پادشاهی‌خواهان توئیتر

معما و پاسخ معما:
روی نقشه ببینید بین ایران تا استرالیا چند تا کشور وجود دارند که اگر کسی «جانش» در ایران در خطر است، می‌تواند به آنها پناه ببرد. از هند و بنگلادش شروع کنیم تا برسیم به کامبوج،‌ ویتنام و اندونزی و فیلیپین. بعد ببینید چطور است که یک نفر علیرغم هشدارهای مکرر دولت
استرالیا مبنی بر اینکه به قاچاقچیان انسان در جزایر اندونزی پول ندهید و با قایق به استرالیا نیایید، تلاش میکند قاچاقی وارد استرالیا بشود؟ و بعد که طبق اعلام قبلی از استرالیا دیپورت می‌شود، آه و فغان راه بیاندازد که آی ملت ببینید که اینها فاشیست هستند!
بعد ببینید چطور است که

خیلی سریع ایشان تبدیل به سلبریتی می‌شود و عکسش جایزه فلان می‌گیرد و کتابش جایزه بهمان می‌گیرد و مقاله‌های جانسوزش در مورد سیاست «استعماری» دولت استرالیا و رفتارش با بومیان، به دانشگاهها راه پیدا می‌کنند؟
بعد چطور است که این وسط دولت چپ‌گرای نیوزلند یکهو

دایه مهربان‌تر از مادر می‌شود و به ایشان پناهندگی می‌دهد؟
و در آخر ببینید چطور است که کتاب این آقا از وزارت ارشاد مجوز دریافت میکند و با یارانه کاغذ چاپ میشود و سازمانها در حجم وسیع کتاب ایشان را خرید میکنند.
پاسخ به این معما خیلی سخت و عجیب نیست ولی به اندازه خودش طولانی است.

من به هیچ وجه به تئوری علاقمند نیستم. به باور من اینطور نیست که اینها همه برنامه‌ریزی شده‌اند یا اینکه ایشان از خودشان است و از این داستانها. بنابراین چند نکته را می‌گویم:
اول اینکه مالزی و اندونزی و فیلیپین و غیره حقوق سوشال به کسی نمی‌دهند یعنی اگر شما واقعا جانت در خطر باشد

میتوانی بالاخره در مثلا هند یا یکی از کشورهای جنوب شرق آسیا ساکن شوی ولی از پول تو جیبی خبری نیست. باید کار بکنی، کار واقعی.
نکته دوم اینکه ایدئولوژی چپ از آنجا که بر پایه رابطه ستمگر-ستمدیده بنا شده و کلا همه چیز، همه کس و همه روابط انسانی و اجتماعی را در این قالب می‌بیند

هر روز نیاز به «قربانی» جدید دارد تا دکترین خود را گسترش دهد.
برای فعالین چپ استرالیا و نیوزلند، یک چپ ِ خاورمیانه‌ای که تحت ظلم و ستم بوده و کووورد هم هست و از داخل جزیره شعر می‌گوید، حکم امامزاده‌ای را دارد که حالا حالاها می‌توان به آن دخیل بست. این است که در و تخته

به هم جور می‌شوند.
هم ایشان پناهندگی یک کشور جهان اول را میگیرد که در آنجا حقوق سوشال می‌دهند و تقبیح سیاستهای استعماری غرب «کار» محسوب می‌شود. هم اکتیویستهای چپ استرالیا و نیوزلند هر چند وقت یکبار این امامزاده را هوا میکنند و پای منبرش اشک ضد استعماری می‌ریزند و هم کتاب ایشان

در ایران به چاپ سوم می‌رسد و هم ایشان می‌تواند از نیوزلند به شاهزاده فحش بدهد و برای مردم داخل ایران ملیت‌های جدید کشف کند و هرجا میرود خودش را به جای «ایرانی» کووورد معرفی کند. همه راضی و خوشحال.

داون آندر

@TwitterMamnoe

1.58K viewsedited 14:42