پایگاه خبری تحلیلی توانا

حسین پناهی نگران کودکیِ گم‌شده بود

حسین پناهی می‌گفت: قرن ما قرن سالمی نیست و انسان قرن ما انسان سالمی نیست. قرن ما خدایش را گم کرده است زیرا کودکی‌اش را گم کرده است.
آغازش ششم شهریور ۱۳۳۵ بود و انجامش چهاردهم مردادماه ۱۳۸۳؛ روستازاده‌ای که در دل‌ها ماندگار شد. حالا ۲۱ سال از درگذشت او می‌گذرد.
در روستای دژکوه در استان کهگیلویه و بویراحمد زاده شد. پس از اتمام تحصیل در بهبهان به توصیه و خواست پدر برای تحصیل به مدرسه آیت‌الله گلپایگانی رفت و بعد از پایان تحصیلات برای ارشاد و راهنمایی مردم به محل زندگی‌اش بازگشت، بعد از چند ماه فعالیت در کسوت روحانی، به تهران مهاجرت کرد و چهار سال در مدرسه هنری آناهیتا درس خواند و دوره بازیگری و نمایشنامه‌نویسی را گذراند.
حسین پناهی، نویسنده، شاعر، بازیگر و کارگردانی بود که به گواه دوستانش کودک درونش همواره زنده بود و این ویژگی‌اش باعث شده بود بازی و لحن کلامش خاص خودش باشد.
مسعود جعفری جوزانی، کارگردان درباره این بخش از زندگی حسین پناهی گفته است: حسین، کودکی با جثه کوچک و سر بزرگ در دژکوه، پشت سنگ در طبیعت تنگ‌دست به دنیا آمد و همه اسباب‌بازی‌هایش سنگ‌های بیابان بود. نان که در شعرهای او دیده می‌شود، مفهوم عظیمی از برکت بود و طبیعت تنگ‌دست و دوست‌داشتنی، دلی صاف، آسمانی و بزرگ به او داده بود. با سوالات زیاد برای طلبگی به قم رفت و چند سال درس خواند و با لباس روحانیت به روستا بازگشت اما حسین که روحی بلندپرواز داشت برایش سخت بود که درس اخلاق به مردم روستا یاد بدهد، پیش ما آمد که حرف بزند و شعر بگوید، اما هر قدمی که گذاشت بیشتر سوال برایش پیش آمد.
حسین پناهی در مقام شاعر کتاب‌های «من و نازی»، «ستاره‌ها»، «چیزی شبیه زندگی»، «بی‌بی‌یون»، «سلام خداحافظ»، «سال‌هاست که مرده‌ام»، «افلاطون کنار بخاری»، «نامه‌هایی به آنا»، «دو مرغابی در مه»، «کابوس‌های روسی»، «به وقت گرینویچ» و «نمیدانم‌ها» را منتشر کرده و علاوه بر این‌ها سه اثر «سلام خداحافظ»، «ستارها» و «راه با رفیق » با شعر و صدای او منتشر شده است‌.
یکی از مسائلی که پس از مرگ، دامن حسین پناهی را گرفت، انتشار شعرها و مطالب جعلی به نام او بود که دخترش در واکنش به این ماجرا گفته است: تنها چیزی که بعد مرگ پدرم خیلی من را ناراحت می‌کند همین نسبت دادن نوشته‌های جعلی به اوست. چند سال بعد مرگ پدرم مطالب و نوشته‌های سخیف و بسیار بی‌ارزشی به نام پدرم منتشر شد که اساساً هیچ نوع سنخیتی با سبک نگارش و جهان‌بینی و ذهنیت او ندارد.
نصرالله حکمت، استاد فلسفه، او را «فیلسوف دیوانه‌»ای خوانده بود که انسانی به تمام معنا «کلمه» بود.

🔰 پایگاه خبری توانا 👇👇👇
Https://tavananews.ir
@tavananews_ir

28 viewsMahmoodzadeh M, edited 11:34