فاصلهٔ میان این دو اظهارِ نظر علی مطهری یازده روز است. برآیند این دو این است که تجسس دربارهٔ پوشش همگان بجز همپیالههای ما آزاد است. اگر جمهوری اسلامی نبود، این کهنهاندیشها باید در پستوهایشان این چرندیات را میبافتند، فأمّا تو با رأیت به این آقازادهٔ رانتی حتی به او اعتبار هم بخشیدی!
_____
@ajibzad
_____
@ajibzad
در جادهٔ توسکستان، مسیری چند صدمتری بر فراز فلات هست که تابلوی سرعت مجاز ۲۰ کیلومتر دارد. هیچ خودرویی حتی پلیس در آن مسیر با سرعت کمتر از ۱۰۰ کیلومتر حرکت نمیکند.
در توتالیتریسم، قانون طوری تعریف میشود که افراد بالقوه مجرم باشند ولی تا زمانی که لازم نباشد مورد پیگرد قرار نگیرند.
_______
@ajibzad
در توتالیتریسم، قانون طوری تعریف میشود که افراد بالقوه مجرم باشند ولی تا زمانی که لازم نباشد مورد پیگرد قرار نگیرند.
_______
@ajibzad
آرزو کردم در این ده سال، قصاب ۶۷ و مادر حجاب اجباری، برای یک بار هم که شده در جانب مردم بایستند. اما حتی در روزگار کهولت و ناتوانی هم نه یک بار شرارت جمهوری اسلامی را تقبیح کردند و نه در حمایت از مردم معترض بیپناه و بیحامی، سخنی بر زبان راندند. نامشان با ننگ قرین خواهد ماند.
_
@ajibzad
_
@ajibzad
از بزرگترین خدمات جمهوری اسلامی در راستای ریشهکن کردن اسلام، تحدید همهٔ اصول و فروع آن دین در حجاب موی سر زنان است. یعنی خود سیستم با بازتعریف مفهوم «مسلمان» در قالب «محجّبه»، بسیاری از مسلمین را از آن دین بیرون ریخته و چه بهتر از این در جهت ساختن یک آیندهٔ لیبرال برای ایران؟
______
@ajibzad
______
@ajibzad
یکشنبه، ۲۰ تیر ۷۸ بازی استقلال و پرسپولیس بود. کلکل آبی و قرمز بین دانشجویان ادامه داشت تا خبر توقیف روزنامه سلام منتشر شد.
روزنامهٔ سلام در پی انتشار نامهای محرمانه از سعید امامی که فاش میکرد قانون اصلاح مطبوعات که بعدا تصویب شد، پیشنهاد او بوده است توقیف شد. آخرین روزی که دکههای روزنامه فروشی شاهد حضور روزنامهای با سرنویس «سلام قولا من رب الرحیم» بر پیشخوان بودند، پنجشنبه ۱۷ تیر ۷۸ بود.
به دعوت «فرخ شفیعی» دانشجویان تجمعی را شکل دادند تا به توقیف روزنامه سلام اعتراض کنند. برای اعتراض خیابانی با مصطفی تاجزاده هماهنگی شده بود.
تجمع با شعار «نیروی انتظامی، تشکر تشکر» به پایان رسید، اما قبل از ختام، با حملهٔ لباسشخصیها به خشونت گرایید.انصار حزبالله به کوی حمله کرد.
از پنجشنبهشب تا جمعه صبح، اعوان و همراهان میراحمدی و دهنمکی با شعارهای یاحسین و یا زهرا، کوی دانشگاه تهران را ویران کردند.
همانشب مسعود دهنمکی با زنجیر به جان عزت ابراهیمنژاد افتاد و محمد صفری فرزند امامجمعهٔ وقت اسلامشهر با شلیک تیری، عزت را کشت.
شلیک مستقیم گاز اشکآور باعث از حدقه درآمدن چشم محسن جمالی از برندگان المپیاد شد. تلویزیون فیلمی از حمله به موسوی لاری وزیر کشور پخش کرد.
پیش از آن کوی دانشگاه به محل اعتراضات تبدیل شد. شعارها کمکم تند شدند و تا رهبر را هم در بر میگرفتند. دیوارنویسی هم شروع شده بود.
عدهای قصد حرکت به سمت بیت رهبری را داشتند که با هوشیاری علی افشاری این اتفاق نیفتاد. دستهٔ اللهکرم هم،حیدرحیدر گویان به سمت کوی میآمدند.
خامنهای سخنرانی کرد. ملتمسانه و با بغض: «...حتی اگر عکس مرا پاره کردند...» آتشبهاختیار ها مجوز لازم را گرفتند، سرکوب شدت میگرفت.
فرشتهٔ علیزاده که بعدا عکس بیهوشش منتشر شد در ۲۳ تیر دستگیر شد و هرگز به خانه باز نگشت. مادرش چند روز پس از دستگیریاش سکته کرد و درگذشت.
تامی حامیفر، دخترک دانشآموزی که در جریان درگیریها کشته شد و چندان هم شناخته نشد. در تبریز هم دانشجویان سرکوب شدند و کسی از آنها دم نزد.
شب ۲۳ تیر، شهرام زینالی (سعید) در منزلش دستگیر شد و او نیز هرگز بازنگشت. پیگیریهای بیستسالهٔ خانواده زینالی بینتیجه بوده است.
اکبر محمدی که دستگیر شده بود سال ۸۵ در زندان کشته شد. در زندان، حبسیهای نگاشت با نام «اندیشه و تازیانه» که توسط برادرش انتشار یافت.
احمد باطبی دیگر دستگیرشده کوی دانشگاه سرانجام موفق به ترک ایران شد. بهروز جاوید تهرانی، عباس دلدار و مهرداد لهراسبی و چندده نفر دیگر که هرگز شناخته نشدند در حادثه کوی دانشگاه دستگیر شدند.
حادثه کوی دانشگاه تهران سرانجام با احکام سنگین دانشجویان و تبرئه عاملان سرکوب خاتمه یافت. تنها اروجعلی ببرزاده به جرم سرقت ریشتراش محکوم شد. ببرزاده امروز رئیس یک کلانتری در تهران است.
آن طرف ماجرا جالبتر است:
مسعود دهنمکی کارگردان سینما،
باقر قالیباف شهردار تهران،
حسن روحانی رئیسجمهور ایران شدند.
______
@ajibzad
روزنامهٔ سلام در پی انتشار نامهای محرمانه از سعید امامی که فاش میکرد قانون اصلاح مطبوعات که بعدا تصویب شد، پیشنهاد او بوده است توقیف شد. آخرین روزی که دکههای روزنامه فروشی شاهد حضور روزنامهای با سرنویس «سلام قولا من رب الرحیم» بر پیشخوان بودند، پنجشنبه ۱۷ تیر ۷۸ بود.
به دعوت «فرخ شفیعی» دانشجویان تجمعی را شکل دادند تا به توقیف روزنامه سلام اعتراض کنند. برای اعتراض خیابانی با مصطفی تاجزاده هماهنگی شده بود.
تجمع با شعار «نیروی انتظامی، تشکر تشکر» به پایان رسید، اما قبل از ختام، با حملهٔ لباسشخصیها به خشونت گرایید.انصار حزبالله به کوی حمله کرد.
از پنجشنبهشب تا جمعه صبح، اعوان و همراهان میراحمدی و دهنمکی با شعارهای یاحسین و یا زهرا، کوی دانشگاه تهران را ویران کردند.
همانشب مسعود دهنمکی با زنجیر به جان عزت ابراهیمنژاد افتاد و محمد صفری فرزند امامجمعهٔ وقت اسلامشهر با شلیک تیری، عزت را کشت.
شلیک مستقیم گاز اشکآور باعث از حدقه درآمدن چشم محسن جمالی از برندگان المپیاد شد. تلویزیون فیلمی از حمله به موسوی لاری وزیر کشور پخش کرد.
پیش از آن کوی دانشگاه به محل اعتراضات تبدیل شد. شعارها کمکم تند شدند و تا رهبر را هم در بر میگرفتند. دیوارنویسی هم شروع شده بود.
عدهای قصد حرکت به سمت بیت رهبری را داشتند که با هوشیاری علی افشاری این اتفاق نیفتاد. دستهٔ اللهکرم هم،حیدرحیدر گویان به سمت کوی میآمدند.
خامنهای سخنرانی کرد. ملتمسانه و با بغض: «...حتی اگر عکس مرا پاره کردند...» آتشبهاختیار ها مجوز لازم را گرفتند، سرکوب شدت میگرفت.
فرشتهٔ علیزاده که بعدا عکس بیهوشش منتشر شد در ۲۳ تیر دستگیر شد و هرگز به خانه باز نگشت. مادرش چند روز پس از دستگیریاش سکته کرد و درگذشت.
تامی حامیفر، دخترک دانشآموزی که در جریان درگیریها کشته شد و چندان هم شناخته نشد. در تبریز هم دانشجویان سرکوب شدند و کسی از آنها دم نزد.
شب ۲۳ تیر، شهرام زینالی (سعید) در منزلش دستگیر شد و او نیز هرگز بازنگشت. پیگیریهای بیستسالهٔ خانواده زینالی بینتیجه بوده است.
اکبر محمدی که دستگیر شده بود سال ۸۵ در زندان کشته شد. در زندان، حبسیهای نگاشت با نام «اندیشه و تازیانه» که توسط برادرش انتشار یافت.
احمد باطبی دیگر دستگیرشده کوی دانشگاه سرانجام موفق به ترک ایران شد. بهروز جاوید تهرانی، عباس دلدار و مهرداد لهراسبی و چندده نفر دیگر که هرگز شناخته نشدند در حادثه کوی دانشگاه دستگیر شدند.
حادثه کوی دانشگاه تهران سرانجام با احکام سنگین دانشجویان و تبرئه عاملان سرکوب خاتمه یافت. تنها اروجعلی ببرزاده به جرم سرقت ریشتراش محکوم شد. ببرزاده امروز رئیس یک کلانتری در تهران است.
آن طرف ماجرا جالبتر است:
مسعود دهنمکی کارگردان سینما،
باقر قالیباف شهردار تهران،
حسن روحانی رئیسجمهور ایران شدند.
______
@ajibzad
پرسیدم گاندو یعنی چه؟ بیشتر کاربران اشاره کردند که نام گونهای تمساح در جنوب شرق ایران است. یادم است که سال ۱۳۷۸ نیکآهنگ کوثر به خاطر کشیدن کاریکاتور یک تمساح بدون اشاره به هیچکسی، مجبور به زندگی در تبعید شد.
اندکی عجیب است که این سریال گاندو تاکنون به آیتالله مصباح یزدی برنخورده است.
______
@ajibzad
اندکی عجیب است که این سریال گاندو تاکنون به آیتالله مصباح یزدی برنخورده است.
______
@ajibzad
نمیتوان معترض بیبیسی فارسی یا امثالش بود که یک خط فکری خاص ولو نامطلوب را دنبال میکنند. آنها حق دارند و آزادند که برای باورهای خودشان تبلیغ کنند. چیزی که باعث حرص خوردن بیشتر ماست این است که این رسانهها در فضای تبلیغاتی ایران بدون رقیبند و صداهای مخالف فاقد رسانهاند. این کاهلی و قصور آشکار اپوزیسیون برانداز است که در طول چهل سال نتوانسته است علیرغم در اختیار داشتن منابع کافی، کوچکترین نهادسازی مؤثری بکند. حتی در حد تربیت انگشتشمار نیروی سیاسی، حقوقی و رسانهای هم گامی برنداشته است. مسلّم است که سستی، راه ظفرمندی نیست. ما در حد انگشتان دو دست هم خبرنگار حرفهای غیر اصلاحطلب نداریم. دربارهٔ تعداد وکلای بینالمللی و مردان و زنان سیاستدان، اوضاع فاجعهبارتر است. البته در این چهل سال تا چشم کار میکند چاپلوس تولید شده است و معالاسف کماکان هم میشود. اشکال را نه در بیبیسی که در سمتی که ایستادهایم بجوییم.
___
@ajibzade
___
@ajibzade