وااسفا که خبر عادی و تکراری شده است: دیشب دو کولبر دیگر با شلیک گلولهٔ مرزبانان کشته شدند.

_____
@ajibzad

در جادهٔ توسکستان، مسیری چند صدمتری بر فراز فلات هست که تابلوی سرعت مجاز ۲۰ کیلومتر دارد. هیچ خودرویی حتی پلیس در آن مسیر با سرعت کمتر از ۱۰۰ کیلومتر حرکت نمی‌کند.

در توتالیتریسم، قانون طوری تعریف می‌شود که افراد بالقوه مجرم باشند ولی تا زمانی که لازم نباشد مورد پیگرد قرار نگیرند.

_______
@ajibzad

آرزو کردم در این ده سال، قصاب ۶۷ و مادر حجاب اجباری، برای یک بار هم که شده در جانب مردم بایستند. اما حتی در روزگار کهولت و ناتوانی هم نه یک بار شرارت جمهوری اسلامی را تقبیح کردند و نه در حمایت از مردم معترض بی‌پناه و بی‌حامی، سخنی بر زبان راندند. نامشان با ننگ قرین خواهد ماند.

_
@ajibzad

کار ما در قامت کاربران یک شبکهٔ اجتماعی باید این باشد که سیدعلی را هل بدهیم تا سرمستانه مشمول فصل هفت منشور شورای امنیت سازمان ملل متحد بشود.
بقیهٔ مراحل کار را خود دنیا پیش می‌برد.

______
@ajibzad

دیدی بر روی آنکه می‌خواست تنگهٔ هرمز را ببندد، تنگهٔ جبل‌الطارق را بستند؟

به قول حافظ:
مرید پیر مغانم ز من مرنج ای «شیخ»
چرا که وعده تو کردی و او به جا آورد

_____
@ajibzad

از بزرگترین خدمات جمهوری اسلامی در راستای ریشه‌کن کردن اسلام، تحدید همهٔ اصول و فروع آن دین در حجاب موی سر زنان است. یعنی خود سیستم با بازتعریف مفهوم «مسلمان» در قالب «محجّبه»، بسیاری از مسلمین را از آن دین بیرون ریخته و چه بهتر از این در جهت ساختن یک آیندهٔ لیبرال برای ایران؟

______
@ajibzad

از میان دوگانهٔ «اورانیوم» و «ملت ایران»، حداکثر یکی می‌تواند غنی شود!

____
@ajibzad

یکشنبه، ۲۰ تیر ۷۸ بازی استقلال و پرسپولیس بود. کل‌کل آبی و قرمز بین دانشجویان ادامه داشت تا خبر توقیف روزنامه سلام منتشر شد.

روزنامهٔ سلام در پی انتشار نامه‌ای محرمانه از سعید امامی که فاش می‌کرد قانون اصلاح مطبوعات که بعدا تصویب شد، پیشنهاد او بوده است توقیف شد. آخرین روزی که دکه‌های روزنامه فروشی شاهد حضور روزنامه‌ای با سرنویس «سلام قولا من رب الرحیم» بر پیشخوان بودند، پنجشنبه ۱۷ تیر ۷۸ بود.

به دعوت «فرخ شفیعی» دانشجویان تجمعی را شکل دادند تا به توقیف روزنامه سلام اعتراض کنند. برای اعتراض خیابانی با مصطفی تاجزاده هماهنگی شده بود.

تجمع با شعار «نیروی انتظامی، تشکر تشکر» به پایان رسید، اما قبل از ختام، با حملهٔ لباس‌شخصی‌ها به خشونت گرایید.انصار حزب‌الله به کوی حمله کرد.

از پنجشنبه‌شب تا جمعه صبح، اعوان و همراهان میراحمدی و ده‌نمکی با شعارهای یاحسین و یا زهرا، کوی دانشگاه تهران را ویران کردند.

همان‌شب مسعود ده‌نمکی با زنجیر به جان عزت ابراهیم‌نژاد افتاد و محمد صفری فرزند امام‌جمعهٔ وقت اسلامشهر با شلیک تیری، عزت را کشت.

شلیک مستقیم گاز اشک‌آور باعث از حدقه درآمدن چشم محسن جمالی از برندگان المپیاد شد. تلویزیون فیلمی از حمله به موسوی لاری وزیر کشور پخش کرد.

پیش از آن کوی دانشگاه به محل اعتراضات تبدیل شد. شعارها کم‌کم تند شدند و تا رهبر را هم در بر می‌گرفتند. دیوارنویسی هم شروع شده بود.

عده‌ای قصد حرکت به سمت بیت رهبری را داشتند که با هوشیاری علی افشاری این اتفاق نیفتاد. دستهٔ الله‌کرم هم،حیدرحیدر گویان به سمت کوی می‌آمدند.

خامنه‌ای سخنرانی کرد. ملتمسانه و با بغض: «...حتی اگر عکس مرا پاره کردند...» آتش‌به‌اختیار ها مجوز لازم را گرفتند، سرکوب شدت می‌گرفت.

فرشتهٔ علیزاده که بعدا عکس بیهوشش منتشر شد در ۲۳ تیر دستگیر شد و هرگز به خانه باز نگشت. مادرش چند روز پس از دستگیری‌اش سکته کرد و درگذشت.

تامی حامی‌فر، دخترک دانش‌آموزی که در جریان درگیری‌ها کشته شد و چندان هم شناخته نشد. در تبریز هم دانشجویان سرکوب شدند و کسی از آنها دم نزد.

شب ۲۳ تیر، شهرام زینالی (سعید) در منزلش دستگیر شد و او نیز هرگز بازنگشت. پیگیری‌های بیست‌سالهٔ خانواده زینالی بی‌نتیجه بوده است.

اکبر محمدی که دستگیر شده بود سال ۸۵ در زندان کشته شد. در زندان، حبسیه‌ای نگاشت با نام «اندیشه و تازیانه» که توسط برادرش انتشار یافت.

احمد باطبی دیگر دستگیرشده کوی دانشگاه سرانجام موفق به ترک ایران شد. بهروز جاوید تهرانی، عباس دلدار و مهرداد لهراسبی و چندده نفر دیگر که هرگز شناخته نشدند در حادثه کوی دانشگاه دستگیر شدند.

حادثه کوی دانشگاه تهران سرانجام با احکام سنگین دانشجویان و تبرئه عاملان سرکوب خاتمه یافت. تنها اروجعلی ببرزاده به جرم سرقت ریش‌تراش محکوم شد. ببرزاده امروز رئیس یک کلانتری در تهران است.
آن طرف ماجرا جالب‌تر است:
مسعود ده‌نمکی کارگردان سینما،
باقر قالیباف شهردار تهران،
حسن روحانی رئیس‌جمهور ایران شدند.

______
@ajibzad

هر مکتب یا پارادایمی که ترس را یک ضد ارزش عرضه کند، هدفی جز تخدیر پیروانش ندارد.
ترس، لازمهٔ حیات بشری و عامل بقاء آن است؛ چارچوبی برای الزام تعقل و احتیاط.
_____
@ajibzad

پرسیدم گاندو یعنی چه؟ بیشتر کاربران اشاره کردند که نام گونه‌ای تمساح در جنوب شرق ایران است. یادم است که سال ۱۳۷۸ نیک‌آهنگ کوثر به خاطر کشیدن کاریکاتور یک تمساح بدون اشاره به هیچ‌کسی، مجبور به زندگی در تبعید شد.
اندکی عجیب است که این سریال گاندو تاکنون به آیت‌الله مصباح یزدی برنخورده است.

______
@ajibzad

دیده‌ام که برخی به اشتباه می‌گویند جمهوری اسلامی نسخهٔ شیعهٔ داعش است. خیر، چنین نیست. این داعش است که نسخهٔ سلفی-سنی جمهوری اسلامی بود.

____
@ajibzad

هژده تیر در مخالفت با سردمداران جریانی شکل گرفت که در دههٔ نود با رأی بخشی از همان معترضان به عنوان ناجیان آزادی به سمت‌های انتخابی رسیدند!
___
@ajibzad

مگر می‌شود فراموشش کرد!؟

سعید زینالی بِرندِ جنایتِ قدرت‌طلبانِ دژم‌خوی است و پرچمِ خونینِ شقاوتِ حکومتی که مردمش را چون برگ زرد درختان می‌انگاشت.

___
@ajibzad

نمی‌توان معترض بی‌بی‌سی فارسی یا امثالش بود که یک خط فکری خاص ولو نامطلوب را دنبال می‌کنند. آنها حق دارند و آزادند که برای باورهای خودشان تبلیغ کنند. چیزی که باعث حرص خوردن بیشتر ماست این است که این رسانه‌ها در فضای تبلیغاتی ایران بدون رقیبند و صداهای مخالف فاقد رسانه‌اند. این کاهلی و قصور آشکار اپوزیسیون برانداز است که در طول چهل سال نتوانسته است علیرغم در اختیار داشتن منابع کافی، کوچکترین نهادسازی مؤثری بکند. حتی در حد تربیت انگشت‌شمار نیروی سیاسی، حقوقی و رسانه‌ای هم گامی برنداشته است. مسلّم است که سستی، راه ظفرمندی نیست. ما در حد انگشتان دو دست هم خبرنگار حرفه‌ای غیر اصلاح‌طلب نداریم. دربارهٔ تعداد وکلای بین‌المللی و مردان و زنان سیاست‌دان، اوضاع فاجعه‌بارتر است. البته در این چهل سال تا چشم کار می‌کند چاپلوس تولید شده است و مع‌الاسف کماکان هم می‌شود. اشکال را نه در بی‌بی‌سی که در سمتی که ایستاده‌ایم بجوییم.

___
@ajibzade

‏خبر كوتاه بود!

صحنه اى از بستن تنگه ى هرمز و درگيرى سپاه با ناوگان انگليسى

«فرتور»

پ.ن: ‏شبکه تلویزیونی سی.ان.ان به نقل از منابعی در وزارت دفاع ‎#آمریکا می‌گوید، تلاش پنج قایق تندرو سپاه برای راندن نفتکش بریتانیایی به سمت آب‌های ‎#ایران در ‎#خليج_فارس و توقیف آن با دخالت یک ناو بریتانیایی ناکام مانده است.
منبع: «رادیو فردا»
__
@ajibzad

‏هیتوشی ایگاراشی، مترجم ژاپنی رمان آیات شیطانی، ۲۱ تیر ۱۳۷۰ ترور شد.
کتاب آیات شیطانی و حاشیه‌های آن، مثالی عینی از تروریسم مقدس و جنایت ایدئولوژیک توسط حکومت مظلوم جمهوری اسلامی است.
نقطه‌ای در سپهر اخلاقیات که هر وجدان بیداری، آدمی را از حمایت این شرّ مطلق بازمی‌دارد. ‏

در سال ۱۳۷۰، علاوه بر مترجم ژاپنی، به مترجم ایتالیایی کتاب سؤ قصد شد ولی او زنده ماند. در سال ۱۳۷۲ ناشر نروژی به ضرب گلوله زخمی شد و در همان سال عزیز نسین، مترجم ترکی کتاب در هتلی مورد حمله قرار گرفت که توانست بگریزد اما در جریان آن حمله ۳۷ نفر در آتش سوختند. ‏در سال ۱۳۸۱، نشر نیما در آلمان که منتشرکنندهٔ نسخهٔ فارسی کتاب بود به آتش کشیده شد و داوود نعمتی، مدیر این انتشارات مورد تهدید قرار گرفت.

اینها بخشی از جنایت سازمان‌یافتهٔ تشیّع در ترویج تروریسم ایدئولوژیک دربارهٔ آن کتاب بوده است. خود سلمان رشدی بارها از سؤقصد زنده گریخته است. ‏

۲۹ بهمن ۶۷ و در پی فتوای خمینی بر ارتداد و لازم‌القتال بودن سلمان رشدی، بنیاد خیریهٔ پانزده خرداد به ریاست حسن صانعی (برادر یوسف صانعی) جایزهٔ ۱۷۰هزار دلاری برای ترورکنندهٔ سلمان رشدی تعیین کرد که بعداً تا سه‌میلیون و‌سیصد هزار دلار افزایش یافت.
‏عطاالله مهاجرانی، وزیر ارشاد دولت خاتمی و کارشناس کنونی بی‌بی‌سی فارسی، در کتابی با عنوان «نقد توطئهٔ آیات شیطانی» بر لزوم ترور سلمان رشدی تأکید می‌کند و آن را لازمهٔ پیشگیری از نقد اسلام در جهان می‌داند.

اما کتاب آیات شیطانی چیست؟
داستان دو هندی که از انفجار در یک هواپیما جان به در می‌برند و در پی اتفاقاتی در هیأت دیو و فرشته (جبرئیل) حلول می‌یابند و از آن پس تلاش می‌کنند که به صورت اول بازگردند.
در بخش کوتاهی از کتاب گریزی به داستان پیامبر اسلام می‌زند که تحت القائات شیطان است.

‏اگرچه حکم ارتداد و ترور سلمان رشدی به نظر تنها به بهانهٔ این داستان خیالی است، از دید من دلیل اصلی، کینهٔ خمینی از سلمان رشدی به دلیل خصومت شخصی است.
در کتاب، شخصیتی به نام «امام» وجود دارد که بر اساس شخصیت خمینی پرداخته شده است و کنایه به اوست که نقشی شیطانی دارد.

‏راستی یک سؤال که کمتر به آن پرداخته می‌شود این است که آیا خمینی که حکم ترور گروهی از انسان‌ها را صادر کرده است، کتاب «آیات شیطانی» را خوانده بود؟
با توجه به اینکه کتاب تا سالها پس از مرگ خمینی ترجمه نشده بود، چنین گزاره‌ای بعید است.
با این وصف، سامانهٔ فقهی شیعه را درک کنید.

______
@ajibzad

‏۲۱ تیر در تقویم جمهوری اسلامی با نام روز ‎حجاب و عفاف نامگذاری شده است. این روز، اشاره به واقعۀ مسجد گوهرشاد در سال ۱۳۱۴ دارد.

‏جنبش‌های فمینیستی در ایران با طاهره قره‌العین آغاز شده و با زندخت شیرازی، شهناز رشدیه، مستوره افشار و توبی آزموده شکل امروزی به خود گرفتند. ‏همزمان در ملل مسلمان نیز مطالبات برابری‌جویانه زنان با پیشگامی ثریا طرزی در افغانستان، هدی شعراوی در مصر و آتاتورک در ترکیه پررنگ تر شدند.‏ ترکیه بیشتر و پیشتر از بقیه ملل دچار دگردیسی شد.

در سال ۱۳۱۳ ، محمدعلی فروغی نخست وزیر ایران، دیدار رضاشاه با آتاتورک در ترکیه را فراهم نمود. ‏رضاشاه عمیقاً از تغییرات و طرح‌های مدرن‌سازی آتاتورک برای ترکیه مأثور شد و در بازگشت به ایران از آنها سرمشق گرفت که یکی از آنها کشف حجاب بود.

‏اجباری شدن کشف حجاب برای زنان و پوشیدن کلاه شاپو برای مردان با مقاومت‌هایی همراه بود اما سرانجام در همۀ ایران فراگیر شد. ‏در این میان اعتراضی در مشهد شکل گرفت و آخوندی به نام محمدتقی بهلول چند روز پیاپی در صحن مسجد گوهرشاد علیه رضاشاه سخنرانی‌ کرد وآنجا متحصن شد. ‏برخلاف آنچه پنداشته و بازگو می‌شود، اعتراض بهلول در آن غائله به اجباری شدن کلاه شاپو بوده است نه حجاب زنان.

جمعیت متحصنین کم کم بیشتر می‌شود. ‏فتح‌الله پاکروان، استاندار خراسان از محمدولی اسدی، تولیت امام رضا، می‌خواهد تا از تحصن جلوگیری کند. اما اسدی زیر بار نمی‌رود. ‏سرتیپ ایرج مطبوعی، فرمانده لشگر مشهد و سرتیپ البرز از تهران برای آرام کردن اوضاع راهی مشهد می‌شوند. البرز فرمانده عملیات می‌شود. ‏اسدی به دلیل سرپیچی از فرمان، به دادستانی ارتش تحویل و پس از محاکمه اعدام می‌شود.
نیروهای ارتش وارد صحن شده و درگیری آغاز می‌شود.

‏منابع وقت تعداد کشته‌ها را ۲۰ نفر و منابع جمهوری اسلامی آنها را تا ۳۰۰۰ نفر اعلام کرده‌اند. ‏ایرج مطبوعی از فرماندهان آن حمله در مهرماه ۱۳۵۸ و در سن ۸۴ سالگی برای آن واقعه محاکمه و با اتهام فساد فی‌الارض و محاربه با خدا اعدام شد.

واقعۀ مسجد گوهرشاد نقطه عطف قانون کشف حجاب است. ‏چهار دهه بعد از آن واقعه، قانون حجاب در ایران به کلی معکوس و داشتن حجاب برای زنان اجباری شد.
راستی، چهار دهۀ اجبار حجاب رو به اتمام نیست؟

________
@ajibzad