از ابوسعید خدری رضی الله عنه روایت است که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: «لاَ تَكْتُبُوا عَنِّي، وَمَنْ كَتَبَ عَنِّي غَيْرَ الْقُرْآنِ فَلْيَمْحُهُ، وَحَدِّثُوا عَنِّي وَلاَ حَرَجَ، وَمَنْ كَذَبَ عَلَيَّ - قَالَ هَمَّامٌ أَحْسِبُهُ قَالَ: مُتَعَمِّدًا - فَلْيَتَبَوَّأْ مَقْعَدَهُ مِنَ النَّارِ»: «چیزی از من ننويسيد؛ و هرکس سخنانی غير از قرآن از من نوشته است، باید آنها را پاک کند. البته احاديثم را بيان کنيد و در اين مورد گناهی متوجه شما نیست. و هرکس دروغی به من نسبت دهد - همام می گوید: گمان می کنم گفت: عمدا - پس بايد جايگاهش را در جهنم آماده کند». [صحیح است] [به روایت مسلم]
------
رسول الله صلی الله علیه وسلم اصحابش را از نوشتن سخنانش نهی فرمود و بیان داشت که هرکس چیزی غیر از قرآن نوشته است، باید آن را پاک نماید؛ سپس به آنها اجازه داد احادیث ایشان را نقل کنند و در این مورد هیچ گناهی بر آنها نیست، به شرطی که در نقل احادیث جانب صدق و امانت را رعایت نمایند و به آنها هشدار می دهد که بدانند هرکس عمدا بر ایشان دروغی ببندد جزایش آتش جهنم است.
نهی از نوشتن حدیث منسوخ شده است، زیرا رسول الله صلی الله علیه وسلم در ابتدای امر از این کار نهی فرمود و پس از اینکه احادیث زیاد شد و ترس از بین رفتن برخی از آنها می رفت، اجازه ی نوشتن را صادر نمود. و چون ابوشاه درخواست نوشتن نمود، رسول الله صلی الله علیه وسلم در خطبه اش فرمود: «اكتبوا لأبى شاه»: «برای ابوشاه بنویسید». همچنین نقل است که ایشان به عبدالله بن عمرو نیز اجازه ی نوشتن دادند. و رسول الله صلی الله علیه وسلم امتش را به تبلیغ احکام الله فرمان داد و اگر چیزی نوشته نمی شد، علم از بین می رفت.
و گفته شده: این نهی، در واقع نهی از نوشتن حدیث همراه با قرآن در یک صحیفه بوده است، تا اینکه با آن مخلوط نشود و بر خواننده مشتبه نگردد.
همچنین گفته شده: این مسئله مخصوص زمان نزول قرآن بوده است و بخاطر ترس از اختلاط قرآن با غیر آن از نوشتن حدیث نهی شده است. اما بعدا این اجازه صادر شد. اما احتمال اول که عبارت از نسخ است، احتمال قویتری است.
@THEHADIIS
------
رسول الله صلی الله علیه وسلم اصحابش را از نوشتن سخنانش نهی فرمود و بیان داشت که هرکس چیزی غیر از قرآن نوشته است، باید آن را پاک نماید؛ سپس به آنها اجازه داد احادیث ایشان را نقل کنند و در این مورد هیچ گناهی بر آنها نیست، به شرطی که در نقل احادیث جانب صدق و امانت را رعایت نمایند و به آنها هشدار می دهد که بدانند هرکس عمدا بر ایشان دروغی ببندد جزایش آتش جهنم است.
نهی از نوشتن حدیث منسوخ شده است، زیرا رسول الله صلی الله علیه وسلم در ابتدای امر از این کار نهی فرمود و پس از اینکه احادیث زیاد شد و ترس از بین رفتن برخی از آنها می رفت، اجازه ی نوشتن را صادر نمود. و چون ابوشاه درخواست نوشتن نمود، رسول الله صلی الله علیه وسلم در خطبه اش فرمود: «اكتبوا لأبى شاه»: «برای ابوشاه بنویسید». همچنین نقل است که ایشان به عبدالله بن عمرو نیز اجازه ی نوشتن دادند. و رسول الله صلی الله علیه وسلم امتش را به تبلیغ احکام الله فرمان داد و اگر چیزی نوشته نمی شد، علم از بین می رفت.
و گفته شده: این نهی، در واقع نهی از نوشتن حدیث همراه با قرآن در یک صحیفه بوده است، تا اینکه با آن مخلوط نشود و بر خواننده مشتبه نگردد.
همچنین گفته شده: این مسئله مخصوص زمان نزول قرآن بوده است و بخاطر ترس از اختلاط قرآن با غیر آن از نوشتن حدیث نهی شده است. اما بعدا این اجازه صادر شد. اما احتمال اول که عبارت از نسخ است، احتمال قویتری است.
@THEHADIIS
از سَمُرة رضی الله عنه روایت است که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: «مَنْ حَدَّثَ عَنِّي بِحَديثٍ يُرَى أَنَّهُ كَذِبٌ فَهُوَ أَحَدُ الكَاذِبينَ»: «هرکس حديثی از من بازگو کند که می داند دروغ است، او خود يکی از دروغ گويان می باشد». [صحیح است] [به روایت مسلم]
------
این حدیث شریف در مورد روایت کردن حدیثی از رسول الله صلی الله علیه وسلم هشدار می دهد که راوی می داند یا گمان می کند آنچه از رسول الله صلی الله علیه وسلم روایت نموده یا نقل می کند، از مصادیق دروغ بستن به ایشان می باشد؛ و چنین کسی را هشدار می دهد که اگر چنین کاری انجام دهد، همچون کسی است که عمدا به رسول الله صلی الله علیه وسلم دروغ می بندد.
@THEHADIIS
------
این حدیث شریف در مورد روایت کردن حدیثی از رسول الله صلی الله علیه وسلم هشدار می دهد که راوی می داند یا گمان می کند آنچه از رسول الله صلی الله علیه وسلم روایت نموده یا نقل می کند، از مصادیق دروغ بستن به ایشان می باشد؛ و چنین کسی را هشدار می دهد که اگر چنین کاری انجام دهد، همچون کسی است که عمدا به رسول الله صلی الله علیه وسلم دروغ می بندد.
@THEHADIIS
از عبدالله بن مسعود رضی الله عنه روایت است که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: «أوَّلُ مَا يُقْضَى بَيْنَ النَّاسِ يَوْمَ القِيَامَةِ فِي الدِّمَاء»: «نخستين قضاوتی که روز قيامت در ميان مردم صورت می گيرد، درباره ی خون هاست». [صحیح است] [متفق علیه، این لفظ مسلم است]
------
الله متعال در روز قیامت به حساب مردم می رسد و با عدالت خود در بین آنها قضاوت می کند. و از مهمترین مظالم آغاز می کند؛ و بزرگترین و مهمترین مظالم در بین بندگان مساله ی خون هاست که در این روز بزرگ، ابتدا مورد قضاوت قرار می گیرد. اما در اعمال هر بنده، ابتدا نماز مورد بررسی قرار می گیرد
@THEHADIIS
------
الله متعال در روز قیامت به حساب مردم می رسد و با عدالت خود در بین آنها قضاوت می کند. و از مهمترین مظالم آغاز می کند؛ و بزرگترین و مهمترین مظالم در بین بندگان مساله ی خون هاست که در این روز بزرگ، ابتدا مورد قضاوت قرار می گیرد. اما در اعمال هر بنده، ابتدا نماز مورد بررسی قرار می گیرد
@THEHADIIS
از عمر بن خطاب رضی الله عنه روایت است که رسول الله صلی الله علیه وسلم فردمودند: «إنَّ الله يَنْهَاكُمْ أَن تَحْلِفُوا بِآبَائِكم»: «الله متعال شما را از اينکه به پدران تان سوگند بخوريد، نهی فرموده است».
و در روایت مسلم آمده است: «فَمَن كان حَالِفا فَلْيَحْلِف بِالله أو لِيَصْمُت»: «پس هرکه می خواهد سوگند بخورد، باید فقط به نامِ الله سوگند ياد کند يا سکوت نمايد».
و در روایتی عمر رضی الله عنه می گوید: «به الله سوگند از روزی که شنيدم رسول الله صلى الله عليه و سلم از قسم خوردن به پدران نهی می کند، هیچگاه عمدا به پدرم سوگند ياد نکردم و سوگند خوردن دیگران به غیرالله را هم نقل نکردم». [صحیح است] [متفق علیه]
------
رسول الله صلی الله علیه وسلم از عمر رضی الله شنید که به پدرش سوگند می خورد، پس آنها را با صدای بلند صدا زده و فرمود: «الله متعال شما را از اینکه به پدران خود سوگند یاد کنید، نهی کرده است». پس صحابه امر رسول الله صلی الله علیه وسلم را جامه ی عمل پوشانده و از آن پس جز به الله متعال سوگند نخوردند؛ تا جایی که عمر رضی الله عنه می گوید: از آن پس که این نهی را از رسول الله صلی الله علیه وسلم شنیده، هیچگاه عمدا به غیرالله سوگند نخورده و سوگند دیگران به غیرالله را نقل نکرده است.
@THEHADIIS
و در روایت مسلم آمده است: «فَمَن كان حَالِفا فَلْيَحْلِف بِالله أو لِيَصْمُت»: «پس هرکه می خواهد سوگند بخورد، باید فقط به نامِ الله سوگند ياد کند يا سکوت نمايد».
و در روایتی عمر رضی الله عنه می گوید: «به الله سوگند از روزی که شنيدم رسول الله صلى الله عليه و سلم از قسم خوردن به پدران نهی می کند، هیچگاه عمدا به پدرم سوگند ياد نکردم و سوگند خوردن دیگران به غیرالله را هم نقل نکردم». [صحیح است] [متفق علیه]
------
رسول الله صلی الله علیه وسلم از عمر رضی الله شنید که به پدرش سوگند می خورد، پس آنها را با صدای بلند صدا زده و فرمود: «الله متعال شما را از اینکه به پدران خود سوگند یاد کنید، نهی کرده است». پس صحابه امر رسول الله صلی الله علیه وسلم را جامه ی عمل پوشانده و از آن پس جز به الله متعال سوگند نخوردند؛ تا جایی که عمر رضی الله عنه می گوید: از آن پس که این نهی را از رسول الله صلی الله علیه وسلم شنیده، هیچگاه عمدا به غیرالله سوگند نخورده و سوگند دیگران به غیرالله را نقل نکرده است.
@THEHADIIS
از عبدالله بن عمر بن خطاب رضی الله عنهما روایت است که می گوید: رسول الله صلى الله عليه وسلم دو خطبه - در نماز جمعه - می خواند و بین آنها می نشست.
و در روایت جابر رضی الله عنه آمده که می گوید: رسول الله صلى الله عليه وسلم دو خطبه را ایستاده می خواند و با نشستن بین آنها، دو خطبه را از هم جدا می کرد. [هر دو روایت آن صحیح است] [به روایت بیهقی]
------
روز جمعه گردهمایی بزرگی از مسلمانان را شاهد است که در طی آن همه ی مسلمانان ساکن یک شهر حضور دارند. به همین دلیل رسول الله صلی الله علیه وسلم در این روز دو خطبه برای مردم می خواند و در آنها مردم را متوجه خیر و خوبی می کرد و از شر و بدی بازمی داشت؛ و این دو خطبه را ایستاده بر منبر می خواند تا آموزش مخاطبان و پند و اندرز آنها موثرتر باشد. و از طرفی ایستادن در این مقام با اظهار اسلام و ابهت آن همراه است. و چون از خطبه ی اول فارغ می شد، برای مدت کوتاهی می نشست تا استراحت کند و خطبه ی اول را از خطبه ی دوم جدا نماید؛ سپس برمی خاست و خطبه ی دوم را می خواند تا خطیب و شنونده هیچیک خسته نشوند.
@THEHADIIS
و در روایت جابر رضی الله عنه آمده که می گوید: رسول الله صلى الله عليه وسلم دو خطبه را ایستاده می خواند و با نشستن بین آنها، دو خطبه را از هم جدا می کرد. [هر دو روایت آن صحیح است] [به روایت بیهقی]
------
روز جمعه گردهمایی بزرگی از مسلمانان را شاهد است که در طی آن همه ی مسلمانان ساکن یک شهر حضور دارند. به همین دلیل رسول الله صلی الله علیه وسلم در این روز دو خطبه برای مردم می خواند و در آنها مردم را متوجه خیر و خوبی می کرد و از شر و بدی بازمی داشت؛ و این دو خطبه را ایستاده بر منبر می خواند تا آموزش مخاطبان و پند و اندرز آنها موثرتر باشد. و از طرفی ایستادن در این مقام با اظهار اسلام و ابهت آن همراه است. و چون از خطبه ی اول فارغ می شد، برای مدت کوتاهی می نشست تا استراحت کند و خطبه ی اول را از خطبه ی دوم جدا نماید؛ سپس برمی خاست و خطبه ی دوم را می خواند تا خطیب و شنونده هیچیک خسته نشوند.
@THEHADIIS
از ابوهريره رضی الله عنه روایت است که رسول الله صلى الله عليه وسلم فرمودند: «مَن اغْتَسَلَ يَومَ الجُمُعَةِ غُسْلَ الجَنَابَةِ، ثُمَّ رَاحَ في السَّاعِةِ الأولى فَكَأنَّمَا قَرَّبَ بَدَنَةً، وَمَنْ رَاحَ في السَّاعَةِ الثَّانِيَةِ، فَكَأَنَّمَا قَرَّبَ بَقَرَةً، وَمَنْ رَاحَ في السَّاعِةِ الثَّالِثَةِ فَكَأنَّمَا قَرَّبَ كَبْشاً أقْرَنَ، وَمَنْ رَاحَ في السَّاعَةِ الرَّابِعَةِ، فَكَأنَّمَا قَرَّبَ دَجَاجَةً، وَمَنْ رَاحَ في السَّاعَةِ الخَامِسَةِ، فَكَأنَّمَا قَرَّبَ بَيْضَةً، فَإذَا خَرَجَ الإمَامُ، حَضَرَتِ المَلاَئِكَةُ يَسْتَمِعُونَ الذِّكْرَ»: «هركس روز جمعه مانند غسل جنابت، غسل نمايد و اولِ وقت برای نماز جمعه - به مسجد - برود، گويا شتری صدقه نموده است. و هركس در وقتِ دوم برود، گويا گاوی صدقه داده است. و هركس در وقت سوم برود، گويا قوچی شاخ دار صدقه نموده است. و هركس در وقت چهارم برود، گويا يك مرغ صدقه كرده است. و هركس در وقت پنجم برود، گويا يك تخم مرغ صدقه داده است. و آنگاه که امام برای ايراد خطبه برخيزد، ملائکه (قلم و كاغذ خود را جمع می كنند و) به خطبه گوش می دهند». [صحیح است] [متفق علیه]
------
رسول الله صلی الله علیه وسلم فضل غسل کردن در روز جمعه و شرکت زودهنگام در نماز جمعه و درجات آن را بیان می کند؛ یادآور می شود که هرکس قبل از رفتن برای نماز جمعه، غسل کند و در ساعت اول برای نماز جمعه برود، برای او پاداشی به میزان ذبح شتری و صدقه دادن آن جهت تقرب به الله متعال نوشته می شود؛ و هرکس در ساعت دوم برای نماز جمعه برود، گویا گاوی را صدقه داده است. و کسی که در ساعت سوم برود، گویا قوچی شاخ دار صدقه داده است که معمولا در میان قوچ ها از همه زیباتر و بهتر است. و هرکس در ساعت چهارم برود، گویا مرغی را صدقه داده است. و هرکس در ساعت پنجم برود، گویا تخم مرغی را صدقه داده است. و زمانی که امام برای ایراد خطبه و نماز خارج می شود، ملائکه ی مسئول کتابت اجر و پاداشِ کسانی که به نماز جمعه می روند، به شنیدن خطبه روی می آورند و هرکس بعد از این به نماز جمعه بیاید، از کسانی نوشته نمی شود که در راه الله چیزی را صدقه داده اند.
@THEHADIIS
------
رسول الله صلی الله علیه وسلم فضل غسل کردن در روز جمعه و شرکت زودهنگام در نماز جمعه و درجات آن را بیان می کند؛ یادآور می شود که هرکس قبل از رفتن برای نماز جمعه، غسل کند و در ساعت اول برای نماز جمعه برود، برای او پاداشی به میزان ذبح شتری و صدقه دادن آن جهت تقرب به الله متعال نوشته می شود؛ و هرکس در ساعت دوم برای نماز جمعه برود، گویا گاوی را صدقه داده است. و کسی که در ساعت سوم برود، گویا قوچی شاخ دار صدقه داده است که معمولا در میان قوچ ها از همه زیباتر و بهتر است. و هرکس در ساعت چهارم برود، گویا مرغی را صدقه داده است. و هرکس در ساعت پنجم برود، گویا تخم مرغی را صدقه داده است. و زمانی که امام برای ایراد خطبه و نماز خارج می شود، ملائکه ی مسئول کتابت اجر و پاداشِ کسانی که به نماز جمعه می روند، به شنیدن خطبه روی می آورند و هرکس بعد از این به نماز جمعه بیاید، از کسانی نوشته نمی شود که در راه الله چیزی را صدقه داده اند.
@THEHADIIS
از ابوموسی اشعری رضی الله عنه روایت است که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: «مَنْ حَمَلَ عَلَيْنَا السِّلاحَ فَلَيْسَ مِنَّا»: «هرکس علیه ما سلاح بردارد، از ما نیست». [صحیح است] [متفق علیه]
------
رسول الله صلی الله علیه وسلم بیان می کند که مومنان با هم برادرند و از درد و رنج هم رنجیده می شوند و از شادی هم خوشحال می گردند. و حرف شان یکی است و در برابر دشمن شان یکپارچه و متحد و هماهنگ می باشند. بنابراین باید گرد امام شان جمع شده و همگی از او اطاعت کنند و او را علیه هرکس که علیه وی شورید و به بغاوت و نافرمانی روی آورد، یاری کنند. چون کسی که علیه امام مسلمانان بشورد، اتحاد مسلمانان را از هم گسیخته و علیه آنها سلاح برداشته است و در بین آنها ترس و وحشت به راه انداخته است، بنابراین جنگیدن با وی واجب است تا به امر الهی بازگردد. و کسی که علیه مسلمانان شورش کند، در قلبش رحمت انسانی و محبت اسلامی وجود ندارد و با این رفتار از راه و روش مسلمانان خارج شده و از آنها نیست؛ بنابراین جنگیدن با او و ادب کردنش واجب می باشد.
@THEHADIIS
------
رسول الله صلی الله علیه وسلم بیان می کند که مومنان با هم برادرند و از درد و رنج هم رنجیده می شوند و از شادی هم خوشحال می گردند. و حرف شان یکی است و در برابر دشمن شان یکپارچه و متحد و هماهنگ می باشند. بنابراین باید گرد امام شان جمع شده و همگی از او اطاعت کنند و او را علیه هرکس که علیه وی شورید و به بغاوت و نافرمانی روی آورد، یاری کنند. چون کسی که علیه امام مسلمانان بشورد، اتحاد مسلمانان را از هم گسیخته و علیه آنها سلاح برداشته است و در بین آنها ترس و وحشت به راه انداخته است، بنابراین جنگیدن با وی واجب است تا به امر الهی بازگردد. و کسی که علیه مسلمانان شورش کند، در قلبش رحمت انسانی و محبت اسلامی وجود ندارد و با این رفتار از راه و روش مسلمانان خارج شده و از آنها نیست؛ بنابراین جنگیدن با او و ادب کردنش واجب می باشد.
@THEHADIIS
باب (5): همهی شما مسئول هستید و از شما در مورد زیر دستانتان سؤال خواهد شد
1201ـ عَنِ ابْنِ عُمَرَ عَنِ النَّبِيِّ (صلی الله علیه وآله وسلم) أَنَّهُ قَالَ: «أَلاَ كُلُّكُمْ رَاعٍ وَكُلُّكُمْ مَسْئُولٌ عَنْ رَعِيَّتِهِ، فَالأَمِيرُ الَّذِي عَلَىالنَّاسِ رَاعٍ، وَهُوَ مَسْئُولٌ عَنْ رَعِيَّتِهِ، وَالرَّجُلُ رَاعٍ عَلَى أَهْلِ بَيْتِهِ، وَهُوَ مَسْئُولٌ عَنْهُمْ، وَالْمَرْأَةُ رَاعِيَةٌ عَلَىبَيْتِ بَعْلِهَا وَوَلَدِهِ، وَهِىَ مَسْئُولَةٌ عَنْهُمْ، وَالْعَبْدُ رَاعٍ عَلَى مَالِ سَيِّدِهِ، وَهُوَ مَسْئُولٌ عَنْهُ، أَلاَ فَكُلُّكُمْ رَاعٍوَكُلُّكُمْ مَسْئُولٌ عَنْ رَعِيَّتِهِ». (م/1829)
ترجمه: ابن عمر ل میگوید: رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمود: «هر کدام از شما مسئول است، و از هریک از شما، درمورد زیر دستانش سؤال خواهد شد؛ امیری که بر مردم گماشته شده، مسئولرعیت میباشد. مرد، مسئول خانواده و زیر دستانش میباشد. زن در خانهی شوهر، مسئول زیر دستان و فرزندان خود است. خدمتگذار، مسئول است و از او در مورد اموال صاحبش و مسئولیتهای دیگرش، سؤال خواهد شد. و همهی شما مسئول هستید و از شما در مورد مسئولیتتان، سئوال خواهد شد».
ارسال از طریق برنامه موبایل صحیح مسلم به زبان فارسی
@THEHADIIS
1201ـ عَنِ ابْنِ عُمَرَ عَنِ النَّبِيِّ (صلی الله علیه وآله وسلم) أَنَّهُ قَالَ: «أَلاَ كُلُّكُمْ رَاعٍ وَكُلُّكُمْ مَسْئُولٌ عَنْ رَعِيَّتِهِ، فَالأَمِيرُ الَّذِي عَلَىالنَّاسِ رَاعٍ، وَهُوَ مَسْئُولٌ عَنْ رَعِيَّتِهِ، وَالرَّجُلُ رَاعٍ عَلَى أَهْلِ بَيْتِهِ، وَهُوَ مَسْئُولٌ عَنْهُمْ، وَالْمَرْأَةُ رَاعِيَةٌ عَلَىبَيْتِ بَعْلِهَا وَوَلَدِهِ، وَهِىَ مَسْئُولَةٌ عَنْهُمْ، وَالْعَبْدُ رَاعٍ عَلَى مَالِ سَيِّدِهِ، وَهُوَ مَسْئُولٌ عَنْهُ، أَلاَ فَكُلُّكُمْ رَاعٍوَكُلُّكُمْ مَسْئُولٌ عَنْ رَعِيَّتِهِ». (م/1829)
ترجمه: ابن عمر ل میگوید: رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمود: «هر کدام از شما مسئول است، و از هریک از شما، درمورد زیر دستانش سؤال خواهد شد؛ امیری که بر مردم گماشته شده، مسئولرعیت میباشد. مرد، مسئول خانواده و زیر دستانش میباشد. زن در خانهی شوهر، مسئول زیر دستان و فرزندان خود است. خدمتگذار، مسئول است و از او در مورد اموال صاحبش و مسئولیتهای دیگرش، سؤال خواهد شد. و همهی شما مسئول هستید و از شما در مورد مسئولیتتان، سئوال خواهد شد».
ارسال از طریق برنامه موبایل صحیح مسلم به زبان فارسی
@THEHADIIS
باب (3): بشارت دهندها
2154- «عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ t قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ r يَقُولُ: «لَمْ يَبْقَ مِنَ النُّبُوَّةِ إِلاَّ الْمُبَشِّرَاتُ» قَالُوا: وَمَا الْمُبَشِّرَاتُ؟ قَالَ: «الرُّؤْيَا الصَّالِحَةُ»». (بخارى: 6990)
ترجمه: «ابوهریره (رض) میگوید: شنیدم که رسول الله (ص) میفرمود: «از نبوت، چیزی بجز بشارتها، باقی نمانده است». صحابه پرسیدند: بشارتها چه هستند؟ فرمود: «خوابهای خوب»».
ارسال از طریق برنامه موبایل صحیح مسلم به زبان فارسی
@THEHADIIS
2154- «عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ t قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ r يَقُولُ: «لَمْ يَبْقَ مِنَ النُّبُوَّةِ إِلاَّ الْمُبَشِّرَاتُ» قَالُوا: وَمَا الْمُبَشِّرَاتُ؟ قَالَ: «الرُّؤْيَا الصَّالِحَةُ»». (بخارى: 6990)
ترجمه: «ابوهریره (رض) میگوید: شنیدم که رسول الله (ص) میفرمود: «از نبوت، چیزی بجز بشارتها، باقی نمانده است». صحابه پرسیدند: بشارتها چه هستند؟ فرمود: «خوابهای خوب»».
ارسال از طریق برنامه موبایل صحیح مسلم به زبان فارسی
@THEHADIIS
از ابوقتاده رضی الله عنه روایت است که می گوید: از رسول الله صلی الله علیه وسلم شنیدم که فرمودند: «مَنْ سَرَّهُ أنْ يُنَجِّيَهُ اللهُ مِنْ كَرْبِ يَوْمِ القِيَامَةِ، فَلْيُنَفِّسْ عَنْ مُعْسِرٍ أَوْ يَضَعْ عَنْهُ»: «هرکس خوشحال می شود الله متعال او را از سختی های روز قيامت نجات دهد، به بدهکارِ تنگ دست مهلت دهد يا بخشی از بدهیِ وی را ببخشد». [صحیح است] [به روایت مسلم]
------
«مَنْ سَرَّهُ» یعنی کسی که شادمان و خوشحال می شود و دوست دارد «أنْ يُنَجِّيَهُ اللهُ مِنْ كَرْبِ يَوْمِ القِيَامَةِ»: الله متعال او را از سختی ها و دشواری ها و آزمایشات روز قیامت نجات دهد. «فَلْيُنَفِّسْ عَنْ مُعْسِرٍ» زمانی که وقت وصول طلبش رسید، دریافت آن را به تاخیر بیندازد و در مهلت دادن به بدهکار تا زمانی که قادر به پرداخت بدهی اش باشد، آسانگیر باشد. «أَوْ يَضَعْ عَنْهُ»: یا بخشی و یا همه ی بدهی اش را ببخشد و از آن درگذرد. و در این مورد رفتاری همراه با تسامح داشته باشد. الله متعال می فرماید: «وَإِن كَانَ ذُو عُسْرَةٍ فَنَظِرَةٌ إِلَى مَيْسَرَةٍ وَأَن تَصَدَّقُواْ خَيْرٌ لَّكُمْ إِن كُنتُمْ تَعْلَمُونَ»: «و اگر [شخصِ بدهکار] تنگدست بود، تا [هنگام] گشایش [و تواناییِ بازپرداخت، به او] مهلت دهید و [اگر توانایی پرداخت نداشت،] بخشیدن آن [بدهی] برایتان بهتر است، اگر [ثواب این کار را] بدانید».
@THEHADIIS
------
«مَنْ سَرَّهُ» یعنی کسی که شادمان و خوشحال می شود و دوست دارد «أنْ يُنَجِّيَهُ اللهُ مِنْ كَرْبِ يَوْمِ القِيَامَةِ»: الله متعال او را از سختی ها و دشواری ها و آزمایشات روز قیامت نجات دهد. «فَلْيُنَفِّسْ عَنْ مُعْسِرٍ» زمانی که وقت وصول طلبش رسید، دریافت آن را به تاخیر بیندازد و در مهلت دادن به بدهکار تا زمانی که قادر به پرداخت بدهی اش باشد، آسانگیر باشد. «أَوْ يَضَعْ عَنْهُ»: یا بخشی و یا همه ی بدهی اش را ببخشد و از آن درگذرد. و در این مورد رفتاری همراه با تسامح داشته باشد. الله متعال می فرماید: «وَإِن كَانَ ذُو عُسْرَةٍ فَنَظِرَةٌ إِلَى مَيْسَرَةٍ وَأَن تَصَدَّقُواْ خَيْرٌ لَّكُمْ إِن كُنتُمْ تَعْلَمُونَ»: «و اگر [شخصِ بدهکار] تنگدست بود، تا [هنگام] گشایش [و تواناییِ بازپرداخت، به او] مهلت دهید و [اگر توانایی پرداخت نداشت،] بخشیدن آن [بدهی] برایتان بهتر است، اگر [ثواب این کار را] بدانید».
@THEHADIIS
كتاب تعبير خواب
باب (2): خواب خوب از جانب الله است
2153- «عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ رَضِیَ اَللهُ عَنْهُ : أَنَّهُ سَمِعَ النَّبِيَّ ﷺ يَقُولُ: «إِذَا رَأَى أَحَدُكُمْ رُؤْيَا يُحِبُّهَا، فَإِنَّمَا هِيَ مِنَ اللَّهِ، فَلْيَحْمَدِ اللَّهَ عَلَيْهَا، وَلْيُحَدِّثْ بِهَا، وَإِذَا رَأَى غَيْرَ ذَلِكَ مِمَّا يَكْرَهُ، فَإِنَّمَا هِيَ مِنَ الشَّيْطَانِ، فَلْيَسْتَعِذْ مِنْ شَرِّهَا وَلا يَذْكُرْهَا لأَحَدٍ، فَإِنَّهَا لا تَضُرُّهُ»». (بخارى: 6985)
ترجمه: «ابوسعید خدری رَضِیَ اَللهُ عَنْهُ میگوید: شنیدم که نبی اکرم ﷺ فرمود: «هرگاه، یکی از شما خوابی دید که آنرا دوست دارد، پس بداند که آن خواب، از جانب الله است. لذا خدا را سپاس گوید و آنرا برای دیگران، تعریف کند. و اگر امر ناپسندی را خواب دید، پس بداند که از جانب شیطان است. لذا از شر آن به خدا پناه ببرد و آنرا برای کسی تعریف نکند. چرا که در این صورت، به او ضرری نخواهد رساند»».
ارسال از طریق نرم افزار موبایل
صحیحین به زبان فارسی
@THEHADIIS
باب (2): خواب خوب از جانب الله است
2153- «عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ رَضِیَ اَللهُ عَنْهُ : أَنَّهُ سَمِعَ النَّبِيَّ ﷺ يَقُولُ: «إِذَا رَأَى أَحَدُكُمْ رُؤْيَا يُحِبُّهَا، فَإِنَّمَا هِيَ مِنَ اللَّهِ، فَلْيَحْمَدِ اللَّهَ عَلَيْهَا، وَلْيُحَدِّثْ بِهَا، وَإِذَا رَأَى غَيْرَ ذَلِكَ مِمَّا يَكْرَهُ، فَإِنَّمَا هِيَ مِنَ الشَّيْطَانِ، فَلْيَسْتَعِذْ مِنْ شَرِّهَا وَلا يَذْكُرْهَا لأَحَدٍ، فَإِنَّهَا لا تَضُرُّهُ»». (بخارى: 6985)
ترجمه: «ابوسعید خدری رَضِیَ اَللهُ عَنْهُ میگوید: شنیدم که نبی اکرم ﷺ فرمود: «هرگاه، یکی از شما خوابی دید که آنرا دوست دارد، پس بداند که آن خواب، از جانب الله است. لذا خدا را سپاس گوید و آنرا برای دیگران، تعریف کند. و اگر امر ناپسندی را خواب دید، پس بداند که از جانب شیطان است. لذا از شر آن به خدا پناه ببرد و آنرا برای کسی تعریف نکند. چرا که در این صورت، به او ضرری نخواهد رساند»».
ارسال از طریق نرم افزار موبایل
صحیحین به زبان فارسی
@THEHADIIS
455- حدیث: «أَبِي هُرَيْرَةَس، أَنَّهُ كَانَ يَقُولُ: قَالَ رَسُولُ اللهِ ج: لَمْ يَأْذَنِ اللهُ لِشَيْءٍ مَا أَذِنَ لِلنَّبِيِّ أَنْ يَتَغَنَّى بِالْقُرَآنِ يُرِيدُ يَجْهَرُ بِهِ»(٤٩٧).
یعنی: «ابو هریره گوید: پیغمبر ص فرمود: هیچ چیزى مانند قرآن خواندن پیغمبرج با آهنگ و صداى بلند مورد عنایت و توجّه خداوند نبوده است».
«أذن: مصدرش اذن به معنى گوش فرادادن و توجّه کردن است که در اینجا کنایه از ثواب و اجر فراوان است. یتغنى: قرآن را به صداى بلند مى خواند».
ارسال از طریق نرم افزار موبایل
صحیحین به زبان فارسی
@THEHADIIS
یعنی: «ابو هریره گوید: پیغمبر ص فرمود: هیچ چیزى مانند قرآن خواندن پیغمبرج با آهنگ و صداى بلند مورد عنایت و توجّه خداوند نبوده است».
«أذن: مصدرش اذن به معنى گوش فرادادن و توجّه کردن است که در اینجا کنایه از ثواب و اجر فراوان است. یتغنى: قرآن را به صداى بلند مى خواند».
ارسال از طریق نرم افزار موبایل
صحیحین به زبان فارسی
@THEHADIIS
از ابوموسی اشعری رضی الله عنه روایت است که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: «لَيَأتِيَنَّ عَلَى النَّاسِ زَمَانٌ يَطُوفُ الرَّجُلُ فِيهِ بالصَّدَقَةِ مِنَ الذَّهَبِ فَلا يَجِدُ أَحَداً يَأخُذُهَا مِنهُ، وَيُرَى الرَّجُلُ الوَاحِدُ يَتْبَعُهُ أرْبَعُونَ امْرَأَةً يَلُذْنَ بِهِ مِنْ قِلَّةِ الرِّجَالِ وَكَثْرَةِ النِّسَاءِ»: «زمانی بر مردم خواهد آمد که شخصی با زکات طلای خود می گردد و هيچ مستحقی نمی يابد که زکاتش را بگيرد. در آن زمان به علت کمیِ مردان و فراوانیِ زنان، هر چهل زن به دنبال يک مرد می افتند و به او پناه می برند». [صحیح است] [متفق علیه]
مال و اموال در بین مردم زیاد خواهد شد تا جایی که کسی را نمی یابند از مال خود به او بدهند؛ و تعداد مردان کم شده و زنان زیاد می شوند؛ و این وضعیت یا به سبب جنگ های ویرانگر است و یا به دلیل افزایش تولد زنان؛ تا جایی که به دنبال یک مرد چهل زن می باشد؛ از دخترانش گرفته تا خواهران و نزدیکانش که به او پناه برده و از او کمک می خواهند.
@THEHADIIS
مال و اموال در بین مردم زیاد خواهد شد تا جایی که کسی را نمی یابند از مال خود به او بدهند؛ و تعداد مردان کم شده و زنان زیاد می شوند؛ و این وضعیت یا به سبب جنگ های ویرانگر است و یا به دلیل افزایش تولد زنان؛ تا جایی که به دنبال یک مرد چهل زن می باشد؛ از دخترانش گرفته تا خواهران و نزدیکانش که به او پناه برده و از او کمک می خواهند.
@THEHADIIS