َى السَّاعَةُ؟ قَالَ: «مَا الْمَسْئُولُ عَنْهَا بِأَعْلَمَ مِنَ السَّائِلِ، وَلَكِنْ سَأُحَدِّثُكَ عَنْ أَشْرَاطِهَا: إِذَا وَلَدَتِ الأَمَةُ رَبَّهَا فَذَاكَ مِنْ أَشْرَاطِهَا، وَإِذَا كَانَتِ الْعُرَاةُ الْحُفَاةُ رُءُوسَ النَّاسِ فَذَاكَ مِنْ أَشْرَاطِهَا، وَإِذَا تَطَاوَلَ رِعَاءُ الْبَهْمِ فِي الْبُنْيَانِ فَذَاكَ مِنْ أَشْرَاطِهَا، فِي خَمْسٍ لاَ يَعْلَمُهُنَّ إِلاَّ اللَّهُ» ثُمَّ تَلاَ ص: ﴿إِنَّ ٱللَّهَ عِندَهُۥ عِلۡمُ ٱلسَّاعَةِ وَيُنَزِّلُ ٱلۡغَيۡثَ وَيَعۡلَمُ مَا فِي ٱلۡأَرۡحَامِۖ وَمَا تَدۡرِي نَفۡسٞ مَّاذَا تَكۡسِبُ غَدٗاۖ وَمَا تَدۡرِي نَفۡسُۢ بِأَيِّ أَرۡضٖ تَمُوتُۚ إِنَّ ٱللَّهَ عَلِيمٌ خَبِيرُۢ٣٤﴾ [لقمان: 34]. قَالَ: ثُمَّ أَدْبَرَ الرَّجُلُ، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص: «رُدُّوا عَلَيَّ الرَّجُلَ». فَأَخَذُوا لِيَرُدُّوهُ فَلَمْ يَرَوْا شَيْئًا، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص: «هَذَا جِبْرِيلُ جَاءَ لِيُعَلِّمَ النَّاسَ دِينَهُمْ». (م/9)
ترجمه: ابوهریره (رضي الله عنه) میگوید: روزی، رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم) برای پاسخ دادن به سؤالات مردم نشسته بود که مردی آمد و گفت: یا رسول الله! ایمان چیست؟ آنحضرت (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمود: « ایمان یعنی اینکه به الله، فرشتگانش، کتابهایش، دیدارش، پیامبرانش و همچنین به برانگیخته شدن روز قیامت، ایمان بیاوری». آن مرد پرسید: یا رسول الله! اسلام چیست؟ آنحضرت (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمود: «اسلام یعنی اینکه الله را پرستش کنی و با او چیزی را شریک قرار ندهی، زکات فرض را پرداخت نمایی و ماه مبارک رمضان را روزه بگیری». آن مرد گفت: یا رسول الله! احسان چیست؟ رسول اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمود: «احسان یعنی اینکه الله را بگونهای پرستش کنی که گویا او را میبینی؛ چرا که گر چه تو او را نمیبینی ولی او تو را میبیند». آن مرد گفت: یا رسول الله! قیامت کی بر پا میشود؟ رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمود: «کسی که در این مورد، سؤال میشود از سؤال کننده، در این مورد، شناخت بیشتری ندارد. ولی برخی از نشانههای قیامت را برای شما بیان میکنم: یکی از نشانههای قیامت، این است که کنیز، بی بیاش را بدنیا میآورد. یکی دیگر از نشانههای قیامت این است که انسانهای عریان و پابرهنه در رأس مردم قرار میگیرند. یکی دیگر از نشانههای قیامت این است که چوپانان بره و بزغاله در ساختمانها به یکدیگر، افتخار میکنند. و بدانید که وقت قیامت یکی از آن پنج چیزی است که بجز الله، کسی دیگر نمیداند». سپس رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم) این آیه را تلاوت فرمود: ﴿إِنَّ ٱللَّهَ عِندَهُۥ عِلۡمُ ٱلسَّاعَةِ وَيُنَزِّلُ ٱلۡغَيۡثَ وَيَعۡلَمُ مَا فِي ٱلۡأَرۡحَامِۖ وَمَا تَدۡرِي نَفۡسٞ مَّاذَا تَكۡسِبُ غَدٗاۖ وَمَا تَدۡرِي نَفۡسُۢ بِأَيِّ أَرۡضٖ تَمُوتُۚ إِنَّ ٱللَّهَ عَلِيمٌ خَبِيرُۢ٣٤﴾ [لقمان: 34]. یعنی همانا آگاهی از فرا رسیدن قیامت، ویژهی الله است. و اوست که باران را میباراند. و آنچه را که در رحمهای (مادران) است، میداند و هیچ کس نمیداند که فردا چه چیزی بدست میآورد. و همچنین هیچ کس نمیداند که در کدام سرزمین میمیرد؛ همانا الله، آگاه و باخبر است. راوی میگوید: سپس آن مرد، برخاست و رفت. بعد از آن، رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمود: «او را برگردانید». مردم خواستند او را برگردانند اما اثری از او ندیدند. رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمود: «این، جبرئیل بود و بخاطر این آمده بود تا دین مردم را به آنها بیاموزد».
3- عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ أَبِيهِ (رضي الله عنه) قَالَ: لَمَّا حَضَرَتْ أَبَا طَالِبٍ الْوَفَاةُ، جَاءَهُ رَسُولُ اللَّهِ ص، فَوَجَدَ عِنْدَهُ أَبَا جَهْلٍ وَعَبْدَ اللَّهِ بْنَ أَبِي أُمَيَّةَ ابْنِ الْمُغِيرَةِ، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص: «يَا عَمِّ، قُلْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ، كَلِمَةً أَشْهَدُ لَكَ بِهَا عِنْدَ اللَّهِ». فَقَالَ أَبُو جَهْلٍ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي أُمَيَّةَ: يَا أَبَا طَالِبٍ، أَتَرْغَبُ عَنْ مِلَّةِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ؟ فَلَمْ يَزَلْ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه وآله وسلم) يَعْرِضُهَا عَلَيْهِ وَيُعِيدُ لَهُ تِلْكَ الْمَقَالَةَ، حَتَّى قَالَ أَبُو طَالِبٍ آخِرَ مَا كَلَّمَهُمْ: هُوَ عَلَى مِلَّةِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ، وَأَبَى أَنْ يَقُولَ: لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص: «أَمَا وَاللَّهِ لأَسْتَغْفِرَنَّ لَكَ مَا لَمْ أُنْهَ عَنْكَ». فَأَنْزَلَ اللَّهُ ﻷ: ﴿مَا كَانَ لِلنَّبِيِّ وَٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ أَن يَسۡتَغۡفِرُواْ لِلۡمُشۡرِكِينَ وَلَوۡ كَانُوٓاْ أُوْلِي قُرۡبَىٰ مِنۢ بَ
ترجمه: ابوهریره (رضي الله عنه) میگوید: روزی، رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم) برای پاسخ دادن به سؤالات مردم نشسته بود که مردی آمد و گفت: یا رسول الله! ایمان چیست؟ آنحضرت (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمود: « ایمان یعنی اینکه به الله، فرشتگانش، کتابهایش، دیدارش، پیامبرانش و همچنین به برانگیخته شدن روز قیامت، ایمان بیاوری». آن مرد پرسید: یا رسول الله! اسلام چیست؟ آنحضرت (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمود: «اسلام یعنی اینکه الله را پرستش کنی و با او چیزی را شریک قرار ندهی، زکات فرض را پرداخت نمایی و ماه مبارک رمضان را روزه بگیری». آن مرد گفت: یا رسول الله! احسان چیست؟ رسول اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمود: «احسان یعنی اینکه الله را بگونهای پرستش کنی که گویا او را میبینی؛ چرا که گر چه تو او را نمیبینی ولی او تو را میبیند». آن مرد گفت: یا رسول الله! قیامت کی بر پا میشود؟ رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمود: «کسی که در این مورد، سؤال میشود از سؤال کننده، در این مورد، شناخت بیشتری ندارد. ولی برخی از نشانههای قیامت را برای شما بیان میکنم: یکی از نشانههای قیامت، این است که کنیز، بی بیاش را بدنیا میآورد. یکی دیگر از نشانههای قیامت این است که انسانهای عریان و پابرهنه در رأس مردم قرار میگیرند. یکی دیگر از نشانههای قیامت این است که چوپانان بره و بزغاله در ساختمانها به یکدیگر، افتخار میکنند. و بدانید که وقت قیامت یکی از آن پنج چیزی است که بجز الله، کسی دیگر نمیداند». سپس رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم) این آیه را تلاوت فرمود: ﴿إِنَّ ٱللَّهَ عِندَهُۥ عِلۡمُ ٱلسَّاعَةِ وَيُنَزِّلُ ٱلۡغَيۡثَ وَيَعۡلَمُ مَا فِي ٱلۡأَرۡحَامِۖ وَمَا تَدۡرِي نَفۡسٞ مَّاذَا تَكۡسِبُ غَدٗاۖ وَمَا تَدۡرِي نَفۡسُۢ بِأَيِّ أَرۡضٖ تَمُوتُۚ إِنَّ ٱللَّهَ عَلِيمٌ خَبِيرُۢ٣٤﴾ [لقمان: 34]. یعنی همانا آگاهی از فرا رسیدن قیامت، ویژهی الله است. و اوست که باران را میباراند. و آنچه را که در رحمهای (مادران) است، میداند و هیچ کس نمیداند که فردا چه چیزی بدست میآورد. و همچنین هیچ کس نمیداند که در کدام سرزمین میمیرد؛ همانا الله، آگاه و باخبر است. راوی میگوید: سپس آن مرد، برخاست و رفت. بعد از آن، رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمود: «او را برگردانید». مردم خواستند او را برگردانند اما اثری از او ندیدند. رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمود: «این، جبرئیل بود و بخاطر این آمده بود تا دین مردم را به آنها بیاموزد».
3- عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ أَبِيهِ (رضي الله عنه) قَالَ: لَمَّا حَضَرَتْ أَبَا طَالِبٍ الْوَفَاةُ، جَاءَهُ رَسُولُ اللَّهِ ص، فَوَجَدَ عِنْدَهُ أَبَا جَهْلٍ وَعَبْدَ اللَّهِ بْنَ أَبِي أُمَيَّةَ ابْنِ الْمُغِيرَةِ، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص: «يَا عَمِّ، قُلْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ، كَلِمَةً أَشْهَدُ لَكَ بِهَا عِنْدَ اللَّهِ». فَقَالَ أَبُو جَهْلٍ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي أُمَيَّةَ: يَا أَبَا طَالِبٍ، أَتَرْغَبُ عَنْ مِلَّةِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ؟ فَلَمْ يَزَلْ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه وآله وسلم) يَعْرِضُهَا عَلَيْهِ وَيُعِيدُ لَهُ تِلْكَ الْمَقَالَةَ، حَتَّى قَالَ أَبُو طَالِبٍ آخِرَ مَا كَلَّمَهُمْ: هُوَ عَلَى مِلَّةِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ، وَأَبَى أَنْ يَقُولَ: لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص: «أَمَا وَاللَّهِ لأَسْتَغْفِرَنَّ لَكَ مَا لَمْ أُنْهَ عَنْكَ». فَأَنْزَلَ اللَّهُ ﻷ: ﴿مَا كَانَ لِلنَّبِيِّ وَٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ أَن يَسۡتَغۡفِرُواْ لِلۡمُشۡرِكِينَ وَلَوۡ كَانُوٓاْ أُوْلِي قُرۡبَىٰ مِنۢ بَ
عۡدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمۡ أَنَّهُمۡ أَصۡحَٰبُ ٱلۡجَحِيمِ١١٣﴾ [التوبة: 113] وَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى فِي أَبِي طَالِبٍ، فَقَالَ لِرَسُولِ اللَّهِ ص: «إِنَّكَ لاَ تَهْدِي مَنْ أَحْبَبْتَ وَلَكِنَّ اللَّهَ يَهْدِي مَنْ يَشَاءُ وَهُوَ أَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِينَ». (م/24)
ترجمه: سعید بن مسیب به روایت از پدرش میگوید: هنگامیکه مرگ ابوطالب فرا رسید، رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم) نزد وی رفت و ابوجهل و عبدالله بن ابی امیه بن مغیره را دید که آنجا هستند. پس فرمود: «عمو جان! لااله الا الله بگو. این کلمهای است که من نزد الله برایت گواهی میدهم». ابوجهل و عبدالله بن ابی امیه گفتند: ای ابوطالب، آیا دین عبدالمطلب را رها میکنی؟ ولی رسول اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) همچنان این کلمه را به او عرضه مینمود و سخنش را تکرار میکرد تا اینکه آخرین سخنی که ابوطالب به زبان آورد، گفت: من بر دین عبدالمطلب هستم و حاضر نشد لااله الا الله بگوید. رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمود: «سوگند به الله، تا هنگامیکه منع نشدهام، برایت طلب آمرزش مینمایم». بعد از آن، الله متعال این آیه را نازل فرمود: ﴿مَا كَانَ لِلنَّبِيِّ وَٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ أَن يَسۡتَغۡفِرُواْ لِلۡمُشۡرِكِينَ وَلَوۡ كَانُوٓاْ أُوْلِي قُرۡبَىٰ مِنۢ بَعۡدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمۡ أَنَّهُمۡ أَصۡحَٰبُ ٱلۡجَحِيمِ١١٣﴾ [التوبة: 113] «شایستهی پیامبر و مؤمنان نیست که برای مشرکان، طلب آمرزش کنند اگر چه مشرکین، خویشاوند باشند آنهم بعد از اینکه جهنمیبودنشان برای آنها محرز شده است». همچنین الله متعال این آیه را خطاب به پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) در مورد ابوطالب نازل نمود: ﴿إِنَّكَ لَا تَهۡدِي مَنۡ أَحۡبَبۡتَ وَلَٰكِنَّ ٱللَّهَ يَهۡدِي مَن يَشَآءُۚ﴾ [القصص: 56]. «هرکس را که تو دوست داشته باشی، هدایت نمیکنی. ولی الله هرکس را که بخواهد، هدایت مینماید».
ارسال از طریق برنامه موبایل صحیح مسلم به زبان فارسی
@THEHADIIS
ترجمه: سعید بن مسیب به روایت از پدرش میگوید: هنگامیکه مرگ ابوطالب فرا رسید، رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم) نزد وی رفت و ابوجهل و عبدالله بن ابی امیه بن مغیره را دید که آنجا هستند. پس فرمود: «عمو جان! لااله الا الله بگو. این کلمهای است که من نزد الله برایت گواهی میدهم». ابوجهل و عبدالله بن ابی امیه گفتند: ای ابوطالب، آیا دین عبدالمطلب را رها میکنی؟ ولی رسول اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) همچنان این کلمه را به او عرضه مینمود و سخنش را تکرار میکرد تا اینکه آخرین سخنی که ابوطالب به زبان آورد، گفت: من بر دین عبدالمطلب هستم و حاضر نشد لااله الا الله بگوید. رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمود: «سوگند به الله، تا هنگامیکه منع نشدهام، برایت طلب آمرزش مینمایم». بعد از آن، الله متعال این آیه را نازل فرمود: ﴿مَا كَانَ لِلنَّبِيِّ وَٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ أَن يَسۡتَغۡفِرُواْ لِلۡمُشۡرِكِينَ وَلَوۡ كَانُوٓاْ أُوْلِي قُرۡبَىٰ مِنۢ بَعۡدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمۡ أَنَّهُمۡ أَصۡحَٰبُ ٱلۡجَحِيمِ١١٣﴾ [التوبة: 113] «شایستهی پیامبر و مؤمنان نیست که برای مشرکان، طلب آمرزش کنند اگر چه مشرکین، خویشاوند باشند آنهم بعد از اینکه جهنمیبودنشان برای آنها محرز شده است». همچنین الله متعال این آیه را خطاب به پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) در مورد ابوطالب نازل نمود: ﴿إِنَّكَ لَا تَهۡدِي مَنۡ أَحۡبَبۡتَ وَلَٰكِنَّ ٱللَّهَ يَهۡدِي مَن يَشَآءُۚ﴾ [القصص: 56]. «هرکس را که تو دوست داشته باشی، هدایت نمیکنی. ولی الله هرکس را که بخواهد، هدایت مینماید».
ارسال از طریق برنامه موبایل صحیح مسلم به زبان فارسی
@THEHADIIS
باب (6): اگر کسی، خواب ناپسندی دید، به الله متعال، پناه ببرد و طرفی را که بر آن خوابیده، تغییر دهد
1518ـ عَنْ جَابِرٍ (رضي الله عنه) عَنْ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه وآله وسلم) أَنَّهُ قَالَ: «إِذَا رَأَى أَحَدُكُمُ الرُّؤْيَا يَكْرَهُهَا فَلْيَبْصُقْ عَنْ يَسَارِهِ ثَلاَثًا،وَلْيَسْتَعِذْ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ ثَلاَثًا، وَلْيَتَحَوَّلْ عَنْ جَنْبِهِ الَّذِي كَانَ عَلَيْهِ». (م/2262)
ترجمه: از جابر (رضي الله عنه) روایت است که رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمود: «هرگاه، یکی از شما خواب ناپسندی دید، سه بار، سمت چپ خود، تف کند، سه بار از شیطان به الله متعال، پناه ببرد وطرفی را که بر آن، خوابیده، تغییر دهد». ( و به پهلوی دیگر بخوابد. )
ارسال از طریق برنامه موبایل صحیح مسلم به زبان فارسی
@THEHADIIS
1518ـ عَنْ جَابِرٍ (رضي الله عنه) عَنْ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه وآله وسلم) أَنَّهُ قَالَ: «إِذَا رَأَى أَحَدُكُمُ الرُّؤْيَا يَكْرَهُهَا فَلْيَبْصُقْ عَنْ يَسَارِهِ ثَلاَثًا،وَلْيَسْتَعِذْ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ ثَلاَثًا، وَلْيَتَحَوَّلْ عَنْ جَنْبِهِ الَّذِي كَانَ عَلَيْهِ». (م/2262)
ترجمه: از جابر (رضي الله عنه) روایت است که رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمود: «هرگاه، یکی از شما خواب ناپسندی دید، سه بار، سمت چپ خود، تف کند، سه بار از شیطان به الله متعال، پناه ببرد وطرفی را که بر آن، خوابیده، تغییر دهد». ( و به پهلوی دیگر بخوابد. )
ارسال از طریق برنامه موبایل صحیح مسلم به زبان فارسی
@THEHADIIS
باب (15): فضایل ابو عبیده بن جراح س
1651ـ عَنْ حُذَيْفَةَ (رضي الله عنه) قَالَ: جَاءَ أَهْلُ نَجْرَانَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ ص، فَقَالُوا: يَا رَسُولَ اللَّهِ ابْعَثْ إِلَيْنَا رَجُلاً أَمِينًا، فَقَالَ: «لأَبْعَثَنَّ إِلَيْكُمْ رَجُلاً أَمِينًا حَقَّ أَمِينٍ حَقَّ أَمِينٍ» قَالَ، فَاسْتَشْرَفَ لَهَا النَّاسُ، قَالَ، فَبَعَثَ أَبَا عُبَيْدَةَ بْنَ الْجَرَّاحِ. (م/2420)
ترجمه: حذیفه (رضي الله عنه) میگوید: مردم نجران نزد رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم) آمدند و گفتند: یا رسول الله! مرد امینی را همراه ما بفرست. رسول اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمود: «مرد امینی را که واقعاً امین باشد، همراه شما خواهم فرستاد». در این هنگام، هریک از صحابه آرزو میکرد که فرد امین، او باشد. راوی میگوید : رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم) ابوعبیده بن جراح را فرستاد.
ارسال از طریق برنامه موبایل صحیح مسلم به زبان فارسی
@THEHADIIS
1651ـ عَنْ حُذَيْفَةَ (رضي الله عنه) قَالَ: جَاءَ أَهْلُ نَجْرَانَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ ص، فَقَالُوا: يَا رَسُولَ اللَّهِ ابْعَثْ إِلَيْنَا رَجُلاً أَمِينًا، فَقَالَ: «لأَبْعَثَنَّ إِلَيْكُمْ رَجُلاً أَمِينًا حَقَّ أَمِينٍ حَقَّ أَمِينٍ» قَالَ، فَاسْتَشْرَفَ لَهَا النَّاسُ، قَالَ، فَبَعَثَ أَبَا عُبَيْدَةَ بْنَ الْجَرَّاحِ. (م/2420)
ترجمه: حذیفه (رضي الله عنه) میگوید: مردم نجران نزد رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم) آمدند و گفتند: یا رسول الله! مرد امینی را همراه ما بفرست. رسول اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمود: «مرد امینی را که واقعاً امین باشد، همراه شما خواهم فرستاد». در این هنگام، هریک از صحابه آرزو میکرد که فرد امین، او باشد. راوی میگوید : رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم) ابوعبیده بن جراح را فرستاد.
ارسال از طریق برنامه موبایل صحیح مسلم به زبان فارسی
@THEHADIIS
باب (2): شاخههاي ايمان
9- «عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ (رض) عَنِ النَّبِيِّ (ص) قَالَ: «الإِيمَانُ بِضْعٌ وَسِتُّونَ شُعْبَةً وَالْحَيَاءُ شُعْبَةٌ مِنَ الإِيمَانِ»». (بخارى:9)
ترجمه: «از ابو هریره (رض) روایت است كه نبی اكرم (ص) فرمودند: «ایمان شصت و اندی شعبه دارد و حیاء یكی از آن شعبهها است».
ارسال از طریق برنامه موبایل صحیح مسلم به زبان فارسی
@THEHADIIS
9- «عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ (رض) عَنِ النَّبِيِّ (ص) قَالَ: «الإِيمَانُ بِضْعٌ وَسِتُّونَ شُعْبَةً وَالْحَيَاءُ شُعْبَةٌ مِنَ الإِيمَانِ»». (بخارى:9)
ترجمه: «از ابو هریره (رض) روایت است كه نبی اكرم (ص) فرمودند: «ایمان شصت و اندی شعبه دارد و حیاء یكی از آن شعبهها است».
ارسال از طریق برنامه موبایل صحیح مسلم به زبان فارسی
@THEHADIIS
باب (3): فضيلت اذان گفتن
366- «عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ (رض): أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ (ص) قَالَ: «إِذَا نُودِيَ لِلصَّلاةِ، أَدْبَرَ الشَّيْطَانُ وَلَهُ ضُرَاطٌ، حَتَّى لا يَسْمَعَ التَّأْذِينَ، فَإِذَا قَضَى النِّدَاءَ أَقْبَلَ، حَتَّى إِذَا ثوِّبَ بِالصَّلاةِ أَدْبَرَ، حَتَّى إِذَا قُضِيَ التَّثوِيبُ أَقْبَلَ، حَتَّى يَخْطِرَ بَيْنَ الْمَرْءِ وَنَفْسِهِ، يَقُولُ: اذْكُرْ كَذَا، اذْكُرْ كَذَا، لِمَا لَمْ يَكُنْ يَذْكُرُ، حَتَّى يَظَلَّ الرَّجُلُ لا يَدْرِي كَمْ صَلَّى»». (بخارى:608)
ترجمه: «ابوهریره (رض) میگوید: رسول الله (ص) فرمود:«هنگامی كه برای نماز، اذان داده میشود، شیطان فرار میكند و از عقب خود، هوا خارج میكند تا صدای اذان را نشنود. و بعد از اذان، برمیگردد. و باز، هنگام اقامه گفتن، فرار میكند. و دوباره، پس از اتمام آن، بر میگردد تا نمازگزاران را دچار وسوسه كند و میگوید: فلان مسئله و فلان مسئله و. . . را به خاطر بیاور. یعنی همه انچه را كه فراموش كرده است به یادش میآورد و او را چنان سرگرم میكند كه نداند چند ركعت، خوانده است»».
ارسال از طریق برنامه موبایل صحیح مسلم به زبان فارسی
@THEHADIIS
366- «عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ (رض): أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ (ص) قَالَ: «إِذَا نُودِيَ لِلصَّلاةِ، أَدْبَرَ الشَّيْطَانُ وَلَهُ ضُرَاطٌ، حَتَّى لا يَسْمَعَ التَّأْذِينَ، فَإِذَا قَضَى النِّدَاءَ أَقْبَلَ، حَتَّى إِذَا ثوِّبَ بِالصَّلاةِ أَدْبَرَ، حَتَّى إِذَا قُضِيَ التَّثوِيبُ أَقْبَلَ، حَتَّى يَخْطِرَ بَيْنَ الْمَرْءِ وَنَفْسِهِ، يَقُولُ: اذْكُرْ كَذَا، اذْكُرْ كَذَا، لِمَا لَمْ يَكُنْ يَذْكُرُ، حَتَّى يَظَلَّ الرَّجُلُ لا يَدْرِي كَمْ صَلَّى»». (بخارى:608)
ترجمه: «ابوهریره (رض) میگوید: رسول الله (ص) فرمود:«هنگامی كه برای نماز، اذان داده میشود، شیطان فرار میكند و از عقب خود، هوا خارج میكند تا صدای اذان را نشنود. و بعد از اذان، برمیگردد. و باز، هنگام اقامه گفتن، فرار میكند. و دوباره، پس از اتمام آن، بر میگردد تا نمازگزاران را دچار وسوسه كند و میگوید: فلان مسئله و فلان مسئله و. . . را به خاطر بیاور. یعنی همه انچه را كه فراموش كرده است به یادش میآورد و او را چنان سرگرم میكند كه نداند چند ركعت، خوانده است»».
ارسال از طریق برنامه موبایل صحیح مسلم به زبان فارسی
@THEHADIIS
باب (5): اگر لباس، تنگ باشد
233- «عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ (رض) قَالَ: خَرَجْتُ مَعَ النَّبِيِّ (ص) فِي بَعْضِ أَسْفَارِهِ، فَجِئْتُ لَيْلَةً لِبَعْضِ أَمْرِي، فَوَجَدْتُهُ يُصَلِّي، وَعَلَيَّ ثَوْبٌ وَاحِدٌ، فَاشْتَمَلْتُ بِهِ، وَصَلَّيْتُ إِلَى جَانِبِهِ، فَلَمَّا انْصَرَفَ قَالَ: «مَا السُّرَى يَا جَابِرُ»؟ فَأَخْبَرْتُهُ بِحَاجَتِي، فَلَمَّا فَرَغْتُ قَالَ: «مَا هَذَا الاشْتِمَالُ الَّذِي رَأَيْتُ»؟ قُلْتُ: كَانَ ثَوْبٌ، قَالَ: «فَإِنْ كَانَ وَاسِعًا فَالْتَحِفْ بِهِ، وَإِنْ كَانَ ضَيِّقًا فَاتَّزِرْ بِه»». (بخارى:361)
ترجمه: «جابر بن عبد الله (رض) میگوید: دریكی ازسفرها، همراه رسول خدا (ص) بودم. شبی برای كار شخصی خود، نزد رسول الله (ص) رفتم. آنحضرت (ص) مشغول نماز خواندن بود. من فقط یک قطعه لباس داشتم كه خود را در آن پیچیده بودم. كنارآنحضرت (ص) به نماز ایستادم. پس از اتمام نماز، رسول الله (ص) فرمود: «ای جابر! در این هنگام از شب چرا آمدهای»؟ من منظورم را برای رسول الله (ص) بیان كردم. آنگاه رسول الله (ص) فرمود: «چرا خود را چنین در چادر پیچیدهای»؟ عرض كردم: ای پیامبرخدا! همین یک قطعه پارچه را داشتم. (و چارهای جز این نداشتم). رسول الله (ص) فرمود: «اگر پارچه بزرگ است، آن را دورخود بپیچان و اگر كوچک است، بجای شلوار از آن استفاده كن»».
234- «عَنْ سَهْلٍ (رض) قَالَ: كَانَ رِجَالٌ يُصَلُّونَ مَعَ النَّبِيِّ (ص) عَاقِدِي أُزْرِهِمْ عَلَى أَعْنَاقِهِمْ، كَهَيْئَةِ الصِّبْيَانِ، وَيُقَالُ لِلنِّسَاءِ: «لا تَرْفَعْنَ رُءُوسَكُنَّ حَتَّى يَسْتَوِيَ الرِّجَالُ جُلُوسًا»». (بخارى:362)
ترجمه: «سهل (رض) میگوید: مردانی با رسول الله (ص) نماز میخواندند كه ازارهای خود را (كه بجای شلوار از آنها استفاده میكردند) مانند كودكان بر گردنهای خود، بسته بودند. آنحضرت (ص) خطاب به زنان فرمود: «تا وقتیكه مردان، سر از سجده برنداشتهاند، شما سر از سجده، بر ندارید»».
ارسال از طریق برنامه موبایل صحیح مسلم به زبان فارسی
@THEHADIIS
233- «عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ (رض) قَالَ: خَرَجْتُ مَعَ النَّبِيِّ (ص) فِي بَعْضِ أَسْفَارِهِ، فَجِئْتُ لَيْلَةً لِبَعْضِ أَمْرِي، فَوَجَدْتُهُ يُصَلِّي، وَعَلَيَّ ثَوْبٌ وَاحِدٌ، فَاشْتَمَلْتُ بِهِ، وَصَلَّيْتُ إِلَى جَانِبِهِ، فَلَمَّا انْصَرَفَ قَالَ: «مَا السُّرَى يَا جَابِرُ»؟ فَأَخْبَرْتُهُ بِحَاجَتِي، فَلَمَّا فَرَغْتُ قَالَ: «مَا هَذَا الاشْتِمَالُ الَّذِي رَأَيْتُ»؟ قُلْتُ: كَانَ ثَوْبٌ، قَالَ: «فَإِنْ كَانَ وَاسِعًا فَالْتَحِفْ بِهِ، وَإِنْ كَانَ ضَيِّقًا فَاتَّزِرْ بِه»». (بخارى:361)
ترجمه: «جابر بن عبد الله (رض) میگوید: دریكی ازسفرها، همراه رسول خدا (ص) بودم. شبی برای كار شخصی خود، نزد رسول الله (ص) رفتم. آنحضرت (ص) مشغول نماز خواندن بود. من فقط یک قطعه لباس داشتم كه خود را در آن پیچیده بودم. كنارآنحضرت (ص) به نماز ایستادم. پس از اتمام نماز، رسول الله (ص) فرمود: «ای جابر! در این هنگام از شب چرا آمدهای»؟ من منظورم را برای رسول الله (ص) بیان كردم. آنگاه رسول الله (ص) فرمود: «چرا خود را چنین در چادر پیچیدهای»؟ عرض كردم: ای پیامبرخدا! همین یک قطعه پارچه را داشتم. (و چارهای جز این نداشتم). رسول الله (ص) فرمود: «اگر پارچه بزرگ است، آن را دورخود بپیچان و اگر كوچک است، بجای شلوار از آن استفاده كن»».
234- «عَنْ سَهْلٍ (رض) قَالَ: كَانَ رِجَالٌ يُصَلُّونَ مَعَ النَّبِيِّ (ص) عَاقِدِي أُزْرِهِمْ عَلَى أَعْنَاقِهِمْ، كَهَيْئَةِ الصِّبْيَانِ، وَيُقَالُ لِلنِّسَاءِ: «لا تَرْفَعْنَ رُءُوسَكُنَّ حَتَّى يَسْتَوِيَ الرِّجَالُ جُلُوسًا»». (بخارى:362)
ترجمه: «سهل (رض) میگوید: مردانی با رسول الله (ص) نماز میخواندند كه ازارهای خود را (كه بجای شلوار از آنها استفاده میكردند) مانند كودكان بر گردنهای خود، بسته بودند. آنحضرت (ص) خطاب به زنان فرمود: «تا وقتیكه مردان، سر از سجده برنداشتهاند، شما سر از سجده، بر ندارید»».
ارسال از طریق برنامه موبایل صحیح مسلم به زبان فارسی
@THEHADIIS
1398- «وعن ابن مسْعُودٍ رضی الله عنه أنَّ رسُول اللَّهِ صلی الله علیه وسلم قال: «أَوْلى النَّاسِ بي يوْمَ الْقِيامةِ أَكْثَرُهُم عَليَّ صلاةً»» رواه الترمذي وقال: حديثٌ حسن.
1398- «از ابن مسعود رضی الله عنه روایت است که:
رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمود: نزدیکترین مردم به من در روز قیامت (برای شفاعت) آنانیاند که از همه بیشتر بر من درود میفرستند».
@THEHADIIS
1398- «از ابن مسعود رضی الله عنه روایت است که:
رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمود: نزدیکترین مردم به من در روز قیامت (برای شفاعت) آنانیاند که از همه بیشتر بر من درود میفرستند».
@THEHADIIS
1399- «وعن أوس بن أوس رضی الله عنه قال: قالَ رسولُ اللَّه صلی الله علیه وسلم : «إنَّ مِن أَفْضلِ أيَّامِكُمْ يَوْمَ الجُمُعة، فَأَكْثِرُوا عليَّ مِنَ الصلاةِ فيه، فإنَّ صَلاتَكُمْ معْرُوضَةٌ علَيَّ» فقالوا: يا رسول اللَّه، وكَيْفَ تُعرضُ صلاتُنَا عليْكَ وقدْ أرَمْت؟، يقول: بَلِيت، قالَ: «إنَّ اللَّه حَرم على الأرْضِ أجْساد الأنْبِياءِ»». رواهُ أبو داود بإسنادٍ صحيح.
1399- «از اوس بن اوس رضی الله عنه روایت است که:
رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمود: همانا روز جمعه از بهترین روزهای شما است، پس در آن بر من زیاده درود فرستید، زیرا درود شما بر من عرضه میشود. گفتند: یا رسول الله صلی الله علیه وسلم چگونه درود ما بر شما عرضه میشود، در حالیکه استخوانهایت پوسیده شده.
فرمود: خداوند اجساد پیامبران را بر زمین حرام کرده است (یعنی جسدشان پوسیده نمیشود)».
@THEHADIIS
1399- «از اوس بن اوس رضی الله عنه روایت است که:
رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمود: همانا روز جمعه از بهترین روزهای شما است، پس در آن بر من زیاده درود فرستید، زیرا درود شما بر من عرضه میشود. گفتند: یا رسول الله صلی الله علیه وسلم چگونه درود ما بر شما عرضه میشود، در حالیکه استخوانهایت پوسیده شده.
فرمود: خداوند اجساد پیامبران را بر زمین حرام کرده است (یعنی جسدشان پوسیده نمیشود)».
@THEHADIIS
باب (1): فرض بودن نماز جمعه
485- «عن أبي هُرَيْرَةَ (رض): أَنَّهُ سَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ (ص) يَقُولُ: «نَحْنُ الآخِرُونَ السَّابِقُونَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ، بَيْدَ أَنَّهُمْ أُوتُوا الْكِتَابَ مِنْ قَبْلِنَا، ثُمَّ هَذَا يَوْمُهُمِ الَّذِي فُرِضَ عَلَيْهِمْ، فَاخْتَلَفُوا فِيهِ، فَهَدَانَا اللَّهُ، فَالنَّاسُ لَنَا فِيهِ تَبَعٌ: الْيَهُودُ غَدًا، وَالنَّصَارَى بَعْدَ غَدٍ»». (بخارى: 876)
ترجمه: «ابوهریره (رض) میگوید: رسول الله (ص) فرمود: «ما در دنیا، آخرین اُمت هستیم ولی در قیامت، پیشاپیش سایر امتها خواهیم بود با وجودی كه آنها قبل از ما صاحب كتاب آسمانی شدهاند. سپس، خداوند روز جمعه را برای اهل كتاب، فرض نمود (تا شعائرشان را در آن انجام دهند) ولی آنان در مورد آن، دچار اختلاف نظر شدند. آنگاه، خداوند ما را بدان (روز جمعه) راهنمایی فرمود و بقیه مردم (اهل كتاب) پشت سر ما قرار دارند؛ شنبه روز عبادت یهود و یكشنبه روز عبادت نصارا است»».
ارسال از طریق برنامه موبایل صحیح مسلم به زبان فارسی
@THEHADIIS
485- «عن أبي هُرَيْرَةَ (رض): أَنَّهُ سَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ (ص) يَقُولُ: «نَحْنُ الآخِرُونَ السَّابِقُونَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ، بَيْدَ أَنَّهُمْ أُوتُوا الْكِتَابَ مِنْ قَبْلِنَا، ثُمَّ هَذَا يَوْمُهُمِ الَّذِي فُرِضَ عَلَيْهِمْ، فَاخْتَلَفُوا فِيهِ، فَهَدَانَا اللَّهُ، فَالنَّاسُ لَنَا فِيهِ تَبَعٌ: الْيَهُودُ غَدًا، وَالنَّصَارَى بَعْدَ غَدٍ»». (بخارى: 876)
ترجمه: «ابوهریره (رض) میگوید: رسول الله (ص) فرمود: «ما در دنیا، آخرین اُمت هستیم ولی در قیامت، پیشاپیش سایر امتها خواهیم بود با وجودی كه آنها قبل از ما صاحب كتاب آسمانی شدهاند. سپس، خداوند روز جمعه را برای اهل كتاب، فرض نمود (تا شعائرشان را در آن انجام دهند) ولی آنان در مورد آن، دچار اختلاف نظر شدند. آنگاه، خداوند ما را بدان (روز جمعه) راهنمایی فرمود و بقیه مردم (اهل كتاب) پشت سر ما قرار دارند؛ شنبه روز عبادت یهود و یكشنبه روز عبادت نصارا است»».
ارسال از طریق برنامه موبایل صحیح مسلم به زبان فارسی
@THEHADIIS
باب (5): پوشيدن بهترين لباس
490- «عَنْ عُمَرَ (رض): أنَّهُ رَأَى حُلَّةً سِيَرَاءَ عِنْدَ بَابِ الْمَسْجِدِ، فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ، لَوِ اشْتَرَيْتَ هَذِهِ فَلَبِسْتَهَا يَوْمَ الْجُمُعَةِ، وَلِلْوَفْدِ إِذَا قَدِمُوا عَلَيْكَ. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ (ص): «إِنَّمَا يَلْبَسُ هَذِهِ مَنْ لا خَلاقَ لَهُ فِي الآخِرَةِ». ثُمَّ جَاءَتْ رَسُولَ اللَّهِ (ص) مِنْهَا حُلَلٌ، فَأَعْطَى عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ (رض) مِنْهَا حُلَّةً، فَقَالَ عُمَرُ: يَا رَسُولَ اللَّهِ! كَسَوْتَنِيهَا وَقَدْ قُلْتَ فِي حُلَّةِ عُطَارِدٍ مَا قُلْتَ؟ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (ص): «إِنِّي لَمْ أَكْسُكَهَا لِتَلْبَسَهَا». فَكَسَاهَا عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ (رض) أَخًا لَهُ بِمَكَّةَ مُشْرِكًا». (بخارى:886)
ترجمه: «عمر (رض) پارچه ابریشمی را دید كه در آستانه مسجد النبی (ص) برای فروش به نمایش گذاشته شده بود. عرض كرد: ای رسول خدا! چقدر خوب است، اگر شما این پارچه را بخرید و در روزهای جمعه و هنگام ملاقات با هیئتهایی كه به خدمت شما میرسند، آن را بپوشید؟ رسول الله (ص) فرمود: «اینگونه پارچهها را كسانی میپوشند كه از نعمتهای آخرت، سهمی نداشته باشند». پس از مدتی، چند دست لباس از همان پارچه، به آنحضرت (ص) هدیه دادند. رسول خدا (ص) یكی از آنها را به عمر (رض) داد. ایشان عرض كرد: یا رسول الله! این پارچه را به من بخشیدی تا بپوشم در حالی كه قبلاً پوشیدن آن را مذمت فرمودی. رسول خدا (ص) فرمود: «من آن را ندادهام كه بپوشی». بعداً عمر (رض) آن پارچه را برای برادر مشرک خود كه در مكه بود، فرستاد».
ارسال از طریق برنامه موبایل صحیح مسلم به زبان فارسی
@THEHADIIS
490- «عَنْ عُمَرَ (رض): أنَّهُ رَأَى حُلَّةً سِيَرَاءَ عِنْدَ بَابِ الْمَسْجِدِ، فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ، لَوِ اشْتَرَيْتَ هَذِهِ فَلَبِسْتَهَا يَوْمَ الْجُمُعَةِ، وَلِلْوَفْدِ إِذَا قَدِمُوا عَلَيْكَ. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ (ص): «إِنَّمَا يَلْبَسُ هَذِهِ مَنْ لا خَلاقَ لَهُ فِي الآخِرَةِ». ثُمَّ جَاءَتْ رَسُولَ اللَّهِ (ص) مِنْهَا حُلَلٌ، فَأَعْطَى عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ (رض) مِنْهَا حُلَّةً، فَقَالَ عُمَرُ: يَا رَسُولَ اللَّهِ! كَسَوْتَنِيهَا وَقَدْ قُلْتَ فِي حُلَّةِ عُطَارِدٍ مَا قُلْتَ؟ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (ص): «إِنِّي لَمْ أَكْسُكَهَا لِتَلْبَسَهَا». فَكَسَاهَا عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ (رض) أَخًا لَهُ بِمَكَّةَ مُشْرِكًا». (بخارى:886)
ترجمه: «عمر (رض) پارچه ابریشمی را دید كه در آستانه مسجد النبی (ص) برای فروش به نمایش گذاشته شده بود. عرض كرد: ای رسول خدا! چقدر خوب است، اگر شما این پارچه را بخرید و در روزهای جمعه و هنگام ملاقات با هیئتهایی كه به خدمت شما میرسند، آن را بپوشید؟ رسول الله (ص) فرمود: «اینگونه پارچهها را كسانی میپوشند كه از نعمتهای آخرت، سهمی نداشته باشند». پس از مدتی، چند دست لباس از همان پارچه، به آنحضرت (ص) هدیه دادند. رسول خدا (ص) یكی از آنها را به عمر (رض) داد. ایشان عرض كرد: یا رسول الله! این پارچه را به من بخشیدی تا بپوشم در حالی كه قبلاً پوشیدن آن را مذمت فرمودی. رسول خدا (ص) فرمود: «من آن را ندادهام كه بپوشی». بعداً عمر (رض) آن پارچه را برای برادر مشرک خود كه در مكه بود، فرستاد».
ارسال از طریق برنامه موبایل صحیح مسلم به زبان فارسی
@THEHADIIS
💞🕰ساعات قبولی دعا🕰💞
اهمیت عصر جمعه:
👈🏻از ابوهریره رضی الله عنه روایت است که رسول الله صلی الله علیه وسلم از روز جمعه یاد کرد و فرمود:
📘«فِیهِ سَاعَهٌ لَا یُوَافِقُهَا عَبْدٌ مُسْلِمٌ وَهُوَ قَائِمٌ یُصَلِّی یَسْأَلُ اللَّهَ تَعَالَى شَیْئًا إِلَّا أَعْطَاهُ إِیَّاهُ وَأَشَارَ بِیَدِهِ یُقَلِّلُهَا».
(صحیح بخاری رقم ۹۳۵)
در روز جمعه ساعتی است که اگر بندهی مسلمان به آن برخورد کند و که ایستاده و نماز میخواند از خداوند چیزی مسألت نماید خداوند حتما نیازش را برآورده میکند و با دستش اشاره نمود که وقت کوتاهی است.
از انس بن مالک رضی الله عنه روایت است که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند:
📘 «الْتَمِسُوا السَّاعَهَ الَّتِی تُرْجَى فِی یَوْمِ الْجُمُعَهِ بَعْدَ الْعَصْرِ إِلَى غَیْبُوبَهِ الشَّمْسِ». (جامع ترمذی
در روز جمعه ساعتی است که امید اجابت دعا در آن میرود آن را بعد از نماز عصر تا غروب خورشید جستجو کنید.
@THEHADIIS
اهمیت عصر جمعه:
👈🏻از ابوهریره رضی الله عنه روایت است که رسول الله صلی الله علیه وسلم از روز جمعه یاد کرد و فرمود:
📘«فِیهِ سَاعَهٌ لَا یُوَافِقُهَا عَبْدٌ مُسْلِمٌ وَهُوَ قَائِمٌ یُصَلِّی یَسْأَلُ اللَّهَ تَعَالَى شَیْئًا إِلَّا أَعْطَاهُ إِیَّاهُ وَأَشَارَ بِیَدِهِ یُقَلِّلُهَا».
(صحیح بخاری رقم ۹۳۵)
در روز جمعه ساعتی است که اگر بندهی مسلمان به آن برخورد کند و که ایستاده و نماز میخواند از خداوند چیزی مسألت نماید خداوند حتما نیازش را برآورده میکند و با دستش اشاره نمود که وقت کوتاهی است.
از انس بن مالک رضی الله عنه روایت است که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند:
📘 «الْتَمِسُوا السَّاعَهَ الَّتِی تُرْجَى فِی یَوْمِ الْجُمُعَهِ بَعْدَ الْعَصْرِ إِلَى غَیْبُوبَهِ الشَّمْسِ». (جامع ترمذی
در روز جمعه ساعتی است که امید اجابت دعا در آن میرود آن را بعد از نماز عصر تا غروب خورشید جستجو کنید.
@THEHADIIS