🔴 سخنان دختر #ابراهیم_رئیسی در برنامه گفتگوی ویژه خبری که پدرش را فردی «مهربان» توصیف کرده و گفته بود «عدالت» همیشه در جایگاهی که حاضر بوده وجود داشته، واکنش‌های بسیاری به دنبال داشته.

پررنگ‌ترین تصویر افکار عمومی از ابراهیم رئیسی، حضور او در هیات مرگ و اعدام فله‌ای هزاران زندانی سیاسی در دهه شصت است. رئیسی همچنین در برخورد با معترضان بازداشت شده اعتراضات #دیماه_۹۶ و #آبان_٩٨ نیز به همان شیوه قبلی حاضر شد و از سرکوب معترضان دفاع کرد. کاربران شبکه‌های اجتماعی در واکنش به این سخنان با انتشار تصاویری از گورستان #خاوران و همچنین اعدام‌های اخیر به نقل از دختر رئیسی نوشتند: «پدر خیلی مهربان هستند!»

https://t.me/Women_Civil_Rights_Activists

‍ 🔴 مولانا کوهی در آستانه انتخابات جمهوری اسلامی پس از گذشت ۱۹ ماه اسارت رژیم، با تامین وثیقه دو میلیارد تومانی به مرخصی یک ماهه آمد.

به گزارش گزارشگران بلوچ، امروز ۱۳ خرداد ۱۴۰۰، مسئولین جمهوری اسلامی در آستانه انتخابات ریاست جمهوری اسلامی پس از گذشت ۱۹ ماه ارسات رژیم، با تامین وثیقه دو میلیارد تومانی مرخصی یک ماهه دادند.

مولانا کوهی امام جمعه#پشامگ در آذر ماه سال ۹۸ پس از احضار به دادگاه ویژه روحانیت مشهد بازداشت و پس از یک سال بلاتکلیفی به تحمل ۶ سال و ۴ ماه زندان محکوم شد.

مولانا فضل الرحمن کوهی در یک دادگاه غیرعلنی محاکمه شده است. در این دادگاه به دفاعیات وکیلی که برای او تعیین شده هیچ توجهی نشده است و اتهامات ذکر شده در پرونده نیز اعلام نشده‌اند. همچنین ابلاغ حکم وی توسط نیروهای امنیتی صورت گرفته است.

پس از بازداشت این روحانی برجسته اهل سنت بلوچ، نماینده خامنه ای در بلوچستان بنام «مصطفی محامی» در جمع دانشجویان حاضر شده و گفته است: "نباید فردی تصور کند هر چه پشت تریبون بیان می‌کند کسی نمی‌تواند با او کاری داشته باشد."

بازداشت مولانا کوهی با موج گسترده‌ای از اعتراضات در شهرهای مختلف بلوچستان همراه بود.

بازداشت این روحانی اهل سنت به‌دنبال انتقاد از مشارکت ایران در جنگ‌های منطقه‌ای، سیاست‌های دولت در سال‌های گذشته، تشدید فقر و محرومیت بلوچستان و همچنین توزیع و پخش سلاح در بین عشایر بلوچ توسط سپاه پاسداران صورت گرفت.

این روحانی اهل سنت همچنین با حمایت از معترضان آبان ماه ۹۸، مطالبات آنان را به حق خواند و سرکوب خشونت‌بار معترضین توسط نیروهای امنیتی و انتظامی را محکوم کرده بود.

https://t.me/Women_Civil_Rights_Activists

✍‏عمار ملکی
در نظم نوین جهان دوقطبی، دو جنایتکار در سوریه و ایران با نمایش ‎#انتخابات در جایگاه ریاست قرار میگیرند؛چین جهان را گرفتار کرونا میکند، روسیه نظامهای شرور را رهبری میکند و غرب، به دنبال معامله با این قطب شرارت است!
شرارت، نظم پایداری نمیسازد و فرومیپاشد؛ گام اول، نه گفتن به آن است.

#نه_به_رای
#نه_به_جمهوری_اسلامی

https://t.me/Women_Civil_Rights_Activists

🔴 به گفته «روزبه کردونی» - رییس موسسه عالی پژوهش تامین اجتماعی - ۳۰ درصد از جمعیت ایران زیر خط فقر مطلق هستند.

فقر مطلق به آن درجه از فقر گفته می‌شود که افراد در تامین خوراک روزانه خود عاجز هستند.

به گفته این مقام سازمان بهزیستی از سال ۹۶ تا سال ۹۸ خط فقر مطلق ۱۵ درصد رشد داشته است.

#نه_به_رای
#نه_به_جمهوری_اسلامی
#فقر_مطلق

https://t.me/Women_Civil_Rights_Activists

🔴 زندانیانی که در زندان نیستند

چهره‌های بسیاری در سال‌های گذشته به اتهام فساد اقتصادی محکوم به زندان شدند، اما بسیاری از آنان به بهانه‌های مختلف یا زندانی نشدند یا در زندان نماندند. «محمود سیف» و «ابوالفضل میرعلی» از نزدیکان ابراهیم رئیسی و حسین فریدون، برادر رییس‌جمهور؛ تنها چند تن از چهره‌هایی بودند که به اتهام فساد اقتصادی به حبس محکوم و راهی زندان شدند. اما آیا در زندان ماندند؟ پاسخ این سوال منفی است.

https://t.me/Women_Civil_Rights_Activists

🔴 هموطنان گرامی؛

همانطور که استحضار دارید؛
آقای محمد نوری زاد "به جرم دفاع از حقوق ملت"، به ۱۵ سال حبس! دو سال تبعید! و ۷۷ ضربه شلاق محکوم شده!، و ۲۲ ماه است که در پشت میله های زندان اسیرند، و حتی از تماس تلفنی با خانواده خود نیز محروم می باشند! و بناچار برای رسانیدن صدای خود و دیگر زندانیان سیاسی ایران به گوش جهانیان، بیش از ۷۰ روز است که دست به اعتصاب غذا و دارو و ایجاد زخم بر پیکر خود زده، و وضعیت بسیار خطرناک و نگران کننده ای دارند و باید تا دیر نشده، اقدام فوری جهت آزادی ایشان صورت گیرد.

بنابراین، درصدد برآمدیم با راه اندازی "روزنگار"ی بشرح زیر، شما ملت شریف و مقامات مربوطه را در جریان امر قرار دهیم، تا همگان بدانند که با روند جاری، ایشان تا کی می توانند دوام بیاورند و نظام ولایی با چه شیبی می خواهد ایشان را به سمت نابودی سوق دهد.

✍ روزنگار وضعیت آقای محمد نوری زاد در زندان
( ۱۴ خرداد ۱۴۰۰)

۸۵ مین روز اعتصاب غذا
۸۹ مین روز اعتصاب دارو
۱۸۴ مین زخم (روزی ۵ زخم)
۲۲ کیلو کاهش وزن

https://t.me/Women_Civil_Rights_Activists

🔴انتخابات دیکتاتور
دموکراسی و انتخابات به سبک دیکتاتورها !

#رای_بی_رای
#نه_به_جمهوری_اسلامی
#تحریم_انتخابات

https://t.me/Women_Civil_Rights_Activists

✍ محمد مهدوی‌فر

سیرک انتخاباتِ رژیم از ساعت ۷ صبح جمعه ۲۸ خرداد شروع می‌شه و تا دو نیمه شب ادامه داره. احتمالا تا صبح شنبه تمدید بشه

هر فراخوانی در روز انتخابات چه صبح چه شب، نقشه سپاه و وزارت اطلاعات برای ازدحام مردم و مصادره به نفع انتخابات است.

اخیرا شنیدم چند نفر ناآگاه ساکن آمریکا یا اروپا به ابتکار خودشون یا به تحریک وزارت اطلاعات، تبلیغ می‌کنند که روز انتخابات ۷ شب به بعد مردم در خیابان‌ها تجمع کنند.

رژیم از خداشه غروبِ جمعه خیابان‌ها و معابر شلوغ بشه چون اعلام می‌کنن تا این ساعت هوا گرم بوده و از هفت شب به بعد که از حرارت هوا کاسته شده مردم برای رای دادن هجوم آورده‌اند!

در روز انتخابات در خانه می‌مانیم.

در روز انتخابات همه شهرها مانند شهر ارواح خالی و خلوت باشد. این کابوس رژیم است. به تحریکات افراد ناآگاه یا عاملان رژیم توجه نکنید.

بزرگواری می‌کنید اگر این پیام مرا به هموطنان منتقل کنید.

#رای_بی_رای

https://t.me/Women_Civil_Rights_Activists

🔴 جان محمد نوری زاد در خطر جدی می باشد!

✍ روزنگار وضعیت آقای محمد نوری زاد در زندان
( ۱۵ خرداد ۱۴۰۰)

۸۵ مین روز اعتصاب غذا
۸۹ مین روز اعتصاب دارو
۱۸۴ مین زخم (روزی ۵ زخم)
۲۲ کیلو کاهش وزن

https://t.me/Women_Civil_Rights_Activists

🔴 هموطنان گرامی؛

همانطور که استحضار دارید؛
آقای محمد نوری زاد "به جرم دفاع از حقوق ملت"، به ۱۵ سال حبس! دو سال تبعید! و ۷۷ ضربه شلاق محکوم شده!، و ۲۲ ماه است که در پشت میله های زندان اسیرند، و حتی از تماس تلفنی با خانواده خود نیز محروم می باشند! و بناچار برای رسانیدن صدای خود و دیگر زندانیان سیاسی ایران به گوش جهانیان، بیش از ۷۰ روز است که دست به اعتصاب غذا و دارو و ایجاد زخم بر پیکر خود زده، و وضعیت بسیار خطرناک و نگران کننده ای دارند و باید تا دیر نشده، اقدام فوری جهت آزادی ایشان صورت گیرد.

بنابراین، درصدد برآمدیم با راه اندازی "روزنگار"ی بشرح زیر، شما ملت شریف و مقامات مربوطه را در جریان امر قرار دهیم، تا همگان بدانند که با روند جاری، ایشان تا کی می توانند دوام بیاورند و نظام ولایی با چه شیبی می خواهد ایشان را به سمت نابودی سوق دهد.

✍ روزنگار وضعیت آقای محمد نوری زاد در زندان
( ۱۵ خرداد ۱۴۰۰)

۸۶ مین روز اعتصاب غذا
۹۰ مین روز اعتصاب دارو
۱۸۹ مین زخم (روزی ۵ زخم)
۲۲ کیلو کاهش وزن

https://t.me/Women_Civil_Rights_Activists

🔴 نامه‌ای به همسرم که "هست"
به قلم محمد نوری‌زاد

« با من بمان »
نازنین، این روزها روزانه پنج زخم خونین بر خویش وارد می‌کنم؛ با ۵ زخم امروز شمارگان زخم‌های من به ۱۹۷ رسیده، ۸۸ روز از اعتصاب دارو و ۸۵ روز از اعتصاب غذایم می‌گذرد. هم‌بندیان من در بند شش زندان اوین ناگزیرند در دراز‌نای هر روز، مرا با چهره‌ای خونین تماشا کنند که عصا‌زنان، گاه به حیاط بند می‌روم و گاه روزانه چند بار به افسر نگهبانی برای نشان دادن زخمهایم. اعتصاب غذا و دارو و زخم‌های پنجگانه و هر روزه، بیماری قلبی ام را تشدید کرده است. این روزها دچار تپش شدید قلب می‌شوم و گاه نیمه بیهوش در جای خود دراز می‌کشم. ۲۳ کیلو وزنم کم شده و چشمانم تار می‌بینند. 
بگذریم، چندی پیش مردی را به بند ما آوردند که استاد دانشگاه بود و مرا می‌شناخت؛ بدبختانه علوم سیاسی تدریس می‌کرد. روزی مرا کشید و گفت: من در سه جا نفوذ دارم. در نظام وظیفه، در دانشگاه‌ها، در اداره مالیات. و به من گفت: اگر نمی‌خواهی پسرانت یا آشنایا‌نت به سربازی بروند، من سرضرب معاف‌شان می‌کنم. فرزندانت را در هر رشته‌ای به دانشگاه می‌برم و اگر مالیاتی داشته باشی بر آن خط می کشم. شوربختانه او  همه‌ این «می‌توانم» ها را به شره‌های خون پیشانی‌ام می‌گفت. همان شره‌های خون پیشانی را نشانش دادم و گفتم: برای مردم و دانشجویانی که شما استادشانید، شرمسارم. من اگر اعتراض می‌کنم، به جامعه‌ای چشم دارم که همین کارهای رایج و رانت‌های پر مفسده در آن نباشد.
او چه کرد؟ صورتش را تا چهار انگشتی صورت من جلو آورد و حق به جانب گفت: از من به تو نصیحت. در جامعه‌ای که همه در حال چاپیدنند، اگر نچاپی، چاپیده می‌شوی!
 همسر گلم، ای من فدای تو که هر بار اراده می‌کنم چیزی برایت بنویسم، به خود می‌گویم: برایش، از عاطفه بنویس، از دلتنگی بنویس، از «هست» بنویس. برایش بنویس که دربرابرش، سر فرود آورده‌ای از شرم. از کوچکی خودت بنویس و از بزرگی او.
 امشب که دست به قلم بردم، دیدم در چند خط نخست همین نوشته، نه از تو، که از خود نوشته‌ام. این را به خودخواهی من ربط نده. من این روزها، باور کن فاطمه جان به جایی رسیده‌ام که دیگر خودی نمی‌بینم.
 آب شده‌ای هستم که با رود آرزوهای سرکوب شده و فرو مرده مردم ایران رو به سوی دریایی در ناکجای فردا می‌روم. به جایی رسیده‌ام که تو را می‌بینم و نمی‌بینم. فرزندانمان را می‌بینم و نمی‌بینم. می‌بینم چون هستید. نمی‌بینم چون کشورمان می‌خواهد که برای رهایی‌اش از شر چرندگان ولایی، نه خود ببینم، نه همسر، نه فرزند. پس، برای تویی می‌نویسم که هستی و پا به پای من، و بسیار بیش از من درد کشیده‌ای و درد خواهی کشید. نمی‌خواهم این نوشته‌ام به سوی رنجنامه‌ای اشک‌آور راه کج کند. نیز نمی‌خواهم؛ سرراست به تو بگویم: با این همه تپش قلبی که من دارم نیک که می‌نگرم، می‌بینم در هفته قلبم تنها ۸ بار می‌زند. روزی یکبار. که دوشنبه از راه می‌رسد و من چهره مات و رنجور تو را ببینم. بیش از نه ماه است که تلفن مرا قطع کرده‌اند و تنها دوشنبه‌ها را برای من جا گذاشته‌اند. و من چه مست می‌شوم از روزهایی که یک به یک می‌آیند و می‌روند تا من یک روز، به دوشنبه تو، نزدیک‌تر شوم. راستش را بگویم؟ روزی را می‌بینم که همین دوشنبه‌ها را نیز از من گرفته‌اند. حتی اکسیژن را.
 چه باک؟
در این روزهای زندان به زنان و مردان آزاده کشورمان، به تاراج آرزوهایی می‌اندیشم که تا آمده‌اند سری در میان سرها برآورند، به پتک جماعتی چرنده و درنده و فریب‌گر، سر به گور برده‌اند. من در میان اینان، هیچم. همان «هستی» هستم که در راه «بود» این سرزمین ملا زده به نیستی گراییده.
 نازنینم، تا این «هست» مختصر هست، دوشنبه‌ها را با «هست» خود بیارای. خنده‌ات نمی‌گیرد اگر بگویم، دوشنبه‌های من رنگی شده؛ نه با تابلوهایی که من در یک هفته خط خطی و تقدیمت می‌کنم. نه، تو، با هست شیرین خودت، به دوشنبه‌های تاریکی که نیست رنگ می‌افشانی. پس، تا دوشنبه‌ها هست با من بمان. از پشت نرده‌ها و شیشه‌هایی که با همه ضخامت‌شان، در پیشگاه خاکساری من نسبت به تو، زبون و شکستنی‌اند.
یادت هست یکی از پرسش‌هایی که من و تو را می‌آزرد، این بود که: چرا نوری‌زاد را نمی‌کشند؟ بی‌آنکه پرسش‌کنندگان بدانند، فریادهای نوری‌زاد، فریادهای یک اعدامی پای چوبه‌دار است. خوب، اکنون که به خیر و خوشی، خیلی‌ها از شر فریادهای گزنده نوری‌زاد (که به آنان بیدارباش می‌گفت) رهیده‌اند و با خواب‌های شیرین خود سرخوشند. اکنون، پرسش دیگری در دهان همینان پهنا گرفته. که: اعتراض و فریادهای نوری‌زاد‌های تک و توک، مگر کک به تنبان ملایان و سرداران چرنده و درنده و ویرانگر می‌اندازد؟ یکبار، همین را خودت از من پرسیدی، که در پاسخ به این گونه پرسش‌ها چه بگویم؟

لینک قسمت دوم👎
https://t.me/Women_Civil_Rights_Activists

🔴 نامه‌ای به همسرم که "هست"
به قلم محمد نوری‌زاد

« با من بمان »

فاطمه جان، در پاسخ به این جماعتی که چشم به بهانه‌ای دارند تا از جا نجنبند و آرامش نیم‌بند خود بر نیا‌شو‌بند. بگو: غارت و ویرانی سرزمینمان، درست پیش چشم همه ایرانیان صورت می‌پذیرد؛خرد و شعور می‌گوید: برخیزید و گرگ‌های درنده را برانید.
به آنان بگو: اگر شما مایلید چشم بر غارت سرزمینتان ببندید و خرد و شعور خود را انکار کنید، نوری‌زادهای تک و توک نمی‌خواهند- آری نمی‌خواهند-  نامشان در فهرست بیشعوران و بی‌خردان این سرزمین کهن جا بگیرد. همین و بس.
 باز، باری بر دوش تو نهادم و از پرداختن به احساسی که در من پا می‌کوبد پرهیز کردم. یادت هست؟ دو بار از تهران به مشهد آمدی و وقت ملاقات گرفتی و من در زندان اطلاعات مشهد، نه که در حال اعتصاب بودم، به دیدار تو نیامدم؛ جگرم لخته لخته بود از مهر، اما «هست» ایران فردا از من می‌خواست که برعاطفه‌ام پا گذارم. در همان مشهد، روزی که پس از پایان اعتصاب تنها یک بار مرا از زندان اطلاعات به ملاقات تو آوردند، پیش چشم دریده اطلاعاتی‌ها، پیش پای تو به سجده افتادم و از تو پوزش خواستم. چرا فرشتگان به آدم سجده کنند و من به فرشته خویش، نه؟
جوان که بودم خانم « مری متیو» خواننده فرانسوی ترانه‌ای می‌خواند که خود می‌گریست، نام این ترانه شاید «‌نرو، با من بمان » بود. احساس این روزهای من این است که سرزمین ما ایران به یک یک ما می‌گوید «‌با من بمانید» مگر به چشم خود نمی‌بینید که مرا می‌برند و ناموسم به حراج گذارده‌اند؟ 
همسرم، با من بمان تا دست در دست هم برای ایران ویران و پریشان خویش کاری کنیم.
و از تو می خواهم وقتی در آئینه خویش را می‌نگری؛ به گونه‌های آن کسی که در آئینه به تو می‌نگرد؛ از جانب من، بوسه بزن.

محمد نوری‌زاد
بند شش زندان اوین
 ۱۶خرداد ۱۴۰۰

لینک قسمت اول 👎

https://t.me/Women_Civil_Rights_Activists

🔴 پریسا رفیعی از زندان اوین آزاد شد

پریسا رفیعی، فعال صنفی
دانشگاه تهران، سه‌شنبه ۱۸ خردادماه، با پایان دوران محکومیت از زندان اوین آزاد شد. خانم رفیعی در تاریخ ۱۷ تیرماه سال گذشته بازداشت و جهت تحمل دوران محکومیت خود به زندان اوین منتقل شده بود.

خانم رفیعی دوران محکومیت یکساله خود را بدون مرخصی و ملاقات حضوری سپری کرده است.

https://t.me/Women_Civil_Rights_Activists

🔴 برزان محمدی توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد

برزان محمدی زندانی سیاسی سابق روز دوشنبه ۱۷ خرداد توسط نیروهای امنیتی در منزل برادر خود بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد. آقای محمدی که پیش از این نیز در جریان اعتراضات سراسری مردادماه ۹۷ بازداشت و به حبس محکوم شده بود، اواسط تیرماه سال ۹۹ از زندان اوین آزاد شد.

بازداشت برزان محمدی در منزل برادر خود در روستای گوشخانی از توابع سروآباد در حالی صورت گرفته که چند روز اخیر را در بستر بیماری بوده است

https://t.me/Women_Civil_Rights_Activists

🔴ساسان نیک‌نفس، زندانی سیاسی، در زندان تهران بزرگ (فشافویه) به دلیل وخامت وضعیت جسمی و عدم رسیدگی مسئولان جان باخت.

https://t.me/Women_Civil_Rights_Activists