🔴 سازمان عفو بین الملل با انتشار بیانیه ای خطاب به محسنی اژه ای رئیس قوه قضاییه، خواستار آزادی ناهید تقوی و مهران رئوف شد

عفو بین الملل در این خصوص نوشت: "ناهید تقوی ۶۷ ساله آلمانی-ایرانی و مهران رئوف، ۶۴ ساله انگلیسی-ایرانی، هر دو زندانی عقیدتی، به دلیل استفاده مسالمت آمیز از حقوق خود در آزادی بیان و اجتماع، از جمله حمایت از حقوق کارگران و زنان در حال گذراندن احکام ناعادلانه در زندان اوین تهران هستند. "

این سازمان همچنین با اشاره به مشکلات پزشکی ناهید تقوی و نیاز او به جراحی فوری ستون فقرات نوشت: علیرغم اینکه پزشکان متخصص در سپتامبر ۲۰۲۱ گفتند که ناهید تقوی نیاز به جراحی فوری ستون فقرات خود دارد، از مراقبت‌های بهداشتی کافی محروم است.

ناهید تقوی و مهران رئوف مردادماه امسال توسط شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران هر یک به ۱۰ سال و ۸ ماه حبس تعزیری محکوم شد.

https://t.me/Women_Civil_Rights_Activists
.

.
✍آزادی‌خواه هستیم نه آزاده، مسعود نقره‌کار

https://news.gooya.com/2021/11/post-58181.php
.

🔵 بسیار مهم

محمد مهدوی‌فر
تخریب‌چی و غواص جنگ:

سلام دوستان

من به اتفاق تعدادی از جانبازان، برای نامه‌ی زیر که خطاب به رهبری نوشته شده، در حال جمع کردن امضا هستیم. امضاها باید واقعی و دقیق با ذکر نام شهر یا روستا باشد.

امضاکنندگان فقط فرزندان شهدا و پدران و مادران و خواهران و برادرانِ شهدای جنگِ هشت ساله و شهدای انقلاب هستند. با ذکرِ نام امضاکننده و نام شهیدِ عزیزشان و نسبت آن‌ها با شهید

و نیز جانبازان و رزمندگان و آزادگانِ عزیز جنگ هشت ساله

لطفا اسامی را به آی‌دی من در تلگرام

https://t.me/MMFABI

اطلاع دهید. این اسامی بعد از جمع‌آوری منتشر خواهد شد.


🔵 نامه هزار نفر از جانبازان و آزادگان و ایثارگران و خانواده‌های شهدای انقلاب و جنگ هشت ساله

خطاب به آیت‌الله خامنه‌ای

جناب آقای سید علی خامنه‌ای رهبر محترم جمهوری ‌اسلامی

بعد از سلام

اینجانبان امضاکنندگان زیر هزار نفر از جانبازان و آزادگان و ایثارگران و خانواده‌های درجه اولِ شهدای جنگ هشت ساله و انقلاب، از شما تقاضا می‌کنیم، موارد زیر را رعایت کنید:

۱) به حجاب و پوشش مردم کاری نداشته باشید. مردم خودشان آگاه‌اند و می‌دانند در کجا و در چه زمانی چه بپوشند و چه نپوشند.

هزاران مفتخور در ستادهای امر به معروف و نهی از منکر و در گشت ارشاد جمع کرده‌اید، بر سر مردم فریاد می‌زنید که ایهاالناس ما شهید داده‌ایم تا مردم حجاب را رعایت کنند.

این یک دروغ بزرگ است. شما شهید نداده‌اید، شما کجا شهید داده‌اید؟!

بلکه ما شهید داده‌ایم و ما هم می‌خواهیم که شما مردم را به خاطر لباس و پوشش‌‌، اذیت و آزار و تحقیر نکنید و آبروی ما را و آبروی کشورِ ما را به خاطر این مسائل نبرید.

ما شهید داده‌ایم که عدالت برقرار شود در حالی‌که شما از عدالت فرسنگ‌ها فاصله دارید.

۲) ما سیاست‌های غلطِ حضرتعالی را عامل فقر و فلاکت و گرانی و اعتیاد و بیکاری و بی‌پولی و طلاق و خودکشی و مهاجرت‌ها و فرار مغزها و عامل بی‌آبی و بی‌برقی و در یک کلام، عامل نابودی کشور می‌دانیم و حضرتعالی را مقصر اصلی کشتار آبان ۹۸ و کشتارهای قبلی و بعدی و مقصر اصلی قتل‌های زنجیره‌ای و مقصر اصلی در تمام نابسامانی‌های کشور می‌دانیم. لطفا تقصیر را به گردن دیگران نیاندازید و مسئولیت اعمال خود را بپذیرید.

۳) جنابعالی حدود ۳۳ سال رهبر بوده‌ای، قبل‌اش هم ۸ سال رئیس جمهور بوده‌ای و در آستانه‌ی نود سالگی هستی، هر وقت احساس کردی که باید از قدرت کنار بروی و قدرت و ثروتِ مملکت را به اهلش واگذار کنی با ما و با مردم رودربایستی نکن. رسماً اعلام کن.

۴) اگر فکر می‌کنی که فرزندت مجتبی را بعد از خودت رهبرِ ایران خواهی کرد، سخت در اشتباهی. ما خانواده‌های شهدا و ایثارگران اجازه نخواهیم داد، مردم هم اجازه نخواهند داد.

۵) درصدِ اندکی از مردم هستند که هنوز به جمهوری اسلامی دلبستگی دارند. این افراد کمتر از پنج درصد از جمعیت ایران را شامل می‌شوند. اجازه بدهید مردم خودشان حکومتِ خودشان را انتخاب کنند. به مردم زور نگویید. زورگویی عاقبتِ خوشی ندارد.

۶) در امور سایر کشورها دخالت نکنید. پول این مردم را در فلسطین و لبنان و عراق و یمن و سوریه و آفریقا خرج نکنید. پول این مردم را خرج خود مردم کنید.

۷) اگر تصمیم گرفتید از رهبری کنار بروید، کماکان در ایران تشریف داشته باشید، مردم با شما کار دارند.

۸) اعتراضات مردم را با گلوله پاسخ ندهید.

۹) زندانیان سیاسی را آزاد کنید. اگر از خدا نمی‌ترسید که نمی‌ترسید از آه مظلوم بترسید.

۱۰) جناب رهبر ؛ لطفا این فکر را از سرت بیرون کن که از روی امضاهای این نامه، خانواده‌های شهدا و ایثارگرانِ جنگ را پیدا کنید و از آن‌ها انتقام بگیرید. تا کی می‌خواهید به این روش ادامه بدهید؟

تردید نکنید که ما با شهدای خودمان پیمانِ مروت و جوانمردی بسته‌ایم که تا زنده‌ هستیم، در مقابل ظلم سکوت نکنیم و از حقوق مظلومان و بیچارگان و درماندگان دفاع کنیم.

والسلام

روز شنبه ۲۹آبان در اقدامی غیرمنتظره،عباس واحدیان با ۱اکیپ متشکل از چند مامور برای دیداری کوتاه با مادرش که در بستر بیماریست،به خانه آمد
کمی بعد مشخص شد نیروهای امنیتی در پس ظاهر انسان دوستانه این اقدام،قصد تخریب وجهه عباس واحدیان و خانواده اش را دارند
آنها با انتشار عکسهایی ازین دیدار که بطور مخفیانه گرفته شده،مطالبی در مورد ایشان منتشر کرده و مدعی شده‌اند بیماری مادر وی مربوط به سالها پیش است و عباس واحدیان در زمان آزادی نسبت به مادرش بی توجه بوده و به او سر نمیزده!که این مطالب کاملا کذب میباشد
شخصیت و مرام عباس واحدیان برای مردم شریف ایران شناخته شده است و این ترفندهای نخ نما شده نه تنها نمی‌تواند خدشه ای به شخصیت مبارز او وارد کند بلکه او را نزد مردم محبوبتر میکند
شایان ذکر است ماموران در بدو ورود به منزل تلفن همراه همگی اعضای خانه را ضبط و موقع خروج آنها را پس دادند.خودشان هم دوربین یا گوشی‌ای در دست نداشتند که با آن آشکارا عکس بگیرند،بنابراین عکسهای منتشر شده از این دیدار مخفیانه ثبت شده و نشر آنها خلاف قانون است و حق شکایت از منتشر کننده عکس بقوت خود باقی است
https://t.me/Women_Civil_Rights_Activists

گزارش آخرین وضعیت عباس واحدیان شاهرودی
.
امروز پنجشنبه ۴ آذر عباس واحدیان شاهرودی در یک تماس تلفنی با همسرش شهلا جهان‌بین از ادامه بازداشت خود در اداره اطلاعات مشهد خبر داد، او همچنان از درد دندان و لثه رنج می‌برد...
شهلا جهان‌بین همسر ایشان از نظر جسمی در شرایط بدی به سر می‌برد و به دلیل ابتلا به دیسک و سیاتیک درد بسیاری را محتمل می‌شود، ایشان در غیاب عباس واحدیان وظیفه نگهداری و مراقبت از مادر بیمار همسرش را بر عهده دارد و انجام این کار به تنهایی و بدون حضور عباس واحدیان بسیار سخت می‌باشد...
خانواده واحدیان شاهرودی درخواست آزادی بی قید و شرط همسر و پدر خود را از مراجع ذیربط دارند

https://t.me/Women_Civil_Rights_Activists

🔴 ‏شیر اگه بود از پا افتاده بود
درود به شرفت پدر

#اصفهانی_باغیرت

https://t.me/Women_Civil_Rights_Activists

عسل محمدی و هیراد پیربداغی دو فعال حقوق کارگری‌ هستند که روز ۱۵ آبان به دست مأموران امنیتی از منزل‌شان ربوده شده‌ و به بند امنیتی ۲۰۹ زندان اوین منتقل شده‌اند.
عسل محمدی و هیراد پیربداغی همراه با گروهی از زندانیان سیاسی سابق کارزاری به نام «نه به سلول انفرادی» آغاز کرده‌اند تا علیه شکنجه سفید و حبس انفرادی دادخواهی کنند. این کنشگران حبس در سلول‌های انفرادی امنیتی (محرومیت حسی و روانی در فضای بسته به منظور انهدام روانی زندانی) را «مصداق بارز شکنجه و نقض اعلامیه جهانی حقوق بشر و اصل ۳۸ قانون اساسی» می‌دانند.
عسل محمدی و هیراد پیربلاغی روزهای متوالی از طرف مأموران اطلاعات تهدید و برای بازجویی احضار شده بودند. آنها شجاعانه اعلام کردند که تسلیم ارعاب نخواهند شد و به شکایت خود علیه شکنجه‌گرانِ سلول‌های انفرادی ادامه خواهند داد. اتحادیه آزاد کارگران ایران پشتیبان این کنشگران و کارزار آنها علیه شکنجه سفید است.
ما امضاکنندگان این دادخواست خواهان آزادی فوری و بی‌قید و شرط عسل محمدی و هیراد پیربلاغی هستیم. تهدید، بازداشت، و شکنجه فعالان کارگری باید متوقف شود.

🔵 محمد مهدوی‌فر:

بزرگترین تظاهرات یک چشمی‌های تاریخ

ملت شریف ایران؛

جمعه ۱۲ آذر ، همایش بزرگ اتحاد و یکپارچگی ایرانیان را در شهر اصفهان رقم بزنید.

جمعه ۱۲ آذر در هر کجای کشور که هستید، خودتان را به اصفهان پل خواجو برسانید و در همدردی با کشاورزان و مردم اصفهان، بزرگترین تظاهرات یک‌ چشمی‌های تاریخ را برگزار کنید.

همگان دیدیم و دیدید که سپاه پاسداران با دستور رهبر فرزانه‌اش چادرهای کشاورزانی را که در اعتراض به مافیای آب و در اعتراض به فقر و بی‌آبی و بی‌نانی در بستر خشک زاینده‌رود تحصن کرده بودند، به آتش کشید و تجمع مسالمت‌آمیز مردم را با گلوله پاسخ داد.

جمعه گذشته نیروهای سپاه پاسداران و وزارت اطلاعات و نیروهای انتظامی به جای اینکه در برابر ظلم صف‌آرایی کنند و در کنار کشاورزان و خانواده‌های شهدا بایستند، به دستور رهبری در اقدامی شنیع، به روی پدران و مادران و برادران و خواهران خود آتش گشودند و حتی به کودکان و نوجوانان نیز رحم نکردند و در این مصاف ناجوانمردانه از نیروهای اجنبی لشگر فاطمیون وابسته به سپاه قدس نیز استفاده کردند.

در هفته‌ای که گذشت فیلم‌های زیادی از سنگدلی و قساوتِ نیروهای امنیتی وابسته به بیت خامنه‌ای و کور کردن چشم معترضان اصفهانی در تمام رسانه‌های جهان منتشر شد تا جایی که حتی صدای خودی‌های خودشان را نیز در آورد و این کار را یک ددمنشیِ آشکار نامیدند.

شایسته است ملت ایران از هر جای کشور در روز جمعه ۱۲ آذر خود را به اصفهان پل خواجو برسانند و در بزرگترین تظاهرات یک چشمی‌های تاریخ شرکت کنند.

در این تظاهرات، باند و چسب با خودتان همراه داشته باشید و به نشانه‌ی همراهی و دلجویی با کشاورزان و کودکانی که جمعه گذشته بر اثر اصابت گلوله‌های ساچمه‌ای بینایی خود را از دست دادند، روی یک چشم خود را بپوشانید و این تظاهرات را به آرامش برگزار کنید تا پیام مظلومیت و صلح‌جوییِ شما به تمام جهان مخابره شود.

از داخل اصفهان نیز خبر می‌رسد که مردان و زنان متدینِ این شهر اعلام کرده‌اند، نماز ظهر جمعه ۱۲ آذر را در بستر خشک زاینده‌رود در جوار پل‌خواجو می‌خوانند و در پایانِ نماز برای مرگ اهریمنِ پیر لجوج دعا می‌کنند و ذلت روز افزون او را از خدای بزرگ طلب می‌کنند.

صبح جمعه، پل خواجوی اصفهان منتظر قدوم مبارک شماست. مردم اصفهان مهمان‌نوازند و عشق خود را به ایران در جنگ هشت ساله با نثار جان خویش ثابت کردند. اصفهان را تنها نگذارید. اصفهانی که برای وجب به وجب خاک خوزستان و دیگر استان‌های مرزی در جنگ با دشمن بعثی شهید داده، اکنون چشم‌انتظار یاری شماست.

همراه شو عزیز
همراه شو عزیز
این درد مشترک
هرگز جدا جدا
درمان نمی‌شود
دشوار زندگی
هرگز برای ما
بی‌رزم مشترک
آسان نمی‌شود.

@mahdavifar2021

‍ 🔴 به نام خدای آزادی

چهارشنبه های ملاقات
«هفت خوان آزادی»
این بار علی را دیدیم نه در زندان تهران بزرگ، بل، در زندان اوین. علی روز ۲۶ آبان بعد از ۱۰ روز مرخصی به زندان تهران بزرگ بازگشت؛ با وجود ارائه برگه تست کرونا به قرنطینه منتقل شد! همان روز آقای نوری زاد به مرخصی آمد. پسر را ستاندند و پدر را دادند. چه داد و ستد منصفانه ای!!!!

چهارشنبه گذشته علی را پس از یک هفته، از قرنطینه زندان تهران بزرگ به قرنطینه زندان اوین منتقل کردند؛ اینجا آن برگه تست کرونا بکارش آمد؛ بعد از دو روز به بند ۸ زندان اوین منتقل شد. گویا علی برای آزادی، باید از هفت خوان رستم بگذرد.

امروز، روز ملاقات بود؛ روز تماشای عاطفه از پشت میله ها.
من، امروز، پدری را دیدم که پسرش را بعد از دو سال پشت میله هایی می دید که خودش بارها در دوشنبه های ملاقات، همانجا را تجربه کرده بود. علی با شوق آمد. با میله های در میان. او را از فراسوی شیشه ها و میله ها، در آغوش گرفتیم. شیشه ها از خجالت آب شدند؛ روحیه اش خوب بود؛ از خودش، از برنامه های پس از آزادیش گفت. نیم ساعتی گپ و گفت داشتیم؛ ملاقات به پایان رسید. علی برخاست که برود. در لحظه آخر، پدرش به او‌ گفت: چند دور بچرخ تا قامت استوار تو را ببینم؛ علی چرخی زد و دستی تکان داد و رفت.
او رفت و دل ما را با خود برد!

به گروگانگیری پایان دهید و علی بیگناه مرا را آزاد کنید.

زندانیان بیگناه را آزاد کنید.
زندانیان سیاسی را آزاد کنید.
علی نوری زاد را آزاد کنید.

فاطمه ملکی
۱۱ آذرماه ۱۴۰۰

https://t.me/Women_Civil_Rights_Activists

🔴 بیش از ۹۰ روز از دستگیری عباس واحدیان شاهرودی در زندان اداره اطلاعات در بلاتکلیفی می گذرد!

یک هفته از آخرین تماس عباس واحدیان شاهرودی با خانواده می گذرد و او در حالی وارد چهارمین ماه از بازداشت خود می شود که همچنان در بازداشتگاه اداره اطلاعات مشهد محبوس است...

همسر وی، شهلا جهان بین دچار بیماری هایی است که از عواقب دوران زندان و بازجویی او می باشد، فشار عصبی و نگرانی درد و بیماری او را تشدید می کند و انتظار برای برقراری تماس از طرف عباس واحدیان شاهرودی بشدت برای او آسیب زاست...
خانواده واحدیان در تلاشند وکیل پرونده از طرف اداره اطلاعات پذیرفته شود و هرچه زودتر تکلیف وی روشن همچنین وضعیت رسیدگی به پرونده پزشکی او مشخص شود، ولی تابحال پاسخی دریافت نکرده اند!

https://t.me/Women_Civil_Rights_Activists
.

📷عکس روز- ستار رضایی، شاعر و فعال کارگری ساکن نجف‌آباد اصفهان که دهم آذر با حمله ماموران امنیتی به منزل پدرش، بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شده، از جمله معترضان به مدیریت آب در استان اصفهان است.

https://t.me/Women_Civil_Rights_Activists

🔴سالروز قتل محمد مختاری در پی قتل‌‌های زنجیره‌ای

محمد مختاری؛ شاعر، نویسنده، مترجم و منتقد ایرانی. عضو هیئت علمی بنیاد شاهنامه و هیئت دبیران کانون نویسندگان ایران و یکی از قربانیان جمهوری اسلامی در پی قتل چهرهای سیاسی -فرهنگی بود که به‌قتل رسیدند.

مختاری روز پنج‌شنبه ۱۲ آذر ۱۳۷۷ پیش از غروب که برای خرید از خانه بیرون رفته بود، دیگر بازنگشت. تیمی از آدمکشان وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی؛ پس از ربایش وی، به‌قتلش رساندند و آفتاب زندگی‌اش را دراین روز پایین کشیدند!

https://t.me/Women_Civil_Rights_Activists

📺 ببینید: شهر اصفهان، بار دیگر در فضای شدید امنیتی؛ جو نظامی_ امنیتی، دیروز و در پی انتشار فراخوانی دیگر برای برگزاری نماز و تحصن در بستر زاینده رود در این شهر حکمفرما بود. پلیس، بسیاری از راه‌ها و از جمله مسیرهای منتهی به پل خواجو را بسته بود. در حالیکه مهمترین خواسته معترضان، بازگشت آب به زاینده رود بوده و هست، خطیب جمعه این شهر، با آشوبگر خواندن متحصنان، از نیروی انتظامی برای برخورد با آنان تشکر کرد! کمی پیشتر نیز، رئیس کمیسیون حقوقی مجلس، برخورد خشن با معترضان و حتی استفاده از سلاح گرم در مقابل آنها را، موجه خوانده بود! با این اوصاف آیا حکومت به این جمع بندی رسیده که در صورت کمترین عقب نشینی، ممکن است همه قافیه را ببازد؟ گزارشی از رویا ملکی...
رادیو فردا

https://t.me/Women_Civil_Rights_Activists

‍ 🔴بیانیه
سیزدهم آذر روز مبارزه با سانسور گرامی باد

کانون نویسندگان ایران در پاییز ۱۳۸۷، روز سیزده آذر را به یاد محمد مختاری و محمد جعفر پوینده، روز مبارزه با سانسور نامگذاری کرد. آمران و عاملان سرکوب و سانسور ده سال پیش از آن، دو نویسنده‌ی سانسورستیز را کشتند و امروز، رضا خندان (مهابادی)، نویسنده‌ای را که پیشنهاد نامگذاری این روز را داده بود، به زندان افکنده‌اند. در سایه‌ی حکومتِ سانسور، سهم نویسندگان مستقل و آزادیخواه همواره تهدید، تبعید، زندان و قتل بوده است. اما سانسور تنها به حرفه و زندگی نویسنده و هنرمند محدود نیست، بلکه بر فرهنگ جامعه و جوانب مختلف زندگی مردم تاثیر مستقیم دارد. فساد و جنایت سیستماتیک در حضور رسانه‌های آزاد به راحتی انجام نمی‌گیرد، به همین دلیل دزدان و جنایتکاران از جمله حامیان سانسور هستند، چرا که با وجود آزادی بیان، کمتر امکان دست درازی به جان و مال مردم را دارند.
سرکوبگران به روش‌های مختلف سانسور را تحکیم و از گردش آزاد اخبار و اطلاعات جلوگیری می‌کنند: برخورد شدید با کسانی که از اعتراض‌های مردمی عکس و فیلم می‌گیرند، ارسال امواج پارازیت و توقیف دستگاه‌های ماهواره‌ای در خانه‌ها، محدودسازی شدید دسترسی مردم به اینترنت، همین‌طور تلاش حکومت برای ربایش خبرنگاران ایرانی مقیم خارج و صدور حکم‌های زندان و اعدام برای آنها و خبرنگاران داخل کشور، از جمله سرکوب‌هایی است که همگی در راستای حفظ سانسور و تخریب آزادی بیان صورت گرفته است.
امروزه خواست حذف سانسور، از حوزه‌ی ادبیات و هنر فراتر رفته و به خواستی عمومی تبدیل شده است. چنان‌که دیده‌ایم در تظاهرات گوناگون، گاه شعارهای معترضان، صدا و سیمای حکومتی را به عنوان دستگاه دروغ‌سازی و اعتراف گیری نشانه گرفته است؛ یا در مورد شلیک موشک به هواپیمای مسافربری اوکراینی در دی ۹۸، اتفاقی که البته مردم را از بابت آن جنایت خشمگین کرد، اما پنهان کردن واقعیت و دروغ‌پراکنی مقاماتِ رسمی، موجب خشمی مضاعف شد. اعتراض وسیع به طرح مجلس اسلامی با عنوان «طرح صیانت از حقوق کاربران در فضای مجازی و ساماندهی پیام‌رسان‌های اجتماعی» از دیگر موارد مبارزه‌ی مردم با سانسور سیستماتیک است؛ مردمی که بیش از پیش به این نتیجه رسیده‌اند که سانسور، اثر مستقیم بر نان و جان آنها دارد.
اما هر قدر آگاهی عمومی از اهمیت آزادی بیان افزایش می‌یابد، سانسور هم اشکال پیچیده‌تری به خود می‌گیرد. در این اوضاعِ پیچیده، کارمندان مزد بگیرِ دستگاه سرکوب و نویسندگان و هنرمندانی که نقش همکاران بی‌جیره و مواجب دستگاه سانسور را بازی می‌کنند، هوا را خاکستری و آب را گل‌آلود می‌کنند و گاه از خود چهره‌ای دوگانه به نمایش می‌گذارند: نیم رخی مدافع آزادی بیان و نیم رخی مدافع بخشی از سانسور یا سانسوری حداقلی. آنان می‌کوشند تا حقیقت گم شود و در این فضا، کلماتی چون آزادی‌خواهی و آزادی‌کُشی، وابسته و مستقل، از معنا تهی شوند. در چنین شرایطی همراهی و همکاری نویسندگان و هنرمندان مستقل در راه دفاع از آزادی اندیشه و بیان و مبارزه با سانسور ضرورتی غیر قابل انکار است. کانون نویسندگان ایران بر اساس این ضرورت شکل گرفته و به حیات خود ادامه داده است. امروز نیز چون گذشته کانون نویسندگان ایران تاکید می‌کند که تا برچیده شدن کاملِ همه‌ی اشکال سانسور از پای نخواهد نشست، در این راه دست تمام نویسندگان، هنرمندان و روزنامه نگاران مستقل و آزادیخواه را در هر جای جهان که باشند به گرمی می‌فشارد و روز مبارزه با سانسور را گرامی می‌دارد.

کانون نویسندگان ایران
۱۲ آذر ۱۴۰۰

https://t.me/Women_Civil_Rights_Activists

🔵 اصفهان ، مصلی نماز جمعه

▫️جمعه ۱۹ آذر

به محض پایان خطبه دوم
همگی از جای خود بر می‌خیزیم و با شعار

دشمن ما همین جاست
دروغ میگن آمریکاست

از درب مصلی خارج می‌شویم.

ارسال هر نفر به ده نفر

@mahdavifar2021

‏آخرین باری که گفتن‌ ‎#نطنز چیزی نشده
این سوله بود که چیزش شده بود🙂

یکی از مقامات اسرائیلی گفته، هدف ما این است که جمهوری اسلامی ایران دیگر چیزی برای معامله برجام نداشته باشد و این مذاکرات بصورت اتوماتیک پایان یابند.

@SepehrAzadi

🔴 ستمگران ضدبشر، حکم زندان یک کارگر ۷۳ ساله را به اجرا گذاشتند

دو نفر از اعضای موسس کانون مدافعان حقوق کارگر برای تحمل دوران محکومیت حبس احضار شده‌اند.

اصغر فیروزی و علیرضا ثقفی، طی دو هفته اخیر در پی ابلاغ احضاریه‌هایی به محل کار آنها از سوی شعبه اجرای احکام، برای تحمل دوران حبس فراخوانده شده‌اند.

اصغر فیروزی۷۳ ساله که از قتل‌عام زندانیان سیاسی در سال ۶۷ جان سالم به در برده است، در سال ۹۷ توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد و کتابخانه مرجع در مشهد و موسسه فرهنگی پیام که خود وی راه‌اندازی کرده بود، پلمپ شد.

وی از سوی دادگاه برای اتهام انتسابی به تحمل سه ماه حبس تعزیری محکوم و این حکم در پی عدم حضور آقای فیروزی از سوی شعبه اجرای احکام به همکاران وی در محل موسسه پیام ابلاغ شده است.

علیرضا ثقفی فعال کارگری و عضو کانون نویسندگان ایران، برای اجرای یک سال حبس تعزیری به اتهام "تبلیغ علیه نظام" احضار شده است.

وی به همراه تعدادی از فعالان کارگری در تاریخ ۶ اردیبهشت ماه ۹۸ در پارک جهان‌نمای کرج به دلیل هماهنگی و تدارک برای برگزاری مراسم اول ماه مه مصادف با روز جهانی کارگر بازداشت شده بود.