☑️ 'حراجمعه' معادل مناسبی برای black friday است.
anonymous poll

🔴 خیر – 182
👍👍👍👍👍👍👍 85%

🔵 بله – 31
👍 15%

👥 213 people voted so far.

ﻭﺍﮊﻩ ﻧﺎﻣﻪ ﺁﮐﺴﻔﻮﺭﺩ ﮐﻠﻤﻪ ‏«ﭘﺴﺎﺣﻘﯿﻘﺖ‏» ﺭﺍ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﮐﻠﻤﻪ ﺳﺎﻝ 2016 ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﮐﺮﺩ.
@TPortal | پورتال ترجمه

ﺑﻪ ﮔﺰﺍﺭﺵ ﺧﺒﺮﻧﮕﺎﺭ ‏«ﭘﺎﺭﺳﯿﻨﻪ‏» ﺑﻪ ﻧﻘﻞ ﺍﺯ ﻫﺎﻓﯿﻨﮕﺘﻮﻥ ﭘﺴﺖ، ﭘﺲ ﺍﺯ ﺁﻥ ﮐﻪ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ ﮐﻠﻤﻪ ‏«ﭘﺴﺎﺣﻘﯿﻘﺖ‏» (Post-truth) ﺩﺭ ﺟﺮﯾﺎﻥ ﺭﻓﺮﺍﻧﺪﻭﻡ ﺧﺮﻭﺝ ﺑﺮﯾﺘﺎﻧﯿﺎ ﺍﺯ ﺍﺗﺤﺎﺩﯾﻪ ﺍﺭﻭﭘﺎ ﻭ ﺍﻧﺘﺨﺎﺑﺎﺕ ﺭﯾﺎﺳﺖ ﺟﻤﻬﻮﺭﯼ ﺁﻣﺮﯾﮑﺎ ﺑﺎﺏ ﺷﺪ، ﻭﺍﮊﻩ ﻧﺎﻣﻪ ﺁﮐﺴﻔﻮﺭﺩ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﺮﻓﺖ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻭﺍﮊﻩ ﺳﺎﻝ 2016 ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﮐﻨﺪ. ﺑﺮﺭﺳﯽ ﻫﺎﯼ ﺍﯾﻦ ﻭﺍﮊﻩ ﻧﺎﻣﻪ ﻧﺸﺎﻥ ﻣﯽ ﺩﻫﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﯾﮏ ﺳﺎﻝ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺻﻔﺖ، ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﻌﻨﺎﯼ ﺷﺮﺍﯾﻄﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺕ ﻭ ﺑﺎﻭﺭﻫﺎﯼ ﺷﺨﺼﯽ ﺑﯿﺶ ﺍﺯ ﻭﺍﻗﻌﯿﺖ ﻫﺎ ﺗﺎﺛﯿﺮﮔﺬﺍﺭ ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﻧﺰﺩﯾﮏ ﺑﻪ 2000 ﺩﺭﺻﺪ ﺍﻓﺰﺍﯾﺶ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﺍﯾﻦ ﻭﺍﮊﻩ ﺑﯿﺶ ﺍﺯ ﺩﻭ ﺩﻫﻪ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ ﺍﻣﺎ، ﺭﺷﺪ ﮐﺎﺭﺑﺮﺩ ﺁﻥ ﺑﺎ ﺭﻓﺮﺍﻧﺪﻭﻡ ﺑﺮﮔﺰﯾﺖ ﻭ ﺍﻧﺘﺨﺎﺑﺎﺕ ﺭﯾﺎﺳﺖ ﺟﻤﻬﻮﺭﯼ ﺁﻣﺮﯾﮑﺎ ﻫﻤﺰﻣﺎﻥ ﺷﺪ.

ﮐﺎﺳﭙﺮ ﮔﺮﺳﻮﻭﻝ، ﺭﯾﯿﺲ ﺁﮐﺴﻔﻮﺭﺩ ﺩﯾﮑﺸﻨﺮﯾﺰ، ﻣﯽ ﮔﻮﯾﺪ: ﺑﺎ ﺧﯿﺰﺵ ﺷﺒﮑﻪ ﻫﺎﯼ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻣﻨﺒﻊ ﺍﺧﺒﺎﺭ ﻭ ﺭﺷﺪ ﺑﯽ ﺍﻋﺘﻤﺎﺩﯼ ﺑﻪ ﻭﺍﻗﻌﯿﺖ ﻫﺎﯼ ﺍﺭﺍﺋﻪ ﺷﺪﻩ ﺍﺯ ﺳﻮﯼ ﻧﺨﺒﮕﺎﻥ ﺣﺎﮐﻢ، ‏«ﭘﺴﺎﺣﻘﯿﻘﺖ‏» ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﯾﮏ ﻣﻔﻬﻮﻡ ﺟﺎﯼ ﭘﺎﯾﺶ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺯﺑﺎﻥ ﭘﯿﺪﺍ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.ﺍﻭ ﺍﻓﺰﻭﺩ: ﺍﺑﺘﺪﺍ ﺩﺭ ﻣﺎﻩ ﮊﻭﺋﻦ ﮐﻪ ﻫﻤﻬﻤﻪ ﻫﺎ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺭﻓﺮﺍﻧﺪﻭﻡ ﺑﺮﮔﺰﯾﺖ ﺑﺎﻻ ﮔﺮﻓﺖ ﻭ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺩﺭ ﻣﺎﻩ ﺟﻮﻻﯼ ﮐﻪ ﻧﺎﻣﺰﺩﯼ ﺩﻭﻧﺎﻟﺪ ﺗﺮﺍﻣﭗ ﺑﺮﺍﯼ ﺭﯾﺎﺳﺖ ﺟﻤﻬﻮﺭﯼ ﻗﻄﻌﯽ ﺷﺪ، ﺷﺎﻫﺪ ﺍﻓﺰﺍﯾﺶ ﻭﺍﻗﻌﯽ ﮐﺎﺭﺑﺮﺩ ﺍﯾﻦ ﮐﻠﻤﻪ ﺑﻮﺩﯾﻢ. ﻭﺍﮊﻩ ﻧﺎﻣﻪ ﺁﮐﺴﻔﻮﺭ ﺩﺭ ﺗﻌﺮﯾﻒ ﭘﺴﺎﺣﻘﯿﻘﺖ ﻣﯽ ﻧﻮﯾﺴﺪ: ﺷﺮﺍﯾﻄﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺁﻥ ﻭﺍﻗﻌﯿﺖ ﻫﺎﯼ ﻋﯿﻨﯽ ﮐﻤﺘﺮ ﺍﺯ ﺟﺎﺫﺑﻪ ﻫﺎﯼ ﺍﺣﺴﺎﺳﯽ ﻭ ﺑﺎﻭﺭﻫﺎﯼ ﺷﺨﺼﯽ ﺩﺭ ﺷﮑﻞ ﺩﺍﺩﻥ ﺑﻪ ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻋﻤﻮﻣﯽ ﺗﺎﺛﯿﺮ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﻭﻟﯿﻪ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﮐﻠﻤﻪ ﺑﻪ ﺳﺎﻝ 1992 ﻭ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺍﯼ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺭﺳﻮﺍﯾﯽ ﺍﯾﺮﺍﻥ -ﮐﻨﺘﺮﺍ ﻭ ﺟﻨﮓ ﺧﻠﯿﺞ ﻓﺎﺭﺱ ﺗﻮﺳﻂ ﺍﺳﺘﯿﻮ ﺗﺴﯿﭻ ﺩﺭ ﻣﺠﻠﻪ ‏«ﺩﻧﯿﺸﻦ‏» ﺑﺎﺯ ﻣﯽ ﮔﺮﺩﺩ. ﮔﺮﺳﻮﻭﻝ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﺪ: ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﮐﻪ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﺍﯼ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﮐﺎﻫﺶ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺍﺻﻄﻼﺡ ﺩﯾﺪﻩ ﻧﻤﯽ ﺷﻮﺩ، ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﮐﻪ ‏ ﭘﺴﺎﺣﻘﯿﻘﺖ‏» ﺑﻪ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﮐﻠﻤﺎﺕ ﺗﻮﺻﯿﻒ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻋﺼﺮ ﻣﺎ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺷﻮﺩ ﺗﻌﺠﺐ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻢ.

ﺍﯾﻦ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺻﻮﺭﺕ ﻣﯽ ﮔﯿﺮﺩ ﮐﻪ ﻓﯿﺴﺒﻮﮎ ﻭ ﮔﻮﮔﻞ ﻫﻢ ﺍﻋﻼﻡ ﮐﺮﺩﻧﺪ ﺗﻼﺵ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ ﺗﺎ ﺍﻧﺘﺸﺎﺭ ﺍﺧﺒﺎﺭ ﻏﯿﺮﻭﺍﻗﻌﯽ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﭼﻨﯿﻦ ﻣﻨﺎﺑﻌﯽ ﻣﺤﺪﻭﺩ ﮐﻨﻨﺪ. ﺍﯾﻦ ﻏﻮﻝ ﻫﺎﯼ ﺍﯾﻨﺘﺮﻧﺘﯽ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﺍﻧﺘﺸﺎﺭ ﻭ ﺍﺷﺘﺮﺍﮎ ﮔﺬﺍﺭﯼ ﮔﺴﺘﺮﺩﻩ ﺍﺧﺒﺎﺭ ﻏﯿﺮﻭﺍﻗﻌﯽ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﻧﺘﻘﺎﺩ ﺷﺪﯾﺪ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ. ﺣﻤﺎﯾﺖ ﺩﻧﺰﻝ ﻭﺍﺷﻨﮕﺘﻦ، ﺳﺘﺎﺭﻩ ﻫﺎﻟﯿﻮﻭﺩ، ﺍﺯ ﺩﻭﻧﺎﻟﺪ ﺗﺮﺍﻣﭗ، ﻫﺸﺪﺍﺭ ﺍﻭﺑﺎﻣﺎ ﺑﻪ ﺗﺮﺍﻣﭗ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺍﯾﻦ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻫﻤﺴﺮﺵ ﺣﻤﻠﻪ ﻧﮑﻨﺪ، ﻭ ﺍﯾﻦ ﮐﻪ ﻫﯿﻼﺭﯼ ﮐﻠﯿﻨﺘﻮﻥ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺷﻌﺎﺭ ‏«ﺑﺎﺯﺩﺍﺷﺘﺶ ﮐﻨﯿﺪ‏» ﺟﻤﻌﯿﺖ، ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺳﺨﻨﺮﺍﻧﯽ ﻫﺎﯾﺶ ﺭﺍ ﻟﻐﻮ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ، ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ ﺍﯾﻦ ﺍﺧﺒﺎﺭ ﺩﺭﻭﻍ ﺑﻮﺩﻧﺪ.

ﺳﺎﻝ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﻢ ﺷﮑﻠﮏ ﺧﻨﺪﺍﻧﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺷﺒﮑﻪ ﻫﺎﯼ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﯽ ﮔﯿﺮﺩ، ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻭﺍﮊﻩ ﺳﺎﻝ ﺁﮐﺴﻔﻮﺭﺩ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ. ﺍﯾﻦ ﺭﻭﻧﺪ ﻧﺸﺎﻥ ﺩﻫﻨﺪﻩ ﺁﻥ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻓﻀﺎﯼ ﻣﺠﺎﺯﯼ ﻭ ﺑﻪ ﻭﯾﮋﻩ ﺷﺒﮑﻪ ﻫﺎﯼ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﻧﻘﺸﯽ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﺗﻌﯿﯿﻦ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺩﺭ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺳﯿﺎﺳﯽ ﻭ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﮐﺸﻮﺭﻫﺎﯼ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﭘﯿﺪﺍ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻧﺪ. ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺭﻭ، ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﮐﻪ ﻓﻀﺎﯼ ﻣﺠﺎﺯﯼ، ﺑﻪ ﻭﯾﮋﻩ ﮐﺎﻧﺎﻝ ﻫﺎ ﻭ ﮔﺮﻭﻩ ﻫﺎﯼ ﺗﻠﮕﺮﺍﻣﯽ ﺩﺭ ﮐﺸﻮﺭ ﻣﺎ ﻫﻢ ﺁﮐﻨﺪﻩ ﺍﺯ ﺍﺧﺒﺎﺭ ﻏﯿﺮﻭﺍﻗﻌﯽ ﻭ ﺷﺎﯾﻌﺎﺕ ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ ﺭﺳﺪ ‏«ﭘﺴﺎﺣﻘﯿﻘﺖ‏» ﯾﺎ ‏«ﭘﺴﺎﺭﺍﺳﺘﯽ‏» ﺭﺍ ﺑﺘﻮﺍﻥ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﮐﻠﻤﻪ ﺳﺎﻝ ﻓﺮﻫﻨﮓ ﻭﺍﮊﮔﺎﻥ ﻓﺎﺭﺳﯽ ﻫﻢ ﭘﺬﯾﺮﻓﺖ.

@TPortal | پورتال ترجمه

www.parsine.com/fa/news/321240/انتخاب-پساحقیقت-به-عنوان-کلمه-سال-واژه‌نامه-آکسفورد

شکلک خندان، واژه انتخابی آکسفورد در سال 2015
@TPortal | پورتال ترجمه

تاملی در ترجمه متن‌های اندیشه سیاسی جدید؛ سید جواد طباطبایی
@TPortal | پورتال ترجمه

دکتر سید جواد طباطبایی در این کتاب بزرگ‌ترین مشکل ترجمه آثار سیاسی در ایران را تفاسیر و ترجمه نادرست این آثار به دلیل نبود روح پژوهش و غلبه روحیه «تتبعات ادبی» در نهادهای متولی تولید علم در ایران می‌داند که نتیجه آن فروغلتیدن در «تفنن و لغت‌بازی» و تولید «توهم دانش» به جای دانش است.

وی بحث خود را با نمونه موردی کتاب «شهریار» ماکیاولی که از نخستین متن‎های اساسی اندیشه‎ سیاسی جدید است آغاز می‌کند. طباطبایی می‌گوید یکی از بزرگ‌ترین مشکلاتی که درباره فهم ماکیاولی در ایران وجود دارد به دلیل فن غلط ترجمه‌ آثار اوست که این مساله موجب شده که تفاسیر نادرستی هم از او ارایه شود.

وی در این کتاب بیان می‌کند مشکل ترجمه‌ «شهریار» ماکیاولی در ایران این است که بیشتر آن‌ها دقیق نیستند و فهم درستی از مطالب او نشده است و بیشتر ترجمه‌هایی که از این اثر در ایران شده، بی‌سر و ته و نادرست است. بنابراین ما متوجه نمی‌شویم که او دقیقا چه چیزی گفته و نکته‌ دیگر این‌که این فهم غلط موجب شده که تفاسیر نادرست از او به وفور در آثار علمی تکرار شود و اتفاقا به همین دلیل ماکیاولی شهرت پیدا کرده است.

 طباطبایی این کتاب را با توضیحی درباره میل مفرط به «لغت‌بازی» در حوزه تالیف و ترجمه در حوزه اندیشه سیاسی آغاز کرده است. بحث محوری طباطبایی در این کتاب آن است که دانشگاه در ایران در «تفنن و لغت‌بازی» فرو لغزیده و در نتیجه نهاد متولی تولید علم، به جای دانش تنها به تولید «توهم دانش» پرداخته است و مهم‎ترین نتیجه‎ جانشین‌کردن تخصص با تفنن، بی‎اعتنایی به جوهر اندیشه و ایجاد توهم دانستن و فهمیدن است.

طباطبایی معتقد است، «لغت‌بازی» در قلمرو اندیشه با آن‌چه در ادبیات و با زبان سر و کار دارند، متفاوت‌ است. این قیاس، قیاس مع‌الفارق است. لغت‌بازی در قلمرو اندیشه برخلاف ادبیات با محور عقلانیت است که به ثمر می‌نشیند.

وی در کتاب خود آورده است: «اصل در انتقال اندیشه، فهم اندیشه برای بیان دقیق آن در زبان دیگری است، نه پرداختن به واژه‎ها و این ممکن نیست مگر با آشنایی دقیق با مبانی فکر.»

در واقع در این کتاب بحث او بر سر این است که ترجمه را چه کسانی و چه نهادی می‌بایست به سرانجام رساند؟ در ایران نهادی چون دانشگاه متولی نهضت ترجمه نیست و این کار را به بیرون از نهاد آکادمیک و هرکس که سودای آن را در سر داشته باشد، سپرده‌اند.

در کتاب طباطبایی درباره‎ ترجمه‎ محمود محمود از کتاب «شهریار» ‎ و ترجمه داریوش آشوری به شکل تفضیلی پرداخته  شده است.

چاپ نخست کتاب «تاملی در ترجمه متن‌های اندیشه سیاسی جدید: مورد شهریار ماکیاولی» تالیف جواد طباطبایی در 245 صفحه، شمارگان یک هزار و 500 نسخه و بهای 16 هزار و 500 تومان از سوی انتشارات مینوی خرد چاپ و وارد بازار کتاب شده است.

@TPortal | پورتال ترجمه

http://www.hamshahrionline.ir/details/254250/Culture/literature

📙 برشی از این کتاب

از کل احزابی که از زمان مشروطیت تاکنون به وجود آمده اند یک بیانیه ده صفحه ای که سر و تَهی داشته باشد صادر نشده است!
ما هنوز متن های اساسی اندیشه جدید را در اختیار نداریم، به عنوان مثال، تا زمانی که متن های بنیادین دموکراسی را از جان لاک تا آلکسی توکویل در اختیار نداشته باشیم و با تفسیرهای این نظام های فکری آشنا نباشیم، واژه (دموکراسی) را به «مردم سالاری» ترجمه می کنیم و تصور می کنیم دموکراسی یعنی سالاریِ مردم! اگر همین ظاهر واژه دموکراسی (democracy) را به دقت نگاه کنید، خواهید دید که با دو شیوه حکومتی دیگر که در فلسفه یونانی درباره آن ‌ها بحث می‌شد، یعنی پادشاهی (monarchy) و الیگارشی (oligarchy) متفاوت است ...

به اشاره می‌گویم که صورتی از فعل archein که در دو اصطلاح اخیر آمده، به معنای «سالاری» است، زیرا پادشاهی، در نظر یونانی‌ها، نوعی سالاری یک فرد بود و الیگارشی سالاری یک گروه متنفذ؛ اما جزء دوم دموکراسی را از فعل kratein یونانی گرفته‌اند که بار معنایی متفاوتی دارد و به معنای «فرمان راندن در میان افراد آزاد و برابر» است.

به رغم نزدیک به یک سده ای که از آغاز ورود اندیشه جدید به ایران می گذرد، هنوز کوششی جدی برای فهم «مبانی مباحث جدید» در ایران صورت نگرفته است. ما به یک نهضت ترجمه دیگر احتیاج داریم که بتواند امکان ترجمه «متن های اساسی» و تفسیرهای مهم آن ها را فراهم آورد، باید شرایطی را فراهم آورد که انتقال مفاهیم امکان پذیر شود ... هنوز عدد منابع مهم و اساسی اندیشه جدید که ترجمه فارسی قابل قبولی از آن ها در دست است از شمار انگشتان دو دست بیشتر نیست، نزدیک به دویست سال است که دانشجو به خارج اعزام شده اما تا کنون دویست دانشمند در علوم انسانی و اجتماعی به وجود نیامده است ...

از همه حزب هایی که از زمان مشروطیت تاکنون به وجود آمده اند یک بیانیه ده صفحه ای که سر و تَهی داشته باشد صادر نشده است . شعار یکی از از احزاب ما «عرفان، عدالت و آزادی» است، آیا گسسته خِرَدی نیست که حزب سیاسی براى عرفان پیکار کند؟!
┏━━━🍃🍂━━━┓
⠀ پورتال ترجمه
┗━━━🍂🍃━━━┛
@TPortal
@TPInbox

گوگل ترنسلیت مترجم ادبی می شود.
@TPortal | پورتال ترجمه

ساندار پیچای مدیرعامل گوگل گفت: خبرهای خوبی درباره نوآوری های جدید در گوگل ترنسلیت (مترجم آنلاین گوگل) داریم که کاربران را خوشحال خواهد کرد.

پیچای در مورد ماشین ترجمه نورال  گفت که به دستاوردهای بسیار مهمی رسیده اند و گوگل ترنسلیت از این بعد می تواند حتی متن های ادبی را هم ترجمه کند.

سیستم جدید به جای ترجمه جمله به جمله کل متن را ترجمه می کند و بهترین کلمات را برای ترجمه انتخاب می کند و با استفاده از دستور زبان پیشرفته ای که طراحی شده متن را نظم می دهد.

به گفته مدیرعامل گوگل این سیستم جدید در حال حاضر روی 8 زبان انگلیسی، فرانسه، آلمانی، اسپانیایی، پرتغالی، چینی، ژاپنی، کره ای و ترکی استانبولی پیاده سازی شده و در آینده روی زبان های دیگر هم پیاده سازی خواهد شد.

@TPortal | پورتال ترجمه

http://www.tabnak.ir/fa/news/641496/گوگل-مترجم-ادبی-می-شود

کتابی که مترجم ایرانی آن را پرفروش کرد.
@TPortal | پورتال ترجمه

«بچه رُزمری» نوشته آیرا لوین چندی پیش با ترجمه محمد قائد در نشر کلاغ منتشر شد و در فاصله‌ای کمتر از یک سال، در پاییز امسال به چاپ دوم رسید. این رمانِ خواندنی به‌خاطر اقتباس رومن پولانسکی از آن نیز شهرت دارد و حتا شهرتِ این اقتباس حتی از خود رمان لوین نیز بیشتر است.

اما ترجمه فارسی آن به‌قلمِ محمد قائد: همین که نام قائد به‌عنوان «مترجم» بر کتابی بیاید، اهلِ کتاب را کنجکاو خواهد کرد که چه چیز او را که بیشتر متن‌های تاریخی ترجمه کرده است، به ترجمه رمان کشانده است. خودش می‌گوید «فیلم رومن پولانسکی توجه مرا به این رمان کوچک، یا داستان کوتاه بلند، کشاند.» قائد اما، به ترجمه رمان بسنده نکرده است و به‌سیاق دیگر آثارش، از تألیف و ترجمه، مقدمه‌ای بر کتاب نوشته است همراهِ نقد و نظراتش درباره این رمان و برگردان آن به فیلم. او البته در امتداد دغدغه‌های فرهنگی‌اش، مقدمه «بچه رزمری» را با اتصالی کوتاه به وضعیت ادبیات کلاسیک و خوانده‌شدنِ آثاری از این‌دست می‌پردازد و از تبارِ آثار ادبی و اقتباس‌ها نیز نمونه‌ها می‌آورد و صورت‌بندی تازه‌ای به‌دست می‌دهد.

رمانِ «بچه رزمری» که اخیرا در فاصله‌ای کوتاه از چاپِ نخست آن به چاپ دوم رسید، در نشستی با حضور مترجم آن، محمد قائد به نقد گذاشته شد. در این نشست جز نقد رمان، نسخه سینمایی آن نیز اکران شد و بررسی تطبیقی فیلم و رمان در روز شنبه، اول آبان در سری نشست‌های مؤسسه فرهنگی آپ‌آرت‌مان انجام گرفت. رمان «بچه رزمری» در زمان انتشار نظرات متفاوتی را برانگیخت. برخی آن را دعوت به شیطان‌پرستی فهم کردند و برخی آن را انتقاد و موضعی در برابر این فرقه‌ خواندند. خودِ لوین نیز به‌طعن رمان را از عوامل رواج بنیادگرایی دانست: «احساس گناه می‌کنم که بچه رزمری منجر به ساخته‌شدن آثاری از قبیل جن‌گیر و طالع‌ نحس شد و یک نسل را در معرض اعتقاد به وجود شیطان قرار داد. گمان می‌کنم بدون این کتاب‌ها بنیادگرایی تا این حد قوت نمی‌گرفت». اینجا نیز ترجمه رمان شش سال منتظر مجوز ماند زیرا به‌زعم بررسان در مورد «شیطان‌پرستی» بود و بعدها لابد با خوانش دیگری مجوز گرفت و در نشر کلاغ منتشر شد. 

@TPortal | پورتال ترجمه

http://www.ion.ir/News/143166.html

ژوزه ساراماگو، نویسنده ای با ۶۷ عنوان ترجمه در ایران
@TPortal | پورتال ترجمه

ژوزه ساراماگو نویسنده پرتغالی در ایران نویسنده کاملا شناخته شده‌ای است و به جرات می‌توان گفت تمامی آثار این نویسنده برنده نوبل در ایران ترجمه شده است. از این رو شاید بتوان ادعا کرد که ساراماگو بعد از مارکز نویسنده‌ای بوده که با اقبال مترجمان مواجه شده و آثار او به فارسی ترجمه شده است.

برای اولین بار در ایران رمان «کوری» این نویسنده پرتغالی که بنا به نظر منتقدان بهترین اثر وی محسوب می‌شود، به طور همزمان مورد توجه سه مترجم کشورمان اسدالله امرایی، مینو مشیری و مهدی غبرایی قرار گرفت و به فارسی ترجمه شد و در یک زمان منتشر شدند. اما این ترجمه تنها به «کوری» محدود نشد و آخرین اثر این نویسنده که مجموعه‌ای از یادداشت‌های وی در موضوعات مختلف بود و  با عنوان‌های«یادداشت‌ها»، «نوت بوک»، «یادداشت‌های ساراماگو»  منتشر شد.  

ساراماگو در ایران به این دو کتاب محدود نشد و در جدول زیر که لسیت بلندی از آثار ترجمه شده این نویسنده پرتغالی است، آورده می‌شود و بیشتر این آثار از زبان انگلیسی ترجمه شده‌اند. نام ژوزه ساراماگو هم به مانند بیت معروف «کشتی شکسته گانیم ای باد شرطه برخیز» حافظ در میان مترجمان ایرانی محل بحث بوده و در حالی که برخی‌ها وی را ژوزه ساراماگو می‌خوانند، عده‌ای نیز وی را خ‍وس‍ه‌ س‍ارام‍اگو می‌نامند. در جدول زیر نام کتاب‌ها و مترجمانی که این آثار ترجمه کرده‌اند دیده می‌شود.

@TPortal | پورتال ترجمه

فهرست این کتاب ها بنابر اساس آرشیو کتابخانه ملی تنظیم شده است و در میان مترجمان کیومرث پارسای با 14 ترجمه در صدر جدول مترجمان قرار دارد و رکورددار ترجمه آثار ساراماگو در ایران است. از سوی دیگر با توجه به اینکه بهترین اثر این نویسنده پرتغالی «کوری» نام دارد 12 مترجم به ترجمه ‌این اقدام کرده‌اند.

@TPortal | پورتال ترجمه

http://www.farsnews.com/newstext.php?nn=13910329000279

نکته‌هایي در باره‌یِ زبان، ترجمه، و فهمِ متن: پاسخ داریوش آشوری به سید جواد طباطبایی
@TPortal | پورتال ترجمه

باری، بپردازیم به نقدگریِ آقای طباطبایی از ترجمه‌هایِ شهریار که آماجِ اصلیِ آن ترجمه‌یِ من است. نخست بگویم که، با همه دقّت و کوششي که در چند مرحله برایِ به دست دادنِ متني درست و پیراسته، و نیز از نظرِ سبک آراسته، از این کتاب کرده ام، آنچه در «دفاع» از ترجمه‌یِ خود می‌گویم هرگز به معنایِ آن نیست که ترجمه‌یِ من نقدپذیر نیست یا نمی‌شود در هیچ گوشه‌اي از آن اندک لغزشي یافت یا واژه و عبارتي را جانشینِ واژه و عبارتي دیگر کرد. ولی نقدگری با روحِ عدالت و انصاف، و از جمله یادآوریِ برخِي لغزش‌ها و کاستی‌هایي که در بهترین ترجمه‌ها هم می‌تواند پیش بیاید، کاري ست درست و روا، اما نه جنجال‌آفرینی به نیّتِ «اسکاتِ خصم» یا بی‌ارج کردنِ کاري که بر سرِ آن همتِ بسیار صرف شده است!

هر ترجمه‌ ناگزیر گونه‌اي تفسیرِ متن است. در نتیجه، بی آن که همه‌یِ ترجمه‌ها در یک پایه باشند، هیچ ترجمه‌اي ترجمه‌یِ آخرین از یک متن نیست. همین گونه هیچ تفسیري نیز تفسیرِ آخرین نیست، اگرچه تفسیرها نیز در یک پایه نیستند. و اما، هنگامي که متني از زباني به زبانِ دیگر واگردان می‌شود، اگر شیوه‌یِ بیانی و سبکیِ آن ویژگی‌هایِ برجسته‌اي داشته باشد که به آن ارجِ یک اثرِ ادبی را ببخشد، ‌آنچنان که ویژگی‌هایِ سبکیِ اثر بازتابي در مایه‌یِ معناییِ آن داشته باشد، مترجم اگر در کارِ نویسندگی بی‌هنر نباشد و در کارِ ترجمه نیز باریک‌بین و اهلِ نظر باشد، بر حسبِ گوناگونی طبع و ساختارِ زبان‌ها و زمینه‌یِ فرهنگی‌شان، و نیز ژانر و سبک و جایگاهِ تاریخیِ متن، با مسائلي رو به رو می‌شود که می‌باید در باره‌یِ آن‌ها اندیشه و تصمیم‌گیری کند، وگرنه چیزي «هر-دم-بیلی» و ناهنجار و میانمایه به نامِ ترجمه به بازار خواهد آمد، چنان که بسیار می‌آید. متني مانندِ شهریار، چنان که مترجمان و تفسیرگرانِ آن بسیار گفته اند، از نظرِ فشردگی و چالاکی و سرزندگیِ زبانِ آن دارایِ ارزشِ سبکیِ ویژه‌اي ست، که از دلِ شورِ نویسنده‌یِ آن برایِ طرحِ ایده‌هایِ جاندارِ نوآورانه‌یِ خود، و نیز هنرمندیِ وی در مقامِ نویسنده، برمی‌آید. چنان که سبک‌شناسِ باریک‌اندیشي همچون نیچه در باره‌یِ سبکِ نویسندگیِ ماکیاوللی در شهریار چنین می‌گوید:

لسینگ از نظرِ آهنگِ کلام نیز عاشقِ آزاده‌جانی و گریز از آلمان بود. اما زبانِ آلمانی، حتا در نثرِ کسي چون لسینگ، کجا می‌تواند از آهنگِ کلامِ ماکیاوللی تقلید کند، از آهنگِ کلامِ کسي که در فضایِ شهریار-اش می‌توان در هوایِ خشک و عالیِ فلورانس دم زد؛ از کسي که کتاب‌اش جدی‌ترین مطالب را نیز با جوش-و-خروشي لگام‌گسیخته بیان می‌کند. 

 بنا بر این، ترجمه‌یِ چنین متني چیدنِ مکانیکیِ یک مشت واژه‌‌یِ یکسان و یکدست پشتِ هم به نامِ ترجمه‌یِ «دقیق» و وفادار به متن نیست، چنان که طباطبایی گمان می‌کند و در این ده مقاله به نمایش گذاشته است. البته، ترجمه‌هایِ گوناگون از یک متن، بر پایه‌یِ دانش و فهم و نیز ذوقِ زبانیِ مترجمان، از نظرِ گزینشِ واژگانی و سبکی و معنایی — اگر به‌راستی چنین گزینشي در کار باشد و مترجم  مایه‌یِ آن را داشته باشد— نه متن‌هایي یکسان و یکدست، بلکه بسیار گوناگون از کار درمی‌آورند. در کارِ ترجمه‌یِ متن‌هایِ ادبی، یا دارایِ ارزشِ ادبی، وجهِ ِاستتیکِ برگردانِ متن– اگر مترجم توانایی و هنرِ آن را داشته باشد– نمی‌باید از یاد برود. زیرا در این گونه متن‌ها سبکِ بیان و انرژیِ زبانیِ آن پاره‌اي از ساختارِِ معنا و پایه‌اي برایِ آن  است و با آن در-هم-تنیده. هر شعر یا هر نثرِ سبکدارِ آراسته‌ اگر به زباني ترجمه شود که، بی هیچ پیرایه‌یِ سبکی، بخواهد معنا را لخت-و-عریان برساند و بس، ناگزیر روحِ متن، که ساختارِ معناییِ ویژه‌ي آن را جان می‌بخشد، در آن از دست می‌رود. از این‌رو، کوششِ من در ترجمه‌های‌ام از متن‌هایِ بزرگِ ادبی-فلسفی در این راستا بوده است که با به کار گرفتنِ مایه‌ها و توانمندی‌هایِ ادبی و تاریخیِ زبانِ فارسی، روحِ متن را، آنچنان که من درمی‌یابم و زبانِ فارسی می‌تواند در خود پذیرا شود، در قالبِ این زبان بازآفرینی کنم. همچنین تجربه‌هایِ من در کارِ ترجمه کوششي ست برایِ بازسازیِ نثرِ فارسی و سلامتِ دو باره بخشیدن به آن از دیدگاهي که شرح خواهم داد. به همین دلیل و با این هدف است که من ترجمه‌هایِ خود را بازبینیِ چندباره می‌کنم. البته، این جا میدانِ درکِ زیباشناسیک و ذوق و فهمي ست که سنجه‌یِ ثابتِ همگانی ندارد. و دور نیست که کساني آن را نپسندند یا چنان که باید درک نکنند.

@TPortal | پورتال ترجمه

نقد دکتر طباطبایی در پست زیر ⬇️
https://telegram.me/tportal/1088

پاسخ کامل دکتر آشوری در لینک زیر ⬇️
http://ashouri.malakut.org/?p=85

ترادوس ۲۰۱۷، ساده تر و قدرتمندتر از گذشته
@TPortal | پورتال ترجمه

ترزبانی، شماره ۸
@TPortal | پورتال ترجمه