‏واقعاً اینها در مورد خودشان چه فکری کرده‌اند؟ فکر کرده‌اند چه کسی هستند که همه باید به آنها تسلیت بگویند؟ آن هم به خاطر یک تصادف جاده‌ای که سالانه جان هزارانی را می‌گیرد.

‏دنیا بدون این دست ریحانه‌‌ها، قطعاً جای زیباتری است.
————-
ajibzade

‏⁧ #حکایت_کن⁩ از جان‌هایی که به صف می‌شدند....

———
ajibzade

آقای قبادی پاشا ماتو رو می شناسیم و شلدون رو نمی شناسیم ولی به شلدون بسیار بیشتر اعتماد داریم چون حرف و کلامش پشت اون هویت ناشناخته حرف دل ما مردم داخل ایرانه و همین کافیه. این بازی کاربرفیک و مجهول رو تموم کنید. فهمیدنش سخت نیست.

کیانا

‏هواپیمای مسافربری با ۱۷۶جان، اموال عمومی نبود؟!
‏⁧ #حسین_خیری⁩

جواد ماله

‏سمپات‌های اصلاحات لازم نیست اینقدر از اعدام بترسند. احمق را اعدام نمی‌کنند، گول می‌زنند.

—————
ajibzade

‏در مملکتی که هر جرقه‌ای ممکن است به انفجار جامعه‌اش بیانجامد و حکومتش گرفتار بحران‌های متفاوت است و خطر فروپاشی، بی‌تردید اعتصابی چنین گسترده هر روز و ساعتش ارزش خبر فوری‌ را دارد.

jahangir

‏داشتم بچه مو میبردم دکتر این اغتشاشگران شورش کرده بودن و راه رو بسته بودن بچه‌ام مرد 😭😭

Reza

در مورد این ماجرای تکراری هویت مستعار در توییتر آنقدر بحث شده است که گردآوردی آنها مثنوی هفتاد من کاغذ خواهد شد.
‏اما،
‏اصحاب رسانه باید این پرسش را از خودشان داشته باشند که چرا کاربران ترجیح می‌دهند نسبت به آنان، به کاربران ناشناس، اعتماد بیشتری کنند.
‏بله، جواب، نزد خودتان است.

____
ajibzade

‏اصلاح‌طلب جان! حالا شروع کن برای محسنی‌اژه‌ای مالیدن ببینم چکاره‌ای داداش :))

جواد ماله

‏جوان بود و فکر می‌کرد که از جمیع جهات عاقلانه جانب منفعت را انتخاب و سرمایه‌گذاری مطمئنی کرده است.
‏زمان، فرقان مصالح است. ریحانه اشتباه می‌کرد.
‏خودش پیشتر از بچه‌های آبان که برایشان پرونده‌سازی می‌کرد، قربانی شد.

_____
ajibzade

I called on German Chancellor Angela Merkel and Western countries not to legitimize the Islamic Republic.

Many Iranians want to know that why those who ordered massacre are being legitimized by European countries. and why our killers are welcomed on western media.

@DW_GMF

Masih Alinejad

‏که دامنگیر فرزند تو باد این خون که می‌ریزی
‏که دامنگیر فرزند تو باد این جان که می‌گیری

‏«علی اکبر یاغی‌تبار»

معمار

‏کسینجر هم به عبارتی همین گزاره را مطرح می‌کند: «از میان ایران و جمهوری اسلامی یکی باقی خواهد ماند.»

___
ajibzade

اغلب خبرنگاران خارج نشین به دلیل پیوندهای منفعتی و عاطفی با اصلاح طلبان و نیز به واسطه دوری از محیط اجتماعی ایران، قادر به همدلی با شهروندان درجه دوی ایرانی و درک مصائب عدیده آنها نیستند. آنان ترجیح می دهند در یک حباب باقی بمانند و صرفا با زیست جهان شهروندان درجه یک همسازی کنند.

Franam Shakibafar

‏امروز به ده نفر زنگ زدم همه‌شون گفتن که این‌ها مردم عادی نیستن

Acting President

هری وو، نویسندهٔ چینی-آمریکاییِ کتاب «بادهای تلخ»، که خود ۱۹ سال در کمپ‌های کار اجباری دولت چین کمونیستی اسیر بوده است، در مقاله‌ای به این اتفاق ناگوار اعتراض می‌کند که چرا بزرگترین کشتار تاریخ که در آن ۶۵ میلیون نفر کشته شده‌اند برای جهانیان ناشناخته است. او به یک «طبقه‌کُشیِ» (کشتن همهٔ افراد یک طبقهٔ اجتماعی) بزرگ در چین اشاره می‌کند که در آن به تنهایی بین ده تا پانزده میلیون نفر از مالکان چینی اعدام شده‌اند. این اعداد نجومی نشان می‌دهند که دیکتاتوری خونخوار مائوئیست‌ها در چین چه نکبت گسترده‌ای به آن ملت عرضه داشته که حتی پشت نقاب جهش اقتصادی بلند آنها در قرن بیست و یکم هم قابل پنهان کردن نیست. اول جولای، سالروز تأسیس حزب کمونیست چین است که اکنون هشتمین دههٔ استیلای آن بر چین آغاز شده است. حتی در هشتمین دهه نیز، سیاست سرکوب قاطع دولت چین ذره‌ای نرم نشده و در همین هنگامه نیز، میلیون‌ها نفر از دگراندیشان چینی، تحت فشار شکنجه، زندان، تبعید، ترک خانواده، اعزام به کمپ‌های شستشوی مغزی و... هستند. از این میان، مسلمانان اویغور، ساکنان سرزمین باستانی خُتَن (سین کیانگ)، از مشهورترین گروه‌های تحت ستم دولت چین هستند که از بسیاری از حقوق اولیه انسانی نیز محروم مانده‌اند. همین امروز اما، جواد ظریف، مسئول تبلیغات برون‌مرزی جمهوری اسلامی، در توییتی به زبان چینی، این «روز خجسته» را به مردم چین تبریک گفته است. او نمایندهٔ جمهوری اسلامی است. مسلماً کسی که چهل سال مشغول به دروغ‌پردازی و تبلیغ در دفاع و حمایت از جنایتکاران در کشور خودش بوده است، نمی‌تواند نسبتی با ظلم‌ستیزی و دادخواهی ستمدیدگان داشته باشد و لذا تا اینجا چنین تبریکی قابل درک است، اما کسی که خود را ملزم به آرمان دفاع از مردم مسلمان فلسطین می‌داند، چگونه ممکن است که به قاتل و شکنجه‌گر میلیون‌ها مسلمان دیگر، تبریک بگوید. این تناقض زمانی معنای تازه‌ای پیدا می‌کند که باور داشته باشیم، بزرگترین جامعهٔ تحت ستم در خود ایران را مسلمانان تشکیل می‌دهند. از کرد و بلوچ و... گرفته تا همهٔ دگراندیشانی که به هزاران بهانهٔ واهی تحت فشارهای حکومتی بوده یا هستند. روی دیگر این سکه پشتیبانی تمام‌قد از حکومت جنایتکار بشار اسد است که به بهانهٔ مبارزه با داعش و تکفیریون در سوریه، بیش از نیم میلیون نفر از مردم سوریه را با سلاح‌های ایرانی و روسی به کام مرگ کشاند. این بزرگترین کشتار مسلمانان در ده سال گذشته بوده است. با این فکت‌ها و ده‌ها نمونهٔ مشابه دیگر می‌توان دریافت که این نظام و سردمدارانش نه ذره‌ای دغدغهٔ مسلمانان را دارند و نه به فکر منافع ملی ایرانند. آرمان فلسطین یک بهانه است، یک سفره است. بهانه‌ای برای تخلیهٔ شهوت کشورگشاییِ عمامه‌سیاهانِ نوکیسه و سفره‌ای برای اطعام کاسه‌لیسان زر و زور که برای پیشبرد اهدافشان از هیچ جنایت و خیانتی، هراسی ندارند.

‎لینک مقالهٔ اشاره‌شده:

‎Wu, Harry (2012) "Classicide in Communist China," Comparative Civilizations Review: Vol. 67 : No. 67 , Article 11. Available at:

https://scholarsarchive.byu.edu/ccr/vol67/iss67/11/

___
ajibzade

ما در مقابل خشونت ایستاده‌ایم! ما در فردای هر آبانی عزیزانمان را به خاک می‌سپاریم. ما از پدری خوشبخت، همسری عاشق، می‌شویم حامداسماعیلیون! شمایی که در آبان نگران ترافیک خیابان‌ها بودید، در فردای شلیک به هواپیما برای تبرئه حکومت تلاش می‌کردید، چه شده که به یکباره نگران خشونت شدید؟!

بامداد اعتماد