@LiberalScientists
1️⃣کوتاه و منسجم
گرانش نیوتن بر این دعوی مبتنی است که میان هر دو شیء موجود در جهان هستی نیروی جاذبه‌ای وجود دارد. در این نظریه مفهوم‌های نیرو، جرم و فاصله به کار برده شده‌اند و رابطه میان آنها در قانون ریاضی واحدی بیان شده است که به صورت معادله‌ی ریاضی ارائه گردیده است. این نظریه کوتاه است یعنی از یک دعوی، سه مفهوم و یک قانون ریاضی تشکیل شده است. حتی اگر سه قانون مکانیک نیوتن را که برای کاربرد نظریه گرانش مورد نیازند، بر آن تعداد بیافزاییم باز هم این نظریه به نحو چشمگیری کوتاه و رساست.
نظریه‌ی نیوتن منسجم است: وجود نیروی میان اشیا را توصیف می‌کند که می‌توان آن را از خواص اولیه خود اجسام یعنی جرم‌هایشان و فاصله‌ی میان آنها محاسبه کرد. از این مهم‌تر نیروی گرانش کلیت دارد و در مورد همه‌ی اشیاء موجود در جهان هستی صدق می‌کند. به کمک نظریه کوتاه و منسجم واحدی می‌توان هم حرکت یک آونگ زمینی را توضیح داد و هم حرکت سیاره‌ای آسمانی را، بی‌آن‌که قواعد موقتی برای موردهای جزئی خاص در میان باشد. یک قاعده‌ی تجربی مناسب برای تشخیص موضوعات شبه علمی، همانا وجود توضیحات موقت و موردی است: «امروز به علت میدان نیرویی که از وجود مجریِ دشمنکامِ میزگرد تلویزیونی ساطع می‌شود نیروهای تله‌پاتی که من کار نمی‌کند. به‌هیچ وجه «روزهای بد-جاذبه» وجود ندارند و روزهایی هم وجود ندارند که در آنها کار دستگاه تلویزیون شما به این علت قطع شود که امواج الکترومغناطیسی احساس دشمنی می‌کنند. دستگاه تلویزیونتان ممکن است تحت تاثیر اختلال ناشی از تداخل سایر امواج الکترومغناطیسی قرار بگیرد، اما این امور را هم می‌توان توصیف و اندازه گیری کرد … همه‌ی نتیجه‌های عجیب و غریب مرتبط با نظریه نسبیت خاص انیشتین پیامدهای دو اصل ساده‌اند:
۱) همه‌ی قوانین فیزیک برای ناظرانی که یکنواخت حرکت می‌کنند یکسانند.
۲) نور در فضای آزاد با سرعتی انتشار می‌یابد که مستقل از حرکت منبع نور است.
کوتاه و منسجم همان ساده و بدیهی نیست ده‌ها سال پژوهش لازم بود تا محیط علمی به نقطه‌ای برسد که در آن مکسول، انیشتین و شرودینگر بتوانند نظریه‌های‌شان را تدوین کنند. ده‌ها سال پژوهش دیگر مورد نیاز بود تا نتایج نظریه‌ها از کار درآیند و آزمایش‌ها و اندازه‌گیری‌هایی به اجرا در‌آیند تا شواهدی برای اثبات درست‌بودن این نظریه‌ها فراهم آورد. دانشجویی باید سال‌ها به‌تحصیل در دانشگاه بپردازد تا بتواند از عهده‌ی فهم این نظریه‌ها برآید اما خود نظریه‌ها را می‌توان به نحوی کوتاه و منسجم بیان کرد.
2️⃣پیش‌بینی
یا علم اصولا صحیح است یا ما قربانیان لطیفه‌ای بی‌نهایت عظیم شده‌ایم. دقت نظریه‌ای علمی در تقابل کامل با پیش‌بینی‌های نادقیق شبه‌علوم قرار دارد. ما همگی با پیش‌بینی‌های آبکی فال‌گیران و طالع‌بینان آشنایی داریم: «در عرض سه روز آینده شخص جالب توجهی را ملاقات خواهید‌کرد». اما می‌توانید عبارت «جالب توجه» را همیشه همانطور که خودتان صلاح می‌بینید تعریف یا باز‌تعریف کنید. می‌توانید این پیش‌بینی را با این معنی تعبیر و تفسیر کنید که فردا یا پس فردا سرانجام رفیق شفیق‌تان را خواهید دید اما مسلماً روبه‌رو شدن با حسابرس مالیاتی نیز بر اساس هر تعریف معقولی باز هم جالب توجه است. «این نوزاد بر طبق زایچه‌اش در بزرگسالی آدم بلندپرواز و در عین حال خوش‌قلبی خواهد شد». اما اکثر مردم بلندپروازند و عده بسیار اندکی ممکن است خوش‌قلب نیز باشد پس حتی اگر صحت پیش‌بینی به اثبات برسد معلوم نیست که دقیق هم باشد از سوی دیگر اگر زایچه‌ای بتواند اندازه‌ی وزن و قد نوزادی را در ۱۸ سالگی با نزدیکترین مقدار گرم و میلی متر پیش‌بینی کند یا نمراتی را که در امتحانات ورودی دانشگاه به‌دست آورد خواهد آورد پیشاپیش بگوید این پیش‌بینی بسیار دقیق و به همین سبب به‌راستی چشمگیر خواهد بود.
@LiberalScientists

@LiberalScientists
3️⃣توضیح
توضیح ارتباط مستقیمی با پیش‌بینی دارد اگر برای خشکسالی‌ها توضیحی داشته باشید این توضیح ممکن است شما را قادر سازد تا پیش‌بینی کنید که آیا امسال خشکسالی روی خواهد داد. داشتن توضیح برای نوعی بیماری ممکن است بر درمان احتمالی یا بر روش‌هایی برای پیشگیری از بیماری دلالت داشته باشد.
پیش‌بینی که هدف اساسی علم است هدف نظام های عقیدتی نیز به شمار می‌رود. اما میان توزیع علمی و سایر انواع توزیع تفاوت بسیار مهمی وجود دارد. پیش از ظهور علم جدید توضیحات جنبه فوق طبیعی و غایت‌انگارانه داشتند. توضیح فوق طبیعی توضیحی است که برای یافتن دلایل و سازوکارها باید پا را از جهان طبیعی فراتر گذاشت. گوناگونی توضیحات فوق طبیعی بسیار زیاد است و از آنها می‌توان برای توضیح وقوع هر پدیده‌ای استفاده کرد. خشکسالی حتما در نتیجه خشم خدایی پدید آمده است که اعمال شریرانه‌ی ساکنان ناحیه‌‌ای موجب دلسردی او شده‌اند و بیماری احتمالا در نتیجه گناهان انسانها به وجود آمده است. مشکل توضیحات فوق طبیعی این است که بی‌محتوا و پوچ‌اند. از موجودی فوق طبیعی می‌توان برای توزیع هر چیزی -هم وجود پدیده‌ای و هم فقدان آن- استفاده کرد و به همین سبب از محتوای توضیحگرانه یا پیش‌بینانه بی‌بهره است. توضیحات غایت‌انگارانه را نیز علم جدید رد کرده است، زیرا علم در پی آن است که بدون نسبت‌دادن هدف یا خواست به اشیاء طبیعی، ساختار و طرز کار جهانِ هستی را توصیف کند.
4️⃣سازوکار
سازوکار ظریف‌ترین بخش نظریه‌ای علمی است. در واقع نمی‌توان تعریف جامع و کاملی از مفهوم سازوکار در یک نظریه‌ی علمی ارائه کرد و فیلسوفان علم ایده‌ها و دیدگاه‌های گوناگونی برای تعریف سازوکار یک نظریه علمی ارائه کرده‌اند. برای دور ماندن از بحث‌های چالش برانگیز فلسفی تنها به جنبه‌های مشترکی از این دیدگاه‌ها اشاره می‌کنیم. سازوکار در یک نظریه‌ی علمی معمولا چرایی -به معنای به چه وسیله- و چگونگی یک پدیده را بیان می‌کند. بنابراین مفهوم سازوکار با رابطه‌ی علت-معلولیِ بین دو پدیده ارتباط نزدیکی دارد، با پذیرفتن این فرض پیشین که فقط به رابطه بین این دو پدیده می‌پردازیم و عمدا از مفهوم‌های سطح پایین‌تری که «چرا»‌های دیگری را برمی‌انگیزند چشم‌پوشی می‌کنیم. بنابر گفته‌ی هیوم سازوکار، روابطِ پنهانِ میانِ یک علت و یک معلول هستند. تجزیه علت‌ها بر اساس سازوکارها ممکن است تا بی‌نهایت ادامه یابد اما می‌توان استدلال کرد که دست‌کم برای هر علت غیربنیادی، سازوکاری وجود دارد که توضیح می‌دهد چگونه یک علت مشخص معلول معینی را موجب می‌شود. برای یافتن پاسخ این پرسش که چرا دو قطعه آهنربا یکدیگر را دفع می‌کنند می‌توانیم با استفاده از نظریه‌ی الکترومغناطیس مکسول توضیح دهیم که چگونه دوقطبی‌های مغناطیسی یکدیگر را دفع می‌کنند و این بسیاری از افراد را قانع می‌کند اما در اینجا از پاسخ دادن به این پرسش که «چرا دو قطبی‌های مغناطیسی یکدیگر را دفع می‌کنند؟» چشم‌پوشی کرده‌ایم. هرچند که می‌توان پا را فراتر نهاد و سازوکار برهمکنش میان دوقطبی‌ها را با نظریه‌ی میدان‌های کوانتومی توضیح داد. برای توضیح چگونگی شکل‌گیری گونه‌های زنده در طول زمان می‌توان از نظریه‌ی انتخاب طبیعی بهره‌گرفت، اما برای توضیح چگونگی ایجاد این تغییرات لازم است تا شکل‌گیری فرایندهای زیست شیمیایی پیش رویم. حتی ممکن است پا را فراتر نهیم و چگونگی شکل‌گیری فرایندهای شیمیایی را با نظریه‌ی مکانیک کوانتومی توضیح دهیم.
@LiberalScientists

💡 حقیقت و نسبیت‌گرایی فلسفی

فيلسوفان، و به‌ويژه آماتورهايی که اندکی فلسفه آموخته‌اند، و به‌خصوص آنهايی که آلوده‌ی "نسبيت‌گرايی فرهنگی" شده‌اند ممکن‌است بانگ اعتراض بردارند که: باور يک دانشمند به شواهد نيز خود نوعی ايمان بنيادگرايانه است. من در جای ديگر به اين ايراد پرداخته‌ام. در اينجا نظر خود را به طور خلاصه تکرار می‌کنم.
همه ی ما، فارغ از اين که با ژست فيلسوفانه چه اظهاراتی کنيم، در زندگی‌مان به شواهد باور داريم، اگر مرا به قتل متهم کنند، و دادستان لجوجانه از من بپرسد که آيا درست است که شب جنايت در شيکاگو بوده‌ام يا نه، نمی‌توانم با طفره‌ی فلسفی از چنگ سؤال‌اش فرار کنم و بگويم: "بستگی دارد منظورتان از "درست" چه باشد. و نيز نمی‌توانم به نسبيت‌گرايی مردم شناسانه متوسل شوم و بگويم: "من فقط به معنای علم غربی شما "در" شيکاگو بوده‌ام. مردم بونگولی مفهوم کاملاً متفاوتی از "در" دارند که مطابق آن فقط هنگامی می‌توان گفت که شخصی "در" جايی بوده که شيخ مسنی در آنجا بوده‌باشد که بيضه‌ی خشک‌شده‌ی بزی را انفيه کرده باشد."

شايد دانشمندان هنگامی که می‌کوشند تعريفی انتزاعی از "حقيقت" ارائه می‌دهند بنيادگرا باشند. اما همه‌مان همين‌طور هستیم. وقتی من می گويم تکامل درست است، بنيادگرايی‌ام بيش از اين نيست که بگويم نيوزلند در نيمکره‌ی جنوبی قرار دارد. ما به اين دليل تکامل را درست می‌دانيم که شواهدمان مؤيد آن است، و اگر ببينيم که شواهد جديدی خلاف تکامل يافت‌شوند، فوراً اين نظريه را دور می‌اندازيم. هيچ بنيادگرای واقعی چنين کاری نمی‌کند.
God Delusion 2006
Richard Dawkins

@LiberalScientisrs

📝 اگر قرار باشد در یک فاجعه تمام دانش علمی نابود شود و تنها یک جمله به نسل بعدی موجودات منتقل شود، کدام گزاره بیشترین اطلاعات را با کم‌ترین واژگان در بر خواهد داشت؟
به باور من این که ... همه چیز از اتم‌ها ساخته شده است - ذرات کوچکی که دائما در حرکت هستند و هرگاه اندکی از هم فاصله بگیرند همدیگر را جذب میکنند و اگر به هم فشرده شوند یکدیگر را پس می‌زنند.

✍️ ریچارد فاینمن

https://t.me/LiberalScientists

📝 هیچ تضمین بهتری برای شکست وجود ندارد از این که خود را متقاعد کنید که موفقیت غیر ممکن است و در نتیجه تلاش نکنید. اگر به گذشته بنگریم بسیاری از پیشرفت‌های بزرگ در فیزیک می‌توانسته زمانی بسیار قبل‌تر اتفاق بیافتد، زیرا تمام ابزار لازم از قبل موجود بوده، اگر به بازی هاکی روی یخ تشبیه کنیم شبیه این است که دروازه خالی را گل نکنی چون که به اشتباه فکر کرده‌ای که عصایت شکسته است.

✍️مکس تگمارک
📖 Our Mathematical Universe

https://t.me/LiberalScientists

📝 برای نائل شدن به پیشرفت،اقرار به جهل و نادانی نهایت ضرورت را دارد.

حاصل شک علمی این است که در جستجوی راه حل به جهات جدید روی می‌آوریم. دنبال اندیشه‌های تازه می‌رویم. اگر بتوانیم یا بخواهیم که در جهات جدید جستجو کنیم، باید شک کنیم و بپذیریم که نادان هستیم، در غیر این صورت محال است که اندیشه‌ی نو و فکر تازه پیدا کنیم:
هیچ چیزی آزمایش نخواهد داشت، زیرا از ابتدا درست‌ها را میدانیم.
بنابراین ،آنچه بدنه‌ی علم امروز می‌خوانیم عبارت است از سلسله‌ای از نظرها و آرا، آن هم با درجات و مراتب مختلف حتمیت.


‌📖تاثیر علم در اندیشه
🖋ریچارد_فاینمن
🖍همایون_صنعتی_زاده
📩ⓔℓi

@LiberalScientists

برشی از کتاب
جهان در تسخیر اهریمن
نوشته کارل سیگن
ترجمه: رضا شعبانی
@LiberalScientists

نقش توهمات در تجربیات روزمره
#بخش_نخست

دلیل توهمات چه مربوط به سیستم عصبی باشد و چه سرچشمه مولکولی داشته باشد، آنها واقعی به نظر می‌رسند. آنها در بسیاری از فرهنگها در جستجوی چنین تجربیاتی هستند و به عنوان نشانه ای از روشنگری و معنوی هستند. برای مثال در میان آمریکایی‌های بومی دشتهای غرب، یا بسیاری از فرهنگ‌های بومی‌سیبری، آینده یک مرد جوان به وسیله توهماتی که او بعد از یک «جستجوی بصیرت» تجربه کرده است، پیش‌بینی می‌شود. معنای آن رویا با جدیت بسیار زیاد توسط شِیمنِ قبیله (فردی که واسطه نیروهای ماورایی و رهبر مذهبی قبیله است) و دیگر سالخوردگان به بحث گذاشته می‌شود. نمونه‌های زیادی در مذاهب سراسر دنیا وجود دارد که در آن یک راهنما و سالخورده یا پیامبر یا ناجی، عازم کوهستان یا صحرا می‌شود، و در اثر گرسنگی و محرومیت حسی با خدایان و شیاطین [خیالی] روبرو می‌شود. تجربه توهم واداشته مذهبی یک نشان پر افتخار برای فرهنگ‌های نوظهور غربی دهه ۶۰ میلادی محسوب می‌شد. از چنین تجربه‌ای اغلب با کلمات احترام آمیزی چون «تعالی»، «عرفانی»، «مقدس» و «منزه» یاد می‌شد.

@LiberalScientists

توهمات چیزهای رایجی هستند. اگر شما نوعی از آن را تجربه کرده باشید، به این معنا نیست که دیوانه اید. در ادبیات و فرهنگ باستانی لبریز از توهمات با ریشه روانی هستند، وضعیت ار ای ام از مراحل خواب و حالت خلسه، خصوصیات مشابهی را در فرهنگ‌های مختلف و در طول زمانهای مختلف دارند. ان توهمات بصورت عادی و طبیعی به تجلی روح شیطانی و الهی در وجود انسان تفسیر می‌شدند. انسان شناس اهل نیو هِیوِن واتسن لا باری تا آنجا پیش می‌رود که استدلال می‌کند «مورد خوبی می‌توان ارائه داد که بیشتر آنچه سنت و فرهنگ نامیده می‌شود شامل توهم است» و اینکه «به نظر می‌رسد تمام نیت و عملکرد آیین و رسم اینست که عده ای تمایل دارند توهم را جایگزین واقعیت کنند.»

در اینجا توصیفی از توهمات به عنوان مشکل سیگنال-به- توسط لوییس جی. وست مدیر سابق کلینیک نوروسایکایتری در دانشگاه کالیفرنیا ارائه می‌شود. این متن از ویرایش پانزدهم دایره المعارف بریتانیکا گرفته شده است:
فردی را تصور کنید که در کنار پنجره بسته و پشت به شومینه نشسته است و به باغچه اش زیر نور آفتاب نگاه می‌کند. او آنقدر محو در تماشای منظره بیرونی شده است که تصورش را در مورد داخل اتاق کاملا از دست داده است. اما همچنان که هوا تاریک می‌شود، تصویر اشیا داخل اتاق که پشتش قرار دارند می‌توانند در بازتاب ضعیف شیشه پنجره دیه شوند. در یک لحظه اون می‌تواند یا باغچه را ببیند (اگر اون به فواصل دور خیره شود) و یا بازتاب نور اشیا داخل اتاق (اگر او بر شیشه پنجره که در فاصله کمی‌از او قرار گرفته است، زل بزند). شب هنگام فرا می‌رسد، اما اتش درون شومینه همچنان به روشنی می‌درخشد و داخل اتاق را روشن می‌کند. او اکنون درون شیشه پنجره یک بازتاب واضح از فضای داخل اتاق دقیقا در پشت سرش را میبیند که به نظرمی‌رسد بیرون از پنجره قرار دارد. این توهم هر چه اتش خفیف تر می‌شود، کم رنگ تر می‌شود و در نهایت، وقتی هم بیرون و هم داخل تاریک می‌شود، چیزی قابل مشاهده نیست. اگر جرقه آتش هر چند لحظه یکبار روشن شود تصویر درون شیشه دوباره پدیدار می‌گردد.

@LiberalScientists

در روشی مشابه تجربه توهم آمیز مانند رویا رخ می‌دهد زمانی که روشنایی روز (ورودی‌های حسی) کاهش می‌یابد در حالیکه «درخشش درونی» (سطح عمومی‌برانگیختگی مغز) روشن باقی می‌ماند، و تصویر سرچشمه گرفته از «اتاق» درون ذهنمان دیده می‌شود (دچار توهم می‌شویم) گوی که آنها از بیرون و از «پنجره» حواس مان می‌آیند.

برشی از کتاب
جهان در تسخیر اهریمن
نوشته کارل سیگن
ترجمه: رضا شعبانی
@LiberalScientists

نقش توهمات در تجربیات روزمره
#بخش_دوم

یک قیاس دیگر این است که رویا، مانند ستاره‌ها در تمام مدت [روز و شب] می‌درخشند. هرچند که ستاره‌ها در طول روز معمولا دیده نمی‌شوند، چرا که روشنایی خورشید بسیار زیاد است، اگر در طول روز ، یک خورشید گرفتگی رخ دهد، یا اگر ناظر کمی‌پس از غروب آفتاب یا پیش از طلوع آفتاب آسمان را به دقت نظاره کند، ویا نیمه شب بیدار شود و به آسمان صاف نگاه کند، آنگاه متوجه می‌شود ستاره‌ها مانند رویا و خیال اگرچه مدتی به فراموشی سپرده شوند، اما همواره قابل مشاهده اند.

@LiberalScientists

یک مفهوم ذهنی تر رویکرد پردازش پیوسته اطلاعات است (نوعی جریان پیوسته نیمه آگاه) تحت تاثیر مداوم خود آگاه و ناخودآگاه و بالقوه شامل انباری از تخیل است. تخیل تجربه ای است که در آن برای دقایقی یک فرد مقداری آگاهی بر جویباری از اطلاعات در حال پردازش دارد. توهمات در حالت بیداری نیز شامل همان پدیده‌هاست، که با اندکی تفاوت تحت مجموعه ای از شرایط فیزیولوژی و روانی، ایجاد می‌شود...

@LiberalScientists

به نظر می‌رسد که در تمام رفتارها و تجربیات انسان (عادی و یا دچار ناهنجاری) پدیده توهم و خیال حضور اشکاری دارد. هرچند که ارتباط این پدیده‌ها با بیماری‌های روانی به خوبی مستند شده است، نقش آنها در زندگی روزانه شاید به قدر کافی در نظر گرفته نشده است. از آن مهم تر سایه ی توهمات و خیالات مابین مردم عادی ممکن است از توضیحات برای تجربیات جلوگیری کند و در غیر این صورت آنها را به پدیده‌های ماورایی و روحانی موکول کند.

میم‌ها چیستند؟

میم‌ها عبارتند از عادات، مهارت‌ها، رفتارها و یا داستان‌هایی که با تقلید شدن از شخصی به شخص دیگر انتقال می‌یابند. میم‌ها نیز همانند ژن‌ها برای انتقال یافتن رقابت می‌کنند؛ اما پیوند‌های شیمیایی نیست که آن‌ها را در درون سلول قفل می‌کند، بلکه اطلاعاتی استند که از مغزی به مغز دیگر و یا از مغزها به کامپیوترها، کتاب‌ها و کارهای هنری می‌جهند.
میم‌های موفق در پهنه جهان گسترش می‌یابند و در مسیر خود، ذهن‌ها و فرهنگ‌ها را شکل می‌دهند. آن‌ها که ناموفق‌اند، می‌میرند.

میم‌ها غالبا گردِ هم می‌آیند تا میم‌گاهی عظیم بسازند. بسیاری از آن‌ها زندگی ما را بهبود می‌بخشند، نظیر سیستم مالی یا قضایی، تئوری‌های علمی، ورزش و هنر. اما برخی میم‌ها همانند عفونت و یا انگل، از میزبانی به میزبان دیگر می‌جهند. نظیر طب دروغین، فرقه، تئوری توطئه، ویروس کامپیوتری و یا بدافزار. آن‌ها با استفاده از ابزارهای تهدید و تطمیع، میزبان را وادار به نسخه برداری از خود می‌کنند.

بسیاری از ادیان نیز چنین عمل می‌کنند و به همین دلیل است که ریچارد داوکینز آن‌ها را ویروس‌های ذهن می‌نامد. کاتولیک‌ها موظف‌اند که فرزندان زیادی داشته باشند تا میم‌هایی که خود آموخته‌اند را به آن‌ها انتقال دهند. این میم‌ها بر ایمان قلبی و سرکوب تردیدها بنا شده‌اند. دعا کردن، خواندن سرودهای روحانی، حضور در مراسم کلیسا و یا مشارکت در ساخت بناهای عظیم و باشکوه، همگی از جمله رفتارهای هزینه‌بر می‌باشند که به بقای این میم‌ها کمک می‌کنند. تهدید و تطمیع‌های ناآزمودنی نظیر ترس از جهنم و یا امید به بهشت است که مردم را وامی‌دارد تا اینگونه رفتار کنند. اسلام از میم‌های خود با مجازاتِ شدیدِ کافران و مرتدان محافظت می‌کند. اینگونه است که میم‌های دینی با موفقیت گسترش می‌یابند در حالیکه نفعی نداشته و حتی در بدترین حالت، حامل خود را به کشتن می‌دهند.

اما خودآگاهی چیست؟ یکی از ایده‌های موجود این است که خویشتن نیز خودش یک میم‌گاه و یا مجتمع میمی است؛ گروهی از میم‌ها که در کنار یکدیگر شکوفا می‌شوند و هر بار که از واژه "من" استفاده می‌کنیم، قدرت می‌گیرند.
عباراتی نظیر:
"من می‌خواهم که ....."،
"من باور دارم که ....."،
و یا "من میدانم که ....."
همگی بر این توهم دامن می‌زنند که ما خویشتنی در درون خود داریم که تجربه‌های ذهنی ما را آگاهانه درک می‌کند. اما در واقع، این‌ها فقط کلماتی استند که تکرار می‌شوند و میم‌هایی که با یکدیگر رقابت می‌کنند تا ما را آنگونه که هستیم بسازند: یک ماشینِ میمیِ متوهم.

برگزیده از کتاب "مقدمه‌ای بر آگاهی"
نوشته خانم سوزان بلکمور
#میم

@LiberalScientists

دوستان عزیزی که ما را همراهی می‌کنند و مطالب کانال را بطور مستمر دنبال می‌کنند، ضمن سپاس از توجه شما، چنانچه در مورد مطالب کانال لیبرال ساینتیست، انتقاد یا پیشنهادی دارید، آن را به ادرس زیر بفرستید:
Rezamodern543@gmail.com

منتظر نظرات شما هستیم🌹🌹
در افزایش کیفیت مطالب کانال ما را یاری کنید.

تعریف واژه‌ی ساینس (science)

۱. مطالعه‌ی موشکافانه‌ی ساختار و رفتار جهان فیزیکی، به‌ویژه مشاهده، اندازه‌گیری، انجام آزمایش و توسعه‌ی نظریه و مدل برای توضیح نتایج این فعالیت‌ها

۲. موضوع معینی که توسط متد علمی بررسی می‌شود


علم دقیق و علم غیر دقیق (exact science, inexact science)

علم دقیق به شاخه‌هایی از علم گفته می‌شود که مدل‌های آن بوسیله محاسبات دقیق و قیاس و استنتاج طراحی شده‌اند و پیش‌بینی نظریه‌های آن با دشواری چندانی روبرو نمی‌شوند. فیزیک نمونه‌ی کامل علم دقیق است.

علم غیر دقیق به شاخه‌هایی گفته می‌شود که امکان پیش‌بینی و مدل‌سازی دقیق وجود ندارد بلکه بطور نسبی امکانپذیر است و معمولا شناخت بصورت موقتی و وابسته به شرایط بسیار محدود است از نمونه‌های علم غیر دقیق می‌توان روانشناسی را نام برد چرا که هیچ مدل دقیقی برای توضیح رفتار و عملکرد انسانها وجود ندارد که بتوان به‌وسیله آن پیش‌بینی کرد، هرچند بطور محدود در مواردی این کار امکانپذیر است.

@LiberalScientists

A Great Day For Freedom
David Gilmour
Pink Floyd

@LiberalScientists

روز بزرگ آزادی

عنوان "روز بزرگ آزادی" در آخرین آلبوم پینک فلوید یعنی "ناقوس جدایی" پدیدار شد که اولین بار در سال ۱۹۹۴ عرضه شد. در حقیقت نام آن "سایه های خاکستری" بود که بازتاب دهنده‌ی رویدادهای پس از فروریزی دیوار برلین در نهم نوامبر ۱۹۸۹ است وقتی که "کشتی حماقت به گل نشست". در ادامه به‌تدریج اداره‌کنندگان جامعه و شهروندان بخش غربی و بخش شرقی که اکنون دیگر به هم پیوسته بودند، باقیمانده‌ی آن را تخریب کردند. برخی افراد قسمت‌هایی از دیوار را به عنوان یادگار دورانِ سخت و طولانی که برای رسیدن به آزادی ارزشمند تحمل کردند، برای خود حفظ کردند. «روزی که دیوار فرو ریخت، قفل و زنجیر‌ها را به زیر افکندند و پیمانه های باده را به شکرانه‌ی آزادی بالا بردیم.»
@LiberalScientists
ریشه‌های این گرایش به ساخت دیوار پس از جنگِ جهانیِ دوم توسعه یافت، هنگامی‌ که آلمان همچنان توسط شوروی در شرق و بریتانیا و ایالات متحده آمریکا در غرب اداره می‌شد. افزایش نفوذ شوروی در آلمان شرقی به معنای کنترل بیشتر دولت بر جنبش مردم بود، تا آنجا که این کنترل با ساختن دیوار به حد اعلا رسید. در ۱۲ آگوست سال ۱۹۶۱، به ارتش شوروی دستور داده‌شد در امتداد مرز داخلی آلمان که بلوک شرق کمونیست آلمان را از بلوک غرب دموکراتیکِ طرفدار سرمایه‌داری جدا می‌کرد، صف‌آرایی نظامی‌ کند. خیابان‌ها توسط صف سربازان مسدود شده بودند، جاده‌ها گسسته شده بود و سیم خاردار کشیده شده بود. ساخت دیوار روز بعد آغاز شد.
@LiberalScientists
در سال‌های بعد، «برادر بزرگ» کمونیست عرصه را بر مردم آلمان شرقی تنگ‌تر کرد. مردم با بی‌رحمی‌ توسط ایدئولوژی کمونیستی در مدارس و دانشگاه‌ها مورد حمله قرار گرفتند و پلیس مخفی «اسمِرش» مردم را با ابزاری همچون شکنجه و تهدید و قتل، وادار به اطاعت محض از صاحبان قدرت کمونیستی کرد. عده‌ای در آن سال‌های قبل از برپا داشتن دیوار سعی کردند آنجا را ترک کنند، اما با افزایش توهم شوروی از نفوذ قدرت‌های خارجی قوانین سختگیرانه‌تری در مورد رفت و آمد بین دو منطقه وضع شد. هنگامی‌که دیوار برلین برافراشته شد، آن‌دسته از کسانی که در طرف اشتباه گیر افتاده بودند، در دو دهه‌ی آینده همچنان مجبور شدند آنجا بمانند. همه‌ی این کابوس‌های استالینیستی در رمان بیاد ماندنی ۱۹۸۴ نوشته‌ی جورج اورول (انتشار در سال ۱۹۴۹) پیش‌بینی شده بود.
@LiberalScientists
سقوط دیوار برلین، همانطور که پینک فلوید با شعر این اهنگ بیان می‌کند برخلاف تصور عده‌ی بسیاری، به نوعی آزادی فراگیر تبدیل نشد. "وعده های پوشالی که شب تاریک را روشن می‌کرد." در حقیقت، این رویدادها بقیه‌ی اروپای در تصرف بلوك شرق را در حالت بی ثباتی شدید و انقلاب قرار داد. برای برخی از کشورها، فاجعه بار بود و منجر به سالهای پی در پی خشونت شد. "اکنون مرزها مانند ریگ‌های بیابان جابجا می‌شوند، و ملت‌ها دست‌های خونینشان را در سایه های خاکستری، از صداقت تاریخی، می‌شویند". وضعیت درگیری‌های قومی‌ در یوگسلاوی سابق (که اکنون یوگوسفر نامیده می‌شود) با درگیری حکومت ستمگرشان در یک دهه جنگ، بدتر شد. صدها‌هزار نفر در بوسنی کشته شدند، و واژه‌ی بوسنی مترادف با جهنم در واژگان بسیاری از مردم شد، و هزاران نفر از زنان قربانیان خشونت جنسی شدند که به طور سازمان یافته با هدف پاکسازی قومی ‌به نوع بیرحمانه ای از نسل کشی در طول درگیری نظامی ‌بوسنی (1995-1993) تبدیل شد. یک دهه جنگ در رسانه‌های بریتانیایی به طور گسترده پوشش داده‌شد و باعث شد که گیلمور و همسرش آهنگی درباره این وضعیت بسازند که هر وجدان بیداری را آزرده می‌کرد.

اهنگ "روزی بزرگ برای آزادی" سرشار از حس از دست دادن است، چیزی که از دست رفته است، هرگز نمی‌تواند به طور کامل احیا شود. خواب جدایی دو فرد از یکدیگر که راهی برای پیوند دوباره ندارند، با بقیه متن درآمیخته شده است تا این حس از دست دادن بهتر آشکار شود. در نهایت از خواب بیدار می‌شوند، و دوباره به یکدیگر می‌رسند، اما "آثار تلخ باقیمانده در وجودشان" با خاطره از دست دادن همچنان باقی می‌ماند. همانطور که دیوید گیلمور این داستان غم انگیز عمومی ‌را به یک غم شخصی تبدیل می‌کند، این واقعیت آشکار می‌شود که زجر و تاوانی که انسان‌ها برای جنگ می‌پردازند هرگز جبران‌کردنی نیست. هر چیز شکسته را نمی‌توان بازسازی کرد. گاهی تنها آزادی، کفایت نمی‌کند.

@LiberalScientists

نگارنده: رضا شعبانی

روزی که دیوار [برلین در نهم نوامبر ۱۹۸۹] فرو ریخت
قفل و زنجیرها [کنایه از موانع آزادی] را به زیر افکندند
پیمانه‌های باده را به شکرانه‌ی آن بالا بردیم
فریاد سر دادیم، که به آزادی رسیده‌ایم
روزی که دیوار فرو ریخت
کشتی دشمنان سرانجام به گل نشسته‌بود
وعده‌های بزرگ، روشنایی‌بخش تاریکی آن دوران بود، مانند کبوتران کاغذی (فراخوان‌های نوشتاری) که همه‌جا به پرواز در می‌آیند

on the day the wall came down
They threw the locks on to the ground
And with glasses high
we raised a cry for freedom had arrived.
On the day the wall came down
The Ship of Fools had finally run aground
Promises lit up the night like paper doves in flight.

خواب دیدم که مرا ترک کرده‌ای
نه آن آغوش گرم و نه چیزی از آن غرور بجا مانده بود
و با آنکه به من نیاز داشتی
آشکار بود که کاری از دستم ساخته نیست

I dreamed you had left my side
No warmth, not even pride remained.
And even though you needed me,
It was clear that I could not do a thing for you.

اکنون، روز به روز زندگی بی‌ارزش‌تر می‌شود
همچنانکه دوستان و همسایگان روی می‌گردانند
و تغییراتی که حتی با وجود افسوس‌ها دیگر نمی‌توان جبران نمود
اکنون، مرزها چون ریگ‌های بیابان جابه‌جا می‌شوند
ملت‌ها در سایه‌های خاکستری
دست‌های خونینشان را از وفاداری تاریخ، می‌شویند

Now life devalues day by day
As friends and neighbors turn away.
And there's a change that,
even with regret,cannot be undone.
Now frontiers shift like desert sands.
While nations wash their bloodied hand
Of loyalty, of history, in shades of grey.

با صدای طبل‌ها از این کابوس برخاستم
موسیقی می‌نواخت و نور آفتاب در اتاقم جاری بود
برگشتم و به تو نگاه کردم
اما همه‌چیز، جز از آن آثار تلخ و ناگوار باقیمانده در وجودم، رخت بر بست.

I woke to the sound of drums.
The music played, the morning sun streamed in.
I turned and I looked at you.
And all but the bitter residues slipped away

@LiberalScientists

ترجمه : رضا شعبانی

آیا طراحی هوشمند یک نظریه علمی است ؟❓


📝 بخشی از دفاعیات مایكل بیهی در دادگاه:
- وكیل مدافع تكامل: دكتر بیهی؟ بر اساس تعریفی كه شما از علم ارائه میكنین، طراحی هوشمند یك تئوری علمی محسوب میشه، درسته؟

- م. بیهی: بله درسته.

- وكیل مدافع تكامل: اگر تعریفی كه شما از یك تئوری علمی ارائه میدید رو ملاك قرار بدیم، بنابراین طالع بینی هم میتونه یك تئوری علمی قلمداد بشه. درسته؟

- م. بیهی: به نظر من یك تئوری علمی یك توضیح پیشنهادی در مورد یك پدیده بوده كه بر مبنای داده‌های فیزیكی و قابل مشاهده و استنتاج های منطقی استوار است. تئوری‌های علمی بسیار زیادی در طول تاریخ وجود داشته است كه امروز نادرست بودن اونها كاملاً بر همه آشكار شده و در زمان خودش در حیطه ی تعریف علم قرار میگرفته. طالع‌بینی هم یكی از آنهاست.

- وكیل مدافع تكامل: یکبار دیگه از شما می‌پرسم! بر اساس تعریفی كه شما از علم ارائه می‌دهید تا بتونید طراحی هوشمند رو هم در حیطه‌ی علوم قرار بدید، طالع بینی هم یك تئوری علمیه؟؟؟

- م. بیهی: بله درسته!

_._._._._._._._._._._._._._._._._._._._._
طراحی هوشمند قصد داشت محدوده‌ی علم را بسط دهد تا بتواند عوامل ماورائی و غیرمادی را وارد آن كند و اگر روزی این اتفاق رخ دهد، شالوده‌ی بنیادی علم به طور كلی نابود خواهد شد. ورود طراحی هوشمند به حیطه‌‌ی علم، در واقع عقب‌گردی چند صدساله به پیش از عصر انقلاب علمی را در پی خواهد داشت. در دوران انقلاب علمی تحقیقات آیزاك نیوتن، گالیله و دیگر دانشمندان توضیحات و دلایل ماورائی را از حیطه‌ی علم، بیرون راند. اما موافقان طراحی هوشمند فكر می‌كنند، عوامل ماورائی و روحانی همچنان باید جزء علم در نظر گرفته شوند. اما از سویی دیگر، باربارا فارست نشان داد كه اهداف موافقان طراحی هوشمند علمی نیست!


⁦📖جریان شناسی طراحی هوشمند
🖋تدوین و ترجمه از : حسین مسیگل ،رکسانا طاهری
📩 🔥ⓕ ⓘ ⓡ ⓔ🔥

@LiberalScientists

اگر به مطالعات انجام شده در زمینه هشیاری نگاهی بیاندازید حتما به زودی با اسم سِر راجر پنروز برخورد خواهید کرد، فیزیکدان سرشناس آکسفورد با یک نظریه بی‌پروا – و شاید دیوانه‌وار – در مورد منشأ کوانتومی هشیاری. او باور دارد که ما باید از عصب‌شناسی (نوروساینس) بگذریم و وارد دنیای مرموز مکانیک کوانتوم شویم تا حیات ذهنی غنی خود را توضیح دهیم.

پنروز 85 ساله، یک فیزیکدان ریاضیاتی است که دهه‌ها قبل با کار پیشگامانه خود در زمینه نسبیت عام، و پس از آن با همکاری استیون هاوکینگ، به درک مفاهیم سیاه‌چاله‌ها و تکینگی‌های گرانشی، نقطه‌ای با چگالی نامحدود که ممکن است جهان از دل آن شکل گرفته باشد، کمک کرد. او همچنین "نظریه توئیستر (twistor theory)" را ابداع کرد، راه جدیدی برای ارتباط دادن مکانیک کوانتوم با ساختار فضا-زمان. کشف اشکال هندسی مشخصی توسط او با نام "کاشی‌های پنروز (Penrose tiles)" – یک طرح هوشمندانه برای الگوهای غیر تکرار شونده - راه‌های جدیدی در مطالعه در زمینه ریاضیات و بلورشناسی را پیش روی نهاد.

@LiberalScientists

https://goo.gl/MFgtEW

✍ دروغ‌گویی به کودکان

📝 بهانه‌ی این نوشته، رسمی است که جیمی کیمل، مجری شوی تلویزیونی معروف راه انداخته است: در آستانه‌ی تعطیلات به فرزندان‌تان به دروغ بگوئید که شکلات‌هایی که در جشن هالووین جمع کرده‌اند را خورده‌اید، یا اسباب‌بازی‌هایی که همین دقایق پیش به آن‌ها داده‌اید، متعلق به کودک دیگری است که بایستی پس بدهند. بعد از واکنش این کودکان معصوم فیلم بگیرید و به برنامه‌ی او بفرستید.

هریس می‌گوید که نمی‌تواند بفهمد چطور چنین سقوط اخلاقی از دید آدم بزرگ‌ها مخفی می‌ماند. البته که ما می‌دانیم که این بچه‌ها شکلات‌ها و اسباب‌بازی‌شان را در آخر پس می‌گیرند ولی خود بچه‌ها که نمی‌دانند. حس خیانتی که دارند، به شکل دردناکی واقعی است.

این درست که اشک بچه‌ها کم‌اهمیت‌تر از اشک بزرگسالان است. دختر من وقتی واکسن کزاز می‌زند به نظرش به اندازه‌ی خود بیماری کزاز دردناک است. اما این وظیفه‌ی والدین است که این بدنمایی واقعیت را تصحیح کرده تا بتوانند بدون نگرانی از شکنجه دادن فرزندان‌شان، آنچه برایش صحیح است را انجام بدهند.

با این حال وقتی می‌گویی که کار کیمل نادرست است، همه به حمایت از کیمل حرف‌های بی‌منطق می‌زنند: آدم بایستی یاد بگیرد که جنبه‌ی شوخی داشته باشد. بابا فقط آبنبات هست. بچه‌ها بایستی بفهمند که آبنبات ارزش زیادی ندارد. بچه‌ها را بایستی برای دنیای واقعی آماده کرد.

این پاسخ‌ها احمقانه‌اند. بچه‌ها نمی‌توانند درک کنند که آبنبات و شیرینی، بی‌ارزش هستند. سهل است هنوز بعضی آدم بزرگ‌ها هم این را نمی‌فهمند. ولی بچه به خوبی خواهد فهمید که نمی‌تواند به پدر و مادرش اعتماد بکند. می‌بیند که برای تفریح خودشان حاضرند او را به سخره بگیرند. تصور بکنید وقتی بزرگ بشود و ویدیوی یوتیوب را ببیند چه فکر می‌کند.

من تنها به دخترم یک بار دروغ گفته‌ام. وقتی با او در حال جستجو در اینترنت بودیم، تصویر گردن زدن در قرون وسطی بروی صفحه آمد. من با عجله آن را رد کردم ولی دخترم گفت این چه بود؟ من هم یک چیز بی‌ربطی گفتم: "یک روش قدیمی و غیرعملی جراحی بوده دخترم". او کاملاً گیج شده بود و تا امروز نمی‌داند. اما حتی چنین دروغی هم به نظرم لازم نبود. من فقط آمادگی پاسخ‌دهی صادقانه را نداشتم.

البته که نیازی نیست جزئیات هر چیزی را به آن‌ها گفت ولی نبایستی هم به آن‌ها دروغ گفت. شاید فقط در مواقعی که آن‌ها نمی‌توانند منافع واقعی‌شان را بسنجند، قابل قبول باشد که برای انگیزه‌سازی در آن‌ها دروغ بگوئیم. ولی حتی این موارد هم بسیار نادرند.

بعضی‌ها فکر می‌کنند برای اینکه افراد دربارهء خودشان حس خوبی داشته باشند بهتر است به آن‌ها دروغ بگوئیم. مثلاً وقتی کم سن و سال هستند می‌بایست هر کاری کردند از آن‌ها تعریف بکنیم. البته گفتن اینکه این خیلی عالی است به نقاشی که بچه کشیده ایرادی ندارد ولی وقتی با یک آدم بالغ که می‌خواهد کارش را ارزیابی بکنیم بسیار متفاوت است. شما با دروغ گفتن هیچ کمکی به دوستان‌تان نمی‌کنید.

پرسشی که خیلی‌ها درباره‌ی بچه‌شان می‌کنند این است که بایستی درباره‌ی وجود بابانوئل به آن‌ها دروغ گفت؟ اما کدام بهتر است اینکه شما به ایشان بگوئید که بابانوئل یک داستان است یا اینکه در مدرسه به عنوان آخرین بچه‌ای که فکر می‌کند بابانوئل راست است، از همکلاسی‌هایش درس بگیرد و احیاناً بازیچه؟ تخیل بچه‌ها به قدری خلاق و سرشار است که شما هیچ کمکی به ایشان با این دروغ‌گویی‌ها نمی‌کنید. چیزی که فراموش می‌کنیم این است که تخیل همیشه می‌تواند با معنا و جالب باشد. لازم نیست به کودکان دروغ بگوئید تا تخیل داشته باشند.

در فرهنگی زندگی می‌کنیم که اثرات آسیب‌رسان دروغ‌گویی به راحتی نادیده گرفته می شود. به نظر من بهترین کاری که می‌توانید برای بهبود زندگی‌تان بکنید این است که به خودتان و به اطرافیان‌تان دروغ #نگوئید.

🖋سم هریس

@LiberalScientists

📝 دلیل اینکه میگویم من یک آدم «ضدروشنفکر» و «غیر فرهنگی» هستم احتمالا به زمانی بر می گردد که در دبیرستان بودم. همیشه نگران این موضوع بودم که یک مرد نازک نارنجی باشم و نمی خواستم خیلی حساس و نازک بین جلوه کنم. از نظر من، یک مرد واقعی هرگز به شعر و امثال آن توجهی نمی کرد. هرگز برای من مهم نبود که یک شعر چگونه نوشته می شود. بنابراین نسبت به آدم هایی که ادبیات فرانسه می خواندند یا به موسیقی و شعر می پرداختند یا به نوعی با این کارهای ظریف سر و کار داشتند، گرایشی منفی پیدا کردم. من به آدم هایی که آهنگر یا جوشکار بودند و یا در یک کارگاه کار می کردند، بیشتر احترام می گذاشتم. همیشه فکر می کردم آدمی که در یک کارگاه کار می کند می تواند وسایل زیادی بسازد و او یک آدم واقعی است. این نظر من بود. به اعتقاد من اهل عمل بودن همواره فضیلت محسوب می شد. در حالیکه با فرهنگ یا ادیب بودن در نظرم چندان فضیلتی نداشت. البته نظر اولی اشتباه نبود ولی دومی [که فرهنگ و ادب فضیلت نیست] احمقانه است.

🖋ریچارد فاینمن
📖 ماجراجوئی‌های فیزیک‌دان قرن بیستم، ریچارد فاینمن.
🖍توراندخت تمدن

@LiberalScientists

Baloney detection kit
Carl Sagan

تنظیم و ترجمه: رضا شعبانی
@LiberalScientists