🌿📚راهنمای فلسفی زیستن

🔺به زعم برخی فيلسوفان، ترس از مرگ مانع زندگی است، در حالی که بیشتر مواقع ما به فناپذیری انسان نمی‌اندیشیم. ولی در نگاهی عمیق‌تر، بازگشت‌ناپذیری چیزها، نوعی مرگ است که در قلب زندگی جاری است و همواره این خطر هست که ما را به یاد گذشته‌ها بیندازد و به خانه دلتنگی، احساس گناه، حسرت و پشیمانی بکشاند و این‌ها خوشی و سعادت را زایل می‌کنند.
شاید باید سعی کنیم به این چیزها نیندیشیم و به جای یادآوری روزهای بد، خود را به خاطرات شاد محدود کنیم. ولی این خاطرات شاد ممکن است با گذشت زمان به «بهشت‌های گمشده» تبدیل شوند و ما را به تدریج به سوی #گذشته بکشانند و نگذارند از اکنون لذت ببریم.

🔹فیلسوفان یونان، گذشته و آینده را بزرگترین شیاطینی می‌دانستند که بر زندگی انسان سنگینی می‌کنند و منبع همه تشویش‌هایی هستند که بر زمان حال سایه می‌اندازند. لحظۀ حال تنها بُعدی از هستی است که ارزش سُکنی گزیدن دارد، چون تنها چیزی است که در دسترس ماست. آنها به ما یادآوری می‌کردند که گذشته دیگر نیست و #آینده هنوز نیامده است.

🌿ولی ما همۀ زندگی خود را جایی میان خاطره‌ها و آرزوها، دلتنگی و انتظار می‌گذرانیم. تصور می‌کنیم با کفش‌های جدید، رایانه سریع‌تر، خانۀ بزرگ‌تر، تعطیلات عجیب و غریب‌تر و دوستان متفاوت، بسیار خوشحال‌تر و سعادتمندتریم ... ولی با حسرتِ گذشته یا امیدِ آینده، در نهایت تنها زندگی‌ای را که ارزشِ زیستن دارد، از دست می‌دهیم: زندگی‌ای که از همین جا و هم اکنون آغاز می‌شود و شایسته دوست داشتن است.

📚از کتاب تاریخ مختصر اندیشه، راهنمای فلسفی زیستن.
🖊نوشته: لوک فری
📝ترجمه: افشین خاکباز
🔖مطلب ارسالی از طرف خانم نگار دهقان

(https://attach.fahares.com/U4SXV/ae41hsWB8GD1VTAA==)
https://t.me/joinchat/AAAAAEOZIOmg3nLm3WufYA
🌿📚
@artperception

‍ 🌿📚فلسفه نَباف!

🔺«فلسفه نباف». آیا این جمله کوتاه برای شما آشنا نیست؟ چرا وقتی ما ایرانیان می‌خواهیم به حرف­ های بی‌پایه و بیهوده اشاره کنیم، از عبارت «فلسفه ­بافی» استفاده می‌کنیم؟ راستی در زبان فارسی چه معادلی برای واژه انگلیسی «فلسفه» یا «فیلسوف» وجود دارد؟
نگویید «حکمت»؛ چون حکمت، برابرْنهادی است برای واژه Wisdom به معنی خردمندی و در کاربرد عمومی و تداول تاریخی نیز در زبان فارسی «حکیم» به کسی گفته می‌شده است که جامع انواع علوم روز از طبابت گرفته تا ریاضی و نجوم و ادبیات و احتمالاً علوم دینی و غیره بوده است؛ مانند بزرگمهر حکیم، حکیم ابوالقاسم فردوسی، حکیم ابوعلی سینا، حکیم عمر خیام و بسیاری دیگران. در لغت‌نامه دهخدا نیز در مقابل واژه «حکیم»، کلمه «فیلسوف» نیامده است بلکه آمده است: دانا، فرزانه، خردمند، دانشمند و ... .

🔹راستی جامعه‌ای که برای کلمه فیلسوف معادلی در زبانش ندارد، می تواند تمدن‌آفرین بوده باشد؟ مگر می‌تواند تمدنی در جامعه‌ای شکل بگیرد بدون آنکه آن #جامعه، کتاب و فیلسوف و دانشمند داشته باشد؟ وقتی در زبانی معادلی برای کلمه «فیلسوف» تولید نشده باشد، آیا به این معنی نیست که در جامعه‌ای که با آن زبان گفت‌وگو می‌کند نیازی به چنین کلمه‌ای نبوده است و بنابراین آیا نمی‌توان نتیجه گرفت که اصولاً در آن جامعه چنین حرفه و تخصصی، یا وجود نداشته است یا بی‌اهمیت بوده است؟

🔸به دیگر سخن نداشتن #فلسفه به این معنی است که چنین جامعه‌ای اصولاً سؤالات فربه­‌ا‌ی از خویش نداشته است و بنابراین توانِ به پرسش‌گرفتن و چون و چرا کردن درباره جوانب مختلف زندگی و حیات اجتماعی، سیاسی و اقتصادی خویش را نداشته است؛ و البته بدون این که ملتی، دست­ کم چند قرن، خودش را لگدکوبِ پرسش‌های استخوان‌­سوز درباره باورها و ساختارها و سازوکارهای خود کند، رسیدن به مرزهای پیشرفت و توسعه محال است.


🖊 محسن رنانی
🔖به بهانه معرفی کتاب «زبان، قدرت و منزلت در ایران»
(https://attach.fahares.com/LQYjDVGU1a1fuXWcl3Rv5w==)
https://t.me/joinchat/AAAAAEOZIOmg3nLm3WufYA
🌿📚
@artperception

‍ 🌿🎨نگاهی مختصر بر سبک اکسپرسیونیسم‌انتزاعی (Abstract Expressionism)

🔺اکسپرسیونیسم‌انتزاعی عنوان جنبشی در نقاشی آمریکایی در دهه‌های 1940 و 1950 میلادی است. آثار این سبک غالبا مبتنی بر ضرب‌قلم (رد قلم‌مو) و بیان فی‌البداهه ایجاد می‌شوند. یکی از زمینه‌های شکل‌گیری این سبک، جنبش سورئالیسم است؛ که از این ایده قوت می‌گیرد که هنر باید از ضمیر ناخودآگاه حاصل شود. این مسئله به عنوان نوعی اتوماتیسم شناخته می‌شود، که در آن خلق هنری یک فرایندِ ناخودآگاه و نابهنگام است.

🔹اکسپرسیونیست‌های انتزاعی اصلی، اکثرا در شهر نیویورک مستقر هستند و به همین خاطر به عنوان سبک نیویورک نیز شناخته می‌شود. این اصطلاح توانست پس از مدت‌ها گروه‌های مختلف و مستقل هنری را در دهه 1940 نیویورک به نوعی با هم ادغام کند.
این جریان هدف خود برای خلق آثار هنری را انتزاع‌گرایی و تحریف واقعیت معرفی می‌کند و انواعی از بیانگری حسی و عاطفی را در آثار به نمایش می‌گذارد.

گرچه این اصطلاح در نیویورک به وجود آمد، اما آثار #اکسپرسیونیسم_انتزاعی در سراسر جهان دیده می‌شود.
در ادامه با برخی از این آثار و هنرمندان آشنا می‌شویم.

مترجم: محمود وطن‌خواه
📝منبع: Google Arts & Culture
➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖
🔻تصویر جکسون پولاک
🔸Jackson Pollock by Martha Holmes
(https://attach.fahares.com/ZkQMl9avLqCjdIQYjvaeKA==)
🌿📚🎨
@artperception

1. شماره 16، جکسون پولاک

🌿جکسون پولاک یک شخصیت محوری در جنبش اکسپرسیونیسم‌انتزاعی بود. معروف‌ترین نقاشی‌های او مربوط به دوران رنگ‌چکانی است که او را به شهرت رساند. پولاک بین سال‌های 1947 و 1950، روی زمین نقاشی می‌کرد، که به هنرمند اجازه می‌داد "دور نقاشی بچرخد، از چهار طرف کار کند و به معنای واقعی نقاشی کند!"
فرآیند چکاندن، پاشیدن و ریختن رنگ به پولاک اجازه ترکیب بین اتفاق و کنترل را می‌داد. شور و غوغای‌ حسی هنگام تماشای کارهای او بسیار قابل‌لمس است.

🔹نقاشی شماره 16، متعلق به مام ریو در برزیل است و یکی از 32 عدد تابلویی است که در نمایشگاه انفرادی وی در 1950 میلادی در گالری بتی پارسون نیویورک برگزار شد. در آن نمایشگاه فقط یک نقاشی فروخته شد، اما این نمایشگاه بعدها موفقیتی بزرگ را برای پولاک به ارمغان آورد و به او و سایر هنرمندان جنبش نیویورک برای آینده کمک کرد.
پولاک به شدت تحت تاثیر همسر هنرمندش لی کراسنر قرار داشت؛ گفته می‌شود که دانش گسترده وی در هنر مدرن و تکنیک‌ها موجب شد تا پولاک به آنچه که هنر معاصر در آن زمان نیاز و توجه داشت، برسد.

🔻تصویر نقاشی شمار 16، اثر #جکسون_پولاک / ریودوژانیرو، برزیل
🔸No.16 by Jackson Pollock (From the collection of MAM Rio)
‍ (https://attach.fahares.com/8Su3F/QuQbAcLbS2rJEfog==)
🌿📚🎨
@artperception

2. بدون عنوان، مارک روتکو

🌿مارک روتکو یکی دیگر از اشخاص محوری سبک نیویورک و اکسپرسیونیسم‌انتزاعی بود، هرچند او از پذیرش عضویت جنبش هنری خودداری کرد. او یک نوع زیبایی‌شناسی انتزاعی برای بیان مسائل احساسی بنیادی انسان مانند تراژدی، الهام و سرنوشت درپی‌گرفت. سبک روتکو، که البته قبلا چندین سبک را پشت سر گذاشته بود، ابتدا به صورت یک مجموعه آغاز و باعث شهرت او شد. در این مجموعه آثار هنرمند از فرم‌های فیگوراتیو رها گشته و صرفا بر گستره وسیعی از رنگ تمرکز می‌کند.

🔹اثر بدون عنوان نیز یک نقاشی در مقیاس بزرگ و یکی از اولین آثار هنرمند است. موقعیت افقی آن غیرعادی است، زیرا روتکو معمولا فرمت عمودی را ترجیح می‌دهد. اندازه بزرگ آثار روتکو، آنها را در موقعیتی فراتر از محدوده دیداری ناظر قرار می‌دهد و اجازه می‌دهد که نقاشی به اصطلاح گشوده شود و بیننده را ببلعد!

🔻تصویر اثر بدون عنوان، #مارک_روتکو
گوگنهایم بیلبائو، اسپانیا
🔸Untitled by Mark Rothko (From the collection of Guggenheim Bilbao)
(https://attach.fahares.com/ZkQMl9avLqBwsd1jZoYSig==)
🌿📚🎨
@artperception

3. ویلا بورخس، ویلهم دکونینگ

🌿ویلهم دکونینگ هنرمندی هلندی بود که در سال 1926 به ایالات متحده نقل مکان کرد و در سال 1962 شهروند آمریکایی شد. او را اغلب به عنوان مبدع نقاشی کنشی (Action Painting) می‌شناسند که یک بیان هنری انتزاعی و مبتنی بر حس آنی و درونی از نقاش است. البته دکونینگ اغلب با طراحی‌های رئالیستی، فرم‌های بدوی فیگوراتیو و طراحی مناظر، کار خود را شروع می‌کرد.
در پایان دهه 1950 بود که وی از طراحی منظره به سمت خلق مجموعه‌ای از ترکیبات انتزاعی حرکت کرد. این نقاشی با نام Villa Borghese براساس برداشت هنرمند از شهر رم در ایتالیا بود که طی 5 ماه زندگی‌اش در آنجا در سال 1959 به وقوع پیوست.

🔹همانطور که عنوان نیز اشاره می‌کند، دکونینگ از طریق رنگ‌های روشن به جغرافیای آفتابی و مدیترانه‌ای رم اشاره دارد.
تفسیر دکونینگ از اکسپرسیونیسم‌انتزاعی او را به سمت استفاده از لایه‌هایی از رنگ‌های پر جنب و جوش بر روی یکدیگر سوق می‌دهد و بیننده را به تماشای یک ترجمه نابِ ذهنی از منظره دعوت می‌کند.

🔻تصویر «ویلا بورخس» اثر #ویلهم_دکونینگ
گوگنهایم بیلبائو، اسپانیا
🔸Villa Borghese by Willem De Kooning (From the collection of Guggenheim Bilbao)
(https://attach.fahares.com/mDJWDuPhAQ92OrmRfkQymw==)
🌿📚🎨
@artperception

‍ 4. زرد زینک، فرانتس کلاین

🌿فرانتس کلاین، یکی از مهم‌ترین هنرمندان مطرح در جنبش اکسپرسیونیسم‌انتزاعی در نیویورک است. تفسیر سبک او در ارتباط با معاصران خود، به دلیل ظرافت‌های پنهان در آثارش، برای منتقدان دشوار است. در حالی که او نیز یکی از ترویج دهندگان نقاشی کنشی بود، اما اغلب در هنگام ساخت آثار هنری به طراحی‌های اولیه خود توجه ویژه‌ای داشت. البته در نگاه اول به نظر می‌رسد که آنها در یک لحظه الهام گرفته شده باشند، اما در واقع نقاشی‌های او ابتدا به روشنی در ذهنش شکل گرفته بودند، قبل از اینکه حتی قلم‌مویش بوم را لمس کند.

🔹در این نقاشی به نام «زرد زینک»، ضرب قلم‌های دندانه‌دار رنگ مشکی و رد قلم‌موهای زرد به نظر اتفاقی می‌رسند. هرچند در حقیقت، این نقاشی کلاین نتیجه برنامه‌ریزی دقیق و مبتنی بر طراحی است و یک همتای کوچک رنگ روغنی نیز دارد که بعنوان اتود اولیه اثر ایجاد شده است.

🔻زرد زینک، اثر #فرانتس_کلاین
کریسلر موزه هنر، نورفولک، ایالات متحده آمریکا
🔸Zinc Yellow by Franz Kline (From the collection of Chrysler Museum of Art)
(https://attach.fahares.com/8Su3F/QuQbAvlWNYpDs4xw==)
🌿📚🎨
@artperception

‍ 5. «پاساژ»، فیلیپ گاستون

🌿فیلیپ گاستون، نقاش و چاپگر نسل اول اکسپرسیونیست‌های انتزاعی مانند فرانتس کلاین بود، گرچه نام سبک نیویورک را ترجیح می‌داد! در طول دهه 1950 نقاشی‌های گاستون، همانطور که در اثر زیر دیده می‌شود، شامل سطوح و لکه‌های رنگی شناور در قاب هستند. هنرمند از پالت نسبتا محدودی استفاده کرده و از رنگ‌های سیاه، سفید، خاکستری، آبی و قرمز بهره برده است.

🔹گاستون بعدا در دوران حرفه‌ای خود در دهه 1960، به انتقال از اکسپرسیونیسم‌انتزاعی به نئواکسپرسیونیسم نقش عمده‌ای ایفا کرد. نئواکسپرسیونیسم بیانگر بازگشت به نمایش اشیای قابل تشخیص و رها کردنِ به اصطلاح «انتزاع خالص» بود. گاستون یک سبک بازنمایانه‌تر و پرتحرک را ایجاد کرد که به نوعی زندگی شخصی او را در نمادها و سوژه‌های آثارش به نمایش می‌گذاشت.

🔻تصویر نقاشی پاساژ، اثر #فیلیپ_گاستون
موزه هنرهای زیبا، هوستون، تگزاس، ایالات متحده
🔸Passage by Philip Guston (From the collection of The Museum of Fine Arts, Houston)
(https://attach.fahares.com/mDJWDuPhAQ9o58nnEdwnXQ==)
🌿📚🎨
@artperception

🌿”هُنر، وسیله‌ای برای تزیینِ خانۀ بورژوا نیست، سلاحی‌ است برای نبرد.”

🌿کانال «فهم هنر»
🔸گزیدۀ مطالب تخصصی و آکادمیک هنر و علوم انسانی

https://t.me/joinchat/AAAAAEOZIOmg3nLm3WufYA
🌿📚
@artperception

🌿استفاده از رنگ «قرمز» در فیلم‌ها🔴
Use of color RED in movies.🔻
🌿🎬🎥📽
@artperception

🌿 دیالکتیک تصویر و مفهوم در هنر آلمان

🔹از دهۀ 1950 به این سو، دوره‌ای که می‌توان آغاز آن را به صورت نمادین با شکل‌گیری جنبش پاپ آرت یکی دانست و پس از آن با انفجار رسانه ای - نظریِ سال‌های دهه‌های شصت و هفتاد پی گرفت، فضا و سرمشق کلی نظریه و عمل هنری به شکلی اساسی تغییر می‌کند و بسیاری از باورهای بنیانی پنهان در پسِ سرمشقِ مدرنیستی هنر دگرگون می‌شوند، و از جهات مختلف آماج نقد رادیکال قرار می‌گیرند.
به این ترتیب، در #آلمان غربی آن زمان و در کانون زاینده‌ای مانند شهر دوسلدورف و آکادمی هنر آن، امکان آن فراهم می‌شود که پیوندی میان سرمشق ذهنی مدرنیستی با اشکال بیانی و رسانه‌های نویی که محصول حساسیتی مابعد مدرنیستی بودند برقرار شود.

▫️یکی از مولفه‌هایی که در آثار چند تن از چهره‌های #هنر [معاصر] آلمان دیده می‌شود و حضور همزمان دو قطب حسی-ادراکی و مفهومی را در این آثار روشن می‌کند، مفهوم «کیمیاگری» به عنوان استعاره‌ای از فرایند خلق هنری و حتا روش یا رویکردی برای انجام کار است. در این چارچوب، مفهوم کیمیاگری به عنوان فرایندی ایفای نقش می‌کند که امکان استحالۀ مستقیم و بلاواسطۀ ماده به روح، پدیدار به جوهر، نمود به ذات، یا جزئی به کلی را فراهم می‌کند.

🔸کیفر[1] بیش از هر کس دیگر زیباشناسی و فضای گفتمانی کار بویس[2] را تداوم بخشیده است، به زعم آن که عمدتاً در رسانۀ نقاشی و حجم کار می‌کند – که به اندازۀ رسانۀ محیطی و فرایند محورِ مورد استفادۀ بویس، مستعد پذیرش انگاره و روندهای کیمیاگرانه نیستند – اما در نحوۀ کار با مواد و مصالح، در فرایند پروردن، ترکیب، تخریب، سوزاندن و دگرگون کردن مواد مورد استفاده در کارش، تا حدود قابل توجهی از الگوها و استعاره‌های کیمیاگرانه بهره می‌گیرد.

🔹از آن مهم تر کار او نیز مانند بویس، حولِ انگارۀ محوری مواجهه با زخم و ضایعه (هم در سطح تاریخ آلمان و هم در سطح اسطوره‌های آلمانی و روایت‌های یهودی)، گردآوردن/ به خاطر آوردنِ (re-member) کالبدی/ گذشته‌ای پاره پاره، و نهایتاً امکان شفا، استحاله و رستگاری شکل می‌گیرد – که باز هم همراستا با انگاره‌ای کیمیاگرانه است و برمبنای تنش و استحالۀ جوهری ماده به معنا عمل می‌کند.

🖊 مجید اخگر
📕بازیابی امر محسوس | هفت گفتار در زیبایی شناسی
➖➖➖➖➖
[1] اَنسلم کیفر، از هنرمندان ترانس آوانگارد آلمان به شمار می‌آید. او در سال های 1972-1971 با جوزف بویس مراودۀ هنری داشت.
[2]جوزف بویس، از برجسته‌ترین نمایندگان هنر چیدمان و هنر اجرا به شمار می‌رود. از اجراهای شاخص او می توان به "چگونه #نقاشی را برای یک خرگوش مرده شرح دهیم؟" و "من آمریکا را دوست دارم و آمریکا مرا" اشاره کرد.

🔻در ادامه چند نمونه از آثار اَنسلم کیفر🔻
🌿📚🎨
@artperception