پادشاهی‌خواهان توئیتر

اقلیتِ مصمم- ضرورتِ تشکیلِ شورایِ سیاسی(شورای انقلاب).
بخشِ دوم و پایانی؛
اینکه مردم تصمیم گیرندهِ اصلی هستند و همواره خواهند بود، هیچ تردیدی نیست و نخواهد بود. اما رای به پروژهِ اصلاحات و رای به حسنِ روحانی هم تصمیمی از جانبِ اکثریتِ مردم بود!! بهتر است همواره درست تصمیم گرفت تا اشتباه هم نکرد.
هدفِ این نوشتار در واقع پرداختن به ضرورتِ تشکیلِ یک شورایِ سیاسی، آنهم کاملاً ایرانگرا و ناسیونالیست است.
بنابراین بعنوانِ یک *هیچکس* و آخرین سخن در مقطعِ کنونی، این نوشتار هم با این جمله شروع میشود که: بازی در زمینِ اصلاح طلبان و عقبهِ خارجی شان ممنوع!!! ( این به معنایِ دفاع از حاکمیت نیست). حوادثِ سالِ ۸۸ و یا نظیرِ آن، نباید تکرار شود و پتانسیلِ انفجاریِ جامعه نباید تخلیه گردد. در همین راستا به جمله ای از آن استادِ اقتصادِ اصلاح طلب در اصفهان، رجوع شود که گفته بود، *وضعیتِ امروزِ ایران به مانندِ فتحِ خرمشهر است. معنایِ این جمله و مقصود،کاملاً مشخص و آشکار است.
سید علی خامنه ای هرگز حاکمیت را به اصلاح طلبان و عقبهِ خارجیِ آنها در جایگاه اپوزیسیون، همان شورایِ فدرال خواهان(تجزیه طلبانِ نقابدار) و خائنینِ ۵۷ نخواهد داد.
نقش و جایگاهِ نظامیان در چنین وضعیتی برایِ کشور و ملت بسیار مهم و حیاتی است( منظور اقلیتِ فاسد نیست).
آیا فکر می کنید که نیروهایِ مسلحِ کشور، تابع و تحتِ فرمانِ چنین شورائی یا چنین اپوزیسیونی و یا هر جریانی از این دست، قرار خواهند گرفت؟؟ هرگز، هرگز، هرگز.
در چنین وضعیتِ آشفته ای نباید باعثِ پراکندگی و جدائیِ آنها به بهانه پیوستن به گروه یا جریانی شد. آنها باید به جایگاهِ اصلی خودشان، یعنی به دومین طبقه از طبقاتِ جامعه و البته بدونِ برخورداری از رانت و امتیازِ ویژه ای، باز گردند و فرماندهیِ مستقلِ خودشان را داشته باشند و در عینِ حال باید چشم انداز و آلترناتیو واقعی و ملی را ببینند.
آن نیروئی که قادر است ایران را به معنایِ واقعی پس بگیرد و در این راه، نظامیان را با خود همراه کند، فقط یک نیرویِ کاملاً ایرانگرا و ناسیونالیست است که اینها هم نیاز به یک چشم انداز و آلترناتیوِ واقعی دارند که میتواند در غالبِ یک شورایِ سیاسیِ هماهنگ کننده و یا یک شورایِ سیاسیِ نماینده، متبلور شود.
شورایِ ملی و نوع تشکیل و ساختارِ آن را فراموش کنید. کارساز نیست. شورایِ مدِ نظر، میبایست فقط از نیرو ها و جریانهایِ همسو و همگرا و هم باور، اعم از پادشاهی خواهان، ایرانگرایان، مشروطه خواهان، باستان گرایان و در کل، تشکیل دهندهِ یک جبههِ متحدِ ناسیونالیست، تشکیل گردد.
طریقهِ تشکیلِ آن هم میتواند روش و طریقهِ تشکیلِ دولتِ در تبعید باشد حتی با تعدادی اندک.
آن مشاورِ ارشدِ نظریه پرداز و آن سخنگویِ فرهیختهِ یک جنبش، میتوانند دو بالِ قدرتمند و صاحب نظرِ این شورا باشند که ریاستِ آنهم بهتر است بهعدهِ آن کهنه کارِ سیاست، ساکن در جزیرهِ همیشه بارانی سپرده شود تا بتوانند نسبت به انتخابِ دیگر اعضا، اقدام کنند.
یک دولتِ در تبعیدِ کاملاً ناسیونالیست در حالِ شکل گیریست و تشکیلِ یک شورایِ سیاسیِ کاملاً ناسیونالیست در موازاتِ آن و البته منشعب از یک سرچشمه، میتواند یک جبهه پرقدرت را بوجود آورد که در هماهنگی و همکاری با یکدیگر، پاسخگویِ بسیاریِ از نگرانیها، هم برایِ کشور و هم برایِ ملت اعم از نظامی و افرادِ عادی جامعه باشد و هم چشم اندازی مطمئن و قابلِ اتکا و هم اینکه نیروئی قدرتمند برایِ حرکت و جلوگیری از آنارشی، و هرج و مرج.
(هیچ دلالِ سیاسی و هیچ مواجب بگیرِ از هر بنیادی و یا هر مرکزِ دیگری نباید در این شورا وجود داشته باشد.)
در این شطرنجِ سیاسی، بهتر است که #شاه در *قلعه* بماند و به آن دست نزد تا قادر باشد حرکتهایِ مناسب را در زمانهایِ مناسب انجام دهد.
در خاتمه، قراردادِ با چین یک زنگِ خطرِ بزرگ است. اگرچه باید به تصویبِ مجلس برسد اما اگر چنین شد این حقِ مردم است در هر زمانی که صلاح میداند از حقِ مالکیتِ سرزمینی خود دفاع کند و از تصویبِ و اجرایِ آن جلوگیری بعمل آورد.
Arman parvania

https://t.me/TwitterMamnoe/51363

@TwitterMamnoe

پادشاهی‌خواهان توییتر

* اقلیتِ مصمم-ضرورتِ تشکیلِ شورایِ سیاسی( شورایِ انقلاب)*
بخشِ نخست؛
یک پرسشی که این روزها برایِ نگارنده پیش آمده، این است که، آن نیرویِ اهریمنیِ جهانی که موفق شد با یک انقلابِ جعلی و با کمکِ یک عده خائن، کشوری را متصرف شود، آیا قادر نیست که دوباره هم برایِ…

1.39K views08:00