💧📊#داده_نما

▪️سدهای تهران چقدر آب دارد؟

▪️ایرنا

💢کانال شفافیت برای آب💢

🆔 @Transparencyforwater

📊💧#داده_نما

▫️دهن‌كجی پرمصرف‌ها به تنش آبی تهران

▫️خبرگزاری تسنيم

💢کانال شفافیت برای آب💢

🆔 @Transparencyforwater

⁉️💧مقصر اصلی بحران آب؛ کشاورزی یا مافیا

فرشاد مؤمنی: مافیا با فریب مردم، کشاورزی را مسئول بحران آب معرفی می‌کند.

«در بیش از صد گزارش رسمی عنوان شده که مافیای سدسازی و مافیای رانتی معدنی، آب‌برترین فعالیت‌ها را در کم‌آب‌ترین مناطق ایران گسترش داده‌ است، اما آنان برای تبرئه خود آمارهای مجعول و غیرواقع ارائه می‌کنند و می‌گویند ۹۰ درصد آب ایران صرف کشاورزی می‌شود؛ در حالی که پژوهش‌های میدانی خلاف این را نشان می‌دهد.»

https://fararu.com/fa/news/889473

💢کانال شفافیت برای آب💢

🆔 @Transparencyforwater

💧🇦🇲 این جشن آب است که هر ساله در گرم‌ترین روزهای سال در ارمنستان برگزار می‌شود. درست در همان روزهایی که مردم ایران به خاطر سوءمدیریت، با بحران بی‌آبی دست و پنجه نرم می‌کنند و در شبانه روز ساعتها آب و برق ندارند.

در همان روزهایی که مردم به خیابان می‌آیند اما نه برای جشن و شادی که برای اعتراض به سیستمی که حتی از تأمین آب و برقشان نیز عاجز است، در ارمنستان مردم در خیابان با تفنگ‌های آب‌پاش، آب به سر و روی هم می‌پاشند، شادی اساس زندگی مردمانی است که هم قدردان نعمتهایش هستند و هم عشق و محبت را به همنوعان خود هدیه میدهند.

روزگاری نه چندان دور نیز مردمان ما آیین مهر و آناهیتا را به جهانیان عرضه کردند و درس مهر و شکرگزاری را در دنیا بنیاد نهادند. ارمنستان وامدار چنین آئینی است...

💢کانال شفافیت برای آب💢

🆔 @Transparencyforwater

🔸مسعود پزشکیان، رئیس‌جمهوری ایران، روز پنج‌شنبه، ۹ مرداد، بار دیگر هشدار داد که اگر مصرف آب در شهر تهران کنترل نشود، در شهریور و مهر آینده «آبی پشت سد نداریم».

🔸این هشدار در حالی است که کمتر از یک ماه به شهریور مانده است و مشخص نیست که کنترل کامل مصرف هم بتواند در این مهلت کم به ذخایر آبی کشور کمک کند.

🔸آقای پزشکیان که در جلسهٔ شورای برنامه‌ریزی استان زنجان سخن می‌گفت، تأکید کرد که حتی خیلی از چاه‌ها در کشور «دیگر آبی ندارند».

🔸پیشتر خبرگزاری تسنیم بر اساس آمار جدید شرکت مدیریت منابع آب ایران نوشته بود که ذخایر آبی ۱۵ سد مهم کشور نسبت به زمان مشابه در سال قبل بیش از ۵۰ درصد کاهش یافته است.

🔸بر اساس این گزارش، در حال حاضر میزان آب ذخیره شده در سدهای ایران ۲۲ میلیارد و ۶۰۰ میلیون متر مکعب است؛ به عبارت دیگر ۵۶ درصد مخازن سدها خالی هستند.

🔸کم‌آبی در ایران نگرانی‌ها از گسترش خشکسالی را افزایش داده و کارشناسان زیست‌محیطی هشدار داده‌اند که عدم مدیریت و کنترل منابع آبی می‌تواند منجر به بروز فاجعه در سطح کشور شود./رادیو فردا

💢کانال شفافیت برای آب💢

🆔 @Transparencyforwater

📊#داده_نما

▫️بیشترین مصرف کننده آب کدام بخش است؟

▫️تجارت نیوز

💢کانال شفافیت برای آب💢

🆔 @Transparencyforwater

⁉️💧 چرا تهران آب ندارد؟

▫️در حالی‌که قطعی‌های آب در تهران به بحران روزمره تبدیل شده، نه شهرداری و نه دولت سقف آبی تهران را با جمعیت تنظیم نکرده‌اند.

▫️مثال روشن این داستان، منطقه ۲۲ است. جایی که قرار بود قطب تفریحی تهران و البرز باشد، اما امروز به شهر برج‌ها تبدیل شده است؛ جایی که حتی کریدور باد تهران را با برج‌سازی مختل کرده‌اند و این بر دمای پایتخت و اقلیم آن اثر منفی گذاشته است./اکوایران

💢کانال شفافیت برای آب💢

🆔 @Transparencyforwater

⚠️💧دریاچه ارومیه در آستانه مرگ کامل؛ امیدی برای احیا وجود دارد؟

کارشناسان نسبت به خشک شدن کامل دریاچه ارومیه تا پایان تابستان امسال هشدار می‌دهند و معتقدند که با وجود طرح‌های نیمه‌کاره، هیچ عزمی از سوی حکومت ایران برای احیای این دریاچه دیده نمی‌شود.

خبر این بود، کوتاه و غم‌انگیز: دریاچه ارومیه تا پایان تابستان احتمالا به طور کامل خشک می‌شود. مدیرکل حفاظت محیط زیست استان آذربایجان غربی روز دوشنبه ۳۰ تیر در این خصوص گفته بود: در بخش شمالی دریاچه آب بسیار کمی در مساحت ۱۰۰ کیلومتر مربع باقی مانده است؛ شاید فقط لایه‌ای به‌ ضخامت ۴ یا ۵ سانتیمتر و در واقع می‌توان گفت دیگر آبی وجود ندارد....

متن کامل در DW

📑 مقاله جدید نشریه Nature: راه پیشرفت از مسیر بازسازی رابطه انسان با طبیعت می‌گذرد، بدون همزیستی با طبیعت، پیشرفت انسانی پایدار نخواهد بود!

▫️در دورانی که بحران‌های زیست‌محیطی با سرعت و شدت در حال گسترش‌اند، گروهی از پژوهشگران بین‌المللی با همکاری برنامه توسعه سازمان ملل متحد (UNDP) مقاله‌ای در نشریه Nature منتشر کرده‌اند که افقی تازه و امیدوارکننده پیش‌روی ما می‌گذارد. آن‌ها به‌جای پرداختن صرف به تهدیدها و نابسامانی‌ها، چارچوبی جهانی معرفی می‌کنند که هدفش سنجش همزیستی سازنده بین انسان و طبیعت است؛ مفهومی که در قالب شاخصی جدید به نام «شاخص رابطه با طبیعت» (Nature Relationship Index - NRI) مطرح شده است.

▫️این شاخص قرار است در کنار شاخص شناخته‌شده توسعه انسانی (HDI) قرار گیرد تا تعریف ما از پیشرفت را کامل‌تر و جامع‌تر کند. برخلاف شاخص‌هایی مانند تولید ناخالص داخلی (GDP) که صرفاً بر رشد اقتصادی تمرکز دارند، NRI به این می‌پردازد که کشورها تا چه حد در تعامل مثبت با طبیعت عمل می‌کنند؛ شامل حفاظت از اکوسیستم‌ها، استفاده مسئولانه از منابع طبیعی، فراهم‌کردن دسترسی برابر به طبیعت برای همه اقشار جامعه و نیز تلاش برای بازسازی و احیای محیط‌زیست. کشورهایی که در این زمینه‌ها سرمایه‌گذاری کنند و عملکرد مناسبی داشته باشند، شاهد ارتقای جایگاه خود در این شاخص خواهند بود. این رویکرد به‌جای ثبت صرفِ روندهای منفی، بر تقویت و تشویق اقدامات مثبت تمرکز دارد.

▫️از نگاه نویسندگان مقاله، این تغییر در نحوه سنجش پیشرفت، ضرورتی است اجتناب‌ناپذیر برای پاسخ‌گویی مؤثر به بحران‌های قرن بیست‌ویکم. پدرو کنسیساو، مدیر دفتر گزارش توسعه انسانی سازمان ملل، معتقد است که توسعه انسانی باید فراتر از شاخص‌های صرفاً اقتصادی و آموزشی برود و کیفیت رابطه ما با طبیعت را نیز دربر بگیرد.

▫️پروفسور ارل الیس، نویسنده اصلی مقاله، تأکید می‌کند که باید از تکرار روایت‌های تلخ و هشداردهنده عبور کرد و به سمت داستان‌هایی رفت که الهام‌بخش باشند و نشان دهند جوامع انسانی توان ساختن آینده‌ای بهتر را دارند، آینده‌ای که در آن انسان و سایر گونه‌های زیستی در کنار هم رشد و شکوفا می‌شوند.

▫️در این مقاله همچنین بر اهمیت مفاهیمی مانند هوای پاک، فضاهای سبز در دسترس همگان، تنوع زیستی پویا و حس پیوند با طبیعت به‌عنوان انگیزه‌هایی مشترک برای اقدام جهانی تأکید شده است. به باور یدوویندر مالی، مدیر مرکز لورهولم در دانشگاه آکسفورد، بحران‌های زیست‌محیطی امروز، تنها یک هشدار نیستند؛ بلکه فرصتی‌اند برای بازنگری اساسی در شیوه تعامل انسان با جهان طبیعی.

🔴 پیام این مقاله روشن و صریح است: آینده‌ای که در آن انسان و طبیعت بتوانند در کنار هم رشد کنند، هم امکان‌پذیر است و هم ضروری و مسئولیت ساختن آن، از امروز بر دوش ماست.|

لینک مقاله اصلی

💧☠شهر ارواح

فلات مرکزی چه زمانی بیابان می‌شود؟

✍️جواد حیدریان / دبیر تحریریه

لایه نمک از کیلومترها دورتر برق می‌زند. لاشه پرنده‌ها و جانوران گویی مومیایی‌هایی از قرن‌ها پیش زیر تابش مستقیم آفتاب هستند که تصویری غریب به وجود آورده است. هوا گرم و کشنده است. هیچ موجود زنده‌ای در دشت‌های مرکزی ایران زندگی نمی‌کند. تمام دشت‌های فلات مرکزی به دشت لوت و دشت کویر شباهت دارند. دشت‌هایی که در ۵٠ سال قبل گاهی حتی تالاب‌های فصلی را در خود می‌دید و در ماه‌هایی از سال پرندگان مهاجر آنجا رفت‌وآمد می‌کردند. اکنون زاینده‌رود، گاوخونی، مهارلو، بختگان، پریشان، حوض سلطان، دریاچه نمک و... کاملاً خشک شده‌اند. اکنون تابستان ۱۴۵۴ است و ایران به یکی از بی‌آب‌ترین کشورهای زمین تبدیل شده است. فلات مرکزی در نتیجه پنج دهه تخریب منابع و کاهش تدریجی آب و افزایش دما، خاکستر شده است.

آب کافی نیست و طرح‌های انتقال آب از مناطق شمالی خزر یا پروژه‌های نمک‌زدایی پرهزینه از خلیج‌ فارس در دستور کار جدی است. بعضی معتقد هستند آب فقط به برخی از مناطق می‌رسد و بیشتر مناطق شهر تحت جیره‌بندی شدید است و تنها چند ساعت در روز آب در لوله‌های شهر جریان دارد. روزگاری اینجا تهران بود؛ شهری زنده، پرهیاهو، آمیخته با دود و نور و صدای بوق و اعتراض. اما اکنون، چیزی جز هرم داغ شن و نمک باقی نمانده است. دشت ورامین دیگر بوی گندم نمی‌دهد؛ بلکه بوی تلخ خاک‌های فرسوده و نمک‌زده می‌دهد که در طوفان‌های پیاپی به هوا برمی‌خیزند و چشم را می‌سوزانند. جاده‌هایی که روزگاری ماشین‌ها را به جنوب و شمال می‌بردند، زیر لایه‌ای از شن دفن شده‌اند. لوله‌هایی که برای انتقال آب در کانال‌های حفرشده افتاده بودند، اکنون خالی از آب‌اند و به لاشه مارهای مرده فلزی می‌مانند. نه آبی در کار است، نه مقصدی برای رفتن. تهران دیگر برای زندگی مناسب نیست. اقلیم خشکیده، منابع آب تهی‌شده، مدیریت ناپایدار شهری، حفر بی‌رویه چاه‌ها و توسعه صنعتی و کشاورزی غیراصولی، همه با هم پایتخت را بلعیده‌اند.

در ۵۰ سال گذشته سیاست‌های کلان آبی تغییر نکرد. زمین‌های کشاورزی یکی‌یکی شور و سپس رها شدند. جنوب کشور، که می‌توانست مأمن جدیدی برای توسعه باشد، قربانی بی‌برنامگی، گرمایش و بی‌عدالتی شد. هیچ زیرساختی برای زندگی انسانی ایجاد نشد. هیچ امیدی برای سکونت در سواحل خلیج فارس و دریای عمان شکل نگرفت. هیچ الگویی از کشورهای دیگر در کار نبود. مردم یا مهاجرت کرده‌اند یا زیر خروارها خاک حاصل از ویرانی پایتخت و شهرهای فلات مرکزی دفن شده‌اند. البته این ‌روند از دهه‌ها پیش آغاز شده بود و سیل مهاجرت به حاشیه شهرها همیشه جریان داشت. اکنون مهاجرت درون‌سرزمینی تا جایی پیش رفته که تراکم شدید جمعیتی در نقاطی در مازندران، گیلان، اردبیل، چهارمحال و بختیاری، کهگیلویه و بویراحمد، کردستان، کرمانشاه و آذربایجان به آستانه انفجار رسیده است. جغرافیای بزرگ ایران اکنون فقط در برخی از مناطق حاشیه دو رشته‌کوه البرز و زاگرس قابل زیست شده است. ایران دیگر یک پیکر فرهنگی، تاریخی و جغرافیایی نیست. ایران سراسر بیابان شده است.

📌متن کامل را در سایت تجارت فردا مطالعه کنید.