دیاکو سخایی، حقوقدانی که عدالت را نه در دادگاهها، بلکه در کف خیابان فریاد زد. او دانشجوی ارشد حقوق جزا بود که رویای کشوری قانون‌مند را در سر داشت . در اعتراضات مردمی دی ماه علیرغم مخالفت مادرش به خیابان‌ها رفت چون معتقد بود سکوتش خیانت به خون هزاران جوانی است که در قیام مهسا کشته شده اند ‌. فاجعه اما زمانی اتفاق می‌افتد که بعد از گذشت ساعاتی از شروع اعتراضات خانواده نگران از وضعیت در خیابان‌های شلوغ کرمانشاه سرگردان به دنبال ردی از دیاکو میگردند که متوجه حضور مردم در خیابان الهیه بر پیکر نیمه جان فرزندشان می‌شوند که بعد از تعقیب و گریز توسط نیروهای سرکوبگر به ضرب شلیک گلوله جنگی زخمی شده و بعد از گذشت دقایقی در آغوش مادرش تسلیم مرگ می‌شود و اینگونه عدالت در آغوش مادر جان سپرد.
تا پاسخ آن همه دانش ، گلوله‌ای سربی باشد که در اعتراضات ۱۹ دی‌ماه، سینه‌ی پر از امیدش را شکافت.
پیکر دیاکو در روز ۲۱ دی در خاک سرد روانسر به خاک سپرده شد.
روحش شاد