الکس پلیتساس، مقام سابق پنتاگون و پژوهشگر شورای آتلانتیک، گفت:

«رئیس‌جمهور تا این لحظه حمله نکرده، چون هنوز باور دارد که این مسئله می‌تواند از طریق روند دیپلماتیک جاری حل شود؛ چون در حال حاضر هنوز به این روند اعتماد دارد.»

او افزود:

«لحظه‌ای که او اعتمادش را به این روند از دست بدهد و به این نتیجه برسد که این مسیر نتیجه‌ای را که می‌خواهد تولید نمی‌کند، گزینه‌های نظامی روی میز خواهند بود و آمریکا آماده است به محض صدور دستور، آن‌ها را اجرا کند.»

دولت ترامپ اصرار دارد که کندی روند مذاکرات عمدتاً به مسائل لجستیکی مربوط است. یک مقام کاخ سفید به نیویورک پست گفت پیام‌ها اغلب دو یا سه روز طول می‌کشد تا به رهبران ایران برسد، زیرا پیام‌رسان‌ها باید ارتباطات را به‌صورت فیزیکی میان مذاکره‌کنندگان و تصمیم‌گیرندگان اصلی در تهران منتقل کنند.

با وجود این مشکل، مذاکرات بسیار طولانی‌تر از آنچه بسیاری انتظار داشتند ادامه پیدا کرده است.

در همین حال، ایران سه‌شنبه‌شب کویت را با ۱۳ موشک بالستیک و ۱۷ پهپاد هدف قرار داد؛ برخی از آن‌ها برای مواضع نظامی آمریکا در نظر گرفته شده بودند. همین موضوع باعث شده برخی تحلیلگران معتقد باشند ایران عمداً مذاکرات را به تأخیر می‌اندازد و از واکنش آمریکا نمی‌ترسد.

دنیل پلتکا از American Enterprise Institute گفت:

«ایرانی‌ها فکر می‌کنند دست بالا را دارند، چون به‌تدریج شروط آتش‌بس و خطوط قرمز ترامپ را بیشتر و بیشتر نقض کرده‌اند، بدون آنکه واکنشی از سوی دونالد ترامپ ببینند، جز چند حمله کوچک دفاعی.»

او افزود:

«آن‌ها آن‌قدر به موقعیت خود مطمئن‌اند که در حال دستکاری دونالد ترامپ و مذاکره‌کنندگانش هستند تا برای حزب‌الله در لبنان موقعیت بهتری به دست آورند.»

پلتکا همچنین گفت دولت ترامپ «یک دست بسیار قوی را مثل یک طرف ضعیف بازی کرده است.»

مقام‌های اروپایی و خاورمیانه‌ای نیز نگرانی‌های مشابهی دارند. مقام‌هایی از چند دولت متحد به نیویورک پست گفته‌اند نگران‌اند ایران تصور کند اکنون به دلیل اکراه ترامپ برای ازسرگیری عملیات رزمی، دست بالا را دارد.

اما دولت ترامپ این ارزیابی را رد می‌کند و استدلال می‌کند که افزایش شدید قیمت غذا و فشار اقتصادی، که بخشی از آن ناشی از محاصره دریایی جاری آمریکا است، سرانجام تهران را وادار به عقب‌نشینی خواهد کرد.

اولیویا ولز، سخنگوی کاخ سفید، به نیویورک پست گفت:

«نیروی دریایی ایران در کف اقیانوس است، ارتش آن‌ها نابود شده، تأسیسات هسته‌ای‌شان محو شده، و اقتصادشان با یکی از موفق‌ترین محاصره‌های دریایی تاریخ در حال خفه شدن است.»

او افزود:

«هر کسی که فکر می‌کند ایران دست بالا را دارد یا دچار توهم است یا سخنگوی طرف ایرانی است. رئیس‌جمهور ترامپ همه کارت‌ها و تمام زمانی را که برای دستیابی به یک توافق خوب برای ایالات متحده لازم دارد در اختیار دارد؛ و این تنها نوع توافقی است که او می‌بندد.»

خود ترامپ بارها تأکید کرده که برای رسیدن به توافق با ایران عجله‌ای ندارد و نگرانی‌ها درباره خطر فروپاشی آتش‌بس را کم‌اهمیت جلوه داده است.

او روز چهارشنبه در دفتر بیضی‌شکل به خبرنگاران گفت:

«در آن بخش از جهان، آتش‌بس یعنی اینکه با شدت ملایم‌تری تیراندازی می‌کنید. آتش‌بس در آنجا با آتش‌بس در کشورهای دیگر خیلی فرق دارد.»

با این حال، وال‌استریت ژورنال چهارشنبه‌شب گزارش داد ترامپ به دستیارانش گفته اگر در حملات ایران نیروهای آمریکایی کشته شوند، «بررسی خواهد کرد» که آتش‌بس را پایان دهد.

ربکا هاینریشز، پژوهشگر ارشد Hudson Institute، نیز موافق است که زمان در بلندمدت به سود آمریکاست؛ اما می‌گوید پنتاگون همچنان موظف است شیطنت‌های نظامی ایران را بازدارندگی کند.

او گفت:

«در جدول زمانی بلندمدت اقتصادی، ما آشکارا برتری داریم. اما هم‌زمان این عملیات‌های نظامی سپاه ادامه دارد و ایالات متحده باید حدی برای آنچه تحمل می‌کند داشته باشد.»

او افزود:

«این مسئله فقط بر اقتصاد متکی نیست؛ بلکه به این بستگی دارد که آمریکا نشان دهد البته توان نظامی لازم برای خرد کردن این افراد را دارد، اما باید این توان نظامی را با اراده سیاسی همراه کند.»

برخی دیگر، از جمله مقام‌های اروپایی، هشدار می‌دهند که رهبران ایران در تاریخ خود تحمل چشمگیری در برابر فشار اقتصادی نشان داده‌اند و شاید به این زودی‌ها احساس نکنند مجبور به امتیازدهی جدی هستند.

سوزان مالونی، معاون و مدیر سیاست خارجی Brookings Institution، گفت:

«فکر می‌کنم تهران عامل اصلی تأخیر در رساندن هر توافقی به خط پایان است.»

او افزود:

«این مسئله بازتاب بی‌اعتمادی عمیق و دیرینه آن‌ها به واشنگتن و این باور است که دست بالا را دارند و می‌توانند فشار اقتصادی را برای مدتی طولانی‌تر از آنچه برای ایالات متحده و اقتصاد جهانی قابل تحمل است، تاب بیاورند.»

مالونی گفت برداشت او این است که ترامپ علاقه‌اش را به جنگ ایران از دست داده و می‌داند خطرات منفی سیاسی و اقتصادی با طولانی شدن جنگ افزایش می‌یابد.

اما او افزود:

«برای رقص تانگو دو نفر لازم است، و رهبران ایران مصمم‌اند بن‌بست را طولانی کنند تا امتیاز بیشتری از واشنگتن بگیرند.»

در همین حال، رهبران ایران مشتاق‌اند اعتمادبه‌نفس نشان دهند.

خبرگزاری دولتی ایرنا اخیراً مدعی شد که «چهل روز مقاومت ایران دشمن را وادار کرد برای آتش‌بس التماس کند»، در حالی که سپاه پاسداران آنچه را «روایت‌های دروغین و دستاوردهای ساختگی دشمن» خواند، رد کرد.

در همین حال، یک منبع آگاه از برنامه‌ریزی نظامی آمریکا گفته حملات محدود برای فشار آوردن به ایران جهت رسیدن به توافق کافی نخواهد بود، زیرا تهران باور دارد در حال پیروزی است و می‌تواند چنین حملاتی را تحمل کند.

به گفته این منبع، اگر واشنگتن بخواهد تغییرات بنیادین در رفتار تهران ایجاد کند، احتمالاً به یک کارزار نظامی بسیار گسترده‌تر نیاز خواهد داشت؛ کارزاری متمرکز بر تغییر رژیم.