مسأله نگران کننده کمبود آب در جهان(قسمت چهارم)
اکونومیست نوشت:
تغییر الگوهای هوا بدان معناست که محصولات کشاورزی در مناطقی رو به افول میگذارند که زمانی مملو از آنها بود. حتی اگر تا سال 2020 افزایش دما به دو درجه سانتیگراد محدود شود بازدهی محصولات کشاورزی در آفریقا تا 20 درصد کمتر میشود. به عنوان مثال، طبق گزارش نشریه تغییرات اقلیمی، تغییر الگوهای بارش ممکن است شرایط آب و هوایی در اوگاندا و تانزانیا را آنقدر گرم و خشک سازد که نتوان در آنجا حبوبات کشت کرد. اما پیشبینی تاثیرپذیری مناطق از سیل یا خشکسالی دشوار است چرا که با تغییرات اقلیم دیگر نمیتوان به سوابق گذشته یک منطقه اتکا کرد.
نمیتوان یک راهحل تنها برای بحران جهانی آب پیدا کرد اما اقداماتی از قبیل کاهش استفاده، بهبود کارایی استفاده از آب و تسهیم موثرتر آن میتواند مفید باشد. در سراسر جهان طرحهای زیادی برای تحقق هر کدام از این اهداف اجرا میشوند اما این اقدامات پراکنده هستند و شکل هماهنگشدهای ندارند تا بتوانند ذخایر جهانی را حفظ کنند.
از آنجا که کشاورزی بیشترین آب را مصرف میکند این صنعت را باید هدف اصلی دانست. تغییر روشهای کشاورزی امری حیاتی است و حداقل در جهان ثروتمند کشاورزان از آب بهطور هوشمندانهتری استفاده میکنند. دقت در کاشت و استفاده از نمونههای گیاهی که به آبیاری کمتری نیاز دارند و همچنین فناوریها میتوانند به حفظ ذخایر ارزشمند آب کمک کنند. آبیاری قطرهای که ریشههای گیاه را هدف قرار میدهد میتواند استفاده از آب را 30 تا 70 درصد کاهش دهد.
آب کشاورزی را میتوان از طرقی غیر از حمله به سفرههای زیرزمینی تهیه کرد. طرح مهار آب باران و جمعآوری آن در تانکر به جای رهاکردن آن به امری عادی تبدیل شده است. بازیافت آبهای مصرفی پتاسیل بزرگی دارد. هماکنون در اسرائیل برای آبیاری درختان میوه از آب بازیافتی استفاده میشود. در این کشور 86 درصد از فاضلاب بازیافت میشود که نسبت به هر کشور دیگری بالاست. اسپانیا با 20 درصد بازیافت در رتبه دوم قرار دارد. اسرائیل میداند که نمیتواند از همسایگانش انتظار عرضه آب داشته باشد. سنگاپور هم که دوست ندارد به مالزی وابسته باشد فاضلاب را به آب آشامیدنی تبدیل میکند. اما سیاستمداران در سایر نقاط دنیا اجازه نمیدهند مردم آب بازیافتی بنوشند.
از چهار شهر دنیا یک شهر در معرض خطر بحران آب قرار دارد. سیاستگذاران میتوانند اقدامات بهتری برای مقابله با آن انجام دهند. جلوگیری از نشت لولهها میتواند اولین اقدام باشد. در برخی شهرهای بزرگ خاورمیانه و آسیا بیش از 60 درصد آب به خاطر نشت لولهها هدر میرود. شهرهای ثروتمند نیز راه زیادی در پیش دارند: در لندن 30 درصد آب به خاطر نشت لوله هدر میرود که معادل یک وان پر از آب برای هر خانوار است. در شیکاگو هنوز از لولههای چوبی استفاده میشود. تعمیر لولهها به زودی آسانتر و ارزانتر میشود. هماکنون سامانههای روباتی در دست آزمایش هستند که میتوانند با استفاده از اندازهگیری فشار آب موارد نشتی را پیدا و ترمیم کنند در حالی که از لوله آب استفاده میشود.
در کشورهای فقیر که میلیونها نفر در زاغهها زندگی میکنند و از خدمات بهداشتی محروم هستند لولهکشی، ساخت منابع و تصفیه آب از اولین اولویتها هستند. در مناطقی که به زیرساختارهای جدید نیاز باشد میتوان از روشهای بهتر مقابله با کمبود آب بهره برد.
این روشها امکان میدهد تاسیسات جدید در مناطقی نصب شوند که حتی با وجود تغییر الگوهای بارندگی به خاطر تغییرات اقلیمی باز هم عرضه آب ادامه یابد. شرکت برزیلی «تحلیل زمان و فضا» بر روی یک سامانه جهانی مدیریت ریسک آب کار میکند که میتواند کمبودهای احتمالی آب را با دقت بالاتری پیشبینی کند. خوان کارلوس کاستیلا رئیس شرکت میگوید برای درک اینکه چرا ذخایر آب ایمن نیستند ابتدا باید دو چیز را بدانید که بر حجم آب ذخیرهشده در دریاچهها و سدها تاثیر میگذارند. اولین مورد تغییرات در حجم آبی است که طی سالها ذخیره میشود. موضوع دوم میزان تغییر در طول هر سال معین است. در بسیاری مناطق ذخایر آب بیانگر سپر محافظ بین موفقیت و فاجعه در خشکسالیهای غیرمنتظره هستند. آگاهی از چگونگی تغییر ذخایر به خاطر تغییرات اقلیمی میتواند سرمایهگذاری زودهنگام در زیرساختارها را توجیه کند.
منبع: هفته نامه تجارت فردا شماره 200
┏━━📡━━━━━━━━┓
🆔 @ParticipateForWater
┗━━━━━━━━📡━━┛
اکونومیست نوشت:
تغییر الگوهای هوا بدان معناست که محصولات کشاورزی در مناطقی رو به افول میگذارند که زمانی مملو از آنها بود. حتی اگر تا سال 2020 افزایش دما به دو درجه سانتیگراد محدود شود بازدهی محصولات کشاورزی در آفریقا تا 20 درصد کمتر میشود. به عنوان مثال، طبق گزارش نشریه تغییرات اقلیمی، تغییر الگوهای بارش ممکن است شرایط آب و هوایی در اوگاندا و تانزانیا را آنقدر گرم و خشک سازد که نتوان در آنجا حبوبات کشت کرد. اما پیشبینی تاثیرپذیری مناطق از سیل یا خشکسالی دشوار است چرا که با تغییرات اقلیم دیگر نمیتوان به سوابق گذشته یک منطقه اتکا کرد.
نمیتوان یک راهحل تنها برای بحران جهانی آب پیدا کرد اما اقداماتی از قبیل کاهش استفاده، بهبود کارایی استفاده از آب و تسهیم موثرتر آن میتواند مفید باشد. در سراسر جهان طرحهای زیادی برای تحقق هر کدام از این اهداف اجرا میشوند اما این اقدامات پراکنده هستند و شکل هماهنگشدهای ندارند تا بتوانند ذخایر جهانی را حفظ کنند.
از آنجا که کشاورزی بیشترین آب را مصرف میکند این صنعت را باید هدف اصلی دانست. تغییر روشهای کشاورزی امری حیاتی است و حداقل در جهان ثروتمند کشاورزان از آب بهطور هوشمندانهتری استفاده میکنند. دقت در کاشت و استفاده از نمونههای گیاهی که به آبیاری کمتری نیاز دارند و همچنین فناوریها میتوانند به حفظ ذخایر ارزشمند آب کمک کنند. آبیاری قطرهای که ریشههای گیاه را هدف قرار میدهد میتواند استفاده از آب را 30 تا 70 درصد کاهش دهد.
آب کشاورزی را میتوان از طرقی غیر از حمله به سفرههای زیرزمینی تهیه کرد. طرح مهار آب باران و جمعآوری آن در تانکر به جای رهاکردن آن به امری عادی تبدیل شده است. بازیافت آبهای مصرفی پتاسیل بزرگی دارد. هماکنون در اسرائیل برای آبیاری درختان میوه از آب بازیافتی استفاده میشود. در این کشور 86 درصد از فاضلاب بازیافت میشود که نسبت به هر کشور دیگری بالاست. اسپانیا با 20 درصد بازیافت در رتبه دوم قرار دارد. اسرائیل میداند که نمیتواند از همسایگانش انتظار عرضه آب داشته باشد. سنگاپور هم که دوست ندارد به مالزی وابسته باشد فاضلاب را به آب آشامیدنی تبدیل میکند. اما سیاستمداران در سایر نقاط دنیا اجازه نمیدهند مردم آب بازیافتی بنوشند.
از چهار شهر دنیا یک شهر در معرض خطر بحران آب قرار دارد. سیاستگذاران میتوانند اقدامات بهتری برای مقابله با آن انجام دهند. جلوگیری از نشت لولهها میتواند اولین اقدام باشد. در برخی شهرهای بزرگ خاورمیانه و آسیا بیش از 60 درصد آب به خاطر نشت لولهها هدر میرود. شهرهای ثروتمند نیز راه زیادی در پیش دارند: در لندن 30 درصد آب به خاطر نشت لوله هدر میرود که معادل یک وان پر از آب برای هر خانوار است. در شیکاگو هنوز از لولههای چوبی استفاده میشود. تعمیر لولهها به زودی آسانتر و ارزانتر میشود. هماکنون سامانههای روباتی در دست آزمایش هستند که میتوانند با استفاده از اندازهگیری فشار آب موارد نشتی را پیدا و ترمیم کنند در حالی که از لوله آب استفاده میشود.
در کشورهای فقیر که میلیونها نفر در زاغهها زندگی میکنند و از خدمات بهداشتی محروم هستند لولهکشی، ساخت منابع و تصفیه آب از اولین اولویتها هستند. در مناطقی که به زیرساختارهای جدید نیاز باشد میتوان از روشهای بهتر مقابله با کمبود آب بهره برد.
این روشها امکان میدهد تاسیسات جدید در مناطقی نصب شوند که حتی با وجود تغییر الگوهای بارندگی به خاطر تغییرات اقلیمی باز هم عرضه آب ادامه یابد. شرکت برزیلی «تحلیل زمان و فضا» بر روی یک سامانه جهانی مدیریت ریسک آب کار میکند که میتواند کمبودهای احتمالی آب را با دقت بالاتری پیشبینی کند. خوان کارلوس کاستیلا رئیس شرکت میگوید برای درک اینکه چرا ذخایر آب ایمن نیستند ابتدا باید دو چیز را بدانید که بر حجم آب ذخیرهشده در دریاچهها و سدها تاثیر میگذارند. اولین مورد تغییرات در حجم آبی است که طی سالها ذخیره میشود. موضوع دوم میزان تغییر در طول هر سال معین است. در بسیاری مناطق ذخایر آب بیانگر سپر محافظ بین موفقیت و فاجعه در خشکسالیهای غیرمنتظره هستند. آگاهی از چگونگی تغییر ذخایر به خاطر تغییرات اقلیمی میتواند سرمایهگذاری زودهنگام در زیرساختارها را توجیه کند.
منبع: هفته نامه تجارت فردا شماره 200
┏━━📡━━━━━━━━┓
🆔 @ParticipateForWater
┗━━━━━━━━📡━━┛
مسأله نگران کننده کمبود آب در جهان(قسمت پنجم)
اکونومیست نوشت:
مایک یانگ متخصص سیاست آب از دانشگاه آدلاید میگوید که آب شیرینشده برای آبیاری بسیار گران است. بهترین راه آن است که کشورها همان مقدار اندک آبی را که دارند بهطور موثر استفاده کنند. سامانههای مدیریتی موجود اغلب مانع استفاده بهینه میشوند. این سامانهها در کشورهای فقیر بسیار پیشپاافتاده و ناکارآمدند. طرحهای سهمیهبندی و تخصیص در کشورهای ثروتمند عمدتاً در دورههای فراوانی آب تدوین شدند. این طرحها اغلب کند، پیچیده و دارای پراکندگی فراوان هستند. به عنوان مثال در آمریکا بیش از 50 هزار اداره آب وجود دارد و مدیریت آب در همه جا دشوار است. تا زمانی که آب جریان دارد استفاده اولیه و مجدد از آن ادامه مییابد بدون آنکه این فرآیند رهگیری و اندازهگیری شود.
رژیم حقآبه که به خوبی طراحی و اجرا شود میتواند یکی از بهترین ابزارها برای توزیع عادلانه و پایدار آب باشد. دولتهای محلی استرالیا در سال 1994 مدیریت آب را تحت چنین سامانهای اصلاح کردند. تعداد اندکی از دیگر کشورها همان مسیر را درپیش گرفتند. در شیلی و یمن اصلاحات با درجات متفاوت موفق بودهاند. استرالیا به منظور ایجاد حقوق قابل مبادله در ابتدا خط پایهای را برای استفاده از آب تعیین کرد که ملاحظاتی از قبیل نیازهای زیستمحیطی، اجتماعی و تجاری در نظر میگرفت. سپس حقآبههای گذشته با سهمهایی جایگزین شدند که به دارندگان آن (معمولاً مالکان زمین) نسبتی از هر تخصیص سالانه را ارائه میداد. فرمولهای هوشمندانهای تدوین شد تا اولویت به حقآبههای قدیمی و موجود داده شود. طبقهبندی سهم مقدار و زمان دریافت برای هر کس را تعیین میکند تا بتوان بین ادعاهای کشاورزان بالادست و شهرنشینان پاییندست تعادل برقرار کرد.
به دنبال آن یک هیات مقرراتی مسوول میشود تا اطمینان یابد که همه مصرفکنندگان به همان اندازه حق خود آب مصرف میکنند.
موارد تخصیصیافته به سهامداران قابل خرید و فروش است اما دریافتکنندگان فقط باید آنها را برای آینده ذخیره کنند. این کار از اتلاف آب در پایان هر سال جلوگیری و در زمان خشکسالی نیز صرفهجویی را تشویق میکند. صدور سهمهای دائمی به این معناست که یک فرد فقط در صورتی میتواند آب بیشتری داشته باشد که فرد دیگری بپذیرد آب کمتری بگیرد. ثبت مرکزی حقوق باعث میشود همه چیز منظم باشد. برای خرید و فروش حقآبهها دو بازار تعیین شده است: یک بازار که در آن سهام مبادله میشود و دیگری که به مقادیر تخصیصیافته آب در هر سال معین میپردازد. این ایده موضوع تازهای نیست. در مکانهایی مانند کشور عمان سامانههای افلاج وجود دارد که به روستاها امکان میدهد سهم آب و حتی دقایق استفاده از آب را به خرید و فروش برسانند.
تجمیع منابع
تغییر رژیم حقآبه در ابتدا با مقاومت سرسختانه کشاورزان و مصرفکنندگان بزرگ آبی استرالیا مواجه شد. موارد تخصیصی بزرگ منافع بسیار زیادی را برای دارندگان سهام ایجاد کرد. در اولین دهه اصلاحات نرخ بازدهی سالانه حقآبه 15 درصد بود.
مالکان سهام آب شاهد آن بودند که ارزش سهمها در هر پنج سال دو برابر میشود. تقلید از این مثال برای کشورهای دیگر دشوار خواهد بود. حتی کشورهای ثروتمند هم نمیتوانند حقوقی را که طی دههها شکل گرفتهاند تغییر دهند.
با این حال اصلاح مدیریت آب امری ضروری است. در بیش از دو قرن پیش آدام اسمیت درباره این مایع ارزشمند فقط اندکی نگران بود اما فیلمسازان معاصر دیدگاهی بدبینانهتر و ناامیدکنندهتر دارند. به عنوان مثال در تازهترین فیلم «مکس دیوانه» گروههای مسلح در بیابانها برای آب میجنگند و کشته میشوند. خوشبختانه این سناریوها هنوز تخیلی هستند اما چشمانداز جنگ آب دور از انتظار نیست. برخی عقیده دارند که خشکسالی جهانی یکی از عوامل خونریزیها در سومالی، سودان و سوریه است.
با قیمتگذاری هوشمندانه، شفافیت در مالکیت و اندکی همکاری میتوان خطر کمبود آب را برطرف کرد. اگر انسانها در این زمینه اقدامی نکنند تنها بیابان نصیبشان خواهد شد.
منبع: هفته نامه تجارت فردا شماره 200
┏━━📡━━━━━━━━┓
🆔 @ParticipateForWater
┗━━━━━━━━📡━━┛
اکونومیست نوشت:
مایک یانگ متخصص سیاست آب از دانشگاه آدلاید میگوید که آب شیرینشده برای آبیاری بسیار گران است. بهترین راه آن است که کشورها همان مقدار اندک آبی را که دارند بهطور موثر استفاده کنند. سامانههای مدیریتی موجود اغلب مانع استفاده بهینه میشوند. این سامانهها در کشورهای فقیر بسیار پیشپاافتاده و ناکارآمدند. طرحهای سهمیهبندی و تخصیص در کشورهای ثروتمند عمدتاً در دورههای فراوانی آب تدوین شدند. این طرحها اغلب کند، پیچیده و دارای پراکندگی فراوان هستند. به عنوان مثال در آمریکا بیش از 50 هزار اداره آب وجود دارد و مدیریت آب در همه جا دشوار است. تا زمانی که آب جریان دارد استفاده اولیه و مجدد از آن ادامه مییابد بدون آنکه این فرآیند رهگیری و اندازهگیری شود.
رژیم حقآبه که به خوبی طراحی و اجرا شود میتواند یکی از بهترین ابزارها برای توزیع عادلانه و پایدار آب باشد. دولتهای محلی استرالیا در سال 1994 مدیریت آب را تحت چنین سامانهای اصلاح کردند. تعداد اندکی از دیگر کشورها همان مسیر را درپیش گرفتند. در شیلی و یمن اصلاحات با درجات متفاوت موفق بودهاند. استرالیا به منظور ایجاد حقوق قابل مبادله در ابتدا خط پایهای را برای استفاده از آب تعیین کرد که ملاحظاتی از قبیل نیازهای زیستمحیطی، اجتماعی و تجاری در نظر میگرفت. سپس حقآبههای گذشته با سهمهایی جایگزین شدند که به دارندگان آن (معمولاً مالکان زمین) نسبتی از هر تخصیص سالانه را ارائه میداد. فرمولهای هوشمندانهای تدوین شد تا اولویت به حقآبههای قدیمی و موجود داده شود. طبقهبندی سهم مقدار و زمان دریافت برای هر کس را تعیین میکند تا بتوان بین ادعاهای کشاورزان بالادست و شهرنشینان پاییندست تعادل برقرار کرد.
به دنبال آن یک هیات مقرراتی مسوول میشود تا اطمینان یابد که همه مصرفکنندگان به همان اندازه حق خود آب مصرف میکنند.
موارد تخصیصیافته به سهامداران قابل خرید و فروش است اما دریافتکنندگان فقط باید آنها را برای آینده ذخیره کنند. این کار از اتلاف آب در پایان هر سال جلوگیری و در زمان خشکسالی نیز صرفهجویی را تشویق میکند. صدور سهمهای دائمی به این معناست که یک فرد فقط در صورتی میتواند آب بیشتری داشته باشد که فرد دیگری بپذیرد آب کمتری بگیرد. ثبت مرکزی حقوق باعث میشود همه چیز منظم باشد. برای خرید و فروش حقآبهها دو بازار تعیین شده است: یک بازار که در آن سهام مبادله میشود و دیگری که به مقادیر تخصیصیافته آب در هر سال معین میپردازد. این ایده موضوع تازهای نیست. در مکانهایی مانند کشور عمان سامانههای افلاج وجود دارد که به روستاها امکان میدهد سهم آب و حتی دقایق استفاده از آب را به خرید و فروش برسانند.
تجمیع منابع
تغییر رژیم حقآبه در ابتدا با مقاومت سرسختانه کشاورزان و مصرفکنندگان بزرگ آبی استرالیا مواجه شد. موارد تخصیصی بزرگ منافع بسیار زیادی را برای دارندگان سهام ایجاد کرد. در اولین دهه اصلاحات نرخ بازدهی سالانه حقآبه 15 درصد بود.
مالکان سهام آب شاهد آن بودند که ارزش سهمها در هر پنج سال دو برابر میشود. تقلید از این مثال برای کشورهای دیگر دشوار خواهد بود. حتی کشورهای ثروتمند هم نمیتوانند حقوقی را که طی دههها شکل گرفتهاند تغییر دهند.
با این حال اصلاح مدیریت آب امری ضروری است. در بیش از دو قرن پیش آدام اسمیت درباره این مایع ارزشمند فقط اندکی نگران بود اما فیلمسازان معاصر دیدگاهی بدبینانهتر و ناامیدکنندهتر دارند. به عنوان مثال در تازهترین فیلم «مکس دیوانه» گروههای مسلح در بیابانها برای آب میجنگند و کشته میشوند. خوشبختانه این سناریوها هنوز تخیلی هستند اما چشمانداز جنگ آب دور از انتظار نیست. برخی عقیده دارند که خشکسالی جهانی یکی از عوامل خونریزیها در سومالی، سودان و سوریه است.
با قیمتگذاری هوشمندانه، شفافیت در مالکیت و اندکی همکاری میتوان خطر کمبود آب را برطرف کرد. اگر انسانها در این زمینه اقدامی نکنند تنها بیابان نصیبشان خواهد شد.
منبع: هفته نامه تجارت فردا شماره 200
┏━━📡━━━━━━━━┓
🆔 @ParticipateForWater
┗━━━━━━━━📡━━┛
🎯 اهداف کانال مشارکت برای آب
👥👥💦💧🌨🌧🌩☁️💦💧👥👥
🔻🔻🔻🔻🔻🔻
📰 اطلاع رسانی
🏛 آموزش
🎭 فرهنگ سازی
🚱 مدیریت مصرف
♻️ مدیریت یکپارچه حوضه های آبریز
💧نظام بهره برداری منابع آب
☔️حفاظت کمی و کیفی منابع آب
📚 دستاوردهای علمی
🌎 تجارب جهانی
┏━━📡━━━━━━━━┓
🆔 @ParticipateForWater
┗━━━━━━━━📡━━┛
از شما بزرگواران خواهشمندم این پیام را در گروه هایی که عضو هستین به اشتراک بگذارید تا همه به عمق فاجعه ی احتمالی بی آبی پی ببرند .
مطمئن باشید اگر آطلاع رسانی درباره وضعیت خشکسالی و بی آبی زیاد شود میتوانیم شدت و اثرات منفی آن را کمتر کنیم .
در این راه نیاز به همکاری تک تک شما سروران ارجمند داریم تا آینده فرزندانمان با خشکسالی پیوند نخورد .
راهکارها و پیشنهادات شما را با جان و دل پذیرا هستیم .
┏━━📡━━━━━━━━┓
🆔 @ParticipateForWater
┗━━━━━━━━📡━━┛
👥👥💦💧🌨🌧🌩☁️💦💧👥👥
🔻🔻🔻🔻🔻🔻
📰 اطلاع رسانی
🏛 آموزش
🎭 فرهنگ سازی
🚱 مدیریت مصرف
♻️ مدیریت یکپارچه حوضه های آبریز
💧نظام بهره برداری منابع آب
☔️حفاظت کمی و کیفی منابع آب
📚 دستاوردهای علمی
🌎 تجارب جهانی
┏━━📡━━━━━━━━┓
🆔 @ParticipateForWater
┗━━━━━━━━📡━━┛
از شما بزرگواران خواهشمندم این پیام را در گروه هایی که عضو هستین به اشتراک بگذارید تا همه به عمق فاجعه ی احتمالی بی آبی پی ببرند .
مطمئن باشید اگر آطلاع رسانی درباره وضعیت خشکسالی و بی آبی زیاد شود میتوانیم شدت و اثرات منفی آن را کمتر کنیم .
در این راه نیاز به همکاری تک تک شما سروران ارجمند داریم تا آینده فرزندانمان با خشکسالی پیوند نخورد .
راهکارها و پیشنهادات شما را با جان و دل پذیرا هستیم .
┏━━📡━━━━━━━━┓
🆔 @ParticipateForWater
┗━━━━━━━━📡━━┛
🍆🍉🍅🚀 فناوری نوین برای درختکاری بدون آب این تکنولوژی در 30 درصد کشور در سخت ترین نقاط آب و هوایی جهان با 90 درصد زنده مانی موفق بوده است.
┏━━📡━━━━━━━━┓
🆔 @ParticipateForWater
┗━━━━━━━━📡━━┛
┏━━📡━━━━━━━━┓
🆔 @ParticipateForWater
┗━━━━━━━━📡━━┛
📘📕 معرفی کتاب قنات و تأثیر آن بر بنیان های فرهنگی.pdf
┏━━📡━━━━━━━━┓
🆔 @ParticipateForWater
┗━━━━━━━━📡━━┛
┏━━📡━━━━━━━━┓
🆔 @ParticipateForWater
┗━━━━━━━━📡━━┛
📚💡💡آگاهی بخشی «هیچ یک از اهداف بدون ارتقای آگاهی عمومی درباره گستره و علل بحران آب محقق نخواهد شد.»
کوفی عنان، دبیر کل سابق سازمان ملل
┏━━📡━━━━━━━━┓
🆔 @ParticipateForWater
┗━━━━━━━━📡━━┛
کوفی عنان، دبیر کل سابق سازمان ملل
┏━━📡━━━━━━━━┓
🆔 @ParticipateForWater
┗━━━━━━━━📡━━┛
📘📕 معرفی کتاب Ideas for Water Awaireness Campaigns گفتمان جهانی آب بر اهمیت هنجارها و نگرشهای اجتماعی در مدیریت آب تأکید فراوانی دارد. در اسناد مهم جهانی بر اهمیت آگاهیبخشی برای تأثیر بر هنجارها و ارزشها در راستای مصرف پایدار منابع آب تأکید میشود. در دو دهه اخیر در نقاط مختلف جهان فعالیتهای متنوعی در این باره انجام شده است. سازمانهای جهانی، دولتها، گروههای مردمی، تأمینکنندگان آب شرب، سازمانهای غیر دولتی جهانی و محلی و نهادهای آموزشی، تجارب مفید، نوآورانه و جالبی در این زمینه دارند.
در این کتاب تلاش شده است نمونههایی از اقدامات آگاهیبخشی، از تنوعی از سازمانهای مختلف در کشورهای مختلف گردآوری گردد. مخاطبان کتاب عبارتند از:
کارشناسان بخش آب که اهمیت آگاهیبخشی را دریافتهاند.افرادی که در برنامههای آگاهیبخشی و آموزش عمومی فعالیت میکنند و علاقهمندند با تجربههای دیگران آشنا شوند و از آن بهره بگیرند.سازمانها و گروههای غیردولتی کوچک و بزرگ که تلاش میکنند دامنه تأثیر خود را گسترش دهند و از ایدههای جدید استفاده کنند.سازمانهایی که برای شروع اقدامات خود به دنبال جلب مشارکت سایر نهادها هستند.مسئولانی که میخواهند با موضوع آگاهیبخشی عمومی در بخش آب آشنایی نزدیکتری پیدا کنند.
کتاب حاضر در ده فصل و سه پیوست سازماندهی شده است. فصل اول مفاهیم پایه آگاهیبخشی را معرفی میکند. فصل دوم پیشنهادهایی درباره چگونگی برنامهریزی فعالیتهای آگاهیبخشی ارائه میکند. فصلهای 3 تا 7 و 9 نمونههای عملی چگونگی نقشآفرینی تصمیمگیران و رهبران، سازمانهای غیردولتی و خصوصی، نهادهای آموزشی، جوانان، مردم محلی و رسانهها را توصیف میکند. فصلهای 8، 10 و 11 به بحث درباره آمادهسازی فعالیتهای آگاهیبخشی میپردازد: تهیه مطلب، سازماندهی رویدادها و استفاده از اینترنت. در پیوست اول، توصیف کوتاه نمونهها، به همراه اطلاعات موجود در وبسایت، نشانی و ایمیل آنها ارائه میشود. پیوست دوم، حاوی اطلاعات درباره منابع آموزشی، محتوا و منابع دیگر است. در نهایت پیوست 3 منابع ارجاع دادهشده در متن کتاب را فهرست میکند
┏━━📡━━━━━━━━┓
🆔 @ParticipateForWater
┗━━━━━━━━📡━━┛
در این کتاب تلاش شده است نمونههایی از اقدامات آگاهیبخشی، از تنوعی از سازمانهای مختلف در کشورهای مختلف گردآوری گردد. مخاطبان کتاب عبارتند از:
کارشناسان بخش آب که اهمیت آگاهیبخشی را دریافتهاند.افرادی که در برنامههای آگاهیبخشی و آموزش عمومی فعالیت میکنند و علاقهمندند با تجربههای دیگران آشنا شوند و از آن بهره بگیرند.سازمانها و گروههای غیردولتی کوچک و بزرگ که تلاش میکنند دامنه تأثیر خود را گسترش دهند و از ایدههای جدید استفاده کنند.سازمانهایی که برای شروع اقدامات خود به دنبال جلب مشارکت سایر نهادها هستند.مسئولانی که میخواهند با موضوع آگاهیبخشی عمومی در بخش آب آشنایی نزدیکتری پیدا کنند.
کتاب حاضر در ده فصل و سه پیوست سازماندهی شده است. فصل اول مفاهیم پایه آگاهیبخشی را معرفی میکند. فصل دوم پیشنهادهایی درباره چگونگی برنامهریزی فعالیتهای آگاهیبخشی ارائه میکند. فصلهای 3 تا 7 و 9 نمونههای عملی چگونگی نقشآفرینی تصمیمگیران و رهبران، سازمانهای غیردولتی و خصوصی، نهادهای آموزشی، جوانان، مردم محلی و رسانهها را توصیف میکند. فصلهای 8، 10 و 11 به بحث درباره آمادهسازی فعالیتهای آگاهیبخشی میپردازد: تهیه مطلب، سازماندهی رویدادها و استفاده از اینترنت. در پیوست اول، توصیف کوتاه نمونهها، به همراه اطلاعات موجود در وبسایت، نشانی و ایمیل آنها ارائه میشود. پیوست دوم، حاوی اطلاعات درباره منابع آموزشی، محتوا و منابع دیگر است. در نهایت پیوست 3 منابع ارجاع دادهشده در متن کتاب را فهرست میکند
┏━━📡━━━━━━━━┓
🆔 @ParticipateForWater
┗━━━━━━━━📡━━┛
🚫تراژدی غمانگیز پسته ایرانی
رییس سابق انجمن پسته ایران گفت: عمر تولید پسته ایرانی در استان کرمان، بیش از 10 سال نخواهد بود. عمده دلیل این پیشبینی هم به منابع آبی و بحران کمآبی برمیگردد، چراکه امروز تامین آب شرب مردمان این خطه کهن ایرانی هم با مشکل مواجه است.
https://goo.gl/UqRMKK
┏━━📡━━━━━━━━┓
🆔 @ParticipateForWater
┗━━━━━━━━📡━━┛
رییس سابق انجمن پسته ایران گفت: عمر تولید پسته ایرانی در استان کرمان، بیش از 10 سال نخواهد بود. عمده دلیل این پیشبینی هم به منابع آبی و بحران کمآبی برمیگردد، چراکه امروز تامین آب شرب مردمان این خطه کهن ایرانی هم با مشکل مواجه است.
https://goo.gl/UqRMKK
┏━━📡━━━━━━━━┓
🆔 @ParticipateForWater
┗━━━━━━━━📡━━┛
EghtesadNews
اقتصاد نیوز | ، تراژدی غمانگیز پسته ایرانی/روزهای سخت باغداران و تولیدکنندگان پسته در استان کرمان،
رییس سابق انجمن پسته ایران گفت: عمر تولید پسته ایرانی در استان کرمان، بیش از 10 سال نخواهد بود. عمده دلیل این پیشبینی هم به منابع آبی و بحران کمآبی برمیگردد، چراکه امروز تامین آب شرب مردمان این خطه کهن ایرانی هم با مشکل مواجه است.
⚠️💧بحران آب چگونه ایران را خواهد بعلید!
✏️پیش از شروع چرایی جدی بودن «بحران آب» در ایران، باید پرسید آیا مردم و مسئولان ما آگاهی یا درک لازمی از بحران آب در ایران دارند یا خیر؟ دسته ای از مسئولین و به ویژه نمایندگان مجلس که اصلا درکی از بحران آب در کشور ندارند و تصور میکنند که در کشور ما بحرانی به نام بحران آب وجود ندارد. دستهﺍﯼ دیگر از مسئولین که اطلاعات کافی و یا اولیه در مورد این بحران و تبعات آن دارند نیز بنابه دلایل مختلف ارادهﺍﯼ برای مقابله با این بحران ندارند.
✏️در طول ۱۲ سال، دولتمردان و مجموعه حاکمیت چندین مرتبه پای میز مذاکرات هستهﺍﯼ نشستند و شاید یکی از دستاوردهای حداکثری این مذاکرات که منتج به حصول «برجام» شد، جلوگیری از تحمیل یک جنگ خارجی بر کشور بود. اما آیا مسئولین و دولتمردان ارادهای برای جلوگیری از وقوع یک جنگ داخلی را دارند؟ از سوی دیگر مردم ارادهﺍﯼ برای جلوگیری از تحمیل خشونت بر خودشان را دارند؟
✏️«سوریه» را ببینید... بیش از ۳٠٠ هزار کشته و ۶ میلیون آواره و زیرساختهای اقتصادی نابود شده و جامعه تکه تکه شده... بحران سوریه اگرچه ریشه های سیاسی، اقتصادی و اجتماعی زیادی دارد اما جرقه نهایی شروع بحران بر سر آب بود... جایی که عده ای در شهر «درعا» به خاطر کمبود آب و خشکسالی و از بین رفتن کشاورزی و زراعتشان اعتراض کردند و بحرانی شروع شد که یکی از ویرانگرترین و پیچیدهترین بحرانهای بعد از جنگ دوم جهانی است. بحرانی که همچنان ادامه دارد و هیچ دورنمای مشخصی برای حل آن وجود ندارد.
✏️ ﺍﻣﺮﻭﺯ « ﻣﯿﺪﺍﻥ ﻭﺍﻗﻌﯽ ﺟﻨﮓ » ﺩﺭ« ﺣﻮﺯﻩ ﺁﺏ » ﺍﺳﺖ.دشمنی ﺁﻣﺮﯾﮑﺎ ﻭ انرژی هستهﺍﯼ ﻭ ﻋﺮﺑﺴﺘﺎﻥ ﻭ ﯾﻤﻦ ﺗﻬﺪﯾﺪ ﺩﺭﺍﺯﻣﺪﺕ ﻧﯿﺴﺖ، ﺍﯾﻦ ﺑﺤﺮﺍﻥ ﺁﺏ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻭﺍﻗﻌﺎً « ﺍﻣﻨﯿﺖ ﻣﻠﯽ ﺍﯾﺮﺍﻥ » ﺭﺍ ﺗﻬﺪﯾﺪ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. بدون شک اگر دشمنان ایران هوشیار باشند(که امیدوارم نباشند) و بر روی تشدید اختلافات آبی در ایران برناﻣهریزی کنند، نه تنها امنیت ملی بلکه تمامیت ارضی کشور با خطر جدی مواجه خواهد شد. اگرچه باید گفت تشدید اختلافات آبی به صورت خواسته و یا ناخواسته توسط مقامات خودمان در حال اجرا شدن است و نیازی به برنامه ریزی دشمنان ندارد.
✏️ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﺣﺎﺿﺮ «جنگ آب» ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﭘﺮﺍﮐﻨﺪﻩ ﺭﺥ ﻣﯽﺩﻫﺪ ﺍﻣﺎ اگر این شرایط به همین صورت تداوم یابد، ﺗﺎ ده سال ﺁﯾﻨﺪﻩ ﺷﺎﻫﺪ ﺟﻨﮓ ﻓﺮﺍﮔﯿﺮ ﺁﺏ ﺩﺭ ﺩﺍﺧﻞ ﺷﻬﺮﻫﺎ ﻭ ﺑﯿﻦ ﻣﻨﺎﻃﻖ ﻭ استانها ﺧﻮﺍﻫﯿﻢ ﺑﻮﺩ. ﺍﯾﻦ ﺁﻥ ﺧﻄﺮﯼ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻣﻨﯿﺖ و تمامیت ارضی ﻣﺎ ﺭﺍ ﺗﻬﺪﯾﺪ ﻣﯽﮐﻨﺪ ﻭ بسیاری از ﺳﯿﺎﺳﺘﻤﺪﺍﺭﺍﻥ و حتی نخبگان فکری و دانشگاهی ﭼﺸﻢ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺭﻭﯼ ﺁﻥ ﺑﺴﺘﻪ ﺍﻧﺪ و یا نسبت بدان بی تفاوت هستند.
✏️دولتمردان و مردم اگر تصور ﻣﯽﮐنند با دعا و راز و نیاز مشکلات و کمبودهای آبی کشور حل ﻣﯽشود، باید منتظر باشند تا مادر طبیعت تمامشان را نابود کند. ما در حال بازی با آتش هستیم. آتشی به نام آب!!!
در کشور ما هم اکنون بر سر این که چه کسی اصلاحطلب یا اصولگرا است، چه کسی برای انتخابات ثبت نام ﻣﯽﮐﻨﺪ و چه کسی تأیید صلاحیت یا رد صلاحیت ﻣﯽشود بحث و جدل وجود دارد اما کسی در مورد این مسئله فکر نمﯽﮐﻨﺪ که مادر طبیعت بیکار ننشسته است.
✏️به قول "توماس فریدمن"، ستون نویس روزنامه" نیویورک تایمز"، «طبیعت» اهل سیاست نیست. فقط قوانین فیزیک، زیست و شیمی را میداند و اگر این مردم مسیرشان را اصلاح نکنند، تمامشان را نابود میکند.
✏️تنها «گرا»ی ناجی مردم و مسئولین ما در شرایط کنونی و در آینده نزدیک «محیط زیستگرایی» است و اگر مردم و مسئولین در همکاری در مدیریت و حفظ منابع آبی اهتمام مشترکی نداشته باشند بحران آب به انتظار مرگ تمام آنها خواهد نشست.
✍ عباس دهقان-کارشناس مطالعات اقتصادی و اجتماعی
┏━━📡━━━━━━━━┓
🆔 @TransparencyForWater
┗━━━━━━━━📡━━┛
✏️پیش از شروع چرایی جدی بودن «بحران آب» در ایران، باید پرسید آیا مردم و مسئولان ما آگاهی یا درک لازمی از بحران آب در ایران دارند یا خیر؟ دسته ای از مسئولین و به ویژه نمایندگان مجلس که اصلا درکی از بحران آب در کشور ندارند و تصور میکنند که در کشور ما بحرانی به نام بحران آب وجود ندارد. دستهﺍﯼ دیگر از مسئولین که اطلاعات کافی و یا اولیه در مورد این بحران و تبعات آن دارند نیز بنابه دلایل مختلف ارادهﺍﯼ برای مقابله با این بحران ندارند.
✏️در طول ۱۲ سال، دولتمردان و مجموعه حاکمیت چندین مرتبه پای میز مذاکرات هستهﺍﯼ نشستند و شاید یکی از دستاوردهای حداکثری این مذاکرات که منتج به حصول «برجام» شد، جلوگیری از تحمیل یک جنگ خارجی بر کشور بود. اما آیا مسئولین و دولتمردان ارادهای برای جلوگیری از وقوع یک جنگ داخلی را دارند؟ از سوی دیگر مردم ارادهﺍﯼ برای جلوگیری از تحمیل خشونت بر خودشان را دارند؟
✏️«سوریه» را ببینید... بیش از ۳٠٠ هزار کشته و ۶ میلیون آواره و زیرساختهای اقتصادی نابود شده و جامعه تکه تکه شده... بحران سوریه اگرچه ریشه های سیاسی، اقتصادی و اجتماعی زیادی دارد اما جرقه نهایی شروع بحران بر سر آب بود... جایی که عده ای در شهر «درعا» به خاطر کمبود آب و خشکسالی و از بین رفتن کشاورزی و زراعتشان اعتراض کردند و بحرانی شروع شد که یکی از ویرانگرترین و پیچیدهترین بحرانهای بعد از جنگ دوم جهانی است. بحرانی که همچنان ادامه دارد و هیچ دورنمای مشخصی برای حل آن وجود ندارد.
✏️ ﺍﻣﺮﻭﺯ « ﻣﯿﺪﺍﻥ ﻭﺍﻗﻌﯽ ﺟﻨﮓ » ﺩﺭ« ﺣﻮﺯﻩ ﺁﺏ » ﺍﺳﺖ.دشمنی ﺁﻣﺮﯾﮑﺎ ﻭ انرژی هستهﺍﯼ ﻭ ﻋﺮﺑﺴﺘﺎﻥ ﻭ ﯾﻤﻦ ﺗﻬﺪﯾﺪ ﺩﺭﺍﺯﻣﺪﺕ ﻧﯿﺴﺖ، ﺍﯾﻦ ﺑﺤﺮﺍﻥ ﺁﺏ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻭﺍﻗﻌﺎً « ﺍﻣﻨﯿﺖ ﻣﻠﯽ ﺍﯾﺮﺍﻥ » ﺭﺍ ﺗﻬﺪﯾﺪ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. بدون شک اگر دشمنان ایران هوشیار باشند(که امیدوارم نباشند) و بر روی تشدید اختلافات آبی در ایران برناﻣهریزی کنند، نه تنها امنیت ملی بلکه تمامیت ارضی کشور با خطر جدی مواجه خواهد شد. اگرچه باید گفت تشدید اختلافات آبی به صورت خواسته و یا ناخواسته توسط مقامات خودمان در حال اجرا شدن است و نیازی به برنامه ریزی دشمنان ندارد.
✏️ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﺣﺎﺿﺮ «جنگ آب» ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﭘﺮﺍﮐﻨﺪﻩ ﺭﺥ ﻣﯽﺩﻫﺪ ﺍﻣﺎ اگر این شرایط به همین صورت تداوم یابد، ﺗﺎ ده سال ﺁﯾﻨﺪﻩ ﺷﺎﻫﺪ ﺟﻨﮓ ﻓﺮﺍﮔﯿﺮ ﺁﺏ ﺩﺭ ﺩﺍﺧﻞ ﺷﻬﺮﻫﺎ ﻭ ﺑﯿﻦ ﻣﻨﺎﻃﻖ ﻭ استانها ﺧﻮﺍﻫﯿﻢ ﺑﻮﺩ. ﺍﯾﻦ ﺁﻥ ﺧﻄﺮﯼ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻣﻨﯿﺖ و تمامیت ارضی ﻣﺎ ﺭﺍ ﺗﻬﺪﯾﺪ ﻣﯽﮐﻨﺪ ﻭ بسیاری از ﺳﯿﺎﺳﺘﻤﺪﺍﺭﺍﻥ و حتی نخبگان فکری و دانشگاهی ﭼﺸﻢ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺭﻭﯼ ﺁﻥ ﺑﺴﺘﻪ ﺍﻧﺪ و یا نسبت بدان بی تفاوت هستند.
✏️دولتمردان و مردم اگر تصور ﻣﯽﮐنند با دعا و راز و نیاز مشکلات و کمبودهای آبی کشور حل ﻣﯽشود، باید منتظر باشند تا مادر طبیعت تمامشان را نابود کند. ما در حال بازی با آتش هستیم. آتشی به نام آب!!!
در کشور ما هم اکنون بر سر این که چه کسی اصلاحطلب یا اصولگرا است، چه کسی برای انتخابات ثبت نام ﻣﯽﮐﻨﺪ و چه کسی تأیید صلاحیت یا رد صلاحیت ﻣﯽشود بحث و جدل وجود دارد اما کسی در مورد این مسئله فکر نمﯽﮐﻨﺪ که مادر طبیعت بیکار ننشسته است.
✏️به قول "توماس فریدمن"، ستون نویس روزنامه" نیویورک تایمز"، «طبیعت» اهل سیاست نیست. فقط قوانین فیزیک، زیست و شیمی را میداند و اگر این مردم مسیرشان را اصلاح نکنند، تمامشان را نابود میکند.
✏️تنها «گرا»ی ناجی مردم و مسئولین ما در شرایط کنونی و در آینده نزدیک «محیط زیستگرایی» است و اگر مردم و مسئولین در همکاری در مدیریت و حفظ منابع آبی اهتمام مشترکی نداشته باشند بحران آب به انتظار مرگ تمام آنها خواهد نشست.
✍ عباس دهقان-کارشناس مطالعات اقتصادی و اجتماعی
┏━━📡━━━━━━━━┓
🆔 @TransparencyForWater
┗━━━━━━━━📡━━┛