باب (7): وكالت در اجراي حدود


1061- «عَنْ عُقْبَةَ بْنِ الْحَارِثِ (رض) قَالَ: جِيءَ بِالنُّعَيْمَانِ أَوِ: ابْنِ النُّعَيْمَانِ شَارِبًا فَأَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ (ص) مَنْ كَانَ فِي الْبَيْتِ أَنْ يَضْرِبُوه قَالَ: فَكُنْتُ أَنَا فِيمَنْ ضَرَبَهُ فَضَرَبْنَاهُ بِالنِّعَالِ وَالْجَرِيدِ». (بخارى: 2316)


ترجمه: «عقبه بن حارث (رض) می‌گوید: نُعیمان یا فرزندش را در حالی كه شراب نوشیده بود، آوردند. رسول ‏الله (ص) به اهل خانه امر فرمود تا او را كتك بزنند. من نیز جزو كسانی بودم كه او را كتك زدند. پس ما با كفش‏ و شاخه‏های درخت خرما، او را زدیم».
ارسال از طریق برنامه موبایل صحیح مسلم به زبان فارسی
@THEHADIIS

رسول الله ﷺفرموده

@THEHADIIS

باب (2): هر چه نشئه و مستی آورد، حرام است


1264ـ عَنْ جَابِرٍ: أَنَّ رَجُلاً قَدِمَ مِنْ جَيْشَانَ - وَجَيْشَانُ مِنَ الْيَمَنِ - فَسَأَلَ النَّبِيَّ (صلی الله علیه وآله وسلم) عَنْ شَرَابٍ يَشْرَبُونَهُ بِأَرْضِهِمْمِنَ الذُّرَةِ يُقَالُ لَهُ الْمِزْرُ؟ فَقَالَ النَّبِيُّ ص: «أَوَمُسْكِرٌ هُوَ؟» قَالَ: نَعَمْ، قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص: «كُلُّ مُسْكِرٍ حَرَامٌ،إِنَّ عَلَى اللَّهِ، عَهْدًا، لِمَنْ يَشْرَبُ الْمُسْكِرَ، أَنْ يَسْقِيَهُ مِنْ طِينَةِ الْخَبَالِ» قَالُوا: يَا رَسُولَ اللَّهِ، وَمَا طِينَةُالْخَبَالِ؟ قَالَ: «عَرَقُ أَهْلِ النَّارِ، أَوْ عُصَارَةُ أَهْلِ النَّارِ». (م/2002)


ترجمه: جابر (رضي الله عنه) می‌گوید: مردی از قبیله‌ی جَیشان یمن نزد نبی اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) آمد و از وی در مورد شرابی که در سرزمین آنان، می‌نوشند و از ذرت، درست می‌شود و به آن، مرزمی‌گویند، پرسید. نبی اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمود: «آیا نشئه آور است»؟ آن مرد گفت: بله. رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمود: «هر چه که نشئه و مستی آورد، حرام است. الله متعال عهد کردهاست که هرکس، چیز نشئه کننده‌ای بخورد، او را از طینه‌ی خَبال بنوشاند». صحابه عرض کردند: یا رسول الله! طینه‌ی خبال چیست؟ فرمود: «عرق جهنمیان یا عصاره‌ وچرک آنان است».
ارسال از طریق برنامه موبایل صحیح مسلم به زبان فارسی

@THEHADIIS

باب (17): روی ظرف را بپوشانید و دهانه‌ی مشک را ببندید


1281ـ عن جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ قال: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص: «إِذَا كَانَ جُنْحُ اللَّيْلِ ـ أَوْ أَمْسَيْتُمْ ـ فَكُفُّوا صِبْيَانَكُمْ، فَإِنَّالشَّيْطَانَ يَنْتَشِرُ حِينَئِذٍ، فَإِذَا ذَهَبَ سَاعَةٌ مِنَ اللَّيْلِ فَخَلُّوهُمْ، وَأَغْلِقُوا الأَبْوَابَ، وَاذْكُرُوا اسْمَ اللَّهِ، فَإِنَّالشَّيْطَانَ لاَ يَفْتَحُ بَابًا مُغْلَقًا، وَأَوْكُوا قِرَبَكُمْ، وَاذْكُرُوا اسْمَ اللَّهِ، وَخَمِّرُوا آنِيَتَكُمْ، وَاذْكُرُوا اسْمَ اللَّهِ،وَلَوْ أَنْ تَعْرُضُوا عَلَيْهَا شَيْئًا، وَأَطْفِئُوا مَصَابِيحَكُمْ». (م/2012)


ترجمه: جابر بن عبدالله ل می‌گوید: رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمود: «هنگامی که تاریکی فرا رسید یا شب شد، کودکان‌تان را نگذارید که از خانه، بیرون بروند؛ زیرا در این وقت،شیاطین پراکنده می‌شوند. ولی بعد از اینکه ساعتی از شب گذشت، آنها را آزاد بگذارید. سپس درِ خانه‌هایتان را ببندید و بسم الله بگویید؛ زیرا شیطان هیچدروازه‌ی بسته‌ای را باز نمی‌کند. همچنین دهانه‌ی مشک‌هایتان را ببندید و بسم الله بگویید؛ روی ظرف‌هایتان را بپوشانید و بسم الله بگویید اگرچه با چیزی باشدکه فقط بخشی از آن را بپوشاند. و چراغ‌هایتان را خاموش کنید».


1282ـ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ ل قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ (صلی الله علیه وآله وسلم) يَقُولُ: «غَطُّوا الإِنَاءَ، وَأَوْكُوا السِّقَاءَ، فَإِنَّ فِي السَّنَةِلَيْلَةً يَنْزِلُ فِيهَا وَبَاءٌ، لاَ يَمُرُّ بِإِنَاءٍ لَيْسَ عَلَيْهِ غِطَاءٌ، أَوْ سِقَاءٍ لَيْسَ عَلَيْهِ وِكَاءٌ، إِلاَّ نَزَلَ فِيهِ مِنْ ذَلِكَالْوَبَاءِ» و فی رواية: قَالَ اللَّيثُ: ـ يعنی ابن سعد ـ قالاً عاجِمُ عِندَنَا يَتَّقُونَ ذَلِك فِي كانُونَ الاوَّلِ. (م/2014)


ترجمه: جابر بن عبدالله ل می‌گوید: از رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم) شنیدم که می‌فرمود: «روی ظرف را بپوشانید و دهانه‌ی مشک را ببندید؛ زیرا شبی در سال، وجود دارد که در آن، وبانازل می‌شود. و از کنار هر ظرف و مشکی بگذرد که روی آن پوشانده نشده و دهانه‌اش بسته نباشد، وارد آن می‌گردد». در روایتی، لیث بن سعد می‌گوید: عجم‌ها از این وبا در ماه دسامبر پرهیز می‌کنند.
ارسال از طریق برنامه موبایل صحیح مسلم به زبان فارسی

@THEHADIIS

رسول الله ﷺفرموده


@THEHADIIS

باب (35): عاشورا چه روزی است؟


612- عَنْ الْحَكَمِ بْنِ الأَعْرَجِ (رضي الله عنه) قَالَ: انْتَهَيْتُ إِلَى ابْنِ عَبَّاسٍ ب وَهُوَ مُتَوَسِّدٌ رِدَاءَهُ فِي زَمْزَمَ، فَقُلْتُ لَهُ: أَخْبِرْنِي عَنْصَوْمِ عَاشُورَاءَ؟ فَقَالَ: إِذَا رَأَيْتَ هِلاَلَ الْمُحَرَّمِ فَاعْدُدْ، وَأَصْبِحْ يَوْمَ التَّاسِعِ صَائِمًا، قُلْتُ: هَكَذَا كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صيَصُومُهُ؟ قَالَ: نَعَمْ. (م/1133)


ترجمه: از حَکَم روایت است که أعرَج گفت: به عبدالله بن عباس ب رسیدم در حالی که او ردایش را کنار زمزم، بالش قرار داده بود (و تکیه زده بود). به وی گفتم: درباره‌ی روزه‌ی روز عاشورا برایم بگو. گفت: هنگامی‌که هلال ماه محرم را مشاهده نمودی، بشمار و روز نهم آنرا روزه بگیر. راوی می‌گوید: گفتم: آیارسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم) اینگونه روزه می‌گرفت؟ گفت: بلی. «باید دانست که این، اجتهاد ابن عباس است و اگر نه نزد جمهور علما و همچنین از روایات، معلوم می‌شود که عاشورا همان روز دهم محرم می‌باشد». مترجم
ارسال از طریق برنامه موبایل صحیح مسلم به زبان فارسی

@THEHADIIS

باب (34): روزه گرفتن روز عاشورا (دهم محرم)


611- عن عَائِشَةَ ل: أَنَّ قُرَيْشًا كَانَتْ تَصُومُ عَاشُورَاءَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ، ثُمَّ أَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه وآله وسلم) بِصِيَامِهِ حَتَّى فُرِضَ رَمَضَانُ،فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص: «مَنْ شَاءَ فَلْيَصُمْهُ، وَمَنْ شَاءَ فَلْيُفْطِرْهُ». (م/1125)


ترجمه: ام المونین عایشه (رضی الله عنها) می‌گوید: قریش در دوران جاهلیت، روز عاشورا را روزه می‌گرفتند. پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) نیز دستور داد که (مسلمانان) آنرا روزه بگیرند تا این‌که روزه‌ی ماهمبارک رمضان، فرض گردید؛ در این هنگام، رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمود: «هر کس، دوست دارد، روز عاشورا را روزه بگیرد و هر کس، دوست ندارد، روزه نگیرد».
ارسال از طریق برنامه موبایل صحیح مسلم به زبان فارسی


@THEHADIIS

رسول الله ﷺفرموده

@THEHADIIS

566- «وعن أبي سعيدٍ الخُدريِّ رضی الله عنه قال: بينَمَا نَحْنُ في سَفَرٍ مَعَ النَّبِيِّ صلی الله علیه وسلم إِذ جَاءَ رَجُلٌ على رَاحِلَةٍ لَه، فَجَعَلَ يَصْرفُ بَصَرَهُ يَمِيناً وَشِمَالا، فَقَال رسولُ اللَّه صلی الله علیه وسلم : «مَنْ كَانَ مَعَهُ فَضْلُ ظَهرٍ فَليَعُدْ بِهِ عَلى مَنْ لا ظَهْرَ لَه، وَمَن كانَ لَهُ فَضْلٌ مِن زَاد، فَليَعُدْ بِهِ على مَن لا زَادَ لَهُ» فَذَكَرَ مِن أَصْنَافِ المَالِ مَا ذَكَرَ حَتَّى رَأَيْنَا أَنَّهُ لا حَقَّ لأحدٍ مِنَّا في فَضْلٍ»» رواه مسلم.

566- «ابو سعید الخدری رضی الله عنه روایت نموده گفت:
هنگامیکه ما با پیامبر صلی الله علیه وسلم در سفر بودیم، ناگهان مردی با مرکوبش آمده و بطرف راست و چپ می‌دید. رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمود: آنکه مرکوبی زائد از حاجتش داشته باشد، باید که آن را به کسیکه مرکوبی ندارد، صدقه دهد، و آنکه آذوقهء زائدی داشته باشد، باید آنرا به کسیکه آذوقه و زادی ندارد، صدقه دهد، و از اقسام مال‌ها یاد آوری فرمود، چنانچه تصور نمودیم که هیچکدام ما در چیزیکه زائد از حاجتش باشد، حقی ندارد».

ارسال از طریق نرم افزار موبایل

صحیحین به زبان فارسی
@THEHADIIS

567- «وعن سَهلِ بنِ سعدٍ رضی الله عنه أَنَّ امرَأَةً جَاءَت إِلى رسول اللَّه صلی الله علیه وسلم بِبُردةٍ مَنسُوجَةٍ، فقالت: نَسَجتُها بِيَديَّ لأكْسُوَكَهَا، فَأَخَذَهَا النَّبِيُّ صلی الله علیه وسلم مُحتَاجاً إِلَيهَا، فَخَرَجَ إِلَينا وَإِنَّهَا لإزَارُه، فقال فُلانٌ اكسُنِيهَا مَا أَحسَنَها، فَقَالَ: «نَعَمْ» فَجلَس النَّبِيُّ صلی الله علیه وسلم في المجلِسِ، ثُمَّ رَجَعَ فَطَواهَا، ثُمَّ أَرسَلَ بِهَا إِلَيْه: فَقَالَ لَهُ القَوْم: ما أَحسَنْتَ، لَبِسَهَا النَّبِيُّ صلی الله علیه وسلم مُحْتَاجاً إِلَيها، ثُمَّ سَأَلتَه، وَعَلِمت أَنَّهُ لا يَرُدُّ سَائِلا، فَقال: إني وَاللَّهِ ما سَأَلْتُهُ لألْبَسَها، إِنَّمَا سَأَلْتُهُ لِتكُونَ كَفَنِي. قال سَهْل: فَكانت كَفَنَه». رواه البخاری.

567- «از سهل بن سعد رضی الله عنه روایت شده که:
زنی جامه‌ای بافته را خدمت آنحضرت صلی الله علیه وسلم آورده و گفت: آن را بدست خود بافتم تا شما را به آن بپوشانم. پیامبر صلی الله علیه وسلم آن را گرفت در حالیکه به آن نیازمند بود و نزد ما تشریف آورد، در حالیکه آن پارچه را برای خود شلوار ساخته بود. فلانی گفت: او را بمن بپوشان که چقدر زیباست!
فرمود: خوب، و پیامبر صلی الله علیه وسلم در مجلس نشست و سپس بازگشته و آن را پیچیده و به آن مرد فرستاد. مردم به اوگفتند: کار خوبی نکردی، پیامبر صلی الله علیه وسلم در حالیکه نیازمند آن بود، پوشیدش، باز تو آن را از وی طلب نمودی و دانستی که وی هیچ سؤال کننده را رد نمی‌کند. آنشخص گفت: بخدا سوگند من آنرا نطلبیدم تا آن را بپوشم، ولی آن را طلب کردم تا کفن من باشد.
سهل گفت: و آن پارچه کفن وی گردید».
ارسال از طریق نرم افزار موبایل

صحیحین به زبان فارسی
@THEHADIIS

رسول الله ﷺفرموده

@THEHADIIS

626- «وعن أبي الدرداءِ رضی الله عنه : أَن النبيَّ صلی الله علیه وسلم قال: «ما من شَيءٍ أَثْقَلُ في ميزَانِ المُؤمِنِ يَومَ القِيامة من حُسْنِ الخُلُق. وإِنَّ اللَّه يُبغِضُ الفَاحِشَ البَذِيِّ»» رواه الترمذی وقال: حدیث حسن صحیح.

626- «ابو الدرداء رضی الله عنه از پیامبر صلی الله علیه وسلم روایت نموده که فرمود: هیچ چیزی در روز قیامت در ترازوی بندهء مؤمن سنگینتر از اخلاق نیکو نیست، و خداوند زشت می‌دارد بدکردار بدگفتار را».
ارسال از طریق نرم افزار موبایل

صحیحین به زبان فارسی
@THEHADIIS

630- «وعن أبي أُمَامَة الباهِليِّ رضی الله عنه قال: قال رسول اللَّه صلی الله علیه وسلم : «أَنا زَعِيمٌ ببَيتٍ في ربَضِ الجنَّةِ لِمَنْ تَرَكَ المِراء. وَإِنْ كَانَ مُحِقّا، وَببيتٍ في وَسَطِ الجنَّةِ لِمَنْ تَرَكَ الكَذِب، وإِن كَانَ مازِحا، وَببيتٍ في أعلى الجَنَّةِ لِمَن حَسُنَ خُلُقُهُ»» حدیث صحیح، رواه أبو داود بإِسناد صحیح.

630- «ابو امامه باهلی رضی الله عنه روایت نموده که:
رسول الله صلی الله علیه وسلم می‌فرمود: من ضامنم بخانه‌ای در طبقات پایین بهشت برای کسیکه خصومت و دعوی را ترک کند، هرچند که حق بجانب هم باشد و بخانه‌ای در وسط بهشت برای کسیکه دروغ را ترک کند، هر چند که برای مزاح هم باشد و به خانه‌ای در بالاترین طبقات بهشت برای کسیکه اخلاقش نیکو باشد».
ارسال از طریق نرم افزار موبایل

صحیحین به زبان فارسی
@THEHADIIS

652- «وعن أنس رضی الله عنه أن النبي صلی الله علیه وسلم رَأَى نُخامَةً في القِبلةِ . فشقَّ ذلكَ عَلَيهِ حتَّى رُؤِي في وجهِه، فَقَامَ فَحَكَّهُ بيَدِهِ فقال: «إن أحَدكم إذا قَام في صَلاتِه فَإنَّهُ يُنَاجِي ربَّه، وإنَّ ربَّهُ بَينَهُ وبَينَ القِبْلَةِ، فلا يَبْزُقَنَّ أَحدُكُم قِبلَ القِبْلَةِ، ولكِن عَنْ يَسَارِهِ أوْ تحْتَ قدَمِهِ» ثُمَّ أخَذَ طرفَ رِدائِهِ فَبصقَ فِيه، ثُمَّ ردَّ بَعْضَهُ على بعْضٍ فقال: «أَو يَفْعَلُ هكذا»» متفقٌ علیه.

652- «از انس رضی الله عنه روایت شده که:
پیامبر صلی الله علیه وسلم کثافتی (بلغم و اخلاط) را در قبله دیدند، این امر بر ایشان گران آمده و در چهرهء مبارک اثر نمود. سپس برخاسته و با دست خود آن را پاک کرده و فرمود: هرگاه یکی از شما برای ادای نمازش برمیخیزد، همانا او با خدایش راز می‌گوید و اینکه پروردگارش در میان او و قبله است. پس هیچکدام از شما بطرف قبله تف نکند، و لیکن بطرف چپ یا زیر پایش آنرا بیندازد. سپس گوشهء ردای خود را گرفته و در آن تف نموده و قسمتی را بر بالای قسمتی دیگر گردانیده و فرمود: یا اینطور بکند».
ارسال از طریق نرم افزار موبایل

صحیحین به زبان فارسی
@THEHADIIS

رسول الله ﷺفرموده

@THEHADIIS

باب (43): روزۀ روز عاشورا


962- «عَنْ عَائِشَةَ (رض) قَالَتْ: كَانَ يَوْمُ عَاشُورَاءَ تَصُومُهُ قُرَيْشٌ فِي الْجَاهِلِيَّةِ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ (ص) يَصُومُهُ فَلَمَّا قَدِمَ الْمَدِينَةَ صَامَهُ وَأَمَرَ بِصِيَامِهِ فَلَمَّا فُرِضَ رَمَضَانُ تَرَكَ يَوْمَ عَاشُورَاءَ فَمَنْ شَاءَ صَامَهُ وَمَنْ شَاءَ تَرَكَهُ». (بخارى: 2002)


ترجمه: «عایشه (رض) می‌گوید: قریش در زمان جاهلیت، روز عاشورا را روزه می‌گرفتند. رسول خدا (ص) نیز روزه می‌گرفت. و پس از هجرت به مدینه نیز، روزه می‌گرفت و دیگران را امر به روزه گرفتن، می‌نمود. (ولی) هنگامی كه روزه ماه مبارک رمضان فرض شد، روزه عاشورا را ترک كرد. (پس از آن)، هر كس كه می‌خواست، آن روز را روزه می‌گرفت و هر كس كه نمی‌خواست، روزه نمی‌گرفت».


963- «عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ (رض) قَالَ: قَدِمَ النَّبِيُّ (ص) الْمَدِينَةَ فَرَأَى الْيَهُودَ تَصُومُ يَوْمَ عَاشُورَاءَ فَقَالَ: «مَا هَذَا؟» قَالُوا: هَذَا يَوْمٌ صَالِحٌ، هَذَا يَوْمٌ نَجَّى اللَّهُ بَنِي إِسْرَائِيلَ مِنْ عَدُوِّهِمْ فَصَامَهُ مُوسَى، قَالَ: «فَأَنَا أَحَقُّ بِمُوسَى مِنْكُمْ» فَصَامَهُ وَأَمَرَ بِصِيَامِهِ».


ترجمه: «ابن عباس (رض) می‌گوید: وقتی رسول الله (ص) وارد مدینه شد، دید كه یهود، روز عاشورا را روزه می‌گیرند. پرسید: «این روزه برای چیست»؟ گفتند: این روز (دهم محرم)، روز خوبی است. یعنی روزی است كه خداوند بنی اسرائیل را از دست دشمن، نجات داد. بدین جهت بود كه حضرت موسی این روز را روزه گرفت. رسول خدا (ص) فرمود: «من از شما به موسی نزدیک‌تر هستم». پس خودش روزه گرفت و به یارانش دستور داد كه روزه بگیرند». (البته این حكم قبل از فرض شدن روزه رمضان بود).
ارسال از طریق برنامه موبایل صحیح مسلم به زبان فارسی

@THEHADIIS

رسول الله ﷺفرموده

@THEHADIIS

📗 پیامبر ﷺ روز عاشورا (ده محرم) را روزه گرفتند و فرمود: اگر زنده بمانم سال آینده روز نهم (تاسوعا) را نیز روزه میگیرم (تا شبيه یهود نشود) [مسلم 1134]






📘 #يكفرالسنة_التي_قبله
و درباره روزه عاشورا فرمودند: گناهان سال گذشته را از بین میبرد [مسلم 1162]




#تذكــر ✍ روزه عاشورا ربطی به شهادت حسین (رضی الله عنه) ندارد بلکه روزی است که خدا موسی (علیه السلام) را از دست فرعون نجات بخشید بهمین دلیل روزه میگرفت [1130 مسلم]

@THEHADIIS

باب(3): درباره‌ی‌ لحظه‌ی‌ اجابتی که در روز جمعه وجود دارد


401- عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ (رضي الله عنه) قَالَ: قَالَ أَبُو الْقَاسِمِ ص: «إِنَّ فِي الْجُمُعَةِ لَسَاعَةً، لاَ يُوَافِقُهَا مُسْلِمٌ قَائِمٌ يُصَلِّي، يَسْأَلُ اللَّهَ خَيْرًا إِلاَّ أَعْطَاهُ إِيَّاهُ» وَقَالَ بِيَدِهِ يُقَلِّلُهَا: يُزَهِّدُهَا. (م/852)


ترجمه: ابوهریره (رضي الله عنه) می‏گوید: ابو القاسم (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمود: «در روز جمعه، ساعتی وجود دارد که اگر بنده‌ی مؤمن، در آن لحظه، به نماز بایستد و از الله متعال خیری طلب کند، الله دعایش را اجابت می‌نماید». و با حرکات دست، کوتاهی آن لحظه را نشان داد.


402- عَنْ أَبِي بُرْدَةَ بْنِ أَبِي مُوسَى الأَشْعَرِيِّ (رضي الله عنه) قَالَ: قَالَ لِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ ب: أَسَمِعْتَ أَبَاكَ يُحَدِّثُ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه وآله وسلم) فِي شَأْنِ سَاعَةِ الْجُمُعَةِ؟ قَالَ: قُلْتُ: نَعَمْ، سَمِعْتُهُ يَقُولُ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ (صلی الله علیه وآله وسلم) يَقُولُ: «هِيَ مَا بَيْنَ أَنْ يَجْلِسَ الإِمَامُ إِلَى أَنْ تُقْضَى الصَّلاَةُ». (م/853)


ترجمه: ابو برده فرزند ابوموسی اشعری می‌گوید: عبدالله بن عمر ب به من گفت: آیا از پدرت شنیده‌ای که حدیثی درباره‌ی‌ لحظه‌ی‌ اجابت دعا در روز جمعه، بیان نماید؟ من گفتم: بلی؛ شنیدم که پدرم می‌گفت: من از رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم) شنیدم که فرمود: «آن لحظه بین نشستن امام (بر منبر) تا هنگام تمام شدن نماز است». شرح: در مورد این‌که این لحظه در چه قسمتی از روز جمعه، قرار دارد، علما اختلاف نظر دارند و آثار متعددی در این باره نقل شده است. امام نووی / آنچه را که در حدیث فوق آمده است، ترجیح داده است.
ارسال از طریق برنامه موبایل صحیح مسلم به زبان فارسی
@THEHADIIS

رسول الله ﷺفرموده
@THEHADIIS