چی نوشته لامصب

جمعه غروب، اگه نزدیک زعفرانیه بودید، تو شهر کتاب الف، گفت‌وگویی هست راجع‌به کتاب مغز ایدئولوژی‌زده و رفیق من دکتر معدنی هم حضور داره و چند کلامی راجع‌به کتاب ریاضی‌نابلدی صحبت می‌کنه. دوست داشتید شرکت کنید. 🙏❤️

وقتی روسو می‌گفت انسان «آزاد زاده می‌شود، اما همه‌جا در زنجیر است»، جوهر بینش نامقیّد را بیان می‌کرد: اینکه مشکل بنیادین نه طبیعت یا انسان، که نهادها هستند. به عقیدهٔ روسو، «آدمیان ذاتاً دشمن یکدیگر نیستند».

بینشی در نقطهٔ مقابل این، در کتاب لویاتان هابز عرضه شد؛ آنجا که قدرت مسلحِ نهادهای سیاسی، تنها مانع «جنگ همه علیه همه» بود، جنگی که در غیاب این نهادها، در وضع طبیعی بشر حکم‌فرما می‌شد و زندگی در آن «منزوی، فقیرانه، زشت، وحشیانه و کوتاه» بود.

بینش نامقیّد کندورسه او را به سوی جامعه‌ای سوق می‌داد که در آن «میل طبیعی» بشر با خیر اجتماعی همسو شود،

حال آنکه بینش مقیّد هایک به این نتیجه می‌رسید که «قواعد ضروری جامعهٔ آزاد، تکالیف ناخوشایند بسیاری بر دوش ما می‌نهد»؛ یعنی طبیعت بشر ذاتاً با خیر اجتماعی همسو نیست، بلکه باید، با همهٔ ناخوشایندی‌اش، آگاهانه در برابر آن سر فرود آورد.

–سول

در بینش نامقید، با توجه به قابلیت‌های گستردهٔ انسان، نیاتی که این قابلیت‌ها را هدایت می‌کنند خاصه مهم‌اند. قرن‌هاست که واژگان و مفاهیم نیت‌محور –همچون «صداقت» ، «تعهد» و «ازخودگذشتگی»– در کانون بحث‌های این بینش قرار داشته‌اند و سیاست‌های مطلوب آن نیز اغلب با اهدافی که در نظر داشته‌اند تعریف شده‌اند: برای نمونه، «آزادی، برابری، برادری»، «پایان استثمار انسان به دست انسان» یا «عدالت اجتماعی». اما در بینش مقیّد، که توانایی بشر را برای تحقق مستقیم نیت‌هایش بسیار محدود می‌داند، نیت‌ها اهمیتی به‌مراتب کمتر دارند. برک به «آثار سودمند خطاهای بشری» و «پیامدهای شومی که در پی مسلم‌ترین فضایل می‌آید» اشاره می‌کرد. کل آموزهٔ اقتصادی لسه‌فر آدام اسمیت نیز به‌طور ضمنی بر همین عدم تطابق میان نیت و نتیجه استوار بود؛ چرا که منافع نظام‌مند سرمایه‌داری، هیچ ربطی به نیت سرمایه‌داران نداشت.

تعارض بینش‌ها اثر توماس سول
–رضا شعبانی

در دست ترجمه

ساحل‌نشین از فراوانیِ آب، قدرِ آب را نمی‌داند؛ بادیه‌نشین است که رود را گنج می‌شمارد.
ما فرزندانِ رودی هستیم که هزاره‌هاست از کنارِ خانه‌مان می‌گذرد،
و شاید تنها بی‌تاریخان بدانند داشتنِ تاریخ چه موهبتی‌ست.

هفتم آبان، پاسارگاد

توضیحات فنی راجع‌به ربات‌های تلگرام و...

هوش مصنوعی به اپراتور اینترنت زنگ میزنه:

حرومزاده پاتو از رو کابل اینترنت بردار. (دقیقا با همین لحن میگه، خدا شاهده!)

به ساعت زیستی‌تان احترام بگذارید

–ارین گیبسون

اگر خرافات و شبه‌علم خاصی مد نظرتون بود که من هنوز بهش نپرداختم. برام بنویسید. گرچه تو این وضعیت خود منم باید برای عاقبت به خیری همه‌مون به جنبل و جادو ایمان بیارم. انقد که وضعیت بد پیش می‌ره.

آوازهٔ گایتون به‌خاطر نگارش کتاب معروف فیزیولوژی پزشکیاست که در ایران به فیزیولوژی گایتون معروف است. بعدها جان ای. هال هم در نگارش کتاب به او یاری رساند و حاصل آن کتاب درسی فیزیولوژی پزشکی گایتون و هال بود. اولین ترجمهٔ فارسی این کتاب نیز توسط فرخ شادان صورت پذیرفته‌است.[۱]
گایتون در ابتدا مطالعاتش را در زمینهٔ عامل افزایش فشار خونبنا نمود و در این راه بسیاری از فرمول‌ها و محاسبات و رفتار مربوط به دستگاه گردش خون را کشف نمود. در سال ۱۹۵۵ تئوری برون‌ده قلب را ارائه نمود که نشان می‌داد قلب تنها خونی را که دریافت می‌کند، قادر به پمپاژ است و خود قلب نقشی در تنظیم مقدار برون‌ده قلب ندارد.[۲] از دیگر کارهای وی، محاسبهٔ فشار میان‌بافتی است. آرتور گایتون، پس از سال‌ها تلاش در ارتقای دانش فیزیولوژی و پزشکی، در سال ۲۰۰۳ در سانحهٔ رانندگی درگذشت.[۳]

تحقیقات آرتور گایتون که شامل بیش از ۶۰۰ مقاله و ۴۰ کتاب می باشد، بسیار ارزشمند بوده و او را در ردهٔ بزرگ‌ترین فیزیولوژیست‌های تاریخ قرار داده است. تحقیقات او در زمینه تنظیم قلبی-عروقی بسیار جامع بود و به درک مفاهیم اساسی و جدیدی که امروزه جزء دانسته‌های جامع ما در ارتباط با بیماری های قلبی-عروقی مثل فشار خون، نارسایی قلبی و ادم است کمک کرد. بحث در مورد فیزیولوژی قلب و عروق بدون درنظرگرفتن مفاهیم برون‌ده قلبی و بازگشت وریدی، فشار منفی مایع میان بافتی، تنظیم حجم مایع میان‌بافتی و ادم، تنظیم جریان خون بافتی و خود تنظیمی جریان خون در بدن، ناتریوز فشاری کلیه و تنظیم بلند مدت فشار خون بسیار مشکل است. حقیقتا نظریات او در مورد تنظیم قلبی-عروقی در تمامی کتب مرجع فیزیولوژی یافت می‌شود. این مفاهیم چنان در فیزیولوژی کاربرد وسیعی یافته‌اند که گاهی پدیدآورندهٔ آنها به فراموشی سپرده می شود!!
یکی از مهم‌ترین میراث‌های علمی دکتر گایتون بکارگیری قواعد بنیادین مهندسی و تحلیل سیستم‌ها در تنظیم قلبی-عروقی بود. او با بهره‌گیری از روش‌های ریاضی و نموداری، بسیاری از جنبه‌های عملکرد جریان خون را قبل از دسترسی به کامپیوتر کمّی نمود. او همزمان با توسعه کامپیوتر آنالیز سیستم‌های پیچیده جهت مدل سازی سیستم قلبی-عروقی را پیش از پیشرفته‌تر‌شدن کامپیوترهای دیجیتال انجام داد. با دسترسی به کامپیوترهای دیجیتال مدل های قلبی-عروقی او بسیار توسعه یافت و مباحث مربوط به کلیه و مایعات بدن، هورمون‌ها و سیستم عصبی خودمختار همانند اعمال قلب و گردش خون نیز مدل سازی شدند. او همچنین اولین تحلیل‌های جامع را از تنظیم فشار خون ارائه داد. این کار منحصربفرد او در تحقیقات فیزیولوژیکی مقدمه‌ای برای مهندسی زیست پزشکی شد. زمینه‌ای که به ثبات و ترویج علم فیزیولوژی و نظم دادن به کمّی‌سازی پژوهش ها به جای توصیف کردن آنها کمک کرد.

دکتر گایتون بیش از ۸۰ تقدیرنامه از مجامع علمی گوناگون و انجمن ها و دانشگاه‌های سراسر جهان دریافت کرد. برخی از آنها که خصوصا در زمینهٔ پژوهش های قلبی وعروقی است شامل جایزه Wiggers انجمن فیزیولوژی آمریکا، جایزه Ciba از انجمن پژوهش‌های پرفشاری خون، جایزه ویلیام هاروی از انجمن آمریکایی پرفشاری خون، جایزه‌ای از طرف انجمن قلب آمریکا جهت پژوهش‌های وسیع و جایزه Merck Sharp و Dohme از طرف انجمن بین‌المللی پرفشاری خون. او در سال ۱۹۸۸ برای ارائه یک سخنرانی ویژه در چهارصدمین سالگرد تولد ویلیام هاروی که کاشف گردش خون بوده است از طرف کالج سلطنتی پزشکان در لندن فراخوانده شد.

عشق والای گایتون به فیزیولوژی سبب شد تا او مقاله‌ای تحت عنوان «فیزیولوژی، زیبایی و فلسفه» در سال ۱۹۷۵ هنگامی که رئیس انجمن فیزیولوژی آمریکا شد، ارائه دهد. اجازه بدهید تا جمله‌ای از این مقاله را نقل قول کنم:
«چه کسی حتی یک فرد مذهبی، یک حقوقدان، یک پزشک، یک فیزیکدان یا هرکس دیگری بیش از شما که فیزیولوژیست هستید راجع به حیات می‌داند؟ فیزیولوژی حقیقتاً توصیف حیات است. چه موضوعی ممکن است بیش از موضوع حیات جذاب، مهیج و زیبا باشد.»

شخصیتی که علی امشب زحمت معرفی‌ش رو کشید، از کاروانسالاران قافله پزشکی دکتر آرتور سی گایتون است. بخش مهم و چشمگیری از دانش پایه ما در حوزه قلب و عروق و فشار خون و بیماری‌های وابسته به آن حاصل فعالیت‌ بی‌نظیر این مرد بزرگ است. کتاب فیزیولوژی وی به نام فیزیولوژی پزشکی گایتون سال‌هاست مرجع مسلم فیزیولوژی در سراسر دنیاست
روانش مینو

۷. تشخیص استدلال

برای کودکان و نوجوانان

تعریف و شبه‌علم

حالا می‌توانیم بفهمیم چرا شبه‌علم از تعریف گریزان است. واژه‌هایی مانند «انرژی»، «ارتعاش»، «سم» در «سم‌زدایی»، «طبیعی» و «تعادل» در زبان درمانگران شبه‌علمی تقریباً هیچ‌گاه تعریف نمی‌شوند. دلیلش ساده است: تعریف روشن، ادعا را آزمون‌پذیر می‌کند. اگر «سم‌زدایی» تعریف شود: «کاهش غلظت مادۀ الف در خون یا ادرار»، آنگاه می‌توان آن را اندازه گرفت و اندازه‌گیری‌ها معمولاً نشان می‌دهند که هیچ تغییری رخ نداده است. واژۀ بی‌تعریف اما مانند ظرفی خالی است که هر کس هر چه بخواهد در آن می‌ریزد و هیچ آزمایشی نمی‌تواند نادرستش نشان دهد.
پس ساده‌ترین و نیرومندترین پرسش نقادانه، شاید همین باشد: «دقیقاً منظورت از این واژه چیست؟» اگر گوینده نتواند پاسخ روشنی بدهد، یا هر بار پاسخ دیگری بدهد، یا پاسخش استعاره‌ای باشد (انرژی یعنی جریان زندگی در کیهان)، احتمالاً ادعایش چیزی نمی‌گوید که بتوان سنجید.
یک نکته را هم دربارۀ واژه‌های علمی باید گفت. علم هم گاهی واژه‌ای کهن را برمی‌دارد و معنایی تازه و دقیق به آن می‌دهد. «کار» در فیزیک یعنی حاصل‌ضرب نیرو در جابه‌جایی؛ نه آنچه در اداره انجام می‌دهیم. به این تعریف‌های تازه تعریف قراردادی می‌گویند و هیچ اشکالی ندارند، به شرط آنکه روشن و پایدار باشند. مشکل شبه‌علم این نیست که به واژه‌ها تعریف تازه می‌دهد؛ این است که هیچ تعریفی به دست نمی‌دهد و اعتبار معنای علمی واژه را بی‌تعهد به آن معنا وام می‌گیرد. این همان مغالطۀ اشتراک لفظ است.

–نظری

سقراط از نوشتن می‌ترسید. در رسالۀ فایدروس افلاطون، از زبان پادشاهی مصری هشدار می‌دهد که این اختراع تازه «فراموشی را در جان آموزندگان می‌کارد»، چون آدم‌ها به نوشته تکیه می‌کنند و دیگر چیزی را به یاد نمی‌سپارند. دو هزار سال بعد، در سدۀ هجدهم، پزشکان و واعظان اروپایی از «جنون رمان‌خوانی» در میان دختران جوان می‌نالیدند. در سدۀ بیستم نوبت به رادیو رسید، بعد کتاب‌های مصور، بعد تلویزیون و بعد بازی‌های رایانه‌ای. هر بار فناوری تازه‌ای آمد، گروهی هشدار دادند که ذهن جوانان را تباه می‌کند. هر بار پژوهش‌ها از صفر شروع شدند، و هر بار، تا شواهد روشن شوند، فناوری بعدی از راه رسیده بود. روان‌شناسی به نام ایمی اوربن این الگو را «چرخۀ سیزیفیِ هراس از فناوری» نامیده است.
پس وقتی امروز می‌شنویم که گوشی هوشمند و شبکه‌های اجتماعی نسلی مضطرب و افسرده ساخته‌اند، حق داریم بپرسیم: آیا این هم یکی دیگر از همان هراس‌های همیشگی است؟ یا این بار گرگ واقعاً آمده است؟

–نظری

نسل مضطرب