‍ 🌿«ویلم دکونینگ»

🔻#ويلم_دکونینگ از جمله هنرمندان مکتب نیویورک بود که به ارائه کارهای متفاوت و فراتر از چارچوبی پرداخت که در آن‌ها ساختارهای ذهنی شکسته می‌شدند. در مجموعه‌ای شش‌تایی از زنان، او به نمایش آرایه‌های متفاوتی از یک مدل پرداخت که در آنها، زن نماد زیبایی و ابژه هنری نیست.

🔸#زنان مجموعه Woman او بر خلاف کارهای کلاسیک که در آن ها زنان به زیبایی و لطافت به تصویر کشیده می‌شدند، شکلی اهریمنی و زشت دارند که طنازی و دل‌آرایی در آن‌ها به چشم نمی‌خورد.

🔹 در تابلوی زن شماره ۳، تصویری از زنی دریده‌خو و متخاصم دیده می‌شود که نگاهش بدون هیچ‌گونه ظرافتی، اهریمنانه است.

🔸زن شماره ۳ یکی از ۶ قطعه مجموعه‌ نقاشی‌های ویلم دکونینگ و به سبک #اکسپرسیونیسم است که بین سال های ۱۹۵۱ (میلادی) و ۱۹۵۳ کشیده شده است.

🔹این نقاشی در سال ۲۰۰۶ به قیمت ۱۳۷٫۵ میلیون دلار به فروش رفت و آن را تبدیل به دومین نقاشی گران‌بهای دنیا تا آن زمان و چهارمین تا (ژانویه ۲۰۱۵) ساخت. این اثر تا سال ۱۹۹۴ در اختیار موزه هنرهای معاصر تهران بود تا اینکه با شماری از صفحه‌های #شاهنامه_طهماسبی مبادله شد.

🔸به گفته فرح پهلوی، ارزش برگه‌های شاهنامه طهماسبی در بازار عتیقه، ۶ میلیون دلار بوده و بهتر بود مسئولان ایرانی به جای معاوضه، شش میلیون دلار هزینه می‌کردند؛ چرا که اکنون تابلویی با ارزش بیش از صد میلیون دلار از دست رفته است!

📖باغی میان دو خیابان: چهار هزار و یک روز از زندگی کامران دیبا.
✍️دانشور، رضا.

🌿🎨📖✒️
@artperception

‍ 🌿«دیمین هرست»

🔻دیمین هرست (Damien Hirst) هنرمند نقاش و مجسمه ساز متولد سال ۱۹۶۵، دنیای هنر را با آثار غیر معمول خود شگفت زده کرد. این هنرمند موفق و جنجال برانگیز در بریستول انگلستان به دنیا آمد و به عنوان فردی پیشتاز در حرکت هنرمندان جوان بریتانیایی در اواخر دهه ی ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ ظهور یافت؛ امروزه او از ثروتمند‌ترین هنرمندان عصر حاضر است.

سال‌های آغازین

🔸هرست با اعتقادی کاتولیک در شهر لیدز انگلستان رشد یافته بود. آموزه های مذهبی اولیه ی او، بعدها بر شکل‌گیری آثار هنری او تاثیر گذارد. او تمایل خود به جنبه های مهیب و مخوف زندگی که تا قبل از آن تجربه کرده بود را در آثارش به نمایش گذاشت. مادرش بعدها از او به عنوان کودکی مریض و ناسالم یاد کرد.

🔹 هرست در سال ۱۹۹۱ اولین نمایشگاه انفرادی خود را در گالری خیابان ووداستاک لندن برگزار کرد. در سال بعد از آن نیز در نمایشگاه گروه هنرمندان جوان بریتانیایی در گالری ساتچی شرکت کرد. در آنجا اثری با عنوان «امکان ناپذیری مادی مرگ در ذهن انسان زنده» را به نمایش گذاشت. محفظه شیشه‌ای بزرگی پر از فرمالدهید که کوسه ای درون آن نگهداری می شد. کوسه از یک ماهیگیر استرالیایی خریداری شده بود.
او همچنان به برهم زدن قواعد متداول دنیای هنر در بینال ونیز ۱۹۹۳ که به عنوان نمایشگاه هنری بین المللی شناخته می شد ادامه داد. در آنجا اثر چیدمان (#اینستالیشن) «مادر و بچه جدا شده » را ارایه کرد که در آن یک گاو و گوساله را در چهار ویترین با حالتی که از وسط به دو نیم شده‌اند، معلق در مایع فرمالدهید نشان می داد. با به نمایش در آمدن آثار رعب آور و بحث برانگیزی این چنین، هرست به زودی یکی از شناخته شده‌ترین هنرمندان بریتانیا شد. او در سال 1995 جایزه باارزش ترنر را دریافت کرد.

🔸با وجود آنکه کار او رونق یافته بود اما تمامی برنامه هایش مطابق میل پیش نمی رفت. او قصد داشت تا گاو فاسدی را به نمایشگاه سال ۱۹۹۵ نیویورک وارد کند که توسط مراجع بهداشت و سلامت شهر متوقف شد و مجوز ورود پیدا نکرد. با این حال از هرست در نمایشگاه سال بعدی که در گالری گگوسیان نیویورک برگزار شد، استقبال گرمی به عمل آمد. علاوه بر آثار محفظه شیشه ای او ، هرست نقاشی ها و مجسمه های فراوانی نیز ساخت. او تجربیاتی را در شکل قرص‌ها بر روی بوم با عنوان « نقاشی از مواد کنترل شده » در سال ۱۹۹۴ ارایه کرد. این آثار بخشی از یک مجموعه که بنام نقاشی های نقطه ای شناخته می شود بودند. اما هرست تنها تعداد معدودی از آنها را تولید کرد. چرا که او هنرمندان دیگری را در اختیار داشت که دیدگاه های او را به تصویر می کشیدند.

📋نگاهی به آثار مفهومی #دیمین_هرست.
✍️📝نسرین یوسفی.
🔻آدرس صفحه اینستاگرام هنرمند:
https://www.instagram.com/damienhirst/

🌿📖📝🖊🔎✍️
@artperception

🌿《تارا》
🔸از تارم فرود آمدم، کنار برکه رسیدم.
ستاره ای در خواب طلایی ماهیان افتاد. رشته عطری گسست.
آب از سایه افسوسی پر شد.
موجی غم را به لرزش نی ها داد.

🔹غم را از لرزش نی ها چیدم، به تارم بر آمدم، به آیینه رسیدم.
غم از دستم در آیینه رها شد: خواب آیینه شکست.
🔸از تارم فرود آمدم، میان برکه و آیینه، گویا گریستم.

#تارا
#سهراب_سپهری

🌿🖋📔📜
@artperception

‍ 🌿ژوزفین لوييز بورژوا (Louise Joséphine Bourgeois)

🔻#بورژوا که به راستی یکی از مهمترین هنرمندان اروپایی قرن ۲۰ محسوب می شود، در ۲۵ دسامبر ۱۹۱۱ در شهر پاریس به دنیا آمد، لوييز بورژوا، سرگشته خاطرات دیرین است.

🔸لوییز بورژوا کودکی تلخی داشت، مملو از خاطرات جانفرسا که تا پایان عمر ۹۸ ساله اش همراه همیشگی او بوده و الهام بخش بسیاری از آثار او شد.

🔹او از همان ابتدای کودکی خود را موجودی بی ارزش و اضافی می پنداشت چرا که پدر او همواره از داشتن فرزند دختری که لوییز باشد، اظهار ناراحتی می کرد.

🔸این زخم ها و رنج ها برای لوییز تا حدی عمیق بود که او بعد ها حتى انگیزه اش را برای روی آوردن به کار هنری، خشم و نفرت از پدرش اعلام می کند. پدری که با تمسخر همیشگی لوييز، از او یک «حیوان وحشی» ساخته بود.

🔹 او می گوید: « من تمام تنفرم را به مدت ۲۵ سال در خود جمع کرده و آنقدر به خود پیچیدم تا از آن عصاره ای شکیل بیرون آورم.» چنان که در جای دیگری می گوید: «من از کثافت، زشتی و نامطبوعی، چیزهای شکیل و زیبا می سازم و تنفر را به عشق تغییر شکل می دهم. این روش پوست مرا کلفت کرده است!»

🔸لوییز بورژوا آموزش هنر را در مدرسه های مختلفی فراگرفت. از جمله اكول دو لوور، دانشسرای عالی ملی هنر های زیبای پاریس، آکادمی جولین و آتلیه فرلاند لژه. او در پاریس با اعضای جنبش آوانگارد فرانسه آشنا شد هر چند هیچگاه رابطه خوبی با آن ها نداشت. لوییز می گفت هیچ زنی در جمع سورئالیست ها راه نداشت و تنها زنانی که در کنار آن ها جایگاهی داشتند، زنان متمول بودند، که این به شدت توهین آمیز است!

🔹بخصوص از دید او آندره برتون مردی متکبر و از خود راضی بود که گمان می کرد، رئیس همه است. از آن جا که زن در آثار #سورئالیست ها نقشی کاملا منفعل داشته و به آگاهی و هوشیاری او به عنوان انسانی برابر با مردان توجه نشده بود.

🔸 لوییز که دقیقا برعکس این جریان در حرکت بود، نمی توانست در آن طبقه بندی قرار گرفته و آن را بپذیرد. وی با آن که هیچ گاه ادعای فمنیست بودن نداشت همواره تلاش می کرد که به جنسیت و بدن انسان از منظر خود او بنگرد نه از نگاه مردان. روشی که بعدها الهام بخش زنان زیادی شد. لوییز در سال ۱۹۳۷ با #رابرت_گلدواتر ( مورخ و گالری دار امریکایی) ازدواج کرد و یک سال بعد همراه با او به ایالت متحده امریکا مهاجرت کرد و تحصیلات خود را در لیگ دانشجویان هنر در نیویورک ادامه داد.

🔹لوییز که تا پایان عمرش در شهر نیویورک زندگی می کرد، در ۳۱ مه ۲۰۱۰ بر اثر سکته قلبی در گذشت. این هنرمند بزرگ، با آن که در آستانه ۱۰۰ سالگی به سر می برد تا زمانی که قلبش در سینه می تپید، دغدغه نوآوری و خلاقیت داشت. او قادر بود هر بار چشم بینندگان را با آثار عجیب و معما گونه اش، حیرت زده کند.

🔸 اگرچه پیکره هایی که او طراحی کرد و ساخت، علقه های سوررئالیستی به اسطوره شناسی و ناخودآگاه را متبلور می سازند اما در عین حال اکسپرسیونیسم انتزاعی نیز هستند. پیکره های وی هرچند در نگاه کلان از طبقه
بندی تحت یک صورت بندی، می گریزند.

🔹در کارهای او بن مایه های مشترک خانواده، خاطره، تنهایی و تبعیض جنسیتی مشاهده می شود و تنهایی، اضطراب، تنش جنسی و حسادت، تم آثار اوست.

🔸وی که در طول ۳۰ سال فعالیت هنری اش، تنها ۴ نمایشگاه انفرادی برگزار کرده بود، در فاصله سال های ۱۹۷۸ تا ۱۹۸۱ پنج نمایشگاه انفرادی تنها در نیویورک برپا کرد. سرانجام در سال ۱۹۸۲ نمایشگاه مرور ما بر آثار او که نخستین بار بود برای یک هنرمند زن اتفاق می افتد، و پس از آن نمایندگی ایالات متحد در ونیز در سال ۱۹۹۳ موقعیت بی نظیر او را در هنر اثبات کرد.

🔹 اثر «#سرنگونی_پدر»، ساخته سال ۱۹۷۴، شرحی از زندگی و اثرات سلطه روانی قدرت پدر بر فرزندانش است. این اثر یک چیدمان مشابه رحم مادر است که از گچ، لاتکس، چوب، پارچه و نور قرمز تشکیل شده است. این نخستین اثری بود که لوییز در آن از مواد نرم در مقیاس بزرگ استفاده کرد. بیننده پس از ورود به این چیدمان، صحنه پس ارتکاب جرم را می بیند. قسمتی از یک ناهارخوری یا اتاق خواب.

ادامه دارد....

🌿🎨🔎🖼👨‍🎨
@artperception

🎶نام قطعه: «آرام من»
🎤خواننده: #محمد_معتمدی
🎼شاعر و آهنگساز: مسعود کرامتی
🌿🎼🎤
@artperception

🌿به بهانه ۱۹ بهمن سالروز درگذشت #سیاوش_کسرایی
🎼تصنیف «وطن»
🎵آلبوم: خورشید آرزو
🎧آهنگساز : سعید فرجپوری
🎤خواننده: #همایون_شجریان
📝شعر: سیاوش کسرایی
🌿🎵🎶🎼
@artperception

‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ 🌿 ۱۹ بهمن سالروز درگذشت سیاوش کسرائی

🔺سیاوش کَسرائی (۵ اسفند ۱۳۰۵ هشت‌بهشت اصفهان - ۱۹ بهمن ۱۳۷۴ وین) شاعر، نویسنده، نقاش و و از فعالان سیاسی چپ‌گرای تاریخ معاصر ایران بود. کسرائی دانش‌آموخته دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران و از بنیان‌گذاران انجمن #ادبی شمع سوخته بود.

🔹کسرائی سُراینده منظومهٔ «آرش کمانگیر»، نخستین منظومه حماسی نیمایی است. وی یکی از شاگردان نیما یوشیج بود که به سبک #شعر او وفادار ماند. از جمله مجموعه شعرهای به‌جای مانده از سیاوش کسرائی، می‌توان به مجموعه شعر آوا، مهره سرخ، در هوای مرغ آمین، هدیه برای خاک، تراشه‌های تبر، خانگی، با دماوند خاموش و خون سیاوش اشاره کرد.

🔸اصطلاح «جهان‌پهلوان» در اشاره به غلامرضا تختی ابتدا توسط #سیاوش_کسرائی در قصیده‌ای از او به نام جهان‌پهلوان بکار برده شد و این لقب روی تختی ماند.
🌿در سال ۲۰۱۶ در بیستمین سالگرد درگذشت کسرایی، جمشید برزگر فیلم مستندی دربارهٔ او ساخت که با عنوان «در جستجوی خورشید» پخش شده است.

🌿📚🖋📽🎥
@artperception

‍ 🌿معرفی برخی آثار #لوییز_بورژوا

🔴سرنگونی پدر

🔻سرنگونی پدر ۱۹۷۴ شرحی از زندگی و اثرات روانی سلطه قدرت پدر بر فرزندانش است. اثر یک چیدمان شبیه به رحم مادر است که از گچ، لاتکس، چوب، پارچه و نور قرمز تشکیل شده است.

🔸سرنگونی پدر اولین قطعه ای بود که او در آن از مواد نرم در مقیاس بزرگ استفاده کرد. پس از ورود به چیدمان؛ بیننده صحنه پس از ارتکاب جرم را می بیند. قسمتی از یک ناهار خوری یا اتاق خواب که کودکان لکه مانندی از شورش کردن، به قتل رسیدن و خوردن پدر، خشنودند.


🔴سلول ها

🔹در دهه هشتاد زندگی اش، بورژوآ دو گونه چیدمان خلق کرد که از آن ها با نام
«#سلول ها» یاد می کرد. بیشتر آنها چیدمان هایی کوچک مقیاس بودند که از اشیاء نمادین تشکیل می شدند؛ بقیه اتاق های کوچکی بودند که بیننده را به درون خود فرا می خواندند.

🔸 در سلول ها، بورژوآ از حجم ها، اشیاء حاضر آماده و وسایل شخصی ای استفاده می کرد که بار روانی و احساسی زیادی برای او داشتند. سلول ها بار روانی و معنایی بسیاری داشتند؛ اما در درجه اول احساس ترس و درد را به بیننده منتقل می کردند. او اظهار داشت که سلول ها نشان دهنده انواع درداند؛ درد فیزیکی، عاطفی و روانی، ذهنی و فکری... هر سلول به یک ترس می پردازد. ترس، درد است... هر سلول به لذت نگاه کردن می پردازد. لذت دیدن و دیده
شدن .

🔹مامان

🔸در اواخر دهه ۹۰، بورژوآ شروع به استفاده از #عنکبوت کرد که سوژه اصلی آثارش را تشکیل می داد. مامان، که بیشتر از نه متر ارتفاع دارد، از فولاد و سنگ مرمر ساخته شده که شش نسخه برنزی از آن تکثیر شده است.

🔹این اثر برای اولین بار در یکی از سالن های موزه تیت مدرن در سال ۲۰۰۰، به اجرا در آمد و پس از آن در مرکز کنوانسیون به اجرا در آمد و پس از آن در مرکز کنوانسیون ملی قطر در دوحه نصب شد که بزرگترین مجسمه عنکبوتی است که توسط بورژوآ ساخته شده است.

🔸 مجسمه اشاره به قدرت مادرش دارد؛ با استفاده از نمادهایی مثل نخ ریسی، بافندگی، پرورش و حمایت. مادرش ژوزفین، زنی بود که به تعمیر پارچه های نقش دار، در کارگاه پدر بورژوآ می پرداخت. او مادرش را در سن بیست و یک سالگی از دست داد. چند روز پس از آن؛ در مقابل پدرش که به نظر نمی رسید ناامیدی دختر خود را جدی گرفته باشد؛ خودش را به رودخانه انداخت که پدرش او را نجات داد.

🔹بورژوآ می گفت: عنکبوت قصیده ای است برای مادرم. او بهترین دوست من بود. مانند عنکبوت، مادر من یک بافنده بود. خانواده من در کسب و کار ترمیم پرده های نقش دار بودند و مادرم مسئول کارگاه بود. مانند عنکبوت، مادر من، بسیار باهوش بود.

🔸عنکبوت ها موجودات دوست داشتنی هستند که از پشه ها تغذیه می کنند. پشه ها ناخواسته باعث گسترش بیماری می شوند؛ بنابراین عنکبوت ها، مفید و حفاظت گر هستند؛ درست مانند مادرم.
🌿🎨🔍🖼
@artperception

🌿انتخاب #رنگ ون‌گوگ

🔸نقاشی‌های ونسان ون‌گوگ به استفاده از رنگ‌های درخشان و زنده معروف است. او جعبه‌ای شامل کلاف‌های رنگی کاموایی داشت که از میان وسایل زندگی روزمره مردم انتخاب کرده بود.

🔹#ونگوگ با ترکیب این نخ‌های رنگی با یکدیگر، به ترکیب‌های رنگی متضاد و یا هماهنگی می‌رسید که نه تنها زندگیمند بود، بلکه درخشان و پویا به نظر می‌رسید؛ از این طریق او به ترکیب رنگی خاص نقاشی‌هایش می‌رسید.
🌿🎨
@artperception

‍ 🌿نمایش سلول های لوئیز بورژوآ در دانمارک
🌿🔍🎥🎞🎨
@artperception

🌿سیسیل. ب دومیل (1959-1881)

🔹سیسیل دومیل در اشفیلد ماساچوست به دنیا آمد. پدرش #نمایشنامه نویس بود و مادرش سابقا بازیگر #تئاتر بود. او هر دو شغل پدر و مادرش را آزمود، اما در هیچ کدام چندان موفقیتی نداشت، تا اینکه دو تولید کننده تازه کار به نام 《جس لسکی》 و 《سام گلدفیش》 (که بعدا گلدوین نامیده شد) از او دعوت کردند که یک فیلم را کارگردانی کند.
این فیلم 《مرد زن صفت》(1914) نام داشت و نخستین فیلم بلند آمریکایی بود، و نیز نخستین فیلمی بود که در شهر روستا مانند #هالیوود ساخته می شد. این فیلم که #ملودرامی کاملا از مد افتاده بود با موفقیتی عظیم روبه‌رو شد.

🔸تا پایان سال 1914، دومیل پنج فیلم دیگر ساخته بود و برجسته ترین #کارگردان جوان به شمار می آمد و بر چهار واحد مجزای فیلمبرداری 《لسکی》نظارت می‌کرد. همین واحدهای مجزا بعدا استودیوهای #پارامونت را تشکلیل داد.

🎭#سیسیل_دومیل
📔#تاریخ_سینما_جهان
🖋#جفری_ناول_اسمیت

🌿🎥📽🎞🎚

@artperception

🌿به بهانه سالروز مرگ #فروغ_فرخزاد
🎬مستندِ کوتاه «خانه سیاه است»

کارگردان: فروغ فرخزاد
تهیه کننده: ابراهیم گلستان
محصول 1341
⏰مدت: 22 دقیقه
🎭سیاه و سفید، زبان فارسی، زیرنویس انگلیسی

🔸این فیلم در پی دیدار فروغ فرخزاد از آسایشگاه جذامیان بابا باغیِ تبریز ساخته شده است. حضور جذامی‌ها به عنوان طرد شدگان جامعه، به تصویر کشیدن روزمرگی و انسانِ گرفتار، از شاخصه های این فیلم مستند است.
🌿🎬🎥⁦🎞️⁩⁦📽️⁩
@artperception

‍ 🌿اندی وارهول

🔻اندی وارهول با نام اصلی اندرو وارهولا در تاریخ ۶ اوت ۱۹۲۸ در  پیتسبورگ پنسیلوانیا به دنیا آمد. او فرزند سوم یک خانوادهٔ مهاجر اهل کشور اسلواکی بود. پدرش کارگر ساختمانی بود و مادرش کارهای گلدوزی انجام می‌داد.

🔸وارهول در سال‌های ۱۹۶۰ یک کارخانه کلاه سازی را در نیویورک اجاره و آن را تبدیل به استودیو کرد. این استودیو که مدت‌هاست دیگر وجود ندارد به نام کارخانه  مشهور بود. او با این کار ویژگی یکتایی و ناب بودن اثر هنری را از بین برده و شروع به تولید آثار هنری در مقیاس انبوه کرد. در همین دوره وارهول شروع به نقاشی از تولیدات معروف آمریکایی مانند سوپ کمپبل و بطری کوکاکولا نمود.

🔹 یکی از شناخته‌شده‌ترین کارهای او، قوطی‌های سوپ کمپبل است که در سال ۱۹۶۲ میلادی ترسیم شده‌است.

🔸او در ۲۲ فوریه ۱۹۸۷ در نیویورک درگذشت و آنجا به خاک سپرده شد.

🔹 او در کتاب «فلسفه اندی وارهول» نوشته‌است: «چیز شگفت‌انگیز دربارهٔ آمریکا این است که سنتی را آغاز کرده که در آن ثروتمندترین مشتریان دقیقاً همان چیزی را می‌خرند که فقیرترینشان می‌خرند. شما می‌توانید کوکاکولا را در تلویزیون ببینید و می‌دانید که رئیس جمهور کوکاکولا می‌خورد، الیزابت تیلور کوکاکولا می‌خورد، و فکر کنید، شما هم می‌توانید کوکاکولا بخورید.

🔸 کوکا همان کوکاست و با هیچ مقداری از پول نمی‌توانید کوکایی بهتر از آنچه داشته باشید که یک ولگرد در گوشه‌ای می‌خورد. همه کوکاها یکسان هستند و همه آنها خوب. این را الیزابت تایلور می‌داند، رئیس‌جمهور می‌داند، ولگرد می‌داند و شما هم می‌دانید.»

🔹از ویژه‌ترین شیوه‌های وارهول تکرار است، او با استفاده از چاپ سیلک برای تکرار مکانیکی موضوعاتش و حذف احساسات شخصی هنرمند از اثر، زندگی و تصویرهای زندگی انسان مدرن را به نمایش می‌گذارد.

🔸 اندی وارهول در سال ۱۹۷۷ میلادی، پرتره‌ای‌هایی از فرح پهلوی، محمدرضا شاه پهلوی  و خواهرش اشرف پهلوی  را کشیده‌است. پس از انقلاب 1357 ایران، این پرتره‌ها و دیگر آثار مشابه در انبار موزه هنرهای معاصر تهران ماند و عملاً نادیده گرفته شد.
🌿🔍✒️🎨🎬🎥
@artperception

🌿 اگر تنها ابزارتان چکش باشد، همه مسائل برای شما تبدیل به میخ می‌شود!

🔺#مارک_تواین به عنوان پدر #ادبیات آمریکا شناخته می‌شود.
➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖
🌿📚📖🖋
@artperception

🌿چیستی هنر
🔺سیری در معنی #هنر در طول تاریخ

🎞از مجموعه‌ ویدئوهای مدرسه‌ زندگی
🎙گوینده: نازنین اصفهان‌پور
⏰ مدت ویدئو: 8 دقیقه
➖➖➖➖➖➖➖➖
🌿کانال #فهم_هنر🔻
🌿🎥📽📚🎨
@artperception

🌿ابن سینا در قرن یازده میلادی (پنجم هجری)، نظریه‌ای به نام «انسان معلّق» مطرح کرد تا وجود روح را ثابت کند. انسانی را با چشمانِ بسته معلّق در فضایِ مطلقاً آرام در نظر بگیرید، این شخص حتی اندام خود را نمی‌تواند لمس کند و حتی باد یا نسیم هوا به پوستش نمی‌خورد. گرما و سرما را احساس نمی‌کند و هیچ حسی از پیرامونش ندارد (فرض کنید این شخص همانندِ نوزاد است و هیچ تجربه‌ای از جهان ندارد).
🔸#ابن_سینا می‌پرسد آیا در این شرایط آن شخص چیزی را تشخیص می‌دهد؟ به نظر ابن‌سینا پاسخ مثبت است. زیرا هرچند شخص قادر نیست هیچ عضوی از بدن خویش را تشخیص دهد و حتی نمی‌تواند مغز خود را حس کند، اما می‌تواند بیاندیشد و وجود چیزی را تصدیق کند که نه اندامی از بدنش، بلکه «نفس» خودش است. به عبارتِ دیگر شخص چیزی را تجربه می‌کند که تجربه‌ای مادی نیست.
ابن سینا در مقابل مادی‌گرایان این برهان را اثباتی بر روح یا جوهرِ فکر قلمداد می‌کند، جوهری که از بدنِ انسان می‌تواند جدا گردد و به بیانی عمیق‌تر، جوهرِ بدنِ انسان و حقیقتِ وجودِ آدمی است که پس از مرگ نیز باقی می‌ماند و به حیات معقول خویش ادامه می‌دهد. این برهان بسیار موردِ توجهِ فیلسوفانِ غربیِ قرون وسطی نیز قرار گرفت و در حیطه‌ی #فلسفه‌ اسکولاستیک آن دوران تدریس می‌شد.

🔹هفتصد سال بعد، در قرن هجده میلادی فیلسوفی بریتانیایی به نام #دیوید_هیوم این ایده‌های اسکولاستیکی را رد کرد. هیوم (با این توضیح که اصطلاحِ «انطباع» نزد هیوم، اگر بخواهیم ساده بگوییم، به معنای تجربه‌ی حسیِ شخص از محیط اطرافش است، مانند تصویرِ چیزی که می‌بینیم، یا می‌شنویم، احساسِ درد یا سرما و گرما و... ) در کتاب مهمِ «رساله‌ای درباره‌ی طبیعت آدمی» می‌گوید:

🔸متأسفانه همه‌ی این ادعاهایِ ایجابی [که وجودِ جوهرِ نفس را ثابت می‌کنند]، در تناقض با همان "تجربه‌ای" قرار دارد که موردِ استنادِ ایشان است. من می‌پرسم که تصورِ نفس از کدام انطباع قابلِ اشتقاق است؟ پاسخ به این پرسش بدونِ درافتادن در تناقض و مغلطه محال است. با این حال، اگر از خود تصوری روشن و واضح داشتیم، حتماً پرسشِ اخیر پاسخ داده می‌شد. اما خود یا شخص در حکمِ هیچ انطباعی نیست، بلکه چیزی است که بنا به فرض، تصورات و انطباعاتِ ما بدان ارجاع دارند. اگر انطباعی باعثِ ایجادِ تصورِ "خود" شود، انطباعِ مذکور باید در طولِ حیاتِ آدمی بدونِ تغییر باقی بماند، چون فرض بر این است که "خود" بدان نحو وجود دارد. اما هیچ انطباعِ ثابت و تغییرناپذیری وجود ندارد.
🌿رنج و لذت، غم و شادی، عواطف و حسیات در پیِ یکدیگر می‌آیند، و هرگز همگی همزمان وجود ندارند. بنابراین تصورِ "خود" نمی‌تواند از هیچکدام از این انطباعات، یا هر انطباعِ دیگری مشتق شود، و در نتیجه چنان تصوری وجود ندارد.

🔹اما در این صورت، بر مبنایِ این فرض، تکلیفِ کلِ ادراکاتِ جزئیِ ما چه خواهد بود و بر چه چیزی استوارند؟ همه‌ی ادراکات با یکدیگر متفاوت، و از یکدیگر تمایزپذیر و جدایی‌پذیرند و می‌توانند جداگانه موردِ تأمل قرار گیرند و جداگانه وجود داشته باشند، و برایِ وجود داشتنِ خویش به چیزی نیاز ندارند. بنابراین، انطباعات و تصورات به چه نحوی به نفس تعلق دارند و چگونه بدان متصل‌اند؟ من به سهمِ خویش باید بگویم هنگامی که با صداقتِ کامل در آنچه «خویش» می‌نامم غور می‌کنم، در ادراکی جزئی، مانند گرما یا سرما، نور یا تاریکی، عشق یا نفرت، درد یا لذت فرو می‌افتم.

🌿هنگامی که ادراکاتم برای مدتی، مثلا از طریقِ خوابِ عمیق، معدوم می‌شوند، در آن مدت از خودم ناآگاهم، و می‌توان به درستی گفت که در آن مدت وجود ندارم. همچنین، اگر مرگ همه‌ی ادراکاتِ مرا نابود سازد، و من با متلاشی شدنِ جسمم نه قادر به ادراک باشم، نه احساس کردن، نه دیدن، نه عشق‌ورزیدن و نه نفرت داشتن، برایم قابلِ درک نیست که دیگر برایِ معدوم ساختنِ کاملِ من به چه چیزی نیاز است. اگر شخصی در پیِ تأملِ جدی و فارغ از پیش‌داوری معتقد شود که مفهومِ‌ متفاوتی از خود دارد، باید اعتراف کنم که دیگر عقلِ من توانِ همراهی با او را ندارد. فقط می‌توانم بپذیرم که او نیز می‌تواند به اندازه‌ی من برحق باشد، و راهِ ما دو نفر در این موردِ خاص حقیقتاً جداست.


🌿🔎🖊📖
@artperception

🌿به آرامی آغاز به مُردن می‌كنی
اگر سفر نكنی
اگر كتابی نخوانی
اگر به اصوات زندگی گوش ندهی
اگر از خودت قدردانی نكنی

به آرامی آغاز به مردن می‌كنی
زمانی كه خودباوری را در خودت بكشی
وقتي نگذاری ديگران به تو كمک كنند
به آرامی آغاز به مردن می‌كنی
اگر برده‏‌ی عادات خود شوی
اگرهميشه از يك راه تكراری بروی
اگر روزمرّگی را تغيير ندهی
اگر رنگ‏ های متفاوت به تن نكنی
يا اگر با افراد ناشناس صحبت نكنی

تو به آرامی آغاز به مردن می‌كنی
اگر از شور و حرارت
از احساسات سركش
و از چيزهايی كه چشمانت را به درخشش وامی‌دارند
و ضربان قلبت را تندتر می كنند
دوری كنی

تو به آرامی آغاز به مُردن می‌كنی
اگر هنگامی كه با شغلت يا عشقت شاد نيستی، آن را عوض نكنی
اگر برای مطمئن در نامطمئن خطر نكنی
اگر ورای روياها نروی
اگر به خودت اجازه ندهی
كه حداقل يك بار در تمام زندگی‌ات
ورای مصلحت‌انديشی بروی

امروز زندگی را آغاز كن
امروز مخاطره كن
امروز كاری كن...



«پابلو نرودا»
ترجمه‌: احمد شاملو
🌿📚📝⁦✒️⁩
@renaissancetranslate
@artperception

‍ 🔸شهر خاموش آلبومی بی‌کلام از کیهان کلهر، موسیقی‌دان ایرانی، و بروکلین رایدر، رهبر کوارتت زهی آمریکایی است. این آلبوم در سبک‌های موسیقی کلاسیک و خاورمیانه‌ای در سپتامبر ۲۰۰۸/اسفند ۱۳۸۷ توسط انتشارات موسیقی ورلد ویلج میوزیک در سطح بین‌المللی، و توسط انتشارات آوای خورشید در سطح ایران منتشر شد.

🔹دست اندرکاران:

کیهان کلهر: کمانچه و سه‌تار
کالین جاکوبسن: ویولن
جانی گندلزمن: ویولن
نیکولاس کوردز: ویولا
اریک جاکوبسن: ویولنسل
جفری بیچر: کنترباس
مارک سوتر: سازهای کوبه‌ای
سیامک آقایی: سنتور و تمبک
علی بوستان: طراح جلد
آمبر داراک: عکاس
جودی الف: صدابردار
کیهان کلهر، جودی الف: میکس و مسترینگ

#کیهان_کلهر
#موسیقی
#کمانچه

🌿🎼🎻🥁

@artperception

🌿زمانه قرعۀ نو می‌زند به نامِ شما
خوشا شما که جهان می رود به کامِ شما

در این هوا چه نَفَس‌ها پُر آتش است و خوش است
که بوی عودِ دلِ ماست در مشامِ شما

تنورِ سینۀ سوزانِ ما به یاد آرید
کز آتشِ دلِ ما پُخته گشت خامِ شما

فروغِ گوهری از گنج‌خانۀ شبِ ماست
چراغِ صبح که بَر می‌دمد ز بامِ شما

ز صدقِ آینه کردارِ صبح‌خیزان بود
که نقشِ طلعتِ خورشید یافت، شامِ شما

زمان به دستِ شما می‌دهدِ زمامِ مُراد
از آن که هست به دستِ خرد، زمامِ شما

همای اوجِ سعادت که می‌گُریخت زِ خاک
شُد از امانِ زمین، دانه‌چینِ دامِ شما

به زیر رانِ طلب، زین کنید اسبِ مراد
که چون سمندِ زمین، شد ستاره رامِ شما

به شعرِ سایه در آن بزمگاهِ آزادی
طرب کنید که پرنوش باد جامِ شما


🖋 #هوشنگ_ابتهاج (ه. الف. #سایه)

https://t.me/joinchat/AAAAAEOZIOmg3nLm3WufYA
🌿📚📝🎶
@artperception

🎼تصنیف «ای عاشقان»
🎵آلبوم: شب، سکوت، کویر
🎧آهنگساز: #کیهان_کلهر
🎤خواننده: #محمدرضا_شجریان
📝شعر: #هوشنگ_ابتهاج
🎶دوتار: حاج #قربان_سلیمانی
🎼 دف و دایره: #بیژن_کامکار
🌿🎵🎶🎼
@artperception