🌿ای سرزمین! کدام فرزندها، در کدام نسل، تو را آزاد، آباد و سربلند؛ با چشمانِ باورِ خود خواهند دید؟
ای مادرِ ما، ایران! جانِ زخمی تو در کدام روزِ هفته التیام خواهد پذیرفت؟
چشمانِ ما به راه عافیتِ تو سفید شد؛ ای ما نثارِ عافیتِ تو!


🖊محمود دولت آبادی
📒نونِ نوشتن / نشر چشمه / ص۱۴

https://t.me/joinchat/AAAAAEOZIOmg3nLm3WufYA
🌿📚
@artperception

🎼تصنیف «وطن»
🎵آلبوم: خورشید آرزو
🎧آهنگساز : سعید فرجپوری
🎤خواننده: همایون #شجریان
📝شعر: سیاوش کسرایی
🌿🎵🎶🎼
@artperception

🌿وطن، وطن
نظر فکن به ‌من که من، به هر کجا غریب‌‌وار
که زیرِ آسمانِ دیگری، غنوده‌ام


همیشه با تو بوده‌ام، همیشه با تو بوده‌ام
همیشه با، تو بوده‌ام

اگر که حال پُرسی‌ام، تو نیک می‌شناسی‌ام
من از درونِ غُصه‌ها و قِصه‌ها برآمدم

چه غمگنانه سال‌ها، که بال‌ها زدم به روی بحرِ بی‌ کناره‌ات
که در خروش آمدی، به جنب و جوش آمدی
به جنب و جوش آمدی

🌿به اوج رفت موج‌های تو
که یاد باد اوج‌های تو

کنون اگر که خنجری میان کتف خسته‌ام
اگر که ایستاده‌ام
و یا زِ پا فُتاده‌ام
برای تو، به راهِ تو شکسته‌ام

سپاهِ عشق، در پی است
شرار و شورِ کارساز، با وی است
دریچه‌های قلب، باز کن
سرودِ شب شکافِ آن، ز چار سوی این جهان
کنون به گوش می‌رسد

من این سرودِ ناشنیده را
به خونِ خود سروده‌ام، به خون خود سروده‌ام

🌿وطن، وطن، وطن
تو سبزِ جاودان بمان

که من، پرنده‌ای مُهاجرم
که از فرازِ باغِ باصفای تو
به دور دستِ مه گرفته، پَر گشوده‌ام

وطن، وطن، #وطن
تو سبزِ جاودان بمان


🖊 #سیاوش_کسرایی

https://t.me/joinchat/AAAAAEOZIOmg3nLm3WufYA
🌿📚📝
@artperception

🌿سردیس زیگموند فروید که در جشن تولد 75 سالگی‌اش در 1931، در باغ ویلای پتسلین اتریش توسط اُسکار نمون ساخته و رونمایی شد.
🌿
@artperception

🌿ششم اسفند زادروز امیر هوشنگ ابتهاج (ه. الف. سایه) شاعر، ترانه سرا، پژوهشگر و حافظ‌شناس ایرانی است.
🎶تصنیف «تو ای پری کجایی» و «سپیده» (ایران ای سرای امید) برگرفته از اشعار سایه است.
🌿📚
@artperception

🌿زمانه قرعۀ نو می‌زند به نامِ شما
خوشا شما که جهان می رود به کامِ شما

در این هوا چه نَفَس‌ها پُر آتش است و خوش است
که بوی عودِ دلِ ماست در مشامِ شما

تنورِ سینۀ سوزانِ ما به یاد آرید
کز آتشِ دلِ ما پُخته گشت خامِ شما

فروغِ گوهری از گنج‌خانۀ شبِ ماست
چراغِ صبح که بَر می‌دمد ز بامِ شما

ز صدقِ آینه کردارِ صبح‌خیزان بود
که نقشِ طلعتِ خورشید یافت، شامِ شما

زمان به دستِ شما می‌دهدِ زمامِ مُراد
از آن که هست به دستِ خرد، زمامِ شما

همای اوجِ سعادت که می‌گُریخت زِ خاک
شُد از امانِ زمین، دانه‌چینِ دامِ شما

به زیر رانِ طلب، زین کنید اسبِ مراد
که چون سمندِ زمین، شد ستاره رامِ شما

به شعرِ سایه در آن بزمگاهِ آزادی
طرب کنید که پرنوش باد جامِ شما


🖋 #هوشنگ_ابتهاج (ه. الف. #سایه)

https://t.me/joinchat/AAAAAEOZIOmg3nLm3WufYA
🌿📚📝🎶
@artperception

🎼تصنیف «ای عاشقان»
🎵آلبوم: شب، سکوت، کویر
🎧آهنگساز: #کیهان_کلهر
🎤خواننده: #محمدرضا_شجریان
📝شعر: #هوشنگ_ابتهاج
🎶دوتار: حاج #قربان_سلیمانی
🎼 دف و دایره: #بیژن_کامکار
🌿🎵🎶🎼
@artperception

‍ 🌿زیبایی پنهان ریاضیات

🔺ریاضی همه جا هست، اشیایی که ما می‌سازیم، در آثار هنری که تحسین می‌کنیم، هرچند ممکن است متوجه آن نباشیم، اما ریاضیات در طبیعت نیز حضور دارد و ما را در مناظر و گونه‌های گیاهان و حیوانات، از جمله انسان‌ها احاطه کرده است و به نوعی جذابیت ما برای دیگر انسان‌ها بستگی به آن دارد. اما چگونه این اتفاق می‌افتد؟

از ساختار ساختمان‌ها تا کشف سیارات جدید، از تجارت تا به مد و فن‌آوری‌های جدید، ریاضیات همیشه به عنوان یک ابزار مهم در پیشرفت علم و فناوری، در زمینه‌های متنوع مانند مهندسی، زیست شناسی، فلسفه و هنر، خدمت کرده است.
همچنین در طبیعت، فریبندگی آن در اشکال مختلف، الهام‌بخش محققان و شاعران بوده است. یکی از ایده‌های زیبایی‌شناختی که به بهترین شکل، مفهوم ریاضی را دربردارد، مفهوم «تقارن» است.

🔹سقف مسجد شیخ لطف الله در اصفهان (ایران) یک نمونه عالی از تقارن در بحث زیبایی ریاضی‌گون در معماری است.🔻
@artperception

‍ 🌿هماهنگی (هارمونی)

🔺یک شی هارمونیک است، زمانی که اجزای آن هماهنگ در نسبت به کل آن باشند؛ یعنی ارتفاع، عرض و طول آن متعادل باشند. همبستگی دقیق «هماهنگی» با مفهوم زیبایی بسیار است.
هارمونی نیز یک مفهوم قاطع در نظریه‌های علوم طبیعی است. ظاهرا یونان باستان اولین جایگاهی بود که این ایده را گسترش داد.

🔹در طبیعت این نوع از هارمونی، نمایانگر سیر و ریتم رشد است و همچنین به چشم غیر مسلح قابل تشخیص می‌باشد. بزرگترین نمونه از نظم ریاضی‌وار در مارپیچ طلایی (اسپیرال) در طبیعت، ناتیلوس است، یک حلزون ماقبل تاریخی که هنوز در اقلیم اقیانوس آرام زندگی می کند.🔻
@artperception

‍ 🌿دیکشنری فلسفۀ استنفورد به ما یادآوری می‌کند که در نظریات فیلسوف یونانی افلاطون (429-347 قبل از میلاد)، اشکال هندسی منظم، در مرکزِ نظریۀ شناختِ عناصرِ طبیعی و بعدا زیبایی فرم آنها قرار دارد.

چهار عنصر اصلی آتش، آب، خاک و هوا نیز می‌توانند با اشکال منظم هندسی (چند ضلعی‌های رایج چهار، بیست، شش و هشت وجهی منتظم) نشان داده شوند. جهان نیز می‌تواند توسط یک چندوجهی متقارن نمایان شود.

🔹گرچه کلمه "تقارن" در واژه نامه یونانی در زمان افلاطون وجود نداشت، اما این مفهوم در حال توسعه بود. کلمه یونانی "summetria"، که به معنای "هم اندازه" است، قبلا برای اشاره به مفهوم "نسبت" استفاده می‌شد.

فیزیکدانان امروز معتقدند که اصطلاح نوین «ثابت کیهانی» (cosmological constant)، به این معنی اشاره دارد که در مقیاس جهانی، کیهان نیز واقعا می تواند یک کره باشد، یک کره فضا-زمانی چهاربعدی؛ و خب به نظر می‌رسد افلاطون چندان هم در اشتباه نبوده است!🔻
@artperception

‍ 🌿📚«سارتر چه بر سر جایزۀ نوبل آورد؟»

🔺برای یک نویسندۀ ادبی، چه افتخاری بالاتر از بردن جایزۀ نوبل؟ برخی نویسندگان سال‌ها به‌پای کاغذ و قلمشان عرق می‌ریزند، اما حتی اسمشان جزو نامزدهای این جایزه هم نوشته نمی‌شود. اما ژان پل سارتر در زمان خودش از این قماش نویسنده‌ها نبود؛ او نه برای گرفتن آن اشتیاقی داشت و نه وقتی برنده‌اش شد آن را پذیرفت. این کار او باعث شد جایزه‌ای ادبی به نام او تأسیس شود تا نویسندگان، به‌هوای بردن «جایزۀ سارتر»، «جایزۀ نوبل» را قبول نکنند.

🔹امتناع سارتر از دریافت جایزۀ نوبل با اجتنابش از پذیرفتن نشان لژیونر دونور و سازمان‌های مشابه دیگر، مطابقت داشت و مشخصۀ شخصیت اگزیستانسیالیست، پیچیده و غیرانعطاف‌پذیرش بود. سارتر اظهار داشت که «فرق است میان آنکه نوشته‌هایم را با نام ژان پل سارتر امضا کنم یا اینکه آن‌ها را تحت عنوان ژان پل سارتر، برندۀ جایزۀ #نوبل، بنگارم».
به باور او «یک نویسنده باید از گرایش به نهادی خاص حذر کند». البته او در آن موقع آدم سرشناسی بود، منتها برای استقلال شخصی خودش نیز ارزش قائل بود.

#سارتر به مؤسسات و نهادها اجازه نداد که او را به تصاحب خود درآورند؛ باوجوداین به خیزش‌های مردمی ملحق شد و به‌خاطر همراهی با تودۀ مردم در نافرمانی مدنی و حمایت از اعتصاب‌های می ۱۹۶۸ بازداشت شد، هرچند که رئیس‌جمهور مارشال دوگُل سریعاً او را بخشید و طی عبارتی باشکوه و فرانسوی‌مآبانه اظهار داشت که «هرگز کسی ولتر را بازداشت نمی‌کند»!

🔸پذیرفتن جایزه‌ای که یک موسسه اهدا می‌کند، به‌منزلۀ نوعی همکاری با آن نهاد است. سارتر معتقد بود برچسب موفقیت بزرگی که جایزۀ نوبل بر پیشانی نویسنده می‌چسباند، چهرۀ اصلی او را پنهان می‌نماید. نوبلیست‌شدنِ او مرجعیتش به‌عنوان سارتر را تحت‌الشعاع قرار می‌داد.
البته این دقیقاً همان چیزی است که دستگاه تجاریِ عرضه و تقاضا می‌خواهد: نام، همچون محصول. یا به‌عبارتی مُهر تضمین‌زدن بر موفقیتی که فروختنی است: «برندۀ جایزۀ نوبل: فلان و بهمان...»، «نویسندۀ پرفروش‌ترین کتاب‌ها: چنین و چنان...»، «سی هفته در فهرست نویسندگان پرفروش از دید نیویورک تایمز» و ... .

البته در اصل، مقصود و نیت بنیان‌گذاران این دست از جوایز این نبود، اما حالا این‌گونه پاداش‌ها به این شیوه استفاده می‌شوند. جایزه به‌عنوان راهی برای احترام به یک #نویسنده، ارزش واقعی دارد؛ اما هنگامی که نظام سرمایه‌داری شرکت‌های عمده آن را به‌عنوان طریقی برای بازاریابی به کار می‌بَرد، و زمانی که جایزه‌دهندگان از آن همچون ترفندی سیاسی استفاده می‌کنند، ارزش این جوایز ضایع می‌گردد و هرچه جایزه‌ای بیشتر معتبر و ارزشمند باشد، بیشتر در معرض تباه‌شدن قرار می‌گیرد.

🌿بااین‌همه، جالب است که ژوزه ساراماگو، کسی که در هواداری از مارکسیسم سرسخت‌تر از سارتر بود، صلاح ندانست که از دریافت جایزۀ نوبل خودداری کند. او می‌دانست که هیچ چیز، حتی موفقیت، نمی‌تواند به سازش وادارش کند و هیچ مؤسسه‌ای قادر نیست که وی را به‌سمت خود متمایل گرداند. همیشه چهرۀ خودش بود که به وی وجهه می‌بخشید.

کمیتۀ جایزۀ نوبل در ادبیات، به‌رغم بسیاری از انتخاب‌های عجیب و غریب و سهو و خطاهایی که برای گزینش آثار ادبی مرتکب می‌شود، همچنان به ارزش‌هایی عالی پایبند است، درست به‌خاطر آنکه این کمیته هویتش را از نویسندگانی نظیر پاسترناک، شیمبورسکا و #ساراماگو کسب می‌کند و با آنان همدلی نشان می‌دهد یا دست‌کم سوسویی می‌زند که از چهرۀ آنان بازتابیده است.


📙گزیده‌ای از کتاب «فرصتی برای فراغت نیست»
(No Time to Spare: Thinking About What Matters)
🖋نوشتۀ اورسولا لو گویین (Ursula K. Le Guin)
https://t.me/joinchat/AAAAAEOZIOmg3nLm3WufYA
🌿📚
@artperception