فوتبال، بازار مکارهٔ مهمی در جمهوری اسلامی است که نه فقط ابزاری برای پولشویی‌های بزرگ و کسب درآمدهای نجومی برای دست‌اندرکاران آن به شمار می‌رود که از نظر امنیتی بسیار حائز اهمیت است.

اتمام حجت فیفا دربارهٔ حضور زنان در ورزشگاه‌ها ماجرا را پیچیده می‌کند. به نظر می‌رسد این بار نه رایزنی‌های بین‌المللی به جایی رسیده و نه پرداخت رشوه‌های کلان، مدیران ارشد فیفا را به کوتاه آمدن در این باره راغب کرده است.
حالا جمهوری اسلامی از میان نرمش قهرمانانه برای ورود زنان به ورزشگاه‌ها و تعطیلی مافیای کثیف فوتبال، فقط حق انتخاب یکی را دارد.

به فرآیندی که جمهوری اسلامی احتمالا حاضر به تن دادن به حضور زنان در ورزشگاه‌ها می‌شود نگاه کنید. این فرآیند، حاصلِ کنش‌های مؤثری است که این موضوع را از تریبون‌های جهانی بازتاب داده‌اند، نه محصولِ رأی دادن به روبهان بنفش و سبزی که خودشان آغازگر جنبش سرکوب زنان بوده‌اند.

______
@ajibzad

این عکس بهترین تشریح برای بیان تفاوت «حقوق بشر اسلامی» با «حقوق بشر» است. از خودتان بپرسید که حقوق بشر اسلامی چقدر با حقوق بشر فاصله دارد.

پ.ن: همایش بزرگداشت روز جهانی حقوق بشر در تهران. از راست به چپ: ابراهیم رئیسی، قاضی هیأت مرگ در اعدام‌های ۶۷؛ جواد ظریف، پروفسور حقوق بشر و انکارکنندهٔ وجود زندانیان سیاسی در ایران؛ غلامحسین محسنی اژه‌ای، وزیر اطلاعات در حوادث سال ۸۸

_____
@ajibzad

یک سال پیش در چنین روزی خبر گم شدن ۹ میلیارد دلار از ارز دولتی اختصاص‌یافته برای تأمین کالاهای اساسی منتشر شد. در این یک سال، نه تنها سرنوشت آن نه میلیارد دلار مشخص نشد که یک میلیارد یورو ارز دولتی دیگر هم گم شد. بد نیست بدانید که درآمد کل کشور تاجیکستان در سال ۲۰۱۷ حدود ۷ میلیارد دلار بوده است.
با در نظر گرفتن این موارد به نظرتان مردم ایران در این یک سال چقدر فقیر شده‌اند؟
_______
@ajibzad

رانت و اختلاس و ورشکستگی و... میوه‌های درخت «اقتصاد مقاربتی»اند. نمیدانم در سراسر دنیا چند احمق هستند که علم را به «غربی» و غیر، تقسیم کنند اما در اقبال واژگون ما همین بس که یکی از این احمق‌ها فرمانروای کشور ماست. «اقتصاد غربی جوابگوی جامعهٔ اسلامی نیست» همان «اقتصاد مال خرست»، است!

_____
@ajibzad

"حکومت، قیّم ملت است."
«ژوزف دو مستر»

ما یک ملت ضعیفیم. دست‌هایمان خالی‌اند و خودمان مظلومانه زیر ستم یک قیّم نابکار گیر افتاده‌ایم. حکومتی که چهل سال به مردمش به چشم بزرگترین دشمنش نگاه کرده، حالا در چشم مردمش بزرگترین دشمن آنان است. ضعیف کردن این قیّم، تنها راه نجات است.

______
@ajibzad

دو نفر در زمینی شریک بودند و سهمشان مشخص بود. یکی از آنها دار دنیا را وداع گفت و سهمش بین چهار وارثش تقسیم شد. بعد از چند سال، آن وارثان دبّه کردند و از شریک پدر خواستند تا کل زمین را دوباره تقسیم کنند.
شریک پدر پیرمرد لجوج هشتادساله‌ای به نام سیدعلی‌آقا بود که چهل سال پیش به عقد صاحب اصلی زمین یعنی ایران خانم در آمده و همواره با فرزندان ایران خانم دشمنی می‌کرد. سیدعلی‌آقا که همواره خود را ذلیل و محتاج به وارث ارشد شریکِ ایران خانم می‌دانست پیشنهاد او را به رسم نوکری پذیرفت و سهم بچه‌های ایران خانم را به وارثان شریک ایران خانم بخشید.

این یک داستان واقعی است و با تأسف بسیار، تو یکی از فرزندان ایران خانم هستی. نگذاریم خزر را به متاع بقای خود بفروشند.

______
@ajibzad

صدا و سیمای جمهوری اسلامی به دلیل نقض حقوق بشر در لیست تحریم‌های آتی دولت آمریکا قرار گرفت.
به پاس همیاری و همکاری همهٔ کاربرانی که متحدانهٔ تحریم صدا و سیما را فریاد زدند و این مطالبه را به گوش جهانیان رساندند. ما همواره به این اتحاد نیازمندیم.
توضیحات بیشتر در آن باره را در مصاحبه‌ای با ایران وایر ارائه کرده بودم.

_____
@ajibzad

بچه‌شیعه‌ها خواستار اعدام نوشین جعفری هستند، بدون اینکه سند متقنی برای همبافتگی او با اکانت توییتری منسوب به او داشته باشند. بزرگترین مشکل تشیّعِ امروز، انحطاط اخلاقی است. با یک شایعه همهٔ بچه‌شیعه‌ها به میدان آمده‌اند تا سنگی، کلوخی، لگدی، فحشی و... به سمت بی‌گناهی پرتاب کنند. نوشین جعفری، خبرنگار اصلاح‌طلب به رغم اختلاف نظر و موضع من با وی، تنها یک قربانیِ نگون‌بخت پروپاگاندای بچه‌شیعه‌های بی‌اخلاق، بی‌رحم و دگم‌اندیش است. تکرار داستان فرخنده ملکزاده، دختری که در یک روز زمستانی تنها با ادعای امام جماعت یک مسجد در کابل دربارهٔ توهین به قرآن، توسط عده‌ای از همه جا بی‌خبر مورد ضرب و شتم قرار گرفت و سپس سوزانده شد.

این ماجرا خواهد گذشت، اما باید صبور بود و دید که دستگاه امنیتی جمهوری اسلامی این رسوایی جدید را چگونه جمع خواهد کرد، هرچند ننگ این بی‌اخلاقی بر چهرهٔ مذهبیون باقی خواهد ماند.

______
@ajibzad

یک نویسندهٔ دگراندیش می‌داند که قلم متهوّرش ممکن است به قیمت جانش تمام شود، اما برای آگاهی من و تو می‌نویسد.
نخواندن آثارش هدر دادن جان یک انسان است. قدر بدانیم.
____
@ajibzad

نامه‌های چهارده نفره‌ای که اخیراً منتشر شده‌اند یک آغاز ارزشمند برای تغییری بلندمدت هستند. این تغییر نه در رأس هرم قدرت که در اذهان مطالبه‌گرِ کنشگران مدنی و سیاسی در حال پیشآمد است و این انقلاب فکری لازمهٔ تبدیل یک مطالبه به جنبش است. اما این تغییر چیست؟

بزرگترین آفتی که جامعهٔ مدنی ایرانی را تا امروز آلوده کرده است، تنگ‌نظریست. برداشتی خودخواهانه از تغییر در قدرت غالبهٔ سیاسی به گونه‌ای که مطالبات صنفی، حزبی و ایدئولوژیکِ گروهی خاص را برآورده کند. فی‌المثل، کوشش معلمان، کارگران، رانندگان، بهاییان یا حتی جنبش بزرگی مانند زنان، مدت‌های مدید معطوف به برآورده‌سازی مطالبات گروه خودشان بوده است، بی‌آنکه این نگاه کلی‌نگر که حلّ مشکلات تمامی این گروه‌ها از خشکیدن سرچشمهٔ شر عبور می‌کند، توانایی رخ نمودن بیابد.
نامه‌های چهارده نفره که نخستین آن از سوی گروهی از کنشگران داخل ایران انتشار یافت و با نامه‌های چهارده فعال حقوق زنان داخل و سپس چهارده فعال حقوق زنانِ خارج کشور و چهارده آهنگساز ادامه یافتند، از این نگاه خودنگرانه عبور کرده‌اند و دقیقاً نوید رسیدن به این دید بلندنظرانه را می‌دهند که حلّ مشکلات «من» تنها از راهِ حلّ مشکلات «ما» عبور می‌کند.

این نگرش، نخستین لازمهٔ ترقیِ جامعهٔ مدنی منفعل به جامعهٔ مدنی پویا است.

_____
@ajibzad

بر اساس قوانین و آیین‌نامه‌های آشکار و مکتوم جمهوری اسلامی، یک شهروند ایرانیِ بهایی یا مجاهدِ خلق، حق داشتن قبر هم ندارد، اما یک تبعهٔ بیگانه مثل سید حسن نصراللّه از سهم فروش نفت همان شهروندان، سهم کلان می‌برد.
شما نام این پدیدهٔ ظالمانه را چه می‌گذارید؟


____
@ajibzad

کودک بودم؛
مادرم داستان قرارداد پاریس (جدا شدن هرات از ایران) و اشغال خرمشهر را برایم تعریف کرد و از بی‌کفایتی قاجارها برایم گفت. از درون گر گرفته بودم؛ پرسیدم چرا مردم کاری نکردند؟ مادرم گفت مردم آن دوره خیلی نمی‌فهمیدند.

فکرش را هم نمی‌کردم روزی بشوم یکی از همان «مردم»!

#خزر
______
@ajibzad

نهم فروردین ۱۳۵۴ روابط ایران و عراق که بر اثر اختلافات مرزی به مدت هفت سال تیره بود با چیرگی دیپلماتیک ایران دوباره عادی شد و همان روز هم قرارداد تحویل ۸ رآکتور هسته‌ای میان ایران و آمریکا امضا شد. عباسعلی خلعتبری وزیر خارجهٔ مدبر ایران، چهار سال بعد برای این اقدام‌ها اعدام گردید.

از شهریور ۵۹، ایران برای بدست آوردن مجدد دستاورد خلعتبری در تعیین خط مرزی (مشهور به قرارداد الجزایر)، به مدت ۸ سال با عراق جنگید. از بهار ۸۲، ایران برای بدست آوردن تکنولوژی هسته‌ای به مدت ۱۲سال سنگین‌ترین تحریم‌ها را به جان خرید و آخر هم آن را بدست نیاورد.
ظریف اما امیرکبیر است!

پ.ن: یکی از اتهامات عباسعلی خلعتبری در دادگاه سبعانهٔ خلخالی، امضای پیمان الجزایر بود. خلعتبری اعدام شد و یک سال بعد عراق به ایران حمله کرد. ایران هشت سال با عراق جنگید تا همان مفاد قرارداد الجزایر را بازیابی کند.
سرانجام در ۲۴ مرداد ۶۹، عراق دوباره پیمان الجزایر را برای تحدید مرز طرفین پذیرفت.

__
@ajibzad