نفرین آفرینش،بخش دوم ، قیام نجار ، نویسنده سلمان سمیعی

🔺اسرار گمشده هرم سازان آریایی

🔺بخش دوازدهم :
خیزش ستاره سوتیس(آ + تیشتار)

نویسنده: سمیعی

🔺خیزش روز آهنگ یا اختر صبحگاهی و پادشاه ستارگان ، ستاره (تیشتار : سوتیس : شعرای یعمانی : شباهنگ و سوپدیس ) همان نوک الماس نشان پیکان آرش کمانگیر(صورت فلکی شکارچی اوریون) بر سراسر آریایی ها خجسته باشد ، ستاره ای آتشین که به هزار فریب و فتنه به جنس آب خواندند و آن را در متون نهادند تا باور (مشائیان ) همواره بر اندیشه ایرانی سایه افکند و هیچگاه به مکتب حرکت آتش ساز (اشا)نیاندیشد.

بسیار از اعیاد یونان و رم که میراثی از باور آب پرستان بابلی است را به شور و شادی جشن می گیریم و به هزار فتنه و فریب به نام فرهنگ ایران زدند و سراسر از روز های خوش یمن در باور ازل پرستان آریایی بی خبریم
#سلمان_سمیعی
👇👇👇

♦️مهمترین رویداد در باور ازلی ایرانزمین خیزش ستاره روز آهنگ یا صبحگاهی ، (آتیشتار) آلفای صورت فلکی (سگ) در ماه امرداد است و بس ، که هزاران اعیاد و مناسبت های دروغین از میانرودان و مصر تا به رم وارد میدان شدند تا نشستن تیر آرش بر سینه عقرب و بدر آمدن قلب العقرب (آپوش) به تیزی (آتیشتار) بر اندیشه ها آشکار نشود ، و همواره دیده ها به گاهشماری تمدن های سومر و مصر که زیر سایه (تیشتار) آراییده شده نابینا باشد و پس از یغمای مغول ، مغان آب پرست بر سر دفتر ها نشستند و دروغ ها را در کالبد فرهنگ کهن ایرانِ کاویانی آراستند و در آغاز اوستا او را ایزد آب خواندند،آری مانویان و مزدکیان آن جادوگران با دستانی پنهان در پس هر فتنه و فریب ، فرهنگ مشایی خود را تحت نام کتب کهن ایران زمین اوستا نهادند و عقده های مکتوم را پس از هزاران سال گشودند و بیشمار ایزد بالدار به رهبری الهه گان آب بر جای باور اشراق یا مکتبِ حرکتی کاویانی نشاندند و بدینسان تیغ قربانی تیز شد و ستایش ها آغاز.

🔸سراسر نبردهای ایران کاویانی از دوره هخامنشی تا به ساسانی که در انتهای دوره میانی تاریخ ایران قرار دارد و هرگز نباید آن ادوار را تاریخ باستان ایران زمین خواند، از برای سرکوب باوری بود که بسان طاعون بر زمین گسترده ، و آن باور مادرسالاری میتراییسم یا ثنویتی می بود که در هر سرزمین بنا به مقتضیات زمان و مکان به رنگ و رخی جدا بسان انگل وارد پیکره میزبانی می شد که به باور ازلی ایران زمین یا (مکتب حرکتی کاویانی) راه می پیمود ، ازینرو هرگاه تمدن بشری هنگامیکه درحال نوشدن و یا ورود به یک عهد تازه می بود ،ناگهان گرفتار ظهور منجی که جز خون ،عطش او را سیراب نمی کرد می شد بسان انمرکار ، اور نینا ، سارگن آکادی ، نرام سین ، شولگی ، حمورابی ، آه موسس ، تا به اسکندر و چنگیز مغول ، که این فترت ها سبب واماندگی و عقب افتادگی در تمدن بشر شد ، ازینرو در نبود (باور ثنویت) که امروز سایه بر کل تمدن بشری افکنده ، هزاران سال پیش باید به نقطه ای می رسیدیم که امروز ایستادیم ، بدینسان پس از فروپاشی پیکره زرین تمدن آریایی توسط انگلی ناچیز، خردمندان هر سرزمین اسیر باور ثنویت شدند و طبق فرمان بسان دزدان ، دانش ازلی کاویان را ربودند و به نام خود زدند و ادیانی که جهان را به دو بخش (خوب و بد) تقسیم کرده بودند ،دانش کاویان را قطره چکانی وارد تمدن بشر کردند تا هرگز مانع جنگهای خونین نشود و همچنین خود را تنها دارنده دانش و علم خوانند ، زیرا تنها نوشیدن خونِ توده ها سبب شادابی شاهرگِ باور ثنویت می شود که نگاه به خودخوری قمر به دو رنگ دارد و دشمن حرکت خورشید در پهنه آسمان است.
👇👇👇

⚫️ازینرو برای از میان بردن دانش ازلی کاویان که تنها به معادلات ریاضی در پی اثبات آفریننده این هستی بود، مبدا باورهای هزارگانه خود را بسان میترایئسم را به ایران نسبت دادند و باور ازلی ایران زمین به نام (کاویانی) را ربودند ، باوری که هسته اصلی آن شناخت کوره ای آتش ساز در سطح عدم می بود که به چرخش، عدم می بلعید و عمق به ژرفایی نیستی می انداخت و ابعاد جهان را برای آفرینش می گشود تا با تنیندگی اجزا بر هم و پیوستگی در یک نقطه ، سازه هرمی آفرینش را در عمق عدم بنا کند .

🔺 ازینرو ایرانیان را آتش پرست خواندند زیرا که بر اساس دانش ریاضی به منشا جهان که (محرکِ نخستِ متحرکِ آتش ساز) است رسیدند ، ازینرو نام (ریاضی) از (راس) بر می خیزد که اشاره به (راسِ نیستی) دارد که بر (سر هستی) می نشیند و میانگاه بر کل سازه آفرینش مشرف می شود و بدینسان محاط محیط می گردد ، و واژه (سریوس) که واژه ایست از عهد هرم ساز کوشانی که پیش از فراعنه مصر سایه فرمانروایی خود را بر کل تمدن بشری افکنده بود به نماد ستاره روزاهنگ ، وارد دوره های بعدی می شود و بر جایگاه عدد شش می نشیند که شناسه چرخه ازلی در عمق عدم است ، بدینسان نام ستاره ای شد که در (امرداد) ،ماهِ مهم در باور آریایی در هنگام صبح طلوع می کند.

❌شوربختانه مشایی های ارفئوسی که به چرخش خورشید مرده در دنیای زیرین باورمندند بسان مور و ملخ برین فرهنگ یورشی هم جانبه بردند ، ازینرو ستاره تیشتار نماد مکتب اوسایریس شد و ان را به نام خود زدند.
ظهور این ستاره که در میان دفتر هر تمدن سخت می درخشد ، یکی از شناسه های مهم برای شناخت تمدن آریایی پیش از تاریخ مصر و سومر می باشد . رومیان که میراث داران ادیان ارفئوسی یونان بودند ، جشن ها و باورها ایزدگونه خود را به ایران نسبت دادند تا آن باور مهم که پیچ و خم جهان پیش از وجود را شناخته بود از میان رود ، بدین سان واژه (رئیس) از (راس) بر می خزد که به خانۀ آفریننده در باور ازلی کاویان اشاره دارد ، نامی شد برای فرمانروایان ایران یا همان (آراس یا اروس) صورت یونانی واژه (آرش : اروش : اروک )، شناسه بزرگترین تمدن بشری که دست بر چرخ تمدن برد و جهانی بدون مرز به یک زبان زیر سایه مکتب حرکتی اشراق را آرایید که قلبگاه سراسر اساتیر و متون مقدس می باشد که آن تمدن بزرگ در پیکره آرش کمانگیر جای گرفت و باور ثنویت سبب فرو ریزش برج بلند یا نقطه پیوند آن تمدن مرموزی شد که هزاران اندیشمند را تا به امروز گرفتار خود کردند.

🔶و نام دیگر( آتیشتار)، (سوتیس) به معنی (هرم ) می باشد که آب پرستان پیرو باورشان آن را به (سوپدیس) تغییر دادند مانند آنکه اسکندر زمانیکه به شمال مصر وارد شد منطقه (سائیس) شناسه باور شش پرستان را به ( سپته) معرف نیمه عمر ماه (هفت) دگرگون کردند بدینسان (سوتیس) یا همان (سته:سائیس) به معنی (شش)به (سپتیس) به ریشه (سپته) به معنی هفت دکرگون شد و بدینسان مکتب شش پرستان هرم ساز را به سود خود آراییدند که تخریب باور ابر تمدن (کوشانی آرشی)یک روند هزاران ساله است
👇👇👇

🔺بدینسان در مصر باستان که چکیده ای از تمدن (کوشانی آروش) است ، ستاره سوتیس آلفای صورت فلکی سگ ، به جنسیت زن به نام (سوپتیس) به معنی (هرم) همسر صورت فلکی شکارچی (اوریون) به نام (پر-سا) می باشد یا همان مرد کماندار: آرش کمانگیر که شوربختانه با فروپاشی تمدن کهن کوشانی ، پرسا نامی شد برای اوسایریس ایزد آخر زمانی در انتهای تالار مردگان.
🔸ازینرو صورت فلکی اوریون که در متون مصری (پرسا) آمده را امروزه (سا) می خوانند تا همسانی خود را با واژه (پارس) از دست دهد ،و درخت آفرینش نیز در فرهنگ مصری که میراثی از کوشانی آریایی است با همین نام (پرسی) خوانده می شود و نیرنگ ثنویت سبب شد پارس ویژه منطقه ای در ایران کنونی شود درصورتیکه (پارس) واژه ای پیوند دهنده است که از ریشه (اروس) برخاسته است یا همان تمدن هرم ساز (آروشی کوشانی) که سراسر اقوام آریایی در هر گوشه ای کره خاکی بر آن تمکین می کردند.
بدینسان ، ستاره (سوتیس: سریوس : آتیشتار)آلفای صورت فلکی سگ که در امرداد در صبحگاه به اوج آسمان وارد می شود ، تیر آرش کمانگیر است ازینرو آنرا (تیشتار ) گویند ، که صورت درست آن (آتیش+آتو ر) است مانند زرتشت »»» {زار+آتشت} که شد مخزنی برای بیشمار واژه به مانند «شاتور» به معنی شاهنشاه. (آتشت) نیز در سراسر زبانهای باستانی به معنی شراره و اخگر است ازینرو برای نابودی و تخریب این واژه (الف) را از آن برداشتند و در مصری (تیش) به معنی سرخ است که صورت راستین آن (آتش) می باشد ،و جاعلان غربی (الف) را زدودند زیرا آنها همواره در پی نابودی هر همسانی میان زبان و فرهنگ های باستان با زبان و فرهنگ ایران زمین هستند و تنها غایت و هدف اعزام بیشمار هیئت های باستان شناسی غربی به شرق این بود که تیغ بر واژگان اندازند و همسانی ها را از میان برند تا اثری از تمدن آریایی بر میانرودان و مصر نماند به مانند انکه نام (آتا اروشی : آتاریوش) را به (داریوش) تغییر دادند تا صورت یونانی آن بر کتیبه ها نشیند . کاریست سراسر بیهوده که با کمی کوشش سراسر راه ها به تالاری ختم می شود که شاهنشاهی به تاج و تخت کیانی به درفش کاویانی بر آنجا جلوس زده و دیده به جهان زیر پای خود دارد. به طور نمونه : در آکادی با جابجایی دو پاره واژه (ایش- آتو) واژه فارسی (آتش) پدید می آید یا با افزودن (الف) به واژه مصری (تیش) آتش هویدا می شود و یا (تبریز) که صورت درست آن «آتا باریز : فرمانروا پارس»می بود و یا با جایجایی خدای هوش در فرهنگ سومری (انکی : ان + کی) واژه (کیان پدیدار می شود ازینرو خود را (کیانگی) یا (کیانی) می خواندند.

♦️در واژه (تیشتار) ، (تار) پاره دوم (آتیشتار) به معنی (تر) یا (خیس) در پیوند آب نیست ، بلکه درین عنوان پاره (تار :دار) به معنی (دایره) است ، که در زبانهای امروز (تایر) و (دایر) برخاسته از (تار) می باشد ، درنتیجه ستاره (تیشتار) را باید (آتیشتار)خواند به معنی (دایره آتش) و واژه (ستاره) نیز برخاسته از (تایره یا دایره) می باشد به پیشوند (س) که نشانه شکوه می بود و (ستار) یکی از شناسه های مهم سرزمین سیستان در الواح باستانی است که سخت از ریشه (سات) به معنی آتش و خورشید درهراسند مبادا راز تمدن گمشده سیستان به سبب این ریشه به عمر قدمت تمدن بشری آشکار گردد.
و نکته بسیار مهم (سگ) در نماد مصری باستان نماد فرمانروایی سیستان عهد گمشده ای است که با نام (ست) وارد نبرد با باور ثنویت (اوسایریسی) می شود که هزاران افسانه برایش ساختند و دمی متون رمزی جهان دیده از آن بر نمی دارد ، اما (ست) شوربختانه هیولای داستان شد ، ساتورن، ست ، رستم دستان.. سراسر به اخترشناسی (خورشید محور ) اشاره دارد که ، سیاره ساتورن ، تیشتار یا سوتیس ، ساتورن ، اوریون در یک پیکره اند ، و مشتری و ماه و ونوس ،..... در برابر آنها می شورند ازینرو جاعلان غربی به کتیبه های ایران یورش بردند و نام جعلی خدایان مشتری و ماه را به نام ایرانیان زدند {مزدا}و شاهنشاهان کمان بر دست شناسه سیاره ساتورن : کیوان ، تیشتار ، اوریون را مشتری پرست (مردوک) می دانند و کوروش هخامنشی را ستاینده مردوک آورده اند که سراسر واژه (آمرو آتی) ،« آمرو» به معنی جاودان و «آتا» به معنی گرما که در منشور و کتیبه ها این را برعکس کرده و (مردوک) خوانده اند. «آئور ) به معنی نور و « آماز» نیز به معنی آتش را «مزدا» خوانده که مزدکیان سخت در حال انتقامند،بی خبری از خیزش ستاره سوتییس هیچ نیست جز خونخواهی مانویانی از فرزندان شاهنشاه بهرام.

🔶کتب باستان شناسی ساخته شده در
راسته بازار زیر سایه اسناد و مدارک پوچ و تهی دانشگاهی،بنیاد را وارونه کرده اند و سخن های درست، اشتباه جلوه می کند و گفتارهای زهری بسان دارو و درمان بکار می رود. بدون کاوش بر اختر شناسی و زبان شناسی باستان ، خواننده متونی می شویم که ساخته و پرداخته فرقه های چپ هستند که هیچ جز فرود خورشید بر گور در افق غرب نمی اندیشند.
👇👇👇

🔴ستاره (آتیشتار : تیشتار) در مصر بسیار عزیز شمرده می شود که در مدت طلوع آن سیل نیل که سبب حاصلخیزیست ،روی می دهد و این ستاره در الواح اختر شناسی سومری و مصری و حتی در آمریکای جنوبی در میانگاه و هسته اصلی شمرده می شود ، برای نابودی آن هزاران فستیوال ساختند تا به ایام مهم برای تمدن آریایی پرداخته نشود ، ستاره ای که در اساتیر با اهریمن (آپوش) قلب العقرب وارد نبرد می شود ، همان صورت فلکی که ماه خودخور نیش آن است تا بتواند بر تن ایران زمین نیش فرو نشاند . ازینرو همراهی قمر با عقرب نشانه شوم در فرهنگ ایران زمین است(قمر در عقرب) و این دو زوجی هستند که همواره در پی نیش نشاندن ناغافل از قفا بر پیکر تنومند آرش کمانگیر یا صورت فلکی شکارچی و همسرش (سوتیس) می باشند که پس از ورود دودمان هجدهم مصر به سر دودمانی (آه موسس : زایش ماه ) که توانست پس از هزیمت فرمانرایی آریایی (هیک ساس) که به سبب نبردهای درونی فرو پاشید ، بر فرمانروایی (ماسیسی ها:موسس) قدرت بخشد ، نبرد (مشا و اشا).
🗝این ستاره نیز روی ثنویت به خود گرفت و نمادی شد در باور (اوسایریسی) که تمدن بشری را مرده ای خونخوار می شمرد که باید برای پاکیزگی ، خود نیز در آخرین دالان در برابر خدای اوسایریس ذبح شود ازینرو دیری نپایید که دگر بار (ایرانِ آرشی) به نام (هخامنشی) با نام های شاهنشاهانی که سراسر با نام (آرش) در پیوند هستند برخاست تا پتکی شود بر معابد اوسایریس که زاینده هزاران باوری است که زیر حرکت ماه خودخور در پی منشایی هستند به جنس آب نه آتش، بدینسان امروزه در دانشکده ها و محافل ادبی ، کاوشگران تیغ بر دست به جان دودمان هخامنشی افتاده اند.

(کوروش : کا اروشی - داریوش : آتا اوریوش : پدر اروشی - خشایارشا ، خاشی آروشی - آرسیس : آروسی :آروشی : اردشیر)

⚒اعیاد رمی بسیار وارد میدان فرهنگ ایرانزمین شدند که میراثی از بابل کهن بر یونان بود و سپس ابزاری شد بر دست (رمِ سلمی )، و با محو باور ازلی کاویان، جهان خوان ضیافتی گسترده گشود برای ورود فرزند (اوسایریس و آسیس) یا نوزاده (نه نه سرما) که باید به وقت معین به خون جان گیرد و زاده شود ،و در ایران خوانی دلپذیر به شعر و شراب می آراییم اما از ظهور قدرتمندترین ستاره بر پهنه آسمان که پیکان آتشین آرش کمانگیر است بی خبریم که گرفتار یک دسیسه ای سهمگین هستیم ، اتحاد اقوام آب پرست باستانی بر علیه تاریخ ازل پرستان، ازینرو ادبیات ایران زمین بر دست به اصطلاح روشنفکران چپی افتاد تا با قلم ناتوان خود ،غبار بر اندیشه های زرین ایرانیان پاشانند درصورتیکه دهها ابر اندیشه به قلم های جادویی وارد میدان ادبیات یونان و رم شدند بسان لیکورگوس و ورجیل... ، تا بتوانند جهان وراونه بسازند و امروز نیز ادبیات جهان غرب از فرهنگ حماسه ای سود می جوید که زادگاهش در ایران بود و به هزار درد و دریغ ایران گرفتار انگل چپ و ادبیات سست و رخوت پرور که هیچ ثمره ای ندارد جز شناوری در وهم و گمان به سبب افیون ،بدینسان گر فردوسی بزرگ و اسدی نامدار نبود امروز حال و روزی سخت تر داشتیم با امید به ظهور فردوسی ها و اسدی های نیرومند و سلطانی مقتدر بسان محمود غزنوی که به پشتوانه شمشیر او ، هیمه ای شوند بر متون گزندناک و خطرآفرینی که بلند مدتیست با رویی زیبا به جان روان ایرانیان افتاده . که در نبود سروده های رمزی حماسی ، ادبیات محفل دلنوشته های پوچ و تهی می شود.

👇👇👇

⚫️ امروز به رهبری فلات اناتولی و پشتوانه واتیکان که هرگز و هیچگاه از هم جدا نبودند ، سرزمین هایی که به سبب فرهنگ ایرانِ سکایی توانستند قامت استوار کنند از قبیل قزاقستان و ازبکستان و آزربایجان تا به چین ،بر علیه فرهنگ ایران به یک اتحاد شده اند تا تاریخ (کوشانی آروشی) را به نام خود زنند ، که واژه (تورک) صورت تخریبی (آتا اورکی) یا (آتا اروشی) است و سخنوران مشایی به مکتب ارفئوسی همراه منجی شان (اسکندر) که ریشه اش مستقیم به جلاد (آشور ابن پال) می رسد ، و پس از خزیدن برین مناطق تیغی شدند بر اتحاد سکایی(کوشانی آروشی).
❌ از یک سو بودایی از سوی دیگر مسیحیت که دو روی از یک سکه اند هر دو ریشه شان به یک مکتب باستانی می رسد که به برآمدن منجی از رحم مادر باورمندند و در عهد ابر مردان اشکانی به نیت دربند کردن ایران بسان کرم در (مجلس مهستان) گرد امده و پس از فروپاشی زیر پتک ساسانیان به دو نیش عقربی شدند به نام های مزدکی و مانوی که سراسر به مکتب مشایی بودند یا باوری که جهان را بر آمده از یک منشا ساکن بسان رحم آب می دانند نه یک (منشا محرکِ متحرکِ آتش ساز) که هسته اصلی باور هرم سازان باستان می باشد،و ( مشایی های ارفئوسی) بنا به مقتضیات زمان و مکان انگلی شدند بر میزبان خود ، که امروزه در نبود آگاهی ، روندی بسان آن عهد در جریان است ، که شوربختانه همیاری تمام قد دانشکده های ایران و کاوشگران برجسته را با آنها شاهدیم .

🔺باور آب پرستان مشایی که ویرانگر باور (اشایی) بودند ، سراسر به هر صورت و رخ و ترکیب و حتی ضد هم می باشند اما جملگی خود را نواده (آشور ابن پالی) می دانند که خود را فرزند الهه آب (اینانا: اناهیت : اناتولی) خواند و این دو همان مادر و فرزندی آخر زمانی هستند که همواره در لایه های زمان به صورت های گوناگون ظاهر می گردند و در فرقه های زیر زمینی بسان خدایان ستایش می شود ازینرو تضاد میان آنها تنها بازی ماریست هفت سر تا بتوانند پیکره مکتب (حرکتی آتش ساز کاویان ) همان باور جاودان ایران زمین را در گور نگه دارند. که اهریمنان مشایی به دو غایت هستند جنگهای آخر زمانی و کتمان نگه داشتن باوری که ذات انسان را بسان آتش می داند و تنها به حرکت افروخته می شود ، باوری پیچیده که (نفس: روح ) را ناقص می داند و سیر تکوین آن تنها در مسیری مرموز بدون هر انحراف میسر می شود ازینرو این همان دانش کهن می بود که بزرگترین ریاضی دان های جهان بسان (جان دی)مشاور الیزابت اول ، آن را نابود کننده جنگهای بشری می دانستند که سراسر به پادافره ای سخت گرفتار شدند.

🔸 اما باید بدانیم ،در لایه های پنهان سراسر اساتیر کهن چنین آمده ، (سوتیس : سریوس : تیشتار : شعرای یمانی : شباهنگ) آن پیکان الماس نشان آرش کمانگیر(اوریون: ست) بر قلب (آپوش: اوسایریس) قلب العقرب فرو می نشیند و دگر بار آدمی دیده اش به نور پیوند دهنده برآمده از یک منشا چرخنده هوشمند بینا می شود و به نهاد آتشین خود آگاه می گردد که تنها راه تنیدگی به منشا و ماندن در چرخ، حرکتی بی امان در مسیر سرشت است. ازینرو سراسر سازه های هرمی از اندونزی تا مصر و پرو و مکزیک در برابر این ستاره سر تمکین دارند و در انتظار حلول آن از دروازه اصلی هستند.

🌋خدای بیرون چرخ دروغی بیش نیست که اکنون در کانونیم، و سرشتمان آتش است نه آب که تنها به حرکت می توان کالبد را از نفیر ازلی پر کرد و به وحدت رسید.

در امان باشید

سمیعی

داستان فرخان خونخواه رستاخیزی

نویسندن : سلمان سمیعی

داستان فرخان خونخواه رستاخیزی ، درگاه سیاه چاله ای رو‌ به جهان کاویان را می‌گشاید تا از دنیای وارونه مردگان به عهد ابرمردان آریایی درآییم ، و بر راز تقدیر نویسی‌ آگاه شویم که جهان عهد قدیم را در سیل جهانگیر فرو‌برد و بدینسان ناخدای کشتی شد بر امواج آخرین‌ خیزاب مد در دریای گناه .

نسخه الکترونیکی‌این‌کتاب‌ پین شده است و ‌فایل صوتی‌آن‌به هفت بخش 👇👇👇

فرخان خونخواه رستاخیزی ، بخش نخست ،نویسنده :سلمان سمیعی ، اسرار جنگجویان آریایی در سرزمین اهرام

فرخان خونخواه رستاخیزی، بخش دوم ، نویسنده سلمان سمیعی ، اسرار جنگجویان آریایی در سرزمین اهرام

فرخان خونخواه رستاخیزی ، بخش سوم ،نویسنده :سلمان سمیعی ، اسرار جنگجویان آریایی در سرزمین اهرام

فرخان خونخوا رستاخیزی ، بخش چهارم ،نویسنده :سلمان سمیعی ، اسرار جنگجویان آریایی در سرزمین اهرام

فرخان خونخواه رستاخیزی ، بخش پنجم،نویسنده :سلمان سمیعی ، اسرار جنگجویان آریایی در سرزمین اهرام

فرخان خونخواه رستاخیزی ، بخش ششم ،نویسنده :سلمان سمیعی ، اسرار جنگجویان آریایی در سرزمین اهرام

فرخان خونخواه رستاخیزی ، بخش هفتم،نویسنده :سلمان سمیعی ، اسرار جنگجویان آریایی در سرزمین اهرام

بخش سیزدهم اسرار هرم سازان آریایی

راز واژه (اگان)

نویسنده : سمیعی

👇👇👇چگونه یک ستایشگر ماه (نرام سین) تاج گاوسار شناسه ساتورن دارد و به شکوهمندترین هنگام در تقویم آریایی تقارن (خورشید و ستاره سوتیس) در پای کوه می نگرد.(شاتور نان خونده از دودمان شاتور-کی(شاتوروک) هنگام فتح بابل این نقش را از بابل سوی ایلام فرستاد و تقدیم معبد (این سوسان - اک : اک شوشان ) کرد،زیرا در دوره کاسیت این نقش را در بابل نهاده بودند ، و نقش پدر ارشد ایران (این -شوشان- اک ) یا همان (رستم ذوالقرنین) می باشد که پای کوه به همپوشانی ستاره سوتیس و خورشید در اوایل امرداد ماه می نگرد،( شاتور نان خونته ) چنین می گوید : جنگجویان شاخسارم بابل را فتح کردند ، شاخسار بودن نماد شاتوریان بوده است یا همان گاو آتش انداز ، و دزدان اروپایی این نقش را از ایلام ربودند زیرا تنها هراس دنیای امروز تحت سیطره تبت و واتیکان ، شناخت پدر ارشد ایران است که در مصر و میانرودان با ریشه (ست ،ساتو ،شاتو ،شوآش ، شوشان ، ساسان ، سوتن : رستم دستان ) شناخته می شود، تاج شاخسار شناسه ششمین سیاره ساتورن یا روح خورشید است و نماد باور آریایی 👇👇👇.#نرام_سین #رستم_ذوالقرنین

پیش درآمد بر مقاله

🔺در دوره ای هستیم که تاریخ ایران سراسر به سود دیگران نوشته می شود ، فلات آناتولی با متحدین خود و میانرودان در پی ربودن تاریخ ایرانند ،همانگونه که (گیل گمش آرش) را به نام خود زدند ، و تا امروز این روند ادامه دارد از سلطان بی همتا محمود غزنوی آغاز کرده اند ،حال به آلپ ارسلان و جلال الدین رسیده اند ، زیرا اینان هیچ از خود ندارند ، شوربختانه بدون همراهی فرهیختگان مزدور ایران ، رویای رنگین اینان هرگز رخت حقیقت بر تن نمی کند.
در نقش فوق
🔺 مرد غول پیکر با دیهیم ذوالقرنین که نماد ششمین سیاره ساتورن و روح خورشید است و‌ شناسه رستم دستان ، بر پای کوه در حال نگریستن حلول ستاره روز آهنگ ( تیشتار :آتیشتار) یا(سوتیس) همراه (خورشید) است که در امرداد ماه این تقارن روی می دهد ، و بیانگر مکتب ازلی کاویانی می باشد و شکوهمندترین هنگام برای سراسر اقوام آریایی، و نماد شاهنشاهان جهانگیر کوشانی، ازینرو در مصری و آکادی کوه و خورشید را (ساتو )خوانند که ریشه ای شد برای واژگان رستم دستان.

❌او (شاتور یا پدر ارشد قوم آریاست) یا رستم دستان همان نقطه پیوند اقوام آریایی از دشت های استپی تا بالکان و بالتیک در اروپا ،ازینرو ایرانیان خود را (شاتور ) خواندند به معنی آفریننده آتش هستی بخش، (هوخشتره ، شاتور لاگامور ، شاتور -نان- خونده) : شاطر. و شاپور نیز گونه تخریبی شاتور است.

⚒در کتاب کمبربج تاریخ ملل جلد نخست به نویسندگی پروفسور لنگتون ، آمده: آشکار نیست این مرد که در لوح ایلامی نقشش آمده کیست تنها در گوشه ای نرام سین نوشته اند ، که به معنی (ستاینده ماه )می باشد. و این لوح در ایلام کشف شده است.

🔶چگونه یک ستاینده افراطی ماه ، که گوتیان آتش پرست را کافر خوانده ، به سوتیس و خورشید می نگرد و تاج گاوسار ساتورن شناسه ششمین سیاره ساتورن را بر سر نهاده !!!!!!!
🪐ازینرو به فتنه بسیار زیرکانه و نرم ، ذوالقرنین که شناسه نخستین فرمانروای آریایی می بود که در اساتیر به ریشه (ست و ساس) شناخته می شود بسان رستم دستان ، ست خدای مصر، ساتورن خدای رم ....به کوروش بزرگ نسبت دادند (که در بزرگی او شکی نیست ) تا ایرانیان از تاریخ راستین خود که سایه بر سراسر اساتیر دیگر انداخته دور گردند، وارد میدان اشتباه شوند و بتوانند در آینده آن را به چالش کشند و هدف تنها این بود تاریخ شاهنشاهی ایران زمین به قدمت تمدن بشری را به دو تا سه هزار سال کم کنند ، شاهنشاه به تاج گاوسار شناسه نخستین فرمانروایی آریایی است و نخستین کسی که (تاج) بر سر نهاد ، ازینرو فاتحان دیگر پیرو این کردار ، خود را فرمانروای دو کران خواندند و تاج دو شاخ نماد سیاره ساتورن یا زحل همان کیوان است که باید (کیان) خواند ، شش شناسه شش پرستان اریایی نیمه مدار خورشید. ازینرو ساتورن در یونانی کرونوس خوانده می شود به معنی صاحب دو کران و کران و کارون واژه ای بسیار کهن است و از برای تمدن شناخته شده نمی باشد.(سیاره ساتورن از دور ، بسان کلاه خودی به دو شاخ دیده می شود و هلال در تصاویر ایران و تاج شاهان هرگز به ماه اشاره ندارد به آن (خوتی) گویند به معنی شکاف جهانی نیستی ،واژه (خط) نیز برآمده ازین واژه است که هفت پرستان (ماه) نیز آن را ربودند. و در مصر به هرم (خوتی) گویند که این سازه ها میراثی از (گوتیان آریایی : گودرزیان) بر تمدن مصر بود.ازینرو اینان را اقوام وحشی می خوانند تا تیشه بر ریشه درخت تناور تمدن زنند که بدین طریق بزودی ریشه کن می شود.
🔺و این لوح آکنده از زبان ایلامی بسرعت از ایران خارج شد .

🔸تنها هدف یورش جاعلان غربی نابودی شرح رویداد های اساتیر ی ایران زمین و فتوحات اقوام اریایی بر الواح سومری و مصری بوده و بس که اکنون کوچ خوانده می شود و امروزه بسان بازرسان همراه غلامان خود در دانشکده ها در مسند ارشدی نشسته اند. که مبادا کسی بگوید که گیل گمش همان ارش بوده و یا رستم (ساتورن،ست) همان خدای ارشد در سراسر اساتیر.

همه موبدان تا جهان شد سیاه
بر آیین خورشید بنشست ماه
فردوسی
مهریان ماه پرست به رخت خورشید ،سراسر تاریخ و فرهنگ ایران باستان را بسود دیگران نوشتند و فروختند و مکاتب زشت و بدوی را به ایران دادند


🔺پس از انتشار این مقاله خواهیم دید که از همه سو در فضای مجازی و حقیقی، در باب (نرام سین ) ماه پرست و رابطه اش با این نقش سخن می گویند و خود را به آب و آتش می زنند که او نرام سین است ، بدینسان خواهیم فهمید محافل ادبی و دانشکده ها چگونه غلامی بیگانگان را می کنند ، با رخت وطن پرستی تاریخ ایران را به حراج گذاشته اند. مگر می شود بدون مدرک و سند، پذیرای سخنهای دیگران شویم.که مرگ دانش در نبود پرسش و چالش پدیدار می شود. و چگونه یک ستاینده ماه ، به خورشید و سوتیس می نگرد و تاج ساتورن را بر سر دارد.

اکنون بشنو راز واژه اسرار آمیز (اگان)

نویسنده سمیعی

ادامه مقاله دهم شهریور

👇👇👇

بخش سیزدهم اسرار هرم سازان آریایی

راز واژه (اگان)
نویسنده : سمیعی ❌در متن فوق سارگن شورشگر که برآمده از اقوام(آگانی)است را اکادی خوانده اند، (اکاد)صورت دیگر (اگان)است،(اکا : یک)و(آگان)به معنی سوختن تا رسیدن به وحدت شناسه (تشریق تا به اشراق).(اکا)به معنی یک و اگان به معنی آتش ، اما به حیله واژه (نی)شناسه آتش در عمق عدم را به (دی) تغییر دادند،و هرگز آگانی و آکادی نبوده بلکه (اوانی : وان : ونوس) بوده و به نام الهه (اینانا) وارد میدان شد و برای نابودی دشمن خود که (اگان) باشد از الهه ابها یاری طلبیده . امروزه او را اگانی(کوره هرم ساز )می خوانند و خلاف آن ایلامیان را(اَوانی) به معنی بستر آب، واژه (نی) که یکی مانده به اخرین است ، خود از دو پاره (آم ) و (ایز ) تشکیل شده است به معنی(آمیز : آتش جاودان)در اکادی شناسه آتش است ازینرو (آمزدا)را نباید(مزدا )خواند که به نخستین روز ماه اشاره دارد(ماز)خدای مزدکیان(ماس). اکنون بشنو راز (اگان ) را👇

⚫️(اگان) واژه ای که سراسر واژه شناسان جهان از آن سخت در هراسند مبادا فاش شود ، روی سخن به غلامان و مزدورانی است که در دانشکده های فرمایشات بی ریشه و تهی از اعتبار به عنوان سندی معتبر بر اندیشه ها جاری می کنند و به سرعت بر قلب کتاب های راسته بازار و دانشگاهی می نشیند بدون هیچ چالش و کنگاش . که روزی باید این روند از هم گسیخته شود و این دانش آموختگان که سراسر برآمده از روند چپ هستند و امروزه رخت وطن پرستی پوشانده اند بر میز محاکمه بنشینند که نابودی تاریخ یک ملت و مردم از جنایت جنگی بسیار بالاتر است و پرپر کردن برگهای زرین کتاب تاریخ و فرهنگ آریایی گناهی نابخشودنی است.

❌کینوران را به عنوان فرهیختگان دو عالم بر مسند ارشدی نشانده اند تا با اختیارات کامل خط بر تاریخی شکوهمند کشند که جهانی را درون خود جای داده. چگونه ممکن است ایلامی شناس و مترجم متون نتواند ابتدایی ترین واژگان را به درستی واشکافی کند و سراسر خدایان فرقه آب و ماه پرستان در میانرودان را جایگزین باور یگانه پرستی ازلی ایران شود و خدایان ضدآریایی مقتدرانه بر متون در مکانی مقدس جای خوش کرده اند و جای باورِ یگانه انگاری بدون ایزد (کیانی و اجمی و کاویانی)، مکاتب ماه پرستان (مهر و میترایی) بر بالای آسمان فرهنگ ایران زمین بر مسند خورشید بشنید. و شاهنشاهان ایران را بر پای ایزد (مشتری و ونوس ) اندازند که هسته اصلی ثنویت است و این دو روح ثانویه و (مذکر و مونث)ایزد ماه به رویی دوگانه و به هزارا نام خوانده می شدند ،و دشمنان قسم خوردۀ ثنویت همان شاهنشاهان شیر پیکر ایران زمین را چنین خوار و خفیف خوانده اند. چرا برگردان های متون به گرد مشتری پرستی (مردوک)که هسته اصلی باور آب و ماه پرستان میانرودان می باشد می چرخد. چرا اصل واژگان را حذف می کنند و صورت وارونه را جایگزین آنها کرده اند. مانند (آمرواتی) که بدون هیچ پرسشی به (مردوک) دگرید و راه بر مزدکیان، ماران پنهان در بیشه بشری گشوده شد که هرگز و هیچگاه از کینه تهی نمی شوند و خدای روز نخست ماه را که هم نام مکتبشان است بر دهان (آتا – آروشی :داریوش بزرگ) گذاشتند و متون ساختگی به هزار الهه بر گرفته از مکاتب (میترایی بابلی) که میراثی بود بر یونان و رم سلمی را به نام باور ایران باستان زدند و باور یگانه انگاری (کاویانی ایران )را به سود خود آراستند تا خود را تنها داننده بر اسرار ازل نشان دهند .

🔺آیا درین چند سده اخیر ، کسی نمی دانست که ( صورت فلکی شیر) از هزاران سال پیش در سراسر متون اخترشناسی نامش (آریا و آرگال) آمده و پاره مهم (آر) از دایره واژگان بیرون رانده شد ، و نام(روگولس) همان قلب الاسد آلفای شیر ، (آرگال) آکادی است که در سامی و هبری به ان (آریا) می گفتند، که ابر پژوهندگان دروغین در پی نماد شیر در دوره صفویه هستند و ابرباستان شناسان قرن می گویند نام ایران تنها در دوره ساسانی بر متون نشسته و پیش از آن وجود نداشته ، اینان سراسر ایرانی را احمق و نادان فرض کرده اند و در جاهلی ما هیچ تردیدی ندارند.

👇👇👇

⚫️2تنها با واشکافی یک واژه به کهنه کینه این فرقه زخمخورده پی می بریم ، که هیولایست در پشت پرده تمدن بشری ، بدینسان یاران خود را به عنوان شاعر و ادیب و زبان شناس باستانی به جان تاریخ ایران انداخته و سراسر در یک حلقه نشسته اند و با تعریف و تمجید از یکدیگر کرسی ها را اشغال کرده اند. شاعری دون مایه (الف . ش)که ضحاک مار دوش را مصلح تاریخ خواند و جمشید شاه را ستمگر و بر فردوسی ارجمند وقیحانه تاخت ، با کشمکش های از پیش تعیین شده بر مسند خدایی نشاندند و سرود ه ها پوچ و درهم ریخته بدون هیچ ارایه ادبی و تهی از هر رمز و راز ،نماد روشنفکری شده . بدینسان با کشمکش های دروغین و ساختگی خود را بر زبان ها می اندازند ، که هیچ نیست جز باور ثنویت خوب و بد ، و درین دایره که مسلخگاهیست خونین ، خوب بدتر از بد است. (مگر می شود کسی بر مقدسات سرزمین پدر ی خود بتازد و زیر پا له کند وبعد مردم آن سرزمین چنین اهریمنی را بر مسند خدایی بنشانند و چنان تقدس بر و ببخشند که حتی نمی شود بَرش خرده گرفت ،درصورتیکه او را باید تا ابد به لعن و نفرین از دایره سخن بیرون راند)

🔺اگان AGAN

❌(اگان) صورت دیگر واژه (اگام) یا (اجم) است که فردوسی بزرگ آن را وارد میدان واژگان کرد،ازینرو شاعر چپی (ش .ک) که جز دلنوشته سبک و پوچ هیچ ندارد ، خروشیده و می گوید واژه (اجم:عجم) ساختگیست ، واژه ای که جهانی را از مکاتب ژاپن (اوگامی ها) در قلبگاه شینتویی تا زبان باستان ایرلند (اوگامی) و دانش مهندسین (برج بابل) را بر پنجه می فشارد و شاهنشاهان جهانگیر آریایی کاسیت(هیک-ساس) یکایک به این نام (اگام) بر تخت می نشستند ,و نام یکی از بزرگترین دودمانها در دوره میانی تاریخ ایران زمین شد (اکامنش : آکام :اگام). ازینرو واژه (آقا:اگا) در زبان فارسی به سروری نشست که در در مقالات پیشین بسیار به آن پرداخته شده است.

🔺(اگان) شناسه اقوام آریایی و هسته اصلی مکتب آریایی که در عهدی دور راهدار برین جهان می بود. ازینرو پیشوند و پسوند اسامی شد بدینسان از سوی کاهنان کاویانی (گان) چون گویی غلتان در میدان زبان فارسی گردید ، مانند هرمزگان ، سیرجان ، برازجان ، قهدریجان ، سیسنگان.
(گون) در زبان (آزری) به معنی (خورشید)و (روز) و میراثیست گران از ازل پرستان که خورشید را نماد بذر ازلی خواندند تا بر اندیشه عموم قابل دریافت باشد و فهمیدن مکتب ازلی کاویان آسان گردد ، و خورشید شناسه (ذره ازلی نورساز) که از کوره آتش ساز در عمق عدم زاده می شود و بسان تیغ درگاه نیستی را رو به ابعاد می گشاید.
ازینرو به زبان لاتین نیز وارد شد و (ایگن) بر مسند آتش نشست تا به ذات خود جهان واژگان را نیز روشن سازد ، از سوی دیگر در هندوستان ایزدی شد مشعل بر دست در دالان تنگ و تاریک اساتیر به نام (آگنی) ، ایزدی بسیار مهم که در جایگاه ارشدی مکاتب حرکتی می توان او را یافت. در نتیجه (گون) به معنی خورشید ، (ایگن) به معنی آتش در لاتین ، و (آگنی) ایزد آتش در هندو باستان ، سراسر برآمده از مکتب ازل پرستانی است که (ساختن سازه هرمی آفرینش) را به (سوختن) می دانستند و همان ساختار را در تار و پود انسان قائل دانستند ، حرکت بی امان در مسیر سرشت تا به خودبودگی. بدینسان در ایران زمین (گان) و (اگان) به صورت های گوناگون به هر سو می تاخت تا بر پهنه قلمرو خود همواره بسان چشمی بینا باشد. (جان) همان (گانی) است که صورت دیگر آن (اگان) به ذات آتش و خورشید می باشد. ازینرو شناسه زندگی شد.
♦️(اگان) شناسه اقوام آریایی به مرکزیت سیستان از دشت های استپی اورآسیا وارد شمال میانرودان شدند و آنجا را به نام خود مهر کردند که امروزه به (اکاد) می شناسیم ، در سراسر متون از جمله لوح (سارگن) که پیغمبریست پنهان در مکتب آب و ماه پرستان که بر علیه آتش پرستان شورید ، خود را از (اگان) خوانده که امروز از شدت نفرت (اکاد) می خوانند ، و صورت دیگر واژه را مد نظر دارند تا به کلیدی بزرگ دست نیابیم که پیش ازو که از نخستین پادشاهان شمرده می شود، فرمانروایی گران بسان درختی تناور بر دشت پهناور تمدن ریشه دوانده بود.

👇👇👇