🔴 تداوم «مرگ با ویروس کرونا" در ایران
و ضرورتِ اعتراض به بی‌توجهی حاکمیت در اجرای مسئولیت‌های خود!

درجهان رسما "از ماه‌ها قبل روند واکسیناسیون رایگان و سراسری کرونا شروع و صدها میلیون نفر واکسینه شده اند!
اما در ایران _ کارنامه یکسال و چندماهه‌ی دولت و نهادهای حکومتی در بحران کرونا و همه قرائن و شواهد و وعده‌های بی‌اعتبار تا کنونی‌شان، نشان از ادامه فاجعه، یعنی تدوام «سیاستِ مرگ» بر جان و زیست این مردم دارد!
رسما با تحریم واکسن‌های استاندارد مورد تائید سازمان جهانی بهداشت و حواله دادن مردم به «واکسن وطنی» برای شش ماه تا یکسال آینده، بدون"تعطیلی موثر شهرها همراه با تامین معیشت" و اخیرا رویکرد به بخش‌خصوصی برای خرید و فروش واکسن، عملا مردم را درمقابل هجوم این ویروس رها کرده و با توصیه‌های تکراری خطاب به مردم بی‌دفاع و بشدت آسیب‌پذیر سعی دارند آنها را مسئول شیوع کرونا معرفی کنند.

در شرایط امروز، با توجه به همه دست‌آوردهای بشر متمدن و امکانات و ظرفیت‌های کشور، غلبه بر همه‌گیری کرونا و دسترسی به زندگی سالم و شاد و مرفه امکانپذیر است. اما دولت تا کنون «راهکار ایمنی گله‌ای» و «حذف ضعیف‌ترها» به سیاستِ «کنترل و هدایت» کرونای مرگبار را دنبال کرده است و هنوز این شیوه‌ها را ادامه می‌دهد. سیاستی که به طور تصاعدی آمار مرگ و ابتلا به کرونا و تحمیل رنج‌های معیشتی و گسترش فقر را بالا برده و افسردگی و درماندگی بخش‌های وسیعی از جمعیت را به ارمغان آورده است.

این یک واقعه و بحران اجتناب‌ناپذیر نبود. اینکه چگونه آمد موضوع دیگری‌ست اما اینکه در مورد پیشگیری‌ها و جلوگیری از گسترش کرونا چه کوتاهی‌هایی شد، در نهایت قطعا به سیاست مربوط است. آنان نشان دادند در ایران «کرونا ویروس» هم ابزار سیاسی‌ست و از همان بدو ورود با سیاست گره خورده و آنرا بر بقاء و منافع خود گره زده‌اند!
ابتدا پایه‌ای‌ترین شرط بقای زندگی، نان و معیشت را به گرو گرفته و همه راه‌های دسترسی به معاش و حفظ جان و عرصه های زیستی میلیونها انسان را به تملک اختیار و منفعت خود درآورده‌اند. مردم را ناچار از کار بیشتر و پرخطر برای تامین معاش و بعلاوه‌ی آن برای تامین هزینه‌های کرونا رها کرده‌اند. هزینه‌های کمرشکنی که برای درمان این بیماری کشنده از سوی مردم پرداخت می‌شود گاه به هفتاد میلیون تومان سر می‌زند و کرونا تمام نیرو و توان کادر درمانی را در هر واحد درمانی و بیمارستانی به خود اختصاص داده است. بسیاری از مبتلایان ناچار در خانه تحت مداوا قرار می‌گیرند و از این بابت نیز تبعات و هزینه‌های بسیاری صرف می‌گردد. هزینه خانوارها تحت تاثیر کرونا به شدت افزایش یافته، قدرت خرید خانوارها را بیش از پیش کاهش داده و دچار تنگناهای سخت با تبعات غیر قابل پیش بینی کرده است.

این در حالی‌ست که همه ثروت و داشته‌های مردم را تصاحب و چون غنائم تقسیم کرده‌اند، منابع را مالک شده‌اند، مجالس و ارکان قدرت شان را با حاصل دسترنج این مردم ساخته‌اند و قوانین‌شان را نوشته‌اند و مدام طناب دار یادآوری می‌کنند و آنوقت با زبان دیپلماسی و زیر نورافکن‌ها برای بهداشت این مردم تابوت‌هایشان را چهار میخ می‌کنند و بوروکراسی بهداشت جهانی و مجامع پرطمطراق هم چرتکه می‌اندازند و سهم‌شان را از بازار و بربریت سرمایه می‌گیرند.
کرونا برنده‌ترین سلاح کشتاری بود که بر متن تعیین کننده‌ترین جدال این مردم نشست، آمد تا به کمک آن خیابان‌ها را جمع و «نویدها» را بر دار و سفره‌ها را کوچک و گرده «کار» را شلاق کش کنند! با توسل به این سیاست‌ها دارند بُحران‌هایشان را پاسخ می‌دهند.

اپیدمی کرونا، ابتدا مجالی برای ترمیم حکومت از ضربه آبان ۹۸ شد و در ادامه فرصتی برای ترمیم پیکره خود در مقابل موج‌های سهمگین‌تر آینده.
بی‌دفاعی اکثر مردم جهان در مقابل ویروس کرونا و تبعات ویرانگری که بر زندگی آنان دارد، بزرگترین نقض حقوق بشر در جهان امروز است. کارگر ایرانی و معلم عراقی و دانش‌آموزِ شین‌آبادی، دختران قالی‌باف افغان و زنان کولبر مریوانی، پرستار سوری و یمنی و سیستانی، سهم‌شان را قبلا از رنج مشترک کار پرداخته‌اند و این تقسیم نابرابر را قبول ندارند و دیگر نمی‌پذیرند. مجامع بین‌المللی و بهداشت جهانی مسئول هستند و نمی‌توانند با سکوت، خود را از مردمان به تنگنا افتاده کنار بکشند.

ادامه بیانیه را اینجا بخوانید.

https://plink.ir/f8lbR


لینک کانال
t.me/vahedsyndica

⚫ با تاسف و تاثر درگذشت پدر همکار و همراه عزیزمان آقای حسن سعیدی از اعضای فعال سندیکا را به ایشان و خانواده محترمشان تسلیت میگوییم و برای بازماندگان آنمرحوم آرزوی صبر وسلامتی داریم.

یادش گرامی

t.me/vahedsyndica

🔴 احضار عطا باباخانی از اعضای سندیکای کارگران شرکت واحد به شعبه یک دادسرای عمومی وانقلاب کرج.

با شدت گرفتن اعتراضات بازنشستگان در ماههای پایانی سال ۹۹ و همچنان در اولین ماه سال ۱۴۰۰ ، فشار بروی فعالین سندیکایی وبازنشستگان بیشتر شده است. بطوری که در اسفندماه سال گذشته آقایان عطا باباخانی و داوود رضوی و علی قربانیان و اسماعیل گرامی و چند تن دیگر از بازنشستگان به مراکز پلیس امنیت احضارشدند و تهدید شدند تا از حضور این فعالین در اعتراضات بازنشستگان جلوگیری بعمل آورند.

عطا بابا خانی تاکنون دوبار به پلیس امنیت و شعبه یک دادسرای کرج احضار شده و با ابلاغیه ای که از سوی شعبه یک دادسرای کرج بدستش رسیده باید در روز شنبه ۲۸فروردین دراین شعبه حضور پیدا کند .

درهمین خصوص اسماعیل گرامی از فعالین بازنشسته مدت ۱۴روز است که دربازداشت عوامل امنیتی در زندان تهران بزرگ بسر میبرد.

عطاباباخانی از اعضای سندیکای کارگران شرکت واحد میباشد که از سال ۸۴ با شکل گیری سندیکا بعنوان بازرس سندیکا درشرکت واحد اتوبوس رانی تهران وحومه فعالیت داشته و با وجود اینکه از رانندگان بازنشسته شرکت واحد میباشد همچنان در فعالیت های سندیکایی کوشاست.

سندیکای کارگران شرکت واحد هرگونه تهدید و بازداشت و اذیت وآزار فعالین سندیکایی وکارگری را محکوم میکند وخواستار آزادی تمامی فعالین صنفی وکارگری دربند میباشد.


t.me/vahedsyndica

🔴 ناکارآمدی مدیریت شرکت واحد نسبت به واکسیناسیون رانندگان خطوط بی آرتی، جان صدها راننده را به خطر انداخته است

با وجود همه گیرشدن ویروس کرونا در اکثر شهرهای کشور و سه رقمی شدن قربانیان این ویروس مهلک و با توجه به مرحله قرمز و سیاه این بیماری در تهران و تعدادی ازشهرهای کشور ، متاسفانه نه تنها روزانه شاهد جان باختن صدها تن از هموطنانمان هستیم بلکه بیشتر این قربانیان مربوط به شهر تهران می باشد .

مدیریت ناکارآمد شرکت واحد با توجه به اینکه ناوگان حمل ونقل عمومی (خطوط بی آرتی تهران) همچنان درامر جابجایی شهروندان انجام وظیفه میکنند. هیچگونه تمهیداتی و تدابیری برای پیشگیری از این بیماری کشنده از قبیل دستکش و مواد ضدعفونی کننده دراختیار رانندگان قرار نداده است.
حتی اقدام به کشیدن پلاستیکی که بطور کامل کابین راننده را از مسافرین جدا کند، نکرده است و به همان ماهی یکبار ماسک که به رانندگان می دهد، بسنده کرده است و مرتبا شعار واکسیناسیون کردن رانندگان را میدهد .
متاسفانه بطور مرتب شاهد جان باختن تعدادی از همکاران زحمتکش مان به دلیل بیماری کرونا هستیم و خانواده این عزیزان هم دچار این بیماری میشوند و با هزینه های سربه فلک کشیده هیچگونه حمایتی ازسوی شرکت واحد وشهرداری به آسیب دیدگان هم وجود ندارد.

سندیکای کارگران شرکت واحد اعلام میدارد با وعده وعید نمیتوان با بیماری مهلک و کشنده کرونا مقابله کرد هر همکار زحمت کشی که امروز جانش را بخاطر تامین معاش ازدست می دهد مقصر اصلی آن مدیریت شرکت واحد است.
لذا یکی از اولین کسانی که در شهر سیاه کرونایی تهران باید واکسیناسیون شوند رانندگان زحمت کش شرکت واحد هستند که در شرایط وضعیت سیاه کرونایی همچنان جانشان را در راه تهیه نان شان به خطر میاندازند.

t.me/vahedsyndica

🔴 به استقبال اول ماه مه روز جهانی کارگر برویم

پیام اول ماه می حدود صد سال پیش در ایران نیز منعکس شد و کارگران ایران سال‌ها این روز را جشن گرفته و این روز به سنت مبارزه برای خواست‌های برحق کارگران، معلمان، دانشجویان، روشنفکران، بازنشستگان، زنان و تمامی مزدبگیران زحمتکش، تبدیل گشته است.

نظام سرمایه‌داری در ایران بر مبنای ضرورت و تابعیت از مناسبات جهانی و تحت تأثیر بحران اقتصادی و عقب‌ماندگی مناسبات سرمایه‌داری داخلی، همواره به خشن‌ترین شیوه‌های سیاسی و اقتصادی در مقابل کارگران و زحمت‌کشان ایران و مطالبات انبوه و پایمال شدۀ آنان، توسل جسته است. این استثمار و خشونت نه تنها بر کارگران صنعت، معدن و کشاورزی بلکه بر سطح معیشت و شرایط اسفبار زندگی کارکنان رشته‌های مختلف خدمات و از جمله معلمان، پرستاران، بازنشستگان و ... نیز وارد گشته و صف بندی مشترک و مبارزه پیگیر در جهت کسب مطالبات را متمرکزتر ساخته است.

لینک کانال
t.me/vahedsyndica

🔴 بیانیه مشترک پانزده تشکل شامل: سندیکاها و دیگر تشکلات مستقل کارگری، کانون‌های صنفی معلمان، تشکلات مستقل بازنشستگان و تشکلات مدافع حقوق زنان به مناسبت اول ماه مه (یازده اردیبهشت)، روز جهانی کارگر


گرامی باد "اول ماه مه" (یازده اردیبهشت)، روز همبستگی بین‌المللی کارگران جهان!

امسال هم در حالی به استقبال "اول ماه مه" روز همبستگی بین‌المللی طبقه‌ی کارگر می‌رویم که بحران جهانی سلامت، زندگی کارگران را تحت‌الشعاع قرار داده است.
واگیری جهانی کرونا (کوید-۱۹) همراه با بحران اقتصادی، کارگران و مزدبگیران و کسبه خرد را در تنگنا قرار داده است. در ایران بر اثر بی‌قابلیتی و ناکارآمدی حاکمیت و دولت، این وضعیت وخیم‌تر از گذشته و هر جای دیگری شده است.

فقدان سیاست‌های کارآمد بهداشتی و عدم اعمال قرنطینه‌های لازم، همراه با تامین هزینه‌های زندگی مردم، از سوی دولت، بحران معیشتی فرودستان را دامن زده است. با وجود آن که کارگران و زحمت‌کشان به درستی خواست اجرای واکسیناسیون فوری، رایگان و عمومی را فریاد می‌زنند و بر آن اصرار می‌ورزند، فرادستان و قدرت‌مداران در تامین واکسن کوتاهی آگاهانه و عامدانه‌ای دارند و می‌کوشند با بحران آفرینی‌ها، منافع گروه‌های خاصی از بدنه حاکمیت را تامین کنند. اصرار بر ساخت واکسن داخلی و واگذاری تامین واکسن به بخش خصوصی در این راستاست.

این مسئله به نوبه خود، بخش‌های وسیعی از جمعیت، به ویژه اقشار متوسط جامعه را در فقر روز افزونی گرفتار کرده و تعداد هر دم فزاینده ای از آنان را حاشیه‌نشین کرده است. در این میان وضع زنانِ کارگر و زحمت‌کش، از همه اسفبارتر است. بنا بر آمارهای موجود، در ادامه‌ی موج افزایش بیکاری‌ها و ‌اخراج‌ها، به‌ بهانه پاندمی کرونا، ۷۰ درصد زنان کارگر اخراج و از کار بیکار شده‌‌اند. در بحث معیشت نیز، این بی‌ثباتی و روندِ فقیرسازی سیستماتیک مزدبگیران، با تبعیض حداکثری، بیش از همه، خود را در وضعیت معیشتی زنان نمایان کرده است که حق اشتغال پایین، قرار گرفتن در صفِ نخست اخراج و بیکارسازی و منزوی‌ شدن زنان کارگر، از تبعات آن بوده، که به نوبه خود، زخم بزرگ دیگری را بر پیکر طبقه‌ی کارگر ایران وارد کرده است. در این میان وضع زنان کارگر خانگی که ممر درآمد خود را از دست داده‌اند از همه بدتر می‌باشد. هم تبعیض جنسیتی و هم بیکاری و ورشکستگی، فشار مضاعفی را بر این بخش از نیروی کار ایران وارد کرده است.

با اینهمه کارگران ایران و متحدانش در
سال گذشته، مبارزه‌ی خستگی‌ناپذیر و پیگیری را در شرایطی که توازن قوا حاکم به نفع‌شان نبوده و فعالین کارگری و دیگر جنبش‌های اجتماعی زیر سرکوب چند لایه و نظام‌مندی قرار داشتند، به پیش برده‌اند. کارگران و حقوق‌بگیران در بخش‌های مختلف اقتصاد از صنعت بزرگ همچون پتروشیمی، هپکو، آذرآب، نیشکر هفت‌تپه، شرکت واحد اتوبوسرانی تهران، فولاد خوزستان و . . . تا معلمان، بازنشستگان، دانشجویان و زنان به اشکال‌ و طرق مختلف مبارزات خود را به پیش برده و مخالفت خود را با سیاست‌های خشن و نئولیبرالی دولت و حاکمیت نشان داده‌اند که در این میان می توان بطور ویژه از مبارزات خستگی‌ناپذیرِ کارگران هفت‌تپه یاد کرد که مسائل مهم و پایه‌ای چون خصوصی‌سازی، اختلاس‌های بزرگِ سهامداران و صاحبان اصلی هفت‌تپه را در سطح جامعه مطرح کرده و در مقابل، از نقش کارگر در تصمیم‌گیری‌ها و اداره شورائی سخن گفته‌اند. مبارزاتی که از جانب هم طبقه‌ای‌های آنان در اقصا نقاط جهان مورد حمایت قرار گرفته است. تا آن جا که بارها شاهد بیانیه‌ها و کمپین‌های حمایتی از جانب کارگران، سندیکاها و اتحادیه‌های بزرگ کارگری در نقاط دور و نزدیک جهان بوده‌ایم.

در برابر این همبستگی‌های ملی و بین‌المللی، گرایش‌های طرفدار سرمایه‌داری، انواع و اقسام طرح‌ها و آلترناتیوهای خروج از بحران را یکی بعد از دیگری پیشنهاد کرده و می‌کنند. هر روز ترفندی تازه ارائه می‌شود. اما کارگران ایران به تجربه دریافته‌اند که:

- راه چاره‌ی این مشکلات و رهائی از این وضعیت نمی‌تواند از جانب کسانی که خود در ایجاد آن‌ها نقش اصلی را تحت این یا آن نام ایفا کرده و می‌کنند مطرح شود. کارگران دیگر فریب دروغ‌ها و از جمله وعده و وعیدهای انتخاباتی را که هر چند سال یک‌بار تکرار می‌شود نمی‌خورند.

- راه چاره، همچنین از دل‌بستن به قدرت‌های بزرگ جهانی (از هر رنگ و قماشی که باشند) و سیاست‌بازی میان آن‌ها نیز به دست نمی‌آید. چنین دلبستگی‌هایی به قدرت‌هایی در جغرافیای سیاسی - چه جهانی و چه منطقه‌ای - در واقع گروگذاری و بخشیدن پیشاپیشِ دسترنج توده‌های زحمتکش و جاده صاف‌کنی برای سلطه‌گران جهت بهره‌برداری از منابع کشور و همین‌طور نفوذ تعیین کننده بیگانگان در تصمیم‌گیری‌های کلانِ اقتصادی، سیاسی و سوق‌الجیشی است.

ادامه بیانیه را در اینجا بخوانید

http://yun.ir/ztoiff


لینک کانال
t.me/vahedsyndica