‍ 🌿همه‌ کارهای عظیم و مهمی که می‌شناسیم، کار عصبی‌هاست! همه‌ٔ مکتب‌ها را آن‌ها بنیان گذاشته‌اند و همهٔ شاهکارهای هنری را آن‌ها ساخته‌اند و نه کسان دیگر. بشریت هرگز نخواهد فهمید که چقدر به آن‌ها مدیون است و بخصوص آن‌ها برای ارائه این همه چیز به بشریت چقدر رنج کشیده‌اند. ما از شنیدن موسیقی خوب، از دیدن نقاشی زیبا لذت می‌بریم، اما نمی‌دانیم که برای سازندگان‌شان به چه بهایی تمام شده‌اند، به قیمت چه بیخوابی‌ها، چه گریه‌ها، چه خنده‌های عصبی، چه کهیرها، چه آسم‌ها، چه صرع‌ها و چه مقدار اضطراب مرگ که از همه آن‌های دیگر بدتر است!

#مارسل_پروست
📗«در جستجوی زمان از دست رفته»
➖➖➖➖➖

🔺امروز زادروز مارسل پروست، نویسندهٔ فرانسوی و خالق رمان «در جستجوی زمان از دست رفته» است.
🔸فیلم پیوست، تنها تصویر ضبط شده از پروست است و او را در حالیکه به تنهایی از یک مراسم عروسی اشرافی خارج می‌شود، به تصویر کشیده است.
🌿📚
@artperception

🌿«در جستجوى زمانِ از دست رفته»؛ طولانى‌ترين رُمان تاريخ ادبيات
🔺مارسل پروست و معنای زندگی

🎙ترجمه و صدا: ايمان فانى
@persianschooloflife
🌿📚🖋
@artperception

‍ 🌿جمعه، چهارم ژانویۀ ۲۰۱۹، تصویری از یک تخم‌مرغ معمولی، کرم‌رنگ و کَک‌مکی بر پس زمینه‌ای سفید در اینستاگرام منتشر شد. زیر تصویر نوشته بود: «بیایید با هم رکورد جهانیِ جدیدی بزنیم و به بیشترین تعداد لایک پای یک پست برسیم. برای این کار باید رکورد فعلی را بشکنیم که با هجده میلیون لایک دست کایلی جنر است. نگران نباشید، موفق می‌شویم».

🔹 کایلی جنر مدل، چهرۀ رسانه‌ای، مالک برند لوازم آرایشی و شاید از همه مهم‌تر خواهر ناتنی کارداشیان‌هاست که مجلۀ تایم در سال ۲۰۱۴ و ۲۰۱۵ او را در فهرست تأثیرگذارترین جوانان جهان قرار داد. جنر ۱۳۵ میلیون فالور در اینستاگرام دارد و، پیش از اینکه یک تخم‌مرغ با او بر سر تعداد لایک هماوردی کند، خبر تولد دخترش ازحدود یک سال قبل با بیش از هجده میلیون لایک رکوردار بود. در کمتر از دو روز، تخم‌مرغ از نوزاد و مادرش پیشی گرفت و رکورد را شکست. روز دوشنبه ماجرا هنوز داغ بود و لایک‌ها به‌طرز شگفت‌آوری همچنان زیاد می‌شد تا اینکه به ۳۵ میلیون رسید. البته، پس از آن چند روز طوفانی، داستان کاملاً هم تمام نشد و عکس تخم‌مرغ تا همین حالا لایک‌های بیشتری می‌گیرد.

🔸 جنر وقتی دید رکوردش از دست رفته بالاخره بعد از ده روز به ماجرا واکنش نشان داد و البته سعی کرد با آن از در شوخی درآید. او ویدئوی کوتاهی منتشر کرد و درحالی‌که می‌خندید تخم‌مرغی با همان شکل و قیافه را روی آسفالت داغ نیمرو کرد. البته واکنشِ به‌ظاهر آرام و بامزۀ جنر بعد از آن بود که کاربران اینستاگرام حسابی او را دست انداخته بودند. آن‌ها زیر پستی که قبل از این رکورددار بود ایموجی تخم‌مرغ می‌گذاشتند یا صرفاً کلمۀ تخم‌مرغ را تایپ می‌کردند.

🔺 هنوز کسی از هویت صاحب حساب کاربری تخم‌مرغ سر در نیاورده، اما او در مکاتبۀ ایمیلی کوتاهی که با خبرنگار فوربس داشت انگیزه‌اش را این‌طور بیان کرد: «واقعیت این است که ابتدا فقط به این فکر می‌کردم چقدر جالب و خنده‌دار می‌شود با چیزی به سادگیِ یک تخم‌مرغ رکورد را بشکنیم. ولی گمان می‌کنم این کار همچنین نقدی به فرهنگ سلبریتی هم است و اینکه چقدر شکننده است: به راحتی ترک برمی‌دارد و می‌توان آن را دست انداخت».

🔹 آن تخم‌مرغ ساده حالا بیش از ۵۳ میلیون بار لایک خورده و حساب کاربری‌اش نزدیک ۹ میلیون فالور دارد. تخم‌مرغی که چند روزی نقد فرهنگ سلبریتی بود حالا مشهور به تخم‌مرغِ رکوردار جهان (world record egg) است و خودش یک پا سلبریتی شده؛ دور دنیا می‌گردد، در موقعیت‌های خاص عکس می‌اندازد، فالور و لایک‌های بیشتر طلب می‌کند و، آن‌طور که صاحب حساب کاربری‌اش می‌گوید، «این تازه آغاز ماجراست».


📌برگرفته از وبسایت ترجمان
🌿📚
@artperception

🌿نوزدهمین دوره از مراسم جشن #حافظ با حضور هنرمندان سرشناس کشور در حوزه‌های مختلف از جمله #سینما، تلویزیون و #موسیقی برگزار شد و جوایز این جشنواره به برندگان اهدا گردید. در میان جوایز اهدا شده، جایزه بهترین تیتراژ فیلم و سریال به علیرضا قربانی برای اثر «چهارراه استانبول» اهدا شد.

🔸قطعه #چهارراه_استانبول به عنوان تیتراژ برای فیلم سینمایی «چهارراه استانبول» به کارگردانی مصطفی کیایی ساخته شد. شعر این اثر را مسعود کلانتری سروده و آهنگسازی آن بر عهدهٔ #علیرضا_قربانی و سامان صمیمی بوده است. تنظیم این قطعه را نیز غلامرضا صادقی انجام داده است.

🌿🎼🎶🎵🎤🔺
@artperception

🌿«مرگ دانشمند مصيبتى جبران‌ناپذير و رخنه‌اى بسته ناشدنى است. او ستاره‌اى است كه غروب می‌كند؛ مرگ يك قبيله آسان‌تر از مرگ يك دانشمند است.»

▪️سالمرگ #مریم_میرزاخانی، نابغه ایرانی
🌿
@artperception

🌿فیلم کوتاه «بی‌عرضه»
🔸بر اساس داستانی از آنتوان #چخوف

🔺تمثیل مردمی که ساده‌ترین حقوق انسانی و مدنی خود را فراموش کرده‌اند!

🌿🎥⁦📽️⁩🎬⁦🎞️⁩
@artperception

🌿نسبی و سلیقه‌ای بودن #زیبایی، به نفع چه کسانی تمام شده است!؟


#مدرسه_زندگی
⁦🎙️⁩ترجمه و صدا: ایمان فانی
🌿🔺
@persianschooloflife
@artperception

🌿 ۱۳۰ سال پیش در چنین روزی اثر «گل‌های آفتابگردان» توسط ونگوگ نقاشی شده است. تابلوی امروزی این نقاشی با اثر اولیه تفاوت‌های بسیاری دارد. چندین بار روی آن با واکس و وارنیش پوشانده شده، در حالی که خود #ونگوگ از وارنیش استفاده نمی‌کرد. تحقیقات میان‌رشته‌ای و علمی بسیاری برای حفاظت و مرمت این اثر #هنری تاکنون صورت گرفته است.
🌿⁦🖼️⁩🎨🔺
@artperception

🌿همراهان عزیز، در بروزرسانی جدید تلگرام می‌توانید با استفاده از دکمه Comment در زیر هر پست، نظر خود را در مورد مطالب ارسال فرمائید.
🔺همچنین از طریق دکمه Discuss می‌توانید در گروه تلگرامی مربوط به کانال عضو شده و به تبادل آرا و نظرات پیرامون مباحث پرداخته و ما را در بهبود کیفیت مطالب راهنمایی کنید.

با سپاس🙏🌹
@artperception

🌿امروز دیگر مردم «سرکوب» نمی‌شوند، «سرگرم» می‌شوند!
رسانه‌ها از مخاطب خود می‌پرسند که "چه برنامه‌هایی را بیشتر دوست داری؟"، تا پروژه‌ٔ احمق‌سازی خود را تکمیل کنند!

⁦✍️⁩تئودور #آدورنو
🌿📚
@artperception

🌿«با یک اثر #هنری چنان رفتار کنید که با شهریاران رفتار می‌کنید! بگذارید نخست او با شما آغاز سخن کند.»


🖋️آرتور #شوپنهاور

🌿🎨📚🔺
@renaissancetranslate
@artperception

‍ 🌿«سکوت آب می‌تواند خُشکی باشد و فریادِ عطش
سکوت گندم می‌تواند گرسنگی باشد و غریوِ پیروزمندِ قحط
همچنانکه سکوتِ آفتاب، ظلمات است
اما سکوتِ آدمی فقدانِ جهان و خداست

غریو را تصویر کن
عصر مرا
در منحنی تازیانه، به نیشخطِ رنج

همسایۀ مرا بیگانه با امید و خدا
و حُرمتِ ما را که به دینار و دِرَم برکشیده‌اند و فروخته

تمامی الفاظِ جهان را در اختیار داشتیم و آن نگفتیم که به کار آید
چرا که تنها یک سخن، یک سخن در میانه نبود

«#آزادی»

ما نگفتیم
تو تصویرش کن.



🖊#احمد_شاملو
📙ابراهیم در آتش

▪️دوم مرداد سالمرگ احمد شاملو
➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖
#نقاشیخط اثر محمود وطن‌خواه
اکریلیک بر روی بوم ورق مس (تکنیک زیرلاکی)
100 در 100 سانتیمتر
سال: 1395
https://t.me/joinchat/AAAAAEOZIOmg3nLm3WufYA
🌿📖🎨
@artperception

‍ 🌿«تموز» نام چهارمین ماه تقویم عبری است. تموز اولین ماه تابستان و معادل تیر و ژوئن-جولای است. نام این ماهِ 29 روزه، از خدای بابلی-آشوری به همین نام برگرفته شده است. اول تيرماه به عنوان طولانی‌ترین روز و روشنایی سال، در فرهنگ ایرانی نیز به «چله تموز» مشهور است. تموز در تقویم ایرانی گرم‌ترین ماه سال است. «چله بزرگ» یکی از جشن‌های فراموش شده ایرانی بوده که در جنوب خراسان هنوز آنرا گرامی می‌دارند.

🔸17 تموز مصادف با پنج واقعه تراژیک و عزاداری برای #یهودیان است. گناه گوساله سامری (golden calf sin) بعد از گذشت چهل روز از رفتن موسی (ع) به کوه طور سینا (1312 قبل از میلاد مسیح)، شکستن اولین لوح ده فرمان توسط موسی (ع) (1312 قبل از میلاد مسیح)، توقف مراسم قربانی روزانه در معبد مقدس (586 قبل از میلاد مسیح)، شکسته شدن دیوارهای اورشلیم توسط ارتش روم (70 بعد از میلاد مسیح)، و سوزاندن تورات توسط کلیسای آپوستوموس.
بسیاری از یهودیان به خصوص یهودیان اشکنازی، از 17 تموز به مدت سه هفته روزه گوشت و شراب می‌گیرند.

🔹ماه‌های #عبری در ایران بسیار مورد استفاده بوده‌است؛ گرچه امروزه به‌کارگیری این ماه‌ها، به خصوص در زبان فارسی متروک گردیده‌است، امّا هنوز هم گاهی در پاره‌ای از نوشته‌های گذشتگان، به اسامی این ماه‌ها برخورد می‌کنیم. حتی در کتابِ معروفِ دعا موسوم به «مفاتیح‌الجنان»، اشارات متعددی به اسامی این ماه‌ها و آداب و مناسک مربوط به هر‌ یک شده‌ و یا در کتاب‌های قدیمی تاریخ، زمان بسیاری وقایع بر حسب این ماه‌ها ثبت گردیده‌است.

🌿مولوی در دفتر سوم مثنوی معنوی، در شعر «اختلاف کردن در چگونگی و شکل پیل»، به زیبایی می‌نویسد:

آنچنان کز نیست در هست آمدی
هین بگو چون آمدی مست آمدی

راه‌های آمدن یادم نماند
لیک رمزی بر تو ما خواهیم خواند

هوش را بگذار و آنگه گوش ‌دار
گوش را بر بند و آنگه هوش دار

نی نگویم زانک خامی تو هنوز
در بهاری تو ندیدستی #تموز

این جهان همچون درخت است ای کرام
ما بر او چون میوه‌های نیم‌خام

سخت گیرد خام‌ها مر شاخ را
زانک در خامی نشاید کاخ را

چون بپخت و گشت شیرین لب‌گزان
سُست گیرد شاخ‌ها را بعد از آن


🎼این شعر را بهروز غریب‌پور در «اُپرای مولوی» در قسمت «دیدار دوم و بدگویان» به کار گرفته که با همکاری #همایون_شجریان و #محمد_معتمدی اجرا شده است. (فایل پیوست)🔻
➖➖➖➖➖➖➖➖
🔺کپی و استفاده بدون ذکر نام نویسنده و کانال مجاز نیست.
(https://attach.fahares.com/74XNsAKwmY/JKEGpFmwwcg==)
https://t.me/joinchat/AAAAAEOZIOmg3nLm3WufYA
🌿📚✒️🎶
@artperception

🌿پنج نکته جالب دربارهٔ #نقاشی «گل‌های آفتابگردان» اثر ونسان #ونگوگ:

۱- ونگوگ یک بخش چوبی به بالای بوم اضافه کرده است؛ زیرا برای یکی از گل‌ها فضای کافی وجود نداشت!

۲- اثر انگشت ونگوگ همچون یک امضا بر لبه‌های بوم ثبت شده است!

۳- رنگ‌های این نقاشی به مرور تغییر کرده‌اند؛ زردها روشن‌تر بوده و بخش‌های آبی‌ و امضا نیز در اصل بنفش بوده‌اند!

۴- در پژوهش‌های اخیر برای شناسایی دقیق‌تر از اسکنرهایی استفاده شده که تا یک رنگدانه را نیز نشان می‌دهند!

۵- در واقع ۵ نسخهٔ متفاوت از این نقاشی در موزه‌های شهرهای مونیخ، لندن، توکیو، فیلادلفیا و آمستردام وجود دارد!

🌿⁦🖼️⁩🎨📚🔺
@artperception

🌿همیشه یک «راه دوم» وجود دارد!

🔺بر اساس کتاب «بهترین درس‌های مدرسهٔ زندگی» نوشته #آلن_دوباتن

#روانشناسی
#مدرسه_زندگی
⁦🎙️⁩ترجمه و‌صدا: ایمان فانی
🌿📚
@persianschooloflife
@artperception

‍ 🌿 چندی پیش، مقاله‌ای در مجله تایم منتشر شد که نویسنده‌اش ادعا می‌کرد،
آنچه «مطالعهٔ عمیق» نامیده می‌شود به‌زودی از بین خواهد رفت؛ چرا که این روزها دیگر آدم‌ها سرسری #کتاب می‌خوانند و با وجود مطالب خلاصه شده اینترنتی، تعداد خواننده‌های کتاب‌ها روز به روز تقلیل پیدا می‌کند.

🔸نکته وحشتناک ماجرا اینجاست که مطالعات ثابت کرده، کتاب‌خوان‌ها در قیاس با افراد عادی، به واقع آدم‌های خوب‌تری هستند و شاید تنها آدم‌هایی روی این کره خاکی باشند که ارزش عاشق شدن را داشته باشند!

🔹بر اساس مطالعاتی که روان‌شناسان در سال‌های ۲۰۰۶ تا ۲۰۰۹ انجام داده‌اند، کسانی که رمان می‌خوانند، میان انسان‌ها بیشترین قدرت همدلی با دیگران را دارند و قابلیتی دارند با عنوان «تئوری ذهن»، که در کنار آنچه خود به آن اعتقاد دارند، می‌توانند عقاید، نظر و علائق دیگران را مدنظر قرار دهند و دربارهٔ آن تامل کنند.

▫️آن‌ها می‌توانند بدون این که عقاید دیگران را رد کنند یا از عقیدهٔ خودشان دست بردارند، از شنیدن عقاید دیگران لذت ببرند.
تعجبی هم ندارد که کتاب‌خوان‌ها آدم‌های بهتری باشند. کتاب خواندن، تجربه کردن زندگی دیگران با چشم درون است. یاد گرفتن این نکته که چه طور بدون این که خودت در ماجرایی دخیل باشی، بتوانی دنیا را در چارچوب دیگری ببینی.

🔸کتاب‌خوان‌ها به روح هزاران آدم و خرد جمعی همهٔ آنها دسترسی دارند. آن‌ها چیزهایی دیده‌اند که غیر کتاب‌خوان‌ها امکان ندارد از آن سر دربیاورند! آنها مرگ و زندگی انسان‌هایی را تجربه کرده‌اند که دیگران اصلا آن‌ها را نمی‌شناسند!

🔹کتاب‌خوان‌ها یاد گرفته‌اند که زن بودن چیست و مرد بودن یعنی چه؛ فهمیده‌اند که تماشای رنج دیگران یعنی چه؛ کتاب‌خوان‌ها بسیار از سن‌شان با تجربه‌ترند!

🌿⁦✍️⁩📚🔺
@artperception

‍ ‍ ‍ 🌿چیزهای زیادی هست که فلسفه می‌تواند از فیلم بیاموزد!

🔻برخی از فیلسوفان می‌گویند فلسفه میدانِ برهان‌آوری عقلی است، نه بازی با احساسات و هیجانات، و به همین دلیل نباید فیلم‌ها را وارد بحث‌های فلسفی کرد. اما واقعیت آن است که سردرگمی‌ها، شعف‌ها و غم‌ها بخشی جدانشدنی و پراهمیت از حیات انسانی‌اند، مسائلی که جایشان در بحث‌های فلسفی معمولاً خالی است. اینجاست که اتفاقاً یک #فیلم می‌تواند به ما نشان دهد، به‌عنوان یک موجود بشری، قرارگرفتن در موقعیتی فلسفی چه حال و هوایی دارد.

⁦▫️⁩نمونه‌اش شاهکار آکیرا کوروساوا به نام «راشومون» (۱۹۵۰) که بیننده را به ضیافتی منحصربه‌فرد دعوت می‌کند: اندیشیدن روی پردۀ نقره‌ای.
فلسفه‌ورزی نه از مسیر استدلال‌های ساختاریافته یا با زبان پیچیده، بلکه از طریق داستان‌سرایی بدیع، تصویرسازی گیرا و فیلم‌بردای نوآورانه. شخصیت‌های فیلم کوروساوا به دنیایی یکسان می‌نگرند، اما بنا به دلایل اخلاقی یا شناختی، روایت‌هایشان از آنچه می‌بینند هریک دنیای درونیِ خود را دارد. درنتیجه، نمی‌شود دانست که دنیای واقعی و حقیقت به چه شکل بوده است. پیام غایی فیلم آن است که ما از اساس ناتوان از «تشخیص و گفتن حقیقت» هستیم.

🔹معمای فلسفی در بطن فیلم کوروساوا این گونه است: اگر نتوانیم واقعاً بدانیم که چه اتفاقی افتاده است، چه؟ اگر هر روایتی که دربارۀ دنیای پیرامونمان می‌سازیم، یک دنیای درونی باشد، و روایت هرکسی بسیار متفاوت از دیگری باشد، بی هیچ راهی برای اینکه بدانیم کدام‌یک واقعیت دارد، چه؟
همۀ این‌ها لاجرم این برداشتِ طاقت‌فرسا را تعمیق می‌کنند که آنچه شاهدش هستیم، پایانِ توانایی‌مان در تشخیص و گفتنِ حقیقتْ است.

🔸البته این نکته، از لحاظ فلسفی، بدیع نیست: از ساختار‌شکنی حقیقت در قالب «ارادۀ معطوف به قدرتِ» نیچه، تا این مفهوم ریچارد رورتی که حقیقت «نه یافته، بلکه ساخته می‌شود»؛ ما به دنیایی عادت کرده‌ایم که گویا نیاز به دانستن اینکه حقیقت چیست و کجاست را رها کرده است!

🔹کوروساوا نیز دقیقاً همان کاری را می‌کند که هر فیلم‌ساز خوب باید بکند: تحریک بینندگان به اینکه از آنچه روی پرده می‌بینند فراتر بروند، درگیر پرسش‌های بزرگ دربارۀ وضعیت بشر شوند.
چهره‌های بزرگی همچون ژیل دلوز استدلال می‌آورند که «فیلم می‌تواند فلسفه باشد». یعنی اینکه خدمت #سینما به فلسفه می‌تواند با روش‌های خود، و به شیوه‌ای باشد که نتوان آن را به روش‌های فلسفه‌ورزی سنتی تقلیل داد. روشن است که همۀ فیلم‌ها به‌طرز چشم‌گیر فلسفی نیستند، اما برخی فیلم‌ها هستند و همین ما را بس. به تعبیر مالهال: «چنین فیلم‌هایی مادۀ خام فلسفه یا مایۀ تزئینش نیستند، بلکه مشق فلسفه‌اند، فلسفه در عمل هستند!»

🔻البته «نظریۀ جسورانه‌ای» که فیلم را فلسفه می‌داند به شدت محاصره شده است. خط اصلی حمله می‌گوید فیلم نمی‌تواند فلسفه باشد، چون #فلسفه باید با استدلال کار کند. اما فیلم، به‌جای استدلال، با تصاویر و هیجانات و امثالش کار می‌کند. به بیان دیگر، فیلم‌ساز نمی‌تواند فیلسوف باشد. ولی با این تعریف، تعداد قابل توجهی از فلاسفه هم فیلسوف نیستند: در این تعریف جایی برای هراکلیتوس و دیوگنس نمی‌ماند، یا برای کنفوسیوس و نیچه.

🔹اما همچنان این حقیقت پابرجاست که فیلم‌ها می‌توانند تأثیری مشابه با آثار سترگ و جاودانۀ فلسفه بر ما داشته باشند: تکان‌دادن و بیدارکردن ما، دمیدن حیات تازه به ذهن‌هایمان، مهیا کردنمان برای شیوه‌های جدید دیدن خودمان و دنیای پیرامونمان.
در آثار آندره تارکوفسکی، اینگمار برگمان و کوروساوا یک‌جور نظاره‌گری ناب، نگاه عمیق و بصیرت ظریف وجود دارد که همتای آثار فلاسفۀ بزرگ است.

🌿ولی شاید مهم‌ترین نکته این است که فیلم‌ها می‌توانند معنای انسان‌بودن را بیاموزند: شیوه‌های آشفتۀ زندگی‌مان را، اینکه گاهی ممکن است چقدر بی‌ثبات و پیچیده و نهایتاً بی‌خرد باشیم. هیجانات و اشتیاقات هم به اندازۀ خرد، ما را به حرکت وامی‌دارند؛ شور و شوق انسانی، اضطرارهای اجتماعی، و شیوۀ صحبت مستقیم با قلب انسان که در متون فلسفی، چندان خبری از این چیزها نیست.

🔻البته همۀ این‌ها «فقط فیلم» هستند! ولی زمان تسویه‌حساب شاید زودتر از آنی رسیده باشد که انتظارش را داشتیم! چون وقتی حکومت‌ها ما را وامی‌دارند که دروغ را نه دروغ، بلکه «حقیقتِ» بدیهی بدانیم، می‌فهمیم مرجع حرفشان رورتی یا نیچه نیست، بلکه رمان ۱۹۸۴ جورج اورول است؛ و این دیگر «فقط فیلم» نیست، بلکه ما ساکنِ آن شده‌ایم!


🖊نوشته کاستیکا براداتان
📝ترجمۀ محمد معماریان
📚منبع: ترجمان
🌿🎥📚⁦
@artperception

🌿 چه چیزی انیمیشن‌های #پیکسار را از سایر کمپانی‌های فیلم‌سازی متمایز می‌کند؟

⁦⏱️⁩ مدت ویدئو: ۹ دقیقه
🔸 زیرنویس فارسی
#انیمیشن
🌿🎬🖌️🎭
@artperception

‍ 🌿روزگاری مردی بود که به هنگام کودکی داستان زیبای ابراهیم را شنیده بود که چگونه خداوند او را آزمایش کرد و او چگونه به این آزمون پاسخ گفت، ایمان خویش نگاه داشت و برای دومین بار برخلاف هر انتظاری صاحب پسری شد. هنگامی که کودک بزرگتر شد، همین داستان را با ستایشی باز هم بیشتر خواند، زیرا زندگی آنچه را که در سادگی معصومانه کودک متحد بود، از هم جدا کرده بود. هر چه بزرگتر می‌شد اندیشه‌اش بیشتر مجذوب این داستان می‌شد، شور او افزون و افزونتر می‌شد، با این همه کم‌تر و کم‌تر قادر بود این داستان را درک کند.

🔸سرانجام به واسطهٔ علاقه‌اش به این داستان همه‌چیز را از یاد برد: روحش تنها یک آرزو داشت و آن دیدار ابراهیم بود، یگانه رؤیایش این بود که شاهد آن رویداد عظیم بوده باشد. آرزویش نه دیدار سرزمین‌های زیبای شرق بود نه شکوه ناسوتی ارض موعود، نه آن زوج خداترسی که خدا ایشان را در کهنسالی آمرزیده بود، نه چهرهٔ پراحتشام آن پدرسالار سالخورده، نه نیروی جوانی که خداوند به اسحاق عطا کرده بود. هیچ دلیلی نمی‌دید که همین نتواند در صحرای بایری در دانمارک روی داده باشد! سودایش این بود که آنان را در سفر سه روزه‌شان، در حالی که ابراهیم سوار بر استر، با اندوهش در پیش و با اسحاق در کنارش می‌راند، همراهی کند. تنها آرزویش این بود که در آن لحظه که ابراهيم سر برداشت و کوه موریه را در دور دست دید، هنگامی که چارپایان را برجا نهاد و تنها با اسحاق از کوه بالا رفت، حاضر باشد؛ زیرا خواسته‌اش نه تارهای ظریف و ماهرانه ساخته شدهٔ تخيل، بلکه «لرزش اندیشه» بود.

🔺«و خداوند ابراهیم را امتحان کرد و به او گفت اسحاق، یگانه فرزندت را که دوستش می‌داری برگیر و به وادی موریه برو، و در آنجا او را بر فراز کوهی که به تو نشان خواهم داد به قربانی بسوزان!»
بامدادان بود، ابراهیم پگاه برخاست، چارپایان را زین کرد، خیمه خود را ترک کرد و اسحاق را با خود برد؛ سارا از روزن به آنان می‌نگریست تا آنگاه که به دره فرو شدند و او دیگر نمی‌توانست آنها را ببیند. آنان سه روز در سکوت راه پیمودند. در بامداد روز چهارم #ابراهیم حتی کلمه‌ای نگفته بود، اما
چشم برداشت و کوه موریه را در دور دست دید. او جوانان را باقی گذاشت و تنها با اسحاق در کنارش از کوه بالا رفت. اما ابراهیم با خویشتن گفت، من از اسحاق پنهان نخواهم کرد که این راه او را به کجا می برد». او خاموش ایستاد، دستش را به نشانهٔ رحمت بر سر اسحاق نهاد و اسحاق خم شد تا پذیرای آمرزش باشد و چهرهٔ ابراهیم پدرانه بود، نگاهش مشفقانه، و سخنش امیدبخش. اما اسحاق نمی‌توانست او را درک کند، روحش قادر به اعتلا نبود؛ او زانوان ابراهیم را در آغوش گرفت و لابه‌کنان به پایش افتاد و از او خواست به جوانی او، به آیندهٔ امیدبخش او رحم کند، شادی خانهٔ ابراهیم و اندوه و تنهایی را به یاد او آورد. آنگاه ابراهیم پسر را بلند کرد، در کنار او به راه افتاد و سخنش سرشار از ترغیب و تسلا بود. اما اسحاق نمی‌توانست او را درک کند.

🔹او از کوه موریه بالا رفت، اما اسحاق او را درک نمی‌کرد. آنگاه برای لحظه‌ای از او روی برگرداند و هنگامی که اسحاق دوباره چهرهٔ ابراهیم را دید دگرگون شده بود، نگاهش بی‌رحم و چهره‌اش خوفناک بود. او گلوی اسحاق را گرفت، او را بر زمین افکند و گفت: «ای پسر نادان، پنداشته‌ای که من پدر توام؟ من یک بت‌پرستم. پنداشته‌ای که این عمل خواست خداست؟ نه، میل من است».

🔺آنگاه اسحاق لرزید و در اضطراب خویش بانگ برآورد: «ای خدایی که در آسمانی، بر من رحم کن. خدای ابراهیم بر من رحم کن. اگر پدری در زمین ندارم تو پدر من باش!» اما ابراهیم زیر لب با خود زمزمه کرد: و ای خدایی که در آسمانی، از تو سپاسگزارم. برای او، آن به که مرا یک هیولا بداند تا که ایمان به تو را از دست بدهد.»

◾وقتی کودک باید از شیر گرفته شود مادر پستان خویش سیاه می‌کند، زیرا شرم‌آور است که وقتی پستان بر کودک ممنوع است، لذيذ باشد. بدین‌گونه کودک گمان می‌کند که پستان دیگرگونه شده اما مادر همان است، و نگاهش همچون همیشه عاشقانه و مهربان. خوشا به حال کسی که به وسیله‌ای وحشتناک‌تر برای از شیر گرفتن کودک نیاز نداشته باشد!


📗 ترس و لرز / صفحات ۳۵ تا ۳۷
⁦✍️⁩ سورن کیرکگارد
@artperception
➖➖➖➖➖➖

🔺عید قربان بر همهٔ جهانیان مبارک🌹
➖➖➖➖➖➖

🎨 نقاشی از مجموعهٔ «ترس و لرز»
⁦🖼️⁩ اثر: محمدجواد صیادیان
⁦▫️⁩اکریلیک بر روی بوم
⁦▪️⁩ابعاد: ۳۰×۴۰ سانتیمتر
🔹۱۳۹۵
@artperception

🌿فیلم مستند «در جستجوی فریده» نماینده‌ٔ سینمای ایران در مراسم اسکار ۲۰۲۰ شد. 

🔸مستند در جستجوی فریده، ساخته‌ٔ آزاده موسوی و کوروش عطائی، داستانِ دختری است که در نوزادی در حرم امام رضا رها می‌شود. خانواده‌ای هلندی او را به سرپرستی می‌پذیرد و به هلند می‌برد. پس از سالیان، فریده به جستجوی خانواده و ریشه‌ٔ خویش به ایران می‌آید.‌

🔸فضای داستانِ #فیلم را می‌توان از سطح ماجرای زندگی یک شخص فراتر دید؛ هم‌چون استعاره‌ای از گم‌گشتگی و غریبگی ایرانیان نسبت به هویت و ریشه‌های خویش.

🌿🎥⁦🎞️⁩⁦📽️⁩🎬🔺
@artperception