3. ویلا بورخس، ویلهم دکونینگ

🌿ویلهم دکونینگ هنرمندی هلندی بود که در سال 1926 به ایالات متحده نقل مکان کرد و در سال 1962 شهروند آمریکایی شد. او را اغلب به عنوان مبدع نقاشی کنشی (Action Painting) می‌شناسند که یک بیان هنری انتزاعی و مبتنی بر حس آنی و درونی از نقاش است. البته دکونینگ اغلب با طراحی‌های رئالیستی، فرم‌های بدوی فیگوراتیو و طراحی مناظر، کار خود را شروع می‌کرد.
در پایان دهه 1950 بود که وی از طراحی منظره به سمت خلق مجموعه‌ای از ترکیبات انتزاعی حرکت کرد. این نقاشی با نام Villa Borghese براساس برداشت هنرمند از شهر رم در ایتالیا بود که طی 5 ماه زندگی‌اش در آنجا در سال 1959 به وقوع پیوست.

🔹همانطور که عنوان نیز اشاره می‌کند، دکونینگ از طریق رنگ‌های روشن به جغرافیای آفتابی و مدیترانه‌ای رم اشاره دارد.
تفسیر دکونینگ از اکسپرسیونیسم‌انتزاعی او را به سمت استفاده از لایه‌هایی از رنگ‌های پر جنب و جوش بر روی یکدیگر سوق می‌دهد و بیننده را به تماشای یک ترجمه نابِ ذهنی از منظره دعوت می‌کند.

🔻تصویر «ویلا بورخس» اثر #ویلهم_دکونینگ
گوگنهایم بیلبائو، اسپانیا
🔸Villa Borghese by Willem De Kooning (From the collection of Guggenheim Bilbao)
(https://attach.fahares.com/mDJWDuPhAQ92OrmRfkQymw==)
🌿📚🎨
@artperception

‍ 4. زرد زینک، فرانتس کلاین

🌿فرانتس کلاین، یکی از مهم‌ترین هنرمندان مطرح در جنبش اکسپرسیونیسم‌انتزاعی در نیویورک است. تفسیر سبک او در ارتباط با معاصران خود، به دلیل ظرافت‌های پنهان در آثارش، برای منتقدان دشوار است. در حالی که او نیز یکی از ترویج دهندگان نقاشی کنشی بود، اما اغلب در هنگام ساخت آثار هنری به طراحی‌های اولیه خود توجه ویژه‌ای داشت. البته در نگاه اول به نظر می‌رسد که آنها در یک لحظه الهام گرفته شده باشند، اما در واقع نقاشی‌های او ابتدا به روشنی در ذهنش شکل گرفته بودند، قبل از اینکه حتی قلم‌مویش بوم را لمس کند.

🔹در این نقاشی به نام «زرد زینک»، ضرب قلم‌های دندانه‌دار رنگ مشکی و رد قلم‌موهای زرد به نظر اتفاقی می‌رسند. هرچند در حقیقت، این نقاشی کلاین نتیجه برنامه‌ریزی دقیق و مبتنی بر طراحی است و یک همتای کوچک رنگ روغنی نیز دارد که بعنوان اتود اولیه اثر ایجاد شده است.

🔻زرد زینک، اثر #فرانتس_کلاین
کریسلر موزه هنر، نورفولک، ایالات متحده آمریکا
🔸Zinc Yellow by Franz Kline (From the collection of Chrysler Museum of Art)
(https://attach.fahares.com/8Su3F/QuQbAvlWNYpDs4xw==)
🌿📚🎨
@artperception

‍ 5. «پاساژ»، فیلیپ گاستون

🌿فیلیپ گاستون، نقاش و چاپگر نسل اول اکسپرسیونیست‌های انتزاعی مانند فرانتس کلاین بود، گرچه نام سبک نیویورک را ترجیح می‌داد! در طول دهه 1950 نقاشی‌های گاستون، همانطور که در اثر زیر دیده می‌شود، شامل سطوح و لکه‌های رنگی شناور در قاب هستند. هنرمند از پالت نسبتا محدودی استفاده کرده و از رنگ‌های سیاه، سفید، خاکستری، آبی و قرمز بهره برده است.

🔹گاستون بعدا در دوران حرفه‌ای خود در دهه 1960، به انتقال از اکسپرسیونیسم‌انتزاعی به نئواکسپرسیونیسم نقش عمده‌ای ایفا کرد. نئواکسپرسیونیسم بیانگر بازگشت به نمایش اشیای قابل تشخیص و رها کردنِ به اصطلاح «انتزاع خالص» بود. گاستون یک سبک بازنمایانه‌تر و پرتحرک را ایجاد کرد که به نوعی زندگی شخصی او را در نمادها و سوژه‌های آثارش به نمایش می‌گذاشت.

🔻تصویر نقاشی پاساژ، اثر #فیلیپ_گاستون
موزه هنرهای زیبا، هوستون، تگزاس، ایالات متحده
🔸Passage by Philip Guston (From the collection of The Museum of Fine Arts, Houston)
(https://attach.fahares.com/mDJWDuPhAQ9o58nnEdwnXQ==)
🌿📚🎨
@artperception

🌿”هُنر، وسیله‌ای برای تزیینِ خانۀ بورژوا نیست، سلاحی‌ است برای نبرد.”

🌿کانال «فهم هنر»
🔸گزیدۀ مطالب تخصصی و آکادمیک هنر و علوم انسانی

https://t.me/joinchat/AAAAAEOZIOmg3nLm3WufYA
🌿📚
@artperception

🌿استفاده از رنگ «قرمز» در فیلم‌ها🔴
Use of color RED in movies.🔻
🌿🎬🎥📽
@artperception

🌿 دیالکتیک تصویر و مفهوم در هنر آلمان

🔹از دهۀ 1950 به این سو، دوره‌ای که می‌توان آغاز آن را به صورت نمادین با شکل‌گیری جنبش پاپ آرت یکی دانست و پس از آن با انفجار رسانه ای - نظریِ سال‌های دهه‌های شصت و هفتاد پی گرفت، فضا و سرمشق کلی نظریه و عمل هنری به شکلی اساسی تغییر می‌کند و بسیاری از باورهای بنیانی پنهان در پسِ سرمشقِ مدرنیستی هنر دگرگون می‌شوند، و از جهات مختلف آماج نقد رادیکال قرار می‌گیرند.
به این ترتیب، در #آلمان غربی آن زمان و در کانون زاینده‌ای مانند شهر دوسلدورف و آکادمی هنر آن، امکان آن فراهم می‌شود که پیوندی میان سرمشق ذهنی مدرنیستی با اشکال بیانی و رسانه‌های نویی که محصول حساسیتی مابعد مدرنیستی بودند برقرار شود.

▫️یکی از مولفه‌هایی که در آثار چند تن از چهره‌های #هنر [معاصر] آلمان دیده می‌شود و حضور همزمان دو قطب حسی-ادراکی و مفهومی را در این آثار روشن می‌کند، مفهوم «کیمیاگری» به عنوان استعاره‌ای از فرایند خلق هنری و حتا روش یا رویکردی برای انجام کار است. در این چارچوب، مفهوم کیمیاگری به عنوان فرایندی ایفای نقش می‌کند که امکان استحالۀ مستقیم و بلاواسطۀ ماده به روح، پدیدار به جوهر، نمود به ذات، یا جزئی به کلی را فراهم می‌کند.

🔸کیفر[1] بیش از هر کس دیگر زیباشناسی و فضای گفتمانی کار بویس[2] را تداوم بخشیده است، به زعم آن که عمدتاً در رسانۀ نقاشی و حجم کار می‌کند – که به اندازۀ رسانۀ محیطی و فرایند محورِ مورد استفادۀ بویس، مستعد پذیرش انگاره و روندهای کیمیاگرانه نیستند – اما در نحوۀ کار با مواد و مصالح، در فرایند پروردن، ترکیب، تخریب، سوزاندن و دگرگون کردن مواد مورد استفاده در کارش، تا حدود قابل توجهی از الگوها و استعاره‌های کیمیاگرانه بهره می‌گیرد.

🔹از آن مهم تر کار او نیز مانند بویس، حولِ انگارۀ محوری مواجهه با زخم و ضایعه (هم در سطح تاریخ آلمان و هم در سطح اسطوره‌های آلمانی و روایت‌های یهودی)، گردآوردن/ به خاطر آوردنِ (re-member) کالبدی/ گذشته‌ای پاره پاره، و نهایتاً امکان شفا، استحاله و رستگاری شکل می‌گیرد – که باز هم همراستا با انگاره‌ای کیمیاگرانه است و برمبنای تنش و استحالۀ جوهری ماده به معنا عمل می‌کند.

🖊 مجید اخگر
📕بازیابی امر محسوس | هفت گفتار در زیبایی شناسی
➖➖➖➖➖
[1] اَنسلم کیفر، از هنرمندان ترانس آوانگارد آلمان به شمار می‌آید. او در سال های 1972-1971 با جوزف بویس مراودۀ هنری داشت.
[2]جوزف بویس، از برجسته‌ترین نمایندگان هنر چیدمان و هنر اجرا به شمار می‌رود. از اجراهای شاخص او می توان به "چگونه #نقاشی را برای یک خرگوش مرده شرح دهیم؟" و "من آمریکا را دوست دارم و آمریکا مرا" اشاره کرد.

🔻در ادامه چند نمونه از آثار اَنسلم کیفر🔻
🌿📚🎨
@artperception