یعنی به این هم رأی دادین؟

#رأی_بی_رأی

________
@ajibzad

وقتی گروگانگیر هستی و وظیفهٔ مذاکرات هسته‌ای هم به تو محوّل می‌شود.

________
@ajibzad

“جنایت اگر در حکومت‌های دیکتاتوری استثنا باشه، در حکومت های توتالیتر به قاعده بدل میشه”
-آرنت

مِهراز

____
@ajibzad

وصیت کرده بود در جوار ابن سینا دفن شود اما وزارت ارشادی که محمد خاتمی وزیرش بود نگذاشت. عده‌ای او را با موسیقی متن فیلم هزاردستان می‌شناسند و گروهی می‌دانند که از بنیانگذاران ارکستر سمفونیک تهران بوده است.
بیست و چهارم مهرماه سالمرگ مرتضی حنانه است. آهنگ پرگداز الا تی‌تی ساختهٔ حنانه با صدای ناصر مسعودی

_____
@ajibzad

در ماجرای روح‌الله زم چیزی که واقعا برام عجیبه، عادی برخورد کردن رسانه‌‌های غربی و فعالین رسانه‌ای با ربودن یک فعال رسانه‌ای توسط ج.ا و انتقال اون به داخل کشوره، یعنی دقیقا همون جوی که ج.ا در این ربایش سعی داره القا کنه رو اونها پذیرفتن، تو گویی اصلا مسئله‌ای غیرعادی رخ نداده.
اصلا بحث رفتار یا عملکرد خود زم نیست یا حتی مسئله همدلی با ایشون نیست، اینجا مسئله جرم آشکاریه که توسط ج.ا رخ داده، چیزی مشابه قتل خاشقچی در سفارت عربستان، این ماجرا دقیقا به همون اندازه غیرعادی و مجرمانه‌ است.


Mehdi MMJ

________
@ajibzad

می‌خواستم دربارهٔ عملیات ظفار بنویسم که امروز ۴۴ ساله می‌شود، اما ذهنم مشغول روح‌الله زم است.

تمام اطلاعات ناقص و متناقضی که از ده‌ها منبع گوناگون منتشر می‌شوند لزوماً این هدف را دنبال می‌کنند که در ذهن ما، چگونگی دستگیری زم را جایگزین چرایی دستگیری او کنند.

فارغ از اینکه روح الله زم که بود و چه نظری دربارهٔ او داریم، آنچه شفاف است این است که یک نفر، فعال رسانه‌ای، خبرنگار یا هر عنوان دیگری، صرفاً به دلیلِ «نوشتن» مورد آدم‌ربایی یک حکومت قرار گرفته است و هیچ کس به چنین فعل کثیفی معترض نیست.

کجایند گریبان‌درانِ خاشقچی که زمین و زمان را بهم دوخته بودند؟ خوب که بنگرید می‌بینید بیش از نیمی از آنها اگر بتوانند ذوق و شعف خود را پنهان کنند، با مباهاتِ دستگاه سرکوبگر، از دستگیری زم سخن می‌گویند.

زم هر که باشد، آینهٔ بسیاری از ماست که جرم بالقوه‌مان همین نوشتن است و واکنش‌مان و سکوت‌مان در برابر این آدم‌ربایی، لبخندی است بر آدم‌ربایان برای تکرار این جورِ ناسزا... و دنیا را چه دیده‌ایم، شاید بعدی نوبت خود ما باشد.

....دل و دماغش که آمد، از ظفّار هم خواهم نوشت.

_________
@ajibzad

رهبری که «دانشگاه مریلند» دارد چرا افق ۴۷ ساله درست کند؟ و چرا یکی از هفت کشور پیشرفته دنیا؟
او همین الان هم می‌تواند پیشرفته‌ترین کشور دنیا باشد!

____
@ajibzad

خبر رسیده که حسین فریدون، برادر حسن روحانی، رکورد نادر فتوره‌چی را هم شکسته و بعد از چند ساعت حبس آزاد شده است (مثلاً رفته مرخصی).

آرش صادقی، صبا کرد افشاری، لیلا حسین‌زاده، اسماعیل بخشی، سپیده قلیان و صدها و بل هزاران نام دیگر اما باید تمام جوانی‌شان را در زندان سر کنند چون عدالت تحت حکومت اسلام چنین است.
____
@ajibzad

«اطاعت از رهبر» خیلی اتفاقی علاوه بر «تنها راه نجات کشور»، یکی از اصول بنیادی دکترین فاشیسم که بنیتو موسولینی در کتاب Enciclopedia italiana می‌آورد، هم است.

______
@ajibzad

در‌باب دشمن واقعی یا به عبارتی «دشمن ما همین‌جاست، دروغ میگن آمریکاست»:

روایت اول:
حمید هوشنگی، خبرنگار فقید ایرنا خاطره‌ای را تعریف می‌کرد از سفر محمد تقی مصباح یزدی به نیویورک در حدود سال‌های ابتدایی دهۀ هفتاد... به روایت هوشنگی، مصباح در این سفر نه به ضوابط شرعیه چندان مبالاتی داشته و نه به عرف دیپلماتیک چندان وقعی می‌نهاده است، اما موضوع بحث ما این موارد نیستند.

مصباح یزدی، به عنوان نمود و نمادی از روحانیت دست راستی در سیستم جمهوری اسلامی، از مبلغان پیشروی بنیادگرایی شیعی و پایبندی به آرمان‌های انقلابی روح‌الله خمینی است. آیت‌الله مصباح فقط یک مثال است. کسی که در عمدۀ آرا و سخنانش، بر دشمن بودن آمریکا تأکید داشته و دارد، در خانۀ دشمن بدون محافظ عبور و مرور می‌کرده و از تمام ظرفیت‌های لیبرالیسم متنعم بوده است. این در حالیست که در سرزمین تحت قیمومیت نایب خداوند بر روی زمین، گامی از گام بر نداشته و نمی‌دارد، مگر آنکه بر دو جانبش به سانِ ملائک حساب، دو محافظ قامت افراشته باشند. آدمی در خانۀ دشمن بشتر نیاز به محافظ دارد یا خانهٔ دوست؟

داستان مصباح را به همۀ سران مملکتی هم می‌توانید تعمیم دهید، تا بدانید که خانۀ دوست کجاست!


روایت دوم:
سعید یک آقازادهٔ ساکن آمریکاست. پدرش تلاش بسیاری کرده بود تا بتواند از اعزام سعید به سیستان و بلوچستان برای گذران خدمت سربازی جلوگیری کند. در نتیجه، سعید سربازی‌اش را در شهر خود و در رکاب پدرش به اتمام رسانده است. پدر سعید همانقدری که برای جلوگیری از اعزام او به سیستان و بلوچستان اهتمام ورزیده بود، کوشیده بود تا او را برای ادامهٔ تحصیل به آمریکا بفرستد. پدر سعید هر سال در برگزاری مراسم روز قدس در شهرشان نقشی محوری ایفا می‌کند.

آیا آدمی، به جهد و کوشش، جگرگوشهٔ خود را به چنگال دشمن می‌فرستد؟ خیر، همهٔ تلاشش را می‌کند که مبادا پایش به خاک دشمن باز شود.

به جای سعید و پدرش، ده‌ها آقازادهٔ ساکن آمریکا و انگلیس و دشمنان خوانده و ناخواندهٔ آرمان خمینیسم را جای‌گذاری کنید. اصل داستان ثابت است.

دوستی و دشمنی، در زمرهٔ احساسات دسته‌بندی می‌شوند. دشمن کسی است که آدمی نزد او احساس امنیت و طیب خاطر ندارد و دوست کسی است که آدمی در کنارش آرامش دارد و از دوری‌اش در اشتیاق وصال است.

داستان دشمنی با آمریکا، امپریالیسم، لیبرالیسم و کاپیتالیسم، یادگارهای دروغین عصر مارکسیسم هستند. همهٔ داعیه‌داران این دشمنی نهایتاً نشان داده‌اند که دوستی خاموشی با آمریکا دارند‌.

______
@ajibzad