طنز تلخ: پیامی از آینده

آیا ما علم را شکست می‌دهیم؟!!

عده‌ای سال‌هاست که در حال جنگ مقدس با علم هستند و عملاً شعار کرونایشان این است که ما علم را شکست می‌دهیم. در حالی که قرآن دستور پیروی مطلق از علم را داده است: «لَا تَقْفُ مَا لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ إِنَّ السَّمْعَ وَ الْبَصَرَ وَ الْفُؤَادَ كُلُّ أُولَئِكَ كَانَ عَنْهُ مَسْئُولًا» (اسراء،36) ولی ما پیرو توهمات خام خویش هستیم و تابع همان چیزی که قرآن آن را نهی کرده است: «مَا يَتَّبِعُ أَكْثَرُهُمْ إِلَّا ظَنًّا إِنَّ الظَّنَّ لَا يُغْنِي مِنَ الْحَقِّ شَيْئًا» (یونس، 36)
یک منبری گمان می‌کند روایات ظنی آخرالزمانی بر جامعه امروزی ما منطبق است. او پیشگیری از کرونا را بی‌فایده دانسته و می‌گوید: این‌ها بلای آخرالزمان است یک بلا می‌رود، دو بلا برمی‌گردد. سیل و زلزله و اقتصاد و سیاست پریشان ما ناشی از فقدان امام زمان است، باید ریشه بلا را بسوزانیم. نسخه او نه سپردن امور به متخصص و کارآشنا و پیروی از علم و مدیریت علمی، بلکه دعای فرج است. به قول او: روایت داریم که در آخرالزمان همه هلاک می‌شوند، از ما گفتن بود اگر هلاک شدید مقصر خود شمائید که دعای فرج نمی‌خوانید.
علم و تجربیات علمی می‌گوید پرواز مسافران به چین را باید متوقف کرد، ولی ما با دهن‌کجی به علم، سینه تفاخر جلو داده که این توطئه دشمن است و لزومی به قطع پرواز نیست. گویی استکبار در مقابل حقیقت علمی و سودای اقتصادی ارزش آن را دارد که جان هزارن نفر را به خطر اندازیم و میلیون‌ها نفر را دچار ترس و دلهره و تشویش اذهان کنیم و میلیاردها دلار بر اقتصاد ورشکسته مملکت خود تحمیل کنیم و این بیماری را به کشورهای دیگر هم صادر کنیم و ....
قم، در ایران منشأ اصلی کرونا اعلام می‌شود. تجربیات علمی، توصیه به قرنطینه شهر می‌کند و ما خود را پیشرو در جنگ با کرونا مدعی تاکتیک جدید جنگی، قرنطینه را مربوط به جنگ جهانی دانسته و رئیس جمهور کشور بدون اینکه بیندیشد که ممکن است در آینده چنین روشی لازم شود، قرنطینه را به کلی منتفی اعلام می‌کند. هنوز آینده گسترش این ویروس در کشور و ابعاد آن به خوبی شفاف نشده است ولی رئیس جمهور با همان نگاه امنیتی حاکم بر بزرگان کشور، با قاطعیت اعلام می‌کند ما بر آن فائق آمده‌ایم و از شنبه، همه چیز به وضع عادی بر می‌گردد.
علم و تجربیات علمی، راهکار جلوگیری از شیوع را در تعصیلی مراکز تجمع می‌بیند ولی امام جمعه مشهد نماز جمعه را فریضه الهی می‌داند که در هیچ شرایطی نباید تعطیل شود، این اظهار نظر در حالی است که علمای شیعه بیش از هزار سال نماز جمعه را تعطیل کرده بودند. تولیت آستانه قم، با توصیه به بستن حرم مخالفت کرده و آن را دارالشفایی اعلام می‎کند که مردم باید برای شفا به آنجا مراجعه کنند. او می‌گوید: «شورای تأمین می‌گوید نماز جماعت را تعطیل کرده و مضجع شریف را ضد عفونی کنید: اینها ناشی از عدم شناخت دقیق ساختارهای اصیل ایمانی تمدن جهان اسلام است.» درحالی که حرم و ضریح مرتب سمپاشی می‌شود، عمامه به سر دیگری، در حالی که پشت به ضریح ایستاده می‌گوید: «اینجا جایی برای ویروس و میکروب و بیماری نیست چون اینجا قطعه‌ای از بهشت است. اینجا شفاخانه است و بیماری وجود ندارد.» او توصیه به بوسیدن و آمدن بیماران به حرم می‌کند تا شفا پیدا کنند. در پی اظهارات این عمامه به سرها، جاهلان مقدس، برای جنگ با دشمنان اهل بیت، کمپین ضریح لیسان راه می‌اندازند.
شفا تنها و تنها، به دست خدا و از طریق خداست. شفای خدا هم از مجاری قانونی که دانشمندان و عالمان آن را کشف می‌کنند محقق می‌شود، شبیه عسل که ماده‌ای طبیعی برای شفای قانونمند برای برخی از بیماری‌هاست: يَخْرُجُ مِنْ بُطُونِهَا شَرَابٌ مُخْتَلِفٌ أَلْوَانُهُ فِيهِ شِفَاءٌ لِلنَّاسِ (نحل،69) پیامبر و ائمه راهنمای تقرب به خدا و سعادت آخرتند، نه پیامبر اسلام و نه هیچ یک از ائمه ادعا نکرده‌اند که ما بیماران جسمی را شفا می‌دهیم. خود آنان هم برای بهبودی بیماری خود، به پزشک و متخصص مراجعه می‌کردند. پیامبر اسلام در هیچ جنگی ادعا نکرد که نیاز به پزشک و پانسمان مجروحان نیست و من خود شفا دهنده هستم. خود ایشان را نیز در پایان عمر پزشکی معاینه کرد. ایشان نگفت که به پزشک نیاز نیست خود من خود را معاینه یا شفا می‌دهم. امیرالمومنین نه در جنگ جمل، نه صفین و نه نهروان نگفت چون من هستم نیاز به پزشک و پرستار و پانسمان نیست. زمانی که ایشان ضربت خورد یک پزشک، آن هم پزشک یهودی ایشان را معاینه کرد. حضرت نگفت خود او یا امام حسن من را شفا یا معاینه کند. تاریخ هم نشان نمی‌دهد که هیچ امامی به هنگام بیماری به ضریح پیامبر یا امامی دیگر متوسل شده باشد تا آنان را الگو قرار دهیم.
👇👇

92 viewsedited 17:27