صحبت‌های مسیح آنقدر قاطع و از موضع توانگری و استقامت بودند که نیازی به شرح ندارند.

نعیمه دوستدار نوشته است: «کجای دنیا اعضای خانواده مخالفان را گروگان می‌گیرند؟ ایران. حکومت ایران جلوه تمام‌عیار تروریسم است. مسیح اولین و آخرین کسی نیست که اعضای خانواده‌اش را گروگان گرفته‌اند اما خاری است خلیده در چشم حکومتی که از تمام امکانات برای خفه‌کردن صدایش استفاده کرده و موفق نشده.»

ناخودآگاه یاد آن تیتر فایننشال‌تایمز در سال ۲۰۰۵ افتادم که در پی انتشار کتابِ «تاجِ خار»، مسیح را «خاری خلیده در پهلوی مجلس محافظه‌کار» نامیده بود. خاری که حالا پیکر نظام خودکامه را زخم کرده و از افعی زخم‌خورده هم همین به خود پیچیدن انتظار است.

روی دیگر این سکه اما چیز دیگری است. این گروگان‌گیری بسیاری از تبلیغات منفی همیشگی علیه مسیح را خنثی کرده و بسیاری از افرادی را که همواره موضعی تند علیه او داشتند را ترغیب به حمایت از او کرده است.
____
@ajibzad

پشت این قاب عکس یک نیم‌قاره به آتش کشیده شده است. صدها هزار نفر کشته و میلیون‌ها نفر مجبور به جلای وطن گردیده‌اند.

آنها اما لبخند می‌زنند چون هنوز استوارند، استوار روی شالوده‌ای از خون و جنون.... و شیشهٔ عمر ما را زیر عباهایشان نهان کرده‌اند تا روزی که برای بقای خودشان قربانی‌مان کنند، همانطور که با اسلاف ما چنین کرده‌اند.

_____
@ajibzad

آفتاب جمهوری‌اسلامی که غروب کرد، همه ما داستانهایی داریم از زخم‌هامان، از جان‌های عزیزی که به خاک سپردیم، از ترسهای روزانه‌ای که به کابوسهای شبانه گره زدیم، از بدرقه‌هایی که در آغوش‌کشیدنی دوباره‌ را تجربه نکردند، از شبهایی که به گرسنگی گذشتند، از ماه‌هایی که در فقر سپری شدند.

تک‌تک این داستانها باید روایت شوند، تک‌تک این داستانها باید شنیده‌ شوند. نباید بگذاریم که در تاریخ، پشت اسناد فلان سفارت و خاطرات فلان وزیر گم‌ شوند. باید مانند حمله مغول، برود بخورد فرهنگ عامه، که در دورانی، کسانی بر این سرزمین حکم راندند که از دریدن هیچ مرزی ابایی نداشتند.

کسانی که هزاران نفر را بدار کشیدند، روشنفکر کشتند، وبلاگ‌نویس بقتل رساندند، به اموات بهاییان رحم نکردند، برادر را برای ساکت‌کردن خواهر به زندان انداختند، خواهر را بعوض برادر اعدام کردند. دست کارگر بوسیدند و بعد به بندش کشیدند، برای دختر ۲۰‌ساله به عدد سالهای زندگیش حکم بریدند و کسانی دیگر بودند که با چهره‌های موجه و ادبیات فاخر از هر دروغی بهره جستند تا چنین حکومتی را عادی جلو دهند. نویسندگانی که قلمی زیبا داشتند، هنرمندانی که جایزه‌های بین‌المللی برده بودند، اما تمام توان و هنر و شهرت و امکانات خویش را بکار گرفتند تا چنین ظلمی را، عادی جلوه دهند.

با دروغ‌هاشان همراه شدند، در برابر ظلم‌هاشان سکوت کردند. در هر انتخاباتی به بازار کسادشان رونق دادند، در هر فاجعه‌ای مسیر فرار و انکار برگزیدند. در حمله به مخالفان حکومت هیچ تعهد اخلاقی نداشتند، در دفاع از حکومت و حاکمان از هر حنجره به تنگ آمده‌ای بوی خون استشمام کردند.

اینها را هم باید گوشه‌ای یادداشت کرد تا از یاد نرود که وقتی زنی برای احیای حق پوشش زنان این سرزمین تلاش می‌کرد، خواننده‌ای بود که برعلیه‌اش آهنگ می‌خواند و روزنامه‌نگاری بود که اخبار دروغ درباره‌اش منتشر می‌کرد، اما وقتی حکومت برادرش را گروگان گرفت، همه آن بی‌طرفها سکوت کردند.

مسیح‌علی‌نژاد این دوره فشار را هم از سر می‌گذراند. او از آن روز که در قمی‌کلا تصمیم گرفت که بینوا بندگکی سربه‌راه نگردد و راه بهشت مینویش بزرو طوع و خاکساری نباشد، راه درازی را آمده و به حکم این راه درازی که آمده، آنقدر سخت‌جان هست که این دوره فشار را هم از سر بگذراند.

اما در فردای سقوط این حکومت، دختران و زنان قمی‌کلایی که باد در گیسوانشان می‌پیچد و در هوای گرم تابستان مازندران امکان پوشیدن لباسی خنک می‌یابند، باید شنیده ‌باشند که همین برخورد بیواسطه باد و بدنهای اسیر گرماشان محصول چه سخت‌جانی‌هایی‌ست. مبادا دوباره به چنین بلایی دچار شوند.

Bamdad
____
@ajibzad

گاردین در مقاله‌ای به قلم پاتریک وینتور نوشته که اتحادیهٔ اروپا به جمهوری اسلامی ایران به طور خصوصی هشدار داده است که اگر قدمی دیگر در نقض برجام بردارد، اتحادیهٔ اروپا هم تا یک ماه دیگر از برجام خارج خواهد شد.

همین خبر کافی است که بدانیم نتیجهٔ سفر روحانی و ظریف به نیویورک و دیپلماسیِ قهقههٔ دکترِ حقوقدانِ تحصیل‌کردهٔ بریتانیا چه بوده است.

_____
@ajibzad

کشورهای اروپایی به ظریف هشدار دادند که در صورت کاهش بیشتر تعهدات برجامی ایران، اتحادیه اروپا از برجام خارج می شود. پیشتر ظریف گفته بود که اروپا ۱۱ تعهد در برجام داشت که به هیچکدام عمل نکرده است! این دو خبر در کنار هم به این معنی است که برجام قراردادی بود که هم ایران و هم کشورهای ۱+۵ تعهداتی دادند. نقض تعهدات از سوی ایران، مجازات به دنبال دارد اما بقیه کشورها می توانند بدون نگرانی از تعهداتشان شانه خالی کنند. سوال این است که چرا ج.ا. به چنین قرارداد خفت بار و ابلهانه ای تن داد؟ من سه مورد را برای پاسخ به این سوال ذکر می کنم:

اول اینکه ج.ا. به دنبال حل موضوع هسته ای نبود، می خواست راه غنی سازی و دست یافتن به سلاح هسته ای را، هر چند با نظارت های شدید، باز نگه دارد.

دوم، ج.ا. برای کمک به بشار اسد و گروه های تروریستی به بی پولی خورده بود بنابراین از آنجایی که نگران ملت ایران نبود راهی را انتخاب نکرد که تحریم ها به صورت اصولی لغو شوند تا مردم ایران از آن بهره مند شوند.

سوم، ج.ا. می خواست از برجام به عنوان ابزاری برای گروگان گیری جامعه جهانی استفاده کند.این روش در دوره اوباما جواب می داد و ج.ا. در مقابل اعتراضات بین المللی به اقدامات تروریستی اش، تهدید به خروج از برجام می کرد.

به صورت خلاصه، ج.ا. نمی خواهد و نمی تواند مانند یک کشور عادی رفتار کند بنابراین به قراردادهای خفت باری مانند برجام یا کنوانسیون دریای خزر تن می دهد.

Asghar Sepehri
____
@ajibzad

روایت پرویز دستمالچی، یکی از دو بازماندهٔ ترور میکونوس را ببینید.

کاظم دارابی، تروریست اصلی و سرکردهٔ تیم که زیر نظر حسین موسویان (سفیر وقت جمهوری اسلامی در آلمان و هم‌بنیانگذار حزب اعتدال، حزب حسن روحانی) این عملیات را اجرا کرد، بعد از چند سال توسط دولت آلمان آزاد شد و با استقبال مقامات وزارت خارجهٔ جمهوری اسلامی وارد ایران شد.

______
@ajibzad

دربارهٔ این ویدئو، از عملیات خیارشور تا میکونوس را بخوانید.

مدافعان رژیمی که شهروند خودش رو (هاله سحابی) در تشییع جنازه پدرش میکشه میگن چرا امریکا مقامات کشور دشمنش رو درمان میکنه ولی به یه گروگانگیر اجازه ملاقات نداده گفته اول گروگان رو ازاد کن بعد ملاقات کن

Cafe

_____
@ajibzad

در كشورش محكوم شده كه پابندى به پايش ببندد تا ترددش كنترل شود و از محدوده ى مشخصى خارج نشود، اينجا آلمان نازى نيست، جمهورى اسلاميست! اين شهروند هم بهايى است! از محدوديت تردد ظريف كه صحبت ميكنيد لازم است به شما يادآورى شود... معين محمدى از ٢٧ مرداد با اين پابند تردد ميكند

Atish آتیش

_
@ajibzad

هرگاه به اقتضای مصلحت یا منفعت، حتی در تصوراتتان خواستید بر شرارت جمهوری اسلامی چشم بپوشید و فراموشش کنید، این دو اسم را بخاطر بیاورید و از خودتان بپرسید هنوز چقدر انسان هستید:
کارون حاجی‌زاده، طاهره آقاخان مقدم!


پ.ن: کارون حاجی‌زاده پسر ۹ سالهٔ حمید حاجی‌زاده (از شاعرانی که در جریان قتل‌های زنجیره‌ای ترور شد) که به همراه پدرش توسط نیروهای وزارت اطلاعات کاردآجین شد و به فجیع‌ترین شکل ممکن به قتل رسید.
طاهرهٔ آقاخان مقدم، از اعدام شدگان گروهک‌ها در دههٔ شصت است که به همراه جنین هفت‌ماهه‌اش تیرباران شد.

______
@ajibzad

مازیار ابراهیمی که خارج شد، مشخص شد ۵۳نفر قربانی بوده‌اند، خبر شکنجه بخشی که آمد، صدها نفر قصه شکنجه‌ نوشتند، ظریف که از ندیدن دوستش توییت کرد، صدها نفر از ندیدن عزیران‌شان نوشتند. خاطره ملت، مثل زخم کهنه‌ای شده که عمیق‌تر می‌شود، گاه می‌ترکد و چرک می‌زند بیرون، چرک نفرت.

رضا حقیقت‌نژاد
_____
@ajibzad

در اتاق بازجویی به شهناز اکملی گفته بودند "تصور كن اصلا پسري نداشتی، تمام شد و رفت،" خانم اکملی گفته بود ٢٦ سال زحمتش را كشيدم، برای زايمانش درد كشيدم چطور تصور كنم نبوده؟

شهناز اكملی که به یک سال حبس، دوسال ممنوع‌الخروجی، دوسال ممنوعيت عضويت در فضای مجازی محكوم شده بود این حکم در شعبه ۳۶ دادگاه تجديدنظر در دادگاهی بدون حضور وکیل و خانم اکملی تاييد شد. پسرش را کشتند خودش را هم به حبس میبرند.

Farid Akramipour

***

این نمونه‌ای دیگر از نمایش رذالت شرّ مطلق است. بار دیگر محاکمهٔ یک بی‌گناه و ستم به یک مظلوم...
دو نمونهٔ بزرگ در یک هفته که هر کدام می‌توانست بهانهٔ یک انقلاب باشد. گروگان گرفتن یک برادر برای ساکت کردن خواهرش و مجازات یک مادر به جرم سوگواری فرزند مقتولش. فاصلهٔ ما، مردم ایران با شرافت به اندازهٔ فاصلهٔ ما با نقطهٔ توقف این شرارت‌های فزاینده و این سبعیتِ بی‌کرانه است.
با این جماعت سفّاک باید گفت اگر آزاده نیستید لااقل دین داشته باشید.

_
@ajibzad

نمایندگان زن مجلس دهم به دیدار ابراهیم رییسی رفتند و از او به خاطر «لایحه تامین امنیت بانوان» و«برگزاری دادگاه‌های مفاسد اقتصادی» تشکر کردند. در این جلسه فریده اولادقباد لوح تقدیری به نمایندگی از فراکسیون زنان به رییس قوه قضاییه جمهوری اسلامی اهدا کرد.

عنوان لایحه خیلی قشنگ است: «تأمین امنیت زنان» اما وقتی نگاه می‌کنید که کسی این لایحه را تصویب کرده، که همین چند هفتهٔ پیش به سه زن که فقط در مترو به دیگران گل داده‌اند حکم بیش از نیم قرن حبس داده است، می‌فهمید که کاسه‌ای زیر نیم‌کاسه است. نیم‌کاسه‌ای که دو هفته پیش سخنگوی قوهٔ قضائیه از آن این چنین رونمایی کرده بود:
″...این لایحه در راستای تأمین امنیت بانوانی است که خود را به قوانین و مقررات و ارزش‌های دینی پایبند می‌بینند.″

زنان مجلس که با رأی شما به آن رسیده‌اند این چنین به شما از پشت خنجر می‌زنند.

تازه فقط آن لایحه هم نیست. بنگرید که دختر صفدر حسینی و همکارانش که تا خرخره در پول بیت‌المال غوطه‌ورند، برای مبارزهٔ رئیسی با «مفاسد اقتصادی» که خودشان نمادی از آنند، از او تقدیر کرده‌اند.

اینها همه تأثیرات رأی توست هم‌وطن!
#رأی_بی_رأی

____
@ajibzad

بیش از هر چیز به یک نهضت نوشتاری گسترده نیازمندیم. نهضتی که مانند پرستویی مهارناپذیر، صدای در حصار ماندگان ایران را به آنسوی دیوار بلند سانسور و سکوت رسانه‌های حکومت‌دوست برساند.
بر گُردهٔ همهٔ کسانی که می‌توانند، این مسئولیت سنگینی می‌کند.

___
@ajibzad

هری وو، نویسندهٔ چینی-آمریکاییِ کتاب «بادهای تلخ»، که خود ۱۹ سال در کمپ‌های کار اجباری دولت چین کمونیستی اسیر بوده است، در مقاله‌ای به این اتفاق ناگوار اعتراض می‌کند که چرا بزرگترین کشتار تاریخ که در آن ۶۵ میلیون نفر کشته شده‌اند برای جهانیان ناشناخته است. او به یک «طبقه‌کُشیِ» (کشتن همهٔ افراد یک طبقهٔ اجتماعی) بزرگ در چین اشاره می‌کند که در آن به تنهایی بین ده تا پانزده میلیون نفر از مالکان چینی اعدام شده‌اند.

این اعداد نجومی نشان می‌دهند که دیکتاتوری خونخوار مائوئیست‌ها در چین چه نکبت گسترده‌ای به آن ملت عرضه داشته که حتی پشت نقاب جهش اقتصادی بلند آنها در قرن بیست و یکم هم قابل پنهان کردن نیست.

اول اکتبر، سالروز پیروزی انقلاب کمونیستی چین است که اکنون هشتمین دههٔ استیلای آن بر چین آغاز شده است. حتی در هشتمین دهه نیز، سیاست سرکوب قاطع دولت چین ذره‌ای نرم نشده و در همین هنگامه نیز، میلیون‌ها نفر از دگراندیشان چینی، تحت فشار شکنجه، زندان، تبعید، ترک خانواده، اعزام به کمپ‌های شستشوی مغزی و... هستند. از این میان، مسلمانان اویغور، ساکنان سرزمین باستانی خُتَن (سین کیانگ)، از مشهورترین گروه‌های تحت ستم دولت چین هستند که از بسیاری از حقوق اولیه انسانی نیز محروم مانده‌اند.

همین امروز اما، جواد ظریف، مسئول تبلیغات برون‌مرزی جمهوری اسلامی، در توییتی به زبان چینی، این «روز خجسته» را به مردم چین تبریک گفته بود. او نمایندهٔ جمهوری اسلامی است. مسلماً کسی که چهل سال مشغول به دروغ‌پردازی و تبلیغ در دفاع و حمایت از جنایتکاران در کشور خودش بوده است، نمی‌تواند نسبتی با ظلم‌ستیزی و دادخواهی ستمدیدگان داشته باشد و لذا تا اینجا چنین تبریکی قابل درک است، اما کسی که خود را ملزم به آرمان دفاع از مردم مسلمان فلسطین می‌داند، چگونه ممکن است که به قاتل و شکنجه‌گر میلیون‌ها مسلمان دیگر، تبریک بگوید.

این تناقض زمانی معنای تازه‌ای پیدا می‌کند که باور داشته باشیم، بزرگترین جامعهٔ تحت ستم در خود ایران را مسلمانان تشکیل می‌دهند. از کرد و بلوچ و... گرفته تا همهٔ دگراندیشانی که به هزاران بهانهٔ واهی تحت فشارهای حکومتی بوده یا هستند. روی دیگر این سکه پشتیبانی تمام‌قد از حکومت جنایتکار بشار اسد است که به بهانهٔ مبارزه با داعش و تکفیریون در سوریه، بیش از نیم میلیون نفر از مردم سوریه را با سلاح‌های ایرانی و روسی به کام مرگ کشاند. این بزرگترین کشتار مسلمانان در ده سال گذشته بوده است.

با این فکت‌ها و ده‌ها نمونهٔ مشابه دیگر می‌توان دریافت که این نظام و سردمدارانش نه ذره‌ای دغدغهٔ مسلمانان را دارند و نه به فکر منافع ملی ایرانند.

آرمان فلسطین یک بهانه است، یک سفره است. بهانه‌ای برای تخلیهٔ شهوت کشورگشاییِ عمامه‌سیاهانِ نوکیسه و سفره‌ای برای اطعام کاسه‌لیسان زر و زور که برای پیشبرد اهدافشان از هیچ جنایت و خیانتی، هراسی ندارند.

______
@ajibzad

نازنین زاغری از درون زندان نامه‌ای نوشته و در اعتراض به صحبت‌های ظریف که گفته بود حاضریم در ازای ۴۰۰ میلیون پوند، زاغری را آزاد کنیم، نوشته است: «...کشور من هفته گذشته مرا در ازای مبلغ هنگفتی که مطالبات سیاسی خودش است به حراج گذاشت. کشور من سنگ مادران سوری و یمنی و فلسطینی را به سینه می زند اما به رغم دوری مادری از فرزندش در خاک سرزمین خود چشم می پوشد.»

این یک ننگ ملی است که یک شهروند ایرانی توسط رژیم حاکم بر ایران به گروگان گرفته می‌شود تا هزینه‌های بقای آن رژیم را بپردازد.

در واقع همهٔ ما برای جمهوری اسلامی همین نقش را داریم. برخلاف همهٔ حکومت‌های خیرخواه، جمهوری اسلامی ملت را برای خود هزینه می‌کند، نه خود را برای ملت. تک‌تک ما ایرانیان هزینه‌های بقای این شرِّ مطلق هستیم. نقش ما همان نقش جوانان ناکامی است که مغزشان هرروز در تشتی از خون به ضحاک پیشکش می‌شد. دنیا عوض شده است و حالا ما، اعضایی که مردم ایران را ساخته‌ایم، هریک به نحوی برای بقای حکومت فاسد جمهوری اسلامی خرج می‌شویم، اما داستان همان داستان ماران ضحاک و جان شیرین جوانان ایران‌زمین است. این نظام حتی به همان جوان جان‌نثاری که زن و فرزندش را در ایران رها کرد تا در سوریه هزینهٔ بقای حکومت بشار اسد شود، هم به چشم وجهی برای خرج کردن نگاه می‌کند.

پیاده‌نظامِ زرسالارِ این حکومت اما وقیحانه برای ملاقات نکردن ظریف از تخت روانچی که با سرمایه‌های ملی مردم ایران در یک بیمارستان لوکس در نیویورک بستری است، اشک تمساح می‌ریزد.

ما محاصره شده‌ایم و در سرازیری پایانیم. یاد آن جملهٔ حکیمانه می‌افتم که گفته بود از میان ایران و جمهوری اسلامی، یکی زنده خواهد ماند.
دل‌نگران نباشید که نوبت حراج ما هم خواهد رسید (البته اگر تا کنون خرج نشده باشیم).

هرچه سلطان قادر آید خلق ازو قادرترند
گوش ها بر داستان کاوهٔ آهنگر است
«ملک‌الشعرا بهار»


_____
@ajibzad