«بعد اون حضرت آقا میاد میگه دیدید سر کارتون گذاشتن.....»

صحبت‌های ظریف در این سخنرانی تد دانشگاه امیرکبیر خیلی پیام‌ها را در خود دارد.
نخستینش این است که آن امیرکبیر و مصدق زمان، نه چنان که می‌گویند پختگی سیاسی دارد و نه آن سان که مدعی‌اند اهل عمقی‌نگری است.

دومین‌اش اینکه همانجور که پیش‌بینی می‌شد، کمر حکومت خانوادگی روحانیون زیر تحریم‌ها خم شده است و از آن زیر نالهٔ «باشد، باشد، مذاکره می‌کنیم» در داده‌اند. سناریو چنین خواهد بود که خامنه‌ای، همه‌کارهٔ مملکت مثلاً مخالف مذاکره است ولی ظریف و روحانی یواشکی سوار هواپیما می‌شوند و می‌روند مذاکره می‌کنند و صدها امتیاز کوچک و بزرگ می‌دهند تا چند صباحی بیشتر بتوانند بر خاک سوختهٔ ایران ویرانی به بار بیاورند. ظریف از هم‌اکنون به دنبال رهیدن از فضای پساترکمانچای جدیدش است.

سوم اینکه، احتمالا قرار است، بازنده بودن آتی‌شان را با توجیه بقای اندک حکومتشان کتمان کنند.

چهارم، بیان سادهٔ این موضوع است که نظام، در مجموع راهی به جز مذاکره ندارد و علیرغم بی‌میلی مجبور است مذاکره کند. پس اصلاح‌طلب و اصولگرا باز هم در یک تیم خواهند بود، تیم جمهوری اسلامی!

__
@ajibzad

مدت‌ها در توییتر نوشتم که حضور لشگر بچه‌شیعه‌ها و ارزشی‌ها، فرصتی طلایی برای اهل اندیشه و عمل است تا بتوانند با بازتاباندن نظرات این جماعت ضد اخلاق، چهرهٔ واقعی طبقهٔ مذهبی را آشکار کنند.
این فرصت از این بابت طلایی است که به این توهّم که مذهبیون، آدم‌های بهتری هستند پایان می‌دهد.

عمدهٔ کاربران مذهبی توییتر کسانی بوده و هستند که از انجام هیچ معصیتی ابایی ندارند و هیچ عملی را مادامی که آنها را به هدف مقدسشان نزدیک کند، غیر اخلاقی نمی‌دانند. جماعتی که به جای اخلاق به آلترناتیوی به نام احکام قائل هستند و این احکام را مراجعی برای آنها صادر می‌کنند که بر سریر فرمانروایی ایران تکیه و در طول چهل سال هر جنایت قابل تصوری را رقم زده‌اند.

توییتر پیش از این عرصهٔ رسوایی اصلاح‌طلبان بود. شریکان جرم و جنایت حکومت که پس از سال‌ها با کت و شلوار و گیسوهای افشان از شرق و غرب عالم شعارهای توخالی آزادی و سعادت سر می‌دادند. نقاب این مزوّران پس از هزاران روز، سرانجام در توییتر افتاد و بر همگان عیان گشت که پشت ظاهر اتوکشیدهٔ ایشان چه گندابی وجود دارد.


_____
@ajibzad

این عکس‌ها، در پنجم شهریور ۵۸ در فرودگاه سنندج گرفته شده‌اند. یازده نفر اعدامی با دستور خلخالی؛ از تیمسار نیازمند تا احسن ناهید روی برانکارد؛ تراژدی اما، داستان اعدام شهریار ناهید است.
شهریار، هیچ جرم یا وابستگی حزبی نداشت؛ فقط لحظه‌ای که برادرش احسن را دستگیر کردند، همراه او بود.

_____
@ajibzad

فکر می‌کنید علی خامنه‌ای، رهبر فاسد جمهوری اسلامی نمی‌داند که مثلاً آزادی یک قاتل مثل محمدعلی نجفی یا مسامحه در برابر تجاوزکاری سعید طوسی و فساد امثال سعید مرتضوی و... باعث خشم عمومی می‌شود؟ نمی‌داند که حکم ۲۴ سال حبس برای صبا کرد افشاریِ ۲۰ ساله که تنها جرمش افشان کردن گیسوانش بوده است، یا اعدام دو بی‌گناه، زانیار و لقمان مرادی، چه احساسی را در هر انسان آزاده‌ای بر می‌انگیزد؟

صد البته که خوب می‌داند.
او می‌داند و به همین سبب این پیام را به هم‌سفرگانش می‌دهد که «تا زمانی که من هستم و شما در رکاب و خاکساریِ من هستید، هر چه هم بکنید از مجازات ایمن و مصون هستید. هر که هم با ما نیست، با پتک زور و ستم بر سرش می‌کوبیم و همانطور که می‌بینند ستمدیدگان را هیچ فریادرسی نیست.»

پشت این همه جفا، وقاحتی نهفته شده که به دنبال عادی کردن ظلم برای عموم جامعه است. خامنه‌ای از تجاهر به فسق و رسوایی نمی‌ترسد؛ چون می‌داند دیرزمانی‌ست آبرویی ندارد که به خطر بیفتد.

...و افیون‌زدگی یعنی اینکه این پیرمرد فاسق، جان‌نثار هم دارد.

_
@ajibzad

صحبت‌های عراقچی بسیار روشن و صریح هستند. پول‌هایی که برجام به ایران سرازیر کرد خرج تقویت گروه‌های شبه نظامی تحت حمایت جمهوری اسلامی مانند حزب‌الله و حشدالشعبی و حوثی‌ها و... شد.

جواد ظریف که این روزها دوره افتاده است و بر طبل پارهٔ ناسیونالیسم ایرانی-اسلامی می‌کوبد و مدعی است که همهٔ ما ایرانی هستیم و سوار یک کشتی و.... توانست از هفتصد میلیارد دلاری که خرج آرزوی کودکانهٔ بمب اتم رهبرش شده بود، صد و چند ده میلیارد را به خزانهٔ آن پیرمرد لجوج بازگرداند تا خدای ناکرده عدالت در تقسیم بمب‌های شیمیایی و خوشه‌ای میان مردم سوریه به خطر نیفتد.

مسلّم اینکه نه جمهوری اسلامی دغدغهٔ مردمش را داشته و نه مذاکره‌کنندگانش برای آن ملت و کشور مذاکره کرده‌اند.

با این صحبت‌های عراقچی می‌توان آشکارا دریافت که آن موجوداتی که این روزها اشک تمساح برای تحریم‌ها می‌ریزند و از نیویورک و تورنتو برای ملت مظلوم ایران شکیبایی و مقاومت تجویز می‌کنند، در واقع سنگ محور مقاومت و حسن نصرالله را به سینه می‌زنند.

از آنها و ذوب‌شدگان در انگلیسی حرف زدن ظریف می‌پرسم، چه منفعتی برایشان در روانه شدن پول به جیب گروه‌های تروریستی است؟

___
@ajibzad

معلوم نیست رییسی بعنوان عضو هیئت مرگ دستور اعدام چند نفر از چریکهای فدایی را صادر کرده ولی این باعث نمیشه ظریفِ «پروفسور حقوق بشر»، ایشان را به عنوان «حامی حقوق بشر به زعم ظریف» ستایش نکند و فرخ نگهدار ظریف را.
روزگار به شدت غریبی است!

«آرش سبحانی»
____
@ajibzad

«پدرم با پدر همسایه‌ام دعوا دارد و من حق ندارم به مدرسه‌ای بروم که پسر همسایه در آن درس می‌خواند. حق ندارم حوالی خانه‌شان آفتابی بشوم؛ پسر همسایه را از دور می‌بینم، دست تکان می‌دهیم، دوست داریم دوست باشیم، اما پدرم نمی‌گذارد. او کنکور را قبول شده و حالا پدرم می‌گوید تو باید ببازی.»


سعید ملایی، جودوکار ایرانی را مجبور کردند به حریفانش ببازد تا با حریف اسرائیلی روبرو نشود. حریف اسرائیلی توانست نخستین مدال طلای جودوی تاریخ را برای اسرائیل به ارمغان بیاورد و سرود ملی‌اش را طنین‌انداز کند.
اسرائیل این افتخار و مدال طلا را مدیون آقا سید علی خامنه‌ای است.
سعید ملایی اما به آلمان پناهنده شد.

آرمان فلسطین چنین زهر تلخ کشنده‌ای است که چهل سال است به زور در گلوی ما ریخته‌اند.

____
@ajibzad

یکی از تکیه‌کلام‌های لئونید برژنف، رهبر شوروی، «افق» بود. دائم از افق‌های پیش رو می‌گفت و از افق‌های کمونیسم و صلح و پیشرفت و... دم می‌زد. رهبران شوروی از افق می‌گفتند و زیردستان هم به تأسی از آنان این کلمات را تکرار می‌کردند. به همین سبب، میان مردم شوروی لطیفه‌ای رواج یافت که می‌گفت شوروی مانند کشتی سرگردان در اقیانوسی است که گرداگردش را آب فرا گرفته و خبری از ساحل نیست، اما تا دلتان بخواهد افق پیش رویش است.

آدریان دریا، نفتکش ایرانی آزادشده انگار همان کشتیِ لطیفهٔ مردم شوروی است. سرگردان در دریاها، منتظر راهی برای آب کردن محمولهٔ طلای سیاهش و ریختنش در شکم «محور مقاومت»!

____
@ajibzad

مادر صبا کرد افشاری، گداخته از آتش ظلم حکومت اسلام و آشفته از بی‌صاحبی مملکت به من و شما پناه آورده است.

چند نکته:

۱. همان‌گونه که تجربه نشان داده (برای مثال مورد فاجعه‌بار اعدام محسن امیراصلانی)، هرگاه خانوادهٔ فرد دستگیرشده به توصیهٔ مقامات مزوّر و دروغگوی قضایی سکوت اختیار کرده و از رسانه‌ای شدن پروندهٔ جگرگوشه‌شان جلوگیری کرده‌اند، احکامِ به غایت ظالمانه و شدید برای فردِ دربند صادر شده است.

۲.شبکه‌های اجتماعی ابزاری برای آگاه‌سازی و تهییج افکار عمومی هستند. تک‌تک ما وظیفه داریم که در برابر ظلمِ آشکار به دختری بیست ساله که جرمش تنها برداشتن روسری‌اش است، اقدامی کنیم. اگر زورمان به حاکم فاسقِ جفاکار نمی‌رسد، لااقل می‌توانیم که دیگران را آگاه کنیم. قدرت افکار عمومی را دست کم نگیریم.

۳. خوب نگاه کنید که چه کسانی در برابر این ستم اظهر من الشمس ساکتند. درست است؛ بیشتر همان کسانی که شما را به مدارا در برابر حاکم سفّاک فرامی‌خوانند که عمدتاً هوادارانِ کراواتی و شل‌حجاب بقای شر در مملکت سوخته و در احتضار ما هستند. این مورد را برای آینده در ذهن بسپارید.

____
@ajibzad

دوستی پیغام داده که «به احترامت گروه رو میوت نکردیم ولی خواهشا دیگه نصف شب بیدارمون نکن»

از این پس حتماً این مورد را در نظر می‌گیرم :) هرچند در هر لحظه از شبانه‌روز، یک گوشه‌ای از این دنیا نصف شب است.

#پاسخ

بخشی بزرگ از اصلاح‌طلب‌/رفرمیست/ماله‌کش/استمرارطلب‌ها هستند که مذهبی نیستند، نماز نمیخوانند، الکل مینوشند، به حجاب اعتقاد ندارند، دوست‌دختر/پسر دارند، رمان میخوانند، اگر داخل‌نشین باشند مهمانی و کافه و تئاتر و کنسرت میروند و اگر خارج‌نشین، با بیکینی به ساحل.

مجموعا، مثل سایر انسان‌های نرمال زندگی میکنند و ظاهرا کول و انتلک به نظر میرسند ولی در عرصه‌ی سیاستِ ایران، اعتقاد به اصلاحات در چارچوب جمهوری اسلامی دارند. معتقد به مشارکت حداکثری در انتخاباتند و مشی خاتمی را میستایند. سلطنت‌طلب‌ها/راننده‌تاکسی‌ها/اپوزوسیون خارج‌نشین را مسخره میدانند و در عرصه سیاست خارجی، از آنجا که از ترامپ/نظام سرمایه‌داری/سلطه‌ی غرب نفرت دارند، از عملکرد ظریف حمایت میکنند و برایش کف و هورا میشکند. سعی میکنند تصاویر شیک و خارجی‌پسند از ایران به دنیا نشان دهند و معتقدند، ایران کشوری با فرهنگ و ساختار اجتماعی «پیچیده» است که یک غربی، توان درکِ آن پیچیدگی‌ها را ندارد بنابراین بهتر است در امور داخلی ایران دخالت و جمهوری اسلامی را تحریم نکند.

اگر همه یا بخشی از توصیف بالا در مورد شما صدق میکند، شما مخاطب این نوشته هستید.

شما میبایست با نگاهی منصفانه عملکرد و دستاوردهای مشی سیاسی خودتان/همفکرانتان را در بیست و اندی سال گذشته مرور و نقد کنید و از خودتان بپرسید ایرانِ ایده‌آلتان چه شکلیست. آیا در آن ایرانِ ایده‌ال «همه‌» زنان ایران شایستگی آزادی پوشش دارند؟ آیا حقشان هست آواز بخوانند؟ آیا میتوانند به استادیوم بروند؟ آیا در ایران ایده‌آلتان میشود شراب نوشید؟ میتوان یار را بی‌ترس بوسید؟ آیا با پاسپورت آن ایرانِ ایده‌آلتان میتوان آزادانه به دنیا سفر کرد و تحقیر نشد؟ آیا میشود سیاستمداران را نقد کرد و زندانی و شکنجه و کشته و گم و گور و فراری و پناهنده نشد؟

اگر جوابتان به این سوال‌ها آری است، ببینید مشی سیاسی شما و همفکرانتان در بیست سال گذشته، شما را در عمل به آن ایرانِ ایده‌ال نزدیکتر کرده یا دورتر.

اگر به این نتیجه رسیده‌اید که دورتر شده‌اید، زمان آنست که در مشی خود تجدیدنظر کنید و برای رسیدن به ایرانِ ایده‌التان راه متفاوتی پیش بگیرید. اما اگر جوابتان به سوال‌های بالا خیر است، شما دچار تناقضات عمیق در سبک زندگی و جهان‌بینی خود هستید.

شما همه‌ی ایرانیان را شایسته‌ی این نمیدانید که مثل شما، سبک زندگی مورد پسندشان را انتخاب کنند. در این حالت، اگر از بهره‌مندانِ استمرار جمهوری اسلامی نیستید، صرفا از بهره‌مندان طبقه اجتماعیتان هستید و زمان آنست که به سایر اقشار اجتماع، برابر نگاه کنید. حقیقت این است که ایران ایده‌ال، ایران پیچیده‌ای نیست. آزادی هم اتفاقا و برخلاف چیزی که مستقیم یا غیرمستقیم از جمهوری اسلامی به ما و شما دیکته شده مفهوم پیچیده‌ای نیست. عملکرد و دستاورد‌های خود را مرور کنید که وقت برای نجات ایران تنگ است. اگر امروز کاری نکنیم، فردا حتما دیر خواهد شد.

«رَوِشه درسته نوشتن»

____
@ajibzad