش خون بوده است از طرف کالج سلطنتی پزشکان در لندن فراخوانده شد.

عشق والای گایتون به فیزیولوژی سبب شد تا او مقاله‌ای تحت عنوان «فیزیولوژی، زیبایی و فلسفه» در سال ۱۹۷۵ هنگامی که رئیس انجمن فیزیولوژی آمریکا شد، ارائه دهد. اجازه بدهید تا جمله‌ای از این مقاله را نقل قول کنم:
«چه کسی حتی یک فرد مذهبی، یک حقوقدان، یک پزشک، یک فیزیکدان یا هرکس دیگری بیش از شما که فیزیولوژیست هستید راجع به حیات می‌داند؟ فیزیولوژی حقیقتاً توصیف حیات است. چه موضوعی ممکن است بیش از موضوع حیات جذاب، مهیج و زیبا باشد.»

شخصیتی که علی امشب زحمت معرفی‌ش رو کشید، از کاروانسالاران قافله پزشکی دکتر آرتور سی گایتون است. بخش مهم و چشمگیری از دانش پایه ما در حوزه قلب و عروق و فشار خون و بیماری‌های وابسته به آن حاصل فعالیت‌ بی‌نظیر این مرد بزرگ است. کتاب فیزیولوژی وی به نام فیزیولوژی پزشکی گایتون سال‌هاست مرجع مسلم فیزیولوژی در سراسر دنیاست
روانش مینو

۷. تشخیص استدلال

برای کودکان و نوجوانان