شفافیت برای آب
904 subscribers
7.15K photos
2.17K videos
244 files
1.62K links
🎯 اهداف کانال شفافیت برای آب
💡 شفافیت و دسترسی آزاد به اطلاعات
♻️ مدیریت بهم پیوسته منابع آب
👥 جلب مشارکت‌های مردمی
🌽 همبست آب، انرژی، غذا
🚱 سازگاری با کم آبی
📚 دستاوردهای علمی
🌎 تجارب جهانی
@ECONHOME
Download Telegram
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
👥💧دموکراسی و آب
مردم چه سهمی در مدیریت منابع آب دارند؟/آبانگان

💢کانال شفافیت برای آب💢

🆔 @Transparencyforwater
📷 #دریاچه_ارومیه
سمت راست: عکس از سولماز دریانی (١٣٩٧)
سمت چپ: عکس از پدر سولماز دریانی (١٣٧١)
👫 برای نسل های بعدی از #محیط_زیست چه باقی خواهد ماند؟/کاوه مدنی

💢کانال شفافیت برای آب💢

🆔 @Transparencyforwater
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
[آبیاری مزارع جنوب تهران با فاضلاب خام]

🗞روزنامه آرمان

🗓 پنجشنبه ۲۷ دی ۹۷

💢کانال شفافیت برای آب💢

🆔 @Transparencyforwater
[تشدید فرسایش خاک در اثر نابودی جنگل‌ها]

🗞روزنامه آرمان

🗓 پنجشنبه ۲۷ دی ۹۷

💢کانال شفافیت برای آب💢

🆔 @Transparencyforwater
[کارناوال «دوستان آب» در میناب به راه افتاد]

🗞روزنامه اطلاعات

🗓 پنجشنبه ۲۷ دی ۹۷

💢کانال شفافیت برای آب💢

🆔 @Transparencyforwater
[بی‌توجهی تاریخی به توان اکولوژیک ایران]

🗞روزنامه قانون

🗓 پنجشنبه ۲۷ دی ۹۷

💢کانال شفافیت برای آب💢

🆔 @Transparencyforwater
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🌨❄️ الگوی تجمعی بارش‌ها طی سه روز آینده

💢کانال شفافیت برای آب💢

🆔 @Transparencyforwater
💰💧تراز اقتصادی آب

آیا راه‌اندازی بازار آب، بحران مایه حیات را رقیق‌تر خواهد کرد؟

📝حامد قدوسی_استادیار اقتصاد مالی، انستیتو فناوری استیونس

بحران آب یکی از کلیدواژه‌های پرفرکانس در اخبار و اظهارنظرهای مربوط به چالش‌های پیش روی کشور است. اگرچه ریشه‌یابی علل فرسایش منابع آبی کشور باید با توجه به حوضه آبریز و مختصات جغرافیایی مورد بررسی قرار گیرد، اما بررسی‌های بسیاری نشان می‌دهد که در حال حاضر مساله اصلی آب در بسیاری از حوضه‌های آبی کشور ایران نه خشکسالی که برداشت بی‌رویه منابعی است که طی سال‌ها در سفره‌های زیرزمینی ذخیره شده و حالا چه به صورت مجاز و چه به صورت غیرمجاز، با دبی بالایی در حال استخراج و مصرف است. روندی که می‌توان آن را نتیجه مجموعه‌ای از عوامل از جمله سوءمدیریت، نبود چارچوب بازدارنده و مستقل نظارتی، عوامل فرهنگی و نگاه غیراقتصادی به آب دانست.

 در ادبیات زیست‌محیطی برای توصیف سناریوی رقابت ذی‌نفعان در برداشت از منابع طبیعی از عبارت «تراژدی منابع» استفاده می‌شود. در تراژدی منابع آبی، بیشترین تلاش هریک از ذی‌نفعان این است که سهم خود را از میزان برداشت منابع آبی به حداکثر برسانند. در صورت تداوم این خط داستانی، در نهایت منابع تا حد فرسایش کامل یا عدم امکان بهره‌برداری مصرف خواهند شد.

 یکی از راهکارهای مقابله با تراژدی منابع، کاهش انگیزه بهره‌برداری از منابع از طریق افزایش هزینه بهره‌برداری و ایجاد تناسب میان محدودیت و هزینه تمام‌شده بهره‌برداری از منابع طبیعی است. این در حالی است که در ایران به واسطه نگاه غیراقتصادی به آب و قیمت پایین آب از یک‌سو مصرف آب هزینه چندانی برای ذی‌نفعان ندارد و از سوی دیگر به واسطه یارانه سنگین سوخت، هزینه تمام‌شده استخراج آب، حتی از عمیق‌ترین سفره‌های آبی برای بهره‌برداران توجیه‌پذیر خواهد بود.

بنابراین به نظر می‌رسد که یکی از مهم‌ترین عوامل وجود انگیزه برای غارت منابع آبی در کشور ریشه در معادلات قیمتی دارد. اقتصاد آب و انرژی اگرچه به تنهایی تمام ناترازی منابع آبی در کشور را نمایندگی نمی‌کند، اما نگاه غیراقتصادی به آب، که خیلی وقت‌ها نه به عنوان یک کالا که به عنوان یک حق طبیعی تفسیر می‌شود، یکی از مهم‌ترین دلایل عدم‌ تجانس بین نرخ انباشت و برداشت آب در ایران است.

http://www.tejaratefarda.com/fa/tiny/news-29720

💢کانال شفافیت برای آب💢

🆔 @Transparencyforwater
⚠️⁉️دشت‌های رو به نابودی

راه نجات دشت‌های ایران چیست؟

مساله بی‌آبی در ایران به مرور تبدیل به چالشی همه‌جانبه می‌شود. مساله‌ای که شاید تا چند دهه گذشته در حد هشدارهای رسمی و نیمه‌رسمی مسوولان وزارت نیرو به شهروندان برای مصرف کمتر آب به ‌ویژه در فصل تابستان بود اکنون به چالشی مبدل شده که نه‌تنها مدیران حوزه آب و کنشگران محیط زیستی بلکه عامه مردم را نگران و به خود مشغول ساخته و در حال تبدیل شدن به یک ابرچالش در آینده نزدیک است.

📝سروش کیانی‌قلعه‌سرد_دکترای اقتصاد منابع طبیعی و محیط زیست

مساله بی‌آبی در ایران به مرور تبدیل به چالشی همه‌جانبه می‌شود. مساله‌ای که شاید تا چند دهه گذشته در حد هشدارهای رسمی و نیمه‌رسمی مسوولان وزارت نیرو به شهروندان برای مصرف کمتر آب به ‌ویژه در فصل تابستان بود اکنون به چالشی مبدل شده که نه‌تنها مدیران حوزه آب و کنشگران محیط زیستی بلکه عامه مردم را نگران و به خود مشغول ساخته و در حال تبدیل شدن به یک ابرچالش در آینده نزدیک است. تداوم روندهای کم‌بارشی از یک‌سو و مصرف بالای آب از سوی دیگر به‌ خوبی نشان می‌دهد که این ابرچالش چندان دور از وقوع نیست و در حال حاضر در بخش‌های مختلفی از کشور مانند استان‌های سیستان و بلوچستان، خوزستان و اصفهان شواهدی برای ورود به این مرحله وجود دارد. ابرچالشی که تمامی جنبه‌های طبیعی و انسانی زیست کشور را درگیر خود خواهد ساخت و شرایط زندگی در این کشور را به بحرانی‌ترین نقطه خود خواهد رساند. تبیین دلایل پیدایش این شرایط نیز چندان دشوار نیست. در ایران طی چند دهه اخیر و در پی سیاست‌های غلط توسعه ناپایدار کشاورزی بیش از سطح توان و ظرفیت منابع آبی کشور، با حداقل بهره‌وری و کارایی در کشاورزی و در پایین‌ترین سطح راندمان آبی کشاورزی منابع آبی کشور از بین رفته است. در‌واقع به‌رغم وقوع شدید تغییر اقلیم و دوره‌های خشکسالی در کشور مصرف آب و استحصال آب‌های زیرزمینی از عمیق‌ترین چاه‌ها همچنان به شدت خود باقی است و هیچ‌گونه عزمی جدی برای تغییر رویکرد مدیریتی آن دیده نمی‌شود. علاوه بر آنکه تحت این شرایط توسعه ناپایدار، زمین در ایران نیز به بدترین شکل ممکن رو به تضعیف شدن و شوری رفته است که البته به دلیل بزرگی بحران آب در کشور بحران خاک بسیار کمتر مورد توجه قرار گرفته است در حالی که این چالش نیز طی سال‌های آینده بیشتر خود را نشان خواهد داد. رویکرد صرفاً مبتنی بر افزایش تولید کشاورزی سبب شده است در کشوری با ۸۵ درصد اقلیم خشک و نیمه‌خشک، ۸۰۸ هزار حلقه چاه آب به وجود آید که نزدیک به ۴۰ درصد این چاه‌ها نیز غیرقانونی بوده و به‌‌رغم غیرقانونی بودن همچنان مورد بهره‌برداری قرار گیرند و عملاً نهادهای تصمیم‌گیرنده توانایی کنترل شرایط را نداشته باشند. مجموع این شرایط سبب شده است تا بسیاری از دشت‌های کشور در شرایط بحرانی قرار گرفته و طبق آمار موجود در حال حاضر نزدیک به ۷۰ درصد دشت‌های کشور در این شرایط بحرانی به سر می‌برند و سالانه بر تعداد دشت‌های ممنوعه کشور اضافه می‌شود. در واقع هنگامی که سازمان‌های مدیریتی در حوزه‌های نیرو و کشاورزی توان و کنترل صحیح و کامل برای مدیریت این شرایط را ندارند وقوع شرایط فعلی و آتی در این حوزه‌ها امری دور از ذهن نیست و نخواهد بود. حال اما چه راهکارهایی پیش‌روی ما در این وضعیت قرار دارد و با شرایط موجود چه می‌توان کرد؟ بی‌گمان کلیدواژه اصلی در این شرایط کشاورزی است و کشاورزی بازیگر اصلی در این زمینه خواهد بود. از این‌رو در این زمینه دو راهکار را می‌توان مطرح ساخت. نخست تغییر رویکرد توسعه در کشور از توسعه همه‌جانبه (کشاورزی، صنعتی، خدماتی و بازرگانی) به سمت توسعه مبتنی بر مزیت‌های موجود و پتانسیل‌های هر منطقه (توسعه مبتنی بر رسته‌های مزیت‌دار و دارای اولویت) و دوم سیاستگذاری مبتنی بر زنجیره ارزش کشاورزی در مناطق دارای توجیه اقتصادی و زیست‌محیطی برای کشاورزی است که در ادامه به تشریح هر یک پرداخته می‌شود.

http://www.tejaratefarda.com/fa/tiny/news-29771
📊 #اینفوگرافیک

"دشت گریان"

هفته‌نامه تجارت فردا_آرشین میرسعیدی

💢کانال شفافیت برای آب💢

🆔 @Transparencyforwater
📊 #اینفوگرافیک

"قاچاق خاک"

هفته‌نامه تجارت فردا_آرشین میرسعیدی

💢کانال شفافیت برای آب💢

🆔 @Transparencyforwater
📸💧نقاشی دیواری با موضوع "بهره‌وری آب"

کوی دانشگاه، کارگر شمالی، تهران

💢کانال شفافیت برای آب💢

🆔 @Transparencyforwater
👤💧سرانه مصرف آب ایران ۷۰ لیتر بالاتر از استانداردهای جهانی

میانگین سرانه مصرف آب شرب در ایران در حالی حدود ۲۰۰ تا ۲۲۰ لیتر در شبانه روز است که در مقایسه با سرانه مصرف آب در جهان حدود ۷۰ تا ۸۰ لیتر بیشتر است./فارس

💢کانال شفافیت برای آب💢

🆔 @Transparencyforwater
📊💧خلاصه وضعيت #درياچه_اروميه در ۲۶ دی ماه ۱۳۹۷
افزایش تراز سطحی دریاچه به میزان ۳۲ سانتی‌متر

مطالعات پایه منابع آب

💢کانال شفافیت برای آب💢

🆔 @Transparencyforwater
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
نبض زندگی در رگ‌های #دریاچه_ارومیه

خبرگزاری صدا و سیما، مرکز آذربایجان غربی

💢کانال شفافیت برای آب💢

🆔 @Transparencyforwater
⚠️پنجاه درصد از #شورآبه حاصل از فرآیند شیرین سازی آب شور در جهان متعلق به کشورهای خاورمیانه است و چهار کشورعربستان، امارات، کویت و قطر مسئول تولید ۲۲ درصد از شورآبه جهان هستند./کاوه مدنی

💢کانال شفافیت برای آب💢

🆔 @Transparencyforwater
💧مسابقه #آب_شیرین_کن ها و عواقب خطرناک برای #خلیج_فارس

▪️بنا بر مطالعه ای جدید، ۵۰ درصد از #شورآبه حاصل از فرآیند شیرین سازی آب شور در جهان متعلق به کشورهای خاورمیانه است و چهار کشورعربستان، امارات، کویت و قطر مسئول تولید ۲۲ درصد از شورآبه جهان هستند.

▪️بر اساس این مطالعه که توسط محققان دانشگاه سازمان ملل در کانادا صورت گرفته، میزان تخمینی تولید روزانه شورآبه حاصل از فرآیند شیرین سازی آب شور در جهان ١۴٢ میلیون متر مکعب، یعنی ۵۰ درصد بیشتر از تصور قبلی، است.

▪️#شورآبه و نمک رها شده در آب یک خطر جدی برای اکوسیستم دریایی است. در حال حاضر ۱۶۰۰۰ آب شیرین کن در ١٧٧ کشور جهان در حال فعالیتند.

▪️رها سازی #شورآبه به خلیج فارس در کنار آلودگی‌های ناشی از صنایع نفت و گاز توسط کشورهای حاشیه آن، از عوامل مهم تغییر کیفی آب #خلیج_فارس بوده است و فقدان ساز و کارهای حقوقی و نظارتی جامع ملی و بین المللی، پیشگیری از تخریب اکوسیستم با ارزش آن را با مشکل جدی مواجه کرده است.

▪️در شمال کشور نیز، رقابت شکل گرفته برای برداشت و شیرین سازی آب شور در کنار بهره برداری‌های نفت و گاز، تخریب کیفی #دریای_خزر و زیست بوم با ارزش آن را به دنبال خواهد داشت.

▪️#آب_شیرین_کن نیز مانند سایر فن آوری‌ها با مزایایی همراه است اما باید مراقب #گتوند های دیگر در کشور باشیم!

https://www.instagram.com/p/Bsr-6OOgBkF
⁉️کوچ تمدنی

هدایت فهمی از تبعات بحرانی شدن دشت‌های ایران می‌گوید

هدایت فهمی معاون دفتر برنامه‌ریزی کلان آب و آبفای وزارت نیرو در گفت‌وگو با تجارت فردا در این باره می‌گوید: اگر طرح تعادل‌بخشی آب زیرزمینی در کشور که برای دومین بار در دستور کار قرار گرفته - اولین بار طرح تعادل‌بخشی با ۱۲ پروژه در سال ۸۲ مطرح شد و اکنون برای دومین بار و با ۱۵ پروژه مطرح شده- موفق نشود که جلوی برداشت آب‌های زیرزمینی و البته اضافه‌برداشت‌ها را بگیرد، واقعاً نمی‌توان مطمئن بود که مدیریت سرزمین و مدیریت دشت‌های بحرانی اتفاق می‌افتد و بسیاری از دشت‌های کشور با پدیده خشکی دائمی روبه‌رو خواهند شد.

سقوط دشت‌های کشور به دلیل برداشت آب‌های زیرزمینی در طول چند دهه اخیر و اعلام «ممنوعه بحرانی» و «ممنوعه» بیش از ۶۰ درصد دشت‌های کشور از سوی وزیر نیرو در روزهای گذشته، اهمیت بررسی وضعیت آب به خصوص آب‌های زیرزمینی و برداشت‌های غیرمجاز از دشت‌ها را بیش از پیش حیاتی کرده است. هدایت فهمی معاون دفتر برنامه‌ریزی کلان آب و آبفای وزارت نیرو در گفت‌وگو با تجارت فردا در این باره می‌گوید: اگر طرح تعادل‌بخشی آب زیرزمینی در کشور که برای دومین بار در دستور کار قرار گرفته - اولین بار طرح تعادل‌بخشی با ۱۲ پروژه در سال ۸۲ مطرح شد و اکنون برای دومین بار و با ۱۵ پروژه مطرح شده- موفق نشود که جلوی برداشت آب‌های زیرزمینی و البته اضافه‌برداشت‌ها را بگیرد، واقعاً نمی‌توان مطمئن بود که مدیریت سرزمین و مدیریت دشت‌های بحرانی اتفاق می‌افتد و بسیاری از دشت‌های کشور با پدیده خشکی دائمی روبه‌رو خواهند شد. این گفت‌وگو را بخوانید.

http://www.tejaratefarda.com/fa/tiny/news-29772
خاک سترون

بحرانی شدن دشت‌ها چه سرنوشتی را پیش روی ساکنان آنها قرار می‌دهد؟

📝پگاه قائمیان_ روزنامه‌نگار

خاک ایران تشنه است. دیر زمانی است که کابوس خشکسالی خواب خوش را از چشم مردم ایران ربوده است. زمین تشنه در بسیاری از مناطق ایران، باعث کوچ اجباری بسیاری از ساکنان روستاها به شهرها شده است. دشت‌ها در حال نشست و زمین سترون شده است. آمارها از بحرانی شدن دشت‌ها و خالی شدن از حیات حکایت دارد.

مصرف و برداشت بی‌رویه از منابع آب‌های زیرزمینی و حفر چاه‌های غیرمجاز در طول دهه‌های گذشته باعث ایجاد پدیده‌ای به نام فروچاله شده است. هم‌اکنون ۱۴ استان ایران با این پدیده مخرب محیط زیستی مواجه‌اند. بر اساس اعلام وزیر نیرو؛ تداوم خشکسالی‌ها، افت بارندگی‌ها و تخلیه روزافزون منابع آب زیرزمینی موجب شده که از میان ۶۰۹ دشت کشور، ۴۰۴ منطقه در شرایط بحرانی قرار گیرد.

زمین آنچنان تشنه است که کم‌کم دارد شهرها و ساکنانش را می‌بلعد. زمین سخاوتمندی که تا بوده حیات را به ساکنانش هدیه داده اما امروز در کشور ما آنچنان آسیب‌پذیر و شکننده شده که به ناچار دارد زیر پای ساکنان خود را خالی می‌کند.

کم‌آبی تحت تاثیر موقعیت اقلیمی ایران است و در کشور ما موضوع تازه‌ای قلمداد نمی‌شود. اما بحران آب محصول تعامل الگوی توسعه اقتصاد سیاسی، کیفیت حکمرانی و تحولات جمعیتی و اقلیمی است. البته آب اساساً مساله‌ای تاریخی در ایران است اما عمر پدیده بحران آب به بیش از ۵۰ سال نمی‌رسد و بیش از آنکه موضوعی طبیعی قلمداد شود، مقوله‌ای سیاسی و اجتماعی است. گزارشی که ناسا چندی پیش از وضعیت گسترش بیابان و خشکسالی در ایران و به ویژه در حاشیه خلیج‌فارس منتشر کرده بود، زنگ خطری جدی را برای مسوولان کشور به صدا درآورد. کاهش بارندگی به دلیل تغییرات آب و هوایی، رشد جمعیت و کشاورزی و مدیریت نادرست منابع آبی که زاده عطش توسعه بوده‌اند از مهم‌ترین دلایل بحران آب به شمار می‌روند.

ایران کشوری است که نامش حالا به عنوان یکی از کشورهایی که در پیشانی این تغییر اقلیمی قرار دارد آورده شده است و بنا به تحقیقات و مطالعات محیط زیستی و منابع آب بعید نیست در دهه‌های آینده بخش‌های وسیعی از ایران به بیابان مطلق تبدیل شوند. در تایید این ادعا البته وزیر نیرو که دستگاه تحت مدیریتش سیبل اصلی از بین رفتن منابع آبی ایران در طول پنج دهه گذشته است، از بحرانی شدن روزافزون دشت‌ها سخن گفته است. او تاکید کرده بیشترین دشت‌های «ممنوعه» و «ممنوعه بحرانی» در استان‌های فارس با ۹۰ و کرمان با ۳۷ دشت قرار دارند. استان‌های خراسان رضوی با ۳۳، اصفهان با ۲۶ و خراسان جنوبی با ۲۵ دشت رده‌های بعدی را از آن خود کرده است. اگرچه ایران ما، سرزمین تاریخی و صاحب تمدن، هنوز فرصت بهبود ساختار آبی خود را دارد و خشکسالی اگرچه به طور کامل قابل کنترل نیست اما با اجرای برنامه‌های درست و مدیریت منطقی منابع آب هنوز هم می‌توان این خطر را پشت سر گذاشت.

💢کانال شفافیت برای آب💢

🆔 @Transparencyforwater