🔴عباس واحدیان شاهرودی در پاسخ به یک سوال مهم که این روزها زیاد مطرح می‌شود:

برادرم نامزد انتخابات شوراهای شهری و روستایی شده،سر دو راهی گیر کردم اگر پشت برادرم را خالی کنم با خجالتش چکار کنم اگر درین انتصابات که واقعا انگشت در خون نوید افکاریها زدن است شرکت کنم با این خیانت به وطن و شرمساری ابدیش چه کنم؟
میخواهم بدانم انتخاب کار درست درین شرایط چیست؟

https://t.me/ghalamban1398

https://t.me/Women_Civil_Rights_Activists

🔴 تماس تهدید آمیز از پلیس امنیت اسلامشهر با بانو سیمین اسودی شاعر روشندل ایرانی، پروین اعتصامی دوران

🔵 سلام

من سکینه اسودی معروف به سیمین اسودی شاعر نابینا و مترجم و دانشجوی کارشناسی ارشد رشته ادبیات هستم.

دقایقی پیش چهارشنبه ۵ خرداد ۱۴۰۰ از پلیس امنیت شخصی که خودش را جودی معرفی می‌کرد با من تماس گرفت و مرا تهدید کرد و به پلیس امنیت احضار کرد. شماره‌اش را هم برایتان فرستادم.

‏ +989360802270 ‏

لطفا از طریق کانال‌تون اعلام کنید اگر یک‌بار دیگر از طرف پلیس امنیت یا سپاه یا وزارت اطلاعات مزاحم من بشوند، من یک چهار لیتری بنزین می‌گیرم می‌برم جلوی دادگستری اسلامشهر خودمو آتیش می‌زنم.

لطفا منو به مردم ایران معرفی کنید تا مردم منو بشناسند و به قصد و نیت من آگاه باشند.

🔸کانال محمد مهدوی‌فر
تخریب‌چی و غواص جنگ

@mahdavifar2021

https://t.me/Women_Civil_Rights_Activists

🔴 نیمی از ایران ماییم. ما زنان. ما زنان که هنگام انداختن رای به صندوق با مردان برابریم. شعور و دانش و قوه تمیز داریم و می‌دانیم چه‌ کسی برای اداره این مملکت بهتر است. ما که برای هر انتخابات یکی‌مان را عروس می‌کنند و زیر هزار تا لایه پارچه سفید می‌پوشانند و دست در دست حضرت داماد می‌کشانند پای یک صندوق تا نمایش هرباره را تکرار کنند که شرکت عروس‌خانم و آقا داماد در امر سیاسی انتخابات از حضور در مراسم ازدواج هم مهم‌تر است‌. عروسی که نه حق طلاق دارد نه حضانت و نه تحصیل و نه کار و نه مسکن و نه حتی مثل بچه آدم می‌تواند آن چند لایه لعنتی را بزند کنار و به دوربین بگوید چرا با آن دامن پف‌دار و بزک و دوزک آمده رای بدهد. ‌

نیمی از ما که تنها در انتخابات آدم کامل حساب می‌شویم و رای ما نصف رای نیست همان‌طور که دیه و ارثیه پدری‌مان نصف مردان است. ما زنان که تنها از ما انتظار دارند بچه بزاییم و کشور را پر از مردان جوان کنیم که از تیزی داس غیرتشان خون بچکد. ‌

نیمی از ایران ما زنانیم که حتی یک کرسی وزارت هم برایمان قحط است. که هرگز برای مسخره هم یکی از کاندیدهای احراز صلاحیت‌شده نیستیم. ما زنان که دستمان و پنج انگشتمان در حال شستن کفل‌های بچه باشد یا رانندگی یا تایپ‌کردن یا پخت‌و‌پز یا قبرکنی مردان را تحریک می‌کند. ما زنان که ناممان در هیچ فرم ثبت‌نام فرزندانمان نیست. که وقتی پدر بچه‌مان مرد، پدربزرگش صاحب اوست و نه ما. و آموزش و پرورش همین نظام نامه میزند که پرونده تحصیلی هر دانش آموز تنها به پدر و یا پدرِ پدر تحویل داده شود و نه مادر. ما که نباید دوچرخه سوار شویم نباید به استادیوم برویم نباید مسابقات ورزشی‌مان را حتی وقتی با حجاب بازی می‌کنیم، از تلویزیون پخش کنند. ما که چیزی نیستیم جز سیاهی لشکری برای تظاهرات و راهپیمایی و صفوف نماز جمعه و جماعت و این میان یک استثنا هست... ما، همان نیم‌‌عقل‌های ضعیفه که یک جاهل‌مآب هیچکاره متوهم مثل #داریوش_ارجمند برای رحم و بچه‌دان ما تعیین تکلیف می‌کند، می‌توانیم رای بدهیم و انتخاب کنیم بعد اینش را کی بیاید قوز بگذارد روی قوزمان و همان دو تپه سالم مانده را بریند. ‌‌

ما می‌ایستیم پای اجاق و در گرمای بی‌برقی، عرق‌ریزان پخت و پز را تاب می‌آوریم، شما گرم کارهای مهم و سیاسی شوید. ما زنان از طلا بودن پشیمان گشته‌ایم. بشکند انگشتمان اصلا. عین قلم پایمان که هر وقت خواستید خرد کردید...

#الهام_فلاح

https://t.me/Women_Civil_Rights_Activists

🔴 ابراهیم رئیسی

به خاطر پروستات خامنه‌ای ۴۰۰ میلیون نفر بهش پیامک دادن و بهش گفتن به خاطر پروستاتت ما غصه‌دار هستیم.

🔸به چه شماره‌ای پیامک دادند؟

به کجا؟ به کی؟ چگونه؟

@SepehrAzadi

🔴 هموطنان گرامی؛

همانطور که استحضار دارید؛
آقای محمد نوری زاد "به جرم دفاع از حقوق ملت"، به ۱۵ سال حبس! دو سال تبعید! و ۷۷ ضربه شلاق محکوم شده!، و ۲۲ ماه است که در پشت میله های زندان اسیرند، و حتی از تماس تلفنی با خانواده خود نیز محروم می باشند! و بناچار برای رسانیدن صدای خود و دیگر زندانیان سیاسی ایران به گوش جهانیان، بیش از ۷۰ روز است که دست به اعتصاب غذا و دارو و ایجاد زخم بر پیکر خود زده، و وضعیت بسیار خطرناک و نگران کننده ای دارند و باید تا دیر نشده، اقدام فوری جهت آزادی ایشان صورت گیرد.

بنابراین، درصدد برآمدیم با راه اندازی "روزنگار"ی بشرح زیر، شما ملت شریف و مقامات مربوطه را در جریان امر قرار دهیم، تا همگان بدانند که با روند جاری، ایشان تا کی می توانند دوام بیاورند و نظام ولایی با چه شیبی می خواهد ایشان را به سمت نابودی سوق دهد.

✍ روزنگار وضعیت آقای محمد نوری زاد در زندان
(۵ خرداد ۱۴۰۰)

۷۶ مین روز اعتصاب غذا
۸۰ مین روز اعتصاب دارو
۱۳۹ مین زخم (روزی ۵ زخم)
۲۲ کیلو کاهش وزن

https://t.me/Women_Civil_Rights_Activists

نه به انتصابات نظام فاسد تنها یک قدم ابتدایی‌ست؛ مسئله‌ی ما ریشه‌کن شدن این سرطان سیاسی‌ست.
اگر کسی در همین قدم ابتدایی همراه نشود، باید پاسخگو باشد.
#ایجاد_شرمساری
#نه_به_جمهوری_اسلامی

🔴 اسماعیل خویی، از شعرای برجسته معاصر و از بنیانگذاران کانون نویسندگان ایران، روز سه‌شنبه، چهارم خردادماه، در ۸۳ سالگی و در لندن درگذشت.


https://t.me/Women_Civil_Rights_Activists

🔴 به مناسبت سالگرد بیانیه ۱۴ و به یاد یاران جان

امروز گستره نفوذ #بیانیه_۱۴ نفر از درون زندانهای وکیل آباد و اوین تا قلب تک تک ایرانیان آزادیخواه امتداد یافته است.
چگونه دیکتاتوری ولایت فقیه می‌تواند چنین جریانی را با شکنجه و اسیر نمودن اعضا بیانیه و خانواده‌ آنان و یا با تمسک به روش‌های نخ نما و پوسیده ای مثل تهمت و افترا بستن به جان برکفانی که حاضرند در راه نجات میهن بمیرند نابود کند؟
#بیانیه_۱۴_نفر دیگر فقط متعلق به آن گروه‌های ١۴ نفری نیست بلکه مالک واقعیش نفر پانزدهم گشته!
ملتی که یک صدا به صحنه آمد و گفت:
#من_نفر_پانزدهم_هستم

https://t.me/Women_Civil_Rights_Activists

🔴 هموطنان گرامی؛

همانطور که استحضار دارید؛
آقای محمد نوری زاد "به جرم دفاع از حقوق ملت"، به ۱۵ سال حبس! دو سال تبعید! و ۷۷ ضربه شلاق محکوم شده!، و ۲۲ ماه است که در پشت میله های زندان اسیرند، و حتی از تماس تلفنی با خانواده خود نیز محروم می باشند! و بناچار برای رسانیدن صدای خود و دیگر زندانیان سیاسی ایران به گوش جهانیان، بیش از ۷۰ روز است که دست به اعتصاب غذا و دارو و ایجاد زخم بر پیکر خود زده، و وضعیت بسیار خطرناک و نگران کننده ای دارند و باید تا دیر نشده، اقدام فوری جهت آزادی ایشان صورت گیرد.

بنابراین، درصدد برآمدیم با راه اندازی "روزنگار"ی بشرح زیر، شما ملت شریف و مقامات مربوطه را در جریان امر قرار دهیم، تا همگان بدانند که با روند جاری، ایشان تا کی می توانند دوام بیاورند و نظام ولایی با چه شیبی می خواهد ایشان را به سمت نابودی سوق دهد.

✍ روزنگار وضعیت آقای محمد نوری زاد در زندان
(۶ خرداد ۱۴۰۰)

۷۷ مین روز اعتصاب غذا
۸۱ مین روز اعتصاب دارو
۱۴۴ مین زخم (روزی ۵ زخم)
۲۲ کیلو کاهش وزن

https://t.me/Women_Civil_Rights_Activists

⭕️#ایجاد_شرمساری!

کمپینی که به دعوت آزادیخواهان داخل کشور فعالیت خود را در دوران تبلیغات انتخابات جمهوری اسلامی آغاز كرده، از تمامی آزادیخواهان و فعالین در داخل کشور خواسته در یک اقدام عملگرایانه و موثر کسانی را که به هر نحوی در داغ کردن تنور انتصابات رژیم نقش دارند، از سلبریتی تا خبرنگار و از کاسب تا کارمند را مورد تحریم گسترده مردمی قرار دهند. با #ایجاد_شرمساری در راستای طرد و انزوای افرادی که عمدا یا سهوا در مقابل جنبش #نه_به_جمهوری_اسلامی و گذار از حکومت آخوندها ایستاده اند، تلاش کنیم. لطفا ویدیوهای خود را برای ما و ساير رسانه های آزادیخواه ارسال کنید.

‏🆔 @Javanmardi77

https://t.me/sepidehdamTv
به یاد اسماعیل خویی
.

برای همه چشم انتظارانِ خفته در خاک...
برای ایرانیان غربت نشین که هرگز هیچ خاکی برایشان خانه نشد...
برای همه دل‌هایِ تنگ، برای همه حسرت ها، برای اسماعیل خویی نازنین که در آرزوی برگشت به مام وطن چشم از دنیا فرو بست...
.
#تلویزیون_سپیده_دم
#ایران_آگاه_آزاد_آباد
#اسماعیل_خویی
#نه_به_جمهوری_اسلامی
#رای_بی_رای
.
ارتباط با ادمین👇
@sepidehdamTvAdmin

اینستاگرام تلویزیون سپیده دم
https://instagram.com/sepidehdam.tv?igshid=76ctogkv6imh

توییترتلویزیون سپیده دم
https://twitter.com/Sepidehdam_Tv?s=08

کانال یوتوب
https://youtube.com/channel/UCI7Jy5e7TEPLVYFs2gDrAEw

🔴 محمد مهدوی‌فر:

مصوب شده کسانی که شناسنامه آن‌ها مهر انتخابات ۱۴۰۰ داشته باشد، بلافاصله در حکومت بعدی، یارانه نقدی‌شان برای مدت پنج سال و بیمه آن‌ها برای مدت سه سال قطع شود. اطلاع‌رسانی کنید تا حقی از فقرا ضایع نشود.

https://t.me/Women_Civil_Rights_Activists

کانال رسمی بانوان کنشگر حقوق مدنی ایران برای گذار کامل از تمامیت حکومت اسلامی ایران
https://t.me/Women_Civil_Rights_Activists

‍ ‍ 🔴 سفر صلح و دوستی
💫قسمت دوم:

بعد از ظهر به سنندج رسیدیم،

شهر سنندج از نظر تپوگرافی از مجموعه‌ تپه‌هایی تشکیل شده که به صورت به هم پیوسته باعث این شده‌اند که بافت شهری متفاوتی را در سنندج ببینیم، شهری که تاریخ معاصرش پُر از خون است و حتی لشکرکشی...!

من پیشنهاد دادم که چون از راه رسیده‌ایم امروز را استراحت کنیم. اما "کاک محمد" با انرژی تمام نشدنی‌اش پیشنهادی داد، راستش را بخواهید من استقبال نکردم، اما چون عهد کرده بودم هرجا که ظلمی اتفاق افتاده برویم، در نهایت راهی منزل احمد مفتی‌زاده شدیم. "کاک محمد" از قبل احمد مفتی‌زاده را می‌‌شناختند و خودشان پیشنهاد دادند که به خانه ایشان که اکنون محفلی‌ست برای هوادارانش برویم، من نیز اجابت کردم. به خانه آقای مفتی‌زاده رفتیم، خانه‌ای ساده با اتاق‌های نسبتا بزرگ که دور تا دورش پُشتی گذاشته بودند و خانه‌ای با کتاب‌خانه‌ای بزرگ و عکسِ بزرگی از ایشان بر روی دیوار بود که بیشتر مرا یاد چریک‌های چپ اوایل انقلاب می‌انداخت، با عینکی بزرگ و صورتی اصلاح شده و سبیل، و درست در کنارش عکسی بعد از ده سال زندان ایشان که چهره‌ای تکیده و شکسته داشتند. یارانش انسان‌هایی آرام و مبادی آداب یافتم، برای دکتر شرحی از فعالیت‌ها و نظریه‌های دینی آقای مفتی‌زاده دادند و از نظریه‌های فکری آقای مفتی‌زاده گفتند و بسیار گفتند از ده سال زندانی که ایشان تحمل کرده و من در گوشه‌‌ای نشسته بودم و مدام خودخوری می‌کردم، چرا که احساس می‌کردم یاران "مکتب قرآن" تمام زوایا را بیان نمی‌کنند. تنها جمله‌ای گفتم: "البته آقای نوری‌زاد با احترام به مرحوم مفتی‌زاده و رنجی که به ایشان وارد شده، اما باید شما در مورد اشتباهات سیاسی ایشان مخصوصا در مورد مسئله کردستان در روزهای اوایل انقلاب و مخالفت آقای مفتی‌زاده با احزاب مبارزِ کُرد نیز بدانید.

همین یک جمله کافی بود که تمام اعضای "مکتب قرآن" که در جمع حاضر بودند، شروع به توضیحات و مبری کردن ایشان از هرگونه اشتباهی کنند. محفل جای جدل نبود، چرا که ما هدفمان یادآوری ظلم‌هایی بود که به مردم کردستان شده بود؛ از هر گروه و دسته‌ای. "کاک محمد" نیز با نگاهش به من فهماند که جدل نکنم بهتر است. سکوت کردم اما در ذهنم فکر می‌کردم که چقدر شبیه هم هستند انسان‌هایی که دنبال مقدس‌سازی هستند، بسیار شبیه اند تنها مقدساتشان کمی متفاوت است.

غروب از میزبانانِ مهربانمان خداحافظی کردیم، در پی یافتن مسافرخانه‌ای ارزان بودیم که به اصرار "کاک مختار زارعی" وکیل اخراجی اهل سنندج میهمان ایشان شدیم. آن روزها کاک مختار هنوز به زندان نرفته بودند، ولی سال‌ها بعد به دلیل نوشتن نامه‌ای خطاب به رهبر حکومت به زندان محکوم شدند و مدتی در زندان بودند.

"هژیر ژاله – اردیبشهت ۱۴۰۰"

@Women_Civil_Rights_Activists

‍ 🔴 نامه محمد شریفی‌مقدم از زندان تهران بزرگ درباره تحویل گرفتن ۱۱ هزار کتابی که مردم برایشان فرستاده‌اند.

کتاب‌هایتان رسید...

جز روزهای ابتدایی که به گفت و شنود تهدیدها گذشت و شرح آن باشد برای وقت دیگر، دو هفته‌ی اخیر را به تقریب همراه افسر نگهبان برای تحویل کتاب‌ها از بند خارج شدم تا در یکی از دفاتر حفاظت زندان بسته‌های پستی را تحویل بگیرم، یا در سر تیپ بسته‌هایی که به در زندان تحویل داده شده بود را دریافت کنم.

فرصتی مغتنم برای من و ده_دوازده زندانی دیگر بود برای دیدن تپه‌های اطراف زندان و دادن استراحتی به چشم‌ها با نگاه کردن به نقطه‌ای دور که در بند یافت نمی‌شود. فقط همین نبود وقتی یک نیسان مملو از کتاب را خالی می‌کردیم و همزمان باران تندی گرفت و سرعت‌مان را چند برابر کردیم تا کتاب‌ها خیس نشوند، کتاب‌های ما زندانیان که با چنگ و دندان و جر و بحث یک روزه زندان نیسان را به داخل راه داده بود، حالمان حسابی خوب شد.

وقتی چند گاری کتاب را در کریدور می‌کشیدیم، شعفمان در مشت‌هایمان بود و با لبخندی که به هم میزدیم خوشحالیمان را نشان میدادیم.

وقتی که یک به یک بسته‌های پستی را باز می‌کردیم و هر کس می‌گفت این از سمت شهر ما فرستاده شده و آن از شهر دیگری؛ ما بر خلاف معمول یک‌بار شنیده شده بودیم.

وقتی هر بند انتظار صد کتابش را می‌کشید تا کتابخانه‌ش را در بند تاسیس کند و چند نفری سراغ کتاب‌هایی را می‌گرفتند و می‌گفتیم؛ "ملت عشق و خیام هم آمده برایتان می‌فرستیم، یا جز از کل هست برایتان کنار می‌گذاریم." قوت قلب می‌گرفتیم.

وقتی پشت روزنامه‌ای که تنها یک نسخه‌ش در تیپ بود و در میان بندها رد و بدل میشد، درباره‌ی زندان نوشته شده بود. و همه می‌خواندند و برای یکدیگر تعریف می‌کردند که "اینجا را ببین از ما حرف زده‌اند" یعنی که هنوز هستیم.

وقتی که دختر هم‌بندیمان گفته بود می‌خواهم به این آدرس کتاب بفرستم و آدرس را خوانده بود و هم‌بندیمان گفته بود: "اینکه بند خودِ ماست بابا."؛

شما حال بسیاری را در میان این دیوارهای فراموش شده‌ خوب کردید. امیدواریم حالتان حسابی خوب باشد؛

شما چند جلد کتاب به زندانی فرستادید که کارکرد اصلی‌ش نابودی و حذف آدم‌هاست؛ زندانی که آب را از زندانیانش دریغ می‌کند تا مجبور شوند در ازای یک پاکت سیگار بهمن ۱۵ ساعت کار کنند و سوزن‌های برس را در پوسته‌ش فرو کنند و اسمش را کارآفرینی و اشتغال نشسته می‌گذارند و اینگونه به بهره‌کشی رسمیت می‌دهند.

به نقطه‌ای کتاب فرستادید که لااقل ۵ بند جوانان متولد دهه‌ی ۸۰ ساکن حاشیه دارند.
در مورد زندان نمی‌نویسم چون اولویتم رسیدن کتاب‌هاست، نه جا به جایی زودهنگامم.
تنها می‌نویسم کتاب‌هایتان رسید؛ هم شما که برایمان کتاب‌هارا پست کرده بودید و هم شما که به در زندان آمده بودید و با تحملِ کارشکنی‌ها کتاب‌ها را تحویل دادید‌، و هم شما انتشاراتی عزیز که وقتی به راننده‌تان که ساعت‌ها پشت در مانده بود چند آبمیوه و کیک دادیم آنها را نگرفت و گفت؛ "اینجا دست آدم‌ها بسته است، اینها را به زندانیان بی‌ملاقاتی بدهید. هزار کتاب را تخلیه کرد و رفت."
در ادبیات زندان "داداشی بیرونی" فارغ از جنسیت، نماد دوستی است که در بیرون از زندان است و هوای زندانی را دارد و من با ادبیات زندان می‌نویسم؛ داداشیمونید، بیرونی.
از جانب خودم و همه‌ی زندانیان زندان تهران بزرگ از شما ممنونیم؛ تا کنون یازده هزار جلد کتاب تحویل گرفته‌ایم و اکنون با بسته‌های صدتایی به بندها میفرستیم.

با آرزوی خوبی‌ها برایتان
محمد شریفی‌مقدم
خرداد ۱۴۰۰
زندان تهران بزرگ

https://t.me/Women_Civil_Rights_Activists