Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🎥 آیا در فرد بزرگسال سلولهای عصبی نو رشد میکند؟
ساندرین تارت (عصب شناس) با دانش و تحقیقاتش، توصیههای عملی در مورد اینکه چگونه میتوانیم به مغزمان برای بهبود خلق و خوی، کاهش افسردگی و افزایش حافظه کمک کنیم را بیان میکند...
مشاهده در آپارات
🌾 @Sedanet
ساندرین تارت (عصب شناس) با دانش و تحقیقاتش، توصیههای عملی در مورد اینکه چگونه میتوانیم به مغزمان برای بهبود خلق و خوی، کاهش افسردگی و افزایش حافظه کمک کنیم را بیان میکند...
مشاهده در آپارات
🌾 @Sedanet
☘️ خلاقیت هدر رفته
✍️ #حسین_سلیمانی
🔅این دو تصویر در ظاهر هیچ ارتباطی با هم ندارند. یکی کتابی است که امکان یا عدم امکان فقهی حضور زنان در ورزشگاه را وا میکاود و دیگری ابزاری است برای جلوگیری از ورود موتورسواران به پیاده رو.
🔅با نگاهی دقیق تر اما این دو تصویر بسیار شبیه همند. نشانه یک پژوهش هدر رفته. نشانه یک نبوغ اسراف شده. یک پژوهشگر خلاقیتش را خرج کرده تا وسیله ای ابداع کند که راه را برای ورود موتورسواران به پیاده رو ببندد اما در عین حال، به جز عابران پیاده، معلولان ویلچرسوار هم بتوانند عبور کنند. در میانه پایین برآمدگی ای هست که بین دو چرخ ویلچر می افتد و ویلچر از آن رد میشود اما تک چرخ موتور نمی تواند از آن بگذرد. بالایش هم تنگ است تا فرمان موتور از آن رد نشود.
🔅ایده خلاقانه ای است و جای دست مریزاد دارد. اما چرا آن را هدررفته خواندم؟ چون در جوامع متمدن این مشکل را با یک قانون یا حداکثر یک تابلو حل میکنند، بی هزینه و بدون نیاز به خلاقیت. ورود موتورسواران به پیاده رو ممنوع است (حداکثر با همین حد از غلظت). اما اینجا قانون و اعلام هیچ کاره است. باید پیاده رو را بست، باید وسط اتوبان دیواری به ارتفاع چندمتر کشید تا عابر از عرض اتوبان عبور نکند، باید دست اندازی به ارتفاع یک متر وسط خیابان درست کرد تا رانندگان مجبور شوند قبل از رسیدن به خط عابر پیاده ترمز کنند.
🔅ربطش به کتاب چیست؟ دقیقا همان فرهنگ و برخورد در اینجا هم به شکلی وجود دارد. مردم متمدن جهان مشکل ورود زنان به ورزشگاه را دهه هاست با وضع قانون و فرهنگ سازی حل کرده اند. حق زنان است که به ورزشگاه بروند و وظیفه حاکمیت و مردان است که این حق را به رسمیت بشناسند.
🔅اما در آنجا که ما در قرن بیست و یکم ایستاده ایم، باید یک پژوهشگر خلاق ساعتها و روزها و ماهها از عمر گرانقدرش را صرف کند و با واکاوی اسناد فقهی راهی برای ورود زنان به ورزشگاه بیابد یا بتراشد.
🔅بسیاری از خلاقیت های جامعه صرف دانش مانع میشود، خلاقیتی برای ممانعت از زیاده خواهی حاکمیت، زیاده خواهی شهروندان، زیاده خواهی ارباب قدرت و ثروت، زیاده خواهی عالمان. این همان خلاقیت هدر رفته است...
🌾 @Sedanet
✍️ #حسین_سلیمانی
🔅این دو تصویر در ظاهر هیچ ارتباطی با هم ندارند. یکی کتابی است که امکان یا عدم امکان فقهی حضور زنان در ورزشگاه را وا میکاود و دیگری ابزاری است برای جلوگیری از ورود موتورسواران به پیاده رو.
🔅با نگاهی دقیق تر اما این دو تصویر بسیار شبیه همند. نشانه یک پژوهش هدر رفته. نشانه یک نبوغ اسراف شده. یک پژوهشگر خلاقیتش را خرج کرده تا وسیله ای ابداع کند که راه را برای ورود موتورسواران به پیاده رو ببندد اما در عین حال، به جز عابران پیاده، معلولان ویلچرسوار هم بتوانند عبور کنند. در میانه پایین برآمدگی ای هست که بین دو چرخ ویلچر می افتد و ویلچر از آن رد میشود اما تک چرخ موتور نمی تواند از آن بگذرد. بالایش هم تنگ است تا فرمان موتور از آن رد نشود.
🔅ایده خلاقانه ای است و جای دست مریزاد دارد. اما چرا آن را هدررفته خواندم؟ چون در جوامع متمدن این مشکل را با یک قانون یا حداکثر یک تابلو حل میکنند، بی هزینه و بدون نیاز به خلاقیت. ورود موتورسواران به پیاده رو ممنوع است (حداکثر با همین حد از غلظت). اما اینجا قانون و اعلام هیچ کاره است. باید پیاده رو را بست، باید وسط اتوبان دیواری به ارتفاع چندمتر کشید تا عابر از عرض اتوبان عبور نکند، باید دست اندازی به ارتفاع یک متر وسط خیابان درست کرد تا رانندگان مجبور شوند قبل از رسیدن به خط عابر پیاده ترمز کنند.
🔅ربطش به کتاب چیست؟ دقیقا همان فرهنگ و برخورد در اینجا هم به شکلی وجود دارد. مردم متمدن جهان مشکل ورود زنان به ورزشگاه را دهه هاست با وضع قانون و فرهنگ سازی حل کرده اند. حق زنان است که به ورزشگاه بروند و وظیفه حاکمیت و مردان است که این حق را به رسمیت بشناسند.
🔅اما در آنجا که ما در قرن بیست و یکم ایستاده ایم، باید یک پژوهشگر خلاق ساعتها و روزها و ماهها از عمر گرانقدرش را صرف کند و با واکاوی اسناد فقهی راهی برای ورود زنان به ورزشگاه بیابد یا بتراشد.
🔅بسیاری از خلاقیت های جامعه صرف دانش مانع میشود، خلاقیتی برای ممانعت از زیاده خواهی حاکمیت، زیاده خواهی شهروندان، زیاده خواهی ارباب قدرت و ثروت، زیاده خواهی عالمان. این همان خلاقیت هدر رفته است...
🌾 @Sedanet
Telegram
انبار صدانت
☘️ ترس و جهل؛ راهی به امید
✍️ #حسین_دباغ
🔅توفیق الحکیم، نویسنده و ادیب مصری، در کتاب ارنی الله داستان تخیلی ای را با عنوان «اختراع عجیب» نقل می کند که می توان از آن به عنوان یک استدلال فلسفی استفاده کرد. داستان بدین قرار است که شرکتی قصد می کند ماشین زمانی اختراع کند که از آینده خبر می دهد. اما به طرز عجیبی مهندسانی که درگیر تولید ماشین می شوند یکی پس از دیگری خودکشی می کنند. تا اینکه یک نفر از مهندسان در خودکشی ناکام و زنده می ماند. بازپرسان و مفتشان در پی تحقیق از او می روند و جویای ماجرا می شوند. وقتی از او سوال می کنند چه دیدی که در فکر خودکشی افتادی؟ مهندس نجات یافته چنین پاسخ می دهد: وقتی خودم را در آینده دیدم به یکباره احساس کردم بسان اسیری هستم که دیگر نمی توانم چیزی را تغییر دهم. زندگی برایم ملال آور شد. جستجوی امر «جدید» برایم بی معنا شد. «شگفتی» از زندگی ام رخت بربست. امیدم به «غیب» و تغییر چیزی در آینده از دست رفت. به یکباره مایوس شدم و...
🔅در این گفتار نکته نغزی یافت می شود: امید با جهل نسبتی دارد و یکی از برکات و پیامدهای نیکوی «نادانی»، امیدواری است. کسی که «فضیلت نادانی» را ستایش می کند و ندا در می دهد «احمقیام پس مبارک احمقیست» لاجرم امور ناشناخته را به رسمیت می شناسد و همه چیز را شناخته شده نمی پندارد. چنین فردی از آنجا که هنوز «عنصر غیب» را جدی می پندارد، می تواند امیدوار به تغییر باشد و احتمال رخ دادن اتفاق خوب را بدهد. اما اگر کسی خود را به هیچ عنوان جاهل نپندارد و همه چیز را شناخته شده بپندارد احتمال تغییر در امری را نمی دهد که بدان امیدوار باشد...
متن کامل 👇
✨ → 3danet.ir/hHvSZ
🌾 @Sedanet | @Hossein_dabbagh
✍️ #حسین_دباغ
🔅توفیق الحکیم، نویسنده و ادیب مصری، در کتاب ارنی الله داستان تخیلی ای را با عنوان «اختراع عجیب» نقل می کند که می توان از آن به عنوان یک استدلال فلسفی استفاده کرد. داستان بدین قرار است که شرکتی قصد می کند ماشین زمانی اختراع کند که از آینده خبر می دهد. اما به طرز عجیبی مهندسانی که درگیر تولید ماشین می شوند یکی پس از دیگری خودکشی می کنند. تا اینکه یک نفر از مهندسان در خودکشی ناکام و زنده می ماند. بازپرسان و مفتشان در پی تحقیق از او می روند و جویای ماجرا می شوند. وقتی از او سوال می کنند چه دیدی که در فکر خودکشی افتادی؟ مهندس نجات یافته چنین پاسخ می دهد: وقتی خودم را در آینده دیدم به یکباره احساس کردم بسان اسیری هستم که دیگر نمی توانم چیزی را تغییر دهم. زندگی برایم ملال آور شد. جستجوی امر «جدید» برایم بی معنا شد. «شگفتی» از زندگی ام رخت بربست. امیدم به «غیب» و تغییر چیزی در آینده از دست رفت. به یکباره مایوس شدم و...
🔅در این گفتار نکته نغزی یافت می شود: امید با جهل نسبتی دارد و یکی از برکات و پیامدهای نیکوی «نادانی»، امیدواری است. کسی که «فضیلت نادانی» را ستایش می کند و ندا در می دهد «احمقیام پس مبارک احمقیست» لاجرم امور ناشناخته را به رسمیت می شناسد و همه چیز را شناخته شده نمی پندارد. چنین فردی از آنجا که هنوز «عنصر غیب» را جدی می پندارد، می تواند امیدوار به تغییر باشد و احتمال رخ دادن اتفاق خوب را بدهد. اما اگر کسی خود را به هیچ عنوان جاهل نپندارد و همه چیز را شناخته شده بپندارد احتمال تغییر در امری را نمی دهد که بدان امیدوار باشد...
متن کامل 👇
✨ → 3danet.ir/hHvSZ
🌾 @Sedanet | @Hossein_dabbagh
☘️ زین رسن قومی درون چه شدند …
✍️ #صدرا_معصومزاده
🔅یکی از آفات موجود در ادیان و مذاهب (بالاخص ادیان ابراهیمی) که توانسته مومنان بسیاری را به دام خطا گرفتار کند، ثبت یکطرفهی عموم روایتهای تاریخی آنهاست. شاید به هزار جهد و تفحص نتوان شخصی را یافت که از ذهن ولید بن مغیره احوال صدر اسلام را روایت کند و آنچه که بر نفس و جان او گذشت و مانع پذیرش ادعای محمد (ص) شد را به قلم آورد.
🔅کسی از نگاه هیرودیس ماجرای قتل (یا اقدام به قتل) عیسی (ع) را به تصویر نکشید. کسی از احوال درونی آزر، آنهنگام که حاصل عمرش را در عداوت با سنتهای قوم و شکستن و هتک حرمت خدایان خود دید، نپرسید.
🔅کسی تصورات آشفته و پریشان حام یا کنعان را آنهنگام که به غرق شدن رضایت داد اما سوار بر زورق پدر نشد، در ذهن حاضر نکرد. و کسی چندان از آنچه بر یزید رفت آن هنگام که کمر به حذف حسینبنعلی (ع) بست، عمر سعد آن دم که در طمع ملک ری بود، شمر که در تبعیت مخلصانه از حکم خلیفهی وقت گام برمیداشت و… نپرسید.
🔅این قبیل امور منجر به آن شدند که عمدهی پیروان ادیان و مذاهب، مسائل را در ذهن خود ساده بیانگارند و با “دیگر احمق پنداری” تصور کنند با داستانی صریح و واضح مواجهاند و اگر اشخاصی در تاریخ ایمان نیاورده و به عداوت با شخص نبی یا ولی یا … پرداختهاند، حکایت از اعماق حماقت دستنیافتنی آنها دارد...
متن کامل 👇
✨ → 3danet.ir/65rPk
🌾 @Sedanet
✍️ #صدرا_معصومزاده
🔅یکی از آفات موجود در ادیان و مذاهب (بالاخص ادیان ابراهیمی) که توانسته مومنان بسیاری را به دام خطا گرفتار کند، ثبت یکطرفهی عموم روایتهای تاریخی آنهاست. شاید به هزار جهد و تفحص نتوان شخصی را یافت که از ذهن ولید بن مغیره احوال صدر اسلام را روایت کند و آنچه که بر نفس و جان او گذشت و مانع پذیرش ادعای محمد (ص) شد را به قلم آورد.
🔅کسی از نگاه هیرودیس ماجرای قتل (یا اقدام به قتل) عیسی (ع) را به تصویر نکشید. کسی از احوال درونی آزر، آنهنگام که حاصل عمرش را در عداوت با سنتهای قوم و شکستن و هتک حرمت خدایان خود دید، نپرسید.
🔅کسی تصورات آشفته و پریشان حام یا کنعان را آنهنگام که به غرق شدن رضایت داد اما سوار بر زورق پدر نشد، در ذهن حاضر نکرد. و کسی چندان از آنچه بر یزید رفت آن هنگام که کمر به حذف حسینبنعلی (ع) بست، عمر سعد آن دم که در طمع ملک ری بود، شمر که در تبعیت مخلصانه از حکم خلیفهی وقت گام برمیداشت و… نپرسید.
🔅این قبیل امور منجر به آن شدند که عمدهی پیروان ادیان و مذاهب، مسائل را در ذهن خود ساده بیانگارند و با “دیگر احمق پنداری” تصور کنند با داستانی صریح و واضح مواجهاند و اگر اشخاصی در تاریخ ایمان نیاورده و به عداوت با شخص نبی یا ولی یا … پرداختهاند، حکایت از اعماق حماقت دستنیافتنی آنها دارد...
متن کامل 👇
✨ → 3danet.ir/65rPk
🌾 @Sedanet
☘️ فقه اسلامی؛ یادگاری از جهان پیشامدرن
✍️ #جواد_شریفی
🔅دین در جوامع پیشامدرن یکی از نهادهای اجتماعی چندکارکردی و دامن گستر بر بیشتر شئون زندگی انسانی است که تمایل بسیار کمی به تقسیم کار با دیگر نهادها دارد. و شاید بتوان سکولاریسم به معنای محدود شدن دین به حوزه های خاص را پیشتر از بسترهای معرفتی، به بسترهای اقتصادی و تقسیم کار تخصصی مربوط ساخت.
🔅فقه اسلامی نیز یادگاری از جهان پیشامدرن است که بهترین شرایط برای ادامه حیاتش تنها در جوامع تقسیم کارنشده فراهم است. در عصر پیدایش فقه اسلامی، علوم به اندازه الان پیشرفت نکرده و تخصصی نشده بودند. از یک فقیه در موضوعات بسیار متنوعی پرسیده می شد و وی نیز با اتکا به دانشش از متون مقدس و البته بعضی منابع دیگر این پرسش ها را پاسخ می گفت. گستره این موضوعات در ابواب و سرفصل های کتب فقهی مشاهده پذیر است.
🔅گذشته از مسائل عبادی و مناسکی، از فقیه درباره مسائل بهداشتی، مسائل تغذیه ای، مسائل حقوقی و قضایی، مسائل اقتصادی، مسائل سیاسی و نظامی، مسائل تربیتی و رفتاری، مسائل خانوادگی و جنسی و جز این ها پرسیده می شد. اما در جوامع امروزین، از متخصصان تغذیه و بهداشت گرفته تا حقوق دانان و قاضیان و اقتصاد دانان و عالمان علوم سیاسی، تا جامعه شناسان و روان شناسان و مشاوران امور خانوادگی، همه به گونه ای رقیبان امروزین فقه و مایه نگرانی فقیهان اند. شاهد این نگرانی نیز پیش چشمان ماست: تلاش نهاد فقه برای بازپس گرفتن قلمروهای از دست رفته اش با ساختن فقه های مضاف مانند فقه پزشکی، فقه خانواده، فقه اقتصاد، فقه تغذیه، فقه فضای مجازی، فقه سینما، فقه شهرسازی، فقه محصولات فرهنگی و برساخت های دیگری ازین دست.
متن کامل 👇
✨ → 3danet.ir/O3Phi
🌾 @Sedanet
🌾 @social_studies_of_fiqh
✍️ #جواد_شریفی
🔅دین در جوامع پیشامدرن یکی از نهادهای اجتماعی چندکارکردی و دامن گستر بر بیشتر شئون زندگی انسانی است که تمایل بسیار کمی به تقسیم کار با دیگر نهادها دارد. و شاید بتوان سکولاریسم به معنای محدود شدن دین به حوزه های خاص را پیشتر از بسترهای معرفتی، به بسترهای اقتصادی و تقسیم کار تخصصی مربوط ساخت.
🔅فقه اسلامی نیز یادگاری از جهان پیشامدرن است که بهترین شرایط برای ادامه حیاتش تنها در جوامع تقسیم کارنشده فراهم است. در عصر پیدایش فقه اسلامی، علوم به اندازه الان پیشرفت نکرده و تخصصی نشده بودند. از یک فقیه در موضوعات بسیار متنوعی پرسیده می شد و وی نیز با اتکا به دانشش از متون مقدس و البته بعضی منابع دیگر این پرسش ها را پاسخ می گفت. گستره این موضوعات در ابواب و سرفصل های کتب فقهی مشاهده پذیر است.
🔅گذشته از مسائل عبادی و مناسکی، از فقیه درباره مسائل بهداشتی، مسائل تغذیه ای، مسائل حقوقی و قضایی، مسائل اقتصادی، مسائل سیاسی و نظامی، مسائل تربیتی و رفتاری، مسائل خانوادگی و جنسی و جز این ها پرسیده می شد. اما در جوامع امروزین، از متخصصان تغذیه و بهداشت گرفته تا حقوق دانان و قاضیان و اقتصاد دانان و عالمان علوم سیاسی، تا جامعه شناسان و روان شناسان و مشاوران امور خانوادگی، همه به گونه ای رقیبان امروزین فقه و مایه نگرانی فقیهان اند. شاهد این نگرانی نیز پیش چشمان ماست: تلاش نهاد فقه برای بازپس گرفتن قلمروهای از دست رفته اش با ساختن فقه های مضاف مانند فقه پزشکی، فقه خانواده، فقه اقتصاد، فقه تغذیه، فقه فضای مجازی، فقه سینما، فقه شهرسازی، فقه محصولات فرهنگی و برساخت های دیگری ازین دست.
متن کامل 👇
✨ → 3danet.ir/O3Phi
🌾 @Sedanet
🌾 @social_studies_of_fiqh
☘️ تا دروازه معنویت
✍️ #مهدی_غفوریان
🔅بهنظر میرسد، ساختار وجودی ما آدمها بهگونهای است که به معنویت نیاز داریم و تمام سنتهای معنوی، بر این وجودِ نیازمند انگشت گذاشتهاند و بر پایه آن با ما سخن گفته و کارشان را پیش بردهاند. این نوشته، صرفنظر از صدق و کذب یا میزان معقولیت معنویت، کوششی است تا نیاز ما به معنویت را نشان داده و اجمالا آن را تشریح کند (در پایان، تلقیای از معنویت آمده است).
🔅این نیازشناسی، دستکم با رجوع به شش واقعیت وجودی آدمی صورت گرفته است، به این معنا که اینها واقعیتهایی هستند که در همه ما قابل پیگیری و ردیابیاند و هیچکس نیست که فاقد آنها باشد. ازاینرو، عنوان نوشته، “تا دروازه معنویت” است؛ توجه به این شش واقعیت وجودی، توجهمان را به معنویت جلب میکند و شعله نیازی را در جانمان روشن میسازد که ما را تا دروازه معنویت میبرد. البته گذشتن یا نگذشتن از دروازه، و ورود یا عدم ورود به سرزمین معنویت، بحث دیگری است و در مطلب پیشرو به آن پرداخته نشده است.
🔅این شش واقعیت وجودی، بهظاهر بیربط بههماند اما با کمی دقت، میبینیم که از یک طرف، همهشان درباره زندگی من و شما هستند و کموبیش درکی از آنها داریم، و از طرف دیگر، درنظر گرفتن مجموع آنها، موجب میشود رویمان را به سوی معنویت کنیم.
متن کامل 👇
✨ → 3danet.ir/0Rqv2
🌾 @Sedanet
✍️ #مهدی_غفوریان
🔅بهنظر میرسد، ساختار وجودی ما آدمها بهگونهای است که به معنویت نیاز داریم و تمام سنتهای معنوی، بر این وجودِ نیازمند انگشت گذاشتهاند و بر پایه آن با ما سخن گفته و کارشان را پیش بردهاند. این نوشته، صرفنظر از صدق و کذب یا میزان معقولیت معنویت، کوششی است تا نیاز ما به معنویت را نشان داده و اجمالا آن را تشریح کند (در پایان، تلقیای از معنویت آمده است).
🔅این نیازشناسی، دستکم با رجوع به شش واقعیت وجودی آدمی صورت گرفته است، به این معنا که اینها واقعیتهایی هستند که در همه ما قابل پیگیری و ردیابیاند و هیچکس نیست که فاقد آنها باشد. ازاینرو، عنوان نوشته، “تا دروازه معنویت” است؛ توجه به این شش واقعیت وجودی، توجهمان را به معنویت جلب میکند و شعله نیازی را در جانمان روشن میسازد که ما را تا دروازه معنویت میبرد. البته گذشتن یا نگذشتن از دروازه، و ورود یا عدم ورود به سرزمین معنویت، بحث دیگری است و در مطلب پیشرو به آن پرداخته نشده است.
🔅این شش واقعیت وجودی، بهظاهر بیربط بههماند اما با کمی دقت، میبینیم که از یک طرف، همهشان درباره زندگی من و شما هستند و کموبیش درکی از آنها داریم، و از طرف دیگر، درنظر گرفتن مجموع آنها، موجب میشود رویمان را به سوی معنویت کنیم.
متن کامل 👇
✨ → 3danet.ir/0Rqv2
🌾 @Sedanet
☘️ حقوق، مقولهای مدنی است نه دینی
✍️ #صدیقه_وسمقی
🔅بهانهی این نوشتار، پژوهش فقهی مرکز مطالعات استراتژیک ریاست جمهوری دربارهی ورود زنان به استادیوم ورزشی است. در این پژوهش، از برخی مراجع در این رابطه فتوای مساعد اخذ شده، تحلیلهایی فقهی نیز با رویکرد مثبت، با استفاده از متون فقهی صورت گرفته و نهایتا چنین نتیجهگیری شده است که ورود زنان به استادیوم ورزشی اشکال فقهی و شرعی ندارد.
🔅مرکز مذکور واقعا مطالعهای استراتژیک برای حل مسئلهی بزرگ ورود زنان به استادیوم نموده است! البته این مرکز قصد خیر داشته و در ساختاری که قوانین بر پایهی فقه وضع میشود و قانونگذاری در ید قدرت فقهاست، راهی برای حل این معضل جسته است تا شاید بدین ترتیب فقها را راضی کند.
🔅در ساختار کنونی فقط جلب رضایت فقهاست که در وضع یک قانون یا اصلاح آن اهمیت دارد و اگر همهی ملت یا اقشار وسیعی از مردم از یک قانون موضوعه یا نانوشته در رنج و ناراحتی باشند، جلب رضایت آنان اهمیتی ندارد و فقط باید دعا کرد که قلب و فکر فقها و مراجع با خواست ملت همسو شود تا فتوایی که موجبات رضایت ملت را فراهم سازد، از ایشان صادر گردد.
🔅اگرچه فقها همواره در قانونگذاری دخالت داشتهاند، اما چهار دهه است که رسما این شیوهی غیرمدنی، معیوب و ناکارامد، که هم موجب رنج ملت است و هم موجب اتلاف سرمایهها و ویرانی کشور، تجربه شده و راه به جایی نبرده است. در دنیای قدیم اگر پیوند قانون با خدا موجب اطاعت بیچونوچرای مردم از قانون و آسایش حاکمان میگشت، امروز اما این راهکار، دیگر کارامد نیست. قانونی اگر غلط باشد و یا مردم از آن ناراضی باشند، نسبت دادنش به خدا ضامن اجرای آسان و اطاعت بیچونوچرای مردم از آن نمیگردد.
🔅ایران امروز، نیازمند جامعهی مدنی، زندگی مدنی و حقوق مدنی است. پشتوانهی مدنیت، خرد جمعی ملت است و نه عقل و ارادهی گروه فقها. امروز، پشتوانهی عقلی باید ضامن اجرای قوانین باشد. امروز اقناع عقلی میتواند موجب اطاعت از قوانین گردد؛ اقناعی که رضایتمندی از قوانین را به دنبال دارد. رضایتمندی از قوانین، مقررات و تصمیمات حاکمیت، هنگامی حاصل میشود که افکار عمومی، یک قانون، یک مقرره و یا یک تصمیم را عادلانه و منصفانه بداند. داوری یک اقلیت ناچیز، ولو خود را عالم و فقیه و نمایندهی خدا بداند، برای عادلانه دانستن قوانین کافی نیست. امروز بسیار سخت می توان پذیرفت که فتوای یک فقیه، که پشتوانهی آن دانش و بینش و تحلیلهای فردی اوست، حکم خداوند است، ولو تحلیل و بینش و برداشت فردی خود را مستند به آیات و روایات نماید.
🔅ما برای قانونگذاری پارلمان داریم، اما این یک تظاهر مدنی بیش نیست، زیرا ملت در پارلمان آزادانه و با خرد جمعی و میل و رضایت خود به وضع قانون نمیپردازد. ملت در واقع نمایندگان شورای نگهبان را به پارلمان میفرستد و نه نمایندگان خود را؛ و آنان نیز مطابق رای و نظر فقهای شورای نگهبان قانونگذاری میکنند. گاهی گروههایی از ملت، برای جلب رضایت فقهای درون حاکمیت، ناگزیر به اخذ فتوا از مراجع میگردند، همانند کاری که مرکز مطالعات استراتژیک ریاست جمهوری نموده است؛ اما تا کجا و تا کی باید این راه نادرست را ادامه دهیم؟
🔅حقوق اساسا مفهومی مدنی دارد و پشتوانهی واقعی آن، خرد و رضایت و داوری ملت است و باید از مرحلهی غیرمدنی و عقبماندهی کنونی به زندگی مدنی و لوازم و مقتضیات آن گذر کنیم. از مهمترین لوازم زندگی مدنی، وضع قانون به طور واقعی و خدشهناپذیر توسط مردم است. ورود زنان به استادیوم ورزشی نیاز به مطالعهی استراتژیک ندارد، بلکه کمی اندیشه و انصاف و آگاهی نسبت به زندگی در جهان امروز ، کافی است که ورود زنان به استادیوم را فاقد مشکل بدانیم.
🔅مرکز مطالعات استراتژیک بهتر است برای اصلاح پروسهی معیوب قانونگذاری و تبدیل آن به یک روش مدنی چارهاندیشی نموده، پیامدهای ناگوار قانونگذاری به شیوه ی موجود را مورد مطالعه قرار دهد و به موضوع بسیار مهم و استراتژیک مدنی شدن حقوق و قوانین کمک راهبردی نماید.
🌾 @Sedanet
✍️ #صدیقه_وسمقی
🔅بهانهی این نوشتار، پژوهش فقهی مرکز مطالعات استراتژیک ریاست جمهوری دربارهی ورود زنان به استادیوم ورزشی است. در این پژوهش، از برخی مراجع در این رابطه فتوای مساعد اخذ شده، تحلیلهایی فقهی نیز با رویکرد مثبت، با استفاده از متون فقهی صورت گرفته و نهایتا چنین نتیجهگیری شده است که ورود زنان به استادیوم ورزشی اشکال فقهی و شرعی ندارد.
🔅مرکز مذکور واقعا مطالعهای استراتژیک برای حل مسئلهی بزرگ ورود زنان به استادیوم نموده است! البته این مرکز قصد خیر داشته و در ساختاری که قوانین بر پایهی فقه وضع میشود و قانونگذاری در ید قدرت فقهاست، راهی برای حل این معضل جسته است تا شاید بدین ترتیب فقها را راضی کند.
🔅در ساختار کنونی فقط جلب رضایت فقهاست که در وضع یک قانون یا اصلاح آن اهمیت دارد و اگر همهی ملت یا اقشار وسیعی از مردم از یک قانون موضوعه یا نانوشته در رنج و ناراحتی باشند، جلب رضایت آنان اهمیتی ندارد و فقط باید دعا کرد که قلب و فکر فقها و مراجع با خواست ملت همسو شود تا فتوایی که موجبات رضایت ملت را فراهم سازد، از ایشان صادر گردد.
🔅اگرچه فقها همواره در قانونگذاری دخالت داشتهاند، اما چهار دهه است که رسما این شیوهی غیرمدنی، معیوب و ناکارامد، که هم موجب رنج ملت است و هم موجب اتلاف سرمایهها و ویرانی کشور، تجربه شده و راه به جایی نبرده است. در دنیای قدیم اگر پیوند قانون با خدا موجب اطاعت بیچونوچرای مردم از قانون و آسایش حاکمان میگشت، امروز اما این راهکار، دیگر کارامد نیست. قانونی اگر غلط باشد و یا مردم از آن ناراضی باشند، نسبت دادنش به خدا ضامن اجرای آسان و اطاعت بیچونوچرای مردم از آن نمیگردد.
🔅ایران امروز، نیازمند جامعهی مدنی، زندگی مدنی و حقوق مدنی است. پشتوانهی مدنیت، خرد جمعی ملت است و نه عقل و ارادهی گروه فقها. امروز، پشتوانهی عقلی باید ضامن اجرای قوانین باشد. امروز اقناع عقلی میتواند موجب اطاعت از قوانین گردد؛ اقناعی که رضایتمندی از قوانین را به دنبال دارد. رضایتمندی از قوانین، مقررات و تصمیمات حاکمیت، هنگامی حاصل میشود که افکار عمومی، یک قانون، یک مقرره و یا یک تصمیم را عادلانه و منصفانه بداند. داوری یک اقلیت ناچیز، ولو خود را عالم و فقیه و نمایندهی خدا بداند، برای عادلانه دانستن قوانین کافی نیست. امروز بسیار سخت می توان پذیرفت که فتوای یک فقیه، که پشتوانهی آن دانش و بینش و تحلیلهای فردی اوست، حکم خداوند است، ولو تحلیل و بینش و برداشت فردی خود را مستند به آیات و روایات نماید.
🔅ما برای قانونگذاری پارلمان داریم، اما این یک تظاهر مدنی بیش نیست، زیرا ملت در پارلمان آزادانه و با خرد جمعی و میل و رضایت خود به وضع قانون نمیپردازد. ملت در واقع نمایندگان شورای نگهبان را به پارلمان میفرستد و نه نمایندگان خود را؛ و آنان نیز مطابق رای و نظر فقهای شورای نگهبان قانونگذاری میکنند. گاهی گروههایی از ملت، برای جلب رضایت فقهای درون حاکمیت، ناگزیر به اخذ فتوا از مراجع میگردند، همانند کاری که مرکز مطالعات استراتژیک ریاست جمهوری نموده است؛ اما تا کجا و تا کی باید این راه نادرست را ادامه دهیم؟
🔅حقوق اساسا مفهومی مدنی دارد و پشتوانهی واقعی آن، خرد و رضایت و داوری ملت است و باید از مرحلهی غیرمدنی و عقبماندهی کنونی به زندگی مدنی و لوازم و مقتضیات آن گذر کنیم. از مهمترین لوازم زندگی مدنی، وضع قانون به طور واقعی و خدشهناپذیر توسط مردم است. ورود زنان به استادیوم ورزشی نیاز به مطالعهی استراتژیک ندارد، بلکه کمی اندیشه و انصاف و آگاهی نسبت به زندگی در جهان امروز ، کافی است که ورود زنان به استادیوم را فاقد مشکل بدانیم.
🔅مرکز مطالعات استراتژیک بهتر است برای اصلاح پروسهی معیوب قانونگذاری و تبدیل آن به یک روش مدنی چارهاندیشی نموده، پیامدهای ناگوار قانونگذاری به شیوه ی موجود را مورد مطالعه قرار دهد و به موضوع بسیار مهم و استراتژیک مدنی شدن حقوق و قوانین کمک راهبردی نماید.
🌾 @Sedanet
☘️ دومین مدرسهی تابستانی گروه مطالعات علم مؤسسهی پژوهشی حکمت و فلسفه ایران با عنوان «نسبیانگاری و منتقدانش؛ علم، فلسفه و اخلاق»
🔅مدرسهی تابستانی «نسبیانگاری و منتقدانش؛ علم، فلسفه و اخلاق» دومین مدرسهی تابستانیای بود که به توسط گروه مطالعات علم مؤسسهی پژوهشی حکمت و فلسفه ایران برگزار شد. این مدرسه که در شهریور ۱۳۹۸ برگزار شد شامل پانزده سخنرانی بود که پانزده استاد متفاوت، چهارده استاد داخلی و یک استاد خارجی، آنها را ایراد کردند.
🔅سخنرانی اول با عنوان «نسبیانگاری: تاریخچه، تعاریف و انواع» را امیراحسان کرباسیزاده ایراد کرد. علی حسینخانی در سخنرانی دوم به «نسبیانگاری مفهومی» پرداخت و میثم محمدامینی و حامد بیکرانبهشت در سخنرانیهای سوم و چهارم، به ترتیب، از «نسبیانگاری صدق» سخن گفتند. سعید زیباکلام «نسبیانگاری» را در «در مقابل مطلقانگاری» قرار داد و ابوتراب یغمایی از رابطهی «نسبیانگاری» و «مدلسازی در علم» سخن به میان آورد. مهدی هاتف و حسن امیریآرا در سخنرانیهای هفتم و هشتم «نسبیانگاری و روش علمی» را مورد مداقه قرار دادند و محمدرضا اسمخانی از نسبت «نسبیانگاری» با «عقلانیت» صحبت کرد. در سخنرانی دهم، شهرام شهریاری به «نسبیانگاری و برنامهی قوی» پرداخت و پس از ایشان، غلامرضا زکیانی سخن از «منطق و نسبیت» را به میان کشید. امیرحسین خداپرست در سخنرانی دوازدهم از «نسبیانگاری اخلاقی» گفت و امیر مازیار و حسین شیخرضایی در دو سخنرانی بعدی، به ترتیب، به «نسبیانگاری زیبایی» و «نسبیانگاری و زندگی روزمره» پرداختند. در پایان نوبت به پروفسور ماریا باقرامیان (Maria Baghramian) رسید تا سخنرانی خود با موضوع «ارزشِ نسبیانگاری» را ایراد کند.
🔅در این فایل پیدیاف که گروه مطالعات علم مؤسسهی پژوهشی حکمت و فلسفه ایران آن را تهیه کرده است میتوانید چکیدهای که هر یک از سخنرانان در باب سخنرانی خود نوشتهاند، منابع هر یک از سخنرانیها (به جز سه سخنرانی)، و فهرستی از منابع انگلیسی و فارسی در باب نسبیانگاری را ملاحظه کنید.
صوت و توضیحات کامل این جلسات👇
✨ → 3danet.ir/aCCJt
🌾 @Sedanet
🔅مدرسهی تابستانی «نسبیانگاری و منتقدانش؛ علم، فلسفه و اخلاق» دومین مدرسهی تابستانیای بود که به توسط گروه مطالعات علم مؤسسهی پژوهشی حکمت و فلسفه ایران برگزار شد. این مدرسه که در شهریور ۱۳۹۸ برگزار شد شامل پانزده سخنرانی بود که پانزده استاد متفاوت، چهارده استاد داخلی و یک استاد خارجی، آنها را ایراد کردند.
🔅سخنرانی اول با عنوان «نسبیانگاری: تاریخچه، تعاریف و انواع» را امیراحسان کرباسیزاده ایراد کرد. علی حسینخانی در سخنرانی دوم به «نسبیانگاری مفهومی» پرداخت و میثم محمدامینی و حامد بیکرانبهشت در سخنرانیهای سوم و چهارم، به ترتیب، از «نسبیانگاری صدق» سخن گفتند. سعید زیباکلام «نسبیانگاری» را در «در مقابل مطلقانگاری» قرار داد و ابوتراب یغمایی از رابطهی «نسبیانگاری» و «مدلسازی در علم» سخن به میان آورد. مهدی هاتف و حسن امیریآرا در سخنرانیهای هفتم و هشتم «نسبیانگاری و روش علمی» را مورد مداقه قرار دادند و محمدرضا اسمخانی از نسبت «نسبیانگاری» با «عقلانیت» صحبت کرد. در سخنرانی دهم، شهرام شهریاری به «نسبیانگاری و برنامهی قوی» پرداخت و پس از ایشان، غلامرضا زکیانی سخن از «منطق و نسبیت» را به میان کشید. امیرحسین خداپرست در سخنرانی دوازدهم از «نسبیانگاری اخلاقی» گفت و امیر مازیار و حسین شیخرضایی در دو سخنرانی بعدی، به ترتیب، به «نسبیانگاری زیبایی» و «نسبیانگاری و زندگی روزمره» پرداختند. در پایان نوبت به پروفسور ماریا باقرامیان (Maria Baghramian) رسید تا سخنرانی خود با موضوع «ارزشِ نسبیانگاری» را ایراد کند.
🔅در این فایل پیدیاف که گروه مطالعات علم مؤسسهی پژوهشی حکمت و فلسفه ایران آن را تهیه کرده است میتوانید چکیدهای که هر یک از سخنرانان در باب سخنرانی خود نوشتهاند، منابع هر یک از سخنرانیها (به جز سه سخنرانی)، و فهرستی از منابع انگلیسی و فارسی در باب نسبیانگاری را ملاحظه کنید.
صوت و توضیحات کامل این جلسات👇
✨ → 3danet.ir/aCCJt
🌾 @Sedanet
🗞 گفتوگوی اکبر گنجی با داریوش شایگان
هفتهنامهی راه نو | شماره ۱۲ | ۲۰ تیرماه ۱۳۷۷
دریافت فایل PDF
🌾 @Sedanet
هفتهنامهی راه نو | شماره ۱۲ | ۲۰ تیرماه ۱۳۷۷
دریافت فایل PDF
🌾 @Sedanet
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎥 مولانا جلال الدین محمد بلخی از دیدگاه محمد رضا شجریان
این فیلم بخشی از مستند "گذری به دیار مولانا" است.
🌾 @Sedanet
این فیلم بخشی از مستند "گذری به دیار مولانا" است.
🌾 @Sedanet
☘️ فقه شیعی و تداوم مسألهآفرینی
✍️ #حسن_محدثی | 3 مهر 1398
🔅همین هفتهی پیش بود که در خانهی وارطان از مسألهآفرینیهای فقه سخن گفتم (دریافت فایل صوتی آن جلسه) و اشاره کردم به مسائلی که بهطور متناوب در ماههای اخیر پدید آمده و فقه نیز در آن بهنحو جدّی دخیل بوده است؛ مسائلی نظیر موتورسواری زنان، کودکهمسری، و رفتن زنان به ورزشگاه.
🔅اما گویا این مسألهآفرینیها تمامی ندارد. فتوای دو تن از فقها (آیت الله مکارم شیرازی و آیت الله نوری همدانی) در باب تحریم فیلمسازی در باب داستان مولوی و شمس تبریزی (حرام اعلام کردن ساخت فیلم "مست عشق") بار دیگر انبوهی بحث و گفت وگو و اعتراض را سبب شده است.
🔅با صدور این فتاوا، نزاع میان فقیهان و عارفان و نزاع دین و هنر در جوامع اسلامی مصداقی تازه یافته است...
🌾 @Sedanet
🌾 @NewHasanMohaddesi
✍️ #حسن_محدثی | 3 مهر 1398
🔅همین هفتهی پیش بود که در خانهی وارطان از مسألهآفرینیهای فقه سخن گفتم (دریافت فایل صوتی آن جلسه) و اشاره کردم به مسائلی که بهطور متناوب در ماههای اخیر پدید آمده و فقه نیز در آن بهنحو جدّی دخیل بوده است؛ مسائلی نظیر موتورسواری زنان، کودکهمسری، و رفتن زنان به ورزشگاه.
🔅اما گویا این مسألهآفرینیها تمامی ندارد. فتوای دو تن از فقها (آیت الله مکارم شیرازی و آیت الله نوری همدانی) در باب تحریم فیلمسازی در باب داستان مولوی و شمس تبریزی (حرام اعلام کردن ساخت فیلم "مست عشق") بار دیگر انبوهی بحث و گفت وگو و اعتراض را سبب شده است.
🔅با صدور این فتاوا، نزاع میان فقیهان و عارفان و نزاع دین و هنر در جوامع اسلامی مصداقی تازه یافته است...
🌾 @Sedanet
🌾 @NewHasanMohaddesi
Telegram
بایگانی صدانت
🎙 نشست «موانع فعالیت ورزشی زنان»
با توجه به رخداد خودسوزی دختر آبی ( سحر خدایاری)
👤 سخنرانان:
سعید مدنی (جامعهشناس و پژوهشگر)
حسن محدثی (جامعهشناس دین)
احمد بخارایی (جامعهشناس)
🗓 ۲۷ شهریور ۱۳۹۸
🏠 خانه گفتمان شهر ( خانه وارطان )
گزارشی از این جلسه…
با توجه به رخداد خودسوزی دختر آبی ( سحر خدایاری)
👤 سخنرانان:
سعید مدنی (جامعهشناس و پژوهشگر)
حسن محدثی (جامعهشناس دین)
احمد بخارایی (جامعهشناس)
🗓 ۲۷ شهریور ۱۳۹۸
🏠 خانه گفتمان شهر ( خانه وارطان )
گزارشی از این جلسه…
🎥 ایده نهاد علم برای مهار فساد اقتصادی در میان کارگزاران نظام چیست؟
نهمین قسمت از فصل سیزدهم برنامه زاویه (3 مهر 98) با موضوع بررسی فسادستیزی در ایران از قاب شبکه چهار سیما با حضور #عماد_افروغ و #حسن_عابدی_جعفری پخش شد.
مشاهده در آپارات | دریافت فایل صوتی
🌾 @Sedanet
نهمین قسمت از فصل سیزدهم برنامه زاویه (3 مهر 98) با موضوع بررسی فسادستیزی در ایران از قاب شبکه چهار سیما با حضور #عماد_افروغ و #حسن_عابدی_جعفری پخش شد.
مشاهده در آپارات | دریافت فایل صوتی
🌾 @Sedanet
☘️ خدایی هست یا خدایی نیست؟
✍️ #ساسان_حبیبوند
🔅آیا بهراستی خدایی وجود دارد یا خیر؟ این سؤالی است که بسیاری از خوانندگان و نیز دانشجویان دورههای خودشناسی و فلسفۀ زندگی از من می پرسند. و موضوع این است که آنچه که اکثر این افراد خواهان آن هستند، یک جواب قاطع و روشن “بله” یا “خیر” است. اما به گمان من مفیدترین شکل در جواب دادن به هر سؤالی آن است که گوینده کمک کند تا پرسشکننده خودش پاسخ خود را پیدا کند.
🔅در آن صورت نه تنها به قدرت نقد و تفکر فرد کمک میشود، بلکه پاسخی هم که پیدا میشود یافتۀ خود پرسشکننده است و آنچه که انسان خود به آن دست بیابد، همواره مفیدتر و اطمینانبخشتر خواهد بود. در اینجا هم بهجای مطرح کردن نظر خودم، ترجیح میدهم موضوع را بشکافم تا هر یک از ما بهتر بتوانیم خودمان درباره جواب آن تصمیم بگیریم.
🔅یکی از پرسشهایی که همواره ذهن بشر را به خود مشغول کرده این است که آیا خدا وجود دارد یا خیر؟ عدۀ بیشماری از انسان ها هرگز نتوانستهاند دستکم در نزد خود، به این سؤال، جواب قطعی بدهند و همواره در این شک باقی ماندهاند و اغلب، از این تردید رنج فراوان کشیدهاند.
🔅گروه دیگری هم هستند که ترجیح دادهاند پنجرههای سنجش و تفکر را بر روی خود ببندند و دل و ذهن خویش را به یکی از دو قطب انکار نسنجیده یا قبول متعصبانه تسلیم کنند… پس چه باید کرد؟ چگونه میتوان این معمای همیشگی را حل کرد و خود را از تعصب زیانبار و تردید ناخوشایند آزاد ساخت؟
متن کامل👇
✨ → 3danet.ir/2K6h0
🌾 @Sedanet | @Sasanhabibvand
✍️ #ساسان_حبیبوند
🔅آیا بهراستی خدایی وجود دارد یا خیر؟ این سؤالی است که بسیاری از خوانندگان و نیز دانشجویان دورههای خودشناسی و فلسفۀ زندگی از من می پرسند. و موضوع این است که آنچه که اکثر این افراد خواهان آن هستند، یک جواب قاطع و روشن “بله” یا “خیر” است. اما به گمان من مفیدترین شکل در جواب دادن به هر سؤالی آن است که گوینده کمک کند تا پرسشکننده خودش پاسخ خود را پیدا کند.
🔅در آن صورت نه تنها به قدرت نقد و تفکر فرد کمک میشود، بلکه پاسخی هم که پیدا میشود یافتۀ خود پرسشکننده است و آنچه که انسان خود به آن دست بیابد، همواره مفیدتر و اطمینانبخشتر خواهد بود. در اینجا هم بهجای مطرح کردن نظر خودم، ترجیح میدهم موضوع را بشکافم تا هر یک از ما بهتر بتوانیم خودمان درباره جواب آن تصمیم بگیریم.
🔅یکی از پرسشهایی که همواره ذهن بشر را به خود مشغول کرده این است که آیا خدا وجود دارد یا خیر؟ عدۀ بیشماری از انسان ها هرگز نتوانستهاند دستکم در نزد خود، به این سؤال، جواب قطعی بدهند و همواره در این شک باقی ماندهاند و اغلب، از این تردید رنج فراوان کشیدهاند.
🔅گروه دیگری هم هستند که ترجیح دادهاند پنجرههای سنجش و تفکر را بر روی خود ببندند و دل و ذهن خویش را به یکی از دو قطب انکار نسنجیده یا قبول متعصبانه تسلیم کنند… پس چه باید کرد؟ چگونه میتوان این معمای همیشگی را حل کرد و خود را از تعصب زیانبار و تردید ناخوشایند آزاد ساخت؟
متن کامل👇
✨ → 3danet.ir/2K6h0
🌾 @Sedanet | @Sasanhabibvand
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🎬 آیا علمِ مغز، ارادهی آزاد را رد کرده است؟
👥 گفت و گو با تیم اوکانر - قسمت اول
⌨️ زیرنویس از تیم ترجمه ی مرکز شناخت
@shenakhtcenter
www.shenakhtcenter.com
🌾 @Sedanet
👥 گفت و گو با تیم اوکانر - قسمت اول
⌨️ زیرنویس از تیم ترجمه ی مرکز شناخت
@shenakhtcenter
www.shenakhtcenter.com
🌾 @Sedanet
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🎬 آیا علم مغز، اراده ی آزاد را رد کرده است؟
👥 گفت و گو با تیم اوکانر - قسمت دوم
⌨️ زیرنویس از تیم ترجمه ی مرکز شناخت
@shenakhtcenter
www.shenakhtcenter.com
🌾 @Sedanet
👥 گفت و گو با تیم اوکانر - قسمت دوم
⌨️ زیرنویس از تیم ترجمه ی مرکز شناخت
@shenakhtcenter
www.shenakhtcenter.com
🌾 @Sedanet
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🍁 انسان بهگونهای ساخته شده که فقط رنج خودش موجب رنجش او نمیشود بلکه رنج دیگران نیز موجب رنجش وی خواهد شد. انسان علاوه براینکه خودخواه است، دیگرخواه نیز هست، هم از خوشی خودش خوشحال است و هم از خوشی دیگران.
🔹 مصطفی ملکیان به نقل از ویلیام جیمز
🌾 @Sedanet | @Mostafamalekian
🔹 مصطفی ملکیان به نقل از ویلیام جیمز
🌾 @Sedanet | @Mostafamalekian
Audio
🎙 نشست فلسفی با عنوان مواجهه فلسفه اسلامی با جهان تجدد
👤 #بیژن_عبدالکریمی | 31 شهریور 98
🌾 @Sedanet
🌾 @Bijanabdolkarimi
👤 #بیژن_عبدالکریمی | 31 شهریور 98
🌾 @Sedanet
🌾 @Bijanabdolkarimi
🍁 زبان مادری
👤 #مصطفی_ملکیان | 10 مهر 98
ضروت به رسمیت شناخته شدن حق آموزش و ترویج زبان مادری | ویژه مراسم گشایش نهمین نمایشگاه بین المللی کتاب کردستان
صوت و متن👇
✨ → 3danet.ir/nwjBv
🌾 @Sedanet | @mostafamalekian
👤 #مصطفی_ملکیان | 10 مهر 98
ضروت به رسمیت شناخته شدن حق آموزش و ترویج زبان مادری | ویژه مراسم گشایش نهمین نمایشگاه بین المللی کتاب کردستان
صوت و متن👇
✨ → 3danet.ir/nwjBv
🌾 @Sedanet | @mostafamalekian
🍁 نگاهی به کتاب ذهن و همهچیز، طرحوارههایی برای زیستن اثر #مقصود_فراستخواه
✍️ #کاوه_بهبهانی
🔅آدمی حیوان مفسِّر است و تفسیرهای او (جعبههای ذهنی او که به کمکشان تفسیر میکند) جهان او را رقم میزنند. همین اندیشه از پیشفرضهای اساسی کتاب است. نویسنده برای اینکه از برداشتهای لاهوتی و افیونزده از ذهن دور شود از نظریۀ خاصی در فلسفۀ ذهن دفاع میکند: نوعی نظریۀ فیزیکالیستی، متعلِّق به فیلسوف معاصر آمریکایی جان سِرل که ذهن را ویژگی نوپدید مغز میداند.
🔅 همین درک طبیعتباور از ذهن است که موجب میشود نویسنده مکرر از یافتههای عصبشناسی مدرن بهره بگیرد و به تعبیر خودش درکی “واقعگرایانه از ذهن” به ارمغان بیاورد نه درکی رمانتیک و هپروتی و البته این طبیعتباوری موجب نمیشود نویسنده به این گمان نادرست بیفتد که آدمی از طرحوارههای معنوی یکسره بینیاز است. حال که گریز و گزیری از سازههای ذهنی نیست شناخت این سازهها و بازنگری در آنها و جایگزین کردن آنها در صورت ناکارآمدی گزینهای پیشِ روی ماست.
🔅مؤلف چهار طرحواره را برای زیستن کندوکاو قرار میکند و پیشنهادهایی برای بازنگری در آنها دارد: طرحواره یا جعبۀ ذهنی نخست طرح شادی و لذت است: “ذهن ما میتواند زندگی را طرحی از لذت ببیند . . . که اتفاقاً الگوی خوبی برای زیستن است.” (ص. ۱۴۷).
🔅 و البته اگر سازۀ ذهنی ما این باشد که زندگی یکسره تجربۀ لذت است، مؤلف ما را متوجه “سرشت سوگناک زندگی” میکند. او به قول خودش درپی “رئالیسم تراژیک نجیبانهای” است “که به ما میگوید رنج بخش جداییناپذیر ما در این عالم است.” (ص. ۱۶۱) و البته در ادامه برایمان میگوید که چطور میشود با غم و اندوه بشری از درِ دوستی درآمد...
متن کامل👇
✨ → 3danet.ir/LuWT1
🌾 @Sedanet
🌾 @Mfarasatkhah
🌾 @Sophia_Kaveh
✍️ #کاوه_بهبهانی
🔅آدمی حیوان مفسِّر است و تفسیرهای او (جعبههای ذهنی او که به کمکشان تفسیر میکند) جهان او را رقم میزنند. همین اندیشه از پیشفرضهای اساسی کتاب است. نویسنده برای اینکه از برداشتهای لاهوتی و افیونزده از ذهن دور شود از نظریۀ خاصی در فلسفۀ ذهن دفاع میکند: نوعی نظریۀ فیزیکالیستی، متعلِّق به فیلسوف معاصر آمریکایی جان سِرل که ذهن را ویژگی نوپدید مغز میداند.
🔅 همین درک طبیعتباور از ذهن است که موجب میشود نویسنده مکرر از یافتههای عصبشناسی مدرن بهره بگیرد و به تعبیر خودش درکی “واقعگرایانه از ذهن” به ارمغان بیاورد نه درکی رمانتیک و هپروتی و البته این طبیعتباوری موجب نمیشود نویسنده به این گمان نادرست بیفتد که آدمی از طرحوارههای معنوی یکسره بینیاز است. حال که گریز و گزیری از سازههای ذهنی نیست شناخت این سازهها و بازنگری در آنها و جایگزین کردن آنها در صورت ناکارآمدی گزینهای پیشِ روی ماست.
🔅مؤلف چهار طرحواره را برای زیستن کندوکاو قرار میکند و پیشنهادهایی برای بازنگری در آنها دارد: طرحواره یا جعبۀ ذهنی نخست طرح شادی و لذت است: “ذهن ما میتواند زندگی را طرحی از لذت ببیند . . . که اتفاقاً الگوی خوبی برای زیستن است.” (ص. ۱۴۷).
🔅 و البته اگر سازۀ ذهنی ما این باشد که زندگی یکسره تجربۀ لذت است، مؤلف ما را متوجه “سرشت سوگناک زندگی” میکند. او به قول خودش درپی “رئالیسم تراژیک نجیبانهای” است “که به ما میگوید رنج بخش جداییناپذیر ما در این عالم است.” (ص. ۱۶۱) و البته در ادامه برایمان میگوید که چطور میشود با غم و اندوه بشری از درِ دوستی درآمد...
متن کامل👇
✨ → 3danet.ir/LuWT1
🌾 @Sedanet
🌾 @Mfarasatkhah
🌾 @Sophia_Kaveh